Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Publikationer-Botime të reja
Botime të reja

Murat Gecaj: SHEFQET HOXHA, FESTON MES LIBRAVE 80-VJETORIN E DITËLINDJES…

SHEFQET HOXHA, FESTON MES LIBRAVE 80-VJETORIN E DITËLINDJES…

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë


Prof. Sh.Hoxha, “Mësues i Popullit”:

1.

Siç është e njohur nga të gjithë, organizimi i festimit të ditëlindjeve bëhet në mënyra e vende të ndryshme. Kështu, rasti e ka sjellë që kam marrë pjesë në ngjarje të tilla të gëzuara, në mjedise kolegësh e miqësh, në Muzeun Historik Kombëtar, në Akademinë e Shkencave ose në Ministrinë e Kulturës. Aty është folur për jetën dhe veprimtarinë e një personi të caktuar, duke përmendur edhe punët e kryera, botimet e ndryshme etj. Ditëlindje të tilla kanë organizuar mjaft të njohur të mi, por po përmendi, ndër ta, prof. Alfred Uçin-Akademik, prof. Hamit Boriçin, Isa Halilajn-“Mësues i merituar” etj. Kujtoj këtu se edhe unë ftova familjarë e dashamirë, kolegë e miq etj., kur kisha 70-vjetorin e lindjes dhe, në sallën kryesore të Muzeut Historik Kombëtar, përurova librin jetëshkrimor, “Ëndrrat ‘e grisura’ të jetës sime”(Tiranë, 2010). Por, jorrallë, në festa ditëlindjesh kam qenë edhe në rrethe më të ngushta familjare ose shoqërore. Aty është kënduar e vallëzuar ose janë ngritur dolli, duke shprehur kështu kënaqësinë për kolegun a të afërmin. Është e kuptueshme, se në të gjitha rastet e mësipërme, pjesëmarrësit e kanë uruar nga zemra “kryedollibashin”: për jetëgjatësi, begati e arritje në punë, si dhe gëzime e lumturi, vetjake e familjare.

Ndërsa, kësaj here, dëshiroj t’u tregoj për një ditëlindje krejt ndryshe e të veçantë, në të cilën ishte hera e parë që merrja pjesë. Përmes Internetit, lexova këtë njoftim-urim, nga Izet Duraku: “Urimet më të mira studiuesit Shefqet Hoxha, në 80-vjetorin e tij! Me këtë rast, ditën e premte, më 4 prill 2014l, ora 10.00, në Bibliotekën Kombëtare çelet ekspozita, me më shumë se 40 tituj, nga veprat e tij, përmes të cilave “farkëtohet kujtesa jonë kulturore...”. Sapo ishte lexuar ky njoftim, kolegë e miq dhe dashamirë të tij nisën të uronin dhe ta vlerësonin atë, tanimë, jo me referate e kumtesa, por me fjalë zemre. Ndër ta, ishin edhe këta emra: Nazmi Doçi, Zamir Haxhija, Bedri Istrefi, Kujtim Morina etj. Meqenëse ndjeva kënaqësi e detyrim shoqëror, edhe unë shkrova këto radhë: “Përshëdetje të përzemerta dhe urimet më të mira për ditëlindjen, prof. Shefqet Hoxha-"Mësues i Popullit", studiues dhe botues i njohur, që me përkushtimin, punën e gjithanshme dhe botimet e shumta, ia keni ngritur lart vlerat vendlindjes dhe tërë Atdheut! Me respekt të veçantë: Murat Gecaj, Tiranë, 3 prill 2014”.

2.

Sipas lajmërimit, që ishte bërë, në orën e caktuar u ndodha në mjediset e Bibliotekës Kombëtare të kryeqytetit. Salla shkencore e saj është “vatra”, ku prof. Shefqet Hoxhën e gjen pothuajse çdo ditë, duke lexuar e shkruar, bashkë me mjaft studiues e shkrimtarë të tjerë. Aty ishte çelur ekspozita me librat e shumtë, të cilët mbajnë firmën e këtij veterani të arsimit tonë kombëtar dhe studiuesi të palodhur, me origjinë nga rrethi i Kukësit dhe tash disa vjet banues në Tiranë. Ishin të pranishëm famikljarë, kolegë e miq të tij, bashkëkrahinës, studiues e shkrimtarë, poetë e publicistë dhe punonjës të Bibliotekës Kombëtare, nga media e shkruar dhe ajo elektronike etj. Në këtë ngjarje të gëzuar morën pjesë arsimtarët veteranë dhe botuesit e njohur: Isa Halilaj, Xhavit Biçaku e Mustafa Hoxha, Isuf Spahia, Fejzulla Gjabri e Shefqet Gjana etj.

