Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit

Diaspora shqiptare: problemet, organizimi, sfidat dhe projekti Emigranti

Faton Krasniqi

 

Diaspora shqiptare: problemet, organizimi, sfidat dhe projekti Emigranti

 

Kur flasim për diasporën shqiptare gjithmonë mendojm për gyrbetin apo ndonjëherë e përdorim edhe termin mërgata shqiptare. Të flasim rreth historisë së saj ne e dimë se ajo ka ekzistuar edhe para një shekulli në periudha të ndryshme kohore por fluksi më i madh i tyre, sidomos i kosovarëve filloj gjatë viteve 70-ta. Shumica prej tyre u larguan nga vendi për shkaqe ekonomike duke e gjetur vetvetën nëpër vendet perëndimore e sidomos ato gjermano-folëse dhe duke pasur një qëllim "për të punuar dhe fituar para".

Pas viteve 90-ta qëllimet e migrimit të popullatës shqiptare ndryshuan duke ndikuar ndryshimet politike dhe me pas edhe lufta në Kosovë i detyroj që shumë shqiptarë të marrin rrugën e gyrbetit për qëllime të ndryshme. Me rritjen e fluksit të madhë të emigrantëve në shtetet perëndimore pas viteve 90-ta, këto shtete e panë të arsyeshme të përdorin disa programe të cilat do t'ju ndihmojn të huajve në gjetjën e vetvetës në rrethana të ndryshme. Këto programe ata i quajtën integrime që si qëllim kishin organizimin e të huajve në mësimin e gjuhës, angazhimin në punësim, njohjen e përgjithsme të sistemeve të tyre dhe gjëra tjera në interes të emigrantëve dhe shtetit të tyre.

Të rikujtojm se migrimet e shqiptarëve gjatë viteve 70-90-ta kryesisht ishin meshkuj që kishin qëllime të punës dhe përfitimit të parave ndërsa pas viteve 90-ta ata filluan ti marrin edhe familjet e tyre dhe kështu edhe qëllimet e tyre filluan të ndryshonin pasi fëmijet filluan të ndjekin shkollat në një vend të huaj dhe në një forme lindën edhe programet e reja të integrimit të cilat pak a shumë ndikuan në vetëdijesimin rreth çështjeve edukuese ku mundësitë e përfitimit të kësaj forme filluan ti shfrytzonin fëmijët e tyre duke ndjekur shkollat dhe në këtë menyrë pas viti 2000 lindi gjenerata e re e emigrantëve të cilët në shumë vende i quajn gjenerata e dytë.

Pas vitit 2000 programet integruese filluan të rriten dhe dalja e gjeneratave të reja filloj ti tregoj rezultater e tyre me shkollimin në profesione të ndryshme dhe në disa raste edhe kualifikime të larta universitare. Por sa është e kënaqshme kjo arritje dhe si bëhet organizimi i shqiptarëve në diasporë, do mundohem ti jap disa opinione të cilat kanë qëllime të vetëdijësimit në çështjet integruese dhe edukuese duke mos anashkaluar edhe organizimin e komunitetit shqiptar me aktivitetet kulturore.

Në vazhdim do jap mendimin tim rreth termit "integrim" duke marrur edhe disa shembuj. Fjalët për lexuesit besoj se janë të kuptueshme por ndonjëherë po dëgjoj që disa thonë se integrimi i diasporës shqiptare në shtetet perëndimore do sjell asimilim tek shqiptarërt por unë absolutisht nuk pajtohem me këtë dhe sigurisht do jap edhe opinionin tim me disa shembuj se pësrse mendoj kështu dhe përse ne kemi nevojë të integrohemi dhe organizohemi më mirë.

Nëse flasim për gjërat konkrete, siç thashë më herët, shumica e shqiptarëve kemi ardhur në gyrbet për shkaqe ekonomike ”me fitu para” dhe unë them se nëse vërtet është kjo arsyeja atëherë ne pas disa viteve duhet të fitojm një shumë të parave dhe kthehemi në Kosovë por tani unë do ju pyes juve (lexuesve) sa shqiptarë e bëjn këtë veprim me vetëdeshirë? Unë nuk kam statistika të sakta por do jap mendimin tim duke u bazuar nga gjërat që kam parë dhe them se më pak se 5 % kthen me vetëdëshirë prandaj këtu lind pyetja nga ana ime.

Kur ne jetojm në një shtet mbi 20 vite dhe fëmijët tanë lindin e rritën këtu, përse mos ti përshtatemi jetës në shoqërinë ku jetojm duke mos harruar edhe gjuhën, kulturën dhe traditat tona?

Shumica do thonë se ne jemi duke bërë një gjë të tillë por unë faktet nuk po i shoh sepse mediat po flasin ndryshe dhe gjërat po shihen ndryshe (mos ti anashkalojm grupe të caktuara pozitive që nuk mjafton në krahasim me numrin e përgjithshëm sa jemi ne).

Ja disa fakte të cilat na bëjnë të mendojm pak

•Ne duhet pranuar se jemi të huaj në shtetet jashtë atdheut dhe duhet pajtuar edhe me realitetin që jemi në nivelin e dytë edhe në praktik sepse kështu trajtohemi por nëse ne mendojm vërtet kështu atëherë ne duhet mundohemi më shumë dhe integrohemi më mirë që të barazohemi

•Duke qenë pjesë e nivelit të dytë shumica prej neve bëjm punë më të vështira se shtetasit vendas. Kush dëshiron që të bëj një punë më të vështirë? Askush!!! kush dëshiron që dikush ta udhëheq për diqka kur ndihet se është i nivelit të njëjtë? Askush!!! E shumë e shumë shembuj tjerë.Po ku qëndron problemi, që neve na ofrohen punët më të vështira? Edukimi!!!

•Ne duhet ta pranojm faktin se shtetasit perëndimorë kanë arritur të shkollohen shumë më shumë se të huajt që jetojn këtu sepse sistemi i tyre e ka sjellur këtë edukim dhe realiteti dihet se gjithqka është arritur me shkollim. Edhe integrimi në qëllimet tona është pjesë e edukimit

Po kalojm tek përgjigja e shprehjes ”integrimi sjell asimilim” sepse unë thashë që nuk pajtohem absolutisht prandaj e sqarova çështjen dhe ja edhe disa mendime.

•Sa më shumë që ti njohim gjërat në gyrbet aq ma lehtë do kalojm me to

•Nëse ne kemi më shumë durim dhe ndjekim shkollimin atëherë mundësit për punë më të lehtë dhe më të mirë janë shumë më afër

•Nëse ne ”xhelozin” e kthejm në ”mburrje apo përkrahje” ne shumë më lehtë ecim përpara

•Nëse këtë gjëra që i thashë më lartë do jenë pjesë e jona atëherë ne do të fitojm më shumë kohë, më pak shtres, më pak mundim etj dhe në këtë mënyrë do kemi më shumë kohë të mendojm, qëndrojm me fëmijët tonë, familjet tona dhe në këtë mënyrë largohet edhe asimilimi duke i kushtuar më shumë kohë marrjes me çështjet konkrete sesa duke menduar për asimilimin.

