Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit

DR. IBRAHIM RR. GASHI: PEDAGOG, SHKENCËTAR E DIPLOMAT

Në 3-vjetorin e ndarjes nga jeta:

DR. IBRAHIM RR. GASHI: PEDAGOG, SHKENCËTAR E DIPLOMAT

Nga: Prof. Hulusi Hako, prof.Emil Lafe,

prof. Murat Gecaj e Namik Selmani

Dr.Ibrahim Gashi

Ka disa rastësi të çuditshme edhe shumë të bukura, në jetën dhe veprimtarinë e një njeriu, të një fushe të caktuar shoqërore, që përbën dhe kodin e karakterit të tij. Kështu ka ndodhur dhe me Dr. Ibrahim Gashin. Ai u nda përgjithnjë nga jeta në datën 9 maj, që prej shumë kohësh është “Dita e Europës”. Po, një jetë të tërë ai e jetoi për shqiptarizmin dhe për identitetin evropian të shqiptarit. Jo thjesht me moralin e tribunave, por me atë që është më e prekshme, më e dobishme, më e mira që mund të bëjë një njeri i nderuar për kombin e tij

Rastësia e dytë është emri i tij Ibrahim, që lidhet ngushtësisht dhe me veprën e tij shumëvëllimshme në fushën e astronomisë. Profecia e emrit të tij sikur ishte kodi i një pune të jashtëzakonshme, që ai bëri tërë jetën dhe në të gjithë vendet, ku shkonte dhe se shumë herë, sakrifcat që kalonte, ishin sfida të mëdha dhe të denja për t’u fituar, vetëm nga një njeri me karakter të fortë e atdhetar, si ai. Ibrahimi ynë i ngjante një miniere, nga kishin dalë shumë metale të çmuara dhe shumë të tjera priteshin. Me këto veti të larta, kolegu ynë Ibrahim Gashi krijoi një emër të çmuar dhe la një vepër të pasur, të paharrueshme.

x x x

Ky bir i Kosovës martire, pinjoll i një familjeje me tradita atdhetare dhe vlera të pamatshme në arsimin kombëtar shqiptar nëpër breza, lindi me 23 gusht 1935, në Krujë dhe u brumos me atdhedashuri e kulturë të shumanshme, në Shtetin-amë dhe në Kosovë.

Mbaroi shkollën e mesme në Mitrovicë të Kosovës (1955). Vazhdoi Fakultetin e Shkencave të Natyrës, dega matematikë-astronomi, në Universitetin e Beogradit (1955-1959). Për vite me radhë, ka qenë mësimdhënës i matematikës në shkollat e mesme të Krujës, kurse në vitet 1984 deri 1990 dha mësim në Universitetin e Tiranës, si pedagog i jashtëm. Për punë të mirë në mësimdhënie, është dekoruar nga Presidenti i Republikës me medaljen “Naim Frashëri”.

Gjatë punës së tij 31-vjeçare në arsim, ai u dallua për punë të shkëlqyer në mësimdhënie, ashtu dhe në veprimtaritë shkencore e pedagogjike. Për shumë vite kreu detyrën e kryetarit të komisionit të lëndës së matematikës për shkollat e mesme, në rrethin e Krujës. Mori pjesë në diskutimet për hartimin e teksteve të reja për matematikën e astronominë. Madje, për këtë të fundit, përgatiti dhe botoi librin “Probleme të zgjidhura astrononomike”, si dhe studimin “Vrojtimet astronomike”, për vitin e katërt të shkollave të mesme.

Puna e tij e vazhdueshme, në thellimin e studimeve shkencore, kurorëzohet në vitin 1979, me gradën “Kandidat i Shkencave”, më vonë, e barazvlershme me “Doktor i Shkencave”.

Gjithashtu, veprimtari të rëndësishëme ka zhvilluar dr. Gashi për pasqyrimin e traditave kombëtare dhe të luftës së çetave për çlirimin e Kosovës. Në vitin 1982, pas një pune 2-vjeçare, i ndihmuar nga një grup historianësh, për grumbullimin dhe sistemimin e të dhënave historike, të shkruara ose gojore, fotografi e objekte të gjetura në muzetë a ndër njerëz të ndryshëm, ai organizoi në Fushë Krujë Simpoziumin shkencor për “Heroinën e Popullit” Shote Galica dhe luftëtarët e çetës së Azem Bejtës, si dhe hapi një dhomë-muze përkatëse, në shkollën e mesme “Shote Galica” të Fushë Krujës, ku ishte zëvendësdrejtor i saj.

Dr. Ibrahim Gashi, nga dhjetori i vitit 1992 e deri në në shtator 1996, kreu detyrën e diplomatit në Ambasadën e Shqipërisë, në Slloveni. Atje ndoqi çështjet e marrëdhënieve dypalëshe në fushën e politikës, arsimit, kulturës e mbrojtjes, si dhe çështjet konsullore. Detyrë të veçantë ka pasur për Diasporën shqiptare në Slloveni.

Dalja në pension (shtator 1996), nuk solli ndonjë ndryshim thelbësor në ngarkesën dhe ritmin e veprimtarisë së tij. I përfshirë në veprimtaritë e Shoqatës kulturore “Tirana” dhe në Shoqatën e Arsimtarëve të Shqipërisë, ai niste dhjetëvjeçarin e shpërthimit të hulumtimeve dhe akumulimeve të tij, i udhëhequr gjithnjë prej mesazhit të rilindësve tanë: “Dhe drit’ e diturisë, përpara do na shpjerë”. Dr. Ibrahim Rrahim Gashi dhe biri i tij, Rezarti, janë nismëtarët dhe themeluesit e Institutit të Integrimit të Kulturës Shqiptare (2009). Dr.Ibrahimi ishte jo thjesht drejtor i Bordit, Kryetar i Komisionit Qendror dhe Koordinator i Institutit, por shpirti dhe frymëzuesi i pasionuar i të gjitha veprimtarive, për të cilat ishte aq i përkushtuar. Ai dhe Rezarti, drejtori ekzekutiv i Institutit të Integrimit të Kultures Shqiptare, ishin ideatorët dhe organizatoret e Konferencës së Parë Mbarëkombëtare të Institutit të Integrimit të Kulturës Shqiptare (Tiranë, 17-18 shtator 2011). Ai u zhvillua me temën thelbësore: “Studimi i mundësive të përafrimit, deri në njësim, të programeve e teksteve mësimore, në trojet shqiptare dhe në diasporë”. E theksojmë, se kjo ishte Konferenca e parë e këtij lloji për trevat etnike shqiptare. Pra, dr.I.Gashi e zhvilloi dhe e përpunoi idenë tonë të përbashkët për studimin e mundësive të përafrimit, deri në njësim, të pogrameve e teksteve mësimore, në të gjitha trojet shqiptare, bashkëpunoi e organizoi takime me komisionet dhe istitucionet e ndryshme arsimore e kulturore, si në Kosovë e Shqipëri, po kështu edhe në trojet e tjera shiptare, në Luginën e Preshevës, në Maqedoni, në Mal të Zi, në Çamëri e diasporë. Shënojmë këtu se ka qenë kënaqësi e veçantë për ne, që në këto veprimtari kemi qenë të pranishëm dhe kemi bashkëpunuar me me dr.gasgin. Ideja e tij brilante e studimit të kësaj çështjeje, sa të vjetër po aq aktuale për Kombin tonë, tërhoqi angazhimin pa rezerva dhe me shumë entusiazëmt të anëtarëve të këtyre komisioneve dhe përkrahësve të tyre. Në detyrën e tij, ai tërhoqi kolegë e bashkëpunëtorë të përkushtuar. Vetëm ose me ekip, misionar atdhetar e vizionar, shtegtoi në Krajë, Ulqin, Manastir e Strugë; në Shkup, Preshevë, Prishtinë e Mitrovicë e deri në Diasporën e Amerikës, duke i dhënë kështu Institutit dhe projektit të tij frymëmarrje mbarëshqiptare.

