Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Dituria

F T E S Ė

QENDRA KULTURORE SHQIPTARE ”MIGJENI” BORÅS

-REDAKSIA E REVISTĖS DITURIA BORÅS

-REDAKSIA E RADIOS LOKALE RADIO DITURIA-BORÅS

 

                                F T E S Ė

 

JU FTOJMĖ TĖ MERRNI PJESĖ NĖ MBLEDHJEN SOLEMNE MË RASTIN E PESĖ

VJETORIT TĖ THEMELIMIT TĖ QKSH ”MIGJENI”, DALJEN NĖ DRITĖ TĖ NUMRIT

TĖ PARĖ TĖ REVISTĖS NĖ SHQIP DITURIA SI DHE KATĖR VJETORIN E

EMĖRTIMIT TĖ EMISIONIT TĖ PARĖ TĖ RADIO LOKALE RADIO DITURISĖ NĖ

SHQIP NĖ KĖTĖ QYTET.

 

DATA: 14 PRILL 2012 E SHTUNĖ

 

VENDI: NĖ LOKALET E BIBLIOTEKËS SË QYTETIT ”VÄVARSALEN” Sturegatan 35

NĖ BORÅS

 

ORA: 10,00

 

PROGRAMI

 

1. HAPJA E MBLEDHJES SOLEMNE

2. INFORMIM I SHKURTĖR PĖR QKSH ”MIGJENI”

3. REDAKSIA E REVISTĖS DITURIA BORÅS

4. REDAKSIA E RADIOS LOKALE RADIO DITURIA BORÅS

5. MIQ TĖ FTUAR: ANĖTARĖ TĖ KRYESISĖ SĖ SHSHAKSHS, MIQ SUEDEZ TĖ

QKSH DHE REVISTĖS DITURIA; POET DHE SHKRIMTAR

6. MYSAFIR NGA SHQIPĖRIA: PROF. VIRON KONA DHE PROF. MURAT GECAJ

7. MYSAFIR NGA KOSOVA: PROF. ISAK SHEMA SI DHE PROF. BEGZAD BALLIU,

PĖRFAQĖSUES TĖ SHKOLLĖS FILLORE “ALI KELMENDI” NGA VUSHTRIA

8. NJĖ PĖRFAQĖSUES I MINISTRISĖ SĖ DIASPORĖS

9. MIKU I MADH I SHQIPTARĖVE ALBANOLOGU ULLMAR QVICK

10. FTOHET EDHE AMBSADA E REPUBLIKĖS SĖ KOSOVĖS NĖ STOCKHOLM

11.PROMOVIM LIBRASH BOTUAR NË KËTË KATËRMUJOR NGA ANËTAR TË

SHSHAKSHS DHE ANËTAR TE QKSH MIGJENI

 

 

 

PJESĖMARRJA JUAJ DO NA E MADHĖSHTOJ MANIFESTIMIN

 

 

MIRĖ SE VINI!

 

 

KRYESIA E QKSH “MIGJENI” BORÅS

REDAKSIA E REVISTĖS DITURIA-BORÅS

 

GËZUAR PAVARËSINË!

 

Murat Gecaj: ISA BOLETINI, "GJENERALI I KRYENGRITJEVE MBARËSHQIPTARE"

ISA BOLETINI, "GJENERALI I KRYENGRITJEVE MBARËSHQIPTARE"

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë

Kryetrimi shqiptar, “Heroi i Popullit” Isa Boletini

ka thënë: "Njëqind herë jetën e jap, por jo kurrë: Armën, Nderin, Flamurin e Atdheun tim!"

Lumenj gjaku u derdhën nga populli trim e liridashës shqiptar, deri sa u kurorëzua akti i madh historik i 28 Nëntorit 1912, kur Shqipëria u shpall shtet i lirë dhe i pavarur. Në ballë të sa e sa kryengritjeve masive të shqiptarëve, kundër pushtuesve otomanë, qendruan shumë trima të ditur e luftëtarë. Me armë e me penë, me guxim e dituri, ata nuk kursyen asgjë, që të realizohej ideali ynë i lartë kombëtar.