•Kur fëmija sheh shembuj të mirë tek prindërit apo merr më shumë këshilla nga prindëri sigurisht që është më afër me kulturën dhe traditat tona

Këto gjëra tregojn se sa më shumë që të integrohemi, aq ma lehtë do e kemi jetën ku po jetojm dhe aq ma larg asimilimit do jemi.

Organizimi

Edhe organizimi në forma të ndryshme ka ekzistuar qysh prej viteve 70-ta por rritja dhe forma organizuese kanë ndryshuar pas viteve 90-ta duke u hapur edhe shumë organizata apo shoqata kulturore. Këto organizata kanë luajur një rol të rëndsishëm në mbarëvajtjen e aktiviteteve kulturore të cilat kanë ndikuar edhe në gjeneratat e reja në ruajtjën e traditave tona kulturore dhe gjuhësore me hapjen edhe të shkollave shqipe me mësime plotësuese.

Kur flasim për vetitë pozitive të organizatave, sigurisht që duhet të mburremi por në anën tjetër duhet të mendojm edhe për vetit negative. Me një fjalë ndoshta nuk mund ti quaj edhe veti negative por le të marrim shembuj të cilët ndikojn negativisht në organizimin e komuntitetit tonë psh xhelozia, mos-bashkëpunimi, mundësitë e pashfrytëzuara, interesat personale etj. Këto veti që i përmenda më lartë ne mundohemi gjithmonë ti fshehim në momentet e duhura dhe ti shpalosim atëherë kur nuk kemi nevojë kështu ato do mbesin gjithmonë të panjohura për komunitetin prandaj edhe unë këtu po e shpreh mendimin tim duke u munduar që këto veti negative ti sjell në veti pozitive.

Ne nuk kemi nevojë të xhelozojm njëri tjetrin në arritjet pozitive (fatkeqësishtë xhelozia në shumë raste ekziston), ne kemi nevojë më shumë që ti ndihmojm njëri tjetrit (fatmirsisht ka shumë raste por mund te ketë edhe më shumë), mos-bahskëpunimi i duhur dhe interesat personale fatkeqësishtë ekzistojn në shumë raste por ne mundohemi që ti fshehim dhe ato gjithmonë do mbetën kështu duke shkaktuar dhimbje jo vetëm tek rrethi i ngushtë por edhe më gjerë sepse ne si komunitet i përbashkët nuk po bëjm aq sa duhet që të kemi një organizim më të mirëfilltë.

Sfidat

Ne kemi shumë sfida përpara nesh, ato janë pjesë të komunitetit tonë të cilat nuk duhet ti lejojm që koha ti marrë me vete por ne duhet të punojmë më shumë që gjërat të shkojnë më mbarë. Unë mendoj se ndër sfidat kryesore që ne kemi përpara janë: shëndrrimi i xhelozisë në përkrahje, krijimi i urave lidhëse në organizimin më të mirëfilltë të organizatave shqiptare duke përfshirë edhe shkollat shqipe, bashkëpunimi me njëri tjetrin dhe institucinet në forma të ndryshme dhe shumë gjëra tjera që sjellin gjëra pozitive për komunitetin tonë.

Pikërishtë për të gjitha këto që i thashë më lartë kam punuar me vite të tëra në krijimin e një projekti i cili quhet Emigranti dhe ka si qëllim kryesor organizimin dhe integrimin e diasporës shqiptare. Më poshtë shkurtimishtë do bëjë prezantimin e këtij projekti me disa pika kryesore.

Çka është Emigranti?

Emigranti është një projekt i cili i dedikohet integrimit dhe organizimit të shqiptarëve në diasporë duke përfshirë informacione, udhëzime, broshura dhe materiale tjera të cilat janë të nevojshme për gjetjën e një rruge sa më të lehtë në shoqërinë e re ku vendosen.

Qëllimi i projektit "Emigranti" është që shqiptarët të cilët vizitojn për herë të parë një shtet të huaj si dhe ata që kanë jetuar më gjatë, të kenë mundësi të qasjes sa më të lehtë të integrimit në shoqërinë e rrethit ku vendosen dhe me gjerë duke filluar nga mësimi i gjuhës, shkollimi, punësimi dhe shumë gjëra tjera të nevojshme për një të huaj që jeton apo viziton një shtet tjetër.

Me pretendimin si ndër projektet më të mëdha që është bërë ndonjëherë për diasporën shqiptare projekti në fjalë ka një fushë të gjerë të veprimtrive duke përfshirë nga 12 seksione në secilin shtet dhe shumë kategori tjera ku për momentin vepron në 19 shtete prej të cilave 7 përfshijnë fushat e integrimit dhe organizimit ndërsa shtete tjera kanë të bëjn më së shumti me komunitetin shqiptar dhe pasqyrën e atij shteti.

Shtetet kryesore që përfshijnë integrimin dhe organizimin janë: Austria, Gjermania, Zvicra, Finlanda, Suedia, Norvegjia dhe Danimarka. Deri më tani janë publikuar mbi 1 000 faqe të webit me punime të ndryshme duke përfshirë edhe rreth 15 broshura me çështje të integrimit dhe edukimit.

Premtimet flasin për një të ardhme që do sjell shumë risi dhe befasira të ndryshme kushtuar diasporës shqiptare. Për momentin një përkushtim më i madh i është kushtuar shqiptarëve në Zvicër duke sjellur pak më shumë materiale në krahasim me vendet tjera por sdiqo që të jetë gjatë tërë kohës publikohen punime të reja nga të gjitha shtetet ku vepron ky projekt.

Ky projekt do ju sjell shumë mundësi konkrete në të gjitha fushat duke ju përkrahur dhe sjellur gjërat e nevojshme që çdo kushë të ketë mundësi të arritjes së qëllimeve të tyre por kjo nuk është e mjaftueshme sepse neve na duhet edhe interesimi juaj, angazhimi, vullneti, durimi dhe pranimi i realiteti duke mos lejuar që të bëhemi pasiv sepse mundësit gjithmonë janë të hapura për të gjithë.

Projekti ka shumë përparsi në të gjitha aspektet si:

•Ne bashkëpunojm me të gjithë që kanë qëllime në interes të komuniteti shqiptar

•Materialet tona bazohet në burime të sakta pra institucionet, organizatat etj

•Ne i përkrahim të gjithë, pa pasur dallime të moshës, politikës, fesë, individuale etj

•Shërbimet tona për të gjithë ju janë falas por sigurisht ndonjëherë edhe neve na duhet përkrahja juaj në forma të ndryshme psh. sponzorimet e bizneseve, përkrahja institucionale, bashkëpunimi i organizatave etj

•Ne kemi programe të veçanta për rininë shqiptare në diasporë

•Ne mundohemi të bëjm atë që ju keni nevojë dhe atë që ju kërkoni

Përveq këtyre vetive pozitive ne kemi edhe përparsitë tjera në internet të cilat ju vetë mund ti vërtetoni dhe shihni se si funksionojn dhe si shembull më poshtë do ti shënojë disa fjali të rëndsishme që mund ti kërkoni në internet përmes portalit www.google.com

Shembull po e marr Zvicrën por ju mund ti merrni edhe shtetet tjera:

Shoqatat shqiptare në Zvicër, Shkollat shqipe në Zvicër, Bizneset shqiptare në Zvicër, Shqiptarët në Zvicër, Edukimi në Zvicër, Ambasada e Zvicrës ne Prishtine, Ambasadat shqiptare në Zvicër etj

(Të gjitha këto mund ti zëvendsoni edhe në bazë të kantoneve).