Dr. Ibrahimi Gashi bëri përgatitjen e plotë, faqosjen, sistemimin dhe redaktimin e librit "Një Komb, Një Shkollë, Një Kulturë", i cili vjen në kulturën dhe historinë e arsimit tonë kombëtar edhe si një nderim e kujtim ndaj jetës, veprës dhe emrit të dr. Ibrahim Rr. Gashit (1935 - 2012). Më 9 maj 2012, vdekja e pamëshirshme e ndau atë nga familja, miqtë e kolegët, në kohën më kulmore të energjive dhe vlerave, që po rrezatonte tërësisht për çështjen mbarëkombëtare shqiptare.

Ibrahimi ynë ishte intelektual i shquar, i fushës matematikë-astronomi, hulumtues e krijues i palodhur, autori i tetë librave për kronologjinë dhe kalendarët, një temë unikale, që e bëri hyrje në pasurinë e kulturës sonë kombëtare.

Ai shkroi shumë artikuj shkencorë e metodikë, për lëndët matematikë dhe astronomi, si dhe artikuj me tematikë politike-shoqërore. Ishte nga më të diturit në fushën matematikë-astronomi, u dallua për ndihmesën e tij në mendimin shkencor dhe kulturën mbarëkombëtare. Kshtu, 8 libra të tij janë vetëm për Perëndinë Kronos, Kohën, Kronologjinë, rrjedhjen dhe matjen e saj, sisteme të ndryshme matjesh dhe mënyrat, kriteret e konvertimit dhe rakordimit të tyre për t‘u orientuar drejt e saktë, kur ekzistojnë e janë në përdorim disa kalendarë. Këto punime kanë tematikë pak të rrahur në vendin tonë. Me njohuri për kronologjinë, si shkencë dhe kalendarët, janë hulumtime origjinale, një ekskluzivitet i tij, ndhmesa madhore vlerash e orientimesh, si për njehsimin e lëvizjeve të trupave qiellorë (në veçanti të Diellit e Hënës), ashtu dhe në terrenin e kërkesave tona të historisë kombëtare.

Po aq virtuoz, vizionar e prodhues mbetet Ibrahimi edhe në fushën historike-sociologjike, siç dëshmon vepra e veçantë dinjitoze, “Sllovenia dhe shqiptarët në Ballkanin e trazuar” (Tiranë, 2007, 660 faqe), e përgatitur në vitet e detyrës diplomatike, në Lubjanë. Aty shpalosë bindshëm, fuqishëm e gjithë­përfshirëse, të drejtën më madhore të një kombi kaq mizorisht të nëpërkëmbur, sidomos në këta 130 vjetët e fundit. Në përurimin solemn, që iu bë veprës në Institutin e Diasporës, pranë Ministrisë së Jashtme, më 23 tetor 2007, u nënvizua: “Ky libër madhor, original, shumë i pasur me informacion, si një arkiv i gjallë, i konceptuar me çiltërsi, me skurpulozitetin e një hulumtuesi për të Drejtën shqiptare”.

Së fundmi, ishte edhe projekti madhështor i Institutit, që çoi në lindjen e librit me shumë vlera, i cili mbetet kurora monumentale e natyrshme, e emrit dhe veprës së tij.

x x x

Një jetë të tërë, dr. Ibrahim Gashi e vuri në shërbim të shqiptarizmit dhe për identitetin evropian të shqiptarit, gjë që përbënte një kod të karakterit të tij, më i prekshmi, më i dobishmi, më e mira që mund të bëjë një njeri i nderuar për kombin e vet. Ai ishte i begatuar me virtyte dhe vlera te larta njerezore. Burrë i urtë, fisnik, guximtar, intelektual, shkencetar, bashkeshort dhe prind shembullor, atdhetar largpames, i brumosur me dashurinë e pakufishme për Shqipërine natyrale, gjuhën, kulturën dhe traditat e shkëlqyera të Kombit tonë - ky ishte profesor Ibrahim Gashi, që ishte dhe mbetet simbol i mirësisë njerëzore dhe mishërim i shqiptarizmit.

Dr.Ibrahimi ishte i pajisur me ideale te larta kombëtare shqiptare. Ashtu si dikur rilindësit tanë mendjendritur edhe ai e ndjeu të nevojshme që të bënte më të mirën e mundshme, pra iu pergjigj një zëri të lartë, të dalë e ardhur nga historia, nga kujtesa jonë kombëtare:"Të bëjmë diçka për Shqipërinë, të bëjmë diçka për Kombin tonë!"

Nuk e kemi më fizikisht midis nesh dr. Ibrahim Gashin, por brezave u mbetet përjetë imazhi i një personaliteti të kulturës e arsimit kombëtar, i një atdhetari të përkushtuar, i një qytetari, njeriu, prindi e kolegu shembullor, me veprimtari të dobishme dhe me shumë vepra shkencore, që pasurojnë kulturën, nderojnë Kombin dhe kështu e bëjnë atë të paharruar.

Njerëz të tillë, si dr. Ibrahim Gashi, kanë vetëm nderim dhe kujtesë të blertë, pra që njeh vetëm pranverë. Kujtimet për atë, të familjarëve dhe të miqëve të tij të panumërt, e bëjnë atë shumë më jetëgjatë, në kujtesën e brezave. Ishte vërtet krenari, që ta njihje nga afër dhe të punoje më këtë njeri të jashtëzakonshëm, ashtu siç e përjetuam dhe ne, që po i shkruajmë këto pak radhë, në nderim e kuljtim të tij.

Punonjësit e arsimit, kulturës e shkencës shqiptare, shoqëria civile dhe institucionet zyrtare, kanë arsye t’i mbeten mirënjohës këtij biri tonë të shquar, i cili bëri kaq shumë për Kombin e vet.

x x x

Dr.Ibrahim Rr.Gashi botoi 14 libra, nga të cilët: 3 me përmbajtje astronomike, 8 të tjerë me tematikë pak të rrahur në vendin tonë. Në ata pasqyrohen njohuri për kalendarët dhe kronologjinë si shkencë, të domosdoshme për studiuesit e periudhave të ndryshme historike dhe tre me tematikë politike-shoqërore, ndimesa të vyera sociale-historike.

LIBRAT E BOTUAR (nga Dr. Ibrahim Gashi):

1."PROBLEME TE ZGJIDHURA ASTRONOMIKE" (“Libri Shkollor”, Tiranë 1972).

2. "NGA QIELLI YNE" (Lubjanë, 1995).

3."KALENDARI DHE KRONOLOGJIA në botë dhe te shqiptarët"(Tiranë, 2000).

4.“DITËNATA DHE DISA KUPTIME, QË LIDHEN ME TË"-Njohuri astronomiko-gjeografike (Tiranë 2002).

5.”KALENDARI HIXHRI HËNOR dhe lidhja e tij me kal. Julian e Gregorian dhe me ditët Juliane"(Tiranë, 2003).

6. "KALENDARI MALI-RUMI dhe lidhja e tij me kal. Hixhri Hënor, Julian e Gregorian dhe me ditët Juliane" (Tiranë, 2003).

7.”BAZIME ASTRONOMIKE PËR RITET DHE FESTAT FETARE ISLAME” (Tiranë, 2005).

8.”SHQIPTARËT, SLLOVENIA DHE BALLKANI I TRAZUAR, sipas një diplomati”, (Tiranë, 2007).

9.”BAZAT E KALENDARIT KADHAFI DHE LIDHJA E TIJ ME KALENDARË TË TJERË “, (Tiranë, 2007).

10.“XHEMAL PAZARI, PATRIOT I SHQUAR TIRANAS”(Tiranë, 2009).

11."MËSUESI RRAHIM GASHI, me brezat në trojet arbërore"-bashkautor Fazli Hajrizi-

(Tiranë, 2010).

