Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Publikationer-Botime të reja
Botime të reja

Nga Arqile Gjata:

Nga Arqile Gjata

ALUSH AVDULI DHE FJALA E TIJ “SERJOZE”

Alush Avduli me filozofinë e tij të mendimit është një kafshatë që nuk e kapërdin dot, është teh brisku që e “gjakos” fjalën me bukurinë dhe përsosmërinë e saj.

librin e tij me Esse “Përkëthimi i Heshtjes” zhytesh në një “lëng” të çuditshëm mendimesh, që janë thënie të artikuluara në mënyrë të njëpasnjëshme, janë shprehje postulate si referenca poetike të qëmtuara nga mendimi poetik dhe estetik i njerzëve të mençur, mendimtarëve, estetëve ndër shekuj. E gjithë kjo ngrehinë e bukur e vëllimit me esse është një Aksiomë estetike-filozofike me temë dhe subjekt “Përkëthimi i Heshtjes”...Janë afërsisht 20-të aksioma të tilla!

Tek Ese-ja, Sa Serjoz janë “Serjozët”, autori përballet me një dukuri, problematikë, jo si fenomen i shkëputur në kohë dhe hapsirë, por këto të vërteta vazhdimisht i kemi midis nesh në jetë! Por, më tepër janë ekzistente në jetën krijuese.

Të jesh i NATYRSHËM, apo “SERJOZ”?...Kjo është sot e gjithmonë një kërkesë, një domosdoshmëri për të ecur me sukses në krijimtarin letrare.Unë...bashkohem tërsisht me mendimin e shkrimtarit dhe estetit Alushi Avduli, kur thotë:

-Në se në një roman shumë të mirë artistikisht të një autori(që ende janë të rallë)do ta krahasojmë me një qytet modern, me urbanistikë bshkëkohore, sipas shijeve të autorit, problem më shqetësues do të jetë me mbeturinat; ç’do të bëhet me ato?!!...Kur shëtisim me kënaqësi nëpër poezi të një autoreje që vërtetë të ngopin me jetë, me entusiazëm, dashuri e fantazi!...themi se kjo autore është pete! Kështu besoj se, vërtetë libri i atij poeti nuk do shkoj për riciklim mbeturinash.

Duke u shprehur serjozisht, dua të pyes gjithë ata që shkruajnë(në prozë, apo poezi...

-Pas disa vitesh...çfar do u ngelet nga krijimtaria e tyre, pasardhësve ç’far do u lënë!? Me gjithë këtë mal mbeturinash që hidhen në tregun e shkrimeve çdo të bëhet, pasi po i mer frymën letërsisë!?

Ç’mund të na thonë botuesit dhe dhjetra Shtëpi Botuese që punojnë vetëm për tu pasuruar...?

Tashmë, dihet realisht se nuk ka kurfarë kufizimi a regullsie rreth kritereve për të botuar një libër...mjafton t’u paguash shumën në euro dhe libri bëhet(prodhohet) si simite furxhiu!?

Është për të ardhur keq, për të vajtuar, se si këta botues nuk kanë dëshirë të bëjnë asnjë qëmtim mes shumë e shumë kërkesave që u vijnë nga librashkrues të shumtë. Por ka dhe më keq...!

Redaktorë(të ashtuquajtur) po luajnë rolin e sekserve.Sidomos një dukuri e till duket qart tek krijuesit e rinjë, ku(sekseri redaktor) bën tri-katër faqe parathenie që të lë pamend...Pasi e lexon vëllimin me vargje të shkruara, ndjen neveri për “redaktor” të till!

Dua të pyes..sa serjoz dhe sa të sinqert janë redaktorët dhe botuesit(sigurisht, nuk janë të gjithë mjeran)!?

 

Ibrahim Hajdarmataj: UDHËTIM, ME “DJALIN E TIGRIN”, NË ZOGAJ E GJAKOVË…

UDHËTIM, ME “DJALIN E TIGRIN”, NË ZOGAJ E GJAKOVË…

Nga: Ibrahim Hajdarmataj


Nga e djathta: I.Hajdarmataj, V.Kona e M.Gecaj

1.

Po bisedoja me kolegët dhe miqtë e mi, Viron Kona e Murat Gecaj, shkrimtarë, publicistë e studiues të njohur. Ndër temat më të dashura për ta janë dhe ato për mbresat e përshtypjet e tyre, nga vizitat në Mbretërinë e Suedisë. Tashmë, kanë publikuar jo vetëm shkrime të bukur e mbresëlënës nga ato vizita të paharruara, por dhe libra të veçantë. Sigurisht, ata janë me mjaft vlera për t’i njohur lexuesit shqiptarë me jetën e atij vendi mik skandinav.

