Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Publikationer-Botime të reja
Botime të reja

Flora Gjondedaj Dervishi: Vështrim në “Missing”, prozën romanore të shkrimtarit Bashkim Hoxha

Durrës më 08 .11. 2013

Flora Gjondedaj Dervishi

Vështrim në “Missing”,  prozën romanore të shkrimtarit Bashkim Hoxha

Lexoj romanin më të ri të shkrimtarit  bashkëkohor, Bashkim Hoxha, dhe e nis me poliseminë e titullit “Missing”, që të  bën të përjetosh jo përcaktorin i humbur, po ndijesinë e munguara…deri në dhimbje.

Teksa në atë thurime  e sheh realisht se si gëlon përditësorja; herë e njëtrajtshme herë rrethore apo qerthullore , të  shoqëron edhe koncepti lëvizor si kronosi.

Si në  prozën romanore, po  ashtu edhe  në  atë dramaturgjike,  shkrimtari përmes realizmit të thellë,  të guximshëm e  tejcon jetën në  art, larg skemave të romaneve tradicionalë dhe i vë  kështu vulën një romani kondesat apo posmodernist.

Romani  Missing , me 186 faqe tekst, formatim  të vogël, me frazën e shkurtër , monologun konciz apo dialogun e bookeve klasifikohet tek  librat  e xhepit. ( le livre de posh..fr.)të cilin  mund ta lexosh kudo.

Realiteti, perceptohet nga autori me një strukturë mbajtëse hipotetike gjatë gjithë romanit,e  njëkohësisht e koduar  me nënshtresa,që nuk do ta ngatërroja me simbolizmin, edhe pse gjetjet  janë simbolike.  Kjo lloj proze në dukje drejtvizore  ka konceptin vështrimor  në formë rrathësh,  ku protagonisti sa vjen e  bëhet  ekscentrist  për t’i shpëtuar,qerthullnajës, por jo si egocentrist. Protagonisti ndjek yllin e tij , teksa bota në mijëra vjet rrotullohet … Me një mënyrë procedimi kundërvënëse ,thurima zë fill  me humbjen e Lorës. Lora ka ikur. “ Unë e dija se do të ndodhte një ditë…”( Grozi ) Qenushja,Lora, dhuratë nga Mona,  ish mikesha e  Grozit, e ka braktisur . “Në shenjë besnikërie”... - e tha ajo që një ditë do të ikte, edhe vetë.   (Këtu Meditimin filozofik e përvijon paradoksi.)

Rrëfenja aritistike  është  është  lineare; javë pas jave;   (e enjte sot,)  e gështetuar me  minidigressionin  apo përroin e  ndërgjegjies ku rrjedh Mona, pa të cilën fabula s’do të kishte këtë ngasje. Dicitura sipër kreje  si; : Nata është e imja ,  Përse unë ?  vijnë jo si të rastësishme letrare, po si asosacione filozofike pararprirëse si: “ Njeriu vetëm në ëndrra e prek lirinë”. E kështu ndodh me të gjitha skenat; hap pas hapi  , me  ngjarjet, fatin e krijesave  më të dashura, por  në kujfijtë e një maturie natyrale, pa shfrime  apo hiperpasione.

Pas paragrafëve koncizë, gjeneron një përmbyllje logjike , ç’ka e bën më shprehëse kumtin e me  shtjellim jo labirintik . Autori   ka një fokus vemendësor të mirëmodeluar prej gazetari me përvojë e prozatori me talent.

Sfida e parë e kryepersonazhit është njëlloj inertizmi ironic. (vetëm I ftohtë nuk do të mjaftonte.)

Kryepersonazhi, psikologu I burgut, Grozi,gjendet mes nesh, si një nëpunës i shkolluar,nga shtresa e intelektualëve apo punëtorëve të mendjes me mëditje. Përsiatjet e tij,  ecejaket me  makinën rrangallë, ditë  monotone brenda hekurave të burgut  dhe jashtë burgut,  të kumtojnë thelbin e një shoqërie në pështjellim apo në bjerrje vlerash .  Në optikën estetike  të autorit  vendosen personazhe vërtetësorë,  mbartës të një mesazhi  njerëzor  të vendosur në skena planore  gati dramaturgjike si :

a.Dyqani I kafshëve  me linjën më interesante, ku kulmon Drini me parantezat e veta, me një dashuriqë dota quaja te sejvuar ne desktop me subject dhimbje e perhershme,Marta .  Apo përimtimi digresor deri tek i gjyshi.

b.Klubi frends  I karaokes  me mozaikun : Grozi , Gridi , Bjorni, Alketi , Eraldi  si stacion përherë  rinor.

c)Facebooku ….. kokerenca dhe inkoherenca , ftohtësia e frikshme virtuale

d)Burgu ku spikat procesi  i qëmtimit dhe  skalitje e personazheve si: Genti- prokurori , Maria e bukur vrasëse e tutorit Tim,Ndoni 41 vjeç, që vrau “një dhelpër” hipokrizinë e komshiut (të dashurin e gruas.)Po ashtu edhe tek rolet e dyta, apo ato silueta si Adela balerina,  njeriu  hije me kasketë e fytyrë eshtake etj janë mjaftë  të arrirë.

Teksa tek ata të brëndahekurave, autori di të   qëmtojë jetë , ngjarje,

personazhin e  Dautit- Daniel , e ka qëmtuar , në dhjetra të tillë në posdiktaturë;  i Paralli Orgjina e pasurisë së tij është makabre …!? I rëndomtë  i neveritshëm,i fuqishëm deri në absurd.Pra, i tipizuar me  mjaft kujdes.

Parapëlqej të  nënvizoj  disa ndiesi të forta :

  • Ka situata ku  nuk i shmangesh dot ankthit, dramacitetit , që në fakt është tragjizëm.

Drama kulmon kur  Mona,  pas zgjimit letargjik të flertit me Dautin e  konvertuar në Daniel,  ndjehet mungesore  dhe i telefonon Grozit, për t’u takuar pasi e kupton që  ka humbur vetëveten. Mona është një pjesëz mozaiku, që doemos kërkon pjesën tjetër.

Imazhi I Monës, së humbur,  mosgjetja e saj. Heshtja  misterioze e gjithëpushtetshme për  një krimi të hetuar nga Grozi, që rrezikon t’na trandin gjatë.

Përmendja si shkarazi e simfonisë së pestë L. V.  Beethoven (ta ta  ta ta simfonia e fatit,) është një zgjedhje simbolike, jashtë paranojave, qofshin edhe letrare, në strategjinë tekstuale.( Katër notat  nga errësira në dritë, si  simbole të forta.)

Ndërkaq që  Rihana këndo:.Rrotull rrotullohemi, e forcon  tisin grotesk,  që mbështjell  romanin.

