poezi

Viron Kona:Poezi

    Viron Kona

Peizazh

Grindemi si drerët,
në lëndinë me bar,
“brirët” i përplasim,
bam e bum përballë.

Se kam fajin unë,
e ke fajin ti...,
sa do zgjas sherri,
askush nuk e di!
 
Kalojnë disa orë,
atmosfera zbutet,
sedra dhe inatet,
nisin e lëkunden.

Në natën e gjatë,
arsyetojmë më qetë,
se kush e kish fajin,
kush kishte të drejtë.

Ja  vjen dita e re,
ngrihemi ngadalë,
unë  dredh cigaren,
ajo xhezven në zjarr.

Elisabeta Gockaj:Poezi

Elisabeta Gockaj 

Mos hidhni vallen e nje tjetri

 

Jetoni miq, c'do cast te lumtur,

Se jeta iken e s'te pret,

Aty s'ka vend te mbani strukur,

Nje brejtes qe t"ju gryej krejt.

 

Mos hidhni vallen e nje tjetri,

Kerceni vec nen ritmin tuaj,

Qe c'do sekond te saj ta ndjeni,

Te paster shpirtit te kompozuar.

 

Paska ardh pranvera

 

Ja...paska ardh pranvera !

Ne kopesht kane celur lulet,

Selvete Abdullahu:Poezi

Selvete Abdullahu-Gjilan

Pres ardhjen tënde

Nisur në besë e fjalë

Mes këngës së ndëgjuar disa herë

Kisha lidhur një litarë nyje

Në përshëndetjen time

Pavarësi……

Si një dallëndyshe krahë hapur

Duke i thurrur këngë qiellit

Viron Kona:Poezi


     Viron Kona


Thuaja hallin që të ka zënë!

Paska çelur lule kumbulla,
ka shpërthyer gjelbërimi,
shkon me çap bukuroshja,
me dy shtamba te burimi.

Dielli rrezet i përthyen,
vajza ëmbël nis këndon,
ylberi e vesh me ngjyra,
një bilbil po cicëron.

Ulë shtambat freskon ballin,
fëshfërima vijnë nga pylli,
llërëpërveshura diç pret,
pikë – pikë, pikon burimi.

Dy herë djalë mos u mendo,
shko rrëmbeja njërën shtambë,
duke mbushur të dy ujë,
thuaja hallin që të ka zënë.

Viron Kona:Poezi

Shkruan Viron Kona

Guguftu` e  guguçe`!
  
Sapo rrapi nis të çelë gjethe,
kumritë1) shfaqen në degë,
mbledhin fije andej-këndej,
dhe mes rrapit ngrenë folenë.
  
Rreth e rreth fluturojnë,
i shohim dhe dy nga dy,
diç  bëjnë atje nën fletë,
është kohë për dashuri!

Stinë e bukur e pranverës,
gjithë natyrën gjallëron,
vezët ngrohë kumria nënë,
mashkulli i saj vigjilon.