Në vazhdim, së bashku, ne u ndalëm edhe në një fakt interesant. Jo shumë kohë më parë, erdhi në Tiranë arsimtari, shkrimtari e publicisti i njohur, Sokol Demaku. Ai ka vite që jeton në qytetin Boras të Suedisë, por dhe është nismëtar i lidhjeve të ngushta shqiptare-suedeze. Kësaj here, kishte me vete 1.000 kopje të librit-përrallë për fëmijë, që e ka shqipëruar vetë, me autor shkrimtarin suedez, Lars Westman, “Djali dhe Tigri”. Nuk do të ndalem këtu për fillimin e punës së dhurimit të këtij libri, në disa shkolla të Tiranës e Durrësit, por dhe të Tetovës, pasi është dhënë njoftim më pare, për këtë gjë. Por do të tregoj se si u bëra dhe unë bashkëpuntor në plotësimin e kësaj nisme, me vlera të veçanta.


Ballina e parë e librit, nga shkrimtari suedez, Lars Westman…

2.

Pasi mora me vete disa kopje të librit “Djali dhe Tigri”, së pari, shkova në Gjimnazin “Hoxhë Zogu” të fshatit Zogaj, në Malësinë e Gjakovës (Tropojë). Aty më priti me dashamirësi drejtori, Bujar Hajdarmataj, i cili e shprehu falënderimin e tij, si për Sokol Demakun dhe autorin, Lars Westman. Pastaj, me këtë nismë u njohën edhe mësueset e gjuhës e letërsisë shqipe, Bukurie e Ajshe Hajdarmataj. Ato u shprehën: “Ky libër i ri, nga Suedia e largët, do ta pasurojë më tej bibliotekën e shkollës sonë. Sigurisht, pas leximit, me përmbajtjen e tij do të njihen nxënësit tanë, me të cilët do të organzojmë edhe diskutime të lira”.

Kur po largohesha, në emër të kolektivit mësues-nxënës të këtij Gjimnazi, Bujari më dorëzoi nga një “Mirënjohje”, si për përkthyesin dhe autorin e librit. Në njërën, shkruhen këto fjalë: “Falënderojmë prof.Sokol Demakun, shkrimtar, gazetar dhe përkthyes, që na dhuroi për bibliotekën e shkollës sonë librin me titull “Djali dhe Tigri”, të autorit Lars Westman.Gjithashtu, këtij shkrimtari të mirënjohur suedez i urojmë krijimtari të suksesshme!”

3.

Meqenëse fshati Zogaj ndodhet vetëm 9 km larg Gjakovës, me librin në fjalë, u ndodha edhe shkollën e mesme të ulët, “Mazllum Këpuska”. Aty më priti drejtori, Islam Juniku. Ai më tregoi se edhe shkrimtarë të tjerë i kanë dhuruar libra bibliotekës së tyre. Duke shprehur falënderimin e tij për këtë dhuratë, ai përgatiti e më dorëzoi “Mirënjohje”, si për përkthyesin e autorin e librit. Në të shkruhet: “Shkolla e Mesme e Ulët “Mazllum Këpuska”-Gjakovë, jep këtë “Mirënjohje”, për shkrimtarin, gazetarin e përkthyesin Sokol Demaku: Për dhjetë libra të dhuruar, bibliotekës së shkollës sonë, “Djali dhe Tigri”, nga auroti suedez Lars Westman.-Drejtori: Islam Juniku”.


“Mirënjohje”, për librat e dhuruar…

Këto ndjenja miqësore dhe shprehje mirënjohjeje, i gjeta edhe në Bibliotekën Ndërkomunale të Gjakovës, qytet me tradita të njohura: atdhetare, arsimore e kulturore. Pasi biseduam për nismën e dhurimit të këtyre librave, drejtori i këtij institucioni, Engjëll I.Berisha ma dorëzoi “Falënderimin”, me dëshirën që ai t’u jepet, si dhuruesit të librit e autorit. Ja, çfarë shkruhet aty: “Dhuratë shumë e çmuar dhe e qëlluar, për pasurimin e fondit bibliotekar. Falënderimi vjen nga lexuesi dhe nga institucioni, duke ruajtur bashkëpunimin me krijues, posaçërisht me vepra me interes për lexuesit besnikë. Pasurimi i fondit librar është një motiv më tepër për punëtorët bibliotekarë. Ndërsa, kur vjen nga autori, është një nder më tepër. Ky libër është shumë i veçantë për pasurimin e bibliotekës sonë”.

