Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Debattartiklar-Debatt artikuj Murat Gecaj: “MBRETËRESHA SHQIPTARE, TEUTA”, QË TAKOI MBRETËRESHËN E SUEDISË…

Murat Gecaj: “MBRETËRESHA SHQIPTARE, TEUTA”, QË TAKOI MBRETËRESHËN E SUEDISË…

“MBRETËRESHA SHQIPTARE, TEUTA”, QË TAKOI MBRETËRESHËN E SUEDISË…

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e Studiues-Tiranë

1.


Ka kaluar disa kohë, nga dita kur unë mora një mesazh nga Teuta Halilaj, bija e kolegut e mikut tim, nga Kukësi dhe tani me banim në Tiranë, Isa Halilaj-“Mësues i merituar” dhe autor i disa librave, sidomos në fushën e arsimit tonë kombëtar. Rasti e solli që, pikërisht tani, ta rilexoj atë mesazh, kur po punoj për përgatitjen e një libri kushtuar disa krijueseve tona. Jam i ndërgjegjshëm se është një ndër “përjashtimet”, që po bëj. Pra, Teuta vërtet nuk është shkrimtare as poete e mirëfilltë. Por ajo është njeri me shumë ndjenja, me një botë të pasur shpirtërore dhe, me siguri, në ndonjë bllok të saj vetjak ka shkruar e shkruan. Kështu, krijimtaria e saj “e fshehtë” mund të ketë brenda: poezi, ditare për ngjarje e dukuri të jetës, skica ose rrëfenja. Por këtë “sekret” të saj nuk do ta zbulojmë kësaj here. Këtë radhë, mjafton të pohojmë se ajo ka mbaruar Universitetin e Tiranës, ku studioi për gjeografi e histori dhe pak vjet iu dha mundësia të jepte mësim në vendlindjen e saj ose në ndonjë qytet tjetër të Shqipërisë. Po, për shkak të një adsidenti të rëndë automobilistik, prej të cilit Teuta u bë “pre” e karrikes me rrota, ajo nuk mund ta ushtronte profesionin e mësueses, aq të dashur për të, pasi asnjë shkollë në Shqipëri nuk kishte përshtatshmëri për personat me aftësi të kufizuar. Të dhënurit mësim në shkollë, për Teutën, ngeli një ëndërr ose dëshirë e madhe, qe ajo nuk do ta realizonte kurrë në Shqipëri.

2.

Megjithëse njihesha me babain e Teutës, mësuesin veteran Isa Halilaj, për herë të parë, e mësova dhimbjen e plagën e rëndë të kësaj malësoreje të hekurt, vetëm kur TVSH-ja e kishte ftuar në një emision të posaçëm. Aty, plot emocione, ajo rrëfeu historinë e vet, foli për jetën e saj të trazuar.

Më vonë, babai i Teutës më tregoi episode të ndryshme. Ndër të tjera, më kujtohet tani, që ai më tha se Teuta kishte mundur të sistemohej për rehabilitim në Mbretërinë e Suedisë. E rrethuar nga kujdesi i veçantë i specialistëve të atij vendi mik me Shqipërinë, një ditë shkoi në qendrën e tyre, Mbretëresha e Suedisë. Duke u përshëndetur e biseduar me persona të ndryshëm aty, ajo u ndal edhe para Teutës. E pyeti se nga ishte, si quhej dhe si e ndjente veten. Malësorja jonë, fillimisht, i tha asaj që vinte nga Shqipëria dhe se emiri i saj ishte Teuta, pra emri i mbretëreshës se Ilirëve, të të parëve të shqiptarëve. Pastaj, me mjaft emocione, ajo i falënderoi përzemërsisht, si atë dhe vendin e saj, mik të Shqipërisë dhe me aq ndjeshmëri të larta njerëzore, që atë e kishin mundësuar të shkonte aty, për ta përmirësuar shëndetin.