Shpresoj që mos të kam lënduar askend sepse me anë të këtij opinioni jam munduar ti shpalos disa gjëra të rëndësishme të diasporës shqiptare me qëllim të përkrahjes në arritjen e realizimit të projektit Emigranti që ka qëllime të mira për gjithë komunitetin shqiptar.Për më shumë informacione rreth projekti Emigranti vizitoni webfaqën zyrtare www.gjiganti.com

Faton Krasniqi (Autori ësht themelues dhe zhvillues i projektit Emigranti)

 

 

TË LËNDOSH NJËRIN SY, LOTON EDHE TJETRI-KËSHTU UNË GJEJË VETËN NË POEZI DHE PROZË

 

Sokol Demaku

 

TË LËNDOSH NJËRIN SY, LOTON EDHE TJETRI-KËSHTU UNË GJEJË VETËN NË POEZI DHE PROZË

-thot e poetja e re Vushtrriase Gentiana Mikushnica


 

Te lëndosh njërin sy, loton dhe tjetri– kështu unë gjejë vetën në poezi, dhe në prozë. Kur kam për të berë një shpjegim më të gjatë për jetën apo… shkruaj proza – zakonisht i shkruaj për fëmijë, ndërsa kur dua te jap nje mesazh shkruaj poezi- dhe nuk mund ti ndaj- vetëm mund të them se së pari kam filluar të shkruaj prozë pastaj poezi.

Frymëzimin e gjejë tek pafajësia e fëmijëve, te çiltërsia e tyre, tek buzeqeshja e tyre, tek bota të cilën ata e shohin.

Gjithmonë me zemër në vendlindjen time, por sikur të kisha mundësin ndoshta do më pëlqente të jetoja dhe te provoja sfiden jashtë vendlindjes, të shijoja mallin nga mërgimi, pastaj të më vinte nostagjia e bukur për kohën të cilën kam kaluar këtu, dhe të vazhdoja rrugëtimin tim duke aritur suksese.

Psikologu dhe rendësia e tij në jetën kosovare tashmë ka filluar të jetë i mirëpritur nga populli ynë, kanë arritur të vetedijësohen se të shkosh në këshillim tek një psikolog nuk është asgjë e keqe, thjeshtë është një gjë mjaftë me vlerë, të kesh pranë një mik besnik, ti refesh ati për kujtimet e tua, apo dhe për problemet tua madhore..!

Kohë më parë psikologët në vendin tonë kanë qenë shumë të lënë pas dore, ndërsa tani veq se kanë filluar të kuptojnë se psikologu duhet të jetë në çdo vend pune, dhe ndjejnë nevojën të mbajnë seancë këshillimi.


 Kush është Gentiana Mikushnica?

Jam Gentiana Mikushnica– Jetoj ne Vushtrri,ne nje familje intelektuale , kam kryer shkollën fillore Naim Frasheri në Vushtrri- jetoj në Vushtrri, dhe punoj në një qendër tregtare, si shitese-studjoj Psikologjin në përfundim e siper te vitit të tretë.

 

Shkollën fillore keni krye në vendlindje pasatj Gjimnazin Eqrem Qabej në Vushtrri- drejtimi i shkencave shoqërore çka mund të na thoni për këtë kohe të rinisë suaj?

Po Shkollën fillore kam kryer në vendlindje, kurse Gjimnazin, Eqrem Qabej ate kohe ishte privilegj per nje te ri të ishte nxënëse e këtij gjimnazi pra dhe unë gëzova fatin të jem në mesin e shumë fatlumeve nxënëse e ketij gjimnazi, atë kohë meresha me shkrime kryesisht shkruaja ese, ose dhe poezi – por i shkruaja vetëm per vete- atëher të shkruash poezi ishte përqeshje nga rrethi për një të re, kishe frikë te tregoje se çfar të flen në shpirt, sepse të mernin si dobësi shoqeria se ti I thurë vargje dashurisë, jetës, sfidës..!

Me kujtohet si sot, profesori Xhabir Haradinaj me kishte verejtur se une meresha me shkrime, edhe pse une e mohoja kete, dhe pas nje viti ai para gjith shokeve me tha – Gentiana keni talent për të shkruar- unë mbeta e hutuar, se besoja-ai filloi te qeshte duke më mbështetur me fjalë shumë përkdhelese – nesër ndoshta do të kem librin tend- këtë e dua nga ti, e di se ti mundesh, thjeshtë beso tek vetja. Këto ishin fjalët më të bukura që një profesor mi kishte thenë atë kohë, dhe ishte një motivim që të vazhdoj të shkruaj, tani më haptas dhe të ndjehem e nderuar se posedoj  aftësi për të shkrua.

 

Jeni studente ne Universitetin Dardania në Prshtinë,Degen-Psikologji Aplikative -studime menaxheriale si e ndien veten Gentiana?

Po jam studente e universitetit Dardania dhe ndihem e priviligjuar që jam pjesë e këtij universiteti shumë perstigjioz në vendin tonë, dhe e ndjej vehten shumë mirë se universiteti Dardania më ka dhanë mundësi që të realizoj një ëndërr timen shumë të madhe që e kam pas qysh në femijëri e kjo ëndërr është që unë të studjoj në një universitet ku do të ndjehem plotësisht pjesë e tij pa kurfar neglizhence .

 

Pas studimeve cfare e pret Gentianën, cka keni ne plan pas studimeve?

Pas diplomimit mendoj të regjistroj master dhe të vazhdoj edhe më  tutje, pas perfundimit te master mendoj të mos ndalem, do te vazhdoj dhe do te studjoj prap psikologjin – dege e cila kerkon të jesh në çdo hap me kohën..!

 

Cfarë donë të thot për ju profesioni psikolog dhe rendësia e tij në jetën kosovare?

Profesioni psikoge për mua do të thot mjaft, vetë fakti se ti kupton një person – kjo do të thot shumë për te, pastaj psikologjia është një ilaq i shpirtit , të kesh arritur qetësi në shpirt është ndjenjë mjaft e bukur, dhe vetë fakti se ti e ndjen se ke mundësi te ndihmosh dike, ai të benë të ndihesh shumë mirë. Psikologu dhe rendësia e tij në jetën kosovare tashmë ka filluar të jetë i mirëpritur nga populli ynë, kanë arritur të vetedijësohen se të shkosh në këshillim tek një psikolog nuk është asgjë e keqe, thjeshtë është një gjë mjaftë me vlerë, të kesh pranë një mik besnik, ti refesh ati për kujtimet e tua, apo dhe për problemet tua madhore..!