…Jam i bindur se lexuesi i këtyre radhëve do të më mirëkuptojë, pra kur në mbyllje po shënoj se ky udhëtim i imi, si në Zogaj e Gjakovë, ishte shumë i veçantë e mbresëlënës për mua. Prandaj dhe këtë detyrë miqësore e kreva me kënaqësi. Siç dihet nga të gjithë, kur shpërndan libra, ndihmon sadopak në misionin e dhuruesve të tyre për t’i pajisur të tjerët, me dituri dhe njohuri të reja për jetën.

1 gusht 2014

 

Promovohet libri më i ri i autores Sadije Aliti

Promovohet libri më i ri i autores Sadije Aliti


“DRITË DASHURIE” me peozi në gjuhën rumune

Poezitë e poetes tetovare Sadije Aliti tani më janë edhe në gjuhën rumune në vëllimin peotik “DRITË DASHURIE” të botuar në Bukuresht të Rumunisë.

Promovimi i këtij libri u bë në Tetovë me pirjen e kafesë së mëngjesit me autoren dhe gazetarët. Përkthimi i poezive në gjuhën rumune është bërë nga atdhetari dhe shkrimtari Baki Ymeri nga Shipkovica e Tetovës që jeton dhe vepron në Bukuresht. Poeti dhe publicisti Rami Kamberi theksoi: ”Poezitë e këtij libri emërojnë vetë konceptin e dashurisë si një gjografi e madhe ku flitet edhe për dashurinë jetike, dashurinë ndaj njerëzve, dashurinë në kuptimësinë e saj të plotë”.


Autorja e librit Sadije Aliti, theksoi:”Titulli i librit ka një simbolikë, një domethënie të vecantë, ka një kuptimësi, një qartësi, që lidhet edhe me dashurinë edhe me dritën, me një qartësi e përcjellje të një mesazhi dashurie, dashuria është mbi të gjitha, dashuria mbijeton gjithcka”.

Ky botim është dy gjuhësh, shqip-rumunisht , ndërsa në përpunimin e kopertinës ndihmuan, Mirushe Asani-Shaqiri dhe piktori nga Prishtina Remzi Limani.

Libri është mirëpritur nga lexuesi rumun dhe kritika e shtypi rumun e kanë vlerësuar lartë poezinë e Sadije Alitit.

 

Murat Gecaj: RESHIDA ÇOBA: NGA KALIFORNIA, PËRURON LIBRIN E PARË NË ATDHE…

RESHIDA ÇOBA: NGA KALIFORNIA, PËRURON LIBRIN E PARË NË ATDHE…

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë

Tiranë, 12 qershor 2014


1.

Tashmë është e ditur, sidomos për autorët e krijimeve letrare, në poezi dhe në prozë, se prurimi i librit të parë mbetet një ndër ngjarjet më të shënuara e më të bukura të jetës. Këtë ndiesi përjetoi edhe poetja Reshida Çoba, korçare dhe me banim në Los Angeles të Kalifornisë (SHBA). Atë nuk e pengoi largësia e madhe nga vendlindja, që t’i tubonte krijimet e zgjdheura poetike të saj dhe t’i bënte gati për një libër. Pak kohë më parë, ajo erdhi në Tiranë e u paraqit në Shtëpinë Botuese “Dudaj”, me të cilën nisi procedurën e lvëllimit poetik, me titullin domethënës, “Unë, gruaja R”. Meqenëse kishte disa ditë që ishte “zhdukur”, i dërgova një mesazh. Ajo m’u përgigj menjëherë dhe me këto fjalë të sinqerta:” Pëshëndetje, z.Murat! E di që kam “humbur”, por kam qenë plot nxitime…Më shumë kam ndenjur në Korçë e Tushemisht. Sot ka qenë dita, kur e dorëzova librin për botim, në shtypshkronjë. Kështu, më duket se jam njeri tjetër, pa atë stres, netët pa gjumë! Pra, tani mund të takohemi për një kafe…Tiranë, 21 maj 2014”.

Nuk do të flas gjatë për takimin dhe bisedën tonë, që sigurisht ishin prapë për librine saj të parë, por dhe për disa libra të mi, që ia dhurova Reshides, me nënshkrim. Ndërsa dëshiroj të tregoj se këto ditë ajo më dërgoi, po përmes Internetit, njoftimin e gëzueshëm se vëllimi i saj me poezi kishte dalë nga shtypi. Ai do të përurohej më datën 12 qershor 2014, në librarinë “Tirana Times” (jo larg nga shkolla 9-vjeçare “Edith Durham” e kryeqytetit).