Kur kujtojmë figurat e shquara të Kombit tonë, menjëherë mendja na shkon edhe te biri i thjeshtë i Boletinit të Shalës, në Mitrovicë të Kosovës, Isa Boletini ose, siç e thërrisnin malësorët “Isa Begi”, për të shprehur kështu nderimin dhe respektin e veçantë për të.

x x x

Lindi më 15 janar 1864, në një familje me tradita atdhetare. Kushtrimi i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit për luftë kundër armikut, çoi në këmbë edhe Isën 17-vjeçar.Kudo, u dallua shpejt për trimëri dhe guxim, zgjuarësi e urtësi. Armiku pushtues e shprehu urrejtjen e madhe për të edhe kur i dogji kullën e tij, gjashtë herë dhe gjashtë herë e rindërtoi. Nuk u mposht ndaj përndjekjeve e presioneve dhe gjurmimeve, që i bëheshin nga pushtuesit gjakatarë. Ka mbetur në kujtesën e brezave shprehja e tij e njohur: "Unë jam mirë, kur asht mirë Shqipnia". Ndërsa nuk e zinte gjumi, kur shihte padrejtësitë dhe synimet grabitqare të otomanëve pushtues dhe të monarkive shoviniste fqinje.

Në fillim të shekullit të kaluar, Isa Boletini u vu në krye të Malësisë së Shalës dhe bashkë me Idriz Seferin u dallua në udhëheqje të kryengritjeve antiosmane të viteve 1910-1912. Veçanërisht, spikati trimëria e luftëtarëve shqiptarë në grykat e Kaçanikut e Cerralevës. Shumë domethënës është epiteti, që i vuri shtypi i kohës, i cili e quajti Isa Boletinin: "Gjenerali i kryengritjeve shqiptare".

Ai udhëhoqi me trimëri luftëtarët shqiptarë edhe për të kundërshtuar synimet anaksioniste të shteteve shoviniste fqinje serbo-malazeze etj., që kërkonin t'i copëtonin trojet shqiptare. Qëllimi i lartë, që i vuri vetes, e afroi atë me atdhetarë të shquar e udhëheqës popullorë, ndër të cilët ishte dhe Ismail Qemal Vlora. Biri trim i Kosovës, Isa Boletini ishte në mbështetje të Kuvendit të Vlorëss e përkrah tij dhe delegatëve të tjerë shqiptarë, si: Luigj Gurakuqi, Mithat Frashëri, Vehbi Agolli, Babë Dudë Karbunara, Nikollë Kaçorri, Dervish Hima, Rexhep Mitriovica, Myfit Libohova, Jani Minga, Bedri Pejani, Ilias Vrioni, Dhimitër Zografi etj.. Njëzëri, ata nënshkruan Aktin e madh historik të shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë dhe valvitën lart Flamurin tonë Kombëtar, pas 500 vjet robërie, nën sundimin otoman. Prijësi i betejave legjendare kundër pushtuesve armiq, Isa Boletini, në krye të mbi 300 luftëtarëve të armatosur kosovarë, u bë mburojë e çeliktë për zhvillimin dhe suksesin e atij Kuvendi të madh historik. Ndër të tjerët, aty mori pjesë aktive dhe “Mësuesi i Popullit” Sali Gjukë Dukagjini, delegat i Pejës, Gjakovës, Plavës e Gucisë. Shtypi i kohës e përshkruante kështu ndihmesën, që ky dha, në ato ditë:

"Vetë Ismail Qemali, kur e pa të ndezur, duke folur për rëndësinë e asaj nate, e afroi afër dhe e puthi në të dyja faqet, me lotë ndër sy. Sali Gjuka kishte ndërgjegje me të vërtetë kombëtare. Kur ky pa se delegatët e Korçës mungonin në atë mbledhje, e qau fatin e zi të atij qyteti dhe propozoi që të zgjidheshin delegatë të tjerë, duke qenë se Korça ishte e pushtuar prej armikut".

x x x

Isa Boletini është i njohur edhe për udhëtimin, që bëri më 1913, nëpër disa shtete të Europës, për të mbrojtur me çdo kusht të drejtat legjitime tëë popullit shqiptar, të cilat donin t'i nëpërkëmbnin armiqtë e përbashkët të Shqipërisë dhe Kosovës.

