Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit

Murat Gecaj: ME VËLLEZËRIT EMIGRANTË NË SUEDI, KUR FESTONIM 100 VJET PAVARËSI…

 

ME VËLLEZËRIT EMIGRANTË NË SUEDI, KUR FESTONIM 100 VJET PAVARËSI…

-Mbresa-

Nga: Prof. Murat Gecaj

Publicist e studiues-Tiranë


 

Bisedë e ngrohtë dhe miqësore, me Prof. Dr. Sali Berisha, Kryeministër i  Shqipërisë (Tiranë, 29 Nëntor, 2012)

1.

Në një bisedë përmes Internetit,  miku im Sokol Demaku më kishte njoftuar se kolegu ynë i përbashkët, Bahtir Latifi ndodhej në Vlorë, për të marrë pjesë në festimet e 100-vjetorit të Pavarësisë. Gjithashtu, më pare, ai më kishte thënë se, me këtë rast,  po përgatitej një udhëtim i disa vetave, nga Suedia, për në Kosovë dhe, më tej, në kryeqytetin e shtetit të parë shqiptar…

Ndërsa një ditë më pas, pra më 29 nëntor 2012, kur në Tiranë vazhdonin ende festimet dhe veprimtaritë e ndryshme, më mori në celular i njohuri im, biznesmeni me banim në atë shtet skandinav, Halim Hoti. Ai më tregoi se grupi i bashkatdhetarëve nga Suedia ndodhej te Muzeu Historik Kombëtar dhe se prisnin orën e takimit me Kryeministrin e Shqipërisë, prof.dr. Sali Berisha. Sigurisht, pa u vonuar u nisa për  atje. Por, ndërkaq, doja të dija për kolegun e mikun tim, shkrimtarin e publicistin Viron Kona, gjithashtu, i njohur mirë nga ata. Pas lidhjes me celular, mësova se ai ndodhej pikërisht në qytetin e Vlorës, pra ishte e pamundur ardhja e tij që t’i takonte. Kjo sepse bashkatdhetarët tanë do të udhëtonin shpejt, pa u vonuar, një pjesë me autobus për në Suedi dhe pak veta  për në Kosovë.

I pari, që takova në afërsi të Muzeut, ishte Bedri Paci, bashkëfshatar i imi nga Bujani i Malësisë së Gjakovës (Tropoja). Ashtu si dhe me një pjesë të atyre kolegëve, me këtë isha njohur në prill të këtij viti, kur u zhvilluan, në Boras të Suedisë, veprimtaritë  me rastin e 5-vjetorit të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni”. Jo larg tij, ishte edhe miku shkrimtar  Fetah Bahtiri, me kolegë të tjerë.  Së bashku, shkuam te një makinë, ku ai kishte lënë disa libra të tijët. Pasi m’i nënshkroi me dashamirësi ata, m’i dhuroi librat: “Dritë, ngrohtësi, optimizëm” (për shkollën shqipe në strehimoren Svenshëgen, Suedi, më 1991-1994), Prishtinë, 28 nëntor 2012  e vëllimin me poezi “Monolog në mërgim” (Prishtinë, 2012), si  dhe librin me disa autorë, “Thesar Kombëtar i Mërgatës Shqiptare në Suedi”-Nr.1, 2012.

Ishte kënaqësi për mua, kur  ritakova  Florije-Lule Bajraktarin, veshur me rroba të bukura popullore, nga  vendlindja e saj, Kosova. Në Boras atë e kisha parë, kur i dhuroi albanologut Ullmar Kvik një pikturë, ku ishte pikërisht një lule, simbol  mirënjohjeje e respekti për të. Ajo më tha se kishte pyetur disa veta, nëse duhej ta veshte e ta mbante rrobën kombëtare, gjatë këtyre manifestimeve. Sigurisht, edhe unë e përgëzova për këtë gjest të bukur e domethënës të saj.

U desh të kalonin disa minuta, që t’i “gjenim” kolegët e miqtë e mi, Hysen Ibrahimin, kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve e Krijuesve Shqiptarë “Papa Klemanri XI-Albani”, në Suedi dhe biznesmenin e njohur, në atë bashkësi e më gjerë, Halim Hotin. U përqafova përzemërsisht me të gjithë dhe, pasi koha na priste, shkuam në një lokal, aty afër e pimë bashkë nga një kafe. Temë e bisedave tona ishin festimet e bukura dhe masive të shqiptarëve, në Shqipëri e Kosovë, por dhe në të gjitha trojet tona amtare e në diasporë.

Shënoj këtu se, pasi ata u larguan për në Suedi, publicisti Bahtir Latifi publikoi te faqja e ineternetit “Dituria”(Boras) një reportazh. Ndër të tjerat, aty mësova se në udhëtimin e gjatë me autobus, nga Suedia për në Kosovë, ku arritën më 24 nëntor, vërtet ishin lodhur  ca, por dhe ishin kënaqur: me biseda të ndërsjellta, duke recituar poezi etj. Një ngjarje e shënuar kishte qenë për ta, përurimi i shtatores së “gjeneralit popullor” Isa Boletini, në Mitrovicë. I frymëzuar nga ky rast, aty për aty, Fetah Bahtri shkroi një poezi. Ndër vargjet e saj, po shkëpus vetëm këto:

Këtu, para teje u përkulën beglerë e pashallarë,
Hasan Prishtina, Bajram Curri e Ismail Qemal…
Eu! Sa i madh që qenke, sot gjeneral,
Sikur bjeshkët e Isniqit me mal,
Me flamur buzë Ibrit e Sitnicës,
Zbukuron sheshin e Mitrovicës…


 

Një fofografi e përbashkët dhe e paharruar, nga takimi me Kryeministrin e Shqipërisë, Prof.Dr. Sali Berisha

Kolegu B.Latifi tregoi se, kur ata hynë në tokën e Shqipërisë, 48-vjeçari Enver Krasniqi, që shkelte këtu për herë të parë, u emocionua shumë. Prandaj u ul në gjunjë dhe e puthi tokën tonë amtare!

