Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit

Sokol Demaku: VIZITË MBRESËLENËSE NË AMBASADAT E SHTETEVE SHQITARE NE STOCKHOLM NGA ANËTAR TË KRYSISË SË SHSHAKSHS

 

Sokol Demaku

VIZITË MBRESËLENËSE NË AMBASADAT E SHTETEVE SHQITARE NE STOCKHOLM NGA ANËTAR TË KRYSISË SË SHSHAKSHS

Festatë e fundvitit janë festa të rëndësishme në jetën e njeriut, sepse ato lënë përshtypjet e një viti kalendarik dhe punës e mundit të derdhur gjatë ati viti. Çdo kush në fund viti bënë llogari dhe përllologari për të arriturat e tij. Kënaqësia më e madhe në këtë është rezulatiti i arritur.

Edhe SHSHAKSHS ka arsyet e krenarisë së saj për rezulatatet e arritura në punën e saj.

Në këtë fund javë anëtarët  e krysisë së kësaj shoqate nën drejtimine kryetarit Hysen Ibrahimi dhe një grupi anëtaresh të Krysisë ishin për vizitë në Ambasadatë e dy shteteve shqiptare në Mbretërinë e bashkuar suedeze në Stockholm.

Vizita filloj me vizitën në ambasaden shqiptare ku poetët dhe shkrimtaret e artistët shqiptar i priti Krydiplomati shqiptar në Mbretërine e bashkuar suedeze në Stockholm Ruhi Hado.


Në ambientet e Ambasadës shqiptare përfaqësuesit e shoqatës së shkrimtareve së pari uruan Kryediplomatin shqiptar për 100 vjetorin e shtetit shqiptar dhe përgezuan për një përgatitje madhështore të shtetit shqiptar për këtë manifestim dinjitoz në të cilin edhe ata vet morën pjesë.

Lidhur me punën dhe aktivitete t e shoqatës Ambasadorin shqiptar Ruhi Hado e infomroi anëtari i krysisë së kësaj shoqate Fetah Bahtiri , i cili në mneyrë të gjithanshme preku të gjitha ato tema dhe ceshtje të cilat brenda një viti ka trajtua shoqata e shkrimatrëve. Me spikam Fetahu u ndal në botimin e  ”Thesar kombëtar i mërgatës shqiptare në Suedi” nr 1  Për pavarësin e Republikës së Kosovës këtë vit në të cilin u përmblodh puna dhe aktiviteti i shqiptareve, shoqatave kulturore shqiptare në Suedi nga vitet 1990/91 e deri me sot në një botim me 600 faqe iu cili botim u promovua në menyrë madhështore në Republiken e Kosovës ketë verë në lokalet e Bibilotekës Kombetare Univeristare në Prishtine si dhe në ”Kullën e Isa Boletinit” në Boletin. Në vazhdim Fetah Bahtiri ceku edhe ate se grupet punuese të kësaj shoqate janë duke punua aktivisht në mbledhjen dhe pergatitjen e materialit për botimin e ”Thesarit” nr 2 i cili do jetë gati për shtyp në mesin e vitit që vjen.

U tha se gjastë ketij viti poetë dhe shkrimtarë anëtar të kësaj shoqate ne menyre individuale kan botuar mbi 70 vepra letrare të gjinive të ndryshme, cka për ne thonë ata është një e arritur shume e madhe dhe besojme se nje do vazhdojm e me këtë tempo pune edhe në të ardhmen.


Nga shkrimtar dhe poetë të pranishëm u prezentua edhe puna e tyre në botimin e veprave individuale ku më këtë rast në fondin e Bibliotekes së Ambasadës të gjithë dhuruan veprat e tyre.

Edhe Ambasadori Ruhi Hado në fjalën e tij u shpreh mjaft i impresionuar me punën e kësaj shoqate të shkrimtarëve këtu dhe theksoj se kjo është një punë me vlerë pasi që përmes verave të shkruara ruhet puna dhe kontributi i shiqptareve në diasporë. Ai u shpreh i gatshëm që bashkëpunimi mes Ambasadës dhe shoqatës së shkrimatrëve të jetë edhe më i madh dhe në këtë drejtim të punohet edhe më shumë në kultivimin e  vlerave të mirefillta letrare në diasporë.

Në vazhdim kryetari i kryesisë së shoqates Hysen Ibrahmi infomoi diplomatin shqiptar rreth vizitës që anëtarët e shoqatës benë në trojet shqiptare ne kuadër të manifestimit të 100 vjetorit të Shqipërisë shtet. Përshtypjet e tyre dhe perjetimet e paharuara nga ajo vizitë, takimet me udhehqësit më të lart të shtetit shqiptar si me kryeministrin Sali Berisha, ministrin e Kulturës dhe përsonalitete të ndryshme të jetës shoqërore dhe kulturore atje.

Pas dite anëtarët e shoqates së shkrimtareve vizituan dhe takuan Krydiplomatin kosovarë Lulzim peci me stafin e tij në lokalet e Ambasadës së Republikës së Kosoves në Mbretërine sudeze në Stockholm. Me këtë rast Ambasadori Lulzim peci infomoi anëtaret e krysise se shoqates së shkmrimtarëve mbi punën dhe aktitetet e Ambasadës së Republikës së Kosovës. U bisedua edhe për mënyrën e  bashkëpunimit mes Ambasades dhe shoqatës në mënyrë që puna të jetë sa më e suksesshme.


Nga ana e Kryetarit Hysen Ibrahimi dhe anëtareve tjerë të kryesisë Ambasadori u infomua mbi punën dhe aktivtet e shoqatës, rezultatet dhe të arriturat gjatë vitit që po lemë pas si dhe planet dhe mundësit për të ardhmen.

Ambasadori Lulëzim Peci shprehu mirënjohjen dhe konsideratën e tij për të arriturat e kësaj shoqate dhe se sipas tij do ishte me inetres nëse shoqata do kishte mundësi të angazhohej që pos asaj qe ajo ka në planet e saj për ”Thesarin nr 2” të botoj dhe ate se cka shtypi suedez  prezentoj për shqiptarët nga vitet 80 e deri me shpalljen e pavarësisë së Republikës së Kosovës si dhe ndoshta do ishte më interes të botohej edhe nje antalogji e poeteve shqiptar ne Suedi.

Këto sygjerime dhe propozime të ambassador Pecit nga të pranishmit u pranuan me miradi dhe se mendohet se edhe në këtë drejtim shoqata do angazhohet dhe do ia dal me botim.

