Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home

Kadri Tarelli: MËSUESI MUZEMIL OSMANI “QYTETAR NDERI” I DURRËSIT

 

Kadri Tarelli

Durrës më 22. 03. 2012.

MËSUESI MUZEMIL OSMANI  “QYTETAR NDERI” I DURRËSIT


Para pak kohësh bashkia e Durrësit nderoi mësuesin Muzemil Jasin Osmani me titullin “Qytetar Nderi” me motivacionin: “Për konsideratën dhe respektin e fituar nga puna e tij e palodhur në fushën e arsimit, ku falë artikujve dhe botimeve të shumta ndikoi fuqishëm në rritjen e cilësisë në shkollë..”. Ishte në një ceremoni e bukur festive ku merrnin pjesë mësues, drejtues shkollash, përfaqësues të pushtetit lokal, shumë qytetarë të Durrësit dhe  të komunitetit çam.

Mësuesi i talentuar z. Myzemil Osmani, autor i 30 librave për matematikën, është i njohur në rrethet arsimore dhe shkencore të Durrësit, por edhe në të gjithë vendin. Njihet dhe respektohet nga të gjithë mësuesit, veçanërisht të matematikës, ca më shumë nga nxënësit e shkollave, pse jo edhe nga pasionantët e matematikës, sepse u bënë shumë vite që kanë nëpër duar librat  e tij. E nisi që në rini me shkrime për matematikën, rreth viteve 1980, në revistën shkencore për fëmijë “Horizonti”. Ishin vitet e para në punë si mësues matematike, për të arritur në botimin e librit të parë “Matematika e Mrekullive dhe të Fshehtave” në vitin 1996, e për të vazhduar me “Pitagora dhe Arkimedi”, “Jetë për Matematikën”, e  deri në ditët e sotme me librat, “Nëpër olimpiada të Europës” dhe tekste mësimore shkollore të ciklit 9-vjeçar.


Të hartosh dhe të botosh kaq shumë, për më tepër në fushën e matematikës është një punë e jashtëzakonëshme, një pasuri për mëndimin pedagogjik Shqiptar, pse jo edhe një sakrificë njerzore. E di dhe e beson vetëm ai që e ka provuar vetë. Vetiu lind pyetja: Ç’ forcë e shtyn  të bëjë sakrifica kaq të mëdha ? -Përgjigja qëndron tek entuziazmi për jetën, pasioni për matematikën, përkushtimi për punën dhe dashuria për nxënësit, veçori që Myzemilit nuk i ndahen gjatë tërë jëtës. Është një investim i kahershëm i tij, i bërë gjatë gjithë viteve të shkollës, që në moshë të re, kur kalonte orë të tëra duke zgjidhur ushtrime dhe problema, apo duke harxhuar ato pak para për të blerë revista dhe libra matematike, ku mësuesi ynë i nderuar mrekullohej dhe gjente vetveten tek lexonte shkrime për kollosët e matematikës, të cilët i kanë dhënë kaq shumë njerzimit.

Të hysh në oborrin e “Mbretëreshës së Shkencave”, ca më shumë të ngjisësh  shkallët e këtij “Pallatit mbretëror”, nuk është e lehtë e as shaka. Së pari duhet guxim, e pastaj të tjerat me rradhë, vullnet, pasion, durim, kulturë, punë e mësëshumti mundim,  e për t’u shtyrë më tej duhet edhe kultura e të shkruarit bukur. Prandaj Myzemili, i mirëpritur në të gjitha shkollat e vendit, kudo që shkon merr përshendetje dhe përgëzime nga të gjithë mësuesit, kolegët, nxënësit, prindërit dhe qytetarët, e deri tek profesorët e matematikës në Universitet.

Shpirti idealist, dhe detyra e misionarit të dijes, është edhe një tipar i fshehur, apo i heshtur tek mësuesit, por pak me tepri edhe tek Myzemili. Është detyra fisnike që e shtyn për të dhënë e thënë gjithçka, për brezin  e ri, që të bëhen më të ditur, më të zotë dhe më të mirë, si qytetarë që t’i shërbejnë kombit dhe shoqërisë. Përvoja e gjatë disa vjeçare, si mësues matematike nëpër fshatrat e Mirditës e të Rrogozhinës dhe në shkollat e qytetit të Durrësit, ka qënë një mundësi më shumë për të trajtuar materialin e teksteve dhe librave, me ngarkesën dhe fjalorin e moshës, pa lënë pasdore metodikën e mësimnxënies. Myzemili me mjeshtëri artistike, u tregon lexuesëve dhe sidomos të rinjëve, se pas atyre shifrave, teoremave dhe formulave të ftohta, qëndron një histori e tërë jete, përpjekje shekullore e mbushur me sakrifica, mundime, dështime dhe fitore. Merita e Myzemilit, si mësues e studiues, është se përcjell te shkollarët e rinj përvojën e tij dhe të brezave të matematikanëve, duke theksuar se matematika nuk është kaq e egër sa duket. Mjafton vetëm pak guxim dhe vullnet, për t’u futur pa frikë e drojtje në botën e magjike të matematikës.

