Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Publikationer-Botime të reja MURAT GECAJ: KUJTIME, QË MBETEN KURDOHERË TË PASHLYERA…

MURAT GECAJ: KUJTIME, QË MBETEN KURDOHERË TË PASHLYERA…

KUJTIME, QË MBETEN KURDOHERË TË  PASHLYERA…

(Libri “Përjetë me Shefikun”, nga Urti Osmani-“Mësuese e Popullit”)

Nga: Prof. MURAT GECAJ

publicist e studiues-Tiranë

1.

Nuk është hera e parë, që marr në dorë libër me kujtime e mbresa, nga një bashkëshort. Tani, p.sh., më kujtohet se, një botim i tillë, ishte edhe libri me poezi, që shkroi e publikoi, afër dy vjet më parë, kolegu e miku i paharruar, i ndjeri Skënder Hasko.  I njohur nga lexuesit tanë për shumë botime të gjinive të ndryshme, pas ndarjes përgjithnjë nga jeta të bashkëshortes, ai thuri disa poezi. Në kujtim të saj, ato i tuboi në librin “Më iku Shanja, gjysma ime”…

Ndërsa në këto pak radhë dëshiroj të flas diçka për një libër të ri, me autore Urti Osmanin-“Mësuese e Popullit”.  Sigurisht, lexuesit e njohin emrin e saj përmes mjaft botimeve të ndryshme pedagogjike, pra për arsimin dhe edukimin. Një vend të merituar ato kanë zënë edhe në ndihmë të fëmijëve të bashkatdhetarëve tanë, në diasporën shqiptare. Ndërsa kësaj here, ajo u ul e shkroi libër të një natyre tjetër. Atë e hartoi me dashuri, dhimbje e mall të pashuar, me disa kujtime të zgjedhura, për bashkëshortin dhe bashkëpunëtorin e jetës, prof. Shefik Osmanin, i cili u nda përgjithnjë nga jeta, më tepër se një vit më parë. Rasti e solli që unë, ashtu si dhe kolegë e miq të saj, të bisedonim me të gjatë kohës, kur vendosi t’i hidhte në letër kujtimet e saj. Ajo shprehej e mallëngjyer dhe e merakosur: “Vallë, a do të mundem unë, që t’i shkruaj të sakta dhe ashtu si duhet e si e meriton, kujtimet e mia të një jete, me Shefikun e shtrenjtë?”.

2.

Pas një pune disamujore, këmbëngulëse e të pasionuar,  mësuesja veterane e arsimit tonë kombëtar, Urti Osmani, arriti ta mbaronte librin e saj, të cilit i vuri titullin domethënës, “Përjetë me Shefikun”. Në kushtimin e saj, ajo shkruan: “Shefikut, bashkëshortit tim të paharruar, me mirënjohje të thellë, për kujdesin e jashtëzakonshëm, që ka treguar dhe për dashurinë e pakufishme, që më ka dhuruar”.

Libri në fjalë u përgatit për botim nga Shtëpia Botuese “Filara”, Tiranë dhe u shtyp, me një teknikë të lartë, nga Shtypshkronja “Mileniumi i Ri”, po në kryeqytet. Ai është ndërtuar sipas një strukture të menduar me kujdes të posaçëm. Hyrjen e librit e ka shkruar prof.dr. Tomor Osmani-“Mjeshtër i Madh”, pedagog në Universitetin e Shkodrës, “Luigj Gurakuqi”. Ndërsa në parathënie  ka shkruar pak radhë, vetë autorja, Urti Osmani. Më tej, vijojnë 7 kapituj të librit, secili më i bukur e domethënës, se tjetri.

Një vend parësor i ka kushtuar autorja njohjes dhe mbresave nga jeta bashkëshortore, duke dëshmuar për lexuesit edhe fakte të prejardhjes së tyre, mbresa nga jeta arsimore e pedagogjike, në Shkodër e Tiranë etj. Po, për këto të fundit, ka shkruar më hollësisht në pjesën “Ngjarje të shënuara”. Veprimtaria e gjerë, arsimore dhe pedagogjike,  e prof. Shefik Osmanit ishte e mbushur me veprimtari të shumta e të paharruara, si brenda dhe jashtë vendit. Dëshmitare e tyre ishte kudo vetë Urtia, si në udhëtimet e bëra në Zvicër, Kosovë ose Suedi. Ndërsa më hollësisht flitet për këto në pjesën “Shënime dhe mbresa nga udhëtimet” jashtë Shqipërisë, si në Itali, Gjermani, Holandë, Iran, Dubai dhe Arabi Saudite.

Për punën e përkushtuar atdhetare, arsimore e pedagogjike dhe për botimet e shumanshme, prof. Shefik Osmani  është çmuar, vlerësuar e nderuar. Për këto, autorja shkruan e dëshmon edhe me  mjaft fotografi, se ai mori “Çmimin e Republikës”, të shkallës së tretë, për “Fjalorin Pedagogjik Shqiptar” (1984); titullin “Mësues i merituar”(1989) dhe titullin “Drejtues kërkimesh”(1995), i barabartë me “Profesor”.

