Sokol DEMAKU

 ”UDHA E SHKRONJAVE” UDHËTON PËR NË DURRËS TË SHQIPËRISË   

                                       NGA BORÅS I SUEDISË 

 
Fjala është këtu për një projekt shkollor të punuar nga pedagogët e Fjärdingskolan nga qyteti Borås i Suedisë me emrin ”Udha e shkronjave”. Ky projekt ka pa dritën e vet që në vitin 2007, kur nga shkolla nëntvjeqare ”Demokracia” e qytetit Durrës kanë udhëtuar për në Borås dhe kanë qendruar për një javë katër pedagog të kësaj vatre arsimore shqiptare në përkujdesjen e pedagogëve të Fjärdingskolan e në finansim të ”Programkontoret” nga Stockholm që është një departament i Minsitrisë së Arsimit të Qversisë së Suedisë.

Programkontoret është një departament i qeverisë. Ajo ka një mandat kryesisht nga Ministria e Arsimit, Komisioni Evropian për të koordinuar dhe të kryerë një numër të programeve të BE, dhe disa programe të tjera ndërkombëtare shkollore.

Programkontoret do të promovojë dhe mbështes aktivisht proceset e zhvillimit dhe të lëvizshmërisë në edukim, arsimim dhe zhvillim të aftësive në kuadrin e bashkëpunimit ndërkombëtar është pjesë e aktiviteteve në sistemin arsimor suedeze, kjo është një mundësi shumë e mirë për të shfrytëzuar bashkëpunimi ndërkombëtar në arsim dhe bashkëpunim kulturor mes shkollave e që e ofron ky departament për ndërlidhje në mes të Suedisë dhe BE dhe shteteve jashta BE në fushat e arsimit dhe kulturës.

Qëllimi i aktiviteteve të këtij departamenti është rritja e cilësisë së arsimit në Suedi duke siguruar kushte për njerëzit që të marrin pjesë në bashkëpunim ndërkombëtar.

Nëpërmjet programeve dhe aktiviteteve, shkollat, universitetet, organizatat dhe individët përfshihen në projektet e bashkëpunimit ndërkombëtar në arsim dhe aftësim për të praktikuar dhe të studiojnë jashtë vendit. Utbyten för ungdomar och lärare är en viktig del av verksamheten. Shkëmbime për të rinjtë dhe mësuesit janë një pjesë e rëndësishme e punës së këtij departamenti.

Këtë vit Fjärdingskolan ka marrë ftesën nga shkolla fillore Demokracia e qytetit Durrës dhe serish është berë kërkesa për lejimin e mjeteve finansiare për kthimin e vizitës atje. Programkontoret të njejtës shkollë i janë pergjigjur pozitivisht dhe se pedagogët e këtushëm kanë fituar ndihmën finansiare dhe këtë vit në vjeshtë për një javë do qendrojnë në Durrës ku do vizitojnë ente mësimore parashkollore, shkolla fillore, të mesme si dhe do kenë kontakte dhe biseda me organet arsimore të këtij qytetiti në mënyrë që të shifet më për se afërmi mërnyra e bashkëpunimit mes këtyre dy qyteteve dhe shkollave të këtyre dy qyteteve.

Qellimi është që eksperienca suedeze të gjejë vend në praktikën shqiptare të shkollimit në të gjitha nivelet e arsimit.

Ja një pjesë nga një shkrim i më hershëm për Fjärdingskolan.

Tash e tri vite në tavolinën e punës në zyrëne tij në “Fjärdingskolan” qendron krenare statuja e heroit tonë kombëtar Skenderbeut. Qendron statuja e një figure legjendare shqiptare, të cilën ky me krenari e mabnë në tavolinën e punës së tij. Qendron krenare kjo statujë për të cilën vet Per Kettisen ka fjalë miradie edhe pse më herët ndoshta kishte degjuar vetëm emrin Skenderbe, por jo edhe me tepër për këtë figurë të njohur historike të popullit shiqptar.

Si erdhi kjo statujë këtu dhe ç’do të thot kjo për mërgimtarët dhe nxëniesit shqiptar që jetojnë në Borås?