Gjithashtu, gjatë bisedave tona të ngrohta, më treguan plot emocion për  mbresat e shumta, nga pjesëmarrja në festimet e organizuara në Vlorën e Ismail Qemalit. Më 28 Nëntor 1912,  aty e kishin nënshkruar Aktin Historik të Pavarësisë Kombëtare edhe disa delegatë nga Kosova, pra Sali Gjukë Dukagjini, Bedri Pejani e Rexhep Mitrovica, por dhe Mid’hat Frashëri, përfaqësues i saj. Në mbështetje të fortë dhe të palëkundur të kësaj ngjarjeje madhore, në historinë tonë mbarëkombëtare, kishin qenë edhe Isa Boletini, Hasan Prishtina e Bajram Curri, ky i fundit në pamundësi për të qenë i pranishëm aty, nga rrethanet e krijuara, sidomos në Veri të Shqipërisë.

2.

Me mendimin e afrimit të orës së takimit, me Kryeministrin Sali Berisha, udhëtuam për atje me një autobus të linjës qytetëse. Sapo arritëm te porta e hyrjes, nëpunësit e atyshëm na treguan se kishin dijeni të saktë për pritjen  e parashikuar. Pasi u kryen formalitetet e duhura, bashkë me këtë grup, hyra edhe unë në mjediset e Kryeministrisë. Të  jem i sinqertë me lexuesit, edhe pse i moshuar, nuk më kishte takuar ndonjëherë rasti të shkoja në zyrat e Kryeministrit të Shqipërisë. Ndërsa kisha takuar në zyrën e tij disa herë kolegun publicist, Qemal Sakajeva, nëpunës pranë atij institucioni të lartë shtetëror të vendit tonë. Pra, ashtu si kolegët bashkatdhetarë me banim në Suedi, kjo përbënte një ngjarje të rrallë për mua. I pari, që njoha, ishte Neritan Ceka, këshilltar aty dhe që e kisha patur bashkëstudent, në Faklultetin Histori-Filologji të Universitetit të Tiranës, unë për gjuhë-letërsi dhe ai për histori. Më vonë u bë arkeolog i dëgjuar, si i jati Hasan Ceka, por dhe politikan e deputet në Kuvendin e Shqipërisë.

Kishim zënë vend të gjithë afër kabinetit të Kryeministrit… Sakaq, nga dera përballë doli prof.dr. Sali Berisha, i qeshur  dhe plot energji. U takua me radhë e përzemërsisht  me gjithë të pranishmit. Ai na uroi mirëserdhjen e iu drejtua të tjerëve, nëse e dinin që unë e kisha patur atë nxënës, në shkollën 7-vjeçare të fshatit Tropojë, në vitet ’50-të të shekullit të kaluar. Ndërsa unë iu përgjigja atij, me faktin, tashmë të njohur: “Dhe, të kemi patur nxënësin më të mirë të shkollës!” Ç’është e vërteta, pa u zgjatur, shënoj këtu se ne kemi patur takime e kemi mbajtur lidhje të mëvonshme edhe familjare, për arsye të vendbanimit në një lagje të Tiranës, të profesioinit të tij mjek zemre ose të detyrës sime në shtyp.

Dr.Berisha foli për festimet madhështore të 100-vjetorit të Pavarësisë, për nderimin e veçantë, që iu bë shumë figurave të shquara atdhetare etj. Por edhe u interesua posaçërisht për punën dhe jetën e këtyre bashkatdhetarëve, me banim në Suedinë mike. Siç e kam shënuar dhe në një shkrim të mëparshëm, e falënderuan Kryeministrin për pritjen e ngrohtë, Hysen Ibrahimi e Qibrije Hoxha. Pasi të gjithë së bashku bëmë  një fotografi me Kryeministrin, ky i përshëndeti një për një të gjithë pjesëmarrësit në këtë takim dhe i uroi ata përsëri,  për festën e përbashkët të Flamurit dhe për arritje sa më të mira, në jetën e përditëshme.

Kur po delnim nga hyrja e Kryeministrisë, me një çantë në shpinë, gjetëm arsimtarin dhe shkrimtarin e njohur Hamit Gurguri, gjithashtu, emigrant në Suedi. Ai ishte kthyer nëpër Durrës, pas udhëtimit të kryer më këmbë, që nga Kosova e deri në Vlorë. Sigurisht, atij i mbeti merak, që nuk arriti të ishte i pranishëm në takimin me Dr. Berishën.

Për korrektësi, shënoj këtu, se në takimin e mësipërm me Kryeministrin, prof.dr. Sali Berisha, ishin: Hysen Ibrahimi, Qibrije Hoxha, Fetah Bahtiri, Osman Ahmetxhekaj, Rrahman Rrahmani, Florije-Lule Bajraktari, Bedri Paci, Bahtir Latifi, Bajram Muharremi, Shaban Murseli, Adem Ahmeti, Halim Hoti, Mursel Shkupolli dhe unë.

3.

Në vendtakimin e parë, pra në afërsi të Muzeut Historik Kombëtar, ku kishim bërë edhe disa fofografi për kujtim, u ndava me të gjithë ata kolegë e miq të dashur, duke i falënderuar  sinqerisht për nismën e tyre të bukur, realizimi i të cilës, padyshim, kërkoi nga të gjithë edhe lodhje të shumta fizike, por që u solli atyre mjaft kënaqësi shpirtërore dhe kujtime të paharruara. Sigurisht, për ato, ata do t’u tregojnë familjarëve e të afërmve dhe gjithë të njohurve të tyre, si në Suedi, por dhe në Kosovë e më larg.

Në mbyllje të këtyre pak radhëve, i përshëndes nga zemra të gjithë këta vëllezër bashkatdhetarë, të cilët morën udhën për në Tiranë e deri në Vlorë dhe që festuan e gëzuan bashkë me ne, në 100-vjetorin e shpalljes së Pavarësisë!

Tiranë, 11 dhjetor 2012

 

 

JETOJMË NË MËRGIM ME MENDJEN NË VENDLINDJE

 

Sokol DEMAKU

JETOJMË NË MËRGIM ME MENDJEN NË VENDLINDJE

Në Mbretërinë suedeze, 100-vjetori pavarësisë së Shqipërisë, u shënua në mënyrë më madhështore, në çdo vendbanim ku jetojnë shqiptarët. Ndërkohë, që në qytetin e vogël të Suedisë përendimore Skene janë zhvilluar aktivitete të ndryshme festive, ngritje e flamurit, turnir ne futboll për të gjitha kategorit dhe moshat, koncerte solemne me rastin e përvjetorit të pavarësisë, ku kanë marrë pjesë qindra bashkatdhetar nga shumë qytete të kësaj pjese të Mbretesise suedeze si dhe mysafirë nga vendet fqinje.