Humbësia si fenomen e ka tragjizmin brenda dhe vjen e end fabulën konkrete. Kryelinja  apo detyra ideore romaneske: Humbja e gjërave më të dashura, më të domosdoshme për njeriun , dhe autori nis me retrospektivë humbjesh:

1.Qeni Lora, dhuratë nga ish e dashura, me të cilin  Grozi vret monotoninë , ndjehet i skllaveruar dhe ka gjasa që  ta ketë braktisur, se sa  të jetë zhdukur…

2.E dashura Mona, missi i qytetit, e braktis  largohet  pa i thënë, në emër të vanitetit luksit me një paralli provincial. Ajo ikën në  udhëtime  rreth e rrotull botës me Danielin,…(Pse mos ta për ta blente  dhe të jetë ai pronari i bukurisë së saj ??) Dauti nga ana tjetër  braktis gruan dhe djalin e tij.

Humbnaja  krijon elipsoidin, kodin e rrethimit vrastar të personazhit . Po Grozi tenton  të bëhet rrethimçarës , kur intriga  ndërlikohet dhe shkon drejt një krimi të dyfishtë…(  tentohet edhe zhdukja e Grozit. )

(Bota) shpall indiferencën tranzicionale . Dhe personazhi apo heroi ynë Grozi ,jo rastësisht  vendos në cd play  këngë,  që tingëllojnë  moderne po në fakt kanë filozofinë aristotelike.

Si:  Zakoni i njeriut është ikja edhe kur nuk largohemi vetë ikën gjithçka rreth  e qark nesh .

Shkallëzimi metaforik  i personazhin nuk e çon drejt një ndërgjegjie të trandur,  por  I qerthulluar në një botë të mjegulluar, ai kërkon të rindertojë  raportin individ – shoqëri, pasi  ndjen një shoqëriburg, ku abuzohet me lirinë dhe merret peng nga veset. Pr,a ai  zgjedh sfidantin; të bisedojë me ariun e zbutur, të cilit do t’I afrojë me cdo kusht lirinë e humbur. Ariu  i tjetërsuar  nga arixhiu  humbësi i lirisë , është po kaq grotesk sa njeriu,  i cili  I mësuar me diktaturën, mbetet produk i saj, dhe skllav i rrethanave në një mënyrë apo një tjetër.  Dhe kështu ikën jeta...apo rrotullohemi…Por,  fjala mbetet….

Fund.

 

 

Viron KONA: Dy libra emër ndritur

Dy libra emër ndritur


Viron KONA

Librat emër-ndritur “Thesar Kombëtar” 1 dhe 2, që  përurojmë sot, dhe fakti se këtë veprimtari po e zhvillojmë në Muzeun Kombëtar të Shqipërisë, na bënë të ndihemi krenar për çfarë po bashkëbisedojmë, na bënë të përkulemi me nderim e respekt ndaj vlerave të mëdha shpirtërore dhe kulturore të popullit tonë punëtor dhe luftëtar të dijes, të kulturës dhe përparimit, në dekada e shekuj.


Veprat “Thesar Kombëtar”, nderojnë autorët dhe përfaqësuesit e Shoqatës, nderojnë të gjithë anëtarët e respektuar të saj, krijuesit e shumtë dhe të talentuar, por dhe mbi 60 mijë bashkëkombësit shqiptarë me banim në Suedi. Ato shfaqen sot vezulluese dhe pasurojnë më tej kulturën, e prezantojnë atë dukshëm, burojnë mirësi dhe respekt, ndjenja të bukura dhe mesazhe vëllazërore, ndërkohë që, të dyja veprat, janë flladitur me ajrin e pastër e transparent të Veriut të largët, me mirësinë e popullit suedez dhe me bukurinë e aurorave polare.

Cilido që i lexon “Thesare-et”, ndjenë në to mallin për atdheun dhe historinë e tij, dëshirën për të triumfuar mbi vështirësitë, sakrificat, por, edhe kënaqësinë dhe krenarinë  për arritjet e demokracisë; ndjenë dashurinë për gjithçka të mirë në Shqipëri, në Kosovë, në të gjitha trojet shqiptare dhe në Botë; ndjen paqen, mirësinë e shpirtit dhe rrahjet e zemrave; ndjen thellësinë e humanizmit.

Me këto vepra, bashkëkombësit tanë në Suedi kanë zbukuruar më shumë gjerdanin e artë të traditës dhe kulturës shqiptare,  i kanë dhënë më shumë ritëm e gjallëri, rrahje krahësh,  ëndrrave dhe dëshirave për një të ardhme më të mirë. Por, edhe kanë shtuar hovet e ngazëllimit, energjitë e brendshme dhe besimin, kanë nxitur vullnete, imagjinatë  krijuese dhe përkushtime të reja, që gjithkush të bëj kurdoherë më të mirën për Atdheun dhe Kombin tonë të bukur, me shpirt të ndjeshëm, të madh e fisnik.

Kjo është një rrugë  e nisur nga të parët tanë, nga Kalorësit e dijes dhe të kulturës, nga ata që hodhën të parët në letër gjuhën e bukur shqipe, e, pastaj, në vazhdim, nga, rilindësit  që përgatitën me veprën e tyre të shkruar dhe patriotizmin e veprimin luftarak - Pavarësinë e Shqipërisë, realizuar më 28 nëntor 1912 dhe që vazhdon të forcohet e zhvillohet duke ecur me temp e ritëm, edhe në kohët e sotme moderne.

Me vepra të tilla  zbukurohet më shumë kurora e  lavdisë shqiptare,  shtohen ngjyrimet e freskëta në Trupin e hijshëm të Shqipërisë sonë fisnike, kësaj Zonje plot nur e bukuri, krenare dhe luftëtare të paqes dhe të Lirisë së shenjtë, kësaj Nëne të dhembshur për bijtë e saj që ngado që shkojnë, kthehen si dallëndyshet në foletë e tyre, duke sjellë përherë pranverë, gëzim e përqafim, rrahje zemrash,  emocion dhe dashuri.

Faleminderit z. Hysen Ibrahimi!

Faleminderit Juve anëtarëve të Kryesisë dhe të Shoqatës që keni ardhur në Shqipëri!

Faleminderit për nismën e bukur që keni marrë, për të dy “Thesaret” që po  dhuroni sot!

Lutemi, përcillini mirënjohjen dhe falënderimet tona  edhe anëtarëve të tjerë të nderuar të Shoqatës, motrave dhe vëllezërve shqiptarë që, sot, atje në Veriun e largët, janë me mendje në këtë sallë, ku rrahin zemra  dhe fllade të ngrohta atdhetarie.

Ndihem krenar dhe i nderuar sot që, edhe unë  rreshtohem si një anëtar nderi në shoqatën e  shkrimtarëve, artistëve dhe krijuesve shqiptarë në Suedi.