Le të bëjmë një digresion. Nuk do ta harroj kurrë deri sa të kem jetën atë ditë madhështore, në 2007-të, kur tek ne në Borås erdhen për vizitë pedagogë nga shkolla fillore “Demokracia” e qytetit Durrës nga Shqipëria. Me rastinë kësaj vizite nga ana e pedagogëve të kësaj shkolle mora si dhuratë këtë statujë të cilën e kam simbol krenarie të shkollës dhe kështu qendron në tavolinën e punës në zyrën time. Takimi me ta për mua ishte një takim i jashtëzakont, për mua ishte një statisfaksion që mu dha rasti të prisja, në shkollën ku unë udheheqë, pedagogë nga një vend për të cilin ne dim shumë pakë dhe kemi pasur shumë pak kontakte me njerëz nga atje dhe pse në qytetin tonë kemi shumë ardhacakë shqiptar nga Kosova dhe nga vet Shqipëria thot Per Kettisen drejtor në Fjärdingskolan në Borås.

Ndersa ja se cka ka shenuar ne ditarin e tij ditor drejtori i shkolles “Demokracia” nga Durrësi:

Pesë shkurt 2007. Në orën 9:00 është planifikuar takimi i parë me stafin drejtues të shkollës dhe me drejtorin e përgjithshëm. Mjedise të pastra dhe të ngrohta, pavarësisht se jashtë era luan me dëborën e hirtë. Prezantim dhe njohje e të dy grupeve. Vjen takimi me kolektivin e mësuesve në një mjedis relaksues ku nuk mungonte gjithë shtypi i ditës dhe informacione të tjera. Pritja e parë e ngrohtë dhe miqësore. Pas pak rrethohemi nga shumë nxënës shqiptarë të cilët nuk do të na ndahen për gjith kohën. Nuk janë pak, por 64, nga 350 nxënës që ka shkolla. Vazhdojnë vizitat në institucionet parashkollore, çerdhet e kopshtet me fëmijë nga mosha 6 muaj deri në 6 vjeç. Në çerdhe ishin të pranishme edhe nënat e fëmijëve jo suedezë dhe u mësohej falas suedisht, bile dhe paguheshin për kohën e qëndrimit në shkollë. Qëllimi ishte që të integrohej sa më shpejt edhe nëna në komunitetin suedez. Interesante për ne ishte fakti që në Suedi nuk funksiononte arsimimi privat. Çdo fëmijë i huaj kishte të drejtë të mësonte gjuhën amtare. Arsimi ishte falas në çdo sherbim. Në arsimin e detyrueshem nuk kishte sistem vlerësimi me nota dhe nuk kishte mbetje në klasë. Përdoreshin vetëm 3 vlerësime në fund të klasës së 6-të dhe të 9-të (“mirë”, “shumë mirë” dhe “shkëlqyeshëm”). Çdo lloj komunikimi midis drejtorisë, mësuesit, nxënësit, prindit etj, bëhej nëpërmjet kompjuterit. Kudo mbizotëronte respekti për njëri/tjetrin, pavarësisht moshës, prejardhjes, pikpamjeve dhe mendimeve. Kjo ishte shumë e lexueshme në çdo mjedis.

U dakordua dhe u hartua programi i punës për të ardhmen i institucioneve tona shkollore i cili synon një bashkëpunim 3 deri 10 vjeçar në fushën e shkëmbimit të ideve dhe përvojave me shkëmbime të zgjeruara vizitash me nxënës dhe mësues për ta realizuar”

Kjo cka u dakordua tri vite më parë do realizohet mu tani, pra pedagogët suedez do  jenë mysafirë të atyre shqiptar në qytetin e Durrësit.

Më duhet tu them se, Fjärdingskolan në Borås, kjo shkollë fillore gjashtë klasëshe krysisht me nxënës ardhacak të mbi 31 nacinaliteteve, ku këtu fliten mbi 31 gjuhë por dominante është gjuha shqipe ku është edhe numri më i madh i fëmijëve shqiptar është ndër më aktivet në qytet.

Besojmë se kjo vizitë e pedagogëve suedez në Durrës do jetë historike dhe se do të kontribuoj në zhvillimin e një bashkëpunimi të mirëfillt në lamin e arsimit, kulturës dhe gjuhës, si dhe në shkembimin përvojave, mësuesve, pedagogëve dhe nxënësve në një të ardhme të afërt.

Sokol Demaku

                                        URIME VITI I RI SHKOLLOR

Këto ditë në shumicën e shkollave dhe institucioneve shkollore në Suedi për arsim fillor dhe të mesëm ka filluar viti i ri shkollor.  

Në menyrë solemne pothuaj në të gjitha shkollat e vendit u shenua dita e parë e fillimit të vitit të ri shkollor apo si këtu quhet termimini i vjeshtës.

