Alba Huta: Poezi

Alba Huta

Dashurisë

Shpeshherë vij bregut tënd
Shëtis për një farë kohe
Herë dorështrënguar 
Herë me sytë përtokë, rrëzuar.

Shpeshherë mbledh dallgë të bardha
Dhe i vendos në filmin e jetës 
E ruaj për ta parë kur të mund të ulem 
E të shkruaj për luftërat që u deshën të bëjmë
Për të pushtuar kështjellat e dritës.

Alba Huta: Poezi

Alba Huta

Nën tingujt e "valsit të pranverës"
së Shopenit.

Ndalu pak dhe imagjino
sa prekje gishtash 
vrullshëm bien mbi të bardhën 
e të zezën e tastierës së pianos
duke kriju at' kryevepër

Lavdije Karrametaj Zalli: Poezi

Lavdije Karrametaj Zalli 

PO NISEM DREJT TEJE KOSOVË

Drejt teje po nisem Kosovë, 

Me amanetin e të parëve mbi supe, 

Të prek me mallin tim mallin tënd.

Po vij tek ti tokë e shenjtë 

Që të mohuan nënë, diell e hënë.

Të lanë jetime, pa shpresë, 

Pa zot e pa vatan.

 

Po vij të ndaj dhimbjen me ty

Për bijtë dhe bijat që e dhanë jetën,

Gjaku i tyre i pastër, 

Si lumë vërshoi  anembanë.

Dritë e diell ju bëftë