Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit

NJË TAKIM MBRESËLENËS ME ISH DIPLOMATIN DHE POETIN E SHKRIMTARIN E MIRËNJOHUR SHQIPTAR BESNIK MUSTAFAJ

Sokol Demaku

NJË TAKIM MBRESËLENËS ME ISH DIPLOMATIN DHE POETIN E SHKRIMTARIN E MIRËNJOHUR SHQIPTAR BESNIK MUSTAFAJ

Vapë qershori, si çdo here në vendet ballkanike ku temperatura në këtë kohën arrin maximumin e saj dhe ku dielli çdo gjë përcellon. Njeriu ndjen aromën e vapes, ndjen edhe ate që ne na mungon në veriun e largët ku trupi ynë ka nevojë për rrezet e diellit.

Jemi në Tiranë së bashku me dy poete dhe shkrimtare të njohura në letërsinë suedeze, të cilatë kanë shprehurë dëshirën të janë se bashku më ne për një javë në disa qytete shqiptare për tu njohur me vendin tonë, potë, poete, si dhe me kulturën dhe traditën shqiptare.

Dita e pare e vizitës është plotë e ngarkuar me vizita, por kalohet dhe i bëhet ballë tempertaurës me  mbi dyzet gradë. Miket suedeze na thonë se është kënaqësi të jesh me njerëz të tillë me kulturë dhe pasion për librin dhe letërsinë.

Ka ditë që me mikun tim nga Suedia Hamit Gurguri kishim caktua një takim me një poet, shkrimtar por edhe me profesion prej ish Diplomati të rryer shqiptar në kohët më të veshtira si ai vet thotë të diplomacisë shqiptare në shekullin e kaluar.

Është një e hënë pas dite, nga ora tetëmbdhjetë, por ende ndjehet vapa dhe zhega si thonë vendësit këtu edhe pse mbrëmje. Ne mësyjmë Hotel Tirana me mikun  tim Hamit Gurgurin për të takua mikun tonë të përbashkët Besnik Mustafaj.

Marrim ashensorin dhe ngjitemi në katin e dytë në Terrasen e Hotel Tirana, shofim në një kend në një tavolin na pret me buzagaz miku ynë duke mbëshjtellë një cgare  nga kutija e tij e duhanit. Na vëren dhe shofim se në fytyrën e tij njeriu shef një ndjenjë gëzimi, e kjo shprehet edhe tek ne sepse takojmë për të parën herë një shkrimtar, poet por ajo çka është më më vlerë një Diplomat prej diplomati të shtetit shqiptar të shekullit të kaluar kur nuk ishte lehtë të bëhej diplomaci në Europën e trazuar.

Mirë se erdhët në Tiranë! Është fjala e parë e mikut tonë.

Me falni po unë jetoj në periferi të Tiranës, atje buz Dajtit në Priskë dhe kështu që shumë pak jam në qytet. Më pëlqen fshati, natyra dhe njerëzit atje. Natyra është idilike, e pa prekurë, e pastër dhe të jep jetë. Kam një shtëpi atje, pakëz tokë ku merrem me pemët dhe perimet që kultivojë në truallin tim, ku kalojë kohën më shumë kënaqësi.

Atje ndjehem i qetë dhe më pelqen që të jem i shlodhur për punën time me shkrimet, sepse mbrëmjet janë shumë të rëndësishme për mua dhe janë shumë frytëdhense në punën time prej poeti e shkrimtari.

Pra kam zgjedhurë të jetoj këtu dhe kështu  në mënyrë që ti përqendrohem më shumë shkrimit dhe punës së të shkruarit.

Pas këtij prezentimi të mikut tonë edhe ne të dy bem një prezentim se kush jemi, ku jetojmë dhe cfarë bëjmë.

Kur përmendem se jetojmë dhe punojmë në Suedi, miku ynë u ndal dhe meditoj një cast!

Më vjen mirë që qenkeni në atë vend Nordik. Dua tua them edhe këtë se gjatë karrierës simë diplomatike pothuajse kam  vizituar të gjitha vendet Europiane si dhe ato Nordike e baltike por i vetmi vend që nuk kam qenë asnjëherë është Suedia.