Në Fjärdingsparken të qytetit Borås ishin tubuar nxënës nga Fjärdingskolan ku në mënyrë madhështore shenuan fillimin e këtij viti shkollor, aty ishin të pranishëm edhe shumë prindër, pedagog si dhe nxnësit e kësaj shkolle.Pêr këtë ditë drejtoria e kësaj shkolle ishte pergatitur dicka me special, nxënësit e të gjitha klasave dhe nacionaliteteve të cilët vijojnë mësimet në këtë shkollë e që nuk janë të paket, këtu fliten mbi 13 gjuhë në këtë shkolle me 350 nxënës, të gjithë lëshuan në qiell balonë me nga një porosi për ata të cilët do të jenë fatlum dhe të kenë fatin e të gjejnë  këtë balonë me një leter nga nxënesit e kësaj shkolle. Ata luten nga këta nxënës që tua kthejnë përgjejgjën  në adresën që do gjejnë në këtë letër. Nga kjo shkollë thonë se kjo është berë traditë këtu. Vitin e kaluar nxënësit tanë kanë marre pesë letra nga anë të ndryshme të Suedisë e edhe këtë vitë presim një gjë të tillë. Nga nxënësit e këtushëm u lëshuan mbi 200 copë balonë në ajër.

Ishte kënaqësi të ishe në mesin e këtyre voglushëve me rastine lëshimit të balonëve në hapësirë në ditën e fillimti të vitit akademik shkollor në Borås.

Ne këtu takuam edhe shumë fëmijë shqiptar të cilët vijojnë mesimet në këtë shkollë. Në fytyurat e tyre shihej gëzimi, kënaqësia me rastine fillimit të vitit të ri shkollor. Behari i cili shkonë në klasën e katërtë thotë se është kënaqësi që serish jemi këtu në mesin e shokëve dhe shoqeve tona. Por për Pranverën kjo ditë është shumë e madhe se ajo fillon mësimin në klasën e parë ku do mësoj shkronjat dhe numrat. Edhe shumë fëmijë tjerë shqiptar që vijojnë mësimet në këtë shkollë në fytyrat e tyre shihej gëzimi dhe kënaqësia me rastin e ditës së parë të shkollës.

Të pranishmëve në këtë manifestim iu drejtua me fjalë përshendetëse drejtori i kësaj shkolle Per Kettisen i cili mes tjerash theksoi:

Të respektuar nxënës, prindër dhe mësues, e dashamirë të arsimit!

Në mënyrë të veçantë, uroj vogëlushët dhe vogëlushet që për herë të parë, hyjnë në udhën e bukur e të pafund të diturisë; ata që janë sot shpresa, krenaria dhe dashuria e prindërve dhe gjyshërve të tyre, por njëkohësisht, edhe e ardhmja e jonë.

Besoj të keni kaluar pushime të këdnshme dhe të jeni të gatshëm për betejen e re për të zenë dije të reja.Ne jemi këtu për tu ndihmuar juve në këtë drejtim, e që besojë se edhe suksesi dhe rezultati nuk do mungojë.

Të nderuar mësues dhe nxënës, punë të mbarë e suksese në vitin e ri arsimor.

Ne jemi me ju dhe vlerësojmë lart punën dhe përpjekjet tuaja.

Urime dhe suksese në vitin e ri shkollor!

Sokol DEMAKU

Plakem, e për nënën time gjithnjë jam e vogël

Tërë koha më shkon duke qarë.

Nuk mund të bëjë asgjë, kam shumë punë që duhet të kryej. Ndjej se kam dështuar plotësisht, më duket se nuk mund të vendosi për asgjë. Mendja ime është e turbulltë, me mendime të ngatërruara dhe i bërtas çdo kujt çdo herë, por më shumë ngatërrohem me vetën se më të tjerët. E kuptoj nuk më ka faj askush.

Unë jam ajo që duhet të jem. Me duhet të jem e lumtur, por unë ndjehem shumë keq, pra nuk jam ajo që duhet të jem.

Ndjehem se kam humbur plotësisht vetëbesimin.

Dukem shumë keq dhe ndjehem keq.

Po, por ...

Edhe kjo po, e ka domthënjen e saj.

Por athua e  kuptoj unë këtë, apo ...

Do të më marrë malli për fjalët e të mive, për këshillat e matura, për fjalët e zgjedhura të tyre.

Do të më mungojë prezenca e tyre, energjia e pakufishme që ata  kishin dhe reflektimet e forta që  përcillnin në mua.