 

 

Kadri Tarelli: MIQ NGA SUEDIA, KOSOVA E KALABRIA NË SHKOLLËN “ILIRIA”. PLAZH. DURRËS

 

Miq në shkollën “Iliria”

Durrës më 12. 12. 2012

 

MIQ NGA SUEDIA, KOSOVA E KALABRIA NË SHKOLLËN “ILIRIA”. PLAZH. DURRËS


Veprimtari të shumta u zhvilluan nëpër të gjitha shkollat e Durrësit, me rastin e 100 vjetorit të pavarësisë. Për të qënë të saktë i gjithë viti ishte i mbushur me të tilla “ngjarje”, që kulmuan në ditët e fundit të nëtorit, të cilat i dhanë qytetit një gjallëri të pazakontë e që do të mbetet gjatë në kujtesë. Që u bënë festime në të gjitha shkollat nuk përbën gjë të veçantë, pasi kudo ishin përgatitur me kujdes programe që t’i shkonin përshtat kësaj dite të “Shenjtë” të shqipatrëve, por kur thua se së bashku me ne festuan edhe  suedezë, kosovarë dhe kalabrezë, atëherë duhet ndalur pak. Jo të gjithë e kishin këtë fat dhe mundësi, që mes tyre të kishte edhe miq kaq të rrallë.

Me ftesë të Flamur Panaritit drejtor i shkollës jopublike “Iliria” në Plazh në Durrës, miqtë nga suedia, Kosova e Tirana kryen një vizitë pune në mjediset e shkollës, ku gjetën një mjedis festiv. Suedezët miq ishin, Per Kettsen drejtori i shkollës “Fjardingskolan”, Sonja Persson mësuese në këtë shkollë, bashkë me ta edhe shqiptarë nga Kosova me banim në Suedi, si Sokol Demaku mësues, poet, shkrimtar, publicist, drejtues i radios lokale në gjuhën shqipe, botues i revistës “Dituria”, me ta edhe shumë i njohuri Sedulla Zendeli-Daja, shqiptar nga Maqedonia, shkrimtar e poet, hartues i fjalorit shqip-suedisht me 27.000 fjalë. Shumë e veçantë ishte pjesmarrja e Hamit Gurgurit, shkrimtar dhe përkthyes, i cili u nis nga Suedia, mbrin në Kosovë dhe i bashkëngjitet grupit të flamurtarëve që shkonin në këmbë për në Vlorë, si Isa Boletini me plot luftëtarë kosovarë këtu e 100 vjet të shkuar. Në festë ishin të ftuar edhe nga Kosova, poeti Adem Zaplluzha dhe Kadrije Meniqi drejtore e shkollës “Isa Boletini” në Vushtri. Si të ftuar bashkë me miqtë erdhën edhe shkrimtarë e publicistë nga Tirana, si Murat Gecaj, Viron Kona, Ibrahim Hajdarmataj, Bashkim Saliasi dhe Petrit Xhaja. Së bashku, shoqëruar me miqtë ishte edhe Avdyl Buçpapaj drejtor i shkollës “Demokracia”, i cili pati kënaqësinë t’i kishte më parë të gjithë pjestarë të festës në shkollën e tij.

Ishin mësuesit dhe nxënësit e shkollës “Iliria”, që pritën e përejtuan kënaqsin, që festës t’i shtohej lezeti me miq të ardhur nga larg kastile për këto dit të shënuara. Shumica e vizitorëve vinte për herë të parë këtu, ndaj mbetën të befasuar nga kushtet e krijuar për mësim dhe edukim, duke filluar që nga korridorët të shtruar me tapet e më tej nëpër klasa, bibliotekë e laboratorë, të gjitha të paisura më së miri. Interesimi i miqëve suedez ishte kryesisht për lëndën e matematikës, për të cilën kërkojnë të marrin përvojën e shkollave tona. Por kënaqësia më e madhe u ndje kur u vizitua parku rreth e qark shkollës, ku, pavarësisht se jemi në prag fillim dimri, gjejmë një gjelbërim të harlisur të barit, portokallave, limonave dhe drurëve të ndryshëm. Në mes të këtij “oazi të pyllëzuar”, ndeshim me kafazë të mëdhenj të mbushur me shpendë dhe kafshë të egra, e për të vazhduar me “liqene” ku notojnë mjelma të bardha e të zeza. Është një mrekulli e vërtetë, një mjedis që e vlen të merret si model, pasi aty nxënësi mëson dhe edukohet me ndjenjën e të bukurës dhe të dobishmes.


Nj bisedë mes miqsh, Per Kettesen u shpreh i mjaft i kënaqur nga mikpritja shqiptare, njëkohësisht i habitur nga ky mjedis i mbajtur kaq mirë dhe i ujdisur kaq bukur, që është në kontrast me gjendjen dhe pamjen e rrugëve dhe lagjeve të qytetit. Është një plagë që na dhemb të gjithëve, ndaj pikërisht këtu ndërhyn drejtor Flamuri, duke shprehur nevojën për shkëmbim përvoje, në mënyrë që  të përfitojmë nga shembulli i shkollës dhe i vendit të tyre. Pasi ndjehet shqetësimi si mësues e si qytetar sepse përpiqen të  edukojnë brenda shkollës dhe më pas përplasen me pamjen e shëmtuar, kur dalin në mjedisin e qytetit. Shkollat tona kanë nevojë të njihen me format e punës që ndjekin kolegët suedez, sidomos për krijimin dhe ndërtimin e marrëdhënive të bashkëpunimit demokratik mësues-nxënës-prindër-komunitet, mbase më së shumti, për edukimin e nxënësve që të zbatojnë kudo e kurdoherë norma qyteatrie. Të gjithë kanë nevojë ta shohin e ta prekin në vend demokracinë suedeze, e cila është kampione dhe qendron në majë të të gjitha vendeve të botës. Mes të tjerave, u diskutua gjatë dobia dhe hartimi i projekteve pa të cilat shkolla nuk ka zhvillim të qëndrueshëm. Megjithëse siç shprehen suedezët, s’mjafton një projekt i mirë, po nuk u zbatua deri në fund.


Dy dit më vonë në festimet e100-vjetorit të pavarësisë, në shkollë u ndodh edhe grupi folklorik kalabrez “Figli dell’akuila”, e përkthyer në shqip: “Të biltë e shqiponjës”, i ardhur nga Italia. Grupi përbëhej prej njëzet e pesë pjesëmarrësish dhe po niseshin për të marrë pjesë në festimet në Tiranë. Kur dëgjuan muzikë u kthyen, përshëndetën, u takuan dhe u përqafuan si vëllezër të një gjaku, me mësuesit dhe prindërit pjesëmarrës. U ngjitën në skenë dhe kënduan dy këngë shumë të bukura. Kënga “Ne jemi arbëresh” na drithëroi të gjithëve. Kishin kaq shumë emocione, pavarësisht se ishin ngjitur kushedi sa herë në skenat e botës. Siç u shprehën në shqip Paskuale Bruno. President Gruppo Folk “Figli dell’akuila”. “Të biltë e shqiponjës” dhe Francesko Pellikano Sindako Di Fraskineto. Prov. Cozenza. Calabria, ata kishin shumë dëshirë të qëndronin më gjatë, të ndiqnin të gjithë koncertin e të kënaqshin me këta djem e vajza si yje, që të veshur me Kostume kombëare këndojnë e kërcejnë kaq bukur. Ishte bukur ! Vërtet bukur, kur feston me miq që vijnë nga larg, e sidomos kur janë edhe të gjakut tënd.