Kujtim i paharruar, Tiranë, 9 prill 2013 (Djathtas: T.Halilaj, J.Lila, M.Gecaj e I.Halilaj)

Pasi e dëgjoi me shumë vëmendje Teutën, Mbretëresha e Suedisë e përqafoi ngrohtësisht atë dhe, duke qeshur, i tha që në atë sallë ndodheshin dy mbretëresha, ajo e Shqipërisë dhe ajo e Suedisë. Sigurisht, siç është e kuptueshme, pranë tyre ndodheshin shumë gazetarë, të shtypit të shkruar dhe atij elektronik. Menjëherë, fjalët e Teuta Halilajt qarkulluan dhe prekën zemrat e mijëra banorëve të Suedisë, te cilët dhanë ndihmesën e tyre edhe financiarisht për reabilitimin e mëtejshëm të saj. Pra, si me magji, asaj iu hapën menjëherë dyert “katërkapakësh”, për të ardhmen e saj.

3.

Nuk do të tregoj imtësira, por, në vazhdimësi, pasi u kthye nga Suedia, Teuta erdhi pranë familjes së saj, në Shqipëri dhe megjithëse ishte me aftësi të kufizuara, e ulur në një karrike me rrota, ajo nuk u ndal para asnjë vështirësie, që jeta i serviri. Kështu, me shumë guxim përballoi gjithçka, duke u bërë shembull pozitiv për mjaft persona të tjerë, me aftësi të kufizuara. Teuta ka qenë dhe është veprimtare e shquar e lëvizjes në përkrahje të të drejtave të personave me aftësi të kufizuara, duke u bërë zëri i tyre, si brenda dhe jashtë Atdheut në shumë takime, kombëtare e ndërkombëtare. Por, megjithatë, ëndrra e saj e madhe, për të dhënë mësim në një nga shkollat e Shqipërisë, nuk iu realizua snjëherë!

Tani, konkretisht, Teuta Halilaj ndodhet në Angli dhe që andej, ajo ma ka dërguar edhe mesazhin, të cilin po e publikoj, për herë të parë, i cili u bë dhe shkak të bëj këtë shkrim modest për të.

Pra, ja mesazhi i Teutës, për të cilin folëm në hyrje të këtyre radhëve. Por ai nuk është i vetmi. Kështu, përmes e-maileve ose “Facebook”-ut, ne kemi shkëmbyer disa herë mesazhe. Gjithashtu, me kënaqësi i kam nisur shkrime, që kam përgatitur për publikim. Dhe, kurdoherë, ka shprehur nderimin e respektin, për takimet, që bëjmë dhe lidhjet që kemi, unë e babai i saj.

“Profesor Murati, si të kam? Shumë faleminderit për vlerësimet dhe respektin e veçantë, që i bën babit tim, Isa Halilaj! Një falënderim të veçante ke nga unë për mundësimin e daljes së babit te emisioni special, me rastin e Festës së 7 marsit 2013. Na kënaqe, se na e solle babin nëpermjet ekranit te ne dhe nuk ka gëzim më të madh, kur je e lumtur dhe krenare për babain tënd. Kështu që shumë faleminderit, se më ke bërë të të lumtur!

Unë, mirë jam. Jam duke kryer këtu ca studime për mësuese dhe, gjithashtu, po aplikoj për punë, mësuese në një shkollë, këtu afër. Jam e gëzuar se do të nisi punë pasi, në të vërtetë, më është plotësuar një ëndërr e prerë në mes, qëkur ndodhi aksidenti. Para tij, unë kisha vetëm 2 vjet punë mësuese dhe pastaj nuk u ktheva më kurrë në shkollë! Ka qenë një nga brengat më të mëdha të jetes sime. Pavarësisht se në Tiranë u mora më se 12 vjet me mësimdhënie (kurse private të gjuhes angleze), përsëri ëndrra për të shkuar e për të dhënë mësim, në një nga shkollat e kryeqytetit tonë, mbeti e parealizuar kurrë. Prandaj jam shumë e gëzuar, që do të filloj përsëri punë me fëmijët.

Po ua nisi adresën time të e-mail-it dhe, si deri tani, përherë të m’i dërgosh shkrimet tua, se unë me kënaqësi do t’i lexoj ato, pasi me pëlqejnë, si të shkruarit dhe të lexuarit.

Profesor, uroj që ky mesazh t’u gjejë sa më mirë, si ty dhe bashkëshorten tënde! Kur të vij në Tiranë, patjetër që do të takohemi...Me respekt: Teuta Isa Halilaj”.