Por ndoshta ju e keni harruar vajzën të cilën e kanë adhuruar të gjithë në lagje. Të ju kujtojmë, ky është rrëfimi i saj ashtu se si ajo e tregon.

Historia ime fillon që në vegjeli.

Dikur kur unë nuk kuptoja por as nuk dija të kuptoja. Ishte ditë vjeshte e ngrohtë si zakonisht në ato shkrepa ku ne jetonim.

Por edhe jeta kishte atë bukurinë dhe lezetin e saj.

Ishte jetë idilike pa brenga, jetë baritore.

Duke qenë nga një familje më traditë të vjetër patriarkale.

Nuk ishte e lehtë për mua të jem ajo që dua të jem. Vendi e benë kuvendin, pra edhe tradita e benë të vetën.

Pas disa kohesh kaluam te jetojme ne qytet. Aty ishte jeta me ndryshe.
Por edhe aty...

Njeriu duhet respektuar jetën.

Puna shkoi deri aty sa u detyrova të kërkojë zgjidhje, të gjejë një rrugëdalje nga mesi ku jetoja. Ndjeja se jam ajo që nuk duhet të jem, duhet të bejë zgjidhje jetës. Kështu vendosa që të largohem nga shtëpia.

Tani isha madhore.

Ku të gjeje jetën.

Askush nuk e ka humbur ate ta gjejë unë.

Por unë kisha vendosur ta ndiqja rrugën time të jetës dhe nuk mund të kthehesha prapa.

Jeten time i lashë në dorë fatit tim.

Familjen time e vrau mentaliteti më shumë se asgjë tjetër. Ngaqë jetonim në një qytet më traditë të vjetër, familja ime filloi të përgojohej për shkakun tim.

Ishte e padurueshme e gjithë kjo, por koha, ah koha! Kjo qenka ajo e cila paska në dorë frenet e jetës. Ajo e cila drejton dhe vendosë se nga dhe ku duhet.

Por si duket kjo qenka ajo e cila edhe ven njolla mbi njerëz. Po koha benë të vetën për së prapthi.

Kur koha është e pa kohë dhe në vend të gabuar.

Por është intressant per mua ta di si unë u ndodha në këtë kohë, por edhe në ketë vend që unë nuk duhej të isha?

Një ditë prej ditësh më erdhi vellai gjithë nerva dhe edhe me baban kisha të njetat probleme.

Kam vuajtur shumë, por kur e mendoj, zemra më gëzohet dhe fytyra ime rrezaton buzeqeshjen e shpetimit nga ferri dhe fitoren e jetës së përjetshme, kjo isahte ikja ime nga ketu.

Në fillim ishte vërtetë jo edhe aq vështirë, ajo ndihej e fortë, ishte krenare me kokën lart, një reprezentuese e denjë në diasporë, një person për të ia pasur lakmi. Ishte mu sikur mëngjeset e qytetit të saj ku ishte rritur, mëngjese të cilat ajo i adhuronte.
Por shihej se e ka marrë malli shumë për vendin e saj.

Nuk është e lehtë jeta në mergim, por shumë kush nuke e di këtë!

Herë, herë ndihej pak e vetme.

Po vetmija e mundonte, ajo ishte ajo që e shkatrronte ate së bashku me shëndetin e saj.

Por jeta është kështu në gurbet.

Dita e parë ishte e vështir për mua thot ajo, për herë të parë e hetova se gjendem para një brenge të madhe dhe se kam shkelur në një hapësirë të botës së pa njohur, dhe se prej saj nuk do të dal ashtu siç kam hyrë.

E lehtë të hyshë por si të dalish thot populli?

E kjo është ajo cka shumë njerëz sot i mundon. Gjendja e tyre shpritrore ka ndryshuar, nuk janë ata të cilet je mësuar ti takosh, vetmija ka berë te vetën. E mergimi apo si thoshin miqt e mi gurbeti nuk është i mirë.

Po, po ai ka edhe anën pozitive por sot më shumë është ajo ana negative.
Në mes të këtyre mendimeve dhe paramendimeve të turbullta, sapo ka filluar të flas t’i sqaroj rrethanat  në të cilat është.
Ajo pastaj me habi dhe keqardhje bënë pyetje: Kush do të dëshiroj që ta fikë flakën në zemrën time?

Zakonet e prapshta dhe ata fanatikët janë ata të cilët i dhanë këtë rrugë kësaj krijese të re, e cila pa të keqen e kujt duhte të vuaj ate cka doket dhe zakonet e maleve sot vejnë në sherbim dhe në jetë.