Me iniciativën e veprimtarëve të dalluar Avni Ismaili dhe Muharrem Shabani anëtar të krysisë së Shoqates Kulturore Shqiptare ”Dardania” me seli në këtë qytet aty u valëviten flamuj shqiptarë krahas atyre suedez, duke zbukuruar ambientet ku mbaheshin aktivitet kulturore e sportive që zhvilloheshin me rastine  100 vjetorit të festimit të Pavarësisë se shtetit shqiptar dhe Ditës së Flamurit.

Ky eveniment historik, kjo ditë e shenjtë e cila u kremtua me krenari, entuziazëm dhe në mënyrë të veçantë, si në Shqipëri, Prishtinë, Shkup, në të gjitha trojet shqiptare dhe diasporë, iu kushtua ngritjes se flamurit në Vlorë nga i mençuri dhe i urti Ismail Qemal-Vlora, që shpalli mëvetësinë dhe ribërjen e Shqipërisë, më 28 Nëntor 1912 e lidhur me këtë ngjarje kulminante për popullin shqiptar për të pranishmit foli mësuesi i Gjuhës shqipe ne këtë qutet Haki Gashi, i cili mes tjerash bëri një analizë të përgjithshme te situatës së kohës dhe kushteve në të cilat jetonin shqiptaret në atë kohë. Rëndesin e shpalljes së mvehtësisë nga i madhi Ismail Qemali dhejehonën e kësaj ngjarje të madhe për vensin dhe kombin tonë.

Pastaj anëtari i Krysise së SHKSH ”Dardania” Muharrem Shabani në mënyrë solemne u ndau mirnjohjet dhe shperblimeve ekipeve pjesëmarrëse në garat e organizuara nga kjo shoqatë me rastin e festes së pavaresise së shtetit shqiptar dhe ditës së flamurit.


Manifestimin tani më tradicional të festës sonë më të madhe kombëtare 28 Nëntorin - Ditën e Flamurit, me theks të veçantë 100 vjetorin e Pavarësisë shtoj Kryetari i krysisë së kësaj shoqate Avni Ismaili tani për ne këtu në mërgim është berë traditë duke mos anashakalua as përvejetorin e shpalljes së pavarësisë së Kosovës!
Salla ku mbahej manifestimi, salla e shkolles fillore të këtij qyteti huazuar enkast për ketë qëllim, ishte stolisur me flamuj kombëtar, me ngjyra dominuese Kuq e zi, mu sikur në mes të Shkupit, Prishtinës e Tiranës, me flamuj kombëtare të Shqipërisë edhe ato të Suedisë vendit ku bashkëkombasit tanë gjetën mbështjetjen për punë dhe jetë, me fotografi si dhe simbole dhe shenja të tjera kombëtare destinuara këti manifestimi madheshtor.

Organizatorët e manifestimit ishin kujdesur për të gjitha kategorit  e mysafirëve duke fillua nga moshat me të vogla deri tek të moshuarit. Mbrëmjen e bënë edhe më madhështore valltarët dhe vet pjesëmarrësit e mbremjes të cilët deri në orët e vona të kësaj nate vallëzuan me muzikën e zgjedhurë dhe vallet tona kombëtare.

 

 

Murat gecaj: MIQ NGA SUEDIA, NE SHKOLLËN 9-VJEÇARE “DEMOKRACIA”

 

MIQ NGA SUEDIA, NE SHKOLLËN 9-VJEÇARE “DEMOKRACIA”

(Në prag të 100-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë)

Nga: MURAT  GECAJ


Nxënësit në skenë: “Kur shpallej Pavarësia…”

1.

Një mëngjes, të para pak ditëve, në lokalin para Ministrisë së Arsimit dhe Shkencës, e kishim lënë për t’u takuar, ne disa kolegë të arsimit e shtypit. Më parë, kishim patur një lajm, që na shkaktoi kënaqësi të veçantë. Konkretisht, mësuam se në aeroportin e Rinasit kishin mbërritur kolegë e miq nga Suedia, të cilët ndodheshin për vizitë në shkollën 9-vjeçare “Demokracia” të qytetit të Durrësit. Që më parë, nga qyteti Boras, ku jeton e punon, arsimtari, publicisti e shkrimtari Sokol Demaku na e kishte dërguar me e-mail programin e detajuar të veprimtarive, që do të zhvillonin, bashkë me miqtë durrsakë.

I pari, që kishte arritur në vendin e caktuar, ishte mesuesi e shkrimtari Bashkim Saliasi. Sapo shkova dhe unë aty, nuk vonuan të vinin gazetarja e Radio-Tiranës, Kozeta Hoxha dhe zv.drejtori i shkollës 9-vjeçare në Kamzë, Petrit Xhaja, me makinën e tij. Por nuk mungoi as “djaloshi” mbi 75-vjeçar, arsimtari veteran i shkollës shqipe në Suedi, publicisti e shkrimtari dhe studiuesi Sadulla Zendeli, i njohur nga të gjithë, “Daja”. Ai ndodhej që para disa ditësh në Tiranë dhe kishte ndjekur nga afër disa përurime librash të rinj, në Panairin e 15-të Librit, “Tirana-2012”. Se dhe vetë ka përgatitur për botim dy libra të rinj, njëri nga të cilët është falori voluminoz, shqip-suedisht, mjaft i dobishëm për nxënësit shqiptarë dhe prindërit e tyre, në Suedi. Pasi morëm vesh se kishin shkuar në Durrës e na prisnin atje edhe kolegët Viron Kona e Ibrahim Hajdarmataj, u nisëm udhës për atje.

Vërtet kam qenë shpesh në Durrës, por nuk e dija se ku ndodhet shkolla 9-vjeçare me emrin simbolik “Demokracia”, e cila drejtohet nga bashkëfshatari im,   Abdyl Buçpapaj. Ndërsa e dija mirë, se ai kolektiv mësuesish e nxënësish janë të lidhur (“binjakëzuar”), me “Fjordingskolan” të qytetit Boras, në Suedi. Deri tani ata kanë bërë vizita të ndërsjellta dhe kanë ndjekur disa veprimtari të përbashkëta, si mësimore dhe kulturore e artistike. “Gjurmët” e këtyre lidhjeve mjaft të dobishme: unë, Viron Kona, Kozeta Hoxha dhe arsimtarja Kadrije Gurmani i gjetëm sivjet atje, kur ishim në festimet e 5-vjetorit të Qendrës Atdhetare e Kulturore “Migjeni”, si dhe të revistës e radios në shqip, me emrin “Dituria”.