Në vendin dhe orën e caktuar, siç dëshirojnë të shprehen disa, u ndodha në mjediset e asaj librarie, e cila gjallonte nga të ftuarit, muzika etj. Kam marrë pjesë në shumë ngjarje të tilla dhe në vende të ndryshme. Por ishte hera e parë që shkoja në një përurim, i cili organizohej pranë ndonjë librarie. Sigurisht, kjo kishte kureshtjen time, ndoshta dhe të kolegëve e miqëve tjerë pjesëmarrës, që ishin ftuar nga autorja dhe ta ndante gëzimin, bashkë me ta.


Ballina e parë e librit të ri…

2.

Pasi zumë vendet në sallën e bukur të librarisë, që përmenda më lart, fjalën e mori Arlinda Dudaj. Ajo nënvizoi se është ngjarje e veçantë për shtëpinë e tyre botuese, që paraqesin para poetëve, shkrimtarëve e artistëve dhe familjarëve të poetes Reshida Çoba, vëllimin e parë poetik të saj. Më tej, për përmbajtjen dhe veçoritë kryesore të 50 poezive dhe vargjeve hajku, në 33 faqe, foli më imtësisht redaktori, prof. Nasho Jorgaqi. Ndër të tjera, ai tha se është mjaft pozitive që prurjet në letërsinë e sotme, nga bota e madhe femërore, po shtohen dita-ditës, si me numrin dhe cilësinë e krijmtarisë. Ndërmjet tyre, vjen tani edhe Reshida, e cila dallohet për individualitetin krijues, me zë të veçantë e original etj. Në këtë linjë foli edhe poeti Petrit Ruka, i cili e ka shkruar hyrjen e këtij libri të ri. Aty, janë edhe këto radhë: “Vetëm sinqeritete të tilla, kaq shkundëlluese në vargjet e një gruaje, mund të shtien në shpirt drithërima kënaqësish estetike…Në librin e saj të parë ka më shumë se ç’duhet prova për ta brohoritur, pa pikë droje dhe për t’i thënë:-Mirë se erdhe, Reshida, në këtë mundim të bukur shpirti për të kënduar!”

Me interes u ndoqën nga të paranishmit mendimet e paraqitura para tyre nga prof.dr. Klara Kodra, krijuesit e njohur Kozeta Zavalani e Agim Bajrami, artistja Aurela Gaçe e Vasilika Shehaj.

Në fund të këtij takimi, që u shoqëruan me recitime të poezive të kësaj autoreje, si nga Agim Xheka etj., me filmime dhe me tingujt melodiozë të një violine, mjaft e emocionuar, e nderuar dhe e vlerësuar, si nga folësit e gjithë pjesëmarrësit, Reshida Çoba i falënderoi përzemërsisht të gjithë ata. Veçanërisht, shprehu mirënjohjen për dy vajzat e saj, Edën e Valbonën, të cilat tashmë janë të rritura dhe ua ka kushtuar këtë libër. Pastaj, në koktejin e përbashkët, përveç bisedave të këndshme e fotografimeve me ta, ajo ua dhuroi të ftuarëve, me nënshkrim, librin e saj.

Sigurisht, ky shkrim mund të shoqërohej edhe me një koment më të zgjeruar rreth përmbajtjes dhe vlerave kryesore të librit të poetes Reshida Çoba, “Unë, gruaja R.”, gjë që ia vlen dhe mund të bëhet, në një rast tjetër. Sidoqoftë, atë e përshëndesim, e përgëzojmë dhe i urojmë çdo të mirë në jetë e udhë të mbarë në krijimtarinë poetike, burim i shpirtit të saj të butë dhe dashamirës.

 

MURAT GECAJ: Albana Mëlyshi, po shpërndan librin e anëtarëve të LGSHD

“FIQO, U KRYE DHE PAÇA!...”

