TUNGJATËJETA, SADULLA ZENDELI-DAJA!

Nga: prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë

Daja, duke folur në manifestimin e Borasit-Suedi

1.

Ishte mëngjesi i datës 14 prill 2012. Sapo kryem veprimet e zakonshme të mëngjesit, ne grupi i vogël prej katër vetash, i mbërritur në mesanatë në aeroportin e Goteborgut dhe që fjetëm disa orë në hotelin e qytetit të bukur Boras, “Skëna Nëtter”, u ulëm  së bashku në një dhomë ndënjeje e pritjeje, e pajisur më së miri. Pritëm vetëm pak minuta dhe pamë që, nëpër korridor, vinte drejt nesh, me hapa të shpejtë dhe të gjatë, miku e kolegu ynë, Sokol Demaku. Na përshëndeti përzemërsisht dhe na pyeti e u kujdes, se si kishim pushuar. Sigurisht, iu përgjigjëm se ishim mjaft të kënaqur dhe, pa humbur kohë, dolëm në oborr. Në makinën e tij të rehatshme, zumë vend: unë, Viron Kona, Kozeta Hoxha e Kadrije Gurmani. Pas pak minutash, pa e ndjerë udhën nga bisedat e ndërsjellta, arritëm pranë ndërtesës së bukur të Bibliotekës së Qytetit. Aty do të zhvillohej ceremonia e shumëpritur prej ne të gjithëve, pra manifestimi i 5-vjetorit të krijimit të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni” e i revistës “Dituria” dhe i 4-vjetorit të emisionit të parë në gjuhën shqipe, në Radion-Lokale, me të njëjtin emër.

Kujtim i paharruar…Nga e majta: V.Kona, Daja e M.Gecaj (Boras-Suedi, 14 prill 2012)

Nuk kishte mbetur ndonjë “sekret” i panjohur për ne, pasi Sokoli na i kishte dërguar përmes Interetit, jo vetëm ftesat, por dhe tërë programin e asaj feste të bukur. Bile, bashkëngjitur, ai kishte hartuar e kishte marrë masa që edhe në dy ditët vazhduese, ne të ftuarit nga Tirana, të kishim veprimtari “të ngjeshura”. Pra, do të bënim vizita e do të takonim, si vëllezër e mora shqiptare, por edhe miq e mikesha suedeze.

Sapo hymë në sallën e tubimit të pritshëm, disa minuta para orarit të caktuar, vërejtëm se çdo gjë ishte gati dhe po priteshin të ftuarit. Ata nuk ishin vetëm nga qyteti Boras e Goteborgu, por dhe nga disa qytete tjerë të Suedisë, si: Stokholm, Gislaved, Lundskrona, Uddevalla,, Malmo, Kindberg, Norrkëping e Nëssjo.

2.

Kur gati e kishim shpërqendruar vëmendjen te të ardhurit, vërejta se të dera hyri një burrë paksa i moshuar, me sytë vezullues e plot mirësi. Ndoshta, edhe ai po shihte me vëmendje të gjente, në ata pak njërëz të ardhur, të njohur e miq të tij nga Tirana. Ndërsa unë isha takuar me Dajën në Panairin e 12-të të Librit, organizuar në nëntor 2011, në Tiranë, koleget tona, Kozeta e Kadrija e kishin të panjohur. Ndërsa ndryshonte pak puna për shkrimtarin Viron Kona. Ai kishte sjellë me vete, në atë sallë librin e ri, që sapo doli nga shtypi në Tiranë, me titullin, “Për ju, miqtë e mi”. Duke u njohur me të dhëna nga shkrimet e ndryshme, por sidomos bazuar në librin poetik të Dajës, “Ditari i dhimbjeve”, Vironi i kishte kushtuar disa faqe  të këtij libri, pikërisht Sadulla Zendelit-Dajës, me titullin domethënës, “Ju dua, më shumë se veten time!”.

Ja, pra, Daja na “gjeti” dhe, të dyja palët, shpejtuam për te njëri-tjetri. U përqafuam përzemërsisht dhe ai na uroi: ‘Mirëse keni ardhur, në Suedi!” Se, tashmë, ai e gëzon këtë të drejtë, pasi në këtë vend demokratik skandinav, ndër më socialët në botë, jeton prej shumë vitesh e mund ta quajë “atdhe të dytë”, për vetëveten dhe familjen e tij. Në fakt, ai ndodhet në një qytet mjaft larg Borasit, në Fërjestad dhe është në moshë paksa të thyer. Por, megjithatë, nuk mungoi, “me arsye, as pa arsye”, në atë takim të paharruar.

Kopertinat e librit me poezi, “Ditari i dhimbjeve”

Në ato pak minuta, para fillimit të manifestimit, u takuam edhe me miq të tjerë, të panjohur ose të njohur, vetëm përmes mesazheve nga Interneti. Ndër ta, ishin albanologu suedez UImar Kvik dhe miku i shqiptarëve, Anders Vesaman; shkrimtarët e publicistët shqiptarë: Hysen Ibrahimi, Bahtir Latifi, Rizah Sheqiri, Fetah Bahtiri, Remzi Basha, Zyrafete Manaj, Hamit Gurguri e Murat Koci dhe piktorja  Florije Bajraktari; veprimtaret Exhlale Shipoli, Vjollca Haradinaj, Dinore Loshi Qmega e tjerë. Ndërsa me Dajën i vijuam bisedat e ngrohta, duke folur për Tiranën, por dhe për punët e mira, që ai ka bërë e po kryen, sidomos në hartimin e fjalorëve, suedisht-shqip e shqip-suedisht etj.

Nuk do të ndalem këtu, te ato se çfarë tha Daja, para të pranishmëve, pasi ai ishte përherë në vemendje dhe i rrethuar me respektin e të gjithëve. Prandaj dhe fjalët e tij të mençura u duartrokitën nxehtësisht. Por edhe në një koktej të rastit dhe në drekën e shtruar nga QKSH “Migjeni” për gjithë të pranishmit, Daja ndodhej në krye të “kuvendit”, duke folur e lëvizur me shkathtësi, si një djalosh i ri. Ndër të tjera, ai ua dhuroi fjalorin e tij, suedisht-shqip: kryetarit të Bashkisë së Borasit, Per Olof Hëg dhe kreyarit të Komunës në Uddevalla, Essam El-Nagger; albanologut të njohur suedez, Ulmar Kvik; drejtorit të shkollës “Fjerdignskolan”, Per Kettisen dhe disa mësueseve sudeze.

Sigurisht, për kënaqësinë tonëdh e për ta nderuar e respektuar njëri-tjetriun, në atë drekë Daja u ul bashkë me ne, mysafirët nga Tirana. Kështu, aty i vijuam bisedat tona të këndshme dhe vërejta kënaqësinë e tij të veçantë, që u takuam përsëri bashkë dhe pikërisht në Suedi.

3.

Kur atij manifestimi entuziast po i vinte fundi dhe Daja i kishte kryer më së miri detyrat e njërit nga “të zotët e shtëpisë”, erdhi çasti të ndaheshim. Se ai do të udhëtonte përsëri për në vendbanimin e tij, ku e prisnin bashkëshortja dhe njerëzit e tjerë të familjes. Duke u përqafuar së bashku, jo pa mallëngjim dhe me emocione, i uruam atij shëndet të plotë, begati e arritje në punë dhe lumturi në familje. Dajën e kam të fiksuar ashtu të buzëqeshur në kujtesë, që na përshëndeste nga larg dhe në dorë mbante një çantë, mbushur me libra të dhuruar. Por aty kishte edhe “Mirënjohje”, nga QKSH “Migjeni” dhe kryesia e Shoqatës së Arsimtarëvë të Shqipërisë, për veprimtarinë e tij të shquar: atdhetare, arsmiore e kulturore etj. Po kështu, e dija mirë se aty ai kishte edhe librin tim të ri publicistik-letrar, “Dorela”, i botuar në mars 2012, në Tiranë dhe për të cilin ai  më mbështeti pa u kursyer.

Në ato çaste, në mendje më erdhën fjalët-urim të zemrës, nga e folmja e Veriut të Shqipërisë, por dhe e Kosovës: “Tungjatëjeta, Sadulla Zendeli-Daja!”

…Tani, me Dajën jemi larg fizikisht. Por përsëri sjell në kujtesë takimin tonë në Tiranë dhe atë të paharruarin,  në Boras të Suedisë. E përfytyroj ashtu të përqendruar tërësisht në punët e tij të çmuara: atdhetare, arsimore, letrare e kulturore. Ndërsa e di se ai do të thurë parreshtuar edhe vargje malli e dashurie të pakufishme për vendlindjen, si këto:

“I bini çiftelisë, atë e dëgjojnë malet tona,

këndoni këngën e Lirisë, Këngën e Pavarësisë…

Dhe më tej:

Europa e Bashkuar,

aty të jesh edhe ti, Kosova ime,

o gur xhevahir i zemrës sime!

…E kisha përfunduar këtë shkrim dhe isha gati ta dërgoja për publikim. Ndërkaq, nga Kumanova, më doli në Internet arsimtari e shkrimtari i njohur Nehat Jahiu. Ndër të tjera, ai më tregoi se këto ditë kishte qenë atje veprimtari i palodhur edhe për vendlindjen, Sadulla Zendeli-Daja. Ndërsa tani, ky është kthyer përsëri në vendbanimin e përhershëm të tij, në Suedi.

Pra, përsëri e përsëri, e urojmë dhe nga larg e përshëndesim me zemër, këtë bashkatdhetar të flakët: “Tungjatëjeta, Dajë!”

Tiranë, 5 maj 2012

Skica:

NDËRMJET  “PËLLUMBAVE”  TË   BORASIT…

Nga: Prof. Murat Gecaj

Publicist e studiues-Tiranë

Murati (në mes) në Fjerdingskolan, shkollë e Borasit-Suedi (15 prill 2012)

Nuk e di se përse, por sa më shumë ditë kalojnë nga ato të mesprillit të këtij viti, kur isha bashkë me tre kolegë për një vizitë në Suedi, me shtohen “temat” e shkrimeve të mia!...Kjo ngjet se ato 4-5 ditë ishin të mbushura plot me emocione e kujtime të bukura. Kam shkruar edhe më parë për këtë vizitë, për takime e mbresa në takimet me kolegë e zyrtarë të ndryshëm. Por, kësaj radhe,dua të flas me dashamirësi e kënasqësi të veçantë, për “pëllumbat” e Borasit. Gjatë atyre ditëve, ne pamë edhe pëllumba të balsamosur në muze ose dhe “prej vërteti” në natyrë, siç shprehen të vegjëlit. Por këtu nuk e kam fjalën për ata, po për “pëllumbat” më të bukur të jetës sonë, fëmijët shkollarë.

1.Përqafime të ngrohta, me bashkatdhetarët e vegjël

Kur arritëm në mjediset e shkollës së Borasit, “Fjerdignskolan” dhe po bisedonim ngrohtësisht me drejtorin e shkathët e gjithnjë buzagas, Per Kettisen, kuptuam se nxënësit aty ishin njoftuar që më parë për vizitën tonë. Meqenëse ata ishin përshatur me vizita të tilla, shumicës së tyre, ndoshta, nuk u bëri shumë përshtypje mbërritja jonë aty. Se, na treguan, që në atë shkollë ka nxënës nga shumë vende e shtete të botës, prindërit e të cilëve janë emigrantë në qytetin Boras. Veçse, për një gjë ishim të sigurtë, se takimin me ne e prisnin me padurim fëmijët e bashkatdhetarëve tanë. E natyrshmja për ata ishte, se ne na shoqëronte edhe kolegu e miku ynë, mësues i tyre në atë shkollë, Sokol Demaku. Kështu, vërejta se disa prej tyre buzëqeshnin plot mirësi dhe na përshëndesnin me dorë. Ndërsa më “i privilegjuari” e më i njohuri ndër ne ishte shkrimtari Viron Kona. Një vit më parë, ai kishte qenë aty, kur përuroi librin e tij në gjuhën suedeze, “Eh, more Bubulino!”. Prandaj dhe atyre ai u dukej më i afërt.

Nuk do t’i përshkruaj me imtësi “ecejaket” tona nëpër atë shkollë. Por kujtoj tani, se dallova një kanaqësi të veçantë të fëmijëve shqiptarë, kur na shihnin në mes tyre. Ja, këtë gjë unë po ua “dokumentoj” edhe me anën e një fotografie. Pasi u kisha shpëndarë atyre, që ishin të pranishëm nga një stilolaps, ku është e stampuar stema e Republikës së Shqipërisë, pashë që dy fëmijë e ngritën dorën e folën me sinqeritet:

-Xhaxhi, ne nuk kemi marrë stilolapsa!-Sigurisht, shpejtova t’i merrja ata nga çanta e ime dhe ua dhurova, duke i përqafuar përzmeërsisht. Pastaj, disa prej tyre, duke qenë të ulur bashkë me mësuesen Anette Ekelund, shprehën dëshirën që ta bënim një fotografi të përbashkët. Unë qendrova mbas tyre. Por njëri nga ata e pikërisht Besart Iljazi, i cili sivjet vijon klasën e katërt, nuk e quajti se ndodhej afër meje. Prandaj, e zgjati dorën dhe ma vendosi atë në qafë, si për të më thënë:”Unë të dua më shumë, se këta shokët e mi!”