Një pasuri e çmuar, për të ndriçuar jetën dhe veprimtarinë e prof.Shefik Osmanit, janë edhe kushtimet e vlerësimet e sa e sa personaliteteve, kolegëve e miqëve të tij, të cilat autorja i ka vendosur në pjesën e pestë të këtij libri. Ndërsa në pjesën e shtatë janë pasqyruar, përmes fotografive, pjesëmarrjet dhe ligjëratat e mbajtura nga ai, si brenda e jashtë vendit. Mendoj se ky “mikroalbum” përbën një libër më vete, domethenës e kuptimplotë.

Vëmendjen e lexuesit e tërheq edhe pjesa “Heshtja, dhimbja që nuk durohet”, përmes radhëve të dhimshme të së cilës Urti Osmani e kujton plot dashuri e mall të pashuar, bashkëshortin dhe bashkëpunëtorin e një jete të tërë, prof.Shefik Osmanin. Plot sinqeritet, me mendimin e një lexuesi, ajo i përgjigjet edhe pyetjes së kureshtarëve,  nëse ai kishte patur ndonjë të metë: “Urtia e ka përshkruar Shefikun ashtu siç ka qenë. Ndërsa, nga marrëdhëniet e tyre bashkëshortore, ne kemi marrë shembull”.

3.

Në tërësi, këtë botim e bëjnë më të lexueshëm pjesët e shkurtëra nga autorja, të cilat lidhen natyrshëm e organikisht me njera-tjetrën. Veçori tjetër dalluese është përdorimi i sa e sa fotografive, shprehëse e domethenëse. Ato i japin kuptim tërë përmbajtjes së një jete, ndërmjet dy bashkëshortëve e bashkëpunëtorëve të ngushtë, në punë, studime e botime në fushën e arsimit kombëtar shqiptar.

Mund të shkruaja e të flisja edhe më gjatë për vlerat e domethënien e këtij botimi. Ndërsa, po përfundoj me mendimin e shprehur nga një mësuese dhe edukatore, Katerina Zhuri. Ndoshta,  ishte e para që e lexoi librin “Përjetë me Shefikun” dhe, përmbledhurazi, ajo u shpreh  me këto fjalë: “Është shëmbulli më i mirë e më i bukur, përkushtimi më bindës dhe emocionues, që mund t’i bënte ajo bashkëshortit të saj të dashur, të nderuar dhe përgjithnjë në mendjen dhe zemrën e vet. E përgëzoj, e uroj dhe shprehi mirënjohjen time ndaj saj, për këtë “lapidar prej floriri”, që i ngriti atij. Pra, i lumshin mendja e duart!”

Tiranë, 14 shtator 2013

 

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 35 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1221737
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

 

 

Kadri Tarelli

Shkolla “Iliria”

FESTË NË MBYLLJE TË VITIT SHKOLLOR

(Takim me shkrimtarët Viron Kona e Andon Andoni)


Pikërisht në prag të fillimit të pushimeve verore, në mjediset e gjelbëruara të kompleksit arsimor “Iliria” i cili ndodhet shumë pranë detit, në zonën më të bukur të plazhit të Durrësit, drejtoria e shkollës organizoi një takim me shkrimtarin e publicistin e mirënjohur Viron Kona dhe shkrimtarin e redaktorin e revistës “Mësuesi”, Z. Andon Andoni. Takimi me shkrimtarët ishte pjesa më e veçantë e krejt programit festiv, që u organizua në mbyllje të vitit mësimor 2011 – 2012. Në të morën pjesë mësuesit, nxënësit, prindërit dhe të ftuar të shumtë,

Për të pranishmit dhe të ftuarit, si fillim u bë një vizitë në mjediset e berndëshme të shkollës, nëpër klasa dhe laboratorë, për t’i lënë vend vizitës dhe surprizave të këndëshme në lulishten dhe parkun e gjelbëruar të ujdisur e të sistemuar aq bukur. Syri të sheh vetëm gjelbërim, ndërsa tek merr frymë dehesh nga era e pishave dhe lulemajit. Këtu nuk mungon shatërvani plot ujë, as edhe skulpturat e veprat e artit vendosur mes gjelbërimit, por as kafazët e pëllumbave, të gardalinave e kanarinave, e më tej të majmunëve dhe kafshëve të egra, aq tërheqse për vizitorët, e në veçanti për fëmijët. Është një mjedis për t’ u patur zili, e për t’ u marrë si model për të gjtha shkollat e objektet publike: i gjërë, plot dritë e hije, çlodhës, argëtues e njëherazi edukativ. Kënaqësi të mëdha u përcolli spektatorëve të shumtë koncerti artistik i përgatitur nga nxënësit e shkollës, që u shfaq në pistën e koncerteve, një mjedis i mbuluar e i stolisur me aq art e hijeshi. Kostumet kombëtare, këngët e vallet popullore dhe “Valsi Vjenez” i dhanë gjallëri dhe u përcollën me duartrokitje të zgjatura nga nxënësit dhe të rriturit.