Takimet me miq të largët ndodhin rrallë, por suedezët, kosovarët dhe kalabrezët do të mbeten gjatë në kujtesën e mësuesve, nxënësve dhe prindërve. Ishte 100 vjetori i Pavërësisë që na bashkoi.

Të bashkuar të festojmë edhe mijra përvjetorë të tillë !

 

Kadri Tarelli

Durrës

 

 

Murat Gecaj: ME VËLLEZËRIT EMIGRANTË NË SUEDI, KUR FESTONIM 100 VJET PAVARËSI…

 

ME VËLLEZËRIT EMIGRANTË NË SUEDI, KUR FESTONIM 100 VJET PAVARËSI…

-Mbresa-

Nga: Prof. Murat Gecaj

Publicist e studiues-Tiranë


 

Bisedë e ngrohtë dhe miqësore, me Prof. Dr. Sali Berisha, Kryeministër i  Shqipërisë (Tiranë, 29 Nëntor, 2012)

1.

Në një bisedë përmes Internetit,  miku im Sokol Demaku më kishte njoftuar se kolegu ynë i përbashkët, Bahtir Latifi ndodhej në Vlorë, për të marrë pjesë në festimet e 100-vjetorit të Pavarësisë. Gjithashtu, më pare, ai më kishte thënë se, me këtë rast,  po përgatitej një udhëtim i disa vetave, nga Suedia, për në Kosovë dhe, më tej, në kryeqytetin e shtetit të parë shqiptar…

Ndërsa një ditë më pas, pra më 29 nëntor 2012, kur në Tiranë vazhdonin ende festimet dhe veprimtaritë e ndryshme, më mori në celular i njohuri im, biznesmeni me banim në atë shtet skandinav, Halim Hoti. Ai më tregoi se grupi i bashkatdhetarëve nga Suedia ndodhej te Muzeu Historik Kombëtar dhe se prisnin orën e takimit me Kryeministrin e Shqipërisë, prof.dr. Sali Berisha. Sigurisht, pa u vonuar u nisa për  atje. Por, ndërkaq, doja të dija për kolegun e mikun tim, shkrimtarin e publicistin Viron Kona, gjithashtu, i njohur mirë nga ata. Pas lidhjes me celular, mësova se ai ndodhej pikërisht në qytetin e Vlorës, pra ishte e pamundur ardhja e tij që t’i takonte. Kjo sepse bashkatdhetarët tanë do të udhëtonin shpejt, pa u vonuar, një pjesë me autobus për në Suedi dhe pak veta  për në Kosovë.

I pari, që takova në afërsi të Muzeut, ishte Bedri Paci, bashkëfshatar i imi nga Bujani i Malësisë së Gjakovës (Tropoja). Ashtu si dhe me një pjesë të atyre kolegëve, me këtë isha njohur në prill të këtij viti, kur u zhvilluan, në Boras të Suedisë, veprimtaritë  me rastin e 5-vjetorit të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni”. Jo larg tij, ishte edhe miku shkrimtar  Fetah Bahtiri, me kolegë të tjerë.  Së bashku, shkuam te një makinë, ku ai kishte lënë disa libra të tijët. Pasi m’i nënshkroi me dashamirësi ata, m’i dhuroi librat: “Dritë, ngrohtësi, optimizëm” (për shkollën shqipe në strehimoren Svenshëgen, Suedi, më 1991-1994), Prishtinë, 28 nëntor 2012  e vëllimin me poezi “Monolog në mërgim” (Prishtinë, 2012), si  dhe librin me disa autorë, “Thesar Kombëtar i Mërgatës Shqiptare në Suedi”-Nr.1, 2012.

Ishte kënaqësi për mua, kur  ritakova  Florije-Lule Bajraktarin, veshur me rroba të bukura popullore, nga  vendlindja e saj, Kosova. Në Boras atë e kisha parë, kur i dhuroi albanologut Ullmar Kvik një pikturë, ku ishte pikërisht një lule, simbol  mirënjohjeje e respekti për të. Ajo më tha se kishte pyetur disa veta, nëse duhej ta veshte e ta mbante rrobën kombëtare, gjatë këtyre manifestimeve. Sigurisht, edhe unë e përgëzova për këtë gjest të bukur e domethënës të saj.

U desh të kalonin disa minuta, që t’i “gjenim” kolegët e miqtë e mi, Hysen Ibrahimin, kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve e Krijuesve Shqiptarë “Papa Klemanri XI-Albani”, në Suedi dhe biznesmenin e njohur, në atë bashkësi e më gjerë, Halim Hotin. U përqafova përzemërsisht me të gjithë dhe, pasi koha na priste, shkuam në një lokal, aty afër e pimë bashkë nga një kafe. Temë e bisedave tona ishin festimet e bukura dhe masive të shqiptarëve, në Shqipëri e Kosovë, por dhe në të gjitha trojet tona amtare e në diasporë.

Shënoj këtu se, pasi ata u larguan për në Suedi, publicisti Bahtir Latifi publikoi te faqja e ineternetit “Dituria”(Boras) një reportazh. Ndër të tjerat, aty mësova se në udhëtimin e gjatë me autobus, nga Suedia për në Kosovë, ku arritën më 24 nëntor, vërtet ishin lodhur  ca, por dhe ishin kënaqur: me biseda të ndërsjellta, duke recituar poezi etj. Një ngjarje e shënuar kishte qenë për ta, përurimi i shtatores së “gjeneralit popullor” Isa Boletini, në Mitrovicë. I frymëzuar nga ky rast, aty për aty, Fetah Bahtri shkroi një poezi. Ndër vargjet e saj, po shkëpus vetëm këto:

Këtu, para teje u përkulën beglerë e pashallarë,
Hasan Prishtina, Bajram Curri e Ismail Qemal…
Eu! Sa i madh që qenke, sot gjeneral,
Sikur bjeshkët e Isniqit me mal,
Me flamur buzë Ibrit e Sitnicës,
Zbukuron sheshin e Mitrovicës…


 

Një fofografi e përbashkët dhe e paharruar, nga takimi me Kryeministrin e Shqipërisë, Prof.Dr. Sali Berisha

Kolegu B.Latifi tregoi se, kur ata hynë në tokën e Shqipërisë, 48-vjeçari Enver Krasniqi, që shkelte këtu për herë të parë, u emocionua shumë. Prandaj u ul në gjunjë dhe e puthi tokën tonë amtare!