2.”Intervistë”,  me gazetaren e Radio-Tiranës

Përgjigjet Blerina…

Secili nga ata nxënës dëshironte të kishte diçka të veçantë, në atë takim të tyrin me ne. Ja, në një fotografi tjetër është fiksuar çasti, kur nxënëses së klasës së katërt, Blerina Hasani iu afrua gazetarja e Radio-Tiranës, Kozeta Hoxha. Nuk e di të saktë, por ma merr mendja se ajo ishte “intervista” e parë, që jepte për një media të Shqipërisë. Vëreja se ajo ishte mjaft serioze, por dhe me emocione të natyrshme. Kozeta e pyeti atë se cilën klasë vijon sivjet në këtë shkollë, a i pëlqen gjuha shqipe dhe si e kalon me shoqet e shokët e klasës, si ata shqiptarë, por dhe të kombësive tjera.

Por, ç’është e vërteta, “intervista”  të tilla, si Kozeta, por pa mikrofona, bëmë secili nga ne, në atë mjedis fëmjësh shqiuptarë, aq të dashur e aq të mirë. Nuk e di se si e menduan veprimin tim ata, por unë shkova e zura vend,  diku në mesin e  tyre. Aty e ndieva veten si ndërmjet nipave e mbesave të mia. Solla ndërmend edhe mbesën Dorelë, atje larg në Tiranë. Pak kopje të librit, kushtuar asaj, pra me emrin “Dorela”, ia dhurova bibliotekës së shkollës, që i mori me kënaqësi e duke më falënderuar, drejtori Per Kettisen.

Qëndrimit tonë, në atë mjedis “intervistash”, po i vinte fundi. Ndoshta, ata “pëllumba” dëshironin që ne të rrinim më gjatë me ne. Se, në mënyrë të pakuptueshme, ne na lidhte gjëja më e shtrenjtë në jetën e çdo njeriu: Gjaku. Pra, nëpër damarët e atyre dhe tonët, rridhte i ngrohtë gjaku i shqiptarit, njërit ndër banorët më të lashtë, në Ballkan e në Europë. Unë jam i sigurtë, se megjithëse ata fëmijë të bashkatdhtarëve tanë do të ndodhen në mjedisin e një gjaku, tradite e kulture të huaj, asnjëherë nuk do ta harrojnë prejardhjen e tyre. Kosova e Shqipëria do të jenë: ëndrra, emocioni, shpresa e së ardhmes për ata.

3.-Në mësim, por dhe në shfaqje

Pjesëtarët e vegjël të orkestrës (majtas, drejtuesi)

Jeta në shkollën “Fjerdignskolan” të Borasit ishte mjaft e larmishme. Ne i pamë dhe i ndoqëm me kureshtje nxënësit e saj jo vetëm në mësim, ku i përdornin aq mirë kompjuertin dhe mjetet audiovizive, por dhe duke luajtur një shfaqje artistike. Ndërsa unë mora pjesë edhe në një bashkëbisedim të gjallë, rreth “tavolinës së rrubullakët”. Aty mësuesja Diana Pers ishte bashkë me nxënësit e saj: Lare, Pranvera, Reshid dhe Elmije. Ajo pyeste dhe ata flisnin me radhë e jepnin përgjigje të sakta.

Ndërsa shfaqja, për të cilën fola më lart, ishte një përrallë e bukur, me disa figura kafshësh, në të cilën aktorë ishin jo vetëm nxënësit, por dhe mësueset e tyre. Të veshur sipas rolit, që e kërkonte përralla, ata luanin mjaft bukur dhe me tërë seëriozitet, si të ishin të rritur. Prandaj të gjithë ne, që ishim në sallë para tyre, shihnim e dëgjonim, sipas shprehjes, “tërë sy e veshë”. Natyrshëm, bukurinë e shfaqjes e shtonte loja e orkestrës me pesë nxënës, që e shoqëroi atë gjatë tërë kohës. Se edhe pjesëtarët e saj e dëshmuan veten artistë të vertetë.

Në  mbarim të asaj shfaqjeje të bukur, ne i përgëzuam artistët e vegjël për lojën e tyre mbresëlënëse. Pastaj bëmë së bashku disa fotografi, që i ruajmë për kujtim, si në “arkivin” e kompjuterit dhe në “fleshe”, por dhe në albumet tanë.

4.E gjuajti fort topin, por nuk më bëri dot “gol”!

Dion Sahiti: Prite topin, xhaxhi!...

Kur po shëtisnim nëpër mjediset e shkollës, të shoqëruar nga drejtori e ndonjë mësuese, dolëm në pjesën e prapme të saj. Aty ishte një fushë e vogël futbolli, ku pak nxnënës vraponin pas një topi. Unë, si më “i riu” ndër mysafirët, dola në fushë dhe u përpoqa t’ia marrja topin lojtarit të shpejtë, Artin Sahiti. Por ishte e pamundur, se ai manovronte me kujdes dhe topin e kthente te shokët e tij.

Në këtë çast, solla ndërmend kohën e shkuar, kur isha në moshën e tyre dhe më tepër më pëlqente të rrija në portë. Prandaj zura pozicion aty dhe i bëra shenjë Artinit që të gjuante. Ai e mori topin, gjithnjë me këmbë dhe erdhi drejt meje. Porta ishte jo në formatin e zakonshëm dhe kjo më ndihmonte dhe më bënte më të sigurtë, që topi nuk do të godiste në rrjetë, pra do ta prisja atë. Kur vogëlushi po merrte pozicionin e gjuajtjes, numërove me mend: “një, dy, tre…!” Lojëtari gjuajti fort, por ama edhe unë e prita me saktësi “bombën” e tij. Meqenëse kishim pak shikues, nuk vërejta dikë prej tyre, që të duartrokiste për pritjen time të saktë!(ha,ha)

Duke e përqafuar Artinin e vogël, por dhe shokët e tij, ne vizitorët shkuam në mjedise të tjera të asaj shkolle.

5.-Përse nuk fotografova aty?

Nxënësit e mësuesja, rreth “tavolinës së rrumbullakët”

Gjatë vizitës në atë shkollë, ne e ndiem veten “si në shtëpinë tonë”. Shihnim, preknim e fotografonim dhe pyesnim e merrnim përgjigje të sakta për çdo gjë. Një përvojë e pasur e atij kolektivi pedagogjik është edhe kujdesi e puna profesionale me nxënësit, që kanë zhvillim të vonshëm ose që janë me probleme në zhvillimin mendor. Parimi bazë i tërë punës e kujdesit për ta, është: “Të gjithë fëmijët e shkollës sonë janë të barabartë”. Prandaj  e tillë është edhe vëmendja ndaj tyre.

Kur u futëm në një klasë-kabinet, gjetëm vetëm një nxënës, me probleme të tilla. Pranë tij ishte një e rritur, e cila me tërë përkushtimin njerëzor e profesional interesohej që ai të aftësohet sa më shpejt, si për të folur normalisht dhe për të hyrë në rrjedhën e jetës, me bashkëmoshatarët.

Prandaj, i ndodhur para asaj pamjeje, që të sillte dhe shqetësim të natyrshëm, nuk kisha se si të fotografoja. Ndërsa në heshtje mendova, se sa njërëzore e profesionale  pedagogjike  janë puna dhe përkushtimi  i tërë  kolektivit të kësaj shkolle, për fëmijët me probleme në zhvillimin e tyre. Pra, aty ka se çfarë të mësohet edhe në këtë fushë të praktikës pedagogjike bashkëkohore.

6.Te  porta e daljes nga shkolla…

-Sa mirë e ndiejmë veten, pranë “xhaxhave” të panjohur, që e vizituan shkollën tonë!

Me shumë mbresa dhe duke marrë me vete përvoja të vyera, po dilnim nga porta kryesore e asaj shkolle. Në oborr ishin disa fëmijë edhe ata “pëllumba”,  megjithëse me kombësi tjetër, pra jo shqiptarë. Gjithashtu, atyre ua tërhoqi vëmendjen prania jonë. Pasi ua bëmë me shenjë, ashtu me çantat e librave kraheqafë, ata erdhën pranë nesh dhe i përqafuam me dashuri. Si me “komandë”,  zunë qendruan ashtu pa lëvizur dhe dikush e shkrepi aparatin fotografik.  Pra, edhe kjo foto dëshmon për fëmijët e kombësive të ndryshme, që mësojnë në këtë shkollë. Ata janë nga shumë vende të botës dhe i bashkon përkushtimi i njëjtë: për t’u bërë sa më të ditur dhe sa më të aftë për jetën.

Tani, unë e di që këto radhë,  në gjuhën shqipe, nuk do të dinë t’i lexojnë shumica e atyre fëmijëve  të shkollës së Borasit, por as prindërit e tyre. Se fjalët nuk janë në gjuhën suedeze, që e praktikojnë në atë shkollë, por as në gjuhën e prindërve të tyre. Megjithatë, jam i çliruar nga mendimi, sepse nuk bëra ndonjë përjashtim ose ndarje të tyre, nga nxënësit tanë shqiptarë. Por nuk pyeta as se nga çfarë vendi janë dhe as cilës kombësi i përkasin. Pas, të gjithë fëmijët, kudo që ndodhen, janë të barabartë e u ngjasojnë “pëllumbave” të bardhë…

Tiranë, 4 maj 2012

NË VENDIN E NJERËZVE TË LIRË, TË DITUR DHE TË LUMTUR

(Na bashkoi QKSH “Migjeni”, në Boras të Suedisë)

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë

Në foto: Prof. Murat Gecaj i dorëzon “Mirënjohjen” e SHASH, kryetarit të Bashkisë së Borasit, z.Per-Olof Höög

1.

Nuk  është rasti as vendi këtu, që të përmend  shtetet e ndryshme, që kam vizituar gjatë jetës. Por dëshiroj të nënvizoj, se qendrimi afër 5-ditor në  Suedi, pra në Gadishullin Skandinav, shënoi për mua një kujtim parësor.

Zanafilla e këtij udhëtimi lidhet me disa muaj më parë, ndoshta, afër një viti. Arsimtari, shkrimtari e publicist Sokol Demaku, bashkë me kolegun e tij Bahtir Latifi, erdhën për një vizitë disaditore në Tiranë e në Durrës. Ata do të bënin takime miqësore jo vetëm në Tiranë, por edhe në shkollën “Demokracia”, me  të cilën një shkollë e qytetit të Borasit është binjakëzuar. Lexuesi mund të jetë i informuar për këtë fakt, prandaj nuk do të ndalem këtu, për këtë gjë. Por shënoj se pas shoqërimit, që u bëmë vëllezërve tanë nga Kosova  dhe emigrantë në Suedi, mua e kolegun shkrimar e publicist, Viron Konën, Sokoli na “paralajmëroi”, se së shpejti për ne do të tregonte një “sekret”. Sigurisht, më i papritur ishte ai për mua, pasi Vironi e kishte vizituar Suedinë një vit më parë dhe atje kishte përuruar librin e tij për fëmijë, “Eh, more Bubuliono”, të përkthyer në suedisht nga Qibrije Hoxha, gjithashtu emigrante nga Kosova, në atë shtet verior të Europës.

Pamje nga salla e mbledhjes solemne, për 5-vjetorin e QKSH “Migjeni”

Kështu, pak muaj më parë, “sekreti” u zbulua dhe miku ynë Demaku na njoftoi se, pikërisht më datën 14 të muajir prill, do të organizohej në manifestim masiv në qytetin Boras, me pjesëmarrje nga e gjithë Suedia. Kjo  gjë lidhej me festën e 5-vjetorit të krijimit të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni” e të revistës “Dituria” dhe 4-vjetorin e emisionitn të parë në gjuhën shqipe aty, nga Radio-Lokale “Dituria”. Kështu, nuk vonoi dhe ai na i dërgoi ftesat përkatëse dhe biletat e udhëtimit. Ishte parashikuar që do të shkonim atje, përmes Pragës,  me kompaninë ajrore hungareze, “ Malev”.   Por, siç dihet, ndodhi e paparitura, pra ajo kompani falimentoi dhe kështu miqtë tanë i kaluam biletat tona me kompaninë  austriake, përmes Vjenës. U mendua që, bashkë me ne të dy, të ishte edhe gazetarja e njohur e Radio-Tiranës, sidomos për çështjet e arsimit, Kozata Hoxha. Ajo udhëtoi për në Suedi në një linjë tjetër, pra përmes Frankfurtit të Gjermanisë.