Tubimin e hapi prof.Aurel Plasari, drejtor i Bibliotekës Kombëtare. Pastaj, për jetën dhe veprimtarinë e gjatë arsimore dhe botimet e shumta të prof. Shefqet Hoxhës, foli publicisti e studiuesi Izet Duraku. Me këtë rast, për të pranishmit u shpërnda fletëpalosja, me të dhëna nga jeta dhe botimet e autorit Sh.Hoxha. Kujtoj këtu se një shkrim për atë ka publikuar, afër tre vjet më parë, studiuesi nga Malësia e Gjakovës (Tropojë), Nuradin Lushaj (Revista “Mësuesi”, nr.6, qershor 2011).

Në mbyllje të këtij tubimi mbresëlënës, prof. Sh.Hoxha i falënderoi përzemërsisht folësit e pjesëmarrësit, familjen e tij dhe punonjësit e Bibliotekës Kombëtare, si dhe profesorët e akademikët e paharruar: Eqrem Çabej, Aleks Buda, Mahir Domi, Androkli Kostallari, Qemal Haxhihasani etj., për mbeshtetjen dhe ndihmën ndaj tij. Në shenjë mirënjohjeje, mbesa e tij i dhuroi atij një buqetë me lule të freskëta.

3.

Shefqeti ka lindur më 5 prill 1934, në Bicaj të Lumës, në një familje me tradita atdhetare. Studimet e para i kreu në vendlindje dhe më tej nuk iu nda mësimeve e studimeve, deri sa u diplomua për gjuhë e letërsi shqipe, në vitin 1959. Detyrën e mësimdhënësit e nisi që në vitin 1952 dhe nuk u shkëput asnjëherë nga ky profesion i nderuar, deri sa doli në pension, në vitin 1996. Gjatë jetës së tij, ka qenë mësues e drejtues i shkollave 8-vjeçare e të mesme, inspektor arsimi dhe pedagog në filialin e Institutit Pedagogjik të Shkodrës. Bashkëpunoi me institutet shkencore të vendit tonë dhe ishte nënshkrues i akteve përkatëse, në Kongresin e Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe (Tiranë, 1972). Në vitin 1996, mori gradën “Doktor i Shkencave” dhe më 2007, “Prof.ass”. Për meritat e shumta në fushën e arsimit tonë kombëtar, më 1995, Presidenti i Republikës i dha titullin e lartë “Mësues i Popullit”. I përfshirë në jetën politike të vendit, në vitet 1992-1996, ishte deputet në Kuvendin e Shqipërisë.

Ashtu siç u tha në këtë përvjetor të shënuar të prof. Shefqet Hoxhës, duke u bazuar në përvojën e pasur jetësore, që në rini ai filloi të botojë shkrime, në gazeta e revista të kohës. Ndërsa, në vazhdimësi, siç dëshmohet qartë nga skedarët e Bibliotekës Kombëtare, punimet e para me tematikë nga vendlindja i mblodhi në librin me titullin domethënës, “Gjurmime toponimike”(1998). Më tej, vit pas viti, në një periudhë kohore 15-vjeçare, përveç studimeve në revistat shkencore, ai shkroi e publikoi mbi 34 libra, ku është autor dhe 6 të tjerë, ku është bashkautor. Ata janë në gjini dhe lloje të ndryshme, kryesisht, për krahinën e Lumës. Ndër ta, janë librat me përmbajtje historike dhe për figura të shquara atdhetare, arsimin e gjuhësinë, zakonet e traditat popullore, për kulturën, foklorin dhe etnografinë etj. Libri më i fundi i tij është “Malziu-bubrrime historike-etnografike-folklorike-gjuhësore”(Tiranë, 2013). Në mënyrë të përmbledhur, për studimet e librat, që kanë autorësinë e prof. Shefqet Hoxhës, na njeh botimi i tij, me titullin“Shkrime dhe botime”(Bibliografi), Tiranë, 2014.

…Mund të shkruanim më shumë për birin e denjë të krahinës së Lumës dhe tërë rrethit të Kukësit e më gjerë, prof. Shefqet Hoxhën. Por e shfrytëzojmë festën e 80-vjetorit të ditëlindjes së tij, për t’i uruar atij nga zemra: Jetëgjatësi, begati e krijimtari, me botime të reja dhe gëzime e lumturi, vetjake e familjare!