Kam degjua shumë për këtë vend, për mikëpritjen e atyre njerezve për të ardhurit e besoj se edhe ju ndani këtë mendim  me mua dhe se jeni të mirëpritur atje.

Me shkrime merrem që nga rina dhe ndjehem krenar me këtë. Politikën e bëra për ca vite dhe në fund vendosa te kthehem prap tek shkrimet sepse ia vlenë. Koha kur isha në diplomaci ishte kohë e turbullt, kohë që duhej mund e sakrificë keshtu që tani ndjehem me mirë me letrat e mia dhe shtëpinë time në periferi të Tiranës ku gjej vetën dhe ndjenjat e mia të cilat i vë në letër.

Biseduam edhe për librin, lexuesin por edhe bashkëpunimin e ndërsjllë mes poetëve nga dy vendet tona dhe besojmë se do ia arrim qëllimit edhe për te cilin në ishim me miqt tanë suedez në Shqipëri.

 

Kembyem libra dhe me një kafe mbremje në hotel Tirana u ndam nga miku ynë dhe kolegu Besnik Mustafaj.

 

DITËT E LETËRSISË SUEDEZE NË LEZHË E SHKODËR

DITËT E LETËRSISË SUEDEZE NË LEZHË E SHKODËR


EKO Mendje ne bashkepunim me Biblioteken Publike Lezhe dhe Biblioteken e Universitetit Shkoder, organizoi takimin letrare "Dita e Letersise Suedeze", ku ne panel pervec Ermira Omari (EKO Mendje),

Alida Luka (B.U.Shkoder) dhe Suela Mino (B.P.Lezhe) kishim dhe shkrimtare nga suedia si Britta Stendberg poete dhe shkrimtare per të rritur, Anna Mattssson poete për femije dhe të rinj / anetare e kryesise se Lidhjes se Shkrimtareve Suedeze, Sokol Demaku shkrimtar dhe perkthyes shqiptar me banim ne Boros Suedi, shkrimtari Hamit Gurguri shqiptar me banim ne Suedi , te dy anetare te Lidhjes se Shkrimtareve Suedeze. Diskutuam per letersine suedeze, vlerat e saj dhe librat aq shume te dashur qe ne njohim me shume si Pipi Qorapegjata, Aventurat e Nils Holgerson, etj.

Nuk munguan pjese te artit tone te luajtur mjeshtrisht nga profesor Anton Kaftalli dhe Artjon Qamili. Pas takimit kishim fatin te shikonim dhe abetaret e para shqipe dhe arkivat e bibliotekes se universitetit. Ne perfundim te ketij aktiviteti, vizita jone perfundoi ne Fototeken Kombetare Marubi.


 

Murat Gecaj: TAKIM MBRESËLËNËS, ME SHKRIMTARË NGA SUEDIA…

TAKIM  MBRESËLËNËS, ME SHKRIMTARË NGA SUEDIA…

Nga: Murat Gecaj


Foto për kujtim, pas takimit…

Këto ditë kanë ardhur në Shqipëri katër shkrimtarë nga Suedia: bashkatdhetarët tanë Sokol Demaku e Hamit Gurguri dhe suedezet Anna Mattssson e Britta Stenberg. Me këtë rast, sonte në mbrëmje, në mjediset e Hotelit “Livia” të kryeqytetit u organizua një takim miqësor i tyre, me një grup shkrimtarësh e poetësh dhe studiuesish, nga Tirana. Qëllimi ishte të shkëmbeheshin mendime të parbashkëta, si për krijimtarinë e deritanishme dhe mundësinë e forcimit të lidhjeve e të shkëmbimit të përvojave në fushën e krijimtarisë letrare.