Gjithashtu, gjatë bisedave tona të ngrohta, më treguan plot emocion për  mbresat e shumta, nga pjesëmarrja në festimet e organizuara në Vlorën e Ismail Qemalit. Më 28 Nëntor 1912,  aty e kishin nënshkruar Aktin Historik të Pavarësisë Kombëtare edhe disa delegatë nga Kosova, pra Sali Gjukë Dukagjini, Bedri Pejani e Rexhep Mitrovica, por dhe Mid’hat Frashëri, përfaqësues i saj. Në mbështetje të fortë dhe të palëkundur të kësaj ngjarjeje madhore, në historinë tonë mbarëkombëtare, kishin qenë edhe Isa Boletini, Hasan Prishtina e Bajram Curri, ky i fundit në pamundësi për të qenë i pranishëm aty, nga rrethanet e krijuara, sidomos në Veri të Shqipërisë.

2.

Me mendimin e afrimit të orës së takimit, me Kryeministrin Sali Berisha, udhëtuam për atje me një autobus të linjës qytetëse. Sapo arritëm te porta e hyrjes, nëpunësit e atyshëm na treguan se kishin dijeni të saktë për pritjen  e parashikuar. Pasi u kryen formalitetet e duhura, bashkë me këtë grup, hyra edhe unë në mjediset e Kryeministrisë. Të  jem i sinqertë me lexuesit, edhe pse i moshuar, nuk më kishte takuar ndonjëherë rasti të shkoja në zyrat e Kryeministrit të Shqipërisë. Ndërsa kisha takuar në zyrën e tij disa herë kolegun publicist, Qemal Sakajeva, nëpunës pranë atij institucioni të lartë shtetëror të vendit tonë. Pra, ashtu si kolegët bashkatdhetarë me banim në Suedi, kjo përbënte një ngjarje të rrallë për mua. I pari, që njoha, ishte Neritan Ceka, këshilltar aty dhe që e kisha patur bashkëstudent, në Faklultetin Histori-Filologji të Universitetit të Tiranës, unë për gjuhë-letërsi dhe ai për histori. Më vonë u bë arkeolog i dëgjuar, si i jati Hasan Ceka, por dhe politikan e deputet në Kuvendin e Shqipërisë.

Kishim zënë vend të gjithë afër kabinetit të Kryeministrit… Sakaq, nga dera përballë doli prof.dr. Sali Berisha, i qeshur  dhe plot energji. U takua me radhë e përzemërsisht  me gjithë të pranishmit. Ai na uroi mirëserdhjen e iu drejtua të tjerëve, nëse e dinin që unë e kisha patur atë nxënës, në shkollën 7-vjeçare të fshatit Tropojë, në vitet ’50-të të shekullit të kaluar. Ndërsa unë iu përgjigja atij, me faktin, tashmë të njohur: “Dhe, të kemi patur nxënësin më të mirë të shkollës!” Ç’është e vërteta, pa u zgjatur, shënoj këtu se ne kemi patur takime e kemi mbajtur lidhje të mëvonshme edhe familjare, për arsye të vendbanimit në një lagje të Tiranës, të profesioinit të tij mjek zemre ose të detyrës sime në shtyp.

Dr.Berisha foli për festimet madhështore të 100-vjetorit të Pavarësisë, për nderimin e veçantë, që iu bë shumë figurave të shquara atdhetare etj. Por edhe u interesua posaçërisht për punën dhe jetën e këtyre bashkatdhetarëve, me banim në Suedinë mike. Siç e kam shënuar dhe në një shkrim të mëparshëm, e falënderuan Kryeministrin për pritjen e ngrohtë, Hysen Ibrahimi e Qibrije Hoxha. Pasi të gjithë së bashku bëmë  një fotografi me Kryeministrin, ky i përshëndeti një për një të gjithë pjesëmarrësit në këtë takim dhe i uroi ata përsëri,  për festën e përbashkët të Flamurit dhe për arritje sa më të mira, në jetën e përditëshme.

Kur po delnim nga hyrja e Kryeministrisë, me një çantë në shpinë, gjetëm arsimtarin dhe shkrimtarin e njohur Hamit Gurguri, gjithashtu, emigrant në Suedi. Ai ishte kthyer nëpër Durrës, pas udhëtimit të kryer më këmbë, që nga Kosova e deri në Vlorë. Sigurisht, atij i mbeti merak, që nuk arriti të ishte i pranishëm në takimin me Dr. Berishën.

Për korrektësi, shënoj këtu, se në takimin e mësipërm me Kryeministrin, prof.dr. Sali Berisha, ishin: Hysen Ibrahimi, Qibrije Hoxha, Fetah Bahtiri, Osman Ahmetxhekaj, Rrahman Rrahmani, Florije-Lule Bajraktari, Bedri Paci, Bahtir Latifi, Bajram Muharremi, Shaban Murseli, Adem Ahmeti, Halim Hoti, Mursel Shkupolli dhe unë.

3.

Në vendtakimin e parë, pra në afërsi të Muzeut Historik Kombëtar, ku kishim bërë edhe disa fofografi për kujtim, u ndava me të gjithë ata kolegë e miq të dashur, duke i falënderuar  sinqerisht për nismën e tyre të bukur, realizimi i të cilës, padyshim, kërkoi nga të gjithë edhe lodhje të shumta fizike, por që u solli atyre mjaft kënaqësi shpirtërore dhe kujtime të paharruara. Sigurisht, për ato, ata do t’u tregojnë familjarëve e të afërmve dhe gjithë të njohurve të tyre, si në Suedi, por dhe në Kosovë e më larg.

Në mbyllje të këtyre pak radhëve, i përshëndes nga zemra të gjithë këta vëllezër bashkatdhetarë, të cilët morën udhën për në Tiranë e deri në Vlorë dhe që festuan e gëzuan bashkë me ne, në 100-vjetorin e shpalljes së Pavarësisë!

Tiranë, 11 dhjetor 2012

 

 

JETOJMË NË MËRGIM ME MENDJEN NË VENDLINDJE

 

Sokol DEMAKU

JETOJMË NË MËRGIM ME MENDJEN NË VENDLINDJE

Në Mbretërinë suedeze, 100-vjetori pavarësisë së Shqipërisë, u shënua në mënyrë më madhështore, në çdo vendbanim ku jetojnë shqiptarët. Ndërkohë, që në qytetin e vogël të Suedisë përendimore Skene janë zhvilluar aktivitete të ndryshme festive, ngritje e flamurit, turnir ne futboll për të gjitha kategorit dhe moshat, koncerte solemne me rastin e përvjetorit të pavarësisë, ku kanë marrë pjesë qindra bashkatdhetar nga shumë qytete të kësaj pjese të Mbretesise suedeze si dhe mysafirë nga vendet fqinje.