Kohë më parë psikologët në vendin tonë kanë qenë shumë të lënë pas dore, ndërsa tani veq se kanë filluar të kuptojnë se psikologu duhet të jetë në çdo vend pune, dhe ndjejnë nevojën të mbajnë seancë këshillimi .

 

Gentiana në një kohë punon në një profesion që nuk i përket profesionit të saj shitese-në një Qendër tregtare çfarë është eksperienca e juja këtu?

Po, tash një vit punoj në këtë Qendër tregetare në qytetin e Vushtrris, eksperienca ime ne këtë punë është mjaftë e mirë, më pëlqen kur zgjohem herët në mëngjes përqafoj rrezet e diellit të cilat më ngrohin rrugës për në punë, pastaj mënyra se si më çmojnë dhe me respektojnë gjithë kolektivi, dhe gjëja me e bukur e cila me falë buzëqeshje në vendin e punës është konsumatori, me pëlqen mënyra se si ata komunikojnë me mua, zakonisht të moshuarit din të më falin një respekt të mrekullueshëm gjë që më bënë të ndihem mjaftë mirë..!

 

Arsyeja pse zgjodhët te studjoni psikologjin?

Arsyeja pse zgjodha të studjoj psikologjin është kjo, kur isha fëmijë gjithëmon kisha dëshirë të ndihmoja çdo njeri, mundohesha të zgjedhja çdo problem, zhurma më pengonte shumë dhe pa qenë psikolog i vetës nuk mund të jesh psikolog për të tjerët , kështu që vendosa të vë në provë së pari vetën, të këshilloj vetën, të zgjedh problemin tim, të sfidojë jetën, dhe të dua boten pa berë dallime.

Si e kalon një ditë pune në tregti Gentiana?

Një ditë pune në tregti e kaloj bukur, koha më iken shpejt, vetë fakti se për qëllim kam të mbaroj studimet ,e di se më pret një sfidë mjaftë e madhe pas mbarimit të studimeve, prandaj koha ikën  kur kujton se nesër do te pret një punë e cila i përket profesionit tend.


 

Jeni marrë me poezi dhe prozë, cilën adhuroni më shumë?

-Te lendosh njerin sy, loton dhe tjetri– kështu unë gjejë vetën dhe në poezi, dhe në prozë. Kur kam për të berë një shpjegim më të gjatë për jetën apo… shkruaj proza – zakonisht i shkruaj për fëmijë, ndërsa kur dua te jap nje mesazh shkruaj poezi- dhe nuk mund ti ndaj- vetëm mund të them se së pari kam filluar të shkruaj proza pastaj poezi.

 

Keni botua poezitë dhe prozat tuaja deri me tani dhe ku?

Po kam botuar poezitë dhe prozatë në Revistën Dituria – revistën tuaj dhe timen, pastaj ne gazeten javore New Life e cila botohet në Amerikë, dhe ne disa web faqe ne internet Fjala e lirë,  Londër.

 

Si është reagimi i lexuesve të poezisë suaj, sa jeni e kënaqur me këtë?

Reagimi i lexueseve të mi më befason  për së miri çdo ditë e më shumë, nganjëher mendoj se arsyeja dhe motivi pse unë vazhdoj të shkruaj janë lexuesit e mi të mrekullueshëm, me dhembë shumë fakti qe nuk kam botuar ende një libër që ata të kenë mundësi të lexojnë vargjet e mia në një vend . Çdo ditë e më shumë kam kërkesa nga lexuesit që të botoj librin- shumë herë më thonë-çdo varg që shkruan sikur na lexon shpirtin tonë- me pëlqen shumë se ata gjejne veteën dhe qetësin e tyre në vargjet e mia.

 

Ju shkruani eshe për të vegjlit, ku e gjnei frymëzimin për këtë?

Frymëzimin e gjejë tek pafajësia e fëmijëve, te çiltërsia e tyre, tek buzeqeshja e tyre, tek bota të cilën ata e shohin.

 

Çka presin lexuesit në të arrdhmen nga Gentiana, cilat janë planet e juaja?

Shpresoj mos ti zhgenjej lexuesit, pasi të perfundoj studimet do të përgadis një përmbledhje të poezive të mia për botim- kamë në mendje si të përgjumur të shkruaj dhe një roman, ndoshta dikur më vonë, thjeshtë është një dëshirë që tani kotet në gjumin e ëndrrës.

 

Sa ka arritur Gentiana të krijoj shokë apo shoqe në një mes të ri në një rreth letrar?

Mendoj se kam arritur mjaft, poetët të cilët tashmë kanë të botuar shumë libra më kanë pritur shumë mirë, më kanë dhenë komplimente për mënyrën e veqantë të cilën unë shkruaj, dhe më përkrahin çdo hap.

 

Çka i pelqenë në jetë Gentiana Mikushnicës dhe cka është ajo që e benë krenare?

Në jetë më pëlqen kur arijë diçka të mirë, kur ndihmoj dike, më pëlqen qetësia, bukuria e natyrës, dhe krenare me bejnë vlerat të cilat i kam krijuar gjatë jetës sime.

 

Nëse do te kishe mundësi te jepje ndihmesën tende në realitetin që jetojmë ne Kosovë sot, ku mendon se konkretisht duhet ndryshuar diçka ne?

Hmm– të ndimoj njerzit që ende s`kanë kulm mbi kokë, ti ndihmoj fëmijët bonjak, apo ti ndihmojmë personat me aftësi të kufizuara. Me dëshirë dhe shpirt do ti ndihmoja të gjithë, por nëse do të duhej të bëja zgjedhjen atëher zgjedhja do te jetë kjo, personat me aftësi te kufizuara do ti ndihmoja, si nga ana financiare ashtu dhe morale, shembull – do te ofroja dhe punë për këta përsona, të mos ndjehen të shkelur, të jemi të barabartë me të drejta, unë njoh shumë persona më aftësi të kufizuara të cilët kanë talent për të shkruar, talent për punë dore, talent për të pikturuar, talent për të kënduar, dhe pse mos tu ofrojme dhe këtyre një mundësi të shprehin talentin e tyre, pasionin dhe të jenë bota jonë..!

 

Një psikolog i ri , një poet i sapoformuar kërkon të jetë pothuajse për gjithçka i informuar. Kjo ka të bëjë kryesisht me natyrën e personit. Thjesht doja një përgjigje të shkurtër. Si është nga natyra Gentiana?

E qetë.

 

Ju keni lindë dhe jeni rritur këtu, sa janë kontaktet tuaja me të rinjët këtu, keni miq dhe a shoqëroheni?

Po unë kam lindë dhe jamë rritë në qytetin e Vushtrris, në një qytet ku njerezit janë shumë të thjeshtë, dhe mikpritës, qyteti im është një qytet i vogël por ka një vlerë shumë të madhe. Të rinjët në qytetin tonë janë shumë human, kemi aktivitete të ndryshme qe ata bejnë për të ndihmuar të varfërit. Shoqerinë të cilën kam krijuar në këtë vend, gjithmonë kamë frikë se po të shtegtoj diku tjetër një shoqëri me plotë vlerë do të mbetët vetëm një kujtim në kokën time..!