Gjesti juaj fisnik, për të na përfshirë edhe ne: prof. Murat Gecajn dhe mua, e, bashkë me ne, si të ftuar nderi edhe albanologun e shquar suedez, Mikun e Madh të Shqiptarëve Ullmar Kvik, më bënë të ndihem i gëzuar dhe i emocionuar, më i obliguar moralisht e shpirtërisht për të kontribuar në frymëzime, vlera dhe arritje të përbashkëta.

Gjithçka ne po bëjmë, na shton respektin për Shtetin e nderuar dhe të përparuar suedez, që ka mirëpritur dhe mbështetur me përkushtim çdo nismë shqiptare për liri, sikurse mbështeti pavarësinë e Kosovës, dhe mbështet edhe sot e vazhdimisht vëllezërit tanë me banim në Suedi.

Nderim dhe respekt popullit dhe shtetit suedez, nderim dhe respekt Heroinës Anna Lindh dhe tërë atyre njerëzve me ndjenja të thella demokratike dhe liridashës, që inkurajojnë dhe ndihmojnë çdo nismë dhe përpjekje shqiptare, duke ofruar mundësinë e krijimit të shoqatave, të  qendrave kulturore dhe artistike, çeljen e radiove dhe televizioneve, gazetave dhe revistave në gjuhën e bukur shqipe; ekspozimin e vlerave të traditës, të artit, letërsisë, kulturës, sportit dhe besimeve  shqiptare në të gjitha fushat.

Ju të dashur vëllezër, keni ardhur këtu nga shumë qytete dhe krahina të Suedisë, keni ardhur nga vendi ku bota ka marrë mjaft mësime të çmuara për kulturën, shkencën, artin, demokracinë, por edhe për pedagogjinë dhe edukimin. Shumëve prej nesh, na  kujtohet ngjarja që dikur, tregoi shkrimtarja e madhe suedeze për fëmijë Astrid Lindgren, për vogëlushin, i cili, pas një faji që ai bëri, nëna i tha që ta zgjidhte vetë shkopin me të cilin ajo do ta ndëshkonte.

Por, vogëlushi u vonua shumë dhe më në fund u kthye  duke qarë dhe i tha nënës së tij se, nuk kishte gjetur  asnjë shkop, por kishte gjetur një gur me të cilin ajo mund ta qëllonte…

Nëna u trondit. Ajo, kurrë sesi nuk mund ta godiste fëmijën e saj me gur.

Nëna e vendosi gurin në një etazher në kuzhinë dhe atje, ai gur, mbeti si një kujtesë dhe qortim i vazhdueshëm, që ajo të mos harronte premtimin e dhënë: Kurrë, dhunë!

Suedia u bë vendi i parë që miratoi ligjin që ndalonte ndëshkimin fizik të fëmijëve, dhe, në këtë vendim, është shkrirë dhe bërë njësh me të, edhe mesazhi i madh i Astrid Lindgrenit: “Kurrë, dhunë !”

Kam pasur fatin dhe privilegjin që në një hark kohor prej dy vjetësh, të jem i ftuar tri herë në Suedi dhe të ndjej dashurinë e sinqertë vëllazërore, të ndjej ngrohtësinë e shpirtit dhe të zemrave, të provojë mikpritjen dhe nderimin e njeriut, liritë dhe të drejtat, por edhe ngrohtësinë e nderimit të vëllait për vëllain.

Kontakti im i parë në Suedi, ishte mikpritja e familjes suedeze: Sonja dhe Bengt Persson, por, njëherazi ndjeva mikpritjen e njohur shqiptare në familjet Demaku, Jashari në Boras dhe, Zendeli – Daja, në Oland.

E pashë këtë miqësi dhe respekt te suedezi i madh Ullmar Kvik, te drejtuesit e Bashkisë së Borasit, Per Olof Hoog dhe Petter Lövberg, te rektori Per Kettisen dhe te kolektivi i përkushtuar i shkollës ”Fjardingskolan”. E pashë këtë respekt e miqësi  te Gulsen Osdenkos, drejtore e Arsimit; te Kamila Ëinter, Anette Ekelund, Tuulla  Elfstrom; te Erik Jullander e Sandra Nordin të gazetës Boras Tidning; te Anna Karin Albertson dhe koleget e saj në bibliotekën e  Borasit, si dhe në ato dhjetëra  takime e vizita me mësues, edukatorë dhe drejtues në shkolla, e ndjeva në takimet mbi letërsinë në auditorë  me qytetarë, mësues, artistë, publicistë, shkrimtarë suedezë  e shqiptarë, në Boras, Goteborg, Vimmerby e, deri edhe në ishullin Oland, në Borgholms dhe në Ferjestaden, ku ka ngritur Tempullin e shenjtë të dijes, më  i njohuri shqiptar, ndër shqiptarët e  Suedisë,  Sadulla` Zendeli, - i thirrur me emrin Dajë, i cili ka meritën e madhe sepse ka qenë nismëtar për hapjen e shkollës së parë shqipe në Suedi, se me fjalorët që ka shkruar dhe me 35 mijë fjalë-shin  suedisht - shqip që del pas pak javësh, ka bërë dhe bënë i vetëm punën e një Akademie Shkencore.

Mirëpritja suedeze-shqiptare nuk ka të sosur në Suedi, ajo është pasqyruar bukur në “Thesaret Kombëtare” 1 dhe 2, ajo është aq e ngrohtë dhe njerëzore, e ngarkuar me ndjenja të thella miqësie, ajo është e shenjtë.

Miqtë dhe dashamirësit  e Shqipërisë i gjen sot kudo në botë, por është rasti të veçoja sot Mikun e Madh të Shqiptarëve, njeriun e përkushtuar dhe të dashuruar pas shqipes, Shqipërisë dhe shqiptarëve, pasuesin dhe vazhduesin e veprës së suedezit Tunman, danezit Pedersen, albanologun e shquar me zemër të artë Ulmar Kvik.

Përshëndes veprën e  tij madhore kushtuar Shqipërisë “Më shumë heroizma sesa grurë”; ato fjalë të ngrohta zemre, ato shkrime dhe krijime të mrekullueshme dhe atë mbështetje e ndihmë që suedezi i Madh ua jep pa kursim, me dashuri dhe bujari të jashtëzakonshme shqiptarëve. Me këtë rast, i shpreh respektin z.Hysen Ibrahimi dhe shoqatës së krijuesve dhe artistëve që e vlerësojnë meritueshëm e vazhdimisht edhe në veprat “Thesar Kombëtare” 1 dhe 2, ndihmën e vyer të Ullmar Kvikut; uroj nga zemra Fetah Bahtirin, që e kemi të nderuar në panel, për Monografinë kushtuar Ullmar Kvikut; uroj të palodhurin dhe krijuesin e talentuar Sokol Demaku që, në portalin që drejton, në revistën, radion dhe televizionin “Dituria”, bashkë me kolegët, i bëjnë jehonë veprave të vazhdueshme të këtij suedezi të madh, sikurse, falenderoj shkrimtarët, artistët dhe atdhetarët shqiptarë, në Suedi: Sadullah Zendeli - Daja, Hamit Gurguri, Qibrije Hoxha, Riza Sheqiri, Hajdin Abazi, Florie Bajraktari, Lebibe Zogiani, Ganimete Jashari, Ibrahim Abedini, Ymri Demishaj,  Shqiptar Oseku, Ismet Hasani, Shaban Gjakova, Xhavit Çitaku, Bahtir Latifi, Remzi Basha e shumë të tjerë, që e kanë fokusuar Kvikun në penën e tyre, si një Personalitet shumë vlerësh.