Po athua është kjo e drejtë?

Me siguri se jo, por koha...

Dhe ajo në vetmin e saj mendon dhe paragjykon për vete.

Kush do ta kthej jetën time në ate cka e kisha?

Dhe cili ishte faji im për tërë këtë që ka ndodhur?

Cili ishte faji i familjes sime dhe fisit tim...?
Tani keni të drejtë ta dini me shumë për te. Ajo ka vendosur që të jetë njëra nga ato e cila ka sakrifikuar  jetën e  esaj. Por është ajo e cila ngurron dhe tregon historinë femijënore të saj.

Plakem, e për nënën time gjithnjë jam e vogël.

Ulem, por te ajo gjithnjë jam fëmijë. E vetmja ajo për mua ka derdhur lot.

Të gjithë më kanë harruar, po jo edhe nëna ime. Të gjithë më kanë lënë, përveç nënës sime.

Bota për mua u ndryshua, por jo edhe nëna ime.

Për Zotin, nënë, sa herë i ke fshirë lotët prej fytyrës kur kam shkuar në rrugë? Sa netë ke kaluar pa gjumë kur të kam munguar?

Sa netë ke kaluar pranë meje kur kam qenë e sëmurë.? Kur kthehesha nga udhëtimi, më prisje në derë me sy të përlotur nga gëzimi, ndërsa kur udhëtoja, më përcillje me pikëllim në zemër...!
Më ke bartur në prehër me dhembje dhe vuajtje.

Më linde me klithma dhe rënkime.

Më përqafove dhe më prite me puthje dhe buzëqeshje.

Asnjëherë nuk ke qarë deri sa isha zgjuar. Nuk ke pushuar përderisa nuk më ke parë mua të lumtur.

Kur unë buzëqeshja edhe ti buzëqeshje edhe pse nuk e dije shkakun. Ndërsa kur vija e pikëlluar, ti qaje edhe pse nuk e dije shkakun. Tek ti isha e falur para se të gaboja dhe e harroje gabimin tim para se të pendohesha.

Më arsyetoje para se të kërkoja falje.
Kush më lavdëronte, ti i besoje edhe sikur të më shpallte mbretëresh. Kush më kritikonte ti nuk i besoje edhe sikur t'i sillte edhe dëshmitarët më besnik. Vetëm ti ke qenë e preokupuar me brengën time.
Unë jam gjëja më e rëndësishme për ty, tregimi më i bukur, dëshira më e ëmbë në jetën tende.

Këto më bëjnë të ndjehem mirë, ndërsa ti mendon se kjo nuk është e mjaftueshme, dhe shkrihesh nga mallëngjimi për mua...
Sikur të mundesha që me lot falënderimi t'i lajë të këqijat.
Do të doja, sikur të mundem, ta marrë vdekjen tënde dhe çdo gjë të pakëndshme që të ndodhë.

U bëra histerike.

Kalonin ditët, dhe  përkundër dhembjes dhe lodhjes që kish, edhe përkundër shumë plagëve që i kish në shpirt  ajo lëshon një ofsham të thellë.

Ajo u ndal me tregimin, duke i lejuar lotët që ti rrjedhin nëpër faqe.

Por jeta dhe fati njerëzor qenkan dicka tjetër.

E në anët tona edhe njerzit cenkan ata të cilët …

Po, po ashtu qenka por cka ti bësh.

Jeta!…

Por ajo që mua më ndodhi ishte edhe fundi im.

Nuk ishte aq trágjike ajo që me ndodhi mua. Ishte kohë rinie, koha me e bukur e jetës. Edhe unë u dashurova si shumë moshatare të mia, por për mua ishte fatale, tragjike kjo dashuri, por jo ndoshta dashuria, por i dashuri. E tradhriua e te dashurit ishte ajo fatalja per mua dhe jetën time, familja ime ishte ajo qe num pranoj tradhtinë. I dashuri im ishte i martuar, me kishte mashtruar, me kishte tradhtuar si shumë të tjertë që sot tradhtojne vajza të reja. Kjo është një tragjedi, kjo është një amoralitet i yni. E traditat tona, kultura jonë por edhe familja jonë nuk pranon gjëra të tilla amorale.

Shumë vajza sot në këtë kohë të pa kohë kanë renë viktim e kohës, kanë renë viktim e tradhtisë së mëshkujve e edhe bukuroshja jonë është një ndër ato që ua mashtrua në dashurinë e esaj nga i dashuri i saj.