E lexoni revistën në shqip ”Dituria”që botohet në Skandinavi, cka mund të na thoni për te?

Po e lexoj revistën Dituria dhe më pelqën shumë, tash e një vit kam fillua të familjarizohem më ketë revistë të mrekullueshme..!

 

Planet tuaja për të ardhmen, cka Gentiana mendon dhe ka në fokus?

Planet e mia për të ardhmen –- shpresoj që pas mbarimit të studimeve të gjejë një punë te profesionit tim, pastaj në focus kam të bejë permbledhjen e një cikli të poezive dhe teëbotoj ate.

 

Çfarë dëshire keni në jetë?

Kamë frikë se mos humbas atë dëshirë të jetës, prandaj nuk po e zbuloj, por po e mbaj sekret..(Hhaha) Në jetë primare është shëndeti, dëshira ime në jetë është të kem shendet!

 

Çka ju benë të lumtur dhe cka ju mundon më së shumti?

Te lumtur më benë vet fakti se marrë frymë ne ketë jetë plot sfida, e më mundon më së shumti një padrejtësi që më bëhet dhe s`kam forcë nganjeher ta luftoj.

 

Si e kalon kohen e lirë?

Kohën e lirë e kaloj në natyrë, me pëlqen të shetisë, pastaj dal me shoqëri, ca kohë të lirë mundohem t’ia kushtoj dhe familjarëve, pastaj dhe një copëz e ndaj për pasionin tim, për poezit.!

 

Po të kishit mundësin të zgjidhni, ku do kishit jetu?

Gjithmonë me zemër në vendlindjen time, por sikur të kisha mundësin ndoshta do më pëlqente të jetoja dhe te provoja sfiden jashtë vendlindjes, të shijoja mallin nga mërgimi, pastaj të më vinte nostagjia e bukur për kohën të cilën kam kaluar këtu, dhe të vazhdoja rrugëtimin tim duke aritur suksese..!

Të jetosh në Kosovë, dhe të arrish aty ku ti dëshiron të shohësh veten është një sfidë mjaftë e veshtire- do më pëlqente të jetoja në një vend i cili nuk do të më sillte zhurmë, i cili nuk do të më prishte qetësin,..Në një vend, të cilit ende emër si kamë ven, ndoshta do të doja te jetoja ne nje kasoll, e rrethuar me natyrën e pastër, dhe me qiltërsin e qiellit blu,-

Ëndrrës sime.!

 

 

 

Sokol Demaku: ”BABADIMRI KOSOVAR” 150 DHURATA PËR FËMIJËT SHQIPTARË NË BORÅS TË SUEDISË

 

”BABADIMRI KOSOVAR” 150 DHURATA PËR FËMIJËT SHQIPTARË NË BORÅS TË SUEDISË

Nga Sokol Demaku

Një traditë shekullore e këtij populli fisnik në festimin e festave të fundvitit edhe sot është prezente dhe ka filluar të aplikohet edhe nga ardhacakët të cilët nuk janë të pakt në këtë skaj të rruzullit tokësor këtu në hemisferen e veriut, pra në Skandinavi konkretisht në Mbretërine suedeze.



Festat e fundvitit këtu në Suedi festohen në mënyrë madhështore dhe ne forma dhe mënyra të ndrsyhme, kësaj tradite kohëve të fundit kanë filluar ti përshtaten edhe shqiptarët. E gjithë kjo në kuadër të integrimit të të ardhurëve në jetën dhe kulturën e vendit ku ata jetojnë dhe në përkrahjen e shtetit suedez dhe komunave ku ata jetojnë, për të haujt respektivisht të ardhurit.

Këtë vit u pa më së miri se sa aktiv janë mergimatrët shqiptar dhe se sa ata kujdesen që edhe me të vegjlit të ndihen të lumtur dhe se me të vertetë dikush mendon dhe angazhohet për ta.



Në këtë dhjetor respektivisht me 19 dhjetor në lokalet e Fjärdingskolan të Borås, në organizim të Qendres kulturore shqiptare ”Migjeni” me seli ne Borås u organizua pritje e Vitit të Ri për voglushët shqiptar dhe mysafirët e tyre femijët suedez dhe kombeve dhe kombësive tjera të cilet vijojnë mësimet në ketë vatër arsimi, në këtë qyetet dhe qytetet për rreth.

Në këtë manifestim moren pjesë mbi 150 voglush shqiptar së bashku me moshataret e tyre me kombësi të ndryshme. Fëmijët ishin të pranishëm në këtë manifestim me recitime, këngë, ndersa për me të vegjel dhe të pranishmit në këtë manifestim madheshtor mbajti një ligjeratë mbi integrimin në shoqëri Mag. Sadula Zendeli Daja.


Daja ishte kujdesur që ky manifestim të jetë sa më madhështor, si Daja di vet dhe ka ambicie.
Pra fëmijët nga qyteti Borås kishin një rast të veçantë, për gëzime, për dallim nga moshataret e tyre shqiptar në qytetet tjera të Suedisë ku ata jetojnë. ”Babadimri nga Kosova” i cili një kohë të gjatë kishte bërë përgatitje serioze për udhetimin e tij në veri në qytetin Borås të Suedisë, në të cilin jetojnë dhe mësojnë shumë voglush shqiptar, në këtë qytet në veri të Europës ku Babadimri u ndau dhurata në një vperimtari të organizuar me këtë rast, këtu në Borås fëmijëve shqiptar, por jo vetëm me kaq, Babadimri u solli edhe shumë të fala nga moshatarët e tyre nga fëmijët e Kosovës, nga fëmijët e vendlindjes, nga Kosova.
”Babadimri kosovar” në thesin e tij të mbushur enkast për voglushët boråsar me dhuarata nga plaka e tij në Kosovë kishte sjellë për ta libra, libër i cili nën përkujdesjen e Sadula Zendeli Daja ishte perkthye në gjuhën suedeze dhe tema e librit ishte  Kryetrimi legjendar shqiptar Skenderbeu në botim të shtëpisë botuese nga Tirana Toena, por Babdimir kishte sjelle më vete edhe përshendetje të perzemerta dhe të ngrohta nga kosovarët për fëmijët këtu.
Kjo ishte një kënaqësi për fëmijët tanë, kjo ishte një respekt për ta, pra në të ardhmën jam i mendimit thotë sadulla Zendeli-Daja se ne duhet të angazhohemi edhe më dhe të jemi se bashku dhe që këto manifestime të jenë sa më mirë të organizuara dhe të përfshihen të gjithë fëmijët që jetojnë në këto anë . Është punë e madhe që të organizojmë manifestime të tilla, ku fëmijët tanë do takohen dhe njihen me njëri tjetrin.


Madhështinë e manifestimit ia shtuan edhe recitimet e përgatitura nga nxënësit i Fjärdignskolan në gjuhën shqipe dhe suedeze kushtuar heroit legjendar Adem Jashari, humnaitares shqiptare Nena Terezë, besës shqiptare e shumë virtyteve tjera të kombit tonë.