Ndërmarrje e vështirë të analizohen të gjithë librat e botuar nga Myzemili. Janë specialistët, mësuesit dhe nxënësit në mbarë shkollat e Durrësit, por edhe brenda e jashtë vendit, ata që gjykojnë, shprehen e japin vlerësimin maksimal. Njëri më cilësor se tjetri. Veç një gjë s’mund të lihet në heshtje: Brenda fushës së matematikës, natyra e librave është shumë e larmishme: nga “Lojra Zbavitëse”, tek libra mësimorë për klasa të ndryshme të ciklit shkollor 9-vjeçar dhe fletore pune që shoqërojnë tekstet. Shtojmë këtu, libra me ushtrime e problema që janë dhënë nëpër olimpiadat botërore të matematikës, (kjo në ndihmë të talenteve). Interes paraqet, për pasurim e rritje kulture, jetëshkrimi për kollosët më të mëdhenj të të gjitha kohrave, në librin ”Jetë për Matematikën” i kompozuar me finesë nga Muzemili, aq sa mund ta quajmë një enciklopedi të vogël të matematikës. Me të drejtë Prof. Dr. Aleko Minga në parathënien e këtij libri  thotë: “Është një mozaik i këndshëm, gurët e të cilit janë qëmtuar me kujdes nga visaret e matematikës”.

Myzemili, studiues, mësues i talentuar dhe autor i librave, tani së fundi edhe botues, ka kujdesin dhe mirësinë që, edhe nëpërmjet lodrave, anekdodave, apo problemave, të josh t’i kërkosh e t’i lexosh librat me kënaqësi, të nxit ta duash e të merresh me matematikë. Kjo shkencë, me harmoninë dhe magjinë që mban në gjirin e saj, po të dish ta njohësh e ta dashurosh, të frymëzon për gjëra të mëdha e të bëhet e afërt, e shtrenjtë dhe e bukur si poezia, muzika, piktura, skulptura, artitektura.

Është nder për këshillin bashkiak, që vlerësoi punën e një jete të tërë, përkushtimin, dhe sakrificat e mësuesit dhe matematikanit të talentuar z. Muzemil Osmani në dobi të zhvillimit të arsimit kombëtar. E ka merituar prej kohësh.

Urime Myzemilit. Titulli “Qytetar Nderi” na gëzon të gjithëve. Urime për shëndet të mirë dhe botime të tjera për matematkën.

 

 

Newsflash

 

Kadri Tarelli

 

Kafe me Vironin.

Durrës më 25. 10. 2010.

 

           SHKRIMTARI VIRON KONA, NJË KAFE ME MËSUESË NGA SUEDIA

 

Me Sokol Demakun, shqiptarin nga Kosova, tani publicist dhe mësues në Boras në Suedi, shkrimtari i mirënjohur z. Viron Kona, nëpërmjet shkrimeve dhe internetit ishte bërë i njohur, shok dhe mik prej kohësh, po asnjëherë nuk ishin takuar bashkë. Rasti e solli tani. Bota na duket e madhe po qënka e vogël !

Këto ditë në mesin e tetorit 2010, në shkollën 9-vjeçare “Demokracia” në qytetin e Durrësit, këtheu vizitën e shumë pritur një grup mësuesish nga “Fjärdingskolan” nga qyteti Boras në Suedi. Është një lidhje, ose siç e quajmë tani “Binjakëzim”, i filluar disa vite më parë me nismën e drejtorit Z. Avdyl Buçpapaj. Grupi përbëhej nga : Znj. Gulsen Ozdenkos drejtore e arsimit në komunën Bramhlut, Z. Per Kettsen drejtor i shkollës, znj. Sonja Persson, znj. Anette Ekelund mësuese dhe me ta edhe Sokoli, që në këtë rast ndihmonte edhe si përkthyes.

Kur drejtor Avdyli ishte në siklet të madh për të organizuar pritjen, në një takim rastësor në Durrës, duke pirë kafe, Z. Viron me dashamirësi i bëri një kërkesë të vockël: Në një nga ditët e javës, kur për miqtë të ishte më e përshtatëshme, ishin të ftuar të gjithë në Tiranë për t’u njohur e për të pirë një kafe. Më e mira dhe më pak e ngarkuar u gjet e shtuna. Gjetje e pëlqyeshme, si fund jave dhe si fundi mbylljes së vizitës së tyre në Shqipëri.