Nga e djathta: Vironi e Murati, me albanologun e shquar suedez, Ulmar Cvik

Meqenëse kolegu im Fiqiri Shahinllari, me banim në Virxhinia të SHBA-së, më kërkoi këto ditë, me anën e një mesazhi  në Internet, që t’i shkruaja  sa më hollësisht mbresat e mia, tani po përpiqem ta bëj sadopak këtë gjë. Kështu, pas atyre parapërgatitjeve, unë e Vironi dhe Kozeta, mbërritëm me avionë komodë në qytetin e Boteborgut, në mbrëmjen e vonë të datës 13 prill 2012. Si përherë, me buzëqeshjen dalluese  dhe dinamizmin e shprehur të tij, përpara nesh doli i papërtuari e i palodhuri mik i yni i përbashkët, Sokol Demaku. Meraku i tij kryesor ishte, në se ishim lodhur nga linjat me dy avionë, se si ishim me shëndet dhe si i kishim lënë në familjet tona. Sigurisht, edhe ne u interesuam për  punën dhe jetën familjare të tij. Por tema kryesore e bisedave tona, gjatë atij udhëtimi plot mbresa, ishin përgatitjet e manifestimit, i cili do të organizohej ditën e nesërme.

Kështu, pas afër një ore të asaj mesnate, mbërritëm në hotelin, ku do të qendronim. Morëm vesh se grupit tonë të vogël nga Tirana do t’i bashkëngjitej edhe arsimtarja Kadrije Gurmani, e cila kishte mbërritur aty më parë nga ne. Pastaj i sistemuam plaçkat, që kishim me vete, të cilat më të shumta ishin libra tanë ose të ndonjë kolegu. Natën e kaluam disa orë të asaj nate në dhomat e veçanta dhe komode të një hoteli të vogël, por mjaft të bukur. Mëngjesin e hëngrëm së bashku, duke iu nënshtruar vetëshërbimit, të cilin e ndeshëm pothuajse kudo, gjatë asaj vizite shumë mbresëlënëse: në restorante, në shkolla e tjerë.

Një dhuratë simbolike, për U. Cvik, nga gazetarja e Radio-Tiranës, Kozeta Hoxha

2.

E nesërmja, na bashkoi të gjithëve në një sallë të bukur të bibliotekës së qytetit. Kërshëria ime ishte e madhe, e veçantë, se aty do të takoja ndonjë të njohur më herët, por dhe disa të tjerë, me të cilët isha lidhur e miqësuar përmes Internetit. Kur po vinin të ftuarit, ndër të parët, dallova e takova përzemërsisht shkrimtarin Bahtir Latifi, të cilin e kisha njohur e ishim miqësuar në Tiranë, por dhe kisha redaktuar një liber të ri të tij. E, më tej, pashë shkrimtarin, studiuesin dhe veprimtarin e palodhur për çështjen shqiptare, Sadulla Zendelin-Daja, gjithashtu i njohur për mua që në kryeqytetin tonë, në Panairin e Librit të vitit të kaluar. Pas tij u përshëndeta me intelektualen dhe veprimtaren kosovare, Qibrije  Hoxha, ardhur nga qyteti Stokholm;  me kryetarin e Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni”, Hakif Jashari; me kryetarin e Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve e  Krijuesve Shqiptarë në Suedi, Hysen Ibrahimi; me shkrimtarët dhe poetët e njohur: Rizah Sheqiri, Hamit Gurguri, Murat Koci, Sanije Selmani e tjerë.

Por, të them të vërtetën, kureshtja më e madhe e imja ishte të shihja e të takoja albanologun dhe mik të shquar  të shqiptarëve, Ulmar Kvik. Ai kishte udhëtuar qindra kilometra , nga Nërrkopingu, për t’u ndodhur për herë të parë në Boras, Pra, do të ndodhej ndërmjet miqëve  të tij shqiptarë, për të marrë pjesë bashkë me ne, në këtë festë të shënuar. Dhe ja, meqenëse e kisha parë më parë në Internet dhe në fotografitë e librit të Vironit për Suedinë, e dallova menjëherë, kur ai hyri në sallë. Drejt tij u nisën mjaft të pranishëm, për ta takuar e respektuar. Pra, aty zura “radhën” edhe unë. Kur ia shqiptova emrin tim, ai buzëqeshi mirësisht dhe m’u drejtua me kënaqësinë e një mikpritësi: “Më kishe shkruar se do të vije në Boras…Pra, ja ku jemi bashkë dhe gëzohem shumë, që po takohemi këtu, në Suedi”. Pastaj shkëmbyem fjalët përshëndetëse të rastit, bëmë disa fotografi dhe më tej e lashë të qetë atë, në shoqërinë e miqëve tjerë të shumtë. Në fakt, edhe gjatë pushimit-koktej, të caktuar në ketë veprimtari,  e takova përsëri prof. Cvik dhe, bile, bëmë shaka me njëri-tjetrin. Mua nuk m’u duk se po flisja me një suedez, por me një shqiptar e gjuhëtar, i cili përdorte një fjalor aq të zgjedhur të shqipes sonë letrare.

Takime të ngrohta kolegesh, nga e majta: Prof. Ulmar e  Daja

Ndoshta, nuk është aq interesante të tregoj këtu procedurën e zhvilluar në këtë manifestim. Se, kuptohet, nga kolegët S.Demaku e B.Latifi u fol për historikun e krijimit dhe për veprimtaritë e shumta e të larmishme, që janë zhvilluar nga Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni”, revista e radio “Dituria”, në gjuhën shqipe. Pastaj u lexuan mjaft përshëndetje,  të dërguara nga miq me banim në shtete të ndryshme të botës, si Luigj Shkodrani nga Danimarka e Nehat Jahiu nga Orizare dhe nga shoqata simotra, si p.sh. ajo “Bijtë e Shqipes”, në Filadelfia të Amerikës, dërguar nga sekretarri i saj, Vlash Fili.

Ndërsa pata nderin që, në atë tubim masiv, unë të lexoja Përshendetjen e kryesisë së Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë, me kryetare Yllka Beçin dhe ku jam sekretar i Përgjithshëm. Folën me radhë  e sollën urimet e tyre: organizatori e mikpritësi Sokol Demaku, Bahtir Latifi, Rizah Sheqiri e Fetah Bahtiri, suedezi Anders Vesman e tjerë.  Ndërsa  salla shpërtheu në duartrokitje të pandërprera dhe të gjitha u ngritën në këmbë, kur foli aq rrjedhshëm albanologu e mik i përhershëm i shqiptarëve, prof. Ulmar Kvik. Atij iu dorëzuan buqeta me lule, “mirënjohje”, libra të shumtë e dhurata të ndryshme simbolike. Ndër to, ishte një kasetë nga gazetarja Kozeta Hoxha, me intervistën e tij në studion e Radio-Tiranës dhe një pamje me lule të bukura, nga piktorja Florije Bajraktari. Pjesë e rëndësishme e kësaj ceremonie ishte paraqitja e librit të përgatitur pikërisht për këtë pesonalitet të shquar suedez, nga  Fetah Bahtiri, me titullin “Miku i madh i shqiptarëve, Ullmar Qvick”. Në mendjen e të gjithëve janë të rrënjosura fjalët e shprehura nga zemra prej tij: “Unë, nëse do të jetoja edhe një herë, do të punoja gjithnjë me shqiptarët dhe për shqiptarët”.

Gjithashtu, shkrimtarë, poetë  e studiues të pranishëm paraqitën aty librat e reja. Të tillë ishin nga Tirana: Viron Kona (“Për ju, miq suedezë”) e Murat Gecaj (“Dorela). Ndërsa nga emigrantët shqiptarë në Suedi ishin: Sadulla Zendeli-Daja, Sokol Demaku, Bahtir Latifi, Hamit Gurguri, Hysen Ibrahimi, Rizah Sheqiri, Zyrafete Kryeziu-Manaj.

Drejtoresha e Bibliotekës në Boras, A.Albertsson, merr librin e ri “Dorela”(në mes, mësuesi S.Demaku)

Pas mbylljes së kësaj ceremonie, ku u shfaqën edhe dokumentarë shumë të bukur për veprimtarinë 5-vjeçare të QKSH “Migjeni” dhe me veshjet popullore shqiptare, pjesëmarrësit morën pjesë në një drekë të përbashkët, ku kishin ardhur edhe disa miq të nderuar suedezë. Aty, S.Demaku na dorëzoi, ne pjesëmarrësve nga Shqipëria në atë manifestim, “Mirënjohje” të Qendrës Kulturore “Migjeni” e nga një shall simbolik sporti suedez. Në vijim të kësaj veprimtarie, në emër të kryesisë së Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë, u dorëzova disa veprimtarëve e personaliteteve, shqiptare e suedeze, “Mirënjohje”, për miqësinë  e ndërsjelltë, lidhjet e mira dhe veprimtaritë e përbashkëta shqiptare-suezeze. Të parit ia dhashë atë kryetarit të Bashkisë, Per Olof Hëg dhe pas tij, albanologut Ulmar Kvik, Per Kettisen, Peter Lëberg, Essam El-Naggar e Anders Vesman dhe mësueseve të njohura për ne, Anette Ekelund e Sonja Persson. Ndëra nga shqiptarët ishin: Sadulla Zendeli-Daja, Sokol Demaku, Fetah Bahtri, Hysen Ibrahimi, Bahtir Latifi, Qibrije Hoxha, Hakif Jashari, Hamit Gurguri, Sanije Selmani, Remzi Basha e Murat Koci. Në këtë drekë, bëmë fotografi të shumta dhe biseda të ngrohta, ndërmjet kolegëve e miqëve, shqiptarë e suedezë.

Viron Kona në shtandin e libarve shqip ne Biblioteken e qytetit Borås

Sigurisht, jehona e këtij manifestimi shkoi nëpër familjet dhe u pasqyrua në shtypin e televizionin vendës. Këtë gjë e përjetuam edhe në darkën, që ne miqtë nga Tirana kaluam në familjen e kolegut tonë të dashur, Sokol Demaku. Megjithëse bashkëshortja e tij ndodhej në Kosovë, nuk kishin lënë gjë mangut djali e vajza e tij, aq të mirë, punëtorë e të respektueshëm, Shkëlqimi e Arlinda. Ata kishin përgatitur për ne ushqime të bollshme e të shijshme, shoqëruar me pije të ndryshme. Kështu, me biseda të këndshme dhe humor shoqëror, i kaluam së bashku disa orë ta paharruara.

Duke ndjekur një shfaqje, bashkë me drejtorin Per Kettisen, në Fjërdignskolan-shkollë e Borasit.

Megjithëse me një ditë tejet të ngarkuar me veprimtari, ne nuk ndjemë lodhje, veç përjetuam kënaqësi të veçanta dhe regjistruam në kujtesën tonë mbresa të pashlyera. Në këto kushte, edhe gjumin e bëmë të rehatshëm, në mjedisin aq të pastër, ajrin dhe klimën e mrekullueshme të Borasit.

3.

Tani, kur po vazhdoj të shkruaj për kohën e mëparshme të qëndrrimit të grupit tonë të vogël nga Shqipëria, në Suedi, pra edhe 2-3 ditë të tjera, e ndiej se është e pamundur t’u tregoj lexuesve, as kolegut Fiqo, të gjitha mbresat e përshtypjet tona të bukura dhe të paharruara,. Këtë gjë e them, si për kohën e kaluar nëpër qytetin e Borasit, por dhe në atë të Goteborgut. Megjithatë, tani kujtoj vizitën tonë në bibliotekën e pasur dhe të sistemuar aq bukur të qytetit Boras, ku na priti me dashamirësi drejtoresha e saj, Anna-Karin Albertsson. Na tregoi ajo me dashamirësi, por dhe i pamë me sytë tanë, që ndjenja e dashurisë për librin aty rrënjoset te fëmijët qëkur ata janë në karrocë a në krahët e prindërve e të gjyshërve të tyre. Dhe kjo praktikë vijon më tej, në kopshte e shkolla të kategorive të ndryshme. “Ashtu siç mësohet fëmija të pijë gjirin e nënës, të ushqehet, të flasë e të ecë gjatë jetës, po kështu ne e kemi  për detyrë ta mësojmë atë edhe të jetë përherë në shoqërinë e librit, që ky të bëhet pjesë e pandarë dhe e pazëvendësueshme në jetën e tij”-na u shpreh ajo. Unë e Vironi dhuruam libra tanë, të cilat znj. Albertson i vendosi në një kënd të posaçëm të librave shqip, krijuar posaçërisht  për ta, në atë bibliotekë. Por dhe ajo na dhuroi libra të ilustruar bukur për fëmijë në gjuhën suedeze dhe me një teknikë shumë të lartë të përgatitjes së tyre. Meqenëse ajo bëri shënime miqësore në to, në gjuhën suedeze, iu drejtova: “Ju falënderoj nga zemra dhe këto libra do t’ia jap nga ju, mbesës Dorelë”. Ndërsa ajo m’u “përgjigj” me  buzëqeshje mirësie.