Përkthyesi, poeti, shkrimtari dhe publicisti Sadula Zendeli-Daja me këtë rast ndau për miqt suedez libra dhe fjalor suedisht- shqip dhe pasuroi fondin e  bilbiotekës së Fjärdingskolan me fjalor dhe libra shqip, por me pasion u muar edhe fjalori në katër gjuhë dhe me 1000 ilustrime punuar nga Daja dhe botuar nga shtëpia botuese Toena, në gjuhën shqipe-angleze-suedeze dhe italiane.

Tradita mbetet traditë dhe duhet të vazhdojmë edhe ne të ardhmen me këtë traditë e cila, mendojme se duhet të përhapet në të gjitha ato pjesë ku jetojneë dhe frymojnë shqiptarët. Kjo është kerkesë kohe, është kërkesë e cila imponohet nga gjenjda aktuale ne të cilen gjendemi, sepse po të mos vazhdojme kështu ne na pret nje asimilim dhe atëhere do jetë vonë për të nderrmarë dicka në këte drejtim.


Në kryesinë e QKSH ”Migjeni” na thanë se për cdo vit marrin letra perkrahje nga prindër nga regjione të ndryshme të Suedisë kur ata lexojnë e dëgjojnë për këto aktivitetet ë kesaj Qendre në ruajtjen dhe kultivimin e gjuhës, kulturës dhe traditës shqipe. Një nënë nga regjioni Dallarna thonë ketu tu ketë shkruar dhe ate kërkon që edhe atje nese ka mundësi ky Babadimër të vizitoj voglushët shqiptar, por këta thonë se nuk ka mundësi dhe kushte për një gjë të tillë por ndoshta do ishte me ineteres që ata të cilët janë kompetent për qështjet e mësimit të Gjuhës shqipe apo edhe për aktivitete kulturore të angazhohen por edhe të konatktojnë këta entuziastë këtu në Borås dhe të ndermarrin dic në këtë drejtim.


Pasditja ishte rezervua për takime me miq suedez, në mënyrë që edhe daja por edhe aktivistë të QKSH ”Migjeni” të kembejnë mendime dhe ide për një të ardhme me të mirë të të gjithëve në këtë vend.

Ishte impresionues takimi me Drejtoreshen e Drejtorisë së arsimit të Distriktit të Lindjes së Komunës Borås, Gylsen Özdokan, e cila veq kishte ne dijeni punën dhe aktivitetine të madhit Sadulla Zendeli – Daja.

http://www.tv4play.se/program/nyheterna-bor%C3%A5s?video_id=2252752

 

Sokol Demaku: VIZITË MBRESËLENËSE NË AMBASADAT E SHTETEVE SHQITARE NE STOCKHOLM NGA ANËTAR TË KRYSISË SË SHSHAKSHS

 

Sokol Demaku

VIZITË MBRESËLENËSE NË AMBASADAT E SHTETEVE SHQITARE NE STOCKHOLM NGA ANËTAR TË KRYSISË SË SHSHAKSHS

Festatë e fundvitit janë festa të rëndësishme në jetën e njeriut, sepse ato lënë përshtypjet e një viti kalendarik dhe punës e mundit të derdhur gjatë ati viti. Çdo kush në fund viti bënë llogari dhe përllologari për të arriturat e tij. Kënaqësia më e madhe në këtë është rezulatiti i arritur.

Edhe SHSHAKSHS ka arsyet e krenarisë së saj për rezulatatet e arritura në punën e saj.

Në këtë fund javë anëtarët  e krysisë së kësaj shoqate nën drejtimine kryetarit Hysen Ibrahimi dhe një grupi anëtaresh të Krysisë ishin për vizitë në Ambasadatë e dy shteteve shqiptare në Mbretërinë e bashkuar suedeze në Stockholm.

Vizita filloj me vizitën në ambasaden shqiptare ku poetët dhe shkrimtaret e artistët shqiptar i priti Krydiplomati shqiptar në Mbretërine e bashkuar suedeze në Stockholm Ruhi Hado.


Në ambientet e Ambasadës shqiptare përfaqësuesit e shoqatës së shkrimtareve së pari uruan Kryediplomatin shqiptar për 100 vjetorin e shtetit shqiptar dhe përgezuan për një përgatitje madhështore të shtetit shqiptar për këtë manifestim dinjitoz në të cilin edhe ata vet morën pjesë.

Lidhur me punën dhe aktivitete t e shoqatës Ambasadorin shqiptar Ruhi Hado e infomroi anëtari i krysisë së kësaj shoqate Fetah Bahtiri , i cili në mneyrë të gjithanshme preku të gjitha ato tema dhe ceshtje të cilat brenda një viti ka trajtua shoqata e shkrimatrëve. Me spikam Fetahu u ndal në botimin e  ”Thesar kombëtar i mërgatës shqiptare në Suedi” nr 1  Për pavarësin e Republikës së Kosovës këtë vit në të cilin u përmblodh puna dhe aktiviteti i shqiptareve, shoqatave kulturore shqiptare në Suedi nga vitet 1990/91 e deri me sot në një botim me 600 faqe iu cili botim u promovua në menyrë madhështore në Republiken e Kosovës ketë verë në lokalet e Bibilotekës Kombetare Univeristare në Prishtine si dhe në ”Kullën e Isa Boletinit” në Boletin. Në vazhdim Fetah Bahtiri ceku edhe ate se grupet punuese të kësaj shoqate janë duke punua aktivisht në mbledhjen dhe pergatitjen e materialit për botimin e ”Thesarit” nr 2 i cili do jetë gati për shtyp në mesin e vitit që vjen.

U tha se gjastë ketij viti poetë dhe shkrimtarë anëtar të kësaj shoqate ne menyre individuale kan botuar mbi 70 vepra letrare të gjinive të ndryshme, cka për ne thonë ata është një e arritur shume e madhe dhe besojme se nje do vazhdojm e me këtë tempo pune edhe në të ardhmen.


Nga shkrimtar dhe poetë të pranishëm u prezentua edhe puna e tyre në botimin e veprave individuale ku më këtë rast në fondin e Bibliotekes së Ambasadës të gjithë dhuruan veprat e tyre.

Edhe Ambasadori Ruhi Hado në fjalën e tij u shpreh mjaft i impresionuar me punën e kësaj shoqate të shkrimtarëve këtu dhe theksoj se kjo është një punë me vlerë pasi që përmes verave të shkruara ruhet puna dhe kontributi i shiqptareve në diasporë. Ai u shpreh i gatshëm që bashkëpunimi mes Ambasadës dhe shoqatës së shkrimatrëve të jetë edhe më i madh dhe në këtë drejtim të punohet edhe më shumë në kultivimin e  vlerave të mirefillta letrare në diasporë.