Moderatori i këtij takimi, shkrimtari i mirënjohur Viron Kona ua uroi mirëseardhjen kolegëve krijues nga ai shtet skandinav. Vetë ai e ka vizituar atë vend mik disa herë, ka shkruar libra me tematikë për të dhe është përkthyer në sudisht libri i tij për fëmijë “Eh, mor Bubulino!” Pas tij folën shkrimtarët e poetët S.Demaku e H.Hurguri, të cilët treguan për punën e tyre e të kolegëve tjerë në Suedi, si për hartimin dhe botimin e disa librave, në prozë e poezi. Në këtë fushë të rëndësishme ata kanë gjetur e gjejnë mbështetjen e përhershme e dashamnirëse të shtetit sudez, ashtu si dhe për fëmijët e emigrantëve shqiptarë, që i ndjekin shkollat e kategorive të ndryshme, bashkë me nxënës të shumë kombësive të botës.

Në vazhdim, e morën fjalën miket shkrimtare nga Suedia, Anna Mattsson e Britta Stenberg. Së pari, ato shprehën kënaqësinë që e vizitojnë për herë të parë Shqipërinë dhe se janë mjaft të kënaqura nga bukuritë e saj, si dhe nga mikpritja e bujaria shqiptare. Gjithashtu, ato treguan për kujdesin, që tregohet në Mbretërinë e Suedisë për krijuesit, poetë ose shkrimtarë dhe, veçanërisht, për librat që u kushtohen fëmijëve.

Disa pjesëmarrës në këtë takim i falënderuan për këtë vizitë, shkrimtarët e ardhur nga Suedia, si: Muharrem Dardha, Vjollca Spaho, Nuri Dragoi, Murat Gecaj, Shpresa Rama, Bashkim Saliasi etj. Gjithashtu, ata u ndalën edhe në disa probleme në fushën e krijimtarisë e të botimeve në vendin tonë dhe për mundësitë e bashkëpunimit e të shkëmbimit të ndërsjelltë të përvojave.

Diçka e bukur dhe simbolike ishte se, disa krijues në këtë takim, i dhuruan njëri-tjetrit libra të tyre, me shënime dashamirëse.

Sot paradite shkrimtarët e ardhur nga Suedia vizituan rrethin e Krujës dhe në ditët vazhduese do të marrin pjesë në disa veprimtari të planifikuara, në rrethet Lezhë e Durrës.

 

Para se të ndaheshin, pjesëmarrësit në takimin e mësipërm bënë një fotografi të përbashkët, të cilën po e publikojmë bashkë me këtë shkrim informues.

 

Murat Gecaj: SERVETE KASTRATI: SI MË LINDI DHE U ZHVILLUA PASIONI PËR PUNIMET ARTISTIKE TË ARTIZANATIT, ME MOTIVE KOMBËTARE SHQIPTARE…

SERVETE KASTRATI: SI MË LINDI DHE U ZHVILLUA PASIONI PËR PUNIMET ARTISTIKE TË ARTIZANATIT, ME MOTIVE KOMBËTARE SHQIPTARE…

Nga: Prof.Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë


Servete Kastrati, duke punuar…

1.Siç mund ta dishë dhe ti, me punën tende jam njohur sadopak, kur përgatitëm e botuam bashkërisht një bisedë, përmes Internetit, me Luljeta Avdiun-Cura, mësuese dhe veprimtare e dalluar e kulturës në Ulqin…Megjithatë, së pari, a mund të tregosh diçka për jetën tende?

-Po, falemnderit! Kam lindur në qytetin e Gjakovës. Por, fatkeqësisht, babai më la jetime, pa mbushur ende një vit! Pastaj, nëna u martua në një fshat të Rahovecit, ku kam jetuar dhe jetojmë deri sot…

2.Sigurisht, jeta në fshat bëri që t’i dashurosh veshjet popullore. Kur e nise punën e dorës?

