Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Publikationer-Botime të reja MURAT GECAJ: KUJTIME, QË MBETEN KURDOHERË TË PASHLYERA…

MURAT GECAJ: KUJTIME, QË MBETEN KURDOHERË TË PASHLYERA…

KUJTIME, QË MBETEN KURDOHERË TË  PASHLYERA…

(Libri “Përjetë me Shefikun”, nga Urti Osmani-“Mësuese e Popullit”)

Nga: Prof. MURAT GECAJ

publicist e studiues-Tiranë

1.

Nuk është hera e parë, që marr në dorë libër me kujtime e mbresa, nga një bashkëshort. Tani, p.sh., më kujtohet se, një botim i tillë, ishte edhe libri me poezi, që shkroi e publikoi, afër dy vjet më parë, kolegu e miku i paharruar, i ndjeri Skënder Hasko.  I njohur nga lexuesit tanë për shumë botime të gjinive të ndryshme, pas ndarjes përgjithnjë nga jeta të bashkëshortes, ai thuri disa poezi. Në kujtim të saj, ato i tuboi në librin “Më iku Shanja, gjysma ime”…

Ndërsa në këto pak radhë dëshiroj të flas diçka për një libër të ri, me autore Urti Osmanin-“Mësuese e Popullit”.  Sigurisht, lexuesit e njohin emrin e saj përmes mjaft botimeve të ndryshme pedagogjike, pra për arsimin dhe edukimin. Një vend të merituar ato kanë zënë edhe në ndihmë të fëmijëve të bashkatdhetarëve tanë, në diasporën shqiptare. Ndërsa kësaj here, ajo u ul e shkroi libër të një natyre tjetër. Atë e hartoi me dashuri, dhimbje e mall të pashuar, me disa kujtime të zgjedhura, për bashkëshortin dhe bashkëpunëtorin e jetës, prof. Shefik Osmanin, i cili u nda përgjithnjë nga jeta, më tepër se një vit më parë. Rasti e solli që unë, ashtu si dhe kolegë e miq të saj, të bisedonim me të gjatë kohës, kur vendosi t’i hidhte në letër kujtimet e saj. Ajo shprehej e mallëngjyer dhe e merakosur: “Vallë, a do të mundem unë, që t’i shkruaj të sakta dhe ashtu si duhet e si e meriton, kujtimet e mia të një jete, me Shefikun e shtrenjtë?”.

2.

Pas një pune disamujore, këmbëngulëse e të pasionuar,  mësuesja veterane e arsimit tonë kombëtar, Urti Osmani, arriti ta mbaronte librin e saj, të cilit i vuri titullin domethënës, “Përjetë me Shefikun”. Në kushtimin e saj, ajo shkruan: “Shefikut, bashkëshortit tim të paharruar, me mirënjohje të thellë, për kujdesin e jashtëzakonshëm, që ka treguar dhe për dashurinë e pakufishme, që më ka dhuruar”.

Libri në fjalë u përgatit për botim nga Shtëpia Botuese “Filara”, Tiranë dhe u shtyp, me një teknikë të lartë, nga Shtypshkronja “Mileniumi i Ri”, po në kryeqytet. Ai është ndërtuar sipas një strukture të menduar me kujdes të posaçëm. Hyrjen e librit e ka shkruar prof.dr. Tomor Osmani-“Mjeshtër i Madh”, pedagog në Universitetin e Shkodrës, “Luigj Gurakuqi”. Ndërsa në parathënie  ka shkruar pak radhë, vetë autorja, Urti Osmani. Më tej, vijojnë 7 kapituj të librit, secili më i bukur e domethënës, se tjetri.

Një vend parësor i ka kushtuar autorja njohjes dhe mbresave nga jeta bashkëshortore, duke dëshmuar për lexuesit edhe fakte të prejardhjes së tyre, mbresa nga jeta arsimore e pedagogjike, në Shkodër e Tiranë etj. Po, për këto të fundit, ka shkruar më hollësisht në pjesën “Ngjarje të shënuara”. Veprimtaria e gjerë, arsimore dhe pedagogjike,  e prof. Shefik Osmanit ishte e mbushur me veprimtari të shumta e të paharruara, si brenda dhe jashtë vendit. Dëshmitare e tyre ishte kudo vetë Urtia, si në udhëtimet e bëra në Zvicër, Kosovë ose Suedi. Ndërsa më hollësisht flitet për këto në pjesën “Shënime dhe mbresa nga udhëtimet” jashtë Shqipërisë, si në Itali, Gjermani, Holandë, Iran, Dubai dhe Arabi Saudite.

