Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Poezi-Poesi
Poezi

Gentiana Zagoridha: POEZI

 

Gentiana Zagoridha

 

TË PRES

 

Pothuajse i kam harruar të gjitha.

Lodrat e gishtërinjve mbi flokë

Hetimin e një  heshtje.

Miratimin e një të papriture,

Surprizën e një  ëndrre.

Vërtet i paskam harruar ?!

Dikur pranë teje

Ato ishin për mua,

Dëshira, dashuria.

Kam mall, shumë mall për ty

Të pres e ngacmuar

Nga lotët e tmerrit.

Të pres të më shuash

Të pres të më shuash

Flakët e zjarrit.

Të pres,në heshtje po të pres

A do të vish?

Eja,eja ti përpëlitur

Paksa në llumin e kohës.

Eja pastruar nga hareja e moshës.

Mos shih mbrapa gjithçka

Do të kalojë

Ti do të vish

Dhe unë e hipur në kalin e bardhë

Drejt  teje do të kalëroj.

 

 

BEKIMI

 

Nuk ka mburojë më të sigurt në këtë botë

Se bekimi i prindit në prag të vdekjes.

Fjalët e tij të mençura, uratat pa fund   

Të mbështjellin me një fushë magnetike të fuqishme

E cila tërheq rreth vetes veç të mirat e kësaj bote

Të këqijat, ato i mban larg, larg, shumë larg .

Dhe dyert e jetës të hapen një nga një si me magji

Ku në secilën prej tyre do të gjesh veç lumturi.

Lum kush e ka provuar!

Dhe në këtë jetë veç është kënaqur!

 

 

 

 

Myrvete Leku Kabashi: POEZI

Myrvete Leku Kabashi

 

Athua falje do t`më kërkosh
 
Në pragun e vdekjes kur do jem
athua do t`pendohesh ?
A do mendosh ndonjëherë
për vuajtjet që m`i ke sjell ?
 
Ndoshta do më kërkosh falje,
kur vdekjen në sytë e mi do t`shikosh
por, buzët e mija të thara, kanë për t`thënë
vonë tani shumë vonë.
 
Atëherë kur do t`kërkosh falje,
për vuajtjet që m`i solle, s`do t`jem
ika, iku gjithçka nga kjo botë ,
sutë e mi u mbyllën , s`do shohësh lot .
 
E unë do vdes e penduar
për dashurinë që dikur ta kam dhuruar.
Por, një gjë s`do jam e penduar
që ika nga ti e s`të fala kurrë.
 
Nga unë do t`kesh në kujtesë
vetëm lotin tim,
nëse ndonjëherë do t`pendohesh
do ta kesh si ngushëllim.
 
Athua do të kesh guxim ,
Të varri lule të më sjellësh ?
Nuk e besoj se edhe atëherë
 lotët e mi s`do të lejojnë

 

Zemra s`më lejon
 
Mos më dhuro puthje,
mos më thuaj të dua
se, shpirt e zemër
m`i ke lënduar .
 
Mos më shiko në sy,
ata janë të mjerë
se, vetëm lot,
n`këtë jetë ju ke sjellë .
 
Mos më kërko falje,
mos m`thuaj jam penduar
sepse, ti je ai
që rininë m` ke shkatërruar.
 
Sikur unë të falë
zemra s`do m`lejon
ajo s`harron se,
nga ti ,vuan, rënkon , lëngon .

 


Faqe 69 nga 119

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 44 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1300141
SocialTwist Tell-a-Friend