-Vërtetë ashtu është. Kur ende isha e vogël, i shikoja me shumë kujdes gjyshen dhe nënën e mundohesha që t’i imitoja,kur bënin punë dore ose në vegje. Unë jam brezi I tretë, që merrem me kete punë. Shpresoj që edhe nga nipat e mbesat e mija ndonjëri ta vazhdojë këtë profesion dhe të bëhet artist i vërtetë….Kështu, pakengapak, më lindi dëshira dhe m’u shfaq pasioni për punime të tilla. Më kujtohet se isha në klasën e tretë fillore, kur na kërkuan punëdore. Unë u  ula dhe me vëmendje e durim, punova një bluzë, si për kukulla, me dy ngjyra. Puna e parë nuk më pëlqeu dhe e prisha. Pastaj e vazhdova punën  më me vëmendje,duke ia qepur pullat vetë dhe me kujdes. Që nga ajo kohë, kam nisur edhe të vizatoj shumë bukur. Pastaj, në moshën 12-vjeçare kam arritur të kryej çdo punim, që e bënin edhe femrat e rritura. Nisa të punoja edhe në vegje dhe pastaj mësova të bëj zhguna (shajak). U mësova të punoja edhe pëlhura për çarçafë, deri 10-12 metra në ditë.

3.Po më tej, si e vazhdove këtë veprimtari kaq interesante, që në vetëvete ishte punë artistike?

-Me vullnet të fortë e vendosmëri, mësova të bëja edhe çorape të ndryshme e të qëndisja. Shpejt arrita që t’i realizoja të gjitha llojet e qëndisjeve dhe, më së shumti, me motive kombëtare shqiptare. Të tilla ishin ato me shqiponjën në flamur, në shumë modele. Gjatë punës në rrobaqepësi, që nga viti 1974,  thurja triko të ndryshme me motive popullore.


Nga sfilata, në kryeqytetin e Prishtinës…

Mbas martesës dhe lindjes së katër fëmijëve, iu kushtova punimit të veshjeve të tyre me motive tona kombëtare. Në çdo manifestim  ata shkonin me ato rroba veshur. Gjithnjë ua kam theksuar atyre se, vëshje të tilla, na dallojnë ne si shqiptarë, ndryshe nga të huajtë.

4.Kam parë në profilin tën, në FB, se aty shënohet “Tradita Kolektion”…Pse është quajtur ashtu?

-Këtë emër e përdorëm  në sfilatën time të parë me veshje popullore kombëtare, e cila u organizua në Prishtinë dhe ishte e para në tërë Kosovën. Këtë emër ma propozoi producenti, Ilir Geci dhe unë e pranova me kënaqësi. Kështu na njohin më mirë edhe kur marrim pjesë në venprimtari të tilla jashtë vendit tonë. Po përmendi vetëm një rast…

Vitin e kaluar, kur u organizua një veprimtari në Prishtinë, gazetares së nderuar Bardha Mançe dhe Sokol Demakut, nga Qendra Kulturore “Migjeni”, në Boras të Suedisë, u tërhoqën vëmendjen fotografitë e shumta me punimet e mia. Pastaj, më ftuan në qytetin Goteborg të atij vendi skandinav, në veprimtarinë e organizuar me rastin e festës së 28 Nëntorit, “Ditës së Flamurit Kombëtar Shqiptar”. Aty unë paraqita gjithësej 25 veshje të bukura popullore shqiptare. Ato u panë me kanaqësi dhe, në përgjithësi, e kaluam shumë mirë.


Pamje, nga pjesëmarrja në manifestimin kulturor, zhvilluar në Goteborg të Suedisë…

Me atë rast, QKSH “Migjeni” më dha “Mirënjohje”…Përsëri tani, i falënderoj ata përzemërsisht, si për ftesën dhe vlerësimin, që më bënë atje!

5.Si ka ndikuar ky profesion në jetën tënde?

-Puna bëri që unë mos ta ndiej asnjëherë vetën jetime. Se puna e mban gjallë njeriun. Prandaj kam shumë respekt për të gjitha femrat punëtore artizane ose të profesioneve tjera. Me pak fjalë, mua puna më kaliti e më bëri njeri të respektuar në shoqëri, ajo më mbajti e më mban në jetë, të frymëzuar e të motivuar.