Ndërsa, siç shkruan ajo aty, kur erdhi më pas në Tiranë, në muajin prill të këtij viti, i bëra një vizitë në shtëpinë e prindërve të saj, bashkë me drejtoreshën e “Radio-Kontakt”, gazetaren Jolanda Lila. Me atë rast, me atë dhe të atin, Isanë, bëmë disa fotografi, të cilat i ruaj si një kujtim i rrallë.

Tani, kur lexuesit tanë u njohën me një nga mesazhet e Teuta Halilajt, nuk na mbetet gjë tjetër, veç t’i urojmë nga zemra asaj: Shëndet sa më të mirë, punë të mbarë në profesionin për edukimin e fëmijëve, gëzime dhe lumturi në jetë! Besojmë e shpresojmë që, një ditë, nga kjo malësore e fortë, e papërkulur dhe optimiste, të lexojmë një libër të bukur, i cili të tregojë e dëshmojë për jetën e deritanishme dhe forcën e saj të madhe shpirtërore.

Për rastësi të bukur, shkrimi që bëra për Teutën, përkoi me Ditën Ndërkombëtare të Personave me Aftësi të Kufizuara. Prandaj, ju uroj të gjithëve: Jetë, forcë dhe guxim! Sepse askush nuk mund t’ua mohojë atyre të drejtën për të jetuar njëlloj, si gjithë njerëzit e tjerë.

Tiranë, 12 dhjetor 2013

 

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 58 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1299217
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

 

Olimpiada klasa 7.

Durrës më 13. 05. 2013

Kadri Tarelli

OLIMPIADA MBARËKOMBËTARE “FEST-MATEMATIKA 7”.

Në kompleksin arsimor “Iliria”. Durrës


Maj pranvere 2013. QKF e Durrësit organizoni olimpiadën “Fest-Matematika 7”. Ngjarje mjaft e bukur në qytetin 3000-vjeçar, tashmë e vijësuar në traditë, që mblodhi “yjet” e matematikës së klasave të VII-ta të shkollave 9-vjeçare nga të gjitha trevat shqiptare. Ndryshe nga herët e tjera, këtë vit kjo “festë” kaq e veçantë, u mirëprit në mjediset e kompleksit arsimor “Iliria” në Plazh. Nuk është pak për nikoqirët, që të mbulohen të gjitha shpenzimet e kësaj gostie, me kaq shumë miq të ardhur nga të gjitha trevat ku flitet shqip. Meriton përshëndetje, sepse krijoi mundësinë e vazhdimësisë të kësaj veprimtarie që ka vlera të shumëfishta humane, shkencore e më sëshumti atdhetare e kombëtare. Është një shërbim i vyer për shkollën dhe arsimin tonë, sepse u krijon mundësi nxënësve të shpalosin e të përcjellin nivelin e mësimdhënies e mësimnxënies, njëkohësisht edhe kujdesin ndaj më të mirëve.

Kjo pritje nga një institucion shkollor privat është një dhuratë që u drejtohet talenteve dhe nxënësve të pasionuar me matematikën, të cilët janë të dashuruar me “Mbretëreshën” e shkencave. Pikërisht këtu e gjejmë përgjigjen që e bën shumëkush, si qytetar e më shumë si prind: Ç’bëhet me talentet, pasi dallohen e zbulohen nëpër klasa dhe shkolla? Si duhen përkrahur kudo e me të gjitha mjetet? Ky është një rast i bukur, që tregon pa qënë nevoja të flasë. U krijua një mundësi më shumë për këta misionarë të vegjël të bashkimit të kombit, që të njihen e të bëhen miq me njëri-tjetrin, të sodisin nga afër vlerat historike në Durrësin tonë të bukur dhe pse jo, të shkëmbejnë përvojë dhe dije.

