Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Debattartiklar-Debatt artikuj Zabit Rexhepi: Një orë e vecantë mësimi

Zabit Rexhepi: Një orë e vecantë mësimi

 

Një orë e veçantë mësimi       kl.  IIA

 

 

 

 

 ZABIT  REXHEPI  ZV/DREJTOR I SHKOLLES  9-VJEÇARE “DEMOKRACIA”  DURRES    

    

                     

Pjesa e pare

 

 

Shkolla 9-vjeçare  “Demokracia” në Durrës, prej disa vitesh është binjakëzuar me “Fjardingskolan” në Boras të Suedisë.

Gjatë këtyre viteve janë bërë vizita Durrës-Suedi dhe anasjelltas nga mësues dhe nxënës të të dyja shkollave. Përvoja e fituar ka qenë ndihmëse për të dy partnerët.

Në vizitën që bënë në tetor 2010 miqtë suedezë,krahas veprimtarive të tjera, bënë edhe një takim me shkrimtarin Viron Kona. Vironi u dhuroi disa libra  për t’ua dhënë fëmijëve shqiptarë që mësojnë në këtë shkollë. Në bisedë e sipër ata u interesuan për librin “Eh,more Bubulino” dhe premtuan që do e përkthejmë edhe në gjuhën suedeze për nxënësit e tyre por edhe për nxënësit shqiptarë që ta lexojnë në të dy gjuhët.

Në muajin maj 2011 një grup mësuesish dhe nxënësish nga shkolla jonë bënë një vizitë në Boras, në shkollën simotër. Suedezet e mbajtën fjalën, e kishin përkthyer dhe botuar në suedisht librin e Vironit.

Për këtë ata ftuan në shkollën e tyre shkrimtarin. Biseda me nxënësit suedezë dhe shkrimtarit u bë shumë e këndshme dhe zgjati tej parashikimeve.

Pas kthimit nga Suedia ne i kërkuam Vironit nga një libër për nxënësit e klasës së IA   të shkollës sonë që ta lexonin gjatë pushimeve te verës dhe të ishim gati për të pritur miqtë suedezë në tetor.

 

 

Pjesa e dyte

Një punë e palodhur e mësueses së klasës së IIA  Vangjeli Biti ,me nxënësit dhe prindërit i dha rezultatet e saj.

Dhe ja,erdhi data 13 tetor 2011 ku nxënësit të preokupuar presin te interpretojnë pjesë nga libri “Eh,more Bubulino” në prezencë të miqve suedezë,shkrimtarin Viron Kona dhe mësues të shkollës.

Futemi në klasë. Klasa është bërë “ndryshe” sot. Nxënësit si lule të bukura e të freskëta na shikojnë me shumë kureshtje .

Bëjmë prezantimin e miqve suedezë. Bëhem gati te prezantoj “babain” e Bubulinos  por nxënësit njëherazi shqiptuan vetë emrin e shkrimtarit.

Të gjithë drejtuam shikimin nga Vironi.Vironi si Vironi ,qëndroi në heshtje për disa sekonda, u afrua prane tyre duke i përshëndetur dhe përkëdhelur si miq të vërtetë.

Mësuese Vangjelia falënderoi pjesëmarrësit,foli shkurtimisht për punën e bërë nga nxënësit me këtë libër. Udhëzoi nxënësit të fillonin.

Nxënësit kishin përgatitur për të interpretuar tregimet:

1-Kush i hëngri llokumet me arra?

2-Bubulinoja  bëhet doktor i famshëm.

3-Bubulinoja shkoi të blejë një kokërr lakër.

4-Dëshira e fshehtë e Bubulinos.

Interpretim i shkëlqyer i nxënësve. Themi i shkëlqyer se janë nxënës vetëm një muaj në klasën e dytë,pra nxënës të klasës së parë.

Lëvizjet e tyre,komunikimi,gjestet,mimika dhe mesazhi që na dhanë na befasuan shumë.