Shovinistët serbomëdhenj kërkonin ta largonin trimin atdhetar nga rruga e tij e luftës për të drejtat kombëtare. Prandaj u përpoqën, me dinakëri e me të holla, i propozuan poste e detyra, që ta afronin të bashkëpunonte me pushtuesit e rinj ose, të paktën, të hiqte dorë nga lufta e tij e vendosur. Por Isa Boletini trashëgonte cilësitë më të mira të shqiptarit, si krenarinë, besën e burrërinë etj. Prandaj, i përçmoi të gjitha ofertat e përpjekjet e armiqve dhe, si kurdoherë, mbeti luftëtar i papërkulur, i vendosur deri në fund, që populli shqiptar të ishte i lirë dhe i pavarur. Ai i qëndroi besnik idealit të tij, betimit që kishte bërë një herë: "Unë, njëqind herë jetën e jap, por jo kurrë: Armën, Nderin, Flamurin dhe Atdheun tim!"

Pasi ushtritë austro-hungareze pushtuan Cetinën, Isa Boletini kaloi në Podgoricë. Gjenerali gjakatar, Vashoviqi bëri plane për të organizuar një kurth. E lajmëroi të shkonte tek ai, por Isa e mori vesh qëllimin e vërtetë e djallëzor dhe nuk u bind. Në këto rrethana, forcat malazeze organizuan një pritë tjetër, në befasi. Ndërkaq, I.Boletini qëlloi me kobure, duke dhënë kështu sinjalin e luftës. Beteja ishte e përgjakshme dhe ai qëndroi si u ka hije trimave, deri sa u nda përgjithnjë nga jeta. Pranë mbetën dhe djemtë e tij, nipat e disa bashkëluftëtarë. Aty, te Ura e Ribnicës, përherë u çimentuan themelet e një lapidari trimërie e burrërie, në shërbim të çështjes së madhe mbarëkombëtare. Kjo ngjau më 23 janar të vitit 1916.

x x x

Tashmë, është e njohur një histori, nga jeta e këtij kryetrimi shqiptar, që po e ripërsëritim më poshtë. Më 1913, atdhetarët Ismail Qemali e Isa Boletini shkuan bashkë në Londër, përfaqësues të denjë të popullit tonë. Aty do të takonin kryetarin e Konferencës së Ambasadorëve, për t'i shprehur protestën e vendosur ndaj padrejtësive të mëdha, që po i bëheshin Shqipërisë. Gjithashtu, do t'i çonin atij betimin solemn dhe të njëzëshëm të mbarë shqiptarëve, se ata ishin të vendosur deri në fund për t'i bashkuar trojet tona amtare, të cilat na i kishin lënë të parët tanë trashëgim, brez pas brezi.

Ishte një rregull i caktuar që, para se të hynin në zyrën e sër Eduard Greit, duhej t'i lenin armët në garderobë. Këtë kërkesë ia përsëritën edhe rojet Isa Boletinit, i cili veproi po ashtu: la koburën në garderobën e duhur. Pas bisedimeve zyrtare, Grei iu drejtua Isës me të qeshur: "Më në fund, zotëri Boletini, atë që nuk e kanë bërë dot pashallarët turq, e bëmë ne, në Londër!" Kreshniku i Kosovës martire e mori vesh mirë se diplomati europian e kishte fjalën që, gjoja, ata e paskëshin çarmatosur!? Ndërkaq, Isa Boletini e shikoi drejt e në sy ministrin e lartë dhe, po me buzëqeshjen dhe krenarinë e ligjeshme të shqiptarit, trim e të zgjuar, të paçarmatosur kurrë, iu përgjigj shkurt e prerë: "Jo, besa, kurrë, as në Londër!" Aty për aty, nga gjiri nxori një kobure tjetër, me fishekët në gojë...

Marrim, kështu, nga jeta heroike e këtij luftëtari të shquar të lirisë e Pavarësisë, mesazhin e madh që ka përcjellur historia për shqiptarët: Ata kurrë nuk do të durojnë t'i shtypin, t'i çarmatosin as t'i nënshtrojnë armiqtë, sado të fortë e dinakë të jenë. Shqiptarët "e bëjnë dekën si me le", kur i thërret zëri i tokës amtare, kur rrezikohen seriozisht liria dhe pavarësia e tyre. Për këtë gjë, flasin qartë sakrificat e shumta, që provoi në luftën kundër pushtuesve serbë, deri sa u çlirua, populli martir i Kosovës, vendlindja e kryetrimit Isa Boletini, "gjeneralit të kryengritjeve shqiptare". Gjeneralë të tillë të shquar, si Adem Jashari me bashkëluftëtarët, bënë që andej të largohen të mundur pushtuesit serbë dhe Kosova të hyjë e sigurtë në rrugën e lirisë dhe pavarësisë, që e meriton.