Me njerëz si Ullmar Kvik, sigurisht që bota dhe jeta bëhen më të bukura, marrin më shumë vlerë dhe shkëlqim.

Respekt dhe nderim nga kjo sallë e nderuar, Mikut të Madh të Shqiptarëve, suedezit Ullmar Kvik!

Mirënjohje popullit dhe shtetit thellësisht demokratik suedez, që mbështetin dhe inkurajojnë, që mbajnë me besim e krenari, vëllazërisht përkrahë vetes në rrugën e ndritur të demokracisë, edhe bashkëkombësit  tanë shqiptarë.

Edhe një herë falënderime Shoqatës së Krijuesve dhe Shkrimtarëve Shqiptarë në Suedi, që po i jep sot një shkëlqim edhe më të madh kësaj salle, zemrave dhe shpirtit tonë, besimit dhe shpresave për arritje dhe suksese të përbashkëta në krijimin e veprave të tjera, në shërbim të atdheut, traditave dhe vlerave të çmuara e të arta shqiptare.

Dëshiroj  t`i mbyll këto shënime me perifrazimin  e një rrëfenje:

I zoti i shtëpisë doli me fener në dorë, që të priste njeriun që po i trokiste në portën e shtëpisë së  tij. Kur e pa dhe e njohu  se kush i kishte ardhur për mik, e fiku fenerin.

-Pse e fike fenerin? - e pyeti miku i habitur.

-Kur kam diellin, s`më duhet fare feneri, - iu përgjigj i zoti i shtëpisë me nderim për mikun.

Miq dhe vëllezër të tillë na kanë ardhur sot në Shqipëri.

Faleminderit!

Viron Kona

Tiranë, më 30 tetor 2013

 

Fjala e mbajtur nga Viron Kona në sallën e Muzeut Historik Kombëtar, Tiranë, me rastin e përurimit të “Thesari Kombëtar” 1 dhe 2,  më 30 tetor 2013

 

Xhevahir Cirongu :Vështrim rreth librit me titull’’Gur i diellit shenjëtor’’,- tregime e reportazhe

Nga Xhevahir Cirongu

Tregimtari Galician Bedri Tahiri, gatuan vargun me baltën e vendlindjes, dhe ndez zjarr si gur stralli  kur e lexon atë.

(Vështrim rreth librit me titull’’Gur i diellit shenjëtor’’,- tregime e reportazhe)

Koha dhe shkrimtari

Ndjeva kënaqësi kur më erdhën me postën elektronike dorëshkrimet e dërguara nga  shkrimtari Kosovar, Galician Bedri Tahiri. Me shkrimet e tija isha njohur shumë herët, saqë kur i lexoja ato nëpër gazeta e libra,që i gjeja në bibliotekën e qytetit bregdetar të Durrësit, apo në faqet e internetit,kryesisht te ‘’fjala e lirë’’ apo ‘’Zemra shqiptare’’ të cilat janë gazeta elektronike që botohen në Londër,më dukej vetja sikur takoja vetë Bedriun. Komentet që radhiteshin nëpër shkrime të ndryshme, si nga unë, por edhe nga ai anasjelltas, bëheshin në bazë të gjykimit të të lexuarit të lëndës shkrimore.Vërtet ne ishim larg nga njëri-tjetri gjeografikeisht, por shkrimet na kishin afruar aq shumë, saqë na dukej sikur ishim ulur  në sofrën e bukës së krijuesit gazetaresk e letrar, dhe kuvendonim me njër-tjetrin.

Por,erdhi një ditë me retë e bardha e kaltërsinë e qiellit, që brenda tyre kishin marrë me vete edhe ngrohtësinë e diellit, e ne u takuam edhe fizikisht në  një  kafene në qytetin e Durrësit.Ky takim qe pakëz si i çuditshëm, sepse që me  atë prezantim të parë, rrjedha e bisedës kishte një njohje aq të thellë e kuptimplote, sa flatrat e fjalëve çelën petale të reja gëzimi në gonxhen e vjetër të njohjes nëpër mjetë njohjes së shkrimeve e të librave që kishim lexuar e  botuar.                                              Një kafe të ëmbël,- shumë fjalë u derdhën në atë bisedë që formuan lumin e vargut prozatorik, që më von ato do lartësonin malin e argjend libëror me shkronjat e alfabetit të florinjtë të gjuhës sonë shqipe.

Shkrimtari Kosovar- Galician, tashmë është bërë autor i dashur për lexuesin tonë, nga më i thjeshti deri te akademiku,shkenctari, filozofi,por edhe për shkrimtarin e poetin e vjetër apo të rinj qofshin ata,si në Kosovë edhe në Shqipëri, por e më gjerë jashtë kufijëve shetërorë. Stili i të shkruarit ka specifikat e tij.                      Këto, te  shkrimtari  Bedri Tahiri janë shpalosur qysh herët brenda shpirtit e mënyrës së të menduarit; por edhe të krijuesit që me fjalën e vargun prozatoik i ka derdhur ato në shumë vëllime që kanë marrë dritën e jetës së tyre për te lexuesi.

Duke lexuar veprat e këtij shkrimtari,vetja të duket sikur udhëton nëpër shekuj, takohesh me të djeshmen, bisedon me të sotmen,por edhe të tregon rrugëtimin për të nesrmen! E them pa frikë, se në këtë platocion brezaresh të mbjellë me pemë frutore shkrime e libra, edhe nga vetë shkrimtari Bedri Tahiri, ka qëndisur më së miri dashurinë për atdheun, që rrënjët i ka në baltën e tokës sonë të larë me  gjakun e  derdhur në shekuj të popullit tonë për liri e pavarsi.                               Pena e shkrimtarit Bedri Tahiri është e thjeshtë në mënyrën e stilit të të shkruarit. Këtu qëndron edhe madhështia stilistik i tij. Sepse, një shkrimtar që flet me gjuhën e theshtë të popullit kur shkruan për historinë, për patriotizmin, për heronjët e dëshmorët, por edhe për njerëzit e thjeshtë që sakrifikojnë çdogjë për mirëqënje e përparim shoqëror, për çështjen tonë kombëtare, marrin vlera të pa llogartshme , duke u kuptuar e vlerësohet nga masa e lexuesve nga gjithë shtresat shoqërore të popullit.Prandaj them pa frikë, se autori  Bedri Tahiri me mënyrën e vetë të të shkruarit, ka krijuar emblemën e personalitetit të vetë si shkrimtar i kohës sonë që jetojmë  në këtë dekadë të shekullit XXI- të. Kur lexon  reportazhet e paraqitura në pjesën e dytë të këtij libri të titulluar‘’Gur i diellit shenjëtor’’ se si ngërthehesh duke marrë me vete historinë e popullit, s’bashku me lirinë që tashmë  të fituar  edhe në Kosovën martire. Përshkrimet e reportazheve jepen  me fakte konkrete,dëshmi të gjalla të së djeshmes e të sotmen, por tregojnë edhe  për rrugëtimin për të nesërmen  që ajo të jetë sa më e begatë.