Me iniciativën e veprimtarëve të dalluar Avni Ismaili dhe Muharrem Shabani anëtar të krysisë së Shoqates Kulturore Shqiptare ”Dardania” me seli në këtë qytet aty u valëviten flamuj shqiptarë krahas atyre suedez, duke zbukuruar ambientet ku mbaheshin aktivitet kulturore e sportive që zhvilloheshin me rastine  100 vjetorit të festimit të Pavarësisë se shtetit shqiptar dhe Ditës së Flamurit.

Ky eveniment historik, kjo ditë e shenjtë e cila u kremtua me krenari, entuziazëm dhe në mënyrë të veçantë, si në Shqipëri, Prishtinë, Shkup, në të gjitha trojet shqiptare dhe diasporë, iu kushtua ngritjes se flamurit në Vlorë nga i mençuri dhe i urti Ismail Qemal-Vlora, që shpalli mëvetësinë dhe ribërjen e Shqipërisë, më 28 Nëntor 1912 e lidhur me këtë ngjarje kulminante për popullin shqiptar për të pranishmit foli mësuesi i Gjuhës shqipe ne këtë qutet Haki Gashi, i cili mes tjerash bëri një analizë të përgjithshme te situatës së kohës dhe kushteve në të cilat jetonin shqiptaret në atë kohë. Rëndesin e shpalljes së mvehtësisë nga i madhi Ismail Qemali dhejehonën e kësaj ngjarje të madhe për vensin dhe kombin tonë.

Pastaj anëtari i Krysise së SHKSH ”Dardania” Muharrem Shabani në mënyrë solemne u ndau mirnjohjet dhe shperblimeve ekipeve pjesëmarrëse në garat e organizuara nga kjo shoqatë me rastin e festes së pavaresise së shtetit shqiptar dhe ditës së flamurit.


Manifestimin tani më tradicional të festës sonë më të madhe kombëtare 28 Nëntorin - Ditën e Flamurit, me theks të veçantë 100 vjetorin e Pavarësisë shtoj Kryetari i krysisë së kësaj shoqate Avni Ismaili tani për ne këtu në mërgim është berë traditë duke mos anashakalua as përvejetorin e shpalljes së pavarësisë së Kosovës!
Salla ku mbahej manifestimi, salla e shkolles fillore të këtij qyteti huazuar enkast për ketë qëllim, ishte stolisur me flamuj kombëtar, me ngjyra dominuese Kuq e zi, mu sikur në mes të Shkupit, Prishtinës e Tiranës, me flamuj kombëtare të Shqipërisë edhe ato të Suedisë vendit ku bashkëkombasit tanë gjetën mbështjetjen për punë dhe jetë, me fotografi si dhe simbole dhe shenja të tjera kombëtare destinuara këti manifestimi madheshtor.

Organizatorët e manifestimit ishin kujdesur për të gjitha kategorit  e mysafirëve duke fillua nga moshat me të vogla deri tek të moshuarit. Mbrëmjen e bënë edhe më madhështore valltarët dhe vet pjesëmarrësit e mbremjes të cilët deri në orët e vona të kësaj nate vallëzuan me muzikën e zgjedhurë dhe vallet tona kombëtare.

 

 

Murat gecaj: MIQ NGA SUEDIA, NE SHKOLLËN 9-VJEÇARE “DEMOKRACIA”

 

MIQ NGA SUEDIA, NE SHKOLLËN 9-VJEÇARE “DEMOKRACIA”

(Në prag të 100-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë)

Nga: MURAT  GECAJ


Nxënësit në skenë: “Kur shpallej Pavarësia…”

1.

Një mëngjes, të para pak ditëve, në lokalin para Ministrisë së Arsimit dhe Shkencës, e kishim lënë për t’u takuar, ne disa kolegë të arsimit e shtypit. Më parë, kishim patur një lajm, që na shkaktoi kënaqësi të veçantë. Konkretisht, mësuam se në aeroportin e Rinasit kishin mbërritur kolegë e miq nga Suedia, të cilët ndodheshin për vizitë në shkollën 9-vjeçare “Demokracia” të qytetit të Durrësit. Që më parë, nga qyteti Boras, ku jeton e punon, arsimtari, publicisti e shkrimtari Sokol Demaku na e kishte dërguar me e-mail programin e detajuar të veprimtarive, që do të zhvillonin, bashkë me miqtë durrsakë.

I pari, që kishte arritur në vendin e caktuar, ishte mesuesi e shkrimtari Bashkim Saliasi. Sapo shkova dhe unë aty, nuk vonuan të vinin gazetarja e Radio-Tiranës, Kozeta Hoxha dhe zv.drejtori i shkollës 9-vjeçare në Kamzë, Petrit Xhaja, me makinën e tij. Por nuk mungoi as “djaloshi” mbi 75-vjeçar, arsimtari veteran i shkollës shqipe në Suedi, publicisti e shkrimtari dhe studiuesi Sadulla Zendeli, i njohur nga të gjithë, “Daja”. Ai ndodhej që para disa ditësh në Tiranë dhe kishte ndjekur nga afër disa përurime librash të rinj, në Panairin e 15-të Librit, “Tirana-2012”. Se dhe vetë ka përgatitur për botim dy libra të rinj, njëri nga të cilët është falori voluminoz, shqip-suedisht, mjaft i dobishëm për nxënësit shqiptarë dhe prindërit e tyre, në Suedi. Pasi morëm vesh se kishin shkuar në Durrës e na prisnin atje edhe kolegët Viron Kona e Ibrahim Hajdarmataj, u nisëm udhës për atje.

Vërtet kam qenë shpesh në Durrës, por nuk e dija se ku ndodhet shkolla 9-vjeçare me emrin simbolik “Demokracia”, e cila drejtohet nga bashkëfshatari im,   Abdyl Buçpapaj. Ndërsa e dija mirë, se ai kolektiv mësuesish e nxënësish janë të lidhur (“binjakëzuar”), me “Fjordingskolan” të qytetit Boras, në Suedi. Deri tani ata kanë bërë vizita të ndërsjellta dhe kanë ndjekur disa veprimtari të përbashkëta, si mësimore dhe kulturore e artistike. “Gjurmët” e këtyre lidhjeve mjaft të dobishme: unë, Viron Kona, Kozeta Hoxha dhe arsimtarja Kadrije Gurmani i gjetëm sivjet atje, kur ishim në festimet e 5-vjetorit të Qendrës Atdhetare e Kulturore “Migjeni”, si dhe të revistës e radios në shqip, me emrin “Dituria”.