Tiranë, më 9 qershor 2015

Shënim:

Megjithëse nuk jam poet, figura e ndritur e Isa Boletinit më ka frymëzuar që, kohë më pare, t’i shkruaja pak radhë, në vjershën, që po e paraqes më poshtë...Ju falënderoj për mirëkuptimin!

DY KOBURET E ISË BOLETINIT...

Kur Isa para Lordit Grei qendronte

dhe misërin kokoshka e bëri,

anglezi shumë gjëra mendonte

e me "dredhinë" u ngazëllye i tëri:

"Këtu nuk lejohet, zotëri, me armë,

prandaj hiqe shpejt koburen nga brezi!"

Ndërsa, sakaq, Isa diku atë e vari,

por në kokë një mendim i erdhi.

Ai një kobure tjetër me vete kishte marrë.

"Ja, u çarmatose sot,o trimi Isë!"-

foli Lordi me qesëndi dhe në sy e vështroi,

se si do të vepronte bir’ i Shqipërisë.

Pa iu dridhur qerpiku Isës-burrë,

nga xhepi nxori koburen, të re flakë:

"Mua nuk më çarmatosë kush, kurrë!",

tha ai, si t'i kish rënë Lordit shuplakë!

 

PUSHIME TË KËNDSHME VERORE DHE MIRË SE VINI SERISH NË VITIN E RI SHKOLLOR NË GUSHT VOGLUSHË TË DASHURË

Sokol Demaku

PUSHIME TË KËNDSHME VERORE DHE MIRË SE VINI SERISH NË VITIN E RI SHKOLLOR NË GUSHT VOGLUSHË TË DASHURË

-ishin fjalët përfundimtare të drejtorit të Fjärdingskolan në Borås të Suedisë me rastin e përfundimit të vitit shkollor

Si çdo vit, pushimet verore vijnë më shpejt nga ç'e mendojmë si për prindërit ashtu edhe për fëmijët. Është kënaqësi këtu në veriun e largët të Europës të jesh prezetn në manifesimin përfundimtar të vitit shkollor, është diçka madhështore kjo ditë për nxënësit, prindërit por edhe për personenlin pedagogjiko arsimor, të cilët me zell për një vit kalendarik shkollor kanë punuar me nxënësit e tyre në zënjen e diturive të reja.

Në të gjitha shkollat fillore kjo ditë është ditë e shënuar në këtë vend nordik si për nxënësit njashtu edhe për mësuesit. Është një ditë ku i këndohet stinës me të buklur të vitit këtu stinës së verës, i këndohet shkollës, mësimit, natyrës e kjo tregon për respetin që ky vend dhe këta njerës që jetojnë në veriun e largët kanë për shkollën, arsimin dhe nxënesit si dhe të zënit e tyre në jetë.

Sikur lulet që lulëzojnë, ashtu edhe fëmijët mbledhin diturinë dhe bëhen më të fortë më të ditur, më dëshirë për të qenë më të mëdhenjë me dije, me vullnet e dije sikur vera e luleve.

Ishim prezent në një manifestim të tillë dhe met ë vertetë përjetuam diçka të mahnitshme në jetën tonë, diçka çka ndoshta ka vlerë qëfëmija tanë dhe prindërit tanë nga këtu ta bartin me vete dhe ta përcjellin tek moshatarët e tyre në vendlindje që edhe atje të jehoj kjo ndjenjë.

Ja pjesë nga texti i këngës kushutar verës.

Den blomstertiden nu kommer
med lust och fägring stor.
Du nalkas, ljuva sommar,
då gräs och gröda gror.
Med blid och livlig värma
till allt som varit dött,
sig solens strålar närma,
och allt blir återfött.