U bënë shumë fotografi ,nga ne dhe suedezët. Të gjithë falënderuan mësuesen dhe nxënësit . Vironi qëndronte pa lëvizur .Sytë i mbetën te nxënësit:

Segita Zerdelia, Endri Lamaj , Iljara Hoxhallari, Enkeleda Çela, Brunilda Meçi, Sergei Prifti, Orgito Xhemollari, Erjon Brahimi, Kejsi Dedej, Adelis Murati dhe grupi i nxënësve që shoqëronte.

 

Pjesa e trete

 

Pas kësaj ore të veçante u ulem për të pirë kafe. Drejtori i shkollës Avdyl Buçpapaj e mori fjalën i pari. Veç përgëzimeve  për mësuesen Vangjeli Biti pres të me thoni mbresat tuaja.

Fjalën e merr Sokol Demaku, mësues ne “Fjardingskolan” dhe përkthyes .Është hera e parë që nuk përktheva. Sinqerisht pashë një interpretim të bukur!

Ju lumtë!

Menjëherë drejtori i shkollës “Fjardingskolan”Per Kettisen tha:- Morëm një mësim të shkëlqyer!  Sa të kthehem në shkollën time do të punoj që edhe nxënësit e mi të bëjnë të njëjtën gjë. Mbeta pa fjalë,nuk kam se ç’fare të them.

Mësueset Annete dhe Sonja :Jemi në të njëjtin mendim me drejtorin!Përgëzime mësueses dhe nxënësve të klasës! U befasuam! Suksese!

Po ju Viron?  -Unë i pashë të “gjallë” personazhet e mi.  Ishin të    përkryer! Faleminderit shkollës suaj,mësueses dhe në veçanti nxënësve që megjithëse të vegjël interpretuan si aktore profesioniste. Sinqerisht nuk e mendoja këtë orë mësimi në këtë formë. Edhe unë mësova shumë.

 

Pjesa e fundit

Ç’fare mungoi? 

-  KAMERA!   

Nuk arritëm të filmonim!

 

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 27 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1252875
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

 

Gentiana Zagoridha

Babagjyshi mes fëmijëve të shkollës “Demokracia”

Këto ditë të ftohta dimri kudo në qytetin e Durrësit,ashtu si dhe në mbarë Shqipërinë përfundoi viti shkollor 2011,i cili rinis sërish më 5 janar 2012. Një vit që la gjurmë për shkollën 9-vjeçare “Demokracia” si çdo herë. Vit  ku u shpalosën edhe njëherë vlerat e veçanta të nxënësve dhe mësuesve të kësaj shkolle. Përveç aktiviteteve të shumta njohëse,kulturore dhe artistike me qëllim ,argëtimin dhe sensibilizimin e nxënësve lidhur me aspekte të ndryshme të jetës,vlejnë për tu përmendur dhe disa prej trofeve që nderojnë shkollën tonë. Ndër to veçojmë: Çmimin i parë në kampionatin e pingpongut për vajza,ku morën pjesë nxënës të 16 shkollave të qytetit të Durrësit,e fituar nga nxënësja Kejdi Danglli e klasës IX D. Çmimi i tretë në konkursin e përvitshëm ndërlëndor, ndërmjet nxënësve të ciklit fillor. Por ajo që kreno shkollën tonë më së shumti dhe që e ngriti në piedestal për këtë vit,do të mbetet fitimi i dy çmimeve të  para njëherazi, në konkursin e informatikës, përsëri ndërmjet shkollave të qytetit të Durrësit,përkatësisht nga nxënëset Najada Kambo për ciklin 9-vjeçar dhe Kristina Zagoridha për ciklin fillor. Me këto arritje të merituara,tashmë mund të themi me plot entuziazëm se jemi gati për të shijuar maratonën e gjatë të festave të fundvitit,e cila nis si zakonisht në ambjentet e shkollës duke përfunduar në gjirin e familjes. E ku ka stimuj më të mirë se këto çmime për tu frymëzuar dhe krijuar gjëra me vlerë,gjëra që mbeten gjatë në kujtesën e kujtdo,veçanërisht të fëmijëve. Është bërë traditë tashmë që dita e fundit e vitit shkollor të shoqërohet me koncerte e festime të organizuara nga shkolla nën drejtimin e mësueses së përkushtuar dhe të talentuar të muzikës Drita Dashi,por njëkohësisht dhe nga vetë klasat në mënyrë individuale. Një nga këto veprimtari të organizuar për festat e fundvitit  në klasën I A, do të shpalosim para jush për të përcjellur paksa freski dhe çiltërsi fëmijërore për të cilën të gjithë kemi aq shumë nevojë. Fëmijët ishin lajmëruar që herët për festimin e Vitit të Ri në klasën e tyre. Ato ishin porositur nga mësuesja që të bënin secili nga një pako modeste. Kjo pako do të shërbente si dhuratë për njërin nga shokët apo shoqet e klasës.