Për punën e përkushtuar atdhetare, arsimore e pedagogjike dhe për botimet e shumanshme, prof. Shefik Osmani  është çmuar, vlerësuar e nderuar. Për këto, autorja shkruan e dëshmon edhe me  mjaft fotografi, se ai mori “Çmimin e Republikës”, të shkallës së tretë, për “Fjalorin Pedagogjik Shqiptar” (1984); titullin “Mësues i merituar”(1989) dhe titullin “Drejtues kërkimesh”(1995), i barabartë me “Profesor”.

Një pasuri e çmuar, për të ndriçuar jetën dhe veprimtarinë e prof.Shefik Osmanit, janë edhe kushtimet e vlerësimet e sa e sa personaliteteve, kolegëve e miqëve të tij, të cilat autorja i ka vendosur në pjesën e pestë të këtij libri. Ndërsa në pjesën e shtatë janë pasqyruar, përmes fotografive, pjesëmarrjet dhe ligjëratat e mbajtura nga ai, si brenda e jashtë vendit. Mendoj se ky “mikroalbum” përbën një libër më vete, domethenës e kuptimplotë.

Vëmendjen e lexuesit e tërheq edhe pjesa “Heshtja, dhimbja që nuk durohet”, përmes radhëve të dhimshme të së cilës Urti Osmani e kujton plot dashuri e mall të pashuar, bashkëshortin dhe bashkëpunëtorin e një jete të tërë, prof.Shefik Osmanin. Plot sinqeritet, me mendimin e një lexuesi, ajo i përgjigjet edhe pyetjes së kureshtarëve,  nëse ai kishte patur ndonjë të metë: “Urtia e ka përshkruar Shefikun ashtu siç ka qenë. Ndërsa, nga marrëdhëniet e tyre bashkëshortore, ne kemi marrë shembull”.

3.

Në tërësi, këtë botim e bëjnë më të lexueshëm pjesët e shkurtëra nga autorja, të cilat lidhen natyrshëm e organikisht me njera-tjetrën. Veçori tjetër dalluese është përdorimi i sa e sa fotografive, shprehëse e domethenëse. Ato i japin kuptim tërë përmbajtjes së një jete, ndërmjet dy bashkëshortëve e bashkëpunëtorëve të ngushtë, në punë, studime e botime në fushën e arsimit kombëtar shqiptar.

Mund të shkruaja e të flisja edhe më gjatë për vlerat e domethënien e këtij botimi. Ndërsa, po përfundoj me mendimin e shprehur nga një mësuese dhe edukatore, Katerina Zhuri. Ndoshta,  ishte e para që e lexoi librin “Përjetë me Shefikun” dhe, përmbledhurazi, ajo u shpreh  me këto fjalë: “Është shëmbulli më i mirë e më i bukur, përkushtimi më bindës dhe emocionues, që mund t’i bënte ajo bashkëshortit të saj të dashur, të nderuar dhe përgjithnjë në mendjen dhe zemrën e vet. E përgëzoj, e uroj dhe shprehi mirënjohjen time ndaj saj, për këtë “lapidar prej floriri”, që i ngriti atij. Pra, i lumshin mendja e duart!”

Tiranë, 14 shtator 2013

 

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 16 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1130412
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

 

TUNGJATËJETA, MIQ E VËLLEZËR, NË SUEDI!

-Mesazh përshëndetjeje dhe falënderimi, me rastin e 5-vjetorit të krijimit të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni” e të Revistës “Dituria” dhe  4-vjetorit të Radios Lokale “Dituria”, në Boras-Suedi.

Të nderuar miq tanë suedezë,

Të dashur vëllezër bashkatdhetarë shqiptarë!


 

Prof. Murat Gecaj

Mirë se ju gjejmë, aty në qytetin Boras të Suedisë, në festën e bukur të 5-vjetorit të krijimit të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni” e Revistës “Dituria” dhe 4-vjetorit të Radios Lokale “Dituria”!