2.

Sapo arritëm në mjediset e shkollës “Demokracia”, vërejtëm se aty të gjithë ishin në festë. Miku e kolegu Sokol Demaku na takoi i pari, me atë shkathtësinë e dashamirësinë e tij, tashmë të njohur, që i kam përmendur edhe në shkrime të tjerë të mëparshëm. Paksa i përmbajtur, por me buzëqeshje në fytyrë, na shtërngoi duart drejtori i shkollësë së Borasit, Per Kettisen, si dhe mësuesja Sonja Persson. Gjithashtu, aty gjetëm  mësuesin nga Kosova, i cili ka disa vite në Suedi, Hamit Gurgurin, me qeleshën e qendisur, me simbolin tonë kombëtar. Ai kishte ndaluar aty, gjatë rrugës më këmbë, nga Skënderajt e Kosovës, për në qytetin e Vlorës. Gjithashtu, ishin të pranishëm poeti i njohur kosovar Adem Zaplluzha, drejtoresha e shkollës fiollore të Vushtrisë, Kadrije Mëniqi etj.


Vajzat, qëndisin Flamurin Kombëtar…

Ndërsa nisën të dilnin pamje në ekran, përmes vidioprojektorit, nga jeta dhe veprimtaritë në shkollën “Demokracia”, për vizitat e ndërsjellta Durrës-Boras dhe për disa nga të ftuarit, të gjithë u ngritën në këmbë dhe kënduam Himnin tonë Kombëtar. Pastaj fjalën përshëndetëse në koncertin festiv dhe shfaqjen, me temë “Gëzon Pavarësinë, Shqipëria ime”, e mbajti dejtori i shkollës, Abdyl Buçpapaj. Më tej, vijoi “zinxhiri” i recitimeve të poezive dhe i skeçeve tematike, nga nxënësit e shkollës.

Ato ishin të gërshetuara bukur edhe me fjalën e të ftuarëve në këtë festë. Drejtori Per Ketisen ose rektori, siç e quajnë në Suedi, tha se ishte kënaqësi e veçantë për të, se ndodhej herën e tretë në gjirin e atij kolektivi mësues-nxënës e prindër. “Nuk i kuptoj fjalët shqipe,-u shpreh ai,-por e ndiej mirë pulsin e zemrave tuaja, që rrahë me forcë për Shqipërinë, si dhe për lidhjet tona miqësore. Kemi përfituar e do të përfitojmë shumë nga njëri-tjetri, sidomos në mësimdhënie, ne për matematikën e për veprimtaritë, që zhvillojmë. Kështu do të ecim bashkë, në këtë udhë frytdhënëse”.

Me duatrokitje të forta u prit fjala e Dajës. Ai u tregoi të pranishmëve, se shumë vite të shkuara  i kishte hapur dyert e shkollës së parë shqipe në Suedi, ku jeton familjarisht, tash mbi 50 vjet. “Ajo ishte ditë e madhe, e paharruar dhe e bekuar, si për mua, pod he për nxënësit e prindërit e tyre…Ishte data 5 maj 1972”-u shpreh ai dhe sytë i shkëlqenin, nga rikujtimi i asaj kohe. Po ishte kërshëri, sidomos për nxënësit që dëgjonin, se si ai shkroi edhe tekste mësimore për atë shkollë e shkolla të tjera shqipe, të cilat u hapën më vonë në atë vend të bukur skandinav. Ndërsa nuk harroi të flasë me dhimbje e mall për vendlindjen, Gostivarin, për të cilën ka shkruar poezi e libra dhe se kurrë nuk e harron atë.


Nga e djathta: P.Xhaja, M.Gecaj, Daja, S.Demaku, V.Kona, I.Hajdarmataj e  A.Buçpapaj

Vëmendjen e të pranishmëve e tërhoqën edhe fjalët e mësuesit Hamit Gurguri, i cili jeton tash 20 vjet në Suedi dhe tani po udhëtonte më këmbë për në Vlorë, me një flamur kuqezi në dorë dhe në kokë qeleshen me simbolin tonë kombëtar. “Kudo më kanë pritur shumë mirë, gjatë udhtimit tim. Me kënaqësi, në qytete ose fshatra, më  kanë ofruar ujë e bukë dhe strehim…Nga mërgimi, por dhe nga Kosova, po sjell dashuri për të gjithë në Shqipëri, e cila tani është në festë”. Pastaj u ndal në jetën gjatë këtyre viteve në emigracion, për librat që ka botuar dhe të tjerë, që do t’i shkruajë. “Mua më frymëzojnë njerëzit, në dukje, të thjeshtë e të vegjël, por të cilët bëjnë punë të mëdha për Atdheun”,-e mbylli ai bisedën e tij, duke uruar për festën e madhe të Pavarësisë, e cila u përket të gjithë shqiptarëve, në trojet e tyre amtare dhe në diasporë.

Në vazhdim, poeti Adem Zaplluzha recitoi një poezi të tij, kushtuar 100-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë, e cila nënvizon se mjaft kemi patur, gjatë histories, brenga e lotë. Pra, tani le të jemi të gjithë të bashkuar, të sigurojmë e të kemi vetëm kënaqësi e buzëqeshje. Një poezi të tij recitoi edhe Vaso Papaj. Ndërsa u ndoqën me mjaft interes fjalët e  aresimtarit, shkrimtarir dhe publicistit Sokol Demakut. Në to, i kushtoi vend të veçantë fryteve të “binjakazimit” ndërmjet dy shkollave të tyre.

Përshëndetën e folën me radhë, shkrimtari e publicisti Viron Kona, unë, mësueset e shkollës  Mimoza Mezini e Merita Thertori, gjithashtu poete.

Mbyllja e veprimtarisë ishte mjaft e bukur, emocionuese dhe domethënëse. Nxënësit, të veshur me rroba të bukura, disa popoullore dhe në to ngjitur simbole kombëtare, me flamuj në dorë, inskenuan çastin e ngritjes së Flamurit Kombëtar, nga Ismail Qemali dhe të shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, në Vlorë, më 28 Nantor 1912. Salla shpërtheu në duartrokitje dhe të pranishmit i falënderuan nxënësit për shfaqjen e bukur dhe bashkë me ta bënë mjaft fotografi, të cilat do të mbeten kujtim i paharruar, nga ajo ditë festive.