12."KRONOLOGJIA ILIRO - SHQIPTARE NDËR SHEKUJ" (Tiranë, 201).

13."KRONOLOGJIA SHQIPTARE DHE KALENDARËT ARABO - OSMANË" (Tiranë, 2011).

14. "NJË KOMB, NJË SHKOLLË, NJË KULTURË"(Tiranë, 2012).

Ndërsa, dr. Ibrahim Gashi la të gatshëm për botim 3 libra të tjerë dhe 2 libra, në anglisht, për kronologji të huaj.

 

Murat Gecaj: SELIM ALIAJ, “QYTETAR NDERI” I KOMUNËS TROPOJË…

SELIM ALIAJ, “QYTETAR NDERI” I KOMUNËS TROPOJË…

(Arsimtari dhe poeti i paharruar)

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë

Selim Aliaj

Sot paradite, mjediset e Muzeut Historik Kombëtar, në kryeqytetin tonë, ishin tejmbushur nga të ftuar të moshave e profesioneve të ndryshme. Ata kishin ardhur nga Malësia e Gjakovës, Kukësi e Hasi, Gjakova e Shkodra etj. Të gjithë së bashku, nderuan e kujtuan birin e dashur dhe të paharruar të Tropojës, arsimtarin dhe poetin e talentuar, Selim Aliaj.

Në hapje të veprimatrisë përkujtimore, që u organizua me këtë rast nga Këshilli i Komunës Tropojë, Shoqata “Tropoja”, Unioni Artistik i Kombit Shqiptar dhe Forumi Shqiptar i Kulturës, Edukimit dhe Shkencës, u ekzekutua Himni ynë Kombëtar. Pastaj, fjalën e mori moderatori i veprimtarisë, shkrimtari e diplomati Besnik Mustafaj. Ndër të tjera, ai evidentoi cilësitë e larta shpirtërore e profesionale dhe vlerat e krijimtarisë letrare të të ndjerit Selim Aliaj, lindur e rritur në fshatin plot tradita të shquara të Kasajt, në atë krahinë.

Si lejtmotiv i fjalëve, që thanë në vazhdimësi folësit, ishte vagu i tij poetik, i frymëzuar përjetën: “Erdhi pranvera, natyra çeli…”.

Nxënës shkolle, punëtor për ndërtimin e Hidrocentralit gjigand të Fierzës dhe mësues i pasionuar me nxënësit në shkollë, kudo ai u shoqërua nga vargjet e poezive të tij. Ato buronin natyrshëm nga një shpirt i butë, por dhe i trazuar, ishin si jehonë e këngëve kreshnike të Mujit e Halilit, frymqëzim nga traditat atdhetare e liridashëse të popullit të Malësisë së Gjakovës.

Vëmendjen e të pranishmëve në sallën e madhe “Unesko” e tërhoqën fjalët e poetit të njohur të kësaj krahine, Ndoc Paplekaj, të cilët kanë qenë kolegë e miq në frymëzimet e tyre. Me fjalë nderimi e dashamirëse folën para të ftuarëve: autori i disa librave, Ramiz Lushaj dhe poeti Jaho Margjeka, i cili e lexoi përshëndetjen, që kishte dërguar nga Zvicra, gazetari i “Zërit të Shqiptarëve”, Skënder Buçpapaj.

Me domethënie të veçantë ishin përshëndetjet, që bënë kryetari i Shoqatës “Labëria”, prof.Ago Nezha dhe zv.kryetari i Shoqatës “Përmeti”, Flamur Dalipaj, i cili lexoi dhe një poezi të tij, kushtuar Selim Aliajt. Po kështu, krijim të ri për të lexoi arsimtari e rapsodi Nuredin Lushaj.

Pjesë e rëndësishme e kësaj veprimtarie, që u duartrokit nga të pranishmit në sallë, ishin kënga e interpretuar nga Denis Delia dhe recitimet e poezive të Selim Aliajt, nga studentët Vlera e Floriani.

Në mbyllje të veprimtarisë, në mes të një entusiazmi të natyrshëm të familjarëve dhe miqëve të shumtë të arsimtarit dhe poetit Selim Aliaj, përfaqësuesi i Këshillit të Komunës Tropojë ia dorëzoi dëshminë përkatëse, Ali Aliajt. Ky i përshëndeti përzemërsisht, si folësit dhe tëërë të pranishmit në këtë veprimtari mbrësëlënëse e të paharruar dhe shprehu falënderimet e përzemërta të familjarëve për këtë nder e vlerësim të lartë, që iu bë vëllait të tij.

Pastaj, bisedat e të pranishmëve vazhduan në koktejin e shtruar me këtë rast, ku bënë fotografi të përbashkëta dhe e kujtuan me nderim të veçantë të të ndjerin Selim Aliaj, arsimtar dhe poet që do të kujtohet gjatë nga brezat e babshkëkrahinasve të tij dhe më gjerë.

x x x

Për dijeni të lexuesve të këtyre pak radhëve, po tregoj se janë vetëm dy libra me krijime poetike, që kanë autor Selim Aliajn. I pari, e ka titullin “Për njerëzit e dritës”(Tiranë, 1997) dhe “Muzat e dhimbjes”(Tiranë, 2001), pra ky i dyti pas ndarjes së tij nga jeta. Këtu dëshiroj të përmendi fjalët e shkruara nga Dukagjin Hata, publicist dhe mik i tij: “Tani, që Selim Aliaj nuk është më ndërmjet nesh, për të, si njeri, detyrohemi të flasim në të shkuarën, por për artin e tij poetik, që e ngriti atë në lartësinë e një poeti me një zë original, plot ritme lirike e temportime emocionesh njerëzore, flasim e do të flasim: në të shkuarën, në të tashmen dhe në të ardhmen”.

 

Mirënjohje Jurisë së konkursit Letrar "Sofra Letrare 2015"

Vilhelme Vrana Haxhiraj

Mirënjohje Jurisë së konkursit Letrar "Sofra Letrare 2015"

Borâs-Suedi

E nderuara Juri e konkursit letrar "Sofra letrare" Borâs Suedi- 2015 !

Sot shpreh mirënjohjen time gjithë anëtarëve të jurisë për vlerësimin maksimal që i bëri poezisë sime,me titull "Hapma zemrën, o nënë!" Duke më vlerësuar me Çmimin e Parë, si poezia më e mirë, ndihem e nderuar dhe e privilegjuar. Ju faleminderit për vlerësimin profesional, të paanshëm dhe për punën tuaj fisnike! Nëse ju sot organizoni arritje në nivele të tilla, mendoj se është merita e të gjithë ju bijëve e bijave të një kombi të copëzuar, por dinjitoz, pasi ju jeni bijtë e Shqipes që fluturon e Lirë. Ju jeni pasardhësit e Iliro pelazgëve dhe Dardanëve Hyjnor, që kanë çarë errësirën e shekujve të imponuar nga të pangopurit.

Të nderuar bashkëkombas!

Ju me punën tuaj mbani lart emrin shqiptar, ashtu si sa e sa emra të shquar nëpër botë që u bënë Perandorë, Papë, Kryeministra, kardinalë, udhëheqës ushtarak, arkitekt, artist, biolog, mjek, shkencëtar apo njerëz të thjeshtë, por të ndershëm. Jam e bindur se është puna e palodhshme e shoqatave kulturore që punojnë aty e veçanërisht Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”dhe Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni”, Borås, Suedi, që shqiptarët të integrohen dhe të njihet kultura shqiptare edhe në Gadishullin Skandinav.

Falenderime të veçanta kam për Z.Sokol Demaku dhe Z. Sadulla Zendeli Daja për punën e tyre fisnike e të palodhur sidomos në lëvrimin e gjuhës më të lashtë në botë, gjuhës së mëmës, që të sapolindurit të flasin gjuhën e bukur shqipe.Ju jeni ambasadorë të pa emëruar, që keni vendosur urat e lidhjes së dy kulturave Suedi-Shqipëri! Urime!