Shkrimtari V.Kona, i kënaqur, se “e gjeti” Papagallin Çate…

Gati me padurim e pritëm vizitën në shkollën e qytetit Boras, Fjërdignskolan, me drejtorin Per Kettisen, së  bashku me kolegë të tij dhe nxënës , të cilët kanë qenë edhe në Shqipëri. Për më tepër,  na kënaqte fakti, se  kolegu ynë Viron Kona ishte i njohur për ta, pasi kishte qenë ndërmjet tyre aty, një viti më parë. Këtë e vërejtëm edhe nga buzëqeshjet e takimet me të, jo  vetëm me mësuesit e personelin shërbyes, por edhe me fëmijë, shqiptarë e suedezë. Kjo ndodhte, sepse atë e njohin “babain” e Bululinos, një personazh tashmë i dashur për lexuesit e vegjël shqiptarë, ashtu si Pinokion e Pipi Çorapegjatën suedezë e tjerë.

Të shoqëruar nga drejtori aq simpatik e buzagas, i vizituam të gjitha mjediset e shkollës. Ato janë ndërtuar e përshtatur në mënyrë të tillë, që t’u shërbejnë sa më mirë nxënësve për mësim, edukim e argëtim. Klasa nuk ishte ajo tradicionalja jonë, por me tavolina të shpërndara, pranë të cilave ishin ulur nxënësit dhe mësuesit u flisnin ose i kontrollonin ata.  Respekti ndaj personalitetit të nxënësit, bashkëpunëtor në procesin mësimor, ishte një tjetër parim parësor i punës dhe veprimtarisë së mësuesve. Po kështu, parim tjetër kryesor pedagogjik, që zbatohej në tërë jetën dhe veprimtarinë e kësaj shkolle, është: “Të gjithë nxënësit janë të  barabartë, të lirë dhe me të drejta të siguruara”. Prandaj ata e meritojnë dhe është detyrë të kenë e marrin respektin dhe kujdesin e pandërprerë të prindërve, mësuesve  e gjithë të rriturve. Për këtë arsye, bëhej aq shumë aty, për t’i aftësuar sa më mirë e sa më shpejt për jetën edhe ata fëmijë, që kishin të meta në zhvillim, të lindura ose të shkaktuara, fizike ose mendore.

Të gjithë të rriturit kujdeseshin për shëndetin dhe jetën e nxënësve. Vërejtëm se syrit të drejtor Perit nuk i kishte shpëtuar as një shkallë metalike pak e dëmtuar dhe aty ishte vendosur shenja përkatëse, për të patur kujdes nxënësit, deri sa ajo të riparohej, sigurisht shpejt.

Nga vizita në muzeun e kafshëve të Goteborgut, në shoqërinë e Sokol Demakut, Bahtir Latifit e Ixhlale Shipolit (të tre, djathtas)

Vetëveprimi dhe edukata për punën e shërbimet, ishte aty një synim tjetër në veprimtarinë e përditëshme. Këtë gjë e vërejtëm edhe në kopshtin e fëmijëve pranë shkollës, por dhe nga nxënësit e klasave të ndryshme. Ata i merrnin vetë ushqimet e përgatitura nga guzhina dhe kujdeseshin për çdo gjë, gjatë ngrënjes së drekës. Natyrshëm, këtë praktikë e “mësuem” dhe e zbatuam edhe ne mysafirët, që drekën e kaluam këndshëm, bashkë me ta.

Më tej, vizita në Universitetin e Borasit kishte bukurinë dhe kënaqësinë e vet. Kudo gjetëm rregull të përsosur dhe qetësi të plotë. Secili podagog i shoqëronte studentët dhe ishte i pranishëm me ta, në studiot e kabinetet shumë të pasur, me teknikat më moderne të kohës. Në bisedën me shefin e departametit të mësimdhënies, ku ishte e pranishme edhe një pedagoge, biseda u soll për metodat, që zbatohen aty dhe në Shqipëri,  në lëndën e matematikës. Ndërsa pyetjes sime, se cila mund të jetë e ardhmja e shkollës në shoqërinë e epokës sonë, në shekullin  XXI, ai iu përgjigj, duke më bërë vlerësimin që kisha një mendim të njëjtë me shumë  pedagogë e studiues suedezë. Bile, ai na tregoi se, në Suedi,  po bëhen studime serioze e përgatiten edhe tema doktorature, në këtë fushë aktuale të arsimit bashkëkohor. Pra, po vlerësohet nga shumë intelektualë, se në të gjitha nivelet, shkolla është e mbingarkuar, sidomos me tekstet shumë voluminozë. Prandaj kërkohet të vazhdohet të bëhen studime shkencore e pedagogjike, që ajo të lehtësohet nga mbingarkesa e panevojshme, si për nxënësit e studentët. Pa bërë analiza e argumente të tjerë, në të mirë të këtij mendimi, flasin e dëshmojnë futja në përdorim e  teknikave te reja bashkëkohorë, që janë përherë në përsosje, si televizori e Interneti etj.

4.

Kënaqësia  e vizitave tona ishin dhe ato në kopshtin e shpendëve në ujë e në pyllin në afërsi të qytetit Boras. Mjaft mbresëlënëse ishte koha, që e kaluam në pavionet e shumta të kafshëve, në muzeun e pasur për to, në qytetin Goteborg. Nëpër të, na shoqëroi mikja simpatike nga Mitrovica e Kosovës,  Ixhlale (Lale) Shipoli. Aty pamë kafshë e shpendë, të njohur e të panjohur për ne. Prandaj secili donte të fiksonte sa më shumë pamje, me aparatin e tij fotografik. Ndër to, gjë që na shkaltoi një humor të këndshëm, ishte edhe ajo e shkrimtarit V. Kona, kur “e gjeti” Papagallin Çate, personazh ky i librave të tij për fëmijë.

Megjithëse me pak lodhje nga ecja më këmbë, ne përjetuam mjaft kënaqësi nga udhëtimi në brigjet e detit, aty në qytetin Goteborg, ku është një port mjaft i madh, udhëtarësh e mallërash. Secili nga ne dëshironte të kishte pamje të tij të rralla. Ndërsa unë e Vironi bëmë foto edhe në afërsi të një kryqësori-muze, në bordin e të cilit kishte topa të kalibrave të ndryshëm, raketa e tjerë. Ndërkaq, në mendje solla zboret tona në Shqipëri, gjatë regjimit monist në fuqi, kur na flisnin për rrezikun e një sulmi të mundshëm kundër vendit tonë, nga forcat e bashkuara të NATO-s e Traktatit të Varshavës?! Ndërsa, në fakt, siç na treguan, vetë Suedia është vend tepër paqësor dhe nuk ka provuar luftëra, që shumë e shumë vite më parë.

Tani, unë e Vironi, kemi një “mik” të ri në Boras, Pinokion…

5.

Me siguri, në këtë reportazh të shkurtar nga vizita jonë në Suedi, kam “harruar” mjaft gjëra me interes ose nuk kam patur mundësi të zgjetem më tej, në kufinjtë e një shkrimi. Prandaj kolegët e mi, Vironi, Kozeta e Kadrija le të më plotësojnë me shkrimet e tyre. Disa fakte e dëshmi të tjera, Vironi e unë i pasqyruam edhe në një bisedë direkte, me gazetaren Kozeta Hoxha, në emisonin e parë, në valët e Radio-Tiranës.

Por nuk është e paprititur ,që shkrimtari V.Kona të ketë nisur ta shkruajë edhe librin e tij të tretë për Suedinë. Ndërsa unë po sjell nëpër  kokë mbresa e kujtime të pashlyera, por pak të hedhura në letër, që ndoshta në një libër, t’ia rrëfej ato mbesës sime të dashur, Dorelës. Pra, e çfarë mund të bëjmë ne më tepër se kaq, për të dëshmuar respektin, dashurinë e mirënjohjen tonë për të gjithë miqtë suedezë e vëllezërit shqiptarë, që takuam e njohëm në Suedi?

Ishin pesë ditë të prillit 2012, me një klimë ende të pa stabilizuar dhe që, në mengjesin e datës 17,  na shoqëroi bora dhe ne e fikuam atë pamje me aparatet tona fotografike. Ndoshta, ajo ishte simbolika e zemërbardhësisë së atyre njerëzve, suedezë e shqiptarë, fisnikë, të dashur e punëtorë, zemrat e të cilëve rrahin fuqishëm për miqësinë e atdhedashurinë e flakët.

Shkrim i një gazete suedeze, në Boras

Në udhën e kthimit, me një avion të agjencisë austriake, na shoqëruan për në aeroportin e Goteborgut, miku Bahtir Latifi e djaloshi Shkëlqim Demaku, se i jati, Sokoli e rinisi mësimdhënien në shkollë. Na qëlloi të prisnim disa orë aty, sipas parashikimit, por më shumë në aeroportin e Vjenës së Austrisë. Megjithatë, e ndienim nga afër “erën e ngrohtë” të vendlindjes e të Shqipërisë dhe koha na kaloi shpejt. Në mesin e asaj nate, ne zbritëm qetësisht në pistën e aeroportit të Rinasit, ku na prisnin familjarët tanë të dashur dhe menjherë morëm udhën e kthimit për në kryeqytetin tonë.

Por as e nesërmja, përsëri, nuk do të ishte ditë pushim për ne. Se u dërguam mesazhe përshnëdetjeje dhe falënderimi, mikprirësve e vëllapritësve tanë, në Suedi. Gjithashtu, u përgatitëm të flisnim e të shkruanim për përshtpjet tona në Radio-Tirana, në Internet, në ndonjë televizion tonin dhe në shtypin ditor. Se, delegati i Kuvendit të shpalljes së Pavarësisë në Vlorë, pejani e tani “Mësues i Popullit”, Sali Gjukë Dukagjini (ndarë nga jeta më 1925), thoshte këto fjalë të mençura e kuptimplote: “Kësulari, bën kësula…”.

…Kur i kisha dhënë fund këtij shkrimi dhe do ta nisja për publikim, nga miku ynë i mirë, Sokol Demaku morëm një mesazh të ri. Ndër të tjera, ai na dërgonte një shkrim në PDF,  botuar në gazetën e qytetit, “Boras tidning”. Ai flet për veprimtarinë e zhvilluar nga QKSH “Migjeni” dhe qëndimin tonë atje. Me këtë rast, ne përsëri i përshëndesim dhe i falënderojmë përzemërsisht, miqtë tanë suedezë dhe vëllezërit shqiptarë!

Tiranë, 21 prill 2012

FESTIMI I 5-VJETORIT TE DITËS SË THEMELIMIT TË QENDRËS KULTURORE SHQIPTARE MIGJENI NË BORÅS TË SUEDISË

Qendra Kulturore Shqiptare Migjeni në Borås të Suedisë festoj pesë vjetorine themelimit dhe punës së sajt ë suksesshme në këtë vit jubilar kur kremtojme katër vjetorine shpalljes së pavarësisë së Repulbikës së Kosovës dhe në 100 vjetorin e Shpalljes së pavarësisës së  Shqipërisë, njëherit u krtemtua edhe pesë vejtori i daljes në drityë të numrit të parë të mujores kulturore Dituria që del në kuadër të QKSH Migjeni dhe katër vjetorit të emetimit të programit të parë në shqip në radio Dituria edhe kjo organ i QKSH Migjeni në Borås të Suedisë.

Ky ishte një manifestim që rrallë mund të shihet në diasporë i roganziauar nga ana e anetareve të kesaj Qendre në bashkëpunim me krysin e saj dhe anetarët aktiv në te.

Numri i madhe i të pranishmëve në manifestim, prania e miqeve suedez, mbeshtetsve dhe perkrahësve të kesaj Qendre ia shtuan edh me madheshtinë manifestimit.

Duhet cekur se kishte edhe mysafire nga Republika e Shqiperisë prof. Mag. Murta Gecaj, publicist dhe shkrimtar nga Tirana, shkrimatri i njohur per femije Viron Kona, mesuesja dhe peotja Kadrije Gurmani si dhe gazetarja e njohur e radio Tiranës Kozeta Hoxha, ishte i pranishim në këtë mnaifestim madhor të shqipatreve në këtë qytete suedez edhe Kryetari i bashkisë së Komunave të Borås Per Olof Höög,profesor Ullamr Qvick mik i shqiptareve, Hysen Ibrahimi kryetar së bashku  me anëtaret e krysise së SHSHAKSHS, Xhevat Jusufi, këshilltar në ministrinë e diasporës, poet e shkrimatr shqiptar në Suedi Hamit Gurguri, Fetah Bahtiri,  Rizah Shaqiri, Zyrafete Manaj, Ismet Hasani, Bahtir Latifi, Sokol Demaku, miq nga Norvegjia Ymri Trena, Shemsi Rukovci gazetar, mësues të mesimit të Gjuhës shqipe në Suedi, Sanie Selmani, Dinore Loshi, Murat Koci, miku i shqiptareve Anders Wesman, anëtari i keshllit komunal Uddevalla Essam El-Naggar, Irina Nilson nga Ljungby, piktorët Shyqri Gjurkaj dhe Florije Bajraktari, poeti Ismet Hasani nga Hässleholm, dhe shume e shumë miq dhe mysafire nga të gjitha viset e Suedise së largët.