Daja, duke folur në Bibliotekën e qytetit të Durrësit…

Në atë pasdite, të ftuarit u ndanë në dy pjesë. Disa panë orë mësimore në klasat e ciklit të ulët, ndërsa të tjerët vizituan mjediset e Bibliotekës së Durrësit, ku është drejtoreshë Flora Dervishi. Nën drejtimin e punonjëses Teuta Dhima, disa nxënës, lexues të rregullt, recituan poezi plot frymëzim, si Aleks Llukovi, Fllanxa Shurbi, Sofika Gega e Jesika Osmani. Ndërsa folën për nevojën e leximit, që në moshat e reja e gjatë tërë jetës dhe për botimet e tyre, të ftuarit Sadulla Zendeli, Sokol Demaku, Viron Kona e M.Gecaj, por dhe arsimtarët Kadri Tarelli e Petrit Xhaja. Me këtë rast, të gjithë e uruam njëri-tjetrin për festën e Pavarësisë.

Po atë ditë, miqtë nga Suedia, Tirana e Kosova bënë një vizitë në shkollën jopublike “Iliria”, në plazhin e Durrësit, me drejtor Flamur Panaritin. Ndër të tjera, aty pamë disa mjedise të bukura, si për realizimin e programit mësimir-edukativ dhe zhvillimin e veprimtarive të ndryshme. Në atë mjediss të këndshëm, provuam edhe mikpritjen e bujarinë e pritësve, të cilët na shkruan një drekë të bollshme.

…Në ditët pasardhëse, sipas programit të parashikuar, miqtë nga Suedia ndoqën orë mësimore dhe veprimtari të tjera, në shkollën 9-vjeçare “Demokracia” të Durrësit. I frytshëm ishte shkëmbimi i mendimeve dhe i përvojave ndërmjet mësuesve, shqiptarë e suedezë.

Tani, kur miqtë tanë janë kthyer në qytetin e tyre Boras, ata nuk do ta harrojnë këtë vizitë të tyre, në Durrës. Por, sigurisht, do të mendojnë e projektojnë përsëri veprimtari të tjera, të përbashkëta e të ndërsjellta. Se, tashmë, shkollat e Atdheut tonë i kanë “dyert e hapura” për në shkollat perëndimore, të Europës e më gjerë.

Tiranë, 25 nëntor 2012

 

 

Kadri Tarelli: Suedezët në bibliotekën e Durrësit

 

 

Kadri Tarelli

Suedezët në bibliotekën e Durrësit


Durrës më 22. 11. 2012

BIBLIOTEKA E DURRËSIT PRET MIQ NGA SUEDIA


Në kuadrin e100-vjetorit të Pavarësisë, të hënën pas dite në një nga sallat e bibliotekës së qytetit të Durrësit u organizua një takim me disa shkrimatrë të ardhur nga veriu i largët, nga Suedia. Ata ishin Sedulla Zendeli-Daja dhe Sokol Demaku, të dy veprimtarë që kanë bër emër e po bëjnë punë të madhe në diasporë, në kushtim të arsimimit në gjuhën shqipe të fëmijëve të bashkatdhetarëve tanë. Janë të dy shqiptarë, i pari nga trevat e Maqedonisë dhe i dyti nga Kosova, por që jetojnë e punojnë prej kohësh në Suedi. Në këtë ditë të shënuar të ngjeshur me veprimtari në Durrës, shoqëroheshin nga publicisti dhe studiuesi Murat Gecaj, shkrimtari Viron Kona dhe nga Petrit Xhaja autor tekstesh shkollor, të gjithë të ardhur nga Tirana.

Takimi në bibliotekë ishte një kërkesë e kaherëshme dhe e shumë pritur. Miqtë zgjodhën pikërisht këto dit fundnëntori, për të marrë pjesë në festimet e 100-vjetorit të Pavarësisë në shkollën 9-vjeçare “Demokracia” të Durrësit, e cila prej pesë vitesh ka lidhje binjakëzimi me shkollën “Fjardingskolan” në qytetin Boras të Suedisë. Si i thonë fjalës, “Një rrugë e shumë punë”. Kështu mbas emocioneve nga veprimtaria në shkollë, edhe një bashkëbisedim me shkrimtarë e krijues durrsak në bibliotekë. Ide dhe qëllim mjaft i dobishëm, njohja dhe afrimi me njëri-tjetrin, njëkohësisht hartimi i projekteve për lidhje dhe bashkëpunim mes bibliotekës së Durrësit me një nga simotrat në Suedi. Në fakt duhet thënë se, të dy shkrimtarët nga Suedia janë të pranishëm për publikun Durrsak nëpërmjet shkrimeve në revistën “Dituria”, që botohet në gjuhën shqipe në Suedi e që vjen rregullisht edhe në bibliotekën e Durrësit.

Drejtuesja e takimit znj. Teuta Dhima me mjaft finesë dhe elegancë, u kërkoi ndjes pjesëmarrësve për mungesën e drejtoreshës së bibliotekës Znj. Flora Dervishi, e cila ishte e ftuar të ishte në qytetin e Manastirit, në festimet në përkujtim të  “Kongresit të Manastirit”. Më tej pas përshëndetjeve të rastit, fjala u mbeti miqëve, të cilët shpalosën përpjekjet plot atdhedashuri që bëjnë në dhe të huaj, për mbajtjen gjallë të gjuhës dhe frymës kombëtare tek të gjithë mërgimtarët, në veçanti të fëmijëve dhe të rinjëve. Ata venë në shërbim të tyre të gjithë fuqitë fizike dhe intelektuale, për orgnizimin e veprimative të shumta, për të bashkuar të gjithë shqiptarët, që të mos këputen rrënjët e vendlindjes e të mos  harrojnë dheun e të parëve.