6.Faleminderit për sa më tregove deri tani, Servete! Po, a mund të më shpjegosh edhe pjesësmarrjen tuaj në veprimtaritë e ndryshme, që janë organizuar me punimet e artizanatit, që ke bërë vetë ose shoqet tua?A ishit ju në “Panairin Mbarëkombëtar të Artizanatit”, që u organizua në Ulqin dhe si u vlerësua pjesëmarrja juaj?

-Kam qenë e ftuar edhe në manifestimin e organizuar në Shas të Ulqinit, nga Shoqata Shqiptare atdhetare-kulturore “Ana e Malit”, me kryetare Luljeta Avdiun-Cura. Aty paraqita 24 veshje tonat popullore, nga disa treva shqiptare. Veprimtaria ishte organizuar shumë mirë dhe la mbresa të pashlyera te shikuesit e shumtë. Për paraqitjen aty të veshjeve të bukura popullore, mua më vlerësuan dhe më nderuan me “Mirënjohje”.


Ja dhe sfilata e veshjeve popullore, në Ulqin…

7.A dëshiron që të shtosh ndonjë diçka tjetër, në mbyllje të kësaj Bisede, për të cilën të falënderojmë përzemërsisht?

-Po, kam për të shtuar… Për këtë punë, që bëj, gjithmonë jam motivuar e frymëzohem, duke shikuar edhe Televizionin Shqiptar (TVSH). Aty i shikoja me vëmëndje të posaçme këngëtarët, me veshjet dhe muzikën e pastër shqiptare. Kështu, gjatë punës sime ua imitoja kostumet atyre dhe këtë gjë e bëj përsëri edhe tani.

…Ja, pra, ky eshte profesioni im, të cilin e dua kaq shumë. Çdo njeri, i cili e merr një profeson, të cilin e do vetë, aty asnjëherë nuk do të mungojnë arritjet dhe ai do të fitojë kënaqësinë e punës së ndershme…Ju falëmnderit për këtë Bisedë, që zhvilluam bashkë!

15 qershor, 2016

 

 

JEMI KRENAR QË MËSOJMË SHQIP, JEMI KRENAR SE KEMI NJOHURI PËR VENDIN TONË

Nga manifestimi i përfundimit të vitit shkollor në qytetin  Borås të Suedisë


Nga Sokol Demaku

JEMI KRENAR QË MËSOJMË SHQIP, JEMI KRENAR SE KEMI NJOHURI PËR VENDIN TONË

Një atmosferë e veçantë gëzimi mbizotëroi në institucionet arsimore dhe qendrat shkollore të Mbretërise së bashkuar të Suedisë në festën e  fund vitit shkollor. Famfarat lajmeruan hapjen e festës së mbarimit të vitit shkollor dhe pastaj u vazhdua me intonimnin e Himnit kombëtar që u këndua nga të gjithë pranishmit nën  tingujt e orkestrës së nxënësve të shkolles.

Sot në Borås të Suedisë, me një manifestim modest organizuar nga nxënësit e Fjärdingskolan, u shënua përfundimi i gjysëmvjetorit të parë të mësimit të vitit shkollor. Ky manifestim tashmë është bërë tradicional në këtë vatër arsimore në këtë qytet. Në këtë manifestim përveç nxënësve të cilët janë nga të katër anët e botës marrinë pjesë edhe prindër dhe miq të shkollës.


Si çdo vit tjetër edhe kësaj radhe nxënësit dhe arsimtarët kishin pregaditur një program shkollor modest për të pranishmit i cili u këndua nga të gjithë si një kor i veçantë. Fjalën përshëndetëse e paraqiti drejtoresha e shkolles Helen Stumberg, pastaj mori fjalën drejtori Per Kettisen i cili përshendeti nxënësit për rezulatet e arritura, falenderoj prindërit për bashkepunimin me shkollën si dhe falendërtoj pedagogët dhe përsonelin e shkollës  për punën e bërë.