2.

Sapo arritëm në mjediset e shkollës “Demokracia”, vërejtëm se aty të gjithë ishin në festë. Miku e kolegu Sokol Demaku na takoi i pari, me atë shkathtësinë e dashamirësinë e tij, tashmë të njohur, që i kam përmendur edhe në shkrime të tjerë të mëparshëm. Paksa i përmbajtur, por me buzëqeshje në fytyrë, na shtërngoi duart drejtori i shkollësë së Borasit, Per Kettisen, si dhe mësuesja Sonja Persson. Gjithashtu, aty gjetëm  mësuesin nga Kosova, i cili ka disa vite në Suedi, Hamit Gurgurin, me qeleshën e qendisur, me simbolin tonë kombëtar. Ai kishte ndaluar aty, gjatë rrugës më këmbë, nga Skënderajt e Kosovës, për në qytetin e Vlorës. Gjithashtu, ishin të pranishëm poeti i njohur kosovar Adem Zaplluzha, drejtoresha e shkollës fiollore të Vushtrisë, Kadrije Mëniqi etj.


Vajzat, qëndisin Flamurin Kombëtar…

Ndërsa nisën të dilnin pamje në ekran, përmes vidioprojektorit, nga jeta dhe veprimtaritë në shkollën “Demokracia”, për vizitat e ndërsjellta Durrës-Boras dhe për disa nga të ftuarit, të gjithë u ngritën në këmbë dhe kënduam Himnin tonë Kombëtar. Pastaj fjalën përshëndetëse në koncertin festiv dhe shfaqjen, me temë “Gëzon Pavarësinë, Shqipëria ime”, e mbajti dejtori i shkollës, Abdyl Buçpapaj. Më tej, vijoi “zinxhiri” i recitimeve të poezive dhe i skeçeve tematike, nga nxënësit e shkollës.

Ato ishin të gërshetuara bukur edhe me fjalën e të ftuarëve në këtë festë. Drejtori Per Ketisen ose rektori, siç e quajnë në Suedi, tha se ishte kënaqësi e veçantë për të, se ndodhej herën e tretë në gjirin e atij kolektivi mësues-nxënës e prindër. “Nuk i kuptoj fjalët shqipe,-u shpreh ai,-por e ndiej mirë pulsin e zemrave tuaja, që rrahë me forcë për Shqipërinë, si dhe për lidhjet tona miqësore. Kemi përfituar e do të përfitojmë shumë nga njëri-tjetri, sidomos në mësimdhënie, ne për matematikën e për veprimtaritë, që zhvillojmë. Kështu do të ecim bashkë, në këtë udhë frytdhënëse”.

Me duatrokitje të forta u prit fjala e Dajës. Ai u tregoi të pranishmëve, se shumë vite të shkuara  i kishte hapur dyert e shkollës së parë shqipe në Suedi, ku jeton familjarisht, tash mbi 50 vjet. “Ajo ishte ditë e madhe, e paharruar dhe e bekuar, si për mua, pod he për nxënësit e prindërit e tyre…Ishte data 5 maj 1972”-u shpreh ai dhe sytë i shkëlqenin, nga rikujtimi i asaj kohe. Po ishte kërshëri, sidomos për nxënësit që dëgjonin, se si ai shkroi edhe tekste mësimore për atë shkollë e shkolla të tjera shqipe, të cilat u hapën më vonë në atë vend të bukur skandinav. Ndërsa nuk harroi të flasë me dhimbje e mall për vendlindjen, Gostivarin, për të cilën ka shkruar poezi e libra dhe se kurrë nuk e harron atë.


Nga e djathta: P.Xhaja, M.Gecaj, Daja, S.Demaku, V.Kona, I.Hajdarmataj e  A.Buçpapaj

Vëmendjen e të pranishmëve e tërhoqën edhe fjalët e mësuesit Hamit Gurguri, i cili jeton tash 20 vjet në Suedi dhe tani po udhëtonte më këmbë për në Vlorë, me një flamur kuqezi në dorë dhe në kokë qeleshen me simbolin tonë kombëtar. “Kudo më kanë pritur shumë mirë, gjatë udhtimit tim. Me kënaqësi, në qytete ose fshatra, më  kanë ofruar ujë e bukë dhe strehim…Nga mërgimi, por dhe nga Kosova, po sjell dashuri për të gjithë në Shqipëri, e cila tani është në festë”. Pastaj u ndal në jetën gjatë këtyre viteve në emigracion, për librat që ka botuar dhe të tjerë, që do t’i shkruajë. “Mua më frymëzojnë njerëzit, në dukje, të thjeshtë e të vegjël, por të cilët bëjnë punë të mëdha për Atdheun”,-e mbylli ai bisedën e tij, duke uruar për festën e madhe të Pavarësisë, e cila u përket të gjithë shqiptarëve, në trojet e tyre amtare dhe në diasporë.

Në vazhdim, poeti Adem Zaplluzha recitoi një poezi të tij, kushtuar 100-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë, e cila nënvizon se mjaft kemi patur, gjatë histories, brenga e lotë. Pra, tani le të jemi të gjithë të bashkuar, të sigurojmë e të kemi vetëm kënaqësi e buzëqeshje. Një poezi të tij recitoi edhe Vaso Papaj. Ndërsa u ndoqën me mjaft interes fjalët e  aresimtarit, shkrimtarir dhe publicistit Sokol Demakut. Në to, i kushtoi vend të veçantë fryteve të “binjakazimit” ndërmjet dy shkollave të tyre.

Përshëndetën e folën me radhë, shkrimtari e publicisti Viron Kona, unë, mësueset e shkollës  Mimoza Mezini e Merita Thertori, gjithashtu poete.

Mbyllja e veprimtarisë ishte mjaft e bukur, emocionuese dhe domethënëse. Nxënësit, të veshur me rroba të bukura, disa popoullore dhe në to ngjitur simbole kombëtare, me flamuj në dorë, inskenuan çastin e ngritjes së Flamurit Kombëtar, nga Ismail Qemali dhe të shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, në Vlorë, më 28 Nantor 1912. Salla shpërtheu në duartrokitje dhe të pranishmit i falënderuan nxënësit për shfaqjen e bukur dhe bashkë me ta bënë mjaft fotografi, të cilat do të mbeten kujtim i paharruar, nga ajo ditë festive.