Profesori i nderuar z. Sadullah Zendelia-Daja, poet, shkrimtar, studiues dhe hartues i fjalorit shqip-suedisht me 27.000 fjalë, sot i moshuar rreth të tetëdhjetave por i mbajtur mirë dhe me kujtesë të fortë, solli të gjalla kujtimet e dyzet vjetëve të shkuar, kur udha e mërgimit e degdisi në Suedi. Vetëm ata që e kanë provuar kurbetin e dinë dhe i kuptojnë dhimbjet e ndarjes nga vendi yt, e më pastaj vështirësitë, përpjekjet për mbijetesë e përplasjet që të ofron emigrimi. Me thjeshtësinë e një itelektuali të vërtetë, bën sikur i harron vuajtjet e asaj kohe, por sjell në kujtesë përpjekjet për të hapur të parën shkollë në gjuhën shqipe për 15 fëmijët e shqiptarëve. Ishte koha kur emigrantët shqiparë mbanin pasaportë jugosllave, e askush në Suedi nuk i njihte për shqiptarë. Sa e vështirë ishte t’u mbushje mendjen autoriteve vendase, pasi ata nuk i njihnin problemet e hallet e shqiptarëve. Krahas shkrimeve dhe botimeve të shumta, “Daja”, emër me të cilin e njohin të gjithë shqipatrët në Suedi, tani po punon për fjalorin 35.000 fjalësh në të dy gjuhët. Është një përpjekje e madhe për t’u ardhur në ndihmë bashkëatdhetarëve që jetojnë e punojnë në Suedi.

Ndërsa Sokoli, energjik e i palodhur, poet, publicist dhe drejtues emisionesh në gjuhën shqipe në radio, hartues e botues i revistës letrare-artistike “Dituria”, anëtar i kryesisë së shoqatës atdhetare “Migjeni”, mësues i pasionuar, në fjalën e tij u përqëndrua në përpjekjet për shkollimin e fëmijëve shqiptar dhe edukimin e tyre me norma të demokracisë dhe qytetarisë, ku Suedia qendron në majat e saj. Fryma e të qenit i barabartë dhe i respektuar, edukohet që në shkollë, që tek moshat e vogla, pavarësisht rracës, ngjyrës, gjuhës dhe kombit. Në shkollën ku ai jep mësim fliten 32 gjuhë të botës, por askush nuk guxon të mendojë e më pak të shprehë dallimet mes tyre.

Më tej shkrimtari i njohur nga Tirana Viron Kona, autori i më shumë se 30 librave, fitues i disa çmimeve, i cili ka vizituar dy herë Suedinë, si i ftuar në promovimin e librit “Eh, more Bubulino”, i përkthyer në suedisht dhe i futur në programin mësimor të shkollave të atij vendi, u ndal tek bukuria e shpirtit suedëz. Shembujt që solli shkaktuan të qeshura te të pranishmit: “Provo të presësh një degë nga pema që ke në oborrin tënd, pa marrë lejë në bashki apo komunë”! Ne çuditemi, pasi nuk e konceptojmë dot forcën dhe zbatimin e ligjit edhe nga njeriu më i thjeshtë i atij vendi. Shembujt na bëjnë të mendojmë brenda vetes, sepse ato shprehin kulturën dhe vendosmërinë e të gjithëve banorëve që e duan vendin e tyre, ndaj përpiqen ta mbrojnë me fanatizëm gjelbërimin, mjedisin dhe ekologjinë.

Të njëjtat përshtypje shprehu edhe Murat Gecaj, i cili para pak muajsh ishte i ftuar në Suedi. Kështu i’u dha mundësia ta prekë vetë atë realitet që na mahnit, sidomos në dashurinë për librin dhe frekuentimin e bibliotekave duke filluar që nga moshat më të vogla.

Në fund të këtij takimi kaq të ngrohtë, të rinjët gjimnazistë të shkollës “Olsi Lasku”, gjallëruan sallën. Nxënësit Aleks Llukovi, Fllanxa Shurbi, Sofika Gega dhe Jesika Osmani, plot art dhe ndjenjë recituan pjesë nga poezitë e Fishtës, Sadulla Zendelit-Daja, dhe poetes nga Durrësi Gentiana Zagoridha. Mesazhi i tyre ishte i qartë. Dobia e takimeve të tillë, ndjehet vetëm kur vlerat njerëzore, humane, letare e artistike përcillen tek të rinjtë. Kështu edukohet te ata dashuria për librin, duke bërë që të frekuentojnë më dendur bibliotekën, tempullin e dijes, kulturës e përvojës së shoqërisë. Duke prekur librin, nxisin deshirën për t’u bërë të dobishëm, pasurojnë shpirtin, fisnikërohen dhe bëhen më të mir e më të zotë, për t’i shërbyer vetes dhe kombit.

I përbashkët ishte falënderimi dhe urimi: Mirëupafshim ! Më shumë takime të tilla !

Kadri Tarelli

Durrës

 

 

MURAT GECAJ:“NËNË SHQIPËRI, GËZUAR 100 VJET PAVARËSI!”

 

“NËNË SHQIPËRI, GËZUAR 100 VJET PAVARËSI!”

(Festime masive, në diasporën  shqiptare)

Nga: MURAT  GECAJ


1.

Nuk është aspak e vështirë që, përmes faqeve të ndryshme të internetit, nga media e shkruar dhe ajo elektronike, të informohesh për gjallërimin e jetës kulturore e artistike, për festimet masive të bashkatdhetarëve tanë, në mbarë diasporën shqiptare. Me mallin e pashuar të emigrantëve, që janë me banim të përkohshëm në shtete të ndryshme të botës, ata i kanë zemrën, mendjen dhe sytë e përlotur drejt trojeve amtare. Jam njëri nga ata, që e pejetoj çdo ditë këtë dinamikë e, thënë sinqerisht, ndiej përmallim, kur lexoj për ato, që thashë më sipër. Megjithatë, nuk ka se si të mos ndjehem edhe krenar për bashkëkombësit tanë, të cilët jetojnë e punojnë kudo me dinjitet dhe dallohen ndër të tjerët, për atdhedashuri, zgjuarësi, sinqeritet, besnikëri, urtësi, dashamirësi e tjerë.

Kam mbledhur kaq shumë fakte e lajme, nga fesimet e këture ditëve në diasporën shqiptare, sa nuk di se cilët të përmend më parë. Megjithatë, duke kërkuar mirëkuptimin e bashkatdhetarëve tanë, po shënoj ndonjë prej tyre.

2.