Ju faleminderit dhe suksese në misionin tuaj fisnik!

Me konsideratë Vilhelme Vrana Haxhiraj

Vlorë 31-3-2015

 

UNË E DUA SHQIPËRINË, E DUA KUKESIN, GJITHCKA TË VENDIT TIM TË KRIJUAR NGA NATYRA, POR NUK E DUA KOR

 

Sokol Demaku

UNË E DUA SHQIPËRINË, E DUA KUKESIN, GJITHCKA TË VENDIT TIM TË KRIJUAR NGA NATYRA, POR NUK E DUA KORRUPSIONIN DHE PADREJTËSINË

-thotë e reja kukesiane Aida Selmanaj

Dëshira për të parë sa më pak njerëz të varfër, bëri që unë të merrem me politikat sociale degë të cilën unë e zgjodha per ta studiua.

Puna dhe shkolla kanë ndikuar më shumë tek unë persa i përket forcimit te karakterit lidhur me dëshiren për të ndihmuar njerzit në nevojë dhe shpesh herë I kam berë pyetjen vetës: A duhen ndryshuar politikat shteterore dhe sociale të shtetit në mënyrë te tillë që të mund te ketë nderhyrje për rritjen e mirëqenies te shresave të varfra. Dhe globalizmin e shoh me një sy të tillë që prioritet t’I jepet shtresës së mesme të shoqërisë, domethënë te jetë sa më I vogël ndryshimi ndermjet shtresave, me pak fjalë që pjesa më e madhe e njerëzimit t’I përkase shtresës së mesme. Ndoshta kjo nga dëshira sepse Kukesi perjeton varfëri dhe raste ekstreme të varfërisë.

Kush eshte Aida Selmanaj?

Aida Bashkim Selmanaj, lindur qytetin e Kukesit ku edhe jetoj. Shkollën 8 vjecare dhe shkollën e mesme kam kryer në qytetin e Kukesit.

Keni kryer shkollën fillore dhe të mesme në Kukes, cfarë janë përshtypjet tuaja nga ato kohëra?

Ndërkohë që, që nga viti 2001 kam frekuentuar rregullisht prezantimin e emisionit të fëmijëve të Radio Kukesit. Po në këte vit në qytetitin tonë, pas një shkeputjeje prej disa vitesh (para’97) u organizua Festivali i fëmijëve te qytetit tonë. Në ketë festival mora pjesë me kengën “Bota e Fëmijëve”. Këngë e cila u prezantua nga unë edhe ne festivalin 2001 ‘Fluturat E Prizerenit’. Kenga ishte e shkruar dhe e kompozuar nga babai im.Që nga ky vit e deri në fund te shkollës 8-vjecare unë kam qenë pjesemarrese ne festivalet e qytetit te Kukesit.Mbreslënese ka qenë koha e festivalit te fëmijëve dhe ishte kënaqesi e vitit festivali në maj te cdo viti. Ky ka qenë një fat per mua se jo të gjithë fëmijët mund të ishin pjesë e festivalit dhe Radio Kukesit. Shpresoj qe te rritet gjithnjë dhe me shumë pjesëmarrja e fëmijëve ne aktivitetet e ndryshme në qytetin e Kukesit, gjallëria e qytetin tim.

Keni studiuar ne Universitetin e Tiranes Fakultetin e Shkencave Sociale,dega ‘Administim dhe Politike Sociale’ cfare mund ten a thoni per kohen e studimeve tuaja atje?

Koha e studimeve ka qenë e ngjeshur me mesime, në ketë vit ishte momenti qe duhet të shkeputesha nga familja pjesërisht, duke shkuar në një qytet tjeter . Duke kuptuar akoma edhe me shumë rëndësinë e familjes dhe dëshira për te qëndruar pranë. Përvec kësaj kuptova qe politikat e shtetit ndikojnë ne mirëqenjen dhe zhvillimin e vendit , duke kuptuar njëkohesisht që globalizimi hyri ne rrjedhë si një domosdoshmeri për njerzimin.

Pas studimeve por edhe me heret ju keni punuar ne profesione te ndryshme, cfare mund ten a thoni per ato kohe te kaluar ne pune?

Puna dhe shkolla kanë ndikuar më shumë tek unë persa i perket forcimit te karakterit lidhur me deshiren per te ndihmuar njerzit ne nevoje dhe shpesh here I kam bere pyetjen vetes: A duhen ndryshuar politikat shteterore dhe sociale te shtetit ne menyre te tille qe te mund te kete nderhyrje per rritjen e mireqenies te shresave te varfra. Dhe globalizmin e shoh me nje sy te tille qe prioritet t’I jepet shtreses se mesem te shoqerise domethene te jete sa me I vogel ndryshimi ndermjet shtresave, me pak fjale qe pjesa me e madhe e njerezimit t’I perkase shtreses se mesme.Ndoshta kjo nga deshira sepse Kukesi perjeton varferi dhe raste ekstreme te varferise.

Çfarë do të thotë për ju profesioni gazetare, ju keni punuar gazetare ne disa programe te R.K?

Unë si bashkepuntore e Radio Kukesit në përgjithësi kam dashur të percjellë tek njerezit besim ne vetvete , deshire per jeten.Jam munduar te kem kontakte te drejtperdrejta, qe te ndejne veten lirshem dhe dicka ndryshe nga monotonia e perditshme por pa iu larguar realitetit.Duke u udhehequr nga idea qe mendja nuk duhet te jete thjeshte pecjellese e lajmit por mbi te gjitha ,per medimin tim duhet te jete perkrahje dhe shprese per njerzimin.

Aida Selmani ne nje kohe moderator e emisionit te Radio mengjesit ne R.K si e ndjen veten?

Jam munduar te percjell energji permes muzikës, nuk e di nëse ia kam arritur apo jo.

Si e kalon nje dite Aida?

Varësisht nga situata ku ndodhem. Momentalisht po punoj per temen e diplomes. Asnje dite si nje dite.Nje kohe me provime nje kohe me pune nje kohe me udhetim shpesh me kompjuter,nje kohe me trajnime dhe nje kohe me miq.

E lindur ne kukes, e rritur ne qytetin e Kukesit ku dh eke bere hapat e pare ne karrjere, sie ndjen dhe shpjegon kete Aida?

Deshira ime, perkujdesia e prinderve, fat, shume pune nga ana ime per te beret e mundur arritjet e thjeshta te mia.

Ju merreni me gazetari por cili eshte profesioni I vertet dhe qe ju e adhuroni?

Dëshira për të parë sa më pak njerëz të varfër, bëri që unë të merrem me politikat sociale degë të cilën unë e zgjodha per ta studiuar.

Ju pas te gjitha ketyre angazhimeve ne karrjere me vone kaloni ne inicjativen qytetare”te rinje kunder diskriminimit” cfare mund ten a thoni per kete?

Eshte nje fjale shume e madhe krahasuar me ate cfare une kam thene ne ate pjese te librit por shpresoj qe te gjithe te rinjet dhe bashkemoshataret e mi te kene ne vizionin e tyre nje kendveshtrim te perbashket me timin ne kete drejtim.Dhe atehere mendoj qe eshte bere mjaftueshem lidhur me diskriminimin e gruas.

Çfarë presin adhuruesit e R.K ne nte ardhmen nga Aida? Cilat jane planet tuaja?

Planet e mia lidhur me Radio Kuekesin edhe prespektiven time jane te lidhura me faktin se sa do mund te arrij une te krijoje lidhje me radio shqipetare ne radio te ndryshme te botes,Suedi , Australi , Norvegji i ,Amerike. Te degjohet zeri I banoreve te qytetit tim nga bashkeatdhetaret e tyre ne vende te ndryshme te botes dhe shkembim I kulturave me qytete te ndyshme te botes me te cilat shpresoj te binjakezohen me qytetin e Kukesit.

Si ka arritur Aida të krijoj shokë apo shoqe ne nje mes te ri?

