Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Poezi-Poesi
Poezi

GJENOVEFA MYRTAJ: POEZI

 

GJENOVEFA MYRTAJ

Në ëndërr...

Nëpër ëndrra seç u ngatërruam ne të dy,
Largë nga realiteti kjo ëndërr me çoi,
Nuk e di...
Erdhe ti tek unë, apo unë te ty,
Veç mes epshesh dhe gënjeshtrash prap humbëm,
Deri sa mëngjesi nga mëkati më zgjoj.

Ti dhe unë mes lojrash te çmëndura,
Në një shkretëtirë u gjendem aty,
Si në nje oaz trupat tanë u fjetën,
Ah-sikur kjo ëndërr te mos kishte zgjim,
Mbeti ëndërr, e unë prap pa Ty !

Mëkatarë u bëne shpirtrat tanë mes kohës,
Se ne njëri tjetrin kurrë nuk e jetuam dot,
Nuk di ku do të doja te isha zgjimit apo ëndrrës,
O, ndoshta atje,
Ku mëngjesi më gjeti mbi sy një lot

Lakuriqsia e shpirtit është e pafajshme,
Siç është pafajsi të kujtosh dashurinë e parë,
Fantazisë nuk mundi ti rezistonte,
Mendimi dhe ëndrra deri tek ty të më dërgonte,
Mallit ,këngëve te mija të rinisë,
Sikur dhe Perëndia vetë të më dënonte,
Nuk do të pendohesha kurrë nga kjo marresi.
Sepse mbeti ndjenjë e pajetuar,
Dhe quhet Dashuri.....!

 

 

Gentiana Mikushnica:POEZI

 

Gentiana Mikushnica

Dashuri/Vetmi


Nje cast shpirti mu ftoh,

Një dashuri kisha humbur,

Mes endrrash thurur,

Një cast u ndez llamba e vetmis-

Sa bukur me bente shoqeri,

Ajo drit plot verdhesi-

Se e doja nje drit te ndezur,

Në shpirtin tim të errët-

Nuk doja një dritë të verdhë,

Simbol të vetmis-

E doja driten e henes-

Dritë e bardhë- e qiltersisë...!

As kujtimi nuk më bënte punë,

Ajo driteëe ndezurë thell në shpirt me rri-

Iku diku larg një shkëndi e bukur,

E unë mes tingujve të vetmis ri e heshturë,

Duke pritur prap një cast,

Nga qielli i ëndrrës,

Të ndizet prap shkëndija..!

 

 


Faqe 69 nga 138