Ja, një lajm i rrallë, tejet i veçantë dhe i gëzuar vjen nga Nju Jorku. Emigranti shqiptar Mark Gjonaj është shqiptari i parë, i cili u votua masivisht dhe fitoi gërën në zgjedhjet lokale aty, duke u bërë kështu anëtar i Asamblesë së kryeqytetit të Amerikës. Ndërsa në një lajm tjetër, po nga ai qytet i stërmadh, lexojmë këto radhë: “Edhe këtu në Nju Jork ndihet atmosfera e festes se 100-vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë.  Në Bronks, në bllokun e banimit  “Dardania”, është vendosur një parullë shumë e madhe, e cila lexohet që nga larg dhe ku shkruhen këto vargje:

“Ma kanë mbjellur shekujt, tremijë vjet   Lirinë,/    që të luftoja për Shqipërinë./ Pritëm, tokë e Arberit, pritëm se po vij,/ pa Kosovë, jo, nuk ka Shqipëri!/ Tungjatjeta, vëllezër, djemtë e Dardanisë,/ jam ushtar Kavaje, balli i  trimërisë,/ vëlla’ i  Adem Jasharit, nip’ i Skënderbeut,/ neve do ta “qepim” vetë, hartën e Atdheut!”.

Ndërsa një koleg e mik i mirë, pjesëtar i Shoqatës atdhetare-kulturore “Bijtë e Shqipes”, në Filadelfia të Amerikës, pasi ka informuar për një veprimtari të bukur  festive dhe i jam përgjigjur me një mesazh, njofton plot  me emocione, për një fakt të rrallë: “I dashur Murat! Te falënderoj për fjalët e mira, që na adresoni! 100-vjetori i Pavarësisë do të na bashkojë të gjithëve. Të njoftoj me kënaqësi se, më 28 Nëntor 2012, do ta ngremë Flamurin tonë kuqezi, në qendër të Filadelfias, gjë që ndodhë për herë të parë në emigracionin shqiptar të këtij qyteti. Gjithçka  është miratuar dhe tani presim datën e shenjtë. Me respekt: Vlashi Fili”.


Dyert e hapura katërkapakësh nga shqiptarët: “Mirë se vini, në Festën e Pavarësisë!”

Ndërsa unë e ndieva detyrim ndaj bashkatdhetarëve tanë në Filadelfia, ku janë dhe miqtë e mi Sadik Elshani, Llazar Vero, Hysë Hasa, Ivzi Çipuri etj., që t’i përgjigjesha atij: “O, sa lajm i bukur dhe emocionues, i dashur Vlashi, si për ju dhe gjithë shqiptarët! Sigurisht, këtë gjë ju e meritoni dhe e keni arritur me përkushtim të vazhdueshëm atdhetar. Ju uroj nga zemra e ju përqafoj ngrohtësisht e miqësisht, nga Tirana! Me shume respekt dhe vlerësim të larte për të gjithë ju: Murat Gecaj”.

Po bashkatdhetarët tanë të Shoqatës “Iliria”, me kryetare Ermira Zhurin, në Treviso të Italisë, çfarë kanë parashikuar për këtë festë madhështore?  Ka informime të shpeshta për këtë gjë. Por mendoj se është shumë domethënës  njoftimi-fotomontazh, që ata kanë përgatitur dhe po e bashkëngjes me këtë shkrim. Lexuesi e sheh qartë, se sa bukur e kanë menduar mbrëmjen  e tyre, me shprehjen e zemrave të bashkuara: “Nënë Shqipëri, gëzuar 100 vjet Pavarësi!”

“Ne, si komunitet, ju përshëndesim dhe ju ftojmë që, në qytetin  Kiel, në sallën e madhe të dhuruar nga Ministria e Arsimit Gjerman, duke filluar nga ora 17.00 deri ne 23.00, të jeni edhe ju pjesë e një shfaqjeje, që nuk besojmë se keni parë ndonjëherë te bashkëatdhetarët tanë. Është një shfaqje me të vërtetë shqiptare,  me rastin e Ditës së Flamurit, Ditëlindjes së Adem Jasharit, Ditës kur doli në skenë UÇK-ja, 100-vjetorit të Shtetit Shqiptar edhe pse ende të ndarë, e tëra e organizuar nga Shoqata Shqiptare “Mërgimtari”, e regjistruar në organet shtetërore gjermane”.

Më poshtë thuhet se do të krijohet një mjedis i mrekullueshëm, me kujdesin e Fatmir Krasniqit e Muharrem Durakut, me ketë këngë e valle dhe duke qenë të pranishëm artistë nga Elbasani, si dhe të ftuar nga Ambasadat e Shqipërisë e Kosovës, në Berlin.

Nuk mbeten prapa, në këto veprimtari të bukura dhe masive festive, as emigrantët shqiptarë në vende të tjerë, ndër ta, në Angli dhe në shtetet e Skandinavisë, si në Danimarkë, Norvegji e Hollandë. Ndërsa në Suedi, dallohet Qendra Atdhetare e Kulturore Shqiptare “Migjeni” e Borasit, me veprimtarin e njohur Sokol Demaku; po ashtu Lidhja e Shkrimtarëve, Artistëve e Krjuesve, me kryetar Hysen Ibrahimin. Aty bëjnë pjesë autorë të njohur e prodhimtarë, si Sadulla Zendeli-Daja, Zyrafete Kryeziu-Manaj, Bahtir Latifi,  Remzi Basha, Rizah Sheqiri, Fetah Bahtri, Hamit Gurguri, Murat Koci etj. Janë botuar ose janë gati të dalin nga shtypi disa libra të tyre, me temë atdhetare, kulturore e shoqërore.

Kuvendi i Shqiptarëve të Zvicrës dhe Universiteti Popullor Shqiptar i Gjenevës, në bashkëpunim me shoqatën e Autorëve Shqiptarë “Pranvera-81” dhe shoqatat tjera shqiptare në Nenshatel, i çelën festimet e 100-vjetorit të Pavarësisë, me orët letrare nga autorët e Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, të kryesuar nga Adem Demaçi.