Eshte puna ajo qe arrine te me krijoje shoqeri.

Vazhdoni studimet master shkencore “Etika dhe lidershipi” UT cfare pritni nga kjo?

Nga kjo pres qe te mund te arrije te krijoje dhe jap ide lidhur me mireqenien e banoreve te qytetit tim.

Çfarë e ben aiden krenare?

Do ndihesha krenare nese ne malet me lisa te gjate te Suedise te degjoheshin tingujt e “Orkestres se Temperuar” te artistit te popullit e Zef Grudes qe per mua eshte shpirti edhe jehona e Kukesit.

Nëse do te kishe mundesi te jepje ndihmesen tende ne realiteitn qe jetojme ne shqipetaret sot, ku menson se konkretisht duhet ndryshuar dicka?

Te qenurit sa me te lidhur dhe te bashkuar me njeri tjetrin te gjithe shqipetaret e te gjitha trevave kudo qe ndodhen. Nga and tjer perkrahje ekonomike te sinqerte te gjithe te rinjeve kudo qe ndodhen qe te arrijne te kapin majat ku ato pretendojne edhe kane aftesi intelektuale per te arritur.

Si eshte nga natyra Aida?

Me pelqen te ndjek gjithmone te renë.

Çfarë e lidhe aiden me Suedin, si arritet miqesin me albanologun e njohur Ullmar Qvick?

Mendoj , nuk jam shume e sigurt , sa kohe qe nuk e di se si jane njerzit ne Seuedi une vetem po flas medimet e mia : relieve i ngjashem me relieving e shqiperise me krijone idene se edhe njerezit jan te ngjashem mes njerezve,por ajo cfare me pelqen dukshem ne Suedi eshte mbeshtetja sociale e njerzve nga ana e shtetit dhe respektimi I rregullave nga ana e banoreve te Suedise.Kurse lidhur me Ullmarin ndoshta eshte kendveshtrimi I perbashket lidhur me humanizmin sepse per sa I perket aneve te tjera ai eshte shume lart ne krahasim me mua. Miqesine e arrit permes Radio Kukesit I cili degjohet online dhe njeherazi deshira e Ullmarit per radion edhe qytetin e Kukesit.

Nese kjo lami qe keni zgjedhur per studim nuk do te ishte profesioni juaj, ne cfare profesioni do e gjente veten Aida?

Ekonomiku eshte pjese qe me pelqen.

Planet tuaj për të ardhmen?

Plani im qe du ate realizoj eshte lidhja qe du ate krijoje me shqipetaret te cilet punojne dhe jetojne jashte vendit.

Po te kishit mundesi te zgjidhni ku do kishit jetuar?

Une e dua Shqiperinë, e dua Kukesin, gjithcka të vendit tim te krijuar nga natyra por nuk e dua korrupsionin edhe padrejesine, sjelljet e njerezve me detyrojne qe une te shkepus dicka nga shpirti pamje te paharrueshme te qytetit dhe vendit tim dhe te largohem ne cilindo shtet qe ka drejtesi dhe dinjitet per njerezin.I adhuroj shtetet qe respektojne njeriun edhe njerezit qe respektojne shteitn.

E lexoni revisten ne shqip Dituria qe botohet ne skandinavi, cfare mund ten a thoni per te?

Eshte nje revistë që më pelqen sepse te njeh me vlerat artistike te arrira nga shqiptare te fushave te ndryshme. Gjej shumë informacione dhe ka vlera njohese, sidomos per brezin e ri. Dituria eshte nje tribune ku bashkatdhetaret shprehin mendimet dhe pikpamjet tyre.

 

NË BORÅS TË SUEDISË U MBAJT FESTIVALI I POEZISË ”SOFRA POETIKE BORÅS 2015”

Sokol Demaku

NË BORÅS TË SUEDISË U MBAJT FESTIVALI I POEZISË ”SOFRA POETIKE BORÅS 2015”

Poezia ka veti dhe aftësi të mrekullueshme për të shprehur gëzime dhe hidhërime, vuajtje dhe fitore, shpeshherë në pak rreshta.

Në një atmosferë madhështore në qytetin Borås të Suedisë në organizim të Qednrës Kulturore Shqiptare Migjeni nga ky qytet dhe Shoqatës së Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptar në Suedi ”Papap Klemnti XI” Albani për herë të tretë me radhë u mbajt Festivali i poezisë ”Sofra poetike Borås 2015”.

Të prnanishëm anëtar të QKSH ”Migjeni”, anëtar të ShShASh në Suedi, poetë, poete, miq suedez, anëtare të shoqatave kulturore shqiptare si motra të QKSH Migjeni në Suedi, anëtar të shoqatave suedeze që kanë miqësi dhe bashkëpunim me QKSH Migjeni, albanologu i njohur dhe miku i madh i shqiptarëve Ullmar Qvick, poetë dhe poete nga Norvegjia, Gjermnai, Zvicra dhe peot suedez dhe shqiptar që jetojnë dhe veprojnë në Suedi. Puntor kulturor dhe udheheqës të enteve kulturore të qytetit Borås ku edhe e zhvillon akvitietin e vetë QKSH Migjeni.

Me fjalën e moderatorës solide dhe sharmante Saranda Iseni filloj punën Festivali i tretë me radhë i poezisë ”Sofra poetike Borås 2015” në qendër të qyteti të textilit në Borås. Hapjen solemne të këtij evenementi e bënë Krystari i ShShASh në Suedi Hysen Ibrahimi dhe Kryetari i QKSH Migjeni në Borås Bahtir Latifi.

Ata në fjalën e tyre thanë se janë krenar me ate cka bejnë për zhvillimin dhe kultivimin e gjuhës dhe kulturës shqipe në mërgatë dhe se edhe me do angazhohen në të ardhmen në këtë drejtim, ata u dëshiruan të pranishmëve momentet ë këndshme në shijimin e krijimeve poetike të autorëve tanë nga vendlindja dhe mërgata.

Pastaj mori fjalen anëtari i kryesisë së QKSH Migjeni Hamit Gurguri i cili në emër të kësaj shoqate falendertoj së pari miqt suedez për ndihmen që japin në punën e shoqatave tona kulturore këtu dhe respetkin që tregojnë për gjuhën dhe kulturën tonë.

Fastivalin përshendeten edhe Erika Strömber nga Borås, Bardha Mance nga Athina, Behide Hasani nga Zvicra një humanitare e nohur nga mergata atje, si dhe me fjalën e tij prej albanalogu i dha ate që meriton ky manifestim peotik pra me fjalne e tij Ullmar Qvick.

Fjala e mikut të shqiptarëve në Festival Ullmar Qvick

Kära deltagare i poesidagen ”Sofra Poetike”!
Först vill jag rikta ett varmt tack till arrangörerna för denna albanska poesidag, då framför allt till Sokol Demaku och Albanska kulturcenret Migjeni här i Borås. Jag vill också hälsa ledningen för den albanska författar- och konstnärsföreningen, med Hysen Ibrahimi som ordförande och som uppkallats efter påven Clemens XI, som hade albanskt ursprung.
Min hälsning till er alla denna poesidag anknyter till poesins egenart och den innebörd och betydelse som denna konstart har. För många år sedan läste jag om en skald under vikingatiden, som uttryckte varför han blivit diktare. Han sa med det högtidliga språk som användes för 1000 år sedan:
JAG UNDFICK SMÄRTANS GÅVA, OCH DÄRFÖR BLEV JAG SKALD. Denne okände poet för ettusen år sedan ger oss budskapet att lidandet och smärtan kan ses positivt, som en gåva, eftersom den kan förvandla det onda till något gott och vackert, till poesi.

Den albanska poesin har mycket smärta och likaså mycket längtan efter frihet. Därför tror jag att denne vikingatidens nordiska poet har en samhörighet med de albanska poeterna i våra dagar.
Smärtan över hemlandets öde, över grymma fienders dåd, över döden som drabbar hårt och skoningslöst, allt detta är ingredienser i albansk poesi. Naturligtvis finns där också kärlekslycka och optimism, men ändå inte så mycket som smärta och längtan.