Kjo strofë e nje vjershe të gjatë për cdo vjetë këndohet nga nxënës dhe mësues në fundin e vitit shkollore pra dhe në fillimin e pushimeve të merituara verore për nxënës dhe pedagog por pa harruar edhe prindërit të cilët në një mënyrë edhe ata janë pjesë e procesit edukativo arsimor. Siq shihet vjersha pra është mund lirisht të themi edhe një ”Hymn” i përfundimt të vitit shkollore dhe fillimit të pushimit veror në shkollat suedeze.

Ka ardhur koha luleve
me gëzim dhe te madhen bukuri.
Ju afrohet, verë e ëmbël,
kur bari dhe të korrat mugullojnë.
Me ngrohje të butë dhe të gjallë
për të gjithë ata që kanë vdekur,
rrezet e diellit qasen,
dhe çdo gjë do të rilindë.

Ne ishim në ceremonin e përfundimit të vitit shkollor në një shkollë fillore në qytetin Borås të Suedisë në Fjärdingskola ku në gjirin e saj ka 400 nxënës e në kuadër të saj fliten 32 gjuhë botërore dhe se këtu mësimet nga klasa parashkollore deri në klasën e gjashtë vijojnë diku 67 nxënës shqiptarë.

Ne takuam disa nga këta nxënës dhe mësuam nga ata se ata janë të kënaqur me kushtet që kanë dhe mundësin që kjo shkollë u jep në marrjen e diturisë në këtë vatër arsimi. Edhe mësues dhe pedagogë si dhe kuadri udhëheqës i kësaj shkolle janë të kënaqurë dhe krenar që në mesin e tyre kanë një numër të konsideruar nxënësish nga trojet shqiptare, ata thonë se kjo është një pasuri për qytetin, shkollën dhe vet pedagogët ku përmes tyre ata njihen me gjuhën dhe kultutrën dhe traditën shqiptare.

Nxënës shqiptarë në Fjärdignskola në mësim të Gjuhës matare

Ne takuam edhe shumë prindër që ishin prezent neë manifestim edhe ata shprehen admirimine tyre per punën që bëhet më fëmijët mërgimtar këtu e këtë e degjuam edhe në fjalimine drejotir të shkollës Per Kettisen.

Por me fillimin e pushimeve verore prindërit nisën të mendojnë dhe të kërkojnë për fëmijët e tyre që sa më shpejtë të marrin rrugëtimin për në atdhe për tu cmallur me të afërmit e tyre atje duke i ndërthurur pushimet me argëtim dhe gëzim për ta.

 

“ABETARE, SA TË DUA, ME ATO SHKRONJAT E TUA!...”

Skicë:

“ABETARE, SA TË DUA, ME ATO SHKRONJAT E TUA!...”

(Festë e bukur e klasës I-b, me mësuese Dava Markun)

Nga: MURAT GECAJ

Nga e majta: D.Marku, M.Gecaj e M.Kalemi (Tiranë, 25 maj 2015)

Kur po shkoja për në mjediset e Teatrit të Metropolit, në kryeqytetin tonë, shumë gjëra mendoja. Mundohesha të sillja në kujtesë vitet e fëmijërisë sime, kur kishim mësuar shkronjat e shqipes dhe numrat, nga mësuesi ynë, Rifat Domi. Ishin vitet e pasçlirimit dhe, sigurisht, as që dinim gjë, se dikur brezat e nxënësve të klasës së parë do ta kishin edhe një gëzim të tyrin, pra “Festën e Abetares” ose “Festën e Shkronjave”…Por, po më kujtohej edhe një ftesë e këtyre ditëve, për të marrë pjesë në përurimin e librit të ri të autores poete Zyra Ahmetaj, me aftësi të kufizuara shëndetësore dhe nga vendlindja ime, pra Malësi e Gjakovës (Tropojë). Titulli i atij libri është grishës e domethënës: “Alfabeti ynë”…

Kur arrita te dera e hyrjes për në sallën, ku do të organizohej ajo festë aq mbresëlënëse, mezi kalova nëpër disa shkallë, për t’u ngjitur në katin e tretë. Përkrah meje kisha mjaft fëmijë, veshur me rroba të bukura, por dhe mësues e prindër. Brenda, salla gumëzhinte nga zërat gazmorë të vogëlushëve, të cilët në gjokse kishin të dukshme nga një shkronjë të Alfabetit të Gjuhës sonë Amtare. Pranë tyre, tërë buzëqeshje e kënaqësi, ishte mësuesja e shkollës 9-vjeçare “7 Marsi”, Dava Marku. Ndërsa, pak më tej, lëvizte nëpër skenë artisti Mikel Kalemi. Ai më “qortoi” që mos të bënim aty foto, pasi shfaqja po niste?! Megjithatë, nuk mund të mos e fiksoja atë çast të bukur, kur do të “festoja” edhe unë, atë ngjarje të munguar, të pranverës së vitit 1947…

Mësuese Dava, gëzon bashkë me nxënësit e saj…

2.