Në këtë mbledhje solemne u paraqqitë fjala e rastit mbi punëne  e saj si dhe u zhvilluan diskutime dhe fjalë rasti.

Në k¨åete manifestim u promovua libri i shkrimjtarit Fetah bahtiri kushtuar albanologut të njohur Ullmar Qvick, këtij kolosi të letrave shqipe me kete rasti iu nda cmimi anëtar nderi i SHSHAKSHS, iu nda mirenjohje nga ana e Ministrise së Diasporës të cilën e bëri keshilltari i kësaj minsitrie Xhevat Jusufi, pastaj u bë promovimi i librave të poeteve dhe shkrimatreve që jetojne e punojn në Suedi, si Sadullah Zendelit – Daja, Hamit Gurgurit, Zyrafete Manaj, Bahtir Latifi, Sokol Demaku etj.

Në këtë manifestim rasti Lidhaj e arsimatrëve të Shqiperisë mësusve, punetorëve kulturor, si dhe miqeve suedez të cilët ndihmojnë ne ruajtjen dhe kultivimin e  gjuhës dhe kultures shqiptare u ndau Mirënjohje, ndersa  qksh Migjeni u ndau Mirënjohje aktivisatëve të dalluar te kultures në Suedi si Anders Wesman, Göran Wasenius, Dinore Loshi Qmega, Nehat Jahiut, Murat gecaj, KozetA Hoxha si dhe Kadrije Dushkut.

Bashkia e komunave të Borås QKSH Migjeni në pesëvjetorin e saj i ndau simbolin e qytetit Borås gërsheret.

Manifestimi u mbyllë me një koktej rasti.

Bahtir Latifi

FJALA E RASTIT

Të dashur bashkatëdhetarë, mysafirë të ftuar, përfaqësues i ambasades së Republikës së Kosoves në Stokckholm, poet, shkrimtar, Ullmar Qvick miku ynë i madh, profesor te nderuar nga Republika e Shqipërisë dhe Republika e Kosovës, Përfaqësues i shkolles fillore Ali Kelmendi nga Vushtrria, përfaqësues  të shkollave dhe shoqatave shqipe ne Suedi si dhe te rinj e te reja që jeni prezent, mirë se keni adhur sot ketu të jeni bashk me ne ne këtë manifestim solemn në pesë vjetorine  thememlimit të Qendres Kulturore Shqiptare Migjeni këtu në Borås të Suedisë!
Jam krenar që i takoj këtij populli fisnik, popullit shqiptar, tani me figura të skalituara e të radhituara në galerinë e personaliteteve botërore, siq janë; Gjergj Kastrioti, vëllezërit Frashëri, Nëna Tereze, Adem Jashari e shumë të tjerë.
Ne, si diasporë dhe pjesë integrale e popullit shqiptar, festojmë sot pesë vjetorine themelimit të qendres Kulturore shqiptare Migjeni në Borås dhe të revistës Dituria organ i kësaj qendre si dhe katër vjetorin e emetimit të fjales shqipe në radion lokale radio dituria ne kete qaytet.

Sot ka diku rreth 60 000 shqiptar ne te gjithe teritorin e shtetit suedez nga jugu deri ne veri. Një numër më të vogël shqiptarësh gjen pothuajse në çdo vend evropian, por tani më nuk ka cep të Botës që nuk gjejmë shqiptarë.

Jemi sot ketu së bashku në 4 vjetorin e shpalljes së pavarësisë së republikes së Kosovës dhe në 100 vjetorine shpalljes ë pavarësisë së Shqipërisë, ku besoj se kjo është një shtys i fortë përpara prezentimit të vlerave të mirëfillta të poppulit tonë tek miqt tanë an e kande botës.

Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni” në Borås.

Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni” Borås, u themelua më 10 mars 2007, në iniciativë dhe kërkesë të vetë bashkatdhetarëve. Qëllimi primar ishte ruajtja e gjuhës, kulturës dhe identitetit kombëtarë të bashkatdhetarëve me banim në Borås me rrethinë. Që nga fillimi i punës, Qendres Kulturore Shqiptare ”Migjeni” kishte veprimtari kulturore, informative, sportive dhe humanitare. Nga themelimi e deri më sot në organizim të QKSH ”MIgjeni” u bë shënimi dhe manifestimi i të gjitha datave historike dhe fetare, u organizuan mbrëmje shoqërore. Duhet theksuar se në tërë këtë veprimtari rol të veqantë pati grupi themelues i cili ishte edhe bartës kryesor i jetës kulturore. Këtu duhet theksuar edhe aktivitetin dhe kontributin e madh të nxënësve shqiptarë.

Detyre primare per fillim, Shoqata kishte tubimin e bashkatdhetarëve, kontaktet me ta, shqyrtimin e mundesive per nje organizim me të mirë, shtimin e bashkëpunimit me Shoqatat tjera shqiptare si ne Suedi, ashtu edhe jashta saj.
Por, mbi te gjitha, detyre e te gjitha detyrave, para Shoqates u shtrua ceshtja e ruajtjes se gjuhes, kultures, tradites dhe identitetit kombetar tek shqiptaret me banimnë Borås, e sidomos kjo ceshtje madhore, kishte te bente me gjeneratat e reja dhe femijet qe kishin lindur ne Suedi.

Per, kete arsye Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni”prej themelimit e gjere me sot, ka organizuar takime te shumeta kulturore, manifestime te ndryshme, ne perkujtim te ngjarjeve me te rendsishme te historise sone te begatshme si p.sh.  28 Nentorin Ditën e Pavaresisë së Shqipërise (Ditën e Flamurit), Shpalljen e Pavarësisë së Kosovës dhe manifestime tjera kulturore.

Por në këtë drejtim në Borås me rrethinë është duke u bërë pak kur dihet se numri i shqiptarëve që jetojnë në këtë qytet me rrethinë është shumë i madhe dhe se nevoja e ruajtjes së kuturës, traditësd dhe gjuhës tëk fëmijet dhe të rinjët tanë është prioritet atëhete duhet një angazhim më i madhë i të gjithëve.

Në lëminë e informimit, në fillim ishin intervista dhe mjete tjera të informimit në shqip. Bashkatdhetarët nga ky vend aktivisht moren pjesë në të gjitha protestat që u mbajten në përkrahje vendlindjes.

Fillimi ishte i vështirë por me entuziazmin dhe angazhimin e pashoq të aktivisteve te QKSH u arrit nje kontinuitet i jetes kulturore dhe shoqërore te shqiptareve ne Borås me rrethinë.

Botimi i Revistës ”Dituria”

Me fillimin e punës së QKSH “Migjeni” në Borås, lamia e informimit fitoj edhe një formë tjetër të mirë informimi dhe takimi të bashkatdhetarëve. Ata tani e në vazhdim kishin mundësi takimi, shoqërimi, bisede e shkëmbim mendimi dhe përvoje për jetën, punën dhe aktivitetin e punës.

Në prill të vitit 2007 respektivisht me 10 prill doli edhe numri i parë i revistës ”Dituria” organ i Qendrës Kulturore Shqiptare  ”MIgjeni” në Borås e cila do të dali një herë në muaj në gjuhën shqipe e me  dy ose katër faqe në gjuhën suedeze. Revista ”Dituria” është një revistrë për fëmije, të rinjë dhe prindër shqipëtar që jetojnë dhe veprojnë ne Suedi

Revista  ”Dituria” del cdo 15 të muajit me një tirazh 250 ekzemplar dhe me 20 faqe.

Temat të cilat trajtohe në revistë janë nga jeta e fëmijëve, të rinjëve, shkollës, familjes, prindërve, bashkëkombasve që jetojnë në mergim si dhe tema nga vendlindja dhe trojet shqiptare.

Revista ka krijuar një rrjetë të gjërë bashkëpunëtorësh në Suedi, Kosovë e Shqipëri po ashtu edhe në mesin e mergimtarëve shqiptar në vende të ndryshme të botës.

Revista shpërndahet tek bashkekombasit gratis ne qytetin Borås me rrethinë, por edhe në internet. Gjithashtu dergohet një numer I caktuar egzemplarësh edhe ne Kosovë, Shqipëri, Finlandë, Zvicë, Gjermani si dhe Angli e SHBA ku ka shoqata të shqipëtareve e me të cilat QKSH ka nje bashkëpunim.

Ne I falenderojmë të gjithë ata poet, shkrimtarë, gazetar të cilët na ndihmuan me punimet e tyre në begatimin e revistës sonë.

Këshilli Komunal I kultures së qytetit të Boråsit redaksisë së revistes I erdhi ne ndihmë me mjete material jo te shumta por të cilat ishin më se te nevojshme në këtë kohë për redaksinë e revistës. Pra redaksia e revistes mori ndihmen e pare materiale.

Eshtë e rrugës të përmendet se gjithë kësaj pë rnjë aktivitet të tillë i parapriu një vizitë e nje delegacioni mësusish nga shkolla fillore “Demokracia” e qytettit të Durrësit dhe Fjärdinskolan të Boråsit në shkurt të vitit 2007. Në “Fjärdingskolan” ishte hartuar një projekt bashkëpunimi mes këtyre shkollave e i cili projekt ka filluar me sukses realizimin e tij me ndihmen e shtetit Suedez. Këtë vitit qeveria suedeze kishte siguruar mjete material ne nje shumë prej 2 8000 koronash suedeze për realizimin e vizitës së pedagogëve shqiptar në qyetin e Boråsit. Kjo vizitë u realizua me sukse javën e 4 të shkurtit 2007 nga data 4 deri më 9 shkurt 2007.

Në Borås e më gjerë jeton një komunitet i madh shqiptar. Në kuadër të këtij komuniteti jeton një numër i madh i fëmijëve, të cilët vijojnë shkollimin në shkollat e ketushme. Gjatë periudhës së kaluar janë bërë përpjekje për të botuar qoftë revista qoftë libra të ndryshëm për këtë kategori të popullatës shqiptare, me qëllim që të përkrahet zhvillimi i tyre arsimor e kulturor. Por këto përpjekje kanë qenë të herëpashershme dhe nuk është arritur që të krijohet një kontinuitet në këtë fushë. Kjo reviste për fëmijë, prindër e mësimdhënës, do të merrej pikërisht me preokupimet, vështirësitë, sukseset dhe perspektivën e tyre e kjo është shtysa kryesore e cila na udhëheq që ne të bëjmë përpjekje për të realizuar këtë projekt.

Përmes kësaj reviste ne synojmë të kultivojmë tek fëmijët shqiptarë në Borås dhe më gjerë kulturën e të lexuarit e cila është njëra prej komponentave kryesore për suksese në shkollë, synojmë të sjellim të arriturat më të mira në fushën e letërsisë për fëmijë nga të gjitha trojet shqiptare dhe mërgata jonë, që është shtylla kryesore për krijimin e një identiteti të shëndoshë e modern. Përmes përmbajtjeve të përshtatshme për moshën e fëmijëve dhe për rrethanat e tyre jetësore , revista do të jetë një lidhje e natyrshme e botës fëmijërore me Atdheun dhe me vendin mikpritës.
Do të bëhen marrëveshje për kontakte të përhershme me krijues për fëmijë nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi, Lugina e Preshevës dhe nga diapora, të cilët do ta ushqejnë revistën me përmbajtje të përshtatshme për botën fëmijërore. 

Në faqet e kësaj reviste një vend i veçantë do t’i kushtohet edhe botës prindërore. Prindërit shqiptarë kanë nevojë imediate për tu informuar mbi shumë çështje që kanë të bëjnë me shkollimin e fëmijëve të tyre, duke filluar me informacionet mbi sistemin shkollor aty ku ata jetojnë e deri tek temat e veçanta mbi vështirësitë konkrete që ata i mundojnë.

Një vend të veçantë në faqet e kësaj reviste do të zënë punime të ndryshme shkencore nga fusha e mësimdhënies, si nga ekspertë shqiptarë ashtu dhe të huaj. Do të botohen punime të shkruara nga mësimdhënës dhe do të bëhen shkëmbime të përvojave në fushën e mësimdhënies.

Me rëndësi të veçantë do të jetë e dhëna se në këtë revistë do të botohen përmbajtje të cilat do të ndikojnë pozitivisht në integrimin më të mirë të shqiptarëve në shoqërinë suedeze . Është fakt i njohur se reputacioni i komunitetit shqiptar në Suedi është shumë pozitiv, andaj një punë e tillë në këtë drejtim do të ishte me dobi të shumëfishtë. Për tu arritur një raport më i mirë mes komunitetit shqiptar dhe popullatës vendase do të punohet në drejtim që të trajtohen edhe tema me të cilat ballafaqohet personeli arsimor suedez e të tjerë në raport me fëmijët, prindërit dhe arsimtarët shqiptarë. Do të krijohen mundësi që në faqet e kësaj reviste të botohen edhe përmbajtje nga pala suedeze dhe të tjera, duke filluar nga fëmijët e deri tek mësuesit dhe profesionistët e fushave të ndryshme që kanë të bëjnë me fushën e arsimit.