Po por, po ashtu është!

Edhe pse njeriu është i ri duhet pasur kujdes në sjellje e jetë. Duhet vlerësuar mirë e pasatj vednosë për jetën.

Unë u mashtrova nga i dashuri im.

Ai ishte i martuar!
Ai ma shkrutoj jetën. Më tradhtoj e kjo është ajo që me bëri ajo cka unë sot jam.

Ndoshta kjo është ajo që mua më vuri në luhatje të jetës dhe në furtunat e jetës të cilat qenë shumë të ashpra për mua.

Po, po për të keqën tonë ende egzistojnë në ne ide që vështirë për tu crrënjos ky mentalitet i coroditurë. Në rast se do të përmendim dicka pozitive nga sistemi monist është lufta që ju be zakoneve prapanike e fetare, e cila na coi në një emancipim të femrës.

I shkonte mendja në kohë të pa kohë të shkretës edhe pse ajo vet nuk i kishte përjetuar ato kohë, nuk kishte ide se si ishte dhe si dukej jeta, por ja e përjetoj sot.

Atë që e dashuron, lëre të lirë, nëse kthehet, atëherë është e jotja për gjithmonë!
Mbi të gjitha nënçmimi, mosmirënjohja dhe përbuzja janë identike. Zakonet tona i paska dikush tjetër në dorë, që i konsideron të vetat.

Kush jemi ne?

Nuk e dimë.

Kjo nuk e dimë duhet të na shërbej si bazë kërkimi, filtrimi dhe rikrijimi të mendjes sonë.
Disa fjalë të urta na orientojnë në jetë, na tregojnë ç’ duhet bërë apo ç’është e moralshme e çka jo, cka është e mire, cka ështëe keqe, cka duhet të bejme e cka jo.

I quajmë  të urta, edhe pse disa prej tyre janë fjalë filozofike, fjalë urtie, fjalë menqurie.
Ajo mendon me vete dhe thot: natyra nuk ka krijuar asnjë lloj gjallese në Tokë, që duhet të jetojë në kurriz të tjetrit apo ate ta shndërrojë në pronë të tij. Dy gjinitë janë krijuar për të plotësuar njëra tjetrën dhe për të mbajtur jetën gjallë.

Mashkulli, duke u bazuar në forcën e vet fizike, jo mendore, shndërroi gruan në qenie të dorës së dytë, sepse mundi.

Njeriu lindet i lirë duhet të jetojë i lirë dhe vdesë në të njëjtën mënyrë.
Në momente të tilla jeta duket që ndalon dhe ti shikon vetëm përsonat që do më shumë. Gjithcka tjetër nuk ka kuptim. Vetem ata pushtojne mendjen dhe zemren tende. E kjo nuk ka vlerë!

Koha jote me ta bëhet e pacmueshme.

Ideja se do të jesh me ta edhe për pak kohë, thyen zemrën. Fillon të jetosh me idenë se ndoshta nesër nuk do të jesh me edhe në një përqafim, një shtrengim dore, një fjalë të embël  me ta që të mbetet si kujtim. Por ndoshta është më mirë! Nuk i dihet!?

Harron lodhjen dhe rrëmujën që të shkaktuan ata.

Ajo ndihet me e sigurt kur mendon në keto gjëra.Por ende mendjen e ka të turbullt.

Jeta merr vlerën qe ka, që është aq e cmuar dhe që asgjë tjetër nuk ka më shumë vlerë . Por nga njeherë ajo nga inati që ka e urren babanë, e urren farefisin, por një person e mban në zemër e ajo është nëna e cila iu gjend afër në monentet me të veshtira kur të gjithë e larguan.

Ne momente të tilla, e jeta ndalon për të konsideruar përjetësinë.

Sytë e saj kthehen aty ku duhet në fakt të jenë gjithëmonë.

Në momente të tilla, jeta ndalon për të kuptuar sa të pafuqishem që jemi. 

Momente të tilla janë një dhuratë për ta mbyllur jetën tonë mirë, për t’u dhënë dashurinë dhe kujdesin të afërmeve tanë, atë dashuri dhe kujdes që duhet t’u japim cdo ditë në fakt, por që shpejtësia e jetës na bën që ta marrim të mirën e që kjo na jep të kuptojmë se ata janë me ne dhe ne jemi me ta pra duhet të kthehemi nga lumturia.

Momente të tilla janë një dhuratë që sjell një familje, apo dy miq.