Në gamën e shkrimeve të paraqitura në këtë vëllim të ri të autorit Bedri Tahiri, si në tregimet, ashtu edhe në reportazhe që përfshihen në gjerësi gjeografike në Kosovë e jashtë saj; si dhe në gjetjen  e një titulli mjaftë domethënës që fletë aq

Shumë ‘’Gur i diellit  shenjëtor’’ kanë oksigjenin e vlagun e tokës  Arbërore.

Simbolika e gurit përfaqëson qëndersën e shqiptarit në shekuj për liri e pavarësi ndaj pushtuesve grabitqarë të trojeve tona shekullore. Kurse dielli është shpirti miqësor  i shqiptarëve, edhe ndaj fqinjëve. Por, balta e tokës sonë që është më e ëmbël se mjalti,në shkrimet e autorit na jepet e gatuar me gjakun e derdhur në shekuj të shqiptarëve, saqë pema e lirisë i ka rrënjët aty,dhe mesazhi është i qartë: Për t’mos u vyshkur kurrë kjo pemë në shekuj.

Prandaj shkrimtari e tregimtari Bedri Tahiri, i ka bashkangjitur gurin,baltën e flamurin edhe në vargjet prozaike në këtë vëllim.

Shkrimtari Bedri Tahiri është vlerësues edhe ndaj fenomenit kohë. Ai rend pas kohës e historisë, të djeshmes, të sotmes dhe reflekton si një gur xehori edhe për mesazhet e së nesrmes. Të djeshmen kohë e rrok pas vetes duke e kërkuar te gojdhënat e dokumentat shkresore. Të dyja këto i bashkangjit si dy gurë kalaje në kërkim të dinjitetit kombëtar nëpër shekuj që të na thotë të vërtetën historike.Kjo shprehet qartazi nga ky shkrimtar, duke zbuluar si një arkeolog në dritë të diellit faktet historike të qëndresës shqiptare nëpër shekuj në trojet e tyre.

Armiqtë e kombit tonë kanë bërë ç’është e mundur që të na rrëbejnë si një shpend grabitqar jo vetëm tokat tona, por edhe gjuhën ,zakonet,traditat deri te dinjitetin tonë. Shkrimtari  Galician e jeton kohën nga ku ai vetë edhe është pjestar i kësaj  të vëtete historike. Ai është aktiv i ngjarjeve dhe i historisë për të cilën merr penën e shkruan, si të shekullit XX-të, ashtu edhe të shekullit të ri, të XXI-it. Prandaj e themi pa frikë se Bedri Tahiri vlerëson kohën e të vërtetën  historike me mesazhet që na i jep edhe në këtë vëllim të ri me titull: ’’ Gur i diellit shenjëtor’’.

Tregime me rrënjë  te gjaku i shqiptarizmit

Edhe tregimet e paraqitura në këtë vëllim janë dëshmi i faktorit historik.Aty gjen figura historike që përshkruhen me aq fines duke ngritur edhe më lartë atje në kupën qiellore, që rrezatojnë dritë yjesh nëpër historinë tonë kombëtare. Në boshtin e rrëfimit të tregimeve, autori na i përshkruan me një lirizëm gjuhe të thjeshtë , jo të sforcuar saqë, personazhet gjatë zhvillimit të ngjarjeve herë takohen e herë ikin diku për t’u takuar përsëri. Personazhet pozitive janë veshur me ‘’Gurin e skalitur’’ të atdhedashurisë që i qëndrojnë deri në vdekje, sa bëhen pluhur e thërmija për të qëndruar të pavdekshëm në peidestalin e lirisë.

Në të shtatë tregimet, autori e sintetizon qartë këtë qëndrim dhe i qëndron besnik asaj deri në fund. Edhe në tregimet e mëparshme, në vëllimin me titull       ‘’Diferencimi’’ na paraqitet me të tilla tregime të sensit historik e patriotik. Ai nuk shkëputet dot nga kjo temë, sepse edhe vetë është i bashkangjitur deri në rrënjë gjaku me patriotizmin e dashurinë e pafundme ndaj atdheut. Fakti, që autori Bedri Tahiri ka marrë pjesë aktive edhe në luftën për çlirimin e Kosovës të vitit 1999-ës; dersa Kosova fitoi lirinë e Pavarsinë e saj ndaj pushtuesit shekullor sllav.

Kur lexon tregimet jetësore të Bedriut,por dhe ato të viteve më të hershme, të cilat gurgullojnë si ujë burimesh alpine,se si ndihesh e historia arbërore të shfaqet si një ekran i madh, dhe lexohen qartë me gjithë madhështinë e trimërinë e tyre.

Në krahasim me tregimet e vëllimit ‘’Diferencimi’’ të botuar në vitin 2010,në këtë vëllim të ri, tregimet kanë një cilësi më të arrirë artistikisht në përpunimin e frazës. E themi  këtë, sepse tregimet te ‘’Diferencimi’’ kanë mungesë strukture ndërtimore, por edhe  rrëfimi i ngjarjeve nuk jepet plotësisht në gjuhën letrare. Aty vërehen edhe fraza gazetareske e historike.                                                              Kurse në tregimet e vëllimit me titull ’’Gur i diellit shenjëtor ‘’ka linja të qarta,ku ndodhia e ngjarjeve,struktura,personazhet e ajo që është më e rëndësishme, boshti i tregimeve janë shkrirë në një trup të vetëm: Historia e ngjarjeve,ndërtimi stilistik, krahasimet,figurat e  gjuha letrare, kanë gjetje filozofike.Tregimi jetësor historik, në plan të parë të duket i thjeshtë ku e shkruan atë. Por, është krejt ndryshe nga ajo ndërtesë e rrëfimit imagjinar të tregimit letraro-artistik. Pra,aty duhet një stil i veçant rrëfimi sa historik e letrar.Pra, brumi historik kërkon gatim letrar përgjatë rrëfimit artistikisht. Aty –këtu, në gamën e gjerë të tregimeve ka edhe ndonjë ‘’lajthitje’’ jo të goditur letrare. Por, ato jënë të pa përfillshme dhe nuk ndikojnë në strukturën e rrëfimit letrar.