Vitin e kaluar me vendimin e krysise re revistes kemi fillua edhe botimine librave si atyre ne origjinal por edhe perkthimeve. Ku këtë vit kemi botuar kater libra nbe origjinal si dhe një perkthim  liber per femije nga shqipo ne sudisht qe beri jehonë.

Kete vit kemi botua dy permbledhej te cilat do i prezentojme sot në kete manifestim solemn dhe se besojme qe edhe ne te ardhmen do vazhdojmë me botimin e librave te rinjë, kur tani kemi edhe SHSHAKSHS me te cilën kemi nje bashkepunim shumë të ngusht.

Ne me punën tonë jemi shumë të kenaqur pasi që kemi arritur të kemi miq dhe bashkepunetor në të katër an¨ået e rruzullit tokësor, kjo ne na bënë krenar dhe na jep kuroja edhe për një angazhim edhe me të madh në të ardhmen. Këta miq që sot janë ketu me ne këta janaë ata të cilët na japin vullnet, na shtyjn¨åe që revista Dituria për cdo ditë të jetë edhe më e begat dhe me lexushme për bashkëkombasit tanë. Ne jemi të hapur për bashkepunim me të gjithë krujuesit kudo që ata ndodhen.

Radio dituria

Në po këtë muaj të këtij viti redaksia e revistës ”Dituia” merr edhe një hap guximplotë dhe mjaft të rendëshishëm për gjuhën dhe kulturën shqipe, ajo vendos që të filloj me emetimin e nje programi shqip në radio lokale në Borås.

Pasi i bëhet  kërkesa Entit për radio të Suedisë, këtu marrim përgjegje pozitive e tani pritej vetem momenti për fillimin e një radio programi në shqip.

Për nderë të shpalljes së Pavarësisë së Kosovës dhe në kuadër të manifestimit të kësaj kremteje të madhe për popullin e Kosovës me 27 shkurt 2008 filloj nga puna Radioja lokale ”Radio dituira” në gjuhën shqipe në qytetin e Boråsit. Pra me 27 shkurt 2008 në mënyrë solemne u fillua puna në radion lokale shqipe “Radio dituria”. Pra edhe një zë I embël në shqip mbi qiellin e Boråsit.

Programin e vet kjo radio lokale e emiton cdo të merkur nga ora 18,00 deri në ora 19,00 e kjo do jetë një ndihmë e madhe për QKSH ”Migjeni”.

Në valët e Radio diturisë mund të urohet dhe përshendetet, të degjihe muzike në shqip e me mjaft rëndåsi hjanë programet për fëmijë të cilat programe i përgatisin dhe udheheqin vetë fëmijët shqiptar.

Nga shtatori 2008 kjo radio do degjohet në terë regjionin e Västragötalan dmth kjo do degjohet edh ne qyetet Göteborg, Udevalla, Trollhetan, Skövde, Jönkoping, Vernamo e jo vetem në Borås me rrethin si sihte më parë në Tranemo, Ulricehamn, Vargårda, Alingsås, Kinna, pra tani dhenësi i valeve të radio diturisë është me fuqi më të madhe cka mundeson qe signali i pro gramit ne shqip të degjohet edhe me larg.

"Radio dituria” radio lokale në Gjuhën shqipe në qytetin Borås

Radio dituria është organ i Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni” në Borås.

Qellimi me këtë radio është që shqiptarët të lidhen sa më afër me njeri tjetrin, që të prezentohet kultura, tradita dhe gjuha e tyre shqipe ne keto troje ku jetojne dhe veprojne shqiptarët.

Ne kemi degjues nga mosha të ndryshme, duke filluar nga fëmijet deri tek te moshuarit.

Ne jemi për ate që të bejmë hapa përpara që të krijojm dhe ruajm identitetin tonë kulturor këtu ne Suedi.

Kjo është një urë lidhëse për botën e fëmijëve me vendlindje.

Një fakt është prezent se komunitetit shqiptar në Suedi ka një përkrahje të madhe dhe kjo është ana pozitive e punës sonë dhe se kjo ka jehonë shumë pozitive në jetën e shqiptarëve në Borås.

Radio ka një bashkepunim te mire me te gjitha radiot lokale ketu nje qytet si dhe ne Vöstragötalan, por kemi zgjeruar bashkepunimin edhe me dy radio shtetrore jashta Suedise me ate në Athine dhe Sofje programi në shqip. Qellimi ynë është që redaksia e radio Diturisë të ketë miq¨´e dfhe bashkëpunetor në të katër anët e botës në menyrë që bashkekombasit tonë të njihen me të arriturat kulturore e gjuhësore të bashkatdhetareve tanë kudo që ata jetojnë.

Besojmë se do kemi bashkepunim edhe me radi tjera edh ketu edhe jashta Suedisë në menyrë që programet tona të jenë si tham edhe me lart një urë lidhëse mes nesh.

Letra dhe telegrame

Pershendetje të nderuar zonja dhe zotërinjë!

Uroj që sot të kaloni një ditë pune të palodhshme kur ju festoni pesëvjetorinë e punës së suksesshme të QKSH Migjeni, revistës Dituria si dhe të katër vjetorit të zerit të parë shqip mbi qiellin e  Borås ne valët e Radio diturisë.

Keto dhurata që për cdo ditë marrim nga ju në faqet e Diturisë dhe në valët e Radio diturisë janë dhuratatë e mija me te preferuara dhe i ruaj me shume nostalgji. Besoj se keshtu do te jete dhe per shume te tjere qe jetojne larg ne mergim dhe kjo reviste u shkon ne shtepi,per tu treguar femijve te tyre gjuhen e bukur shqipe.

Urime dhe´vetem paci gjithmone suksese ne punen tuaj patriotike e atdhetare qe beni,duke sjellur ne cdo vater shqiptare gjuhen e bukur e te paster shqipe.

URIME DHE VEC SUKSESE TE METEJSHME

Me shume respekt

Luigji Shkodrani

Danimarkë

Përshëndetje të nderuara zonja e zotrinj!

Të nderuara mike dhe miq të dashur! Më lejoni që të ju përshëndes përzemërsisht dhe të ju dëshiroj një ditë të bukur dhe të lumtur festive kur ju sot jeni tubuar në një ditë pune të një atmosfere festive  për të kremtuar pesëvjetorin e punës tuaj të palodhshme dhe shumë të skusesshme të” OKSH- Migjeni,” revistës “ Dituria”, poashtu edhe katërvjetorin e “Radio Diturisë” në Boras të Suedisë. Ju  me punën tuaj të palodhshme bërët që kjo revistë të rrezoj dritë jo vetëm në Boras, por në mbarë diasporën shqiptare dhe në vendlindje. Poashtu edhe zëri i “ Radio Diturisë” me valët e saj qiellore bëri që të dëgjohet me ëndje nga  mërgimtarët e më gjerë. “OKSH” nëpërmjet revistës “ Dituria”, valëve të “ Radio Diturisë” dhe shumë aktiviteteve tjera bëri që gjuha jonë amtare, gjuha shqipe të shkruhet, të flitet dhe të lexohet nga fëmijët tanë mërgimtarë  të vegjël, nga të rriturit dhe prindrit shqiptar që jetojnë në mërgim.Gjëja më e bukur, më e dashur, më patriotike, më atdhetare është kur ruan dhe kultivon ate më të shtrenjtën kombëtare dhe atdhetare siç bëni ju të nderuar me kuntributin tuaj pesë vite me radhë për ta ruajtur dhe kultivuar gjuhën tonë amtare, kulturën. artin, historinë  dhe...,edhe këtu në Borasin e largët të Suedisë e më gjërë. Kjo është një vepër madhështore që do mbetet një kujtim i paharruar tek gjeneratat që vijnë e shkojnë njëra pas tjetrës. Këtë kontribut tuajin motra dhe vëllezër kam bindjen se do e vazhdojnë dhe do e ruajnë si dy sytë e ballit ata të reja dhe rinj shqiptar që do vijnë pas jush! Të nderuara zonja dhe ju të nderuar zotrinj! Më lejoni që edhe njëherë të ju përgëzoj për punën tuaj dhe sukseset e shkëlqyeshme që keni arritur në këtë pesëvjetor të revistës “ Dituria” dhe katërvjetorin e” Radio Diturisë”! Urime! Urime! Paçit gjithmonë suksese edhe më të mëdha! Ju lumtë!...

Me respekt të veçant për ju!                                              Orizare,

Nehat Jahiu                                                                        12 prill, 2012

Anetare te kryesise se Qendres Kulturore Shqiptare"Migjeni",

Anetare te kesaj Shoqate,

I nderuari z Hysen Ibrahimi, kryetar i Shoqates se shkrimatreve shqiptar ne Suedi,

Te nderuar zonja e zoterinj,

Miq suedeze,organizatore te festimit te 5-vjetorit te Shoqates "Migjeni"!

Nepermjet mikut tim dhe tuajit, z. Murat Gecaj, mesova per festimin e 5-vjetorit te Shoqates "Migjeni", ne Boras te Suedise, ketij festimi te bukur tuajin.

Eshte kenaqesi per mua qe, ne emer te Keshillit Drejtues te Shoqates "Bijte e Shqipes" dhe gjithe anetareve te saj, ne Filadelfia t'u uroj juve:

Gezuar festen e pervjetorit te peste te shoqates tuaj me emrin e bukur, te nje prej njerezve tane te shquar te gjuhes shqipe, "Migjeni". E festofshi sa me bukur kete pervjetor, por edhe pervjetore te tjere, qe do te vijne. Paste jeten e gjate Shoqata juaj, per te miren e bashkimit te bashkatdhetareve, qe gjinden aty ne Suedi, por edhe per te miren e kutures dhe gjuhes se kombit tone.

Kemi nevoje shume per kete bashkim qe te jemi sa me prane njeri tjetrit ne gezime dhe hidherime. Kemi nevoje shume per kete bashkim sepse keshtu na behet e shkurter largesia nga vendi yne i shtrenjt, sepse ne kete menyre mund te japim, ju dhe ne kontributin tone modest per vendin dhe Kombin tone.

Ne, na gezon fakti qe edhe ne Suedine "e ftohte" rahin zemrat tuaja te zjarrta per te punuar qe te ruhen traditat tona, por edhe per t'u lene brezave gjuhen tone te bukur, qe jo vetem te punoni per vendin ku jeni, per Suedine mikpritese, qe me siguri eshte bere per ju si shtepija e dyte, por qe te mos harroni edhe vendlindjen tuaj e tonen dhe Shqiperine e Kosoven e dashur.

Me siguri gjate ketyre 5 vjeteve Shoqata juaj ka ecur, ka permiresuar punen e saj fillestare dhe ka perparuar ne objektivin, qe i keni vene vetes per ruajtjen e kultures dhe gjuhes shqipe. Kjo na gezon te gjitheve.

Eshte nje koicidence e bukur kjo e festimit te 5-vjetorit te Shoqates tuaj, mbasi edhe ne, kete vit, me 26 maj 2012 do te festojme 10-vjetorin e Shoqates sone, me emrin kuptomplote "Bijte e Shqipes". Mua me gezon shume fakti i kesaj koecidence sepse ajo do te perseritet çdo pervjetor tuajin dhe tonin.

Ju uroj suksese ne misionin tuaj fisnik. Jete te gjate shoqates Kulturore Shqiptare "Migjeni" ,ne Boras te Suedise!

Vlashi Fili

sekretar i Shoqates "Bijte e Shqipes"

Filadelfia USA

www.bijteeshqipes.us

Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa

Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa

Manifestimi i pesëvjetorit të Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni”, revistës “Dituria” dhe katër vjetori i “Radio diturisë” në Båros – 14 prill 2012

Zonja dhe zotërinjë, e nderuara Kryesi, Hakif Jashari , Symeja  Avdiu, Bahtir Latifi, Lutfije Feka, i nderuari Prof. Sokol Demaku, publicistë, shkrimtar, redaktor njëherit edhe anëtar i Kryesisë së Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptar për Suedi “Papa Klementi XI Albani” së bashku me Bahtir Latifin, të nderuar miqë nga Shqipëria dhe Kosova, Prof. Viron Konaj, Prof. Murat Gecaj, Prof. Reshat Sahitaj, i nderuari miku ynë i madh Ullmar Qvick dhe ju të tjerë,

Kam nderin të jam pjesëmarrës në manifestimin e pesëvjetorit të Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni”, revistës “Dituria” dhe në katër vjetorin e “Radio diturisë” në Båros.