Si pa kuptuar lindi pyetja:-Po kush do ta realizonte këtë këmbim dhuratash ndërmjet fëmijëve? Dhe përgjigja u gjend shpejt. E kush tjetër më mirë se një fëmijë më i rritur i veshur si plaku i Vitit të Ri. Këtë xhest kaq fisnik e mori përsipër një nga vajzat e klasës VI A, e cila së bashku me disa vajza të tjera të po kësaj klase dolën vullnetare për të kontribuar në organizimin e festës me qëllimin e vetëm për të surprizuar dhe argëtuar fëmijët e klasës së parë që për ato të mbetej një kujtim i paharruar.Dhe kështu ndodhi. Sytë e fëmijëve  shkëlqenin nga lumturia kur hapnin dhuratat që u shpërndante plaku i Vitit të Ri dhe i gëzoheshin surprizës që kishin para syve,por dhe kur shikonin se si shokët e tyre i gëzoheshin dhuratave të tyre modeste. Ia tregonin njëri-tjetrit dhuratën, luanin me to, qeshnin dhe falenderonin njëri-tjetrin. Festa vijoi me një koncert festiv me këngë,valle dhe recitime të organizuara nga vajzat e klasës së gjashtë,por nuk u përjashtuan dhe recitimet e këngët spontane  kushtuar këtyre festave, të fëmijëve të klasës së parë që i dhanë më tepër origjinalitet kësaj feste.Nuk mund ta imagjinoni se ç’shkëlqim morën sytë e fëmijëve kur mësuesja u shpërndau nga një kartolinë urimi të shkruar me dorën e saj.

Si zogj të vegjël që sapo kanë filluar të cicërojnë dukej zëri i tyre i mbytur teksa i drejtoheshin me habi njëri-tjetrit:-Është shkrimi i mësueses!.Edhe ty ajo ta ka shkruar?! Po. ...  Po ty?!...  Hidhnin ndonjë vështrim vjellurazi nga mësuesja.Ajo i buzëqeshte herë pas here. Ata ulnin përsëri kokat.Shikonin shkrimin e saj.Gati-gati nuk po u besonin syve për  atë  që po shihnin, por kur mësuesja i siguroi se ajo kartolinë ishte ekskluzive për ta, dhuratë nga ajo vetë, ata shpërthyen në brohorima: ”Gëzuar dhe ti mësuesja jonë!”

Në këtë moment rrënqethës dhe shumë entuziast një nxënëse nga klasa u shkëput dhe i dhuroi mësueses një puthje të ngrohtë të shoqëruar me një përqafim të gjatë.Edhe nxënësit e tjerë vrapuan për të mbuluar mësuesen me puthje e përqafime.Nuk kishte mbyllje më të bukur për festën e fundit të vitit dhe një shpërblim më të mirë sesa ato puthje e ato përqafime sa spontane aq dhe të paharrueshme që vetëm fëmijët me çiltërsinë e tyre mund ti dhurojnë.Kështu përfundoi dhe një vit kalendarik,por jo një vit shkollor.Të tjera sfida i presin fëmijët për vitin e ardhshëm,nga i cili priten të vijnë vlerësime akoma më pozitive duke krijuar ndërkohë bindjen dhe garancinë për suksese më të mëdha.