(Albana Mëlyshi, po shpërndan librin e anëtarëve të LGSHD)

Nga: MURAT GECAJ


Gëzim për botimin e ri…Nga e majta: Albana e Murati (Tiranë, 12 qershor 2014)

Ka disa kohë që kolegia e mikja jonë e mirë, Albana Mëlyshi-Lifschin, përmes Internetit, i njofton anëtarët e Lidhjes së Gazetarëve Shqiptarë të Diasporës, se po merret me mbledhjen e shkrimeve të tyre, përgatitjen dhe botimin e një libri të posaçëm. Nuk është rastësi kjo nismë, pra ajo përkon me 10-vjetorin e krijimit të këtij klubi virtual. Kujtoj këtu se, me rastin e 5-vjetorit të tij, u organizua një takim i bukur, mbresëlënës dhe i paharruar, në Tiranë. Ndërsa tani, ja një tjetër shenjë e mirë, botimi i një libri të përbashkët. Por po flitet e shkruhet se përsëri mund të bëhet një takim tjetër, tashmë, në Itali. Urojmë e shpresojmë të realizohet një ndësrmmarrje e tillë, me gjithë pegesat që dalin, sidomospër shkak të largësisë së vend-ndodhjes së anëtarëve.

Po, në këtë shënim të shkurtër, e kam fjalën pikërisht për vazhdimin e “misionit” të Albanës, pra punën e kujdesin e veçantë, që po tregon ajo për t’ua dhuruar librin e ri, të gjithë anëtarëve të LGSHD (gjithësej 24 dhe përshëndetja e prof. Hamit Boriçit-Tiranë). Sigurisht edhe të tjerë kolegë, që jetojnë në Itali, Francë, Angli, Zvicër e Greqi, por dhe Amerikë e Kanada, janë të interesuar për këtë gjë. Ndërsa po tregoj vetëm për njërin prej tyre. Ai është publicisti e shkrimtari Fiqiri Shahinllari, dikur koleg i imi në gazetën ditore “Bashkimi” dhe tani me banim familjarisht në Virxhinia të SHBA-së. I merakosur për ta patur në dorë këtë libër, ku ai ka shkrimin e njohur të tij, “Toreadori”, dje ma nisi një mesazh, nga Amerika. Aty më kërkonte, sigurisht miqësisht, që ta takoja Albanën dhe, për atë, të merrja një kopje të librit “Pena e gazetarisë shqiptare, në Diasporë” (Tiranë, 2014). Kështu, sipas shprehjes, “hekuri rrihet, sa është i nxehtë”, ai më vuri në lëvizje. Më pas, e mora në celular Albanën, e cila u tregua e gatshme që të takoheshin, pikërisht sot në mëngjes.

Takimin, për të cilin fola më lart, e bëmë në lokalin e njohur “Ufo”, në qendër të kryeqytetit dhe pranë Muzeut Historik Kombëtar. Pasi u përshendetëm e bëmë fotografi, të cilën po e bashkëngjes me këtë shkrim modest dhe ku duket gëzimi ynë i natyrshëm, pimë bashkë diçka freskuese, mbasi koha është mjaft e nxehtë. Vërejta se Albana ishte jo vetëm e interesuar, por dhe e shqetësuar, që kolegët e miqtë e saj ta marrin sa më parë këtë libër. Prandaj ajo kishte lënë takim, më pas, edhe me të afërmin e një autori tjetër të këtij botimi. Pasi ishte njohur me krkesën time, nga çanta nxori një pako të atij libri dhe shkëputi një kopje, të cilën e mora për t’ia dhënë Fiqos, kur ai të vijë në Shqipëri. Pra, si padashur, më dolën dhe fjalët, që kanë brenda një shprehje të tij të zakonshme dhe që ia vura titull, këtij shkrimi informativ: “Fiqo, u krye dhe të paça!...”.

Duke u ndarë me Albanën, me mendimin se do të shihemi përsëri, pasi ajo do të qendrojë këtu edhe një muaj, ajo nxitoi për në takimin tjetër të parashikuar. Në çantë, si një “thesar” të çmuar, mbante disa kopje të librit, për të cilin tregoi përkushtim disamujor, “Pena e gazetarisë shqiptare, në Diasporë”.

Të lumtë, kolege e mike e nderuar, për punën e bërë e që e dha shpejt frytin e bukur të saj edhe pse aty unë nuk kam shkrim, meqenëse vetëm jam “anëtar-korrespondent” (ha,ha) i LGSHD!…

Tiranë, 12 qeshor 2014

 


Faqe 6 nga 66

Newsflash

N J O F T I M


Shoqata për Trashëgimi dhe  Krijimtari Kulturore e Luginës së Preshevës, me seli në  Preshevë organizon  Tribunë
Shkencore, me temë : “DASMA SHQIPTARE NË PRESHEVË DHE RRETHINË, DIKUR DHE SOT”

Në tribunë do të shqyrtohen dhe trajtohen aspekte të dasmës shqiptare në rajonin e Shkupit, Kumanovës, Gjilanit,
Vitisë, Bujanocit, Medvegjës, Preshevës dhe gjetiu.
Tezat e temës :

Lexo ma...