Duke qenë të njohur me punën Tuaj, të QKSH, mund të themi lirisht se ju jeni shëndërruar një Ekip i madh krijuesish, të suksesshëm jo vetëm në Borås, por në regjion të gjërë që mund të thoja për Göteborg e rrethinë. Një qendër e tillë kulturore sikurse që jeni ju, e cila reflekton kulturë, art dhe krijimtari, padyshim se ka luajtur një rol të patjetërsueshëm në sensibilizimin e traditës dhe kulturës shqiptare te popullata suedeze, e po ashtu për ruajtjen e gjuhës së ëmbël shqipe për të rinjët e këtij regjioni, për të mos u asimiluar.

Puna e juaj në fillim ka startuar me një tempo të natyrshme e që më vonë e shtuat intenzitetin e punës dhe krijimtarisë duke thyer kufijtë me përmasa shtetërore vetëm për Suedi dhe zëri i juaj arriti në të gjitha trojet etnike shqiptare, si në Shqipëri, Kosovë, Iliridë, e po ashtu edhe nëpër mediat shqiptare si në Athinë, Bullgari............ etj.

Me një entuziazëm të pashoq për t’iu rrekur punës kulturore shqiptare, me hapat e parë të ngadalshëm e që më vonë u përshpejtuan me një hov të madh, Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni”, në përgjëthësi dëshmoi vullnet të madh për punë, aftësi organizative dhe disiplinë, për të krijuar mendimet, porositë, sugjerimet dhe këshillat e të gjithë atyreve që kanë njohuri artistike. Ato i kemi lexuar, dëgjuar dhe së fundi edhe të botuara.

Të nderuar të pranishëm,

Në kohën kur në Suedi në mungesë të përpjekjeve të klasës intelektuale për të mbajtur gjallë frymën e kulturën shqiptare, bile edhe aty ku kishte fare pak, ato pakësosheshin dhe dalngadal po zhduken fare, Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni” dual në sipërfaqe dhe muarr barrën e emancipimit në pikëpamje kulturore për këtë regjion, jo vetëm për të punuar, po edhe për t’a ndryshuar imazhin dhe për të vazhduar jetën kulturore përgjithëmonë.

Prandaj, më lejoni të ju uroj në emër të Shoqatës së Shkrimtarëve, Krijuesve dhe Artistëve Shqiptar për Suedi “Papa Klementi XI Albani” Manifestimin e pesëvjetorit të Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni”, revistës “Dituria” dhe katër vjetorin e “Radio diturisë” në Båros për punën tauj madhore me shpresë se ju do të vazhdoni më tutje me një elan edhe më të madh të punës dhe krijimtarisë.

Po e përfundoj me këtë thënje: Puna e juaj pesë vjeçare, që i pëvishet punës me një seriozitet të lartë del se:  “Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni”, e revistës “Dituria” dhe katër vjetori i “Radio diturisë” në Båros, ka kryer një detyrë të shejt e cila ka aq vlerë të madhe sa që peshon në kandarin krijimtarisë më rëndë se ari”.

Borås/Suedi më 14 prill 2012                                                Hysen Ibrahimi, kryetar i                                                           Shoqatës së Shkrimtarëve Artistëve

dhe Krijuesve Shqiptarë për Suedi

“Papa Klementi XI Albani”

Shoqata e Shkrimtarëve,        Nr. Organizativ :          E-Mail:                       Adresa:                                       Kontonumri:

Artistëve  dhe Krijuesve           802463-7921 Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa c/o Hysen Ibrahimi           4008 17 07505

Shqiptarë në Suedi,                  +46 (o) 431-450817                Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa Långagärdsvägen 29                           Nordea Bank

“Papa Klementi XI Albani”     +46 (0) 7 37663756                Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa             269 73 Förslöv-Suedi               +46(0)739961480

Sokol Demaku

Përshendetje të përzemerta për të gjithë të pranishmit në këtë solemnitet ku unë ndjej vetën të privilegjuar që të  prezentoj para jush një punë të madhe disa vjeqare të mikut tonë Fetah Bahtiri, për jetën dhe punën e  mikut tonë të madhe Ullmar Qvick, prezentuar në librin e tij me të ri

”MIKU I MADH I SHQIPTAREVE ULLMAR QVICK” Monografi

Më ka rënë të dëgjoj, por edhe në jetë e kam provuar edhe vetë se botimet e librave janë tubime të këndshme ose festa të përbashkëta të atyre që krijojnë dhe atyre që që adhurojnë gjuhën dhe letësinë, ku marrin pjesë krijues të gjinive të ndryshme të letërsisë, shkrimtar, poetë, studiues, publicist, por edhe lexues të cdo moshe dhe gjinie. Se libri është ai që bashkon njerëzit, se libri është pishtar i madh i cili rrezaton dritë e dituri te njerzit, këtë e kuptova nga bashkëpunimi me mikun e madh të shqiptarëve në Skandinavi, konkretisht në Suedi me të madhin alabanolog Ullmar Qvick.

Dua të them se bashkimi midis popujve ka shume faqe, ka shumë ngjyra, ka shumë histori e me këte dua të them se si letërsia shqipe ka dhenë një kontribut të vlefshëm për të mirën e miqësisë suedezo-shqiptare, sepse këtu në Suedi jeton një komunitet i terë shqiptarësh, të cilët më penën e tyre, me veprat e tyre, me sjelljen e tyre kanë krijuar miqësi dhe ura bashkëpunimi mes dy popujve. E kjo më së miri shihet me punën dhe kontributin e mikut të madh të shqiptarëve Ullmar Qvik.

Nëse një libër nuk ka të tashmën e tij në çdo kohë, ai libër kot që shkruhet. Vetëm të qënit në kohë me lexuesin e çdo kohe libri merr vlera të përjetshme nga ana e lexuesve.

A mund të mundësohen të gjitha këto cilësi në një libër, që të jetë përherë në kohë dhe, që të lexohet sikur ai është shkruar sot, me mendimin për t’a ndjerë lexuesi i cilësdo kohë njëkohëshmërinë me vepren?

Pikërisht këtu mendova të ndalem dhe të them disa fjalë rreth librit që kemi në dorë të Fetah Bahtirit ”Miku i madh i shqiptarëve Ullmar Qvick” (Monografi) botuar nga SHSHAKSHS ”Papa Klementi XI Albani” , me redaktor te madhin Sadullah Zendeli-Daja, recenzet poetin e madh të diapsorës Rizah Shaqirin dhe Sokol Demakun me mjeshtren e perkujdesjes teknike Zana Bahtiri, shtypur në Prishtinë këte vit me 225 faqe e ndarë në 12 kapituj nga autori,duke filluar me një histori te fakteve suedeze e vazhdua me perosnalitete të njohuraa, biografine të madhit Ullmar e vazhdua me veprimtarin e tij të cmuar, punën kerkimoro shkencore te tij, përkrahjen e tij bashkekombasve tane dhe kundershtite e tij ndaj teorive serbe per shqiptarët, intervistat dhe se fundmi opinionet rreth ketij burri të madh dhe miku të perjetshëm të shqiptarëve, sepse ky libër mendoj unë sot ka vlerën e  tij e cila vlerë do jetë po edhe 100 vjet më vonë me ketë kualitet dhe lexueshmeri. Lexuesi edhe sot e njeqindvjet do gjejë aktualietin e të sotmes, do gjejë ate cka njerzit e medhenjë lenë pas për gjeneratat e reja që do vin. Libri i Fetah Bahtirit ka një strukturim miks, në përmbajtje të të cilit ka prozën dhe publicistiken. Persiatjet, meditimet filozofiko – letrare, shenimet dhe portretizimet e personazheve konkrete, përbëjnë më së shumti lënden e këtij libri.

Në një meditim të tij botuar kohë më parë ne mujoren tonë Dituria shkrimtari dhe publicisti shqiptar nga Tiarana Viron Kona do thotë kështu:

Mund të duket rastësi, por këto lidhje Shqipëri-Suedi, kanë edhe karakter gjeografik dhe historik. Gjeografikisht jemi në të njëjtin meridian. Orën e kemi njëlloj. Sekondi nuk lëviz. Edhe një lexues i Ligjëratës së Ulmar, në shënimin e tij në fund, hedh idenë se “Për lidhjet e Konicës me Suedinë kisha lexuar edhe më parë nga ju një shkrim, por unë mendoj se do të ketë lidhje edhe më të vjetra se Konica e Ali Pasha...”

Do të thosha se, te shqiptarët ngjit shpejt ajo çfarë është suedeze. Siç shprehem te libri im “Bukuri suedeze”, gjyshja ime e konsideronte të shenjtë termometrin e Celsiusit dhe e mbante bashkë me sendet më të vyera në baulen e saj të nusërisë. Kur isha në klasën e pestë, ne nxënësit në orën e botanikës, kur mësuesja pyeste njërin nga ne: Cili është ai shkencëtar, që i kushtoi tërë jetën luleve dhe bimëve ?, Atëherë, thuajse e tërë klasa, nga padurimi, por dhe nga dashuria për këtë shkencëtar të madh, thërrisnim si në kor: “-Ai është suedezi Karl Von Linne, mësuese !” Kurse, mua, kur isha vetëm 23 vjeç, më shpëtoi nga “pushkatimi politik” ”Promeksi suedez” (Një makineri suedeze për shpimin e tuneleve)”. Atëherë, rastësisht dhe nga pakujdesia, humba një dokument sekret të partisë së punës. Sekretari i partisë, i cili punonte me makinerinë suedeze, e mori mbi vete përgjegjësinë e humbjes së dokumentit. Nuk e dënuan, as atë dhe, as mua, sepse ai ishte i vetmi në Shqipëri, që dinte ta drejtonte makinerinë moderne suedeze “Promeks”, që përdorej për shpimin e tuneleve.. Ia kishin nevojën dhe e falën. Duke falur atë, shpëtova edhe unë...

Ju falmnderit!

Fetah Bahtiri

Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa

FJALA

E MBAJTUR ME RASTIN E PROMOVIMIT TË LIBRIT ”MIKU I MADH I SHQIPTARËVE ULLMAR QVICK (MONOGRAFI)”, MË DATË 14.04.2012 NË LOKALET E BIBLIOTEKËS SË QYTETIT NË BORÅS, SUEDI

Të gjithë Juve të pranishëmve në këtë solemnitet, Ju përshëndes përzemërsisht.

Unë e ndiej veten të privilegjuar dhe të nderuar që kam pasur rast dhe mundësi ta përpiloj këtë libër të vogël për mikun e madh të shqiptarëve, të nderuarin Ullmar Qvick. Po them ”këtë libër të vogël”, për arsye se kjo monografi është minore në krahasim me kontributin e tij gjigant të cilin e ka dhënë gjatë gjithë tërë jetës për shqiptarët, për gjuhën shqipe, kulturën, traditat, historinë e shqiptarëve.

Libri është monografi, por edhe një lloj antologjie e veprave të mikut më të madh dhe më besnik të shqiptarëve në Skandinavi.

Në fillim të librit unë i kam paraqitur disa të dhëna faktografike për Suedinë, përmenden disa personalitete të njohura suedeze të angazhuara për çështjen shqiptare, kurse në fund është përfundimi në gjuhën shqipe, suedeze dhe angleze.

Unë jam munduar që në këtë monografi ta paraqes biografinë e tij prej lindjes e gjer më sot. Kam grumbulluar dhe përpunuar të dhëna të shumta dhe për këtë më ka ndihmuar edhe vetë protagonisti i këtij libri, miku ynë i madh, i nderuar , Ullmar Qvicku.

Ndërkaq, jam munduar që këtu ta servoj edhe veprimtarinë e tij, duke cekur:

- veprat e tij kryesore që kanë të bëjnë me shqiptarët dhe çështjen shqiptare,

- disa përkthime të tij,

- disa poezi të tij të shkruara në gjuhën shqipe,

- disa punime të tij kërkimore në shkruara në gjuhën shqipe dhe suedeze,

- disa ligjërata profesionale e politike,

- faktet për përballjen e tij me kundërshtarët e shqiptarëve,

- disa shkrime të cilat e vlerësojnë punën dhe veprën e Ullmar Qvickut,

- disa intervista me te të mediave të ndryshme,

- disa fakte për interesimin dhe aktivitetin e tij në fushën e radios ndërkombëtare, me anë të cilit aktivitet vendosi kontaktin e parë me shqiptarët dhe gjuhën shqipe që në moshën 11-vjeçare,

- të dhëna mbi interesimin e tij për insektet,

- të dhëna për veprimtarinë e tij në fushën e filatelisë dhe

- disa opinione për mikun tonë të madh, Ullmar Qvickun.

Disa krijime të tij të cilat janë shkruar në gjuhën suedeze i kam

dhënë ashtu si janë shkruar, pra në gjuhën suedeze e edhe të përkthyera në gjuhën shqipe. Përkthimin e kam bërë unë vetë.

Jam fare i vetëdijshëm se kanë mbetur gjëra pa u prezentuar dhe pa u thënë, por ndoshta një kompletim do të mund të bëhej në ndonjë ribotim eventual.