Gjërat e thëna nga zëri i femijeve, ndjerë nga zemra e tyre, shoqëruar me muziken e shpirtit, u ndërthurën me mikun artist, në “Festën e Shkronjave”. Pra, në atë shfaqje të këndshme të nxënësve të klasës së I-rë B, në shkollën 9-vjeçare “7 Marsi” të Tiranës, i përshëndeti pjesëmarrërsit dhe salla shpërtheu në duartrokitje të pandërprera. Pastaj, një e nga një, vogëlushët-shkronja, nisën të recitonin me zërat e tyre, si cicërima të bukura zogjësh. Fjalën e mirëseardhjes e tha Ana dhe e vazhdoi recitimin Era, “E lashë kopshtin”. Elisi, “shkronja A”, recitoi për një emër kaq të dashur për të gjithë ne, Atdheun. Por u recitua edhe vjersha, me atë shkonjë të parë të alfabetit të gjuhës shqipe, “Abetare sa të dua, më ato shkronat e tua!…”. Më pas, vazhduan recitime: për nënën (Gerti) dhe mësuesen e parë (Dea), për gjuhën tonë të ëmbël (Kristeli), për Fishtën (Ana), për Mjedën (Alisja), për Tiranën (Franci) etj.

Zërat e vogëlushëve shpërthenin si tingujt e pranverës së jetës së tyre dhe mbushnin me gëzim e krenari zemrën e mësuese Davës dhe prindërve të tyre.

Mjaft tërheqës për fëmijët ishin dhe fragmentet e përrallave me kukulla, që paraqiti Mikeli. Pastaj, secilit prej tyre, mësuese Dava i dorëzoi “Çertifikatë”, ku shkruhej:”Për njohje të shkrimit dhe leximit të gjuhës sonë të bukur shqipe”. Ky çast i paharruar, ashtu së bashku, u fiksua në sa e sa fotografi e filmime. Ajo, mjaft e gëzuar, më tha: “Këta vogëlushë më dhanë krahë për t’u ndjerë aq mirë në edukimin dhe formimin e tyre. Me durim dhe dalëngadalë arritëm në përfundim, me objektiva të realizuar. Në vlerësimin e testit të Drejtorisë Arsimore Tiranë, testim i standartizuar, e radhitën klasën tonë të I-b, të parën në 4 klasat e shkollës sonë. Në abetare, 16 nxënës dhe në matematikë 20 nxenës, u vlerësuan me notën “shkëlqyer”. Kështu, ky është ndër vendet e para, në të gjitha shkollat e Tiranës”.

…Jehona e kësaj feste të bukur dhe të paharruar u pasqyrua nëpër faqet e FB, ku lexojmë dhe vlerësime për mësuesen e fëmijët, nga: R.Selmani, E.Topi, L.Prenga, E.Përgjegaj, A.Tusha, E.Bejleri, A.Zoto, Sh.Kastrati, F.Marku, K.Sidinaj, S.Bendaj etj. Ndërsa vetë mësuesja Dava Marku shkroi edhe këto fjalë zemre:”Faleminderit ju, prindër, që keni qenë bashkëpunëtorët e mi më të afërt, në këtë rrugëtim! Udhë të mbarë, nxënësit e mi të dashur, në rrugën e nisur së bashku, drejt dijes, si qytetarë të dënjë të Shqipërisë sonë të dashur!”

 


Faqe 15 nga 47

Newsflash

Kanal Televiziv në Gjuhën Shqipe në Skandinavi

”TV Dituria”

Organ i QKSH ”Migjeni” në Borås


QKSH ”Migjeni” në Borås është një ndër shoqatat kulturore me aktive ne diasporë për ruajtjen, kultivim e Gjuhës, kulturës dhe traditës shipe.