Është kënaqësi e veçantë për mua, që nesër do të ndodhem, për herë të parë, në Boras e në Suedi, bashkë me kolegët e mi, shkrimtarin e njohur shqiptar Viron Kona dhe gazetaren e Radio-Tiranës, Kozeta Hoxha. E falënderojmë nga zemra kryesinë e Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni” të Borasit, që na ftuan për të marrë pjesë në atë veprimtari aq mbresëlënëse dhe mjaft simbolike, në 100-vjetorin e Pavarësisë së Shqipërisë!

Me këtë rast, më lejoni  t’u përcjell, të gjithëve ju, përshëndetjet më të ngrohta e të sinqerta: të kryesisë së Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë, të kryetares znj. Yllka Beçi dhe të mijat, personalisht, si sekretar i Përgjithshëm i kësaj Shoqate.

Data 14 prill 2012, është një ditë e shënuar, si për Komunitetin Shqiptar aty dhe miqtë tanë të nderuar e të respektuar suedezë. Siç e dini edhe ju më mirë, duke përfituar nga hapësirat e pamata të lirisë e të demokracisë evropiane dhe të nxitur nga shpresa për një jetesë sa më të mirë, mjaft emigrantë tanë, nga Shqipëria e Kosova dhe trojet tjera shqiptare, ka shumë vite që ndodhen në atë shtet të madh social e demokratik, aty në Gadishullin Skandinav.

Në një mjedis të shëndetshëm dhe mjaft mikpritës, atyre u janë krijuar të gjitha mundësitë dhe kushtet e përshtatshme për punë e jetesë, por dhe për të zhvilluar veprimtaritë e tyre, në fusha të ndryshme. Kështu, vëllezërit tanë të një gjaku, i kanë ruajtur të paprekura gjuhën dhe traditat e tyre, përmes shkollimit të fëmijëve në gjuhën amtare shqipe dhe me veprimtari të larmishme kulturore e artistike e tjerë. Pjesë mjaft e rëndësishme e kësaj klime të mirë, që është krijuar nga institucionet përgjegjëse vendëse dhe shteti suedez, kanë qenë edhe krijimi i Qndrës Kulturore Shqiptare “Migjeni”, i revistës dhe i radios “Dituria”. Për të gjitha këto, ne i falënderojmë ata nga zemra dhe u jemi thellësisht mirënjohës!

Nuk dua të zgjatem dhe të rreshtoj veprimtaritë e shumta e të bukura dhe  as punët e frytshme, që janë zhvilluar e kryer në këto vite, nga Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni” dhe revista e radioja “Dituria”. I  përshëndesim  nismëtarët e tyre dhe të gjithë vëllezërit shqiptarë, si dhe miqtë tanë suedezë, që janë përfshirë aktivisht në veprimtaritë e larmishme të tyre.

Këtu nuk po i përmendi as emrat e mjaft veprimtarëve të dalluar, në arsim e kulturë, në letërsi e arte dhe në shtyp e në radio e tjerë. Sepse për këtë gjë, ju të gjithë vetë jeni dëshmitarë. Pra, për çdo arritje tuajën, ju falënderojmë dhe ju përgëzojmë, sinqerisht. Se në këtë mënyrë, ju të gjithë së bashku, dëshmoni e tregoni që ndërmjet popujve tanë, shqiptar e suedez dhe vendeve tanë demokratikë, është aktualisht dhe forcohet përditë, një frymë e shëndoshë miqësie e bashkëpunimi të ndërsjelltë.

Duke shprehur nderimin e posaçëm për tërë pjesëmarrësit, në atë përvjetor të shënuar, por dhe për të gjitha ata, që nuk do të jenë të pranishëm në atë festë, më lejoni që t’u përshëndes edhe një herë nxehtësisht dhe t’u uroj çdo të mirë në jetë!

Ne besojmë dhe dëshirojmë, që të zhvillohen e forcohen, ashtu si edhe deri tani, por ende më shumë dhe pandërprerje në të ardhmen,  miqësia e bashkëpunimi frytdhënës, ndërmjet Republikës së Shqipërisë dhe Mbretërisë së Suedisë!

U takofshim përherë, në festa të tilla, të gëzuara dhe të paharruara!

Nga: Prof. Murat Gecaj, publicist e studiues

sekretar i Përgjithshëm i Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë

Tiranë, 13 prill 2012