Gjatë gjithë kohës së punës në përpilimin e Monografisë kam bashkëpunuar me mikun Ullmar Qvick, me redaktorin e këtij libri, zotin Sadullah Zendeli – Daja, me recenzentët Rizah Sheqirin e Sokol Demakun dhe me familjen time. Në këtë rast solemn unë të gjithë të përmendurve edhe njëherë u shpreh falënderimet e përzemërta dhe më të sinqerta për ndihmën që ma kanë dhënë  dhe për bashkëpunimin korrekt.

Ndërkaq, më duhet të përmend se jam munduar të bashkëpunoj edhe me organet e institucionet kompetente të kulturës dhe të diasporës në Shqipëri e në Kosovë. Atyre u kam shkruar shumë herë, por, mjerisht, interesimi i të gjithëve për realizimin e këtij projekti ka qenë më i vogël se shifra zero (0). Për këtë më vjen keq  dhe kjo më ka zhgënjyer.

Po i kthehem prapë vetë Monografisë… Në këtë libër përfshihet edhe një punim bukur i gjatë i të nderuarit Ullmar Qvick, i cili bën fjalë për ”Kangën e Gjergj Elez Alisë”. Dëshiroj të Ju përkujtoj se kjo këngë fillon me këto vargje:

Trim mbi trim ay Gjergj Elez Alija!

Qe nand`vjet nand`varra në shtat m`i ka!

E unë dua ta përfundoj fjalën time me sa vijon:

Trim mbi trim ky burri Ullmar Qvick!

Qe gjashtëdhet` vjet mik i madh e besnik!

Miku ynë Ullmar, edhe një herë, të falemnderit shumë për tërë atë që ke bërë për shqiptarët!

Ju falemnderit!

PROCESVERBAL

mbi mbledhjen e Kryesisë së Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë “Papa Klementi XI Albani” në Suedi të mbajtur më datë 14.04.2012 në Borås

Kryesia e Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Suedi ”Papa Klementi XI Albani” më datë 14.04.2012, në lokalet e Bibliotekës së qytetit në Borås, Suedi, me fillim në orën 09:30 mbajti një mbledhje me këtë:

REND DITE

1.Marrja e vendimit për shpalljen e zotit Ullmar Qvick anëtar nderi (suedisht: hedersmedlem) të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi dhe për dhënien e Mirënjohjes me shkrim.

Mbledhjen e thirri dhe e kryesoi kryetari i Shoqatës, zoti Hysen Ibrahimi.

Procesverbalin e mbajti zoti Osman Ahmetxhekaj, kurse vërtetues të procesverbalit u zgjodhën Mursel Shkupolli dhe Fetah Bahtiri.

Në mbledhje janë të pranishëm 23 anëtarë të Kryesisë.

Kryetari Hysen Ibrahimi i njoftoi të pranishmit se qysh në mbledhjet e Kryesisë së Shoqatës të datës 17.12.2011 në Halmstad, është diskutuar dhe marrë vendimi për shpalljen e zotit Ullmar Qvick anëtar nderi të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi, por për marrjen e vendimit përfundimtar është pritur që të kryhen disa formalitete përgatitore. Pasi ato përgatitje tani janë kryer, Kryesia e Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi vendosi unanimisht që

1. Zoti Ullmar Qvick, për kontributin e tij të dhënë shumëvjeçar në studimin e gjuhës shqipe, kulturës, historisë dhe traditave shqiptare të shpallet anëtar nderi (suedisht: hedersmedlem) i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi.
2. Librezën e anëtarësisë do t`ia dorëzojë kryetari, z. Hysen Ibrahimi.
3. Për të njëjtat kontribute për shqiptarët dhe çështjen shqiptare, zotit Ullmar Qvick i jepet një Mirënjohje me shkrim.
4. Në emër të Shoqatës Mirënjohjen ia dorëzon anëtari i kryesisë, zoti Fetah Bahtiri.
5. Kryesia e ngarkon Komisionin për ndarjen e çmimeve që për shpalljen anëtar nderi të SHSHAKSHS-së  në të ardhmen t`i përgatisë propozimet me arsyetimet përkatëse.

Mbledhja përfundoi punën në ora 09:45

Kryetari i SHSHAKSHS-së

Hysen Ibrahimi

Mesazh:

QENDRES KULTURORE SHQIPTARE "MIGJENI"

REDAKSIESE SE REVISTES "DITURIA"

RADIOS LOKALE "DITURIA", BORAS-SUEDI

Te nderuar kolege e vellezer,

Ju pershendesim perzemersisht nga Tirana, ku sapo jemi kthyer nga pjesemarrja aty, ne menifestimin e bukur dhe te paharruar kushtuar 5-vjetorit te krijimit te Qendres Kulturore Shqiptare "Migjeni" e te Revistes "Dituria" dhe 4-vjetorit te emisionit te pare ne gjuhen shqipe.

Jane ndjenja tonat te perligjura, qe te shprehim per te gjithe Ju nderim e respekt te veçante dhe mirenjohje te thelle, per ftesen qe na bete per te qene pjese e atij gezimi te papershkruar. Aty ne patem rastin te takojme dhe te njohim nga afer e shume per here te pare edhe miq, kolege e dashamire tane, nder te cilet disa ishin suedeze. Te secili nga ju ne gjetem ngrohtesi, dashamiresim vellazeri e miqesi dhe atdhetarizem shqiptar.

Veçanerisht, duam te veçojme ndjenjat e perjetuara nga nderimi e respekti qe ju, bashkatadhetare, deshmuat e treguat aty e me nje liber te posaçem, ndaj albanologut dhe mik i shquar i shqiptarave, Ulmar Kvik.

Ne na gezoi e na lumturoi e gjithe veprimtaria juaj e gjere dhe e larmishme, atdhetare, arsimore, kulturore e botuese etj., qe keni zhvilluar e planifikoni te zhvilloni ne te ardhmen. Ne themel te tyre kane qene perhere njohja, ruajtja dhe perhapja e traditave me te mira te popullit tone, kudo ku ai jeton e punon.

Perfaqesues tuaj aktive, nder te cilet ishin Sokol Demaku e Bahtir Latifi,ne na shoqeruan kudo edhe pas asaj feste te bukur, si neper Boras e Goteborg, deri sa na percollen per ne Shqiperi. Keshtu, emocione te bukura perjetuam ne shkollen fillore te Borasit, ne Universitet, ne biblioteke, ne muzeun e kafsheve e kudo. Atje ne gjetem te shprehur dukshem edhe mikpritjen e respektin e miqeve tane suedeze, sepse kete gje ju e keni fituar me tere jeten tuaj dhe e meritoni plotesisht.

Ne mbyllje te ketyre pak radheve, ju dergojme pershendetjet tona te sinqerta e vellezerore dhe urojme qe te degjojme e lexojme perhere e me teper per arritjet tuaja, ne te gjitha fushat e jetes, aty ne Suedi.

Paçi kurdohere shendet te mire, begati, krijimtari te fryshme dhe lumturi ne familjet tuaja!

U takofshim perhere edhe ne te ardhmen, aty ne Suedi, por dhe ne Shqiperi, ne veprimtari te tilla te bukura dhe te paharruara ne kujtesen tone. Se keshtu do t'u leme pasardheseve tane, femijeve e me te rinjeve, nje mesazh e tradite, neper te cilen ata duhet te ecin me vendoshmeri, per te qene qytetare te nderuar, te ditur e te barabarte, ne Bashkesine Europiane e me gjere.

GRUPI I PJESEMARRESVE NGA SHQIPERIA, NE MANIFESIMIN

E BORASIT-SUEDI

Tirane, 18 prill 2012

”JU FALËNDEROJMË NGA ZEMRA PËR BASHKËPUNIMIN E FILLUAR!”

Nga e djathta: H.Ibrahimi e M.Gecaj (Boras-Suedi, 14 prill 2012)

LETËR FALËNDERIMI

E nderuara Kryesi e Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë,

E nderuara znj. Yllka Beçi-Kryetare,

I nderuari Prof. Murat Gecaj-sekterar i Përgjithshëm

-Tiranë

Me rastin e 5-vjetorit të themelimit të Qendrës Kulturore Shqiptare ”Migjeni”, të Revistës "Dituria", 4-vjetorit të emisionit të parë në gjuhën shqipe, NË Radio ”Dituria”, në Borås të Suedisë dhe 100-vjetorin e shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, me në krye Prof. Sokol Demakun, Bahtir Latifin e të tjerëve, u organizua një manifestim kulturor i nivelit të lartë, si për nga pjesëmarrja, ashtu edhe për nga paraqitja e vlerave krijuese. Mirëpo, të veçantat e këtij manifestimi ishin pjesëmarrja e krijuesve nga Shqipëria: Prof. Murat Gecaj, Prof. Viron Kona, Kumrije Gurmani e Kozeta Hoxha dhe përurimi i librit ”MIKU I MADH I SHQIPTARËVE, ULLMAR QVICK (MONOGRAFI)”, i autorit Prof. Fetah Bahtiri, që i dhanë një shpirt kulturor këtij manifestimi.

Në kuadër të këtij organizimi, ndër të tjera, nga Ju, Kryesia e Shoqatës aë Arsimtarëve të Shqipërisë, disa anëtarëve të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI-Albani” në Suedi, iu ndanë ”Mirënjohje”. Këto ”Mirënjohje”, për ne që jetojmë e veprojmë këtu në Suedi, janë dhe do të mbeten ndër mirënjohjet më të dashura, më të dëshiruara dhe më të rëndësishme, aq më parë kur kemi parasysh faktin se ato vijnë në kohën e shënimit jubilar të 100-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Shipërisë.

E nderuara Kryesi e Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë,

Motra dhe vëllezër!

”Mirënjohjet” Tuaja, jo vetëm se krijojnë horizonte të reja bashkëpunimi në krijimtari, por kryekreje janë lidhje e një bashkëpunimi shoqëror dhe vëllazëror. Bashkëpunimi ynë ka një domethënie shumëdimensionale, sidomos për ruajtjen dhe kultivimin e identitetit kulturor dhe shpirtëror të njeriut, që është i vuajtur në mërgim, me ndjenjën e mallit të pashuar për Atdheun dhe vendin e lindjes.

Kështu, po krijohet katërkëndëshi: Shqipëri, Kosovë, Iliridë dhe Mërgatë, i cili është dhe do të mbeten një trung i pathyeshëm në ruajtjen dhe kultivimin e vlerave kombëtare, kudo që ndodhemi.

Ju falenderojmë nga zemra për bashkëpunimin e filluar dhe për ”Mirënjohjet” e Tuaja, që na i ndatë. Ne këtu në mërgim ato ”Mirënjohje”, nga ana e një institucioni të Nënës-Shqipëri, i marrim nxitje për punën tonë të mëtutjeshme, në përhapjen dhe ruajtjen e vlerave kombëtare shqiptare, të traditave dhe të kulturës sonë.

Stockholm, Suedi,                                                           Hysen Ibrahimi,

më 18 prill 2012                                           kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve

dhe  Krijuesve Shqiptarë, ”Papa Klementi Xi Albani”

për   Suedinë

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I nderuar z. Hysen Ibrahimi,

kryetar i SHSHAKSH, Suedi

Ju përshendesim përzemërsisht nga Tirana!

Mëngjesi i ditës se sotme solli një befasi të këndshme dhe një kënaqësi të veçantë për ne. Pra, përmes Internetit, ne morëm një “Letër Falënderimi”, me nënshkrimin Tuaj, dërguar nga Shoqata e Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë, ”Papa Klementi XI-Albani”, për Suedinë.

Me këtë rast, ne ju falënderojme nga zemra dhe ju urojmë sa më shumë arritje e suksese në përmbushjen e synimeve tuaja, në keto fusha të rëndësishme të jetës e veprimtarisë suaj. Duke qenë emigrantë shqiptarë, në vendin ndër më socialët e demokratikët në botë, juve u janë krijuar aty në Suedi të gjitha mundësitë e hapësirat e përshtashme, që ta ndieni veten "si në shtëpinë tuaj". Kështu, ju po punoni me rendiment të lartë e pandërprerje, për nxitjen dhe mbeshtetjen e talenteve e të krijuesve në fusha të ndryshme dhe për njohjen e përhapjen masivisht të traditave shumë të çmuara të popullit tonë shqiptar, si ndërmjet bashkatdhetarëve tanë atje, por dhe rinisë e popullit mik suesez.

Me respekt të thellë dhe me urimet me të mira për Ju, kryetar i SHSHAKSH në Suedi, për kryesinë dhe gjithë anëtarët e saj:

Nga kryesia e Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë:

Yllka Beçi, kryetare

Prof. Murat Gecaj, sekretar i Përgjithshëm

Tiranë, 20 prill 2012

Ketu mund të lexoni me shume nga mjetet tjera te informimit per kete manifestim:

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=95&artikel=5065555

http://web.kosovalbaner.com/vm/2012/04/suediorganizim-i-shkelqyeshem-ne-borasvideo/

http://prishtinapress.info/u-festua-pese-vjetori-i-themelimit-te-qendres-kuturore-shqiptare-migjeni/