Në ora 11.00 u takuam në hyrje të “Bar – Kafe, “Albert””, në rrugën e Durrësit. Një lokal i vogël, i qetë, i ujdisur tamam për të pritur artistë e miq të veçantë. Me Sokolin, ashtu trupmadh, të qeshur dhe me humor, nuk pati nevojë për prezantim. E gjetnën shpejt njëri – tjetrin dhe u përqafuan si dy miq të vjetër. I vetmi çast qetësie ishte prezantimi me miqtë, sepse pastaj muhabeti filloi vënçe. Si i veçantë ky soji i shkrimtarëve: porsa njihen ulen e të shtrohen në muhabet, a thua se janë rritur në një oborr. Z. Viron kishte përgatitur nga një dhuratë për secilin: një pako me 6 – 7 libra me tituj të ndryshëm, të shkuara nga ai vetë, dhe një pako për bibliotekën e shkollës.  Bashkë me shënimin miqësor në faqe të parë, shkurt, me pak fjalë i tregonte edhe përmbajtjen e secilit libër. Miqtë i tërhoqi tematika e librave për fëmijë dhe për të rritur. “Bubulinoja” i famshëm, personazhi i disa librave të Vironit i cili ka vendosur të shkojë i pari në planeitin Mars, po bën përpjekje për të mbrojtur tokën nga ngrohja globale.Tani për tani ai po i bie kryq e tërthor shqipërisë, duk udhëtuar për ta njohur atë. Është ai që bashkë me shumë fëmijë të tjerë i bënë thirje tërë fëmijëve dhe të rriturve të shqipërisë dhe të botës që të mbrojmë mjedisin dhe shtëpinë tonë të përbashkët “Tokën”. Është një temë që miqëve u pëlqeu pa masë, pasi ata e kanë vërtet përzemër mbrojtjen e mjedisit dhe kujdesen shumë për të. Ndryshe Suedia nuk do të ishte model për ne të gjithë. Vërtet tematika u la mbresa, pasi që aty në bisedë u shpreh deshira për t’i pasur të përkëthyera në suëdisht. Mes librave të dhuruar ishte dhe “Drithërima e Yjeve”, për mua më i bukuri libër që ka shruar Vironi për të rinj dhe të rritur, prezantimin e të cilit ma ngarkoi mua. Detyrë e këndëshme dhe bukur, po më zur ca si ngushtë, pasi nuk e prisnja, megjithatë pashë se mbetën të kënaqur nga ligjërata ime jo shumë e gjatë. Sokoli përkthente. E vinja re se kishte një ndjesi kënaqësie në fytyrë dhe në fjalët e tij.

-Sokol ! -I  thashë: - Interneti qënka i ftohtë akull, rrezik më i ftohtë se veriu i Suedisë, po  ti në bisedë mes miqsh qënke shpuzë fare, që e mban zjarrin e bisedës të ndezur për orë të tëra.

E menduam se kafeja do të ishte 20, apo 30 minuta, po pa kuptuar vazhdoi rreth një orë e gjysëm. Kështu është kur takohen dy shkrimtarë dhe miq të mirë.

Miqtë nga suedia, që siç shpreheshin edhe më parë  se nuk e mendonin një mikpritje të tillë, falënderuan z. Viron për ftesën dhe në shenjë mirënjohje dhe rspekti i bënë dy dhyrata të vogala por simbolike. E para: Një mbajtëse kollare me “KNALLE”, simbolin e qytetit të Borasit, i cili me mençuri dhe punë i solli qytetit jetë, begati dhe mirëqënie. Dhe e dyta: një ftesë për të qënë i pranishëm në festën e bibliotekës së qytetit që organizohet çdo vit në muajin maj. Vironi me modesti dhe mirënjohje i pranoi të dyja dhuratat. Kapsen e vendosi në moment si shenjë respekti, dhe u tha: :Kështu do t’u kujtoj përherë, sepse kollaren e ve çdo ditë. Është një zakon i hershëm si mësues dhe si zyrtar”. Duke qeshur, me shaka shtoi: “Kështu dukem edhe më i bukur”.  

Me shumë kënaqësi u pranua edhe ftesa, për të shkuar në Suedi. Një mundësi më shumë për të vizituar një vend tjetër, për të shkëmbyer kulturë, por edhe për të ndihmuar sado pak në mbajtjen gjallë të atdhedashurisë te shqiptarët që jetojnë larg. Mbase një mundësi, për të shkruar edhe një libër të ri, siç e ka zakon për çdo vend që viziton.

Miqtë nga suedia premtuan se do të vijnë përsëri.

Sokoli u zotua, se: shumë shpejt do të jem përsëri në mes jush.

Të gjithë ne bashkë e falënderuam për pritjen dhe i uruam Z. Viron Kona, suksese për të shkruar, sepse deri tani janë bërë 30 libra dhe duhen forca për pjesën tjetër që të bëhen 100, siç edhe ka premtuar.