Cilido ka të drejtë të mburret e të krenohet, kur dëgjon se nxënësit e kësaj shkolle kanë fituar vende nderi në olimpiada dhe konkurse që organizon çdo vit QKF e Durrësit, siç ishte çmimi i parë i fituar nga nxënësit e klsës së tetë në konkursin e eksperimenteve laboratorike në lëndët kimi dhe fizikë, titullin kampion në volejboll fituar nga ekipi i shkollës në kampinatin e klasave të nënta të shkollave 9-vjeçare të Durrësit. Me kënaqësi duhet thënë se, nxënësit e kësaj shkolle janë pjesëmarrës e paraqiten denjësisht në të gjitha veprimtaritë letare, artistike, shkencore dhe sportive që organizon QKF. Mjfton të hedhësh sytë rreth e qark sallës së koncerteve ku është paraqitur ekspozita e pikrtorëve të vegjël, apo të marrësh në dorë e të lexosh gazetën “Iliria”, organ letrar artistik, mësimor, shkencor e sportiv i hartuar e realizuar nga vetë nxënësit e shkollës, e bindesh për cilësinë e mësimdhënies e mësimnxënies. Të gjitha këto janë tregues i punës dhe kujdesit që tregohet në këtë shkollë, jo vetëm për lëndët shkencore dhe shfrytëzimin e kapaciteteve laboratorike, por edhe për veprimtaritë letare, artistike e sportive, ku zbulohen dhe ndihmohen talentet. Të gjitha së bashku i japin bukuri e gjallëri jetës shkollore, pasurojnë e i japin kuptim ndjenjave, deshirave dhe frymëzimit për arritje e gjëra të bukura. Të gjitha së bashku edukojnë te nxënësit cilësi njerëzore e norma qytetarie.


Mes gjërave të bukura në jetën dhe veprimtarinë e shkollës u përmend lëvizja mjedisore “Të jetojmë gjelbër”, si përvoja më e veçantë, simbolike dhe e prekëshme e gjithë vitit mësimor. Lëvizje që ka tërhequr vemendjen dhe ka merituar përshëndetje nga të gjithë, jo vëtm për dobi ekologjike, por më së shumti për vlerat edukative me të cilat po rriten nxënësit e kësaj shkolle. Vetë lëvizja lindi, dhe është pjesë organike e tërë veprimtarive mjedisore dhe edukative, ku kultivohet dashuria e kujdesi, pastërtia dhe mirëmbajtja e gjelbërimit dhe mjedisit rreth e qarkë, e për të hedhur vështrimin edhe më përtej mureve të shkollës, tek uji e rëra në plazh, të cilin e kanë kaq pranë, e që e duan dhe e pëlqejnë aq shumë. Është një lëvizje gjithë vjetore, që materializon mësëmiri fjalët e mësuesit dhe mësimet teorike të fituara në klasë në lëndë të ndryshme.

Me këto ndjesi të mrekullueshme të nxitura nga mjedisi, koncerti, sukseset, dhe lëvizja ekologjike e nxënësve, u nis biseda me shkrimtarët Viron Kona e Andon Andoni, të cilët e vunë si kryefjalë të takimit: “Bukur ! Vërtet Bukur ! Ju lumtë për gjithëçka kini arritur”!

Pyetjet vinin natyrshëm, pasi nxënësit të pasionuar pas letërsisë, kishin lexuar disa nga librat e autorëve: Ç’ deshte Bubulino në Suedi ? Po në planetin Mars kur do të niset? A do të marrë edhe shokë me vete? E kështu pyetjet nuk kishin të sosur. Shkrimtari Kona, i cili kishte pak ditë që u kthye nga vizita e tij e dytë në Suedi, u foli gjatë për mrekullitë e Suedisë, për bukurinë e shpirtit suedez, për rregullin, pastërtinë, dashurinë dhe kujdesin për mjedisin, ashtu edhe për mikpritjen, respektin që tregojnë për njeriun. U foli gjatë edhe për jetën e mërgimtarëve shqiptarë që jetojnë në Suedi, të cilët përbëjnë një komunitet goxha të madh e që janë inegruar aq mirë në jetën e këtij vendi verior. Bukuria e fjalës dhe kërshëria e nxënësve bënte që koha të kalonte pa u ndjerë. Nxënësit u zotuan, se gjatë pushimeve do të lexojnë sa më shumë libra, ndërsa shkrimtarët premtuan se, do të vijnë përsëri në takime dhe biseda të tilla.

Në bisedë me drejtorin e shkollës Z. Flamur Panariti, mësuam se në mjediset e shkollës, sapo të mbyllet viti mësimor, do të nisë kampi veror, ku pjesëmarrës do të jenë fëmijë nga Durrësi, por edhe nga vise të tejera. Është një veprimtari e herëshme, duke patur parasysh jo vetëm traditën, por edhe vendndodhjen e shkollës, shumë pranë detit, në qendër të Plazhit. Jeta në kamp organizohet sipas një programi argëtues të hartuar me kujdes, në mënyrë që fëmijët të përfitojnë jo vetëm nga uji, rëra dhe dielli.

U larguam duke uruar: “Pushime të gëzuara” !

Përgatiti

Kadri Tarelli