Fjärdingskolan është  një nga dhjetë shkollat fillore të qyetit Borås ku në të vijojnë mësimet edhe fëmija shqiptarë. Numri i tyre është shumë domethenës në ketë shkollë sepse ata gati përbejnë një të katërtën e nxënësve të shkollës në të cilën fliten mbi 32 gjuhë, e gjuha shqipe këtu ze vendin kryesor. Nxënësit shpalosnin kështu përveç kureshtjes së tyre të natyrshme fëmijërore edhe njohuritë solide për fusha të ndryshme të dijës dhe, marrë parasysh faktin se janë të lindur në vend të huaj, edhe zotërimin relativisht të kënaqshëm të ligjërimit në gjuhën suedeze.

Spontaniteti i treguar në mësojtore u shndërrua në miqësi të vërtetë në mes të nxënësve të nacionaliteteve të ndryshme që vijojnë mësimet në këtë qendër dije dhe arsimi.

Jemi krenar që mësojmë shqip, jemi krenar se kemi njohuri per vendin tonë, për heronjët tanë, për poetët tanë thonë Laurenta, Agnesa që vijojnë mesimet në klasën e dytë, por edhe Artini, Vera dhe Pranvera nga klasa e parë janë të kenaqurë më ate se ata në duart e tyre kanë Abetarën dhe mësojnë shkronjat shqip, pastaj Besarta dhe Arlinda nga parashkollorët, por janë të lumtur se ata zotërojnë edhe një gjuhë me vlera të larta gjuhën e vendasëve , gjuhën e vikingëve të lashtëpra Gjuhen suedeze.


Takova edhe mësuses shqiptar të punësuar në këtë vatër arsimi në Suedi. Edhe ata sikur edhe nxenesit dhe prindërit kanë vetëm fjalë miradie për shkollën, punën dhe miqt suedez.

Albinoti është mësues gjimnastike këtu e tri vite me parë në këtë shkollë si dhe Adriana një mësuese ndihmëse për nxneësit shiqptar me nevojë për përvetsimin e gjuhës sudeze, janë të kënaqur me punën e tyre në këtë vatër arsimore këtu në veriun e largët.

Këtu në shkollë thonë se bashkepunimi mes Fjärdingskolan dhe prindërve shqiptar eshte në nivel dhe se ata janë të kënaqur me rezultatet e arritura në të gjitha lamit e jetës në shkollë.

Ishtë kënaqesi të përcjellje orkestrën e shkollës e cila nën udheheqjnhe e pedagogëve të muzikës nga shkolla e  muzikës e qytetit që ka një bashkepunim  të shkelqyer me ketë shkollë interpetuan vepra muzikore me një mjeshtri të rrallë që nga nxenesit e kasava të treta deri në ato të pesta.

Kështu ishte në të gjitha shkollat e qytetit Borås, kështu ishte në të gjitha shkollat e Mbretërsie së bashkuar të suedisë, po njashtu  edhe në shkollatë e mesme sot ishte ditë gëzimi e hareje edhe atje festohej mbarimi vitit shkollor ku festa është tradicionale dhe madheshtore për studentet e rinjë.

 

Athua ka mundësi që një traditë e mrekullueshme, një traditë nga tradita të zejë vend edhe në shkollat tona sot?

 


Faqe 1 nga 49

Newsflash

Bajrami në minutën e 73-të, me golin e tij ia siguroi fitoren Elfsborgut nga Suedia me rezultat 2:1 kundër Bragës në Portugali.

Nuk ka shaka me futbollistin Emir Bajramin. Ai dha një flakaresh të fortë skuadrës së njohur portugeze, Bragës në Bragë, duke i mundur me golin e tij. Bajrami në minutën e 73-të, me golin e tij ia siguroi fitoren Elfsborgut nga Suedia me rezultat 2:1 kundër Bragës, në ndeshjen e parë të rrethit të tretë të Europa Leagua. Bajrami i ndezi motorët e tij në momentet e duhura dhe dëshmoi super-talentin e tij. Një futbollist që po e shkruan historinë e tij dhe që dalëngadalë po dridh edhe skuadrat të njohura evropiane.

Lexo ma...