Sokol DEMAKU   

                KOSOVARËT SHKELQEJNË NË GOTHIA CUP NË GÖTEBERG TË SUEDISË

Në Göteborg të Suedisë nga 18 deri me 24 korrik po mbahet  Turniri ndëkombëtar i futbollit për të rinjë ”Gothia Cup” në të cilin po marrinn pjesë mbi 1500 ekipe nga më se 70 vende të ndryshme të botës moshash të ndryshme nga ajo 15 deri në 19 vjeq. 

Këtë vit Republika e Kosovës është përfaqësuar me katër ekipe të mëshkujve moshash dhe kategori të ndryshme .

Ekipi i djelmoshave ILIRIA nga Kjeva

Kujtojm se ky manifestim është i rëndësishëm për të rinjët pjesëmarrës dhe se do jetë gjatë ne kujtesës e tyre. Për një moment këtu të gjithë janë të përfshirë në këtë evenamng dhe të gjithë ndjehen si të jenë një komunitet. Dhe kjo është pika kulminante e atmosferës që mbretëron në hapjen e Gothia Cup ku  në fytyrat e të gjithëve sheh gëzimin, zemra të rritet nga kënaqësia dhe të gjithë do mbajn në kujtesën e tyre për një kohë të jetës këtë ngjarje madheshtore dhe kulminante.

Në hapjen solemne të Gothia Cup kishte mbi 50 000 njerëz të pranishëm si lojtar, drejtues ekipesh, shikues dhe banor  të Göteborg adhurues të këtij sporti për të krijuar një atmosferë magjike në Ullevi.Publiku luan një rol aktiv në kësi lloj shfaqje. Flamuri i shteti më të ri në botë republikës së Kosovës do valoj së bashku me flamujt e 70 shteteve të botës në Ulevi dhe Heden të Göeteborg e kjo ka një vlerë shumë të madhe për Kosovën thot organizatori i udhetimit të ekipeve kosovare ne ketë turnir nderkombëtar Bashkim Kume. Ne jemi ambasador të Republikës së Kosovës në botë, ne jemi ata të cilët prezentojmë në menyrë dinjitoze vendin tonë në këtë turnir më të madhin të fubollit të të rinjëve që organizohet në botë. Kjo është kënaqësia e jonë, kjo është një e arritur e madhe e jona në arenën ndërkombëtare në fushën e sportit dhe besojmë se nese vazhdojmë kështu edhe FIFA dhe UEFA dhe organet e tyre do e kenë parasyshë rastin e Kosovës dhe së shpejti edhe ne do jem pjesë e tyre.

Ullevi, stadium më i madhe i Suedisë me 46 000 vende për ulje dhe vende  për qëndrim e kapacitet shtesë. Gothia Opening Ceremony har ett publikrekord på 51.210 och det är absolut fullsatt! Ceremonia e Hapjes Gothia ishte një rekord në 51 000 shikues ku Ullevi ishte mbushur absolutisht!

Gëzimi nga goli i parë i ekipit Iliria

Në këtë turnir nderkomb ëtar futbolli marrin pjse mbi 70 vende nga mbar bota si 34 vende nga Evropa, 13 nga Azia, 12 nga Amerika me  SHBA dhe Kanada si deh 10 nga Afrika.
Në këtë turnir më të madhin në arenën nderkombëtare për të rinjë që për cdo vjet mbahet në qytetin Götebog të Suedisë me emrin ”Gothia Cup” Republikën e Kosovës perfaqësuan pesë ekipe moshash të ndryshme ku më të medhenjtë ishin 19 vjeqarët  gjakovarë dhe djelmoshat 15 vjeqar që perfaqësonin ekipin ”Gjakova” nga qyteti i Gjakovës, pastaj këtu ishte edhe ekipi i Dugagjinit nga Klina me djelmoshat 15 vjeqar , e si zakonisht për herë të dytrë në këtë turnir ishin djelmoshat 16 vjeqar te ekipit Iliria nga Kijeva e komunes ë Klinës. Këtë vit në ketë turninë po merr pjese edhe një ekip me djelmosha nga Shqiperia.