Përmes këtij Kanali TV ne synojmë të kultivojmë tek fëmijët shqiptarë në Skandinavi dhe më gjerë kulturën, traditën shqipe, synojmë të sjellim të arriturat më të mira në fushën e letërsisë për fëmijë nga të gjitha trojet shqiptare dhe mërgata jonë, te mundësojmë fjalën shqipe në shtëpitë e mergimtarëve tanë, që është shtylla kryesore për krijimin e një identiteti të shëndoshë e modern. Përmes përmbajtjeve të përshtatshme për moshën e fëmijëve dhe për rrethanat e tyre jetësore , Kanali ”TV Dituria”  do të jetë një lidhje e natyrshme e botës fëmijërore me Atdheun dhe me vendin mikpritës.

Do të bëhen marrëveshje për kontakte të përhershme me shtëpit Televizive nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi, Lugina e Preshevës, të cilët do ta ushqejnë këtë kanal me përmbajtje të përshtatshme për botën fëmijërore dhe mërgatës në përgjithësi.

Në programet e këtij kanali një vend i veçantë do t’i kushtohet edhe botës prindërore. Prindërit shqiptarë kanë nevojë imediate për tu informuar mbi shumë çështje që kanë të bëjnë me shkollimin e fëmijëve të tyre, duke filluar me informacionet mbi sistemin shkollor aty ku ata jetojnë e deri tek temat e veçanta mbi vështirësitë konkrete që ata i mundojnë.

Me porogram ne baze te nje plani te periluar do te fillohet me 7 qershor nga ora 18;00 ku cdo javë në kete kohe mund te percilelt program dikrekt ne Gjuhen  shqipe, ndersa per cdo dite do te emitohen dokumentar si dhe filma shqip.

Fushat transmismetimit

TV Kanali i hapur transmeton programin në Transmetuesit analog tërë ditën në paketën bazë Com Hem në kanalin S11 dhe rrjetet dixhitale Telia në kanalin 500. Ne kemi arritë të mbulojmë me program rreth 245 000 familjeve në Göteborg, Molndal, Kungälv dhe Kungsbacka dhe 8. 000 dhoma hotelesh në këtë qytet dhe të gjithë strehimit studentore në Gothenburg, dhe bëjmë tranmetim të hapur Web Channel TV që mund të gjeni në ketë adresë interneti dhe ta përcillni programin tonë në cdo pjesët ë rruzullit tokësor

http://www.dituria.se/

 

PËRSHEDNETJE VËLLËZËRORE!

Më gëzoi shumë lajmi për çeljen nga ana juaj dhe e stafit tuaj të  Kanalit Televiziv në Gjuhën Shqipe në Skandinavi, ”TV Dituria”, Organ i QKSH ”Migjeni” në Borås.

Si edhe revista dhe radio “Dituria”, sikurse edhe QKSH “Migjeni’, edhe çelja e këtij kanali televiziv është fryt i punës dhe i atdhedashurisë tuaj, i vlerave tuaja njerëzore, shpirtërore e kulturore, i përpjekjeve të mëdha dhe të mençura që ju keni bërë hap pas hapi, duke arritur deri në çeljen e një kanali televiziv. Vërtet, sukses i madh dhe mbresëlënës !

Është rasti që, nga ana ime, bashkë me falënderimet dhe mirënjohjen e thellë për ju, i shpreh respektin dhe konsideratën e lartë strukturave të Shtetit Suedez që mbështet nisma dhe zhvillime të tilla demokratike të fjalës së lirë, duke ju vlerësuar juve dhe bashkëkombësit  tanë aty në Suedi. Me punën, qëndrimin dhe përkushtimin, ju e keni merituar këtë respekt, kujdes dhe vëmendje të veçantë dhe, për këtë, meritoni nga çdo shqiptar përgëzimet dhe urimet më të mira dhe më të sinqerta.

Ju uroj shumë shëndet dhe suksese, edhe në këtë detyrë të re që keni marrë përsipër.

Me siguri, si edhe me revistën dhe radion “Dituria”, edhe me këtë kanal televiziv, ju do të bëni më të mirën.

Jeni të mrekullueshëm !

Me dashur vëllazërore

Viron Kona