Shkrimtari Bedri Tahiri, si njohës i historisë së ngjarjeve të djeshme e të sotme, ka ditur t’i ndërthurë mirë të dy këta elementë të rëndësishëm në tregimet e tija që na paraqitet në këtë vëllim me tregime e reportazhe. Ai është larguar nga disa frazat boshe, duke na sjellë reminishenca të reja  shprehëse të fjalëve e frazave lerare.

Tregimi’’Helmimi’’ jep detaje të qarta të mbijetesës së shqiptarëve të Kosovës nëpër shekuj ndaj një  pushtuesi barbar që ka vrarë, djegur, plaçkitur, dëbuar nga vendlindja e tyre shkullore.Kështu, armiqtë e poullit tonë jo vëtëm me  plumba e bajonetat  e armëve, por nuk kanë kursyer edhe helmin e zi ndaj qëndrimit burrëror të shqiptarëve për t’i eleminuar fizikisht në mënyrë masive me anën e helmit të përdorur në ujë e ushqime, deri në asgjesimin e gjuhës shqipe. Edhe në tregimin ‘’Arrestimi’’ detajet përshkruhen si një fill i vetëm, ku mënyra e të treguarit , së bashku me konfliktin, zbërthen dalngadalë dhe në fund  fiton drejtësia ndaj pushtuesve e të pabesëve. Pra, aty mesazhi jepet në gjithë sfondin  historik i qartë, se  liria fitohet e nuk dhurohet.

Interesant paraqitet edhe tregimi ‘’Një thëllëzë për nipin’’. Një gjetje e bukur me temë shqërore. Këtu qëndron edhe thyerja  e ‘’Tradicionales historike’’ e Bedriut në rrugëtimin e të shkruarit në gjininë e tregimit. Ai merr guximin e shkëputet nga të qënurit të tij ‘’Traditë’’, dhe na tregon me figurë letrare dashurinë njerëzore deri në familjet tona. Pa dashurinë njerëzore s’mund të jemi të lirë, sepse kush ka lirinë me vete, ka përparimin e zhvillimin shoqëror në çdo aspekt të jetës.

Figurat letrare, dhe gjuha stilistike e goditur jepen edhe në tregimet ‘’Shterani’’, ‘’Shpirtplagomë’’,’’Tjetërsimi’’, ‘’Diellori’’.

Në tregimin ‘’Diellori’’ është punuar me kujdes si në stilin e të shkruarit, ashtu edhe me frazat e gëdhendura mjeshtërisht nga autori. Faktet historike, vendi ku  zhvillohen ngjarjet, heronjtë e fjala e tyre,guri e dielli,idealet e liria, janë  të vendosura   në të pavdekshmin Atdhe! Ja  si shkruan autori në mbyllje të tregimit:

’Ah, po, ai Guri kishte vlerё tё madhe. Azem Galica vetё e emёroi ashtu, Diellor, dhe  i porositi mjeshtёrit ta vendosnin nё ballё tё kullёs sё re, pak mbi derёn e hyrjes. Tri ditё rresht, me daltё e me çekan, kishte punuar nё tё, kryeustai…’’

Edhe autori Bedri Tahiri në  vëllimin me titull ‘’Gur i diellit shenjëtor’’ na e sjell të gjallë historinë e djeshme , të sotme, s’bashku me mezazhet  për të nesrmen, me rrënjë  te gjaku i  heronjëve e dëshmorëve të atdheut tonë,Shqipëri!

Bedriu piktakohet me zgjimin e ëndrrës së madhe,Shqipëri!

Duke udhëtuar së lexuari oazin e botimeve të publicistit e shkrimtarit Kosovar, Bedri Tahiri, të cilat na plotësojnë në një farë mënyre atë boshllëk që na kanë lënë kohërat e errta për të mësuar të vërtetat historike të popullit tonë. Reportazhet e shkruara prej tij, janë një dëshmi e gjallë si të kohë së djeshme, por edhe të sotmes, duke i shtjelluar ngjarjet historike, e na i jep si shkëmb ato të pa thyeshme nëpër shekuj. Ai zbulon të vërtetat historike të popullit shqiptar,sepse armiqtë janë munduar të fshehin midis të tjerave edhe historinë e vërtetë të qëndresës për liri e përparim të popullit tonë.

Në vëllimin ‘’Gur i diellit shenjëtor’’, udhëtimet  që bën autori  nëpër  vendet historike kudondodhen tokat shqiptare, të befason për risitë e reja që paraqet nëpër reportazhet që shkruan. Aty gjen vendet historike, emrat e heronjëve, të dëshmorë, të njerëzve që jetojnë sot që japin kontributet e tyre për të mirën e Kombit, për ata burra e gra që dikush i ka lënë nën hije të historisë; dhe autori  u bën vlerësmet  me përkushtim kontributeve të tyre, deri aty në vlerësimin maksimal, duke i kujtuar   e shkruar  në monografitë  historike.

Gama e shkrimeve të këtij shkrimtari është mjaftë e gjerë.Edhe në këtë vëllim të ri, në pjesën e dytë jepen para lexuesit repotazhet me titull: ‘’Bardhësi në Peshkopi’’ ‘’Një manifestim i qëlluar që la për t’u dëshiruar’’, ‘’Marshim i madhërishëm  mbarëkombëtar’’ , ‘’Hasan Prishtina në Shkupin e tij të dashur’’, ‘’Tahir Meha luftoi me revolen e Azem Galicës’’, ‘’Lasgush Poradeci i frymëzuar prej Azem Galicës’’, ‘’Gjurmë kreshnikësh në Dernicë’’.

E veçanta e këtij autori, është qëndrimi patriotik e atdhetar ndaj padrejtësive që  janë bërë  në kurriz të popullit shqiptar nga shtetet fqinje shoviniste, duke i coptuar trojet tona shekullore. Ai kërkon që kjo padrejtësi shekullore, të kthehet në drejtësi në kohën e sotme moderne që jetojmë; edhe për popullin liridashës, mikpritës, e paqësor shqiptar. Shqiptari nëpër shekuj, për vete e popujt e tjerë ka mbjellë paqe e lirinë, e kurrë urrejtjen.                                                                                              Prandaj, është një thirrje e brendshme dhe e ligjshe  e autorit që piktakohet  me padrejtësitë historike, dhe zgjohet me ëndrrën e madhe për të nesrmen , Shqipëri!