Në vazhdim kryetari i kryesisë së shoqates Hysen Ibrahmi infomoi diplomatin shqiptar rreth vizitës që anëtarët e shoqatës benë në trojet shqiptare ne kuadër të manifestimit të 100 vjetorit të Shqipërisë shtet. Përshtypjet e tyre dhe perjetimet e paharuara nga ajo vizitë, takimet me udhehqësit më të lart të shtetit shqiptar si me kryeministrin Sali Berisha, ministrin e Kulturës dhe përsonalitete të ndryshme të jetës shoqërore dhe kulturore atje.

Pas dite anëtarët e shoqates së shkrimtareve vizituan dhe takuan Krydiplomatin kosovarë Lulzim peci me stafin e tij në lokalet e Ambasadës së Republikës së Kosoves në Mbretërine sudeze në Stockholm. Me këtë rast Ambasadori Lulzim peci infomoi anëtaret e krysise se shoqates së shkmrimtarëve mbi punën dhe aktitetet e Ambasadës së Republikës së Kosovës. U bisedua edhe për mënyrën e  bashkëpunimit mes Ambasades dhe shoqatës në mënyrë që puna të jetë sa më e suksesshme.


Nga ana e Kryetarit Hysen Ibrahimi dhe anëtareve tjerë të kryesisë Ambasadori u infomua mbi punën dhe aktivtet e shoqatës, rezultatet dhe të arriturat gjatë vitit që po lemë pas si dhe planet dhe mundësit për të ardhmen.

Ambasadori Lulëzim Peci shprehu mirënjohjen dhe konsideratën e tij për të arriturat e kësaj shoqate dhe se sipas tij do ishte me inetres nëse shoqata do kishte mundësi të angazhohej që pos asaj qe ajo ka në planet e saj për ”Thesarin nr 2” të botoj dhe ate se cka shtypi suedez  prezentoj për shqiptarët nga vitet 80 e deri me shpalljen e pavarësisë së Republikës së Kosovës si dhe ndoshta do ishte më interes të botohej edhe nje antalogji e poeteve shqiptar ne Suedi.

Këto sygjerime dhe propozime të ambassador Pecit nga të pranishmit u pranuan me miradi dhe se mendohet se edhe në këtë drejtim shoqata do angazhohet dhe do ia dal me botim.

 

 

Kadri Tarelli: MIQ NGA SUEDIA, KOSOVA E KALABRIA NË SHKOLLËN “ILIRIA”. PLAZH. DURRËS

 

Miq në shkollën “Iliria”

Durrës më 12. 12. 2012

 

MIQ NGA SUEDIA, KOSOVA E KALABRIA NË SHKOLLËN “ILIRIA”. PLAZH. DURRËS


Veprimtari të shumta u zhvilluan nëpër të gjitha shkollat e Durrësit, me rastin e 100 vjetorit të pavarësisë. Për të qënë të saktë i gjithë viti ishte i mbushur me të tilla “ngjarje”, që kulmuan në ditët e fundit të nëtorit, të cilat i dhanë qytetit një gjallëri të pazakontë e që do të mbetet gjatë në kujtesë. Që u bënë festime në të gjitha shkollat nuk përbën gjë të veçantë, pasi kudo ishin përgatitur me kujdes programe që t’i shkonin përshtat kësaj dite të “Shenjtë” të shqipatrëve, por kur thua se së bashku me ne festuan edhe  suedezë, kosovarë dhe kalabrezë, atëherë duhet ndalur pak. Jo të gjithë e kishin këtë fat dhe mundësi, që mes tyre të kishte edhe miq kaq të rrallë.

Me ftesë të Flamur Panaritit drejtor i shkollës jopublike “Iliria” në Plazh në Durrës, miqtë nga suedia, Kosova e Tirana kryen një vizitë pune në mjediset e shkollës, ku gjetën një mjedis festiv. Suedezët miq ishin, Per Kettsen drejtori i shkollës “Fjardingskolan”, Sonja Persson mësuese në këtë shkollë, bashkë me ta edhe shqiptarë nga Kosova me banim në Suedi, si Sokol Demaku mësues, poet, shkrimtar, publicist, drejtues i radios lokale në gjuhën shqipe, botues i revistës “Dituria”, me ta edhe shumë i njohuri Sedulla Zendeli-Daja, shqiptar nga Maqedonia, shkrimtar e poet, hartues i fjalorit shqip-suedisht me 27.000 fjalë. Shumë e veçantë ishte pjesmarrja e Hamit Gurgurit, shkrimtar dhe përkthyes, i cili u nis nga Suedia, mbrin në Kosovë dhe i bashkëngjitet grupit të flamurtarëve që shkonin në këmbë për në Vlorë, si Isa Boletini me plot luftëtarë kosovarë këtu e 100 vjet të shkuar. Në festë ishin të ftuar edhe nga Kosova, poeti Adem Zaplluzha dhe Kadrije Meniqi drejtore e shkollës “Isa Boletini” në Vushtri. Si të ftuar bashkë me miqtë erdhën edhe shkrimtarë e publicistë nga Tirana, si Murat Gecaj, Viron Kona, Ibrahim Hajdarmataj, Bashkim Saliasi dhe Petrit Xhaja. Së bashku, shoqëruar me miqtë ishte edhe Avdyl Buçpapaj drejtor i shkollës “Demokracia”, i cili pati kënaqësinë t’i kishte më parë të gjithë pjestarë të festës në shkollën e tij.

Ishin mësuesit dhe nxënësit e shkollës “Iliria”, që pritën e përejtuan kënaqsin, që festës t’i shtohej lezeti me miq të ardhur nga larg kastile për këto dit të shënuara. Shumica e vizitorëve vinte për herë të parë këtu, ndaj mbetën të befasuar nga kushtet e krijuar për mësim dhe edukim, duke filluar që nga korridorët të shtruar me tapet e më tej nëpër klasa, bibliotekë e laboratorë, të gjitha të paisura më së miri. Interesimi i miqëve suedez ishte kryesisht për lëndën e matematikës, për të cilën kërkojnë të marrin përvojën e shkollave tona. Por kënaqësia më e madhe u ndje kur u vizitua parku rreth e qark shkollës, ku, pavarësisht se jemi në prag fillim dimri, gjejmë një gjelbërim të harlisur të barit, portokallave, limonave dhe drurëve të ndryshëm. Në mes të këtij “oazi të pyllëzuar”, ndeshim me kafazë të mëdhenj të mbushur me shpendë dhe kafshë të egra, e për të vazhduar me “liqene” ku notojnë mjelma të bardha e të zeza. Është një mrekulli e vërtetë, një mjedis që e vlen të merret si model, pasi aty nxënësi mëson dhe edukohet me ndjenjën e të bukurës dhe të dobishmes.