Rezultatet ishin modeste për këta të rinjë por edhe një isnpirim për të ardhmen, sepse këta këtu  fitojnë një përvojë me vlerë në sfer­ën e futbollit dhe lojës së futbollit, por edhe udheheqësit e klubeve prezente kanë se cka të marrin në bagazhin e tyre kur të kthehen në atëdhe.Ne bemë një vizitë në vendqendirmin e klubeve kosovare dhe aty takuam djelmoshat dhe udheheqësin e klubit ”Iliria” nga fshati Kijevë komuna e Malishevës, pastaj të rejat e ekipit të femrave Malisheva nga Malisheva dhe me ta zhvilluam një bisedë rreth punës së tyre në klube, kush­teve të punës dhe mundësi për ta cuar përpara futbollin kosovar Kështu thot organizatori i udhetimit të klubeve kosovare në Gothia Cup në Göteborg të Suedisë Bashkim Kume.

Bashkim Kume ka një përvojë të madhe në këtë drejtim sepse ky është viti i shtatë ti ijt ku bashkë me ekipe kosovare merr pjesë në këtë turninr ndërkombëtar të futbollit. Por siq thot vet Bashkim i këtë vit ky është i zhgenjyer sepse nuk ka pasur kurrrëfar ndihme nga Ministria e Rinisë dhe Sportit edhe pse u është premtuar se do tu dalin në ndihmë. Ai thotë se ne kemi paraqitur këtu pesë ekipe të tërinjëve kosovarë respektivisht kater ekipe të meshkujve dhe një ekip të femrave ku për herë të parë në historinë e futbollit kosovare do merrete pjese në njje turnir nderkombetar nje ekip i futbollit i femrave, por fatkeqësisht per shkak të mjeteve materiale u dashte të heqim dorë nga kjo sepse as komuna e Malisheveës nga edhe ishte ekipi i femrave nuk ka arritur të siguroj mjete qe keto vasha kosovare te udhetojnë se bashku me moshatrët e tyre.

Kjo është një shkollë e madhe për ne thot krytari i klubit të futbollit ”Ilirija” nga Kijeva Hysni Gashi, i cili ka fjalë miradie për orga­nizatorët e turnirit si dhe për vet turnirin. Hysniu është plot entuziasëm nga puna dhe prezentimi i të rinjëve të fshatit Kijevë, të cilët prezentojnë fshatin e tyre por edhe Republikën e Kosovës në arenën ndërkombëtare. Ai është në Göteborg së bashku me udhëheqësin eklubit Zymer Bacaliun dhe dy trajnertet e klubit Bedri Toplanën dhe ndih­mësin e tij Zymer Bacaliun së bashku me 24 djelmosha kijevas.

Hysniu faledneron Kuvendin Komunal në Malishevë, si dhe të gjithë prindërit e djelmoshave të cilë kanë ndihmuar materilisht klubin në këtë udhëtim. Ndeshja e parë ishte kulminante per keta djelmosha ata mposhtën ekipin suedez nga qyteti Hallmastad me emrin Ramlösa me rezultat 1: 0, por duhet shtuar se te kater ekipet kosovare ndeshjete para i kanë kalue me sukses pra edhe trie kipet tjera në ndeshjet e para kulaifikuese kanë korrë rezultate pozitive cka jep me kuptue se keta djelmosha premotjne shume në këtë turnirë nderkombëtar futbolli.

Bedri Toplana trajner klubi thotë se ai është i kënqaur me rezultatin përfundimtar të tyre ku ishin gjithesejt 168 ekipe. Kjo është për cdo lavadat thotë ndihmëstrajneri Zymer Bacaliun duke pasur parasysh konkurencën që kishim në grup ekipet sudeze, islandez e të cilët të parët ishin nikoqir e te dytet ndjeheshin si në shtëpinë e tyre por në dneshjen e fundit të këtij grupi do takohemi me një ekip irakian thot Bediru cka bënë të mednojmë se do ia arrijmë të kualifikohemi për garat e metjeme në ketë Cup.

Hysniu është optimist për djelmoshat që ai udheheqë, sepse e ardhmja e tyre duhet të jetë në duart e tyre dhe ajo është një e ardhme e ndrit­shme për futbollin kosovar. Po të me pyeste mua dikush sot thot Hysniu –”unë do isha ai i cili për cdo vit do planifikoja dhe organizoja udhetimin për në ”Gothia Cup” me të rinjë kosovar në këtë turnir edhe ate me të rinjët e të gjitha moshave nga të gjitha komunat e Republikës.

Optimist për djelmoshat e tij pas nje rezultati 5:0 me një ekip suedez është edhe trajneri i ekipit Dugagjini nga Klina Idriz Elezaj i cili thot se nëse do i ipet mundësia që edhe vitin e  ardhm të marrë pjes në ketë turnir nderkombëtar organzimi do jetë ne nivel edhe nese nga organet kompetente do mungojë ndihma.