 

Tetor, 2013

 

Murat Gecaj: PËRUROHET VEPRA E PROF.MATEO MANDALA, RRETH LIBRIT TË DYTË TË SHQIPES SË SHKRUAR

PËRUROHET  VEPRA E  PROF.MATEO MANDALA, RRETH  LIBRIT TË DYTË TË SHQIPES SË SHKRUAR

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë


Prof. Mandela, duke folur…(Tiranë, 24 tetor 2013-Foto: M.Gecaj)

Së bashku me z.Sadulla Zendelin-Daja, studiues dhe zv.kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve e Krijuesve Shqiptarë, “Papa Klementi XI –Albani”-Suedi, morëm pjesë në përurimin e veprës së  arbëreshit, prof.dr. Matteo Mandela, “Lekë Matranga: njeriu, koha, vepra” (Rreth botimit kritik të varianteve- dorëshkrim e të shtypur- të veprës, “E mbësuame e krishterë-1502”).

Tubimi u organizua në sallën “Aleks Buda” të Akademisë së Shkencave dhe merrnin pjesë: akademikë e profesorë, punonjës të arsimit, kulturës e shkencës, poetë e shkrimtarë, nga media e shkruar dhe ajo elektronike e të tjerë. Gjithashtu, ishin kryetari i Akademisë së Shkencave, prof. Muzafer Korkuti-Akademik dhe drejtori  i Muzeut Historik Kombëtar, prof.dr. Luan Malltezi.

Në fjalën e hapjes, prof.dr. Valter Memisha, nga Instituti i Gjuhësisë e Letërsisë, theksoi se kjo vepër i kushtohet librit të dytë të historisë së shqipes së shkruar. Ai u botua vetëm 40 vjet pas “Mesharit” të Gjon Buzukut, hartuar nga një autor i Horës së shquar Arbëreshe. Me atë janë marrë studiues të ndryshëm shqiptarë, si Kolë Ashta, Selman Riza, Dhimitër Shuteriqi e të tjerë.  Ndërsa punimi i prof. Mandelasë është më i plotë e më përfshirës, duke u ndriçuar shumica e çështjeve, që kanë mbetur të hapura ose të pazgjidhura, nga studiuesit paraardhës. Me këtë rast, folësi shprehu edhe nderimin e bashkëpunëtorit të tij të ngushtë arbëresh, prof. Francesko Altimari.  Ndërsa dr. Gëzim Gurga, i cili diskutoi në këtë tubim përurues,   ka bërë mjaft shqipërime të kësaj vepre.


Pamje nga salla, ku u bë përurimi…(Djathtas: Murati, Daja, F.Dado etj.)

Me interes u ndoqën edhe diskutimet rreth kësaj vepre të prof. Mandelasë, paraqitur nga akademikët  Et’hem Lika e Floresha Dado, prof. Shaban Sinani, prof.Anila Omari e prof. Evalda Paci. Një studim rreth kësaj vepre kishte dërguar edhe prof.dr. Bardhyl Demiraj. Ata nënvizuan se vepra e Matrangës paraqet një realitet gjuhësor të kohës dhe  libri i Mandelasë, për të cilin punoi me ngulm 20 vjet,  është një model i studimeve albanologjike. Në mbyllje të diskutimeve, autori prof. Mandela i falënderoi folësit e pjesëmarrësit dhe shprehu mendimin se lipset një rilindje në studimet e autorëve të vjetër të shqipes.

Në hyrjen e librit të tij, venë në qarkullim nga SHB “Ombra GVG”-Tiranë,  ai ka shkruar se interesi për studimin e veprës së Matrangës i kishte lindur qëkur ishte student, në vitet 1980-1984, pra gjatë kërkimeve të zhvilluara prej tij në Arkivin historik të eparkisë së Horës së Arbëreshëve dhe të dioqezës së Monreales. Për herë të parë, libri u botua në Itali, në vitin 2004. Autori bëri krahasimin e të dhënave të mbledhura prej dy burimeve: arkivore dhe tekstore. Atij iu desh të kapërcente edhe studimin e botimit të shtypur, që rëndohej më shumë nga e vetmja ksombël, që njihej deri atëherë dhe që ruhej në Bibliotekën e Vatikanit. Po kështu, ai u përball edhe me vështiraësi të tjera, të cilat i kaloi me vullnet e këmbëngulje. Në këtë punë mjaft të frytshme, ai pati bashkëpunim e shkëmbim mendimesh me disa studiues të njohur arbëreshë, të cilëve iu drejtua me mirënjohje.


Kopertina e librit

x x x

Matteo Mandala është profesor i letërsisë shqipe dhe drejtues i studimeve albanologjike, në Universitetin e Palermos-Itali. Janë të njohura disa vepra dhe studime të tij, një pjesë e të cilave ndodhen edhe në Bibliotekën Kombëtare-Tiranë. Përveç  veprës, që përmendëm më lart, shënojmë këtu se ai është autor i disa librave dhe studimeve të rëndësishme për historinë, kulturën dhe letërsinë arbëreshe, në veçanti dhe atë shqiptare, në tërësi.
Me studimete e tij filologjike, ka arritur të zgjidhë çështjen e Kodikut të Kieutit, të botimit shkencor të veprës së Xhuzepe Skiroit e  të veprës së Gavril Darës, si dhe të shumë autorëve të tjerë arbëreshë. Disa muaj më parë, ai përuroi në Tiranë veprën tjetër të tij, “Studime filologjike për letërsinë romantike arbëreshe”, organizuar nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë, Instituti Italian i Kulturës, Tiranë dhe shtëpia botuese “Naimi”.

 

Tiranë, 26 tetor 2013

 

Prof.Murat Geca :SHPIRTI POETIK I ILIRJANA SULKUQIT, PËRMES NJË DOKUMENTARI…

SHPIRTI POETIK I ILIRJANA SULKUQIT, PËRMES NJË DOKUMENTARI…

(Veprimtari , në Muzeun Historik Kombëtar

Nga: Prof.Murat Gecaj

 

publicist e studiues-Tiranë

Nga e majta: Ilirjana e Murati

1.

Jemi mësuar që, në mjediset e Muzeut Historik Kombëtar, në kryeqytetin Tiranë, të marrim pjesë në veprimtari përuruese për libra ose ekspozita pikture. Po, kësaj here, ishte diçka tjetër, e veçantë. Vërtet të ftuarit do të mblidheshin në një veprimtari për krijimtarinë poetike të koleges e mikes, Ilirjana Sulkuqi, me banim në Amerikë, por organizimi ishte i një natyre jo të zakonshme.

Kur salla kryesore ishte mbushur plot me të ftuar, poetë, shkrimtarë, publicistë e studiues, punonjës të arsimit e kulturës, nga media e shkruar dhe ajo elektronike, përpara dolën një grup kolegësh. Ata ishin organizatorët dhe realizuesit e një dokumentari të bukur, me titullin e zgjedhur “Lirikë shpirti”, kushtuar jetës dhe krijimtarisë së  gjerë e të bukur poetike të Ilirjana Sulkuqit.