Daja, duke folur në Bibliotekën e qytetit të Durrësit…

Në atë pasdite, të ftuarit u ndanë në dy pjesë. Disa panë orë mësimore në klasat e ciklit të ulët, ndërsa të tjerët vizituan mjediset e Bibliotekës së Durrësit, ku është drejtoreshë Flora Dervishi. Nën drejtimin e punonjëses Teuta Dhima, disa nxënës, lexues të rregullt, recituan poezi plot frymëzim, si Aleks Llukovi, Fllanxa Shurbi, Sofika Gega e Jesika Osmani. Ndërsa folën për nevojën e leximit, që në moshat e reja e gjatë tërë jetës dhe për botimet e tyre, të ftuarit Sadulla Zendeli, Sokol Demaku, Viron Kona e M.Gecaj, por dhe arsimtarët Kadri Tarelli e Petrit Xhaja. Me këtë rast, të gjithë e uruam njëri-tjetrin për festën e Pavarësisë.

Po atë ditë, miqtë nga Suedia, Tirana e Kosova bënë një vizitë në shkollën jopublike “Iliria”, në plazhin e Durrësit, me drejtor Flamur Panaritin. Ndër të tjera, aty pamë disa mjedise të bukura, si për realizimin e programit mësimir-edukativ dhe zhvillimin e veprimtarive të ndryshme. Në atë mjediss të këndshëm, provuam edhe mikpritjen e bujarinë e pritësve, të cilët na shkruan një drekë të bollshme.

…Në ditët pasardhëse, sipas programit të parashikuar, miqtë nga Suedia ndoqën orë mësimore dhe veprimtari të tjera, në shkollën 9-vjeçare “Demokracia” të Durrësit. I frytshëm ishte shkëmbimi i mendimeve dhe i përvojave ndërmjet mësuesve, shqiptarë e suedezë.

Tani, kur miqtë tanë janë kthyer në qytetin e tyre Boras, ata nuk do ta harrojnë këtë vizitë të tyre, në Durrës. Por, sigurisht, do të mendojnë e projektojnë përsëri veprimtari të tjera, të përbashkëta e të ndërsjellta. Se, tashmë, shkollat e Atdheut tonë i kanë “dyert e hapura” për në shkollat perëndimore, të Europës e më gjerë.

Tiranë, 25 nëntor 2012

 

 


Faqe 13 nga 38

Tidningen-Gazeta

Inloggning-Hyrje

Vem är Online?

Kemi 20 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1421757
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

NË GELSENKIRCHEN TË GJERMANISË MËRGIMTARËT TANË SHËNUAN DITËN E FLAMURIT

 

Shkruan:Shaban  Cakolli


Në Gelsenkirchen të Gjermanisë muaj më parë është themeluar një Shoqatë Kulturore-Sportive Shqiptare e cila është mjaft aktive.Unë mendoj se në diasporën tonë shoqatat janë forma më e përshtatshme e organizimit të komunitetit tonë,mes së cilave realizohen më së miri interesat e komunitetit tanë në mërgim,iniciativat,kontributet,aktivitetet kulturore dhe kultivimi i tyre,lidhjet mes shqiptarëve këtu,lidhjet me organet e shtetit në të cilin janë strehuar dhe deri te lidhjet e tyre
me atdheun.Unë mendoj se kjo formë e organizimit është e domosdoshme,e bindshme më e frytshme se  organizimet partiake këtu.Shoqata kulturoro-sportive


në Gelsenkirchen është treguar e shkathët ,me gatishmëri të plotë në realizimin e detyrave që ka përpara.Është një shoqatë me qëllime jo fitimprurëse,por që angazhohet në zbutëjen e kërkesave të mërgimtarëve tanë këtu.Ajo angazhohet të bashkoi në gjirin e vet qytetarët pa  dallime moshe,gjinie dhe bindje.Veq tjerash
kjo shoqatë është e lidhur dhe mishëruar me shkollat  me mësim plotësues në gjuhën shqipe,ku aktivitetet e  koordinuara së bashku  dalin shumë frytëdhënëse.
Shoqata është e regjistruar zyrtarisht tek organet gjermane dhe e drejtojnë veprimtarë të shquar:

Naser Qerkinaj,kryetar
Mimoza Leka
Vehbi Baftiri
Zymer Arifi

Nuk duhet harruar se ka edhe shumë të tjerë që janë thjesht antarë,por për lakmi mbështesin kryesinë e shoqatës,si:Gani Loshi,Avni Hoti,Musa Lushtaku,Selatin Duhlaku,Shaip Ramadani etj,...
Si në organizimet tjera edhe festën e Flamurit e ka marrur me shumë sinçeritet me dëshirë që ky shënim të kaloj në mënyrë sa më dinjitoze,çka vërtetë e tëra u arrit   për lakmi.Mimoza Leka një
zonjë intelektuale që vjen nga Shqipëria,që veq punëve në shoqatë kryan edhe punën e ligjërueses me kursistët e huaj për integrim në shoqërinë gjermane,me një përkushtim të pashoq,me plot intelekt e pedantëri ka udhëhequr këtë program
të ditës së Flamurit,i cili mund të llogaritet ndër programet më të pregaditura që janë bërë ndonjëhere në këto rrethe.
Në njërën ga sallat më të mëdha të qytetit ",Schalker Gymnasium" të dielen më 28 nëntor, në mënyrë impozante është shënuar 98 vjetori i Shpalljes së pavarsisë së Shqipërisë dhe ngritjes së flamurit kombëtar.
Kishin ardhur të festonin së bashku  qindrapjesmarrës; burra, gra, të rinjë e të reja. Madhështinë e këti tubimi e shtuan sidomos nxënësit e shkollës shqipe së bashku me mësueset e tyre Sejdi Gashin të cilëtt kishin përgaditur programe kulturore me këngë, valle e poezi kushtuar dëshmorëve të lirisë dhe Flamurit Kombëtar.Në mesin e kësaj atmosfere të ngrohët, ishin të pranishëm Te pranishem ne kete manifestim ishin edhe perfaqesues te qytetit Gelsenkirchen, si Mehmet Ayas, i ngarkuar per integrim dhe Dagmar Eckart, drejtoreshe e qendres per keshillim te nxenesve mergimtare (RAA Gelsenkirchen). Ata mbeten te habitur dhe shume te impresionuar me nivelin e programit shqiptar dhe me prezentimin dinjitoz te kultures sone te pasur. të cilët në fjalën e tyre uruan të gjithë të pranishmit për këtë ditë feste dhe kërkuan që fryma e bashkimit dhe unitetit rreth flamurit të mbretërojë kudo ndër shiqptarë.