Jag undfick smärtans gåva och därför blev jag skald. Genom tusen år talar forntidens poet till oss.
Här finns tanken på rening och försoning genom lidandet och att smärtan förvandlas till en gåva, som kan räckas fram till nästan. Det är poesins underbara förmåga att föra fram glädje och sorg, lidande och seger till oss, ofta på några få rader. Poesin går genom årtusenden och har viktiga budskap också till nutidens människor. Jag hälsar därför med stor glädje detta initiativ att på nytt sätta den albanska kulturen och poesin e centrum för vår uppmärksamhet och hoppas att alla får en god behållning av dagen.

Të dashur pjesëmarrës në ditën e kulturës ”Sofra poetike”!

Së pari dua të shpreh falënderimet e mia të ngrohta për organizimin e kësaj dite të poezisë shqipe, në plan të parë Sokol Demakut dhe Qendrës së kulturës shqiptare ”Migjeni” këtu në Borås. Përshëndetja ime i drejtohet edhe kryesisë së Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Suedi, me në krye Hysen Ibrahimi, shoqatë që mban emrin e Papës Klementi XI, i cili ishte me prejardhje shqiptare.

Përshëndetja ime për ju të gjithë në këtë ditë të poezisë është e lidhur me karakterin e poezisë dhe me domethënien dhe kuptimin e kësaj lëmie të artit. Para shumë vitesh lexova për një poet në kohën e Vikingëve i cili spjegoi pse ishte bërë poet. Ai e shprehu me gjuhën solemne të përdorur para njëmijë vitesh. E MORA DHURATËN E DHIMBJES, DHE PRA U BËRA VJERSHËTAR. Ky poet i panjohur para një mijë vitesh na jep mesazhin se si vuajtja dhe dhimbja mund të shihen pozitivisht si dhuratë, duke qenë se ajo mund të shndërrojë të keqën në diçka të mirë dhe të bukur, në poezi.

Poezia shqipe ka shumë dhimbje dhe në të njëjtën kohë shumë mall për lirinë. Për atë arsye besoj se ky poet nordik nga koha e lashtë ka një lloj ngashjërie me poetët shqiptarë deri në ditët tona. Dhimbja për fatin e atdheut, për krimet e armiqëve mizorë, për vdekjen që vjen papritur dhe pa mëshirë, të gjitha këto janë pjesë përbërëse në poezinë shqipe. Kuptohet se në këtë poezi jetojnë edhe lirika, lumturia e dashurisë dhe optimizmi, prapë jo aq shumë sa dhimbja dhe malli.

E mora dhuratën e dhimbjes, pra u bëra vjershëtar. Nga koha e lashtë na flet poeti nordik. Këtu shihet mendimi për një pastrim dhe një pajtim përmes vuajtjes, se si shndërrrohet dhimbja në një dhuratë për ti dorëzuar njeriut tjetër. Poezia ka veti dhe aftësi të mrekullueshme për të shprehur gëzime dhe hidhërime, vuajtje dhe fitore, shpeshherë në pak rreshta. Poezia kalon nepër shekuj dhe përmban mesazhe të rëndësishme edhe për njerëzit e kohës sonë. Për atë arsye mirëpres me gëzim të madh këtë iniciativë për të futur përsëri kulturën shqipe dhe poezinë në qendër të vëmendjes duke shpresuar që të kemi të gjithë dobi dhe kënaqësi nga dita e Sofrës poetike.

Fetah Bahtiri

Recension

NJË ROMAN AUTOBIOGRAFIK PLOT ME NDJENJA, EMOCIONE E PËRRMALLIM PËR VENDLINDJEN

NUHA ZULLUFI: ”LARG VENDLINDJES”, Roman, PRISHTINË, 2014

Botues: Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi.

Libri roman me titullin ”Larg vendlindjes” i kushtohet familjes së autorit, prejardhjes së saj, vendosjes si muhaxhir në Kosovë e në Suedi, jetës së rënduar gjithnjë larg vendlindjes.

Libri fund e krye është i sajuar në bazë të kujtimeve, mbushur me përmallim plot me travaje për vendlindjen, për florën e faunën e saj, për gjeografinë dhe për njerëzit e saj.

Gjërat janë shtruar dhe thënë ashtu si i ka parë syri, si i ka kuptuar mendja dhe si i ka ndier shpirti i autorit.

Në libër hasim shkrirje ndjenjash dhe emocionesh të cilat depërtojnë me lehtësi edhe në shpirtin secilit lexues.

Prej nga lind gjithë ky frymëzim, ky përmallim, kjo dashuri dhe kjo vuajtje kaq e madhe e autorit?

Fati jetësor deshti që familja muhaxhire e autorit përsëri u bë muhaxhire - në Suedi, larg vendlindjes, me çka tani edhe një herë, pra përsëri, u bë muhaxhir në vendlindje – në Koliqin dhe Kosovën e tij të dashur. Muhaxhir në Kosovë, muhaxhir në Suedi!...

Muhaxhir një herë…

Muhaxhir dy herë!...

Muhaxhir shumë herë!...

Romani është i shkruar larg vendlindjes, në formën e vetës së parë (unë) dhe ka karakter autobiografik. Pra, është i mbështetur në kujtimet e autorit për ngjarjet e ndodhitë me të cilat jeton dhe në të cilat ai ”gjen ngushëllime”, i përshkuar me mall e përmallim për vendlindjen - Koliqin, me dashuri për atdheun, për familjen e farefisin (sidomos për nënën dhe babain), me përshkrime edhe romantike e edhe realiste të ngjarjeve, ambienteve e të njerëzve të vendlindjes, por edhe me shumë tabllo të jetës muhaxhiriane në Suedi.

Naracioni në formë të një kronike për familjen dhe vendlindjen gjatë një kohe të caktuar është një mënyrë e të shprehurit dhe e derdhjes së kujtimeve me ngjyra artistike, të cilat librit ia ndërtojnë vlerën dhe kriterin për t´u klasifikuar edhe në beletristikë, por më shumë i përket publicistikës.

Romani është i pasur me figura stilistike, me primesa të një gjuhe e nëndialekti të vendlindjes së autorit, me shumë shprehje e fraza të bukura popullore, cilën gjuhë autori dëshiron dhe insiston ta ruaj e ta kultivojë, karakteristika këto të cilat paraqesin një kolorit interesant për lexuesin dhe librit ia shtojnë vlerën. Ndërkaq, me një sistematizim më të mirë struktural romani do të mund të ishte edhe më i suksesshëm.

Libri: “Vec një zemer”

Autor: Shuquri Sejdijaj

U vazhdua me promovimin e librit të autorit Shuquri Sejdijaj me titull “Vec një zemer” për të cilën foli Hysen Ibrahimi, e ku në mes tjerash ai tha se ky libër është një në të cilin lexuesi do gjejë vendlindjen dhe mallin e autorit për te, do gjejë idilin e vendlindjes, o do gjejë edhe ndjenjen e atdhedahsurisë dhe daurinë ndaj vendlindjes. Eshtë një libër që lexuesi memzi pret të kaloj nga poezia në poezi për të mbushur shpirtin me ndjnejn e poetit.

Recension

Qibrije Hoxha

RINOJE JETËN EDHE ATËHERË KUR TË BËHET SHTRIGË PLAKË

Të nderuar miq, pjesëmarrës të festivalit të poezisë ”Sofra poetike Borås 2015” edhepse fizikisht sot nuk jam me ju, sepse gjindem në Kosovë, kam nderin që të flas për poezinë e poetes tonë Lebibe Zogiani.

Êshtë shumë e lehtë ti lexosh dhe të ndjesh kënaqësi me poezitë e bukura të Lebibes. Êshtë kënaqësi e jashtëzakonshme të lundrosh lehtë nëpër vargjet kuptimplota herë herë të trazuara të poetes.