Nuk zgjati shumë salla ra  heshtje. I pari e çeli veprimtarinë regjisori i dokumentarit, Kolec Traboini. Pas atij, sigurisht shkurt, folën publicisti Albert Zholi, skenaristja Angjelina Xhara dhe kameramani Ilia Terpini-“Mjeshtër i Madh”.  Ndërsa vetë Iliirjana i falënderoi nga zemra realizuesit e këtij dokumentari dhe pjesëmarrësit në këtë veprimtari.

Të pranishmit e ndoqën me kurreshtje dokumtarin, i cili nisi të shfaqej në ekran. Ai përmbante filmime nga jeta e Ilirjana Sulkuqit dhe recitime të disa poezive më të zgjdhura të saj, nga aktorja e njohur  Margarita Xhepa.Tematika e tyre ishte e larmishme dhe i kushtoheshin mallit për vendlindjen, nënës, Kosovës, mërgimit etj.


Ilirjana Sulkuqi, ndwrmjet kolegeve tw saj (Tiranw, 11 tetor 2013-Foto: M.Gecaj)

Pasi të pranishmit e duartrokitën nxehtësisht këtë dokumentar, për ata u dhanë në ekran pjesë filmike, kushtuar jetës e krijimtarisë së poetes së persekutuar dhe tanimë të ndjerë, Zhaneta Ogranaja, si dhe  ato me temë: “Migjeni, si Krisht”, realizuar nga K.Traboini.

Por, në mbyllje, interesin e veçantë të të pranishmëve e tërhoqi dokumentari kushtuar historikut të krijimit dhe veprimtarisë atdhetare të Shoqërisë “Vatra”, me organin e saj “Dielli”, në Boston të Amerikës dhe sidomos për ndihmesën e dhënë nga Fan Noli, Faik Konica etj.

2.

Ndoshta, nuk është e nevojshme të ndalemi këtu gjerësisht në jetën dhe krijimtarinë letrare të Ilirjana Sulkuqit. E them këtë gjë, pasi atë e gjejmë të pasqyruar në disa qendra Interneti e në shtyp, për atë flet skedari i Bibliotekës Kombëtare etj. Megjithatë, dëshiroj të rikujtoj se kjo bijë e njohur e Elbasanit, pas mbarimiut të studimeve për gjuhë-letërsi, punoi ca kohë gazetare në Tiranë dhe që nga viti 2004, është vendosur  familjarisht në Nju Jork.

Krijimtarinë e ka filluar që në  bankat e shkollës. Frtyt I kësaj pune janë mbi 10 libra poetikë të botuar, duke nisur që nga viti 1974. Ndër ta, dëshiroj të përmendi këtu dy vëllime me shumë autorë, të përgatitur nga Ilirjana, kushtuar nënave, me titullin “Karvan dashurie”. Për disa nga libra e saj, është nderuar me çmime kombëtare e ndërkombëtare dhe disa libra të saj janë përkthyer  në gjuhë të huaja. Bën pjesë në disa shoqata të ndryshme të shkrimtarëve e publicistëve dhe drejton revistën letrare-artistike “Pelgrini”, me shkrime kryesisht të emigrantëve shqiptarë.

…Rikthimin përmes një dokumentari të veçantë,  e Ilirjana Sulkuqit, kësaj poetje të dashurisë e dhimbjes njerëzore,  në mjediset e krijuesve kryeqytetas, ajo e meriton plotësisht. Njëkohësisht, ishte dhe diçka emocionuese, si për atë vetë dhe pjesëmarrësit e shumtë në veprimtarinë, që përmendëm më lart.

Me këtë rast, i urojmë asaj: shëndet të plotë, arritje të reja në krijimtarinë letrare, begati, gëzime dhe lumturi në familje!

 

Tiranë, 11 tetor 2013

 


Faqe 22 nga 72

Newsflash

QENDRA KULTURORE SHQIPTARE ”MIGJENI” BORÅS

-REDAKSIA E REVISTĖS DITURIA BORÅS

-REDAKSIA E RADIOS LOKALE RADIO DITURIA-BORÅS

 

                                F T E S Ė

 

JU FTOJMĖ TĖ MERRNI PJESĖ NĖ MBLEDHJEN SOLEMNE MË RASTIN E PESĖ

VJETORIT TĖ THEMELIMIT TĖ QKSH ”MIGJENI”, DALJEN NĖ DRITĖ TĖ NUMRIT

TĖ PARĖ TĖ REVISTĖS NĖ SHQIP DITURIA SI DHE KATĖR VJETORIN E

EMĖRTIMIT TĖ EMISIONIT TĖ PARĖ TĖ RADIO LOKALE RADIO DITURISĖ NĖ

SHQIP NĖ KĖTĖ QYTET.

 

DATA: 14 PRILL 2012 E SHTUNĖ

 

VENDI: NĖ LOKALET E BIBLIOTEKËS SË QYTETIT ”VÄVARSALEN” Sturegatan 35

NĖ BORÅS

 

ORA: 10,00

 

PROGRAMI

 

1. HAPJA E MBLEDHJES SOLEMNE

2. INFORMIM I SHKURTĖR PĖR QKSH ”MIGJENI”

3. REDAKSIA E REVISTĖS DITURIA BORÅS

4. REDAKSIA E RADIOS LOKALE RADIO DITURIA BORÅS

5. MIQ TĖ FTUAR: ANĖTARĖ TĖ KRYESISĖ SĖ SHSHAKSHS, MIQ SUEDEZ TĖ

QKSH DHE REVISTĖS DITURIA; POET DHE SHKRIMTAR

6. MYSAFIR NGA SHQIPĖRIA: PROF. VIRON KONA DHE PROF. MURAT GECAJ

7. MYSAFIR NGA KOSOVA: PROF. ISAK SHEMA SI DHE PROF. BEGZAD BALLIU,

PĖRFAQĖSUES TĖ SHKOLLĖS FILLORE “ALI KELMENDI” NGA VUSHTRIA

8. NJĖ PĖRFAQĖSUES I MINISTRISĖ SĖ DIASPORĖS

9. MIKU I MADH I SHQIPTARĖVE ALBANOLOGU ULLMAR QVICK

10. FTOHET EDHE AMBSADA E REPUBLIKĖS SĖ KOSOVĖS NĖ STOCKHOLM

11.PROMOVIM LIBRASH BOTUAR NË KËTË KATËRMUJOR NGA ANËTAR TË

SHSHAKSHS DHE ANËTAR TE QKSH MIGJENI

 

 

 

PJESĖMARRJA JUAJ DO NA E MADHĖSHTOJ MANIFESTIMIN

 

 

MIRĖ SE VINI!

 

 

KRYESIA E QKSH “MIGJENI” BORÅS

REDAKSIA E REVISTĖS DITURIA-BORÅS