Në bisedë me z. Myzafer Begteshi, drejtues i sektorit shkencor në QKF-në e Durrësit njihemi me disa hollësi:

-Kanë rrjedhur disa vite kohë, që nga maji i vitit 2004, kur organizuam së pari fillimin e olimpiadës mbarëkombëtare të matematikës për klasat e VII-ta të ciklit shkollor 9-vjeçar. Nuk është shumë e vjetër, megjithatë u formatua si traditë të dobishme, por edhe nuk është pak të vlerësojmë çka është arritur. Kur po shoh sot nxënësit, mësuesit dhe prindërit shoqërues, të ardhur nga të gjitha trevat ku flitet shqip, mund të them me pak mburrje se paskemi bërë diçka të mirë. Sot në garë morrën pjesë rreth 30 nxënës, mes tyre edhe nga Struga, Prishtina dhe Gjilani. Të gjithë fitues të vendeve të para në olimpiadat lokale. Përgatitja ishte mjaft e mirë, të gjithë nxënësit e kanë vlerësuar seriozisht. Le që, ku ka olimpiadë matematike po nuk u përkushtove me gjithë mend, e jo për një ditë e as për një vit, por duhet të themi gjatë shumë viteve?


Në përfundim në një ceremoni të bukur me këngë, valle e recitime u shpallën edhe fituesit:

1. Sejdi Hoxha  shkolla “Vinçenc Prendushi”, Durrës.

2. Aldi Demaj       “        “ 22 Tetori”, Berat.

3. Safet Hoxha     “        “Nr. 1”, Vlorë.

Në fakt s’duhet kaluar si përciptas. Të fituar nuk janë vetëm këta nxënës që mundën të marrin maksimumin e pikëve, të fituar janë të gjithë, sepse jo vetëm që merren me lëndën e vështirë të matematikës, por e provuan veten duke u përballur e krahasuar me më të mirët moshatarë. Besoj se ky është edhe misioni i olimpiadës. Të bën të njohësh veten, të dish ku je e të shtosh forcat për rezultate më të larta. Të fituar janë edhe shkollat dhe mësuesit që janë përkujdesur për këta nxënë të talentuar.

-Kur flas për olimpiadat, - vazhdon ligjëratën Myzaferi,- nuk kam të sosur, pasi kam kaq kohë si organizator e drejtues i tyre. Çdo vit ka gjëra të reja dhe intresante. Ndaj po i bie shkurt duke bërë dy falënderime, për të cilat ndiej detyrim:

Së pari: përshëndes kolegët mësues që korrigjuan testet, z. Agim Shehi, Vasil Zhupa, Avni Çuni, Valbona Taraj dhe Shaban Saqja. Të gjithë me përvojë të gjatë në të tilla veprimtari.

Se dyti: Shpreh falënderim për drejtuesit e kompleksit arsimor “Iliria”, të cilët me fonde mundësuan zhvillimin e olimpiadës, duke na vënë njëkohësish në dispozicion edhe gjithë këtë mjedis kaq të bukur, që s’ka të dytë jo vetëm në Durrës.

Ndërsa drejtori z. Flamur Panariti, shprehet i kënaqur nga organizimi i përsosur i kësaj veprimtarie kushtuar matematikës e cila u zhvillua në mjediset e shkollës që ai drejton, duke shtuar:

-Kemi menduar që të mos mbesim të mbyllur vetëm në guaskën tonë, por të ndihmojmë edhe të tjerët, kryesisht QKF-në në organizimin e veprimtarive lokale, kombëtare, apo edhe mbarëkombëtare. Pa u shtrirë në kohë, po ndalem vetëm për gjatë këtij viti mësimor. Në nëntor 2012, këtu tek ne u zhvillua konkursi për “Esse” mes shkollave 9-vjeçare të Durrësit. Në ceremoninë e përfundimit u ndanë çmime për fituesit dhe dhurata. Edhe sot që po flasim, në mjediset tona u organizuan njëherësh dy veprimtari, njëra më e bukur se tjetra. Olimpiada “Fest matematika 7” dhe kampionati i shahut mes nxënësve të shkollave 9-vjeçare të Durrësit. I mirëkuptojmë organizatorët, ndaj po u qendrojmë pranë. Ndihma që po japim, besoj se është një vlerë e shtuar në traditën durrsake për zhvillimin e shkollës dhe arsimit në Durrës dhe më gjërë. -Në vazhdim të fjalës, z. panariti thekson:

- I uroj matematicienëve dhe shahistëve të vegjël suksese dhe fitore! Shpresoj dhe më shumë besoj, se të tilla veprimtari do të jenë të mirëpritura kurdoherë tek ne. Le të bëhet kompleksi ynë një qendër e zhvillimit të vlerave qytetare dhe arsimore.

Kadri Tarelli

Durrës