Por nuk është aspak e lehtë që të dish të përcjellësh bukurinë e fjalës saj dhe mesazhin tejet njerëzor të shpirtit të dlirë të Lebibes. Për ta bërë këtë me sukses duhet të kesh bukurinë e shpirtit të saj dhe fuqinë e lapsit të saj gjë të cilën jo të gjithë ne kemi fatin ta posedojmë.

Ajo që mua më dha guximin që ti shkruaj këta rreshta modest për poezinë e Lebibes, është mesazhi të cilin e përshkon mrekullueshëm me anë të poezisë RINOJE JETËN EDHE ATËHERË KUR TË BËHET SHTRIGË PLAKË.

Ju lutem me guximin tim sot dhe çdo ditë Qoftë edhe një ëndërrë të vetme, mos e kaloni Jepni jetë, dritë , rinone jepni shpirt Provo, të rilindish edhe për herën e dytë Nuk ka më bukur se të vdesësh guximshëm Kur edhe nata të bëhet dritë…! Poezia e Lebibes nuk është vetëm shprehje e lineare e ndjenjave të saj. Ajo përcjell mesazhe të cilat afirmojnë vlerat njerëzore. Poezitë kushtuar Nënës, Atëdheut, Nënë Terezës, këngëtareve të kombit Nexhmije Pagarushës dhe Vaçe Zelës dhe disa të tjera, përbajnë mesazhin e vlerave, të cilat lenë gjurmë te lexuesit, mësojnë për vlerat dhe rëndësinë bukurisë dhe traditave kombëtare.

Êshtë kënaqësi të njohësh dinjitetin e lartë të një femre e cila këtë dinjitet e fitoi me ”luftë” të guximshme me vehten dhe ngadhnjen në betejat e saj. Këto mesazhe krijojnë respekt për poeten por edhe mesojnë se si ngadhnjehet:

Jo, nuk mund ta falë krenarinë Më falë Nëse nuk e dua veten time

Nuk do t’më duash as ti …………………………..

Sa herë desha të jem ti

Nuk isha më unë

E shkurt e gjatë

Më duaj kështu si jam

Fjala më e bukur që ma fale

Krenari të kam, më the atë ditë aq ëmbël

Dhuratë që e ruaj me shumë mall…

Betejat e Lebibes për fitoren e dinjitetit të saj ajo i pasqyron jashtëzakonisht bukur tek poezitë: SHPRESA NUK VDES ME TY dhe DASHURIA NUK VDES ME TY. Guximshëm dhe bukur poetja ligjëron për jetën e saj, përvojat e saja të hidhura të cilat në vehte mbartin mesazhin shumë të fuqishëm femror apo njerëzor.

Më së bukuri, për ruajtjen e dinjitetit, Lebibja i bën thirrje femrës, bën thirrje dhe lutet shpirtërisht, pafundësisht që guximi të mbizotërojë shpirtin e femrës në mënyrë që të ngadhnjejë dinjiteti i saj. Dhe këtë poetja e bën fuqishëm në poezinë e saj TË THËRRAS ME MALLIN E GËZIMIT TËND

Të thërras me mallin gëzimit tënd O NËNË

Vlerat themelore të traditës tone kombëtare, që është falënderimi, poetja Lebibe Zogiani i sjell në poezinë MIKUT ULLMAR QVICK

Dashurinë për Atëdheun poetja e shpreh me një ngrohtësi dhe thellësi të mrekullueshme njerëzore në poezitë:

MI MORI FJALËT DHEMBJA, 100 VJET DESHA TË UDHËTONTE GËZIMI e tj.

Presim edhe shumë tituj librash poetja jonë e mrekullueshme Lebibe Zogiani, sepse pa mesazhet tua për dashurinë, për njerëzoren dhe drejtësinë ne do të mbetemi më të etshëm, më të zbrazët dhe më të paguximshme.

Të uroj shëndet, rrezatim të bukur të buzëqeshjes tënde, dridhjen e këndshme të zërit të të bukur me recitimet tua të cilat na mbushin me energji, mirësi dhe dashuri!

Suksese të tjera me tituj të ri, poetja e dashur Lebibe Zogiani!

FESTIVALI I POEZISË ”SOFRA POETIKE BORÅS 2015”

VENDIMI I JURISË

Festivalin e poezisë ”Sofra poetike Borås 2015” e kanë organizuar bashkërtisht Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi dhe Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni”, Borås, Suedi.

Bartësit e manifestimit kanë formuar një juri të cilës i është dhënë detyra që t´i vlerësojë të

gjitha poezitë konkuruese në Festival dhe t´i ndajë çmimet. Juria ka këtë përbërje:

  • Fetah Bahtiri, kryetar

  • Xhavit Çitaku, anëtar dhe

  • Bahtir Latifi, anëtar.

Jurisë i janë dërguar të gjitha poezitë që kanë konkuruar për çmimet. Sipas kërkesës së Jurisë, poezitë janë dorëzuar të koduara, pra me shifra dhe juria nuk ka pasur njohuri se cilët janë autorët e krijimeve letrare. Kështu, të gjithë autorët kanë qenë anonimë.

Ka pasur edhe ndonjë poezi pa shifër, pa kod – me emrin e saktë të autorit, por këto poezi nuk janë marrur fare në konsiderim për ndonjë çmim.

Juria e ka pranuar detyrën dhe çështjen e ka shtruar me përgjegjësi të plotë dhe ka punuar shumë seriozisht, në mënyrë vetëmohuese. Juria ka hasur në vështirësi serioze. Ka hasur në shumë poezi tepër të bukura, shumë të suksesshme, ashtu që ka pasur vështirësi t´i përcaktojë 4 + 4 për çmime.

Pas shumë konsultimesh të ndërsjella, Juria ka vendosur:

  1. Së pari, të gjithë pjesëmarrësve që kanë konkuruar për çmime në Festivalin e poezisë ”Sofra poetike Borås 2015” e që sot janë të pranishëm këtu në manifestim, t´u ndahet nga një fletëfalënderimi.

  2. Juria u shpreh falënderime dhe respekt të veçantë për miqtë suedezë të cilët kanë konkuruar me krijime e tyre në gjuhën suedeze dhe kështu e kanë pasuruar veprimtarinë tonë dhe është konkretizuar një bashkëpunim i frytshëm shumëvjeçar i dy kulturave – asaj shqiptare dhe suedeze.

    Tack ska ni ha, våra svenska vänner! Tack så mycket!

3. SHSHASHS i ndan këto çmime:

- Çmimi i parë për peozinë më të mirë dhe 300:- kr i ndahet autorit ”Bora 7” për poezinë ”Vëllaut tim”. Autore Lebibe Zogiani.

- Çmimi “Gjergj Fishta” dhe 200:- kr i ndahet autorit “Bora 8” për poezinë “Nëse koha pret”. Autore Myrvete Almazi

- Çmimi “Lasgush Poradeci” dhe 200:- kr i ndahet autorit "Bora 28" për poezinë “Zhgënjimi”. Autor Bajram Muharremi

- Çmimi prej “Ali Podrimja” dhe 200:- kr. i ndahet autores Lusi Hordvardson të poezisë në gjuhën suedeze “Lyssna, lyssna”.

4. QKSH Migjeni i ndan këto çmime:

- Çmimi i parë për peozinë më të mirë dhe 300:- kr i ndahet autorit “70VL44-12-W-8”për poezinëHapma zemrën, o nënë!” Autor Vilhelme Vranari

- Çmimi “Naim Frashëri” dhe 200:- kr i ndahet autorit “Bora 4” për poezinë Ik ti!...”Autor Isa Ferizi

- Çmimi “Migjeni” dhe 200:- kr i ndahet autorit “Bora 21” për poezinë ”Uuuuuu!...”Autor Vaso Papaj

- Çmimi Azem Shkreli prej 200:- kr. i ndahet autorit Henrik Mimersson të poezisë në gjuhën suedeze “Du”.