Nga e majta: S.Demaku, H.Gurguri, V.Kona, K.Hoxha, P.Kettisen, M.Gecaj e S.Persson (Durrës, 19 nëntor 2012)

E  lashë për në fund këtë fakt të bukur: Dje, pra  më 19 nëntor 2012, një grup kolegësh nga Tirana ishim të ftuar në mjediset e shkollës 9-vjeçare “Demokracia” të Durrësit, me drejtor Abdyl Buçpapajn. Atje morëm pjesë në festimin e organizuar, nga mësues e nxënës, të 100-vjetorit të Pavarësisë. Të pranishëm ishin disa veta nga qyteti Boras  i Suedisë. Ndër ta, ishin emigrantët shqiptarë, mësuesit e shkrimtarët Sadulla Zendeli (Daja) e Sokol Demaku, si dhe drejtori i shkollës suedeze të qytetit të Borasit, “Fjërdingskolan”, Per Ketisen e mësuesja Sonja Persson, me të cilët kanë lidhje të ndërsjellta binjakëzimi. Gjithashtu, kishin ardhur disa të ftuar nga Kosova, shkrimtarë e mësues, si Adem Zaplluzha e  Kadrije Mëniqi.

Por, ajo që na tërhoqi vëmendjen të gjithëve, ishte se, bashkë me ne, aty ishte edhe mësuesi e shkrimtari Hamit Gurguri, emigrant në Suedi. Me një qeleshe me simbolin e flamurit në kokë dhe me flamurin kuqezi në dorë, ai po e vazhdonte udhëtimin e tij,  më këmbë, nga Drenica e Skënderajt të Kosovës, për në Vlorë, atje ku më 28 Nënntor 1912 u ngrita Flamuri ynë Kombëtar.  Të gjithë ne e përshëndetëm nga zemra  Hamitin dhe i uruam udhëtim të mbarë, bashkë me nismatarë të tjerë nga Kosova.

…Pra, përmbledhurazi, po nënvizoj këtu se shembujt janë të shumtë, entusiazmi është i papërshkruar edhe ndërmjet emigrantëve shqiptarë, në shtete të ndryshme të botës. Gëzimin e festës së 100-vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë, natyrshëm, ata e gërshetojnë me veprimtari masive, të zgjedhura e të bukura. Kështu, ata po e dëshmojnë veten, para komuniteteve të vendeve tjera, se shqiptarët janë njerëz të zhvillimeve të raja demokratike në botë, të lirisë dhe pavarësisë së popujve.

Tiranë, 20 nëntor 2012

 

 


Faqe 13 nga 38

Tidningen-Gazeta

Inloggning-Hyrje

Vem är Online?

Kemi 454 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1359015
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

Sokol DEMAKU

NË ÄNGELHEOLM TË SUEDISË U MBAJT KUVENDI VJETOR I SHOQATES SË SHKRIMTARËVE SHQIPTARË


Në qytezën e vogël të Krahinës Skånë në Ängelholm të Sueisë u mbajt Kuvendi vjetor i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptar në Suedi Pappa Klemnti i XI Albani.

Fillim viti cdo herë është koha kur bëhen rezymet e punës së shoqatave, asociaocioneve të ndryshme për vitin që lem pas, e kjo është një kënaqësi e vertetë për të gjitha ata të cilat në këte apo atë mënyrë kanë kontribua në arritjen e rezutateve të kolektivit të cilit ata i takojnë.

Edhe Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptar në Suedi mbajti Kuvendin e saj vjetor në të cilin Kuvend në menyrë kritike u paraqitë puan e bërë dhe rezultatet e arrituran ë vitin që lam pas. Raportin mbi punën e kësaj Shoqate e paraqitit para Kuvendit Kryetari Hysen Ibrahimi, i cili mes tjerash theksoi se viti që po lëm ishte një nder bvitet më të suksesshme të kësaj shoqate në tre vitete e egzistimit të saj. Këtë vit tha ai arritëm që ne të nxjerrim në dritë librin dy të ”Thesarit kombëtar të mërgatës shqiptare në Suedi”, cka është një e arritur shumë e madhe e anëtareve të kësaj Shoqate, e në bazë të angazhimit dhe punës së palodhshme të anëtarvë ne arritem që promovimin e këtij libri dhe librit numer një ta bëjmë në Republikën e Kosovës e edhe me më shumë suskes në Republikëne Shqipërisë falë baashkëpunimit që kemi me miqtë tanë poetë e shkrimtarë atje.

Në raport u tha se anëtarët e Shoqatës janë shumë aktiv dhe me punën dhe vullentin e tyre poetët dhe shkrimtarët kanë arritur që lexuesit dhe opinionit ti dhurojnë libra të reja për lexim, piktorët dhe skulptorët të jenë prezent me punimet e tyre artistike si dhe në lamin e muzikës mos të ngelim prapa me konserte dhe prezentimin e këngës dhe valles shqipe në mërgatë. Është bërë punë e madhe në thellimin e bashkëpunimit me shoqtat kulturore këtu por edhe jashta Suedisë e njëherit kemi marrë pjesë aktive në themelimin e Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptar në Europë me seli në Gjermani. U tha në raport se mungon bashkëpunimi me shoqatat e shkrimtarëve në Kosovë e në ketë drejtim duhet shtuar kontaktet atje.

Kryetari i shoqatës paraqitit edhe planin e punës për vitin vijues në të cilin sic u pa vend i posaqëm nga ana e anëterev këtë vit do ti kushohet prezentimit të Shoqatës në gjithë teritorin e vendit ku vepron me anë të orëve letrare, prezentimit të veprave të botuara nga ana e anëtarëve si dhe kontaktet me artdashsit. Do shiqhet mundësia e spornzorimit të botimit të veprave letrare, të ndihmohen artistët në hapjen e ekspozitave vetiake e kolektive, te ndihmohen grupet artisike në vend, hulumtohen mundësit e finansimit të evenementeve kulturoe e letrare.

Raportin finansiar për vitin që lam pas e paraqiti arkëtari i Shoqatë, ku në bazë të raportit dhe punës së bërë nga ana e komisonit mbikëryes del se Shoqata ka një bilans pozitiv finansiar dhe se egzisotjne të gjitha parakushtet se edhe ky vit do jet vit i suksesshem në aspektin finansiar duke falenderuar anëtarësin si dhe sponzoret që nuk kursejnë ndihmen e tyre që kjo Shoqatë të jetë e suksesshme.

Në bazë të propozimit të anëtarësisë së shoqatës u propozuan edhe ndryshime në Statutin e Shoqatës, kështu që me vendimin e Kuvendit mbajtur me datë 18 janar 2014 në Ängelholm të Suedisë Shoqata do thirret:
Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptar Papa klementi i XI Suedi

Miku, biznismeni dhe anëtari i Krysisë së kësaj Shoqate nga Ängelhom Mursel Shkupolli, shtroj drekë në restorantin e tij për të gjithë të pranishmit