Nj bisedë mes miqsh, Per Kettesen u shpreh i mjaft i kënaqur nga mikpritja shqiptare, njëkohësisht i habitur nga ky mjedis i mbajtur kaq mirë dhe i ujdisur kaq bukur, që është në kontrast me gjendjen dhe pamjen e rrugëve dhe lagjeve të qytetit. Është një plagë që na dhemb të gjithëve, ndaj pikërisht këtu ndërhyn drejtor Flamuri, duke shprehur nevojën për shkëmbim përvoje, në mënyrë që  të përfitojmë nga shembulli i shkollës dhe i vendit të tyre. Pasi ndjehet shqetësimi si mësues e si qytetar sepse përpiqen të  edukojnë brenda shkollës dhe më pas përplasen me pamjen e shëmtuar, kur dalin në mjedisin e qytetit. Shkollat tona kanë nevojë të njihen me format e punës që ndjekin kolegët suedez, sidomos për krijimin dhe ndërtimin e marrëdhënive të bashkëpunimit demokratik mësues-nxënës-prindër-komunitet, mbase më së shumti, për edukimin e nxënësve që të zbatojnë kudo e kurdoherë norma qyteatrie. Të gjithë kanë nevojë ta shohin e ta prekin në vend demokracinë suedeze, e cila është kampione dhe qendron në majë të të gjitha vendeve të botës. Mes të tjerave, u diskutua gjatë dobia dhe hartimi i projekteve pa të cilat shkolla nuk ka zhvillim të qëndrueshëm. Megjithëse siç shprehen suedezët, s’mjafton një projekt i mirë, po nuk u zbatua deri në fund.


Dy dit më vonë në festimet e100-vjetorit të pavarësisë, në shkollë u ndodh edhe grupi folklorik kalabrez “Figli dell’akuila”, e përkthyer në shqip: “Të biltë e shqiponjës”, i ardhur nga Italia. Grupi përbëhej prej njëzet e pesë pjesëmarrësish dhe po niseshin për të marrë pjesë në festimet në Tiranë. Kur dëgjuan muzikë u kthyen, përshëndetën, u takuan dhe u përqafuan si vëllezër të një gjaku, me mësuesit dhe prindërit pjesëmarrës. U ngjitën në skenë dhe kënduan dy këngë shumë të bukura. Kënga “Ne jemi arbëresh” na drithëroi të gjithëve. Kishin kaq shumë emocione, pavarësisht se ishin ngjitur kushedi sa herë në skenat e botës. Siç u shprehën në shqip Paskuale Bruno. President Gruppo Folk “Figli dell’akuila”. “Të biltë e shqiponjës” dhe Francesko Pellikano Sindako Di Fraskineto. Prov. Cozenza. Calabria, ata kishin shumë dëshirë të qëndronin më gjatë, të ndiqnin të gjithë koncertin e të kënaqshin me këta djem e vajza si yje, që të veshur me Kostume kombëare këndojnë e kërcejnë kaq bukur. Ishte bukur ! Vërtet bukur, kur feston me miq që vijnë nga larg, e sidomos kur janë edhe të gjakut tënd.

Takimet me miq të largët ndodhin rrallë, por suedezët, kosovarët dhe kalabrezët do të mbeten gjatë në kujtesën e mësuesve, nxënësve dhe prindërve. Ishte 100 vjetori i Pavërësisë që na bashkoi.

Të bashkuar të festojmë edhe mijra përvjetorë të tillë !

 

Kadri Tarelli

Durrës

 

 


Faqe 11 nga 37

Tidningen-Gazeta

Inloggning-Hyrje

Vem är Online?

Kemi 25 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1223453
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

I jepet çmimi"Poeti i Vitit "z. Remzi Basha dhe me "Mirënjohje" z. Qibrije Hoxha.


Ne muajin shtator redaksia e "Shqip.dk" shpalli një konkurs për "Poetin  e vitit". Ne ketë konkurs u përfshinë një numër i madh poetesh me poezitë e tyre ,ku te gjitha u shquan për përmbajtjen e tyre .
 
Lexuesi pati rastin te njihet me poetin dhe shkrimtarin tone nga Suedia,z . Remzi Basha.
Duke lexuar poezinë e z. Remzi Basha çdo kush e kupton qe ai ndjen mall për vendlindjen dhe sa me dashuri dhe përkushtim i shkruan ato vargje. Poezia e tij është frymëzuese,ajo është burimore e gjalle del nga forca vigane e këtij njeriu ,qe nuk ka ditur kurrë te ndalet.  Dëshira e tij është e madhe qe kudo qe flitet gjuha shqipe ,kudo qe i thonë toke shqiptare, te jene bashke dhe siç shprehet dhe poeti :- E dua trojet e mija te gjitha bashke e te shëtis pashe me pashe se është vendi im,është toka e te parëve te mij. Toka e atyre qe dhëne jetën për te . E pena e poetit nuk ka te ndalur . Ai shkruan për heronjtë e rene ne lumtë për liri. Ne vargjet e tija ka lot malli,vuajtje ,por dhe gëzimi e fitoreje,sepse çdo aktivizim i tij nuk i shkoi kot,sepse Kosova u çlirua dhe ajo është e lire sot.

Ndaj Remziu nuk ndalet,ai shkruan dhe shkruan. Dhe kur flet me te thotë ,qe kam shume per te shkruar e për te thëne,nuk janë asgjë 10 librat qe kam bere ,nuk kam te kam te ndalur ,dua te shpreh e te kujtoj ata qe nuk janë me ,dua tu them se amaneti i tyre u be realitet.

 Remziu krahas librave ne gjuhen shqipe,ato janë përkthyer edhe ne gjuhen angleze dhe atë suedeze.
Ai ka mall për Camerine dhe ne shkrimet e tij ai e shpreh me se miri ketë gjë. Ai ka shëtitur ne çdo cep te Shqipërisë qe e kish enderruar dhe dëshiruar qe një dite ai te shihte ketë vend,ku dhe ne gjumin e nate shihte ëndrra ,se si një dite do te ishte atje  dhe kjo ju be realitet. E sot ai është i lire ,sepse e lire është Kosova dashuria e tij përjetshme. Por Suhareka është vendi i lindjes qe ai me aq mall i kushton poezitë e tija.

Ndaj duke pare gjithë ketë pune voluminoze,ketë poezi kaq te thjeshte ,por aq kuptimplote,ai ishte fituesi i këtij çmimi,te vene nga redaksia. Ky çmim ne shenje respekti e mirënjohje ju dorëzua poetit nga Kryetari i shoqatës Alba - Dansk, z. Arben Hoxhaj.
Pastaj Kryeredaktori i "Shqip.dk" i dorëzoi z. Qibrije Hoxha "Mirënjohje",për kontributin e saj te shquar ne heshtjen e Kosovës,por dhe një nder aktivistet me te shquara ne Skandinavi e me gjere. Zonja Qibrije shquhet për kontributin e dhëne edhe ne përkthime te ndryshme nga gjuha shqipe, ne suedisht dhe nga ajo suedisht ne shqip. Ajo gjithë jetën ja ka kushtuar çështjes kombëtare. Është pjesëmarrëse e rregullt ne te gjitha organizimet qe janë bere ne Skandinavi ,duke dhëne kontributin e saj te çmuar. Ajo ka marre pjese ne kongreset e Lidhjesh Shqiptare ne bote,ka qene deputete e Kuvendit te Kosovës. Dhe ajo vazhdon sot e kësaj dite te kontribuoje ne çështjet me madhore te shqiptarëve dhe ajo nuk ka te ndalur.