Borås, 28.03.2015 Juria e Fesdtivalit ”Sofra poetike Borås 2015”

 


Faqe 2 nga 42

Newsflash

EKSPOZITË  E BUKUR PIKTURE,  NGA  MINELLA  TANELLARI

(Në Muzun Historik Kombëtar, 15-20 nëntor 2011)

Nga: Prof. Murat Gecaj

Publicist e studiues –Tiranë

 

Nga e majta: Minella e Murati, para një pikture me pamje nga Përmeti

(Tiranë, 19 nëntor 2011)

1.

Në prag të festave të  Nëntorit 2011, në kryeqytetin tonë zhvillohen veprimtari kulturore e artistike, si shfaqje të ndryshme, përurime librash, fotoekspozita etj. Njëra nga këto veprimtari mbresëlenëse ishte edhe ekspozita e pikturës, nga Minella Tanellari (më 15-20 nëntor 2011), hapur në mjediset e Muzeut Historik Kombëtar. Pas përurimit të saj, ku morën pjesë  piktorë e skulptorë, punonjës të  kulturës, artit e arsimit, nga media e shkruar dhe ajo elektronike etj., ekspozitën e kanë vizituar njerëz të profesioneve të ndryshme, ndër ta edhe mësues e pedagogë, nxënës e studentë të shkollave të kryeqytetit.

Dëshmi e vizitave të kryera në këtë eskspozitë pikture, janë edhe mbresat e lëna me shkrim, në “Librin e përshtypjeve”. Duke e shfletuar atë, më tërhoqën vëmendjen mendimet e shprehura nga dy veta. I pari, ka shkruar pikërisht sot: “I nderuar koleg! Vizitova me kënaqësi ekspozitën tuaj dhe ndieva kënaqësi shpirtërore për frymën, që i përshkon punimet tuaja.  Si piktor dhe skenograf dhe anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve e Artistëve, tanimë mësues i artit figurativ, e ndiej për detyrë t’u përgëzoj për numrin e madh të punimeve dhe larminë e temave, si dhe mbi të gjitha, për nivelin realist të këtyre veprave. Ju uroj me zemër suksese të metejshme! Me respekt: Artur Zurbo, Tiranë, 19 nëntor 2011”.

 

Dy piktura, në ekspozitë (Nga: M.Tanellari)

Ndërsa  dy ditë më parë, një vizitor tjetër është shprehur: “I dashur Minella! Rrofsh dhe të ndrtittë dora për ta bërë penelin pishtar, që të na ngrohë zemrën dhe të na e mbajë mendjen e ndezur e të zgjuar, për të krijuar gjithnjë vepra të bukura e të dashura për popullin tonë, që na lindi, na rriti dhe na mësoi për të bërë punë të mira, për sot dhe për brezat që vinë! Me respekt: Rrapo Këlliçi”.

Pa u ndalur posaçërisht  në punimet e shumta e të bukura të kësaj ekspozite edhe pse nuk jam i kësaj fushe, më bëri përshtypje jo vetëm sasia e punimeve, por dhe brendia e tyre. Autorin Minela Tanellari, duke qenë për disa vjet emigrant në Greqi, vertet e ka tërhequr jeta  qytetare e atij shteti fqinj, por kryesorja janë punimet e shumta e të frymëzuara të tij, të cilat ikushtohen me dashuri, mall e art vendlindjes së tij, Përmetit, si dhe qyteteve e krahinave të tjera të Shqipërisë. Kështu, në peisazhet e tij paraqiten bukuritë e rralla të qyteteve tanë, si Përmet, Gjirokastër, Tepelenë, Berat, Vlorë e Shkodër apo të Leskovikut, Vithkuqit  e Divjakës. Ndërsa në punimet me tematikë natyrën tonë të mrekullueshme, bien në sy male, si Nemërçka e lumenj, si Vjosa e Drino dhe fusha të pamata e të bleruara, plot lulëzim. Me ngjyra të bukura janë paraqitur edhe të gjitha stinët e vitit në vendin tonë.

Ky autor na tregoi se, në këtë ekspozitë, u vendosën  64 punime kavaleti, të gjinisë së peisazhit e kompozime dhe 30 piktura murale, kryesisht nga Athina. Individualiteti e relizmi i këtyre punimeve  është i shprehur dukshëm edhe në 5 portrete mjfat shprehëse e të arrira. Këto janë ato, që ai ua ka kushtuar me dashuri gjyshi e artisti, mbesës e nipit apo  një nëne skraparlleshë, që unë do ta quaja “sokoleshë”,  e cila të rrëmben me vështrimin e saj fisnik. Kështu mund të përmendja edhe disa detaje të punimeve me pamje nga qytetet shqiptare, për të cilët ai e ka shprehur edhe mallin e pashuar të mërgimtarit.

2.

Për ta njohur shkurt lexuesin me këtë autor, shënoj këtu se Minella ka lindur  në Përmet, më 14 dhjetor 1943, ku kaloi fëmijërinë dhe u arsimua. Në vazhdim, i kreu studimet për pikturë, nën kujdesin e veçantë pedagogëve Nexhmedin Zajmi e Guri Madhi etj. Duke dëshmuar afirminin e tij në fushën e pikturës, në vitet 1964-1990, mori pjesë në të gjitha ekspozitat dhe konkurset kombëtare, të organizuara në Shqipëri.  Në vitin 1975, është pranuar anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve. Një ngjarje e shënuar për të ishte hapja, më 1986, e eskpozitës së parë vetjake me piktura, në Pallatin e Madh të Kulturës në kryeqytet. Ekspozita të tilla çeli, më 1989, përsëri në Tiranë dhe në qytetet: Përmet, Sarandë, Gjirokastër e Berat.

Më 2 shkurt 1990, piktori Minella Tanellari emigroi në Athinë-Greqi. Atje punoi piktor  pavarur dhe bashkëpunoi me studio të njohura arkitekture e restaurimi.  Një vit më pas, realizoi skenografinë e një drame, me aktoren e njohur greke, Irini Papas, e cila u shfaq në qytetet italiane: Romë, Napoli, Milano, Torino e Bolonjë. Në vitin 2008, hapi një ekspozitë pikture në Galerinë e Fondacionit Amerikan “Porta” dhe në  tetor 2009  përfaqësoi artistët e Shqipërisë, në Festivalin Botëror të Arteve Pamore, organizuar nga UNESCO, në Pire-Athinë, ku u nderua me çmimin e parë. Ndërsa në vijim, në dhjetor të atij viti, çeli ekspozitën vetjake  në Galerinë “International Action Art Pire”, në Athinë.  Pas gjithë kësaj veprimtarie mjaft të frytshme e të vlerësuar, në gusht 2010, ai u rikthye në Shqipëri  dhe u vendos në Tiranë, ku vijon të punojë si artist i lirë.

Por gjithnjë  piktori i talentuar M.Tanellari mendonte e dëshironte, që punimet e tij të shumta dhe të bukura t’i bënte të njohura edhe para popullit artdashës të kryeqytetit Tiranë, gjë që ia arriti me hapjen e  kësaj ekspozite të tij të këtyre ditëve.

Për veprimtarinë e gjerë dhe të çmuar, në fushën e pikturës, Minella Tanellari është dekoruar me Urëdhërin “Naim Frashëri” të Klasit të Parë. Por, njekohësisht, ai ka merituar nderimin dhe vlerësimin e kolegëave artistë dhe të njerëzve, që e çmojnë e vlerësojnë artin e pikturës, gjë e cila u vërejt qartë këto ditë, gjatë vizitave në ekspozitën, për të cilën folëm më lart. Prandaj  i urojmë atij nga zemra: shëndet të plotë, jetëgjatësi me krijmtari të bollshem e cilësore dhe lumturi familjare!

Tiranë, 19 nëntor 2011