Lidhur me rëndësinë e madhe historike që ka data 28 Nëntor 1912, para të pranishmëve foli, veprimtarija  Mimoza Lek,kurse pasi kishte prani të qytetarëve gjerman në gjuhën gjermane Referoi Desar Sylejmani.. Ata paraqitën para tëpranishmëve rrugën e gjatë e shumë të mundimëshme nëpër të cilën eci populli shqiptar deri në shpalljen e pavarsisë dhe pastaj pas coptimit të saj deri në Pavarsinë e Kosovës që lidhet me rezistencën gjithëpopullore të shqiptarëve.
Udheheqjen artistike te programit akademik kete vit e mori persiper dirigjenti dhe pianisti shkodran i njohur ne tere Europen, Desar Sulejmani. Ai eshte anetar i ansamblit te teatrit te operas dhe baletit Musiktheater im Revier ne Gelsenkirchen si dhe dirigjent i orkestres Heinrich-Heine Symphoniker ne Düsseldorf. Per Diten e Flamurit Desar Sulejmani perzgjodhi disa pika klasike per piano dhe violine nga kompozitoret me te mire shqiptare, si Tonin Harapi, Pjeter Gaci etj si dhe nga kompozitore te tjere. Violinistet profesioniste Migen Begolli dhe Alban Shehu nga Tirana, te cilet shkollimin e tyre kane filluar ne Shqiperi, per te vazhduar pastaj specializimin ne Akademine e Arteve ne Essen te Gjermanise, i dhuruan publikut artdashes nje emocion te vecante me lojen e tyre te persosur ne violine. Kengetarja gjermane Jessica Sulejmani mahniti publikun me zerin e saj magjepes ne  baladen “Hurt”. Ajo u percoll me nje kercim bashkekohor nga Xhesika Hoxha, e cila krijoi nje atmosfere shume te bukur.
Driton Gashi,njëri ndër aktivistët  e njohur të këtij rrethi,i cili ka ndihmuar shumë organizimet kombëtare dhe shkollore këtu në mërgim,veq që ka kryar këtu studimet në gjuhën gjermane,që erdhi i ri në moshën katrëmbëdhjet vjeçare,ia doli të mbajë ndezur zjarrin e dashurisë kombëtare,të ruaj gjuhë
dhe kulturë e traditë kombëtare,ai kultivoi edhe këngën shqipe i cili me zërin e ëmbël pushtoi zemrat e artdashësve në shumë mese.Kësaj radhe ai u paraqit para të pranishmëv me kenget
 „Bridge over troubled water“ nga Simon and Garfunkel si dhe kengen „Pocari“ me tekst te Dritero Agollit dhe muzike te Naim Gjoshit.Motrat Xhesika dhe Ana Hoxha deshmuan se jane kercimtare shume te talentuara me performacen e tyre moderne, ku u gershetua edhe kenga „Origjinale“ e kengetares sone te madhe Aurela Gace.
Te gjitha pikat e programit i shoqeroi me virtuositet te madh pianisti yne Desar Sulejmani.Violinistet profesioniste Migen Begolli dhe Alban Shehu nga Tirana, te cilet shkollimin e tyre kane filluar ne Shqiperi, per te vazhduar pastaj specializimin ne Akademine e Arteve ne Essen te Gjermanise, i dhuruan publikut artdashes nje emocion te vecante me lojen e tyre te persosur ne violine. Kengetarja gjermane Jessica Sulejmani mahniti publikun me zerin e saj magjepes ne  baladen “Hurt”. Ajo u percoll me nje kercim bashkekohor nga Xhesika Hoxha, e cila krijoi nje atmosfere shume te bukur.


Kjo ishte pjesa e parë e programit akademik,kurse pjesën tjetër të programit shkollor e udhëheqën  Mimoza  Leka dhe mësuesi ynë shumë i mirënjohur  z.Sejdi Gashi i cili për gjysmë shekulli ishërbeu fushës më të rëndësishme
fushë e cila ishte dje,është sot dhe do të mbetet edhe në të ardhëmen më e rëndësishmja për popullin tonë dhe fatin e tij.Kjo fushë e kaemrin arsim kombëtar,shkollë shqipe,e cila fëmijëve tanë u dhuron dritën e diturisë dhe mundësitë për të kuptuar ekzistencën në kohë dhe hapësirë.Të vegjëlit kjo ardhmëri e ndritur e jona,me pregatitëje të lartë,me fytyra të ndritura i recituan,i kënduan atdheut,kombit,flamurit,heronjëve si dhe luajtën bukur vallet tona tradicionale kombëtare.Të tillë ishin shumë,të i cekim
duhet të shkruhet gjatë e gjatë,kësaj radhe po marrim si shembullIsh-nxenesja e Shkolles Shqipe Vijona Mjaku u paraqit me nje permbledhje kengesh moderne dhe u prit me shume dashamiresi nga audienca.Nëmbarim të programit shkollor në skenë u paraqitPer punen e madhe, angazhim dhe bashkepunim mbi njezetvjecar, mesuesi i shkolles shqipe te Düsseldorfit, Rifat Hamiti, i ndau mesuesit Sejdi Gashi nje mirenjohje. Ai gjithashtu pergezoi komunitetin shqiptar ne Gelsenkirchen per kete manifestim dhe prezentim shume te mire te kultures shqiptare.Rifat  Hamiti duke folur për mësuesin Sejdi  Gashin
kolegun plotë njëzet e një vjet të punës në shkollat shqipe tha:Sejdi Gashi është shpirtkërkuesi që në procesin edukativo-arsimor solli shumë dritë,shumë dituri dhe njohëje të realitetit të historisën kombëtare.Ai porositi
që kolegët/et që do të ken fatin të vazhdojnë punën e tij,duhet të ndjekin rrugën e tij të ndritshme.Fjala e  Rifat  Hamitit u përcoll me interesim dhe duartrokitëje nga tëpranishmit.Pas programit   shkollor festimi vazhdoi me kenge popullore nga Mergim dhe Kaltrina Mjeku, te lindur dhe te rritur ne Gjermani. Ata me zerin e tyre te bukur krijuan atmosfere te ngrohte feste.Ky grup"Mjeku"  nga Hanoveri me këngët e tyre të njohura ka vite që janë bërë shumë të njohur jo vetëm nëGjermani por edhe më gjërë,.Ata na kanë mbështetur jo vetëm sot në festën e flamurit,por kudo nëpër organizimet e mërgimtarëve dhe kudo kanë pushtuar zemrat e artdashësve me këngë e valle duke përmbushur kërkesat e secilit mërgimtarë.


Ishte nje feste me nje nivel te larte organizimi dhe kulturor. Per here te pare nje publiku me te gjere u prezentuan pjese te muzikes klasike shqiptare, te cilat u priten shume mire dhe ngel te shpresojme se ne festat e ardhshme te perseritet nje kremtim i tille me shume perkushtim, pune dhe emocion te vecante.