Tiranë, 4 prill 2014

 

Libër me fabula nga Vangjush Saro

Libër me fabula nga Vangjush Saro

“Trumcaku ftillon ferrën”, libri më i ri i shkrimtarit humorist

Pas librit “Dhelpra shpërblen lepurin”, shkrimtari Vangjush Saro vjen sërish te lexuesit me një përmbledhje tjetër me fabula. “Trumcaku ftillon ferrën” titullohet libri i tij i ri, me rreth 30 fabula që iu drejtohen lexuesve të një spektri të gjerë. Autori e shikon këtë lloj si një mundësi ideale për të komunikuar me lexuesit në lidhje me deformimet që vërehen në jetën e përditshme. Fabulat e këtij libri flasin me lexuesin në një gjuhë jo thjesht e vetëm alegorike, por hera-herës edhe përmes një lirizmi që përkon me disa nga karakteristikat e stilit të tij letrar. Ndër veçanësitë e librit “Trumcaku ftillon ferrën”, është edhe përcjellja e fabulës përtej subjekteve e botës së kafshëve, tani edhe te sende e dukuri të ndryshme të jetës, që përmes vargjeve personalizohen duke hyrë në marrëdhënie varësie a sjelljeje me njëra-tjetrën. Libri është botuar dhe vënë në qarkullim nga ERIK Botime.


Vangjush Saro ka një përvojë të gjatë në zhanrin e satirës dhe humorit. Në vitet e fundit, krijimtaria e tij është pasuruar në mënyrë të dukshme; deri tani ai ka botuar rreth 15 tituj. Nga librat e tij me tregime satiro-humoristike, mund të veçohen “Dy orë dramaturg” dhe “Biri i ambasadorit”. V.Saro është gjithashtu autor i kinokomedisë “Shkëlqim i përkohshëm”; por ka shkruar edhe skenarë për filma dokumentarë dhe vizatimorë. Sidoqoftë, pjesa më e veçantë e krijimtarisë së tij, janë pikërisht fabulat dhe proza për të vegjëlit, tregimet dhe novelat gazmore. Në këtë fushë, janë të njohur sidomos librat “Një ditë pa mamin”, “Polic Këmbëvogli”, “Dy fëmijë në Kampionatin Botëror të Futbollit”, “Aventurat e Don Kishotit në Shqipëri” dhe “Rrëfime nga shkolla ime”.

 

M.Gecaj: PUNTORIE ZIBA: “PUNËTORE” E MIRË, ME SHUMË LIBRA TË BUKUR…

PUNTORIE ZIBA: “PUNËTORE” E MIRË, ME SHUMË LIBRA TË BUKUR…

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë

1.

Ndokush, mund të pyesë: Si u njohe ose si u lidhe me poeten Puntorie Ziba? Meqenëse nuk përbën ndonjë “sekret”, po ua tregoj, shkurtimisht. Me dëshirën e mirë që ta kisha pjesëtare në librin për krijueset tona dhe një bashkatdhetare nga trojet amtare në Maqedoni, i kërkova “ndihmë” kolegut e mikut tim, Nehat Jahiu, me banim në Orizare. Sepse unë vetëm kisha lexuar diçka, në faqet e Internetit. Ndërsa ai e njihte mirë krijimtarinë e saj dhe më shfaqi mendimin, që të komunikoja për këtë gjë, me mësuesen e poeten Puntorie Muça-Ziba, nga Struga dhe me banim e punë mësuese, në qytetin Shkup.


Kështu, në vijim, i dërgova asaj një mesazh, bashkë me kërkesat përkatëse dhe ajo u përgjigj menjëherë. Më poshtë, po shkëpus disa radhë, nga ato çfarë shkruante Puntoria, në e-mail e saj:

I nderuar Z. Gecaj! Në fillim, të përgëzoj për punën që po bëni, pasi ajo do durim, sakrificë dhe kohë.  Me kënaqësi pranoj që edhe unë, femër krijuese, të futem në librin tuaj. Me guximin tim krijues, jam përpjekur që t'i gjykoj shfaqjet e barierat, shabllonet dhe të gjitha dukuritë tjera të shëmtuara, në këto treva. Me këtë rast, po ju dërgoj disa poezi, sa për të patur një imazh për krijimtarinë time. Por mund të hyni edhe në faqen time zyrtare, në fb dhe do të njiheni më gjërësisht me punën time krijuese. Aty mund të gjeni poezi të përkthyera, fragmente nga romanet dhe atë, se çka ka shkruar kritika e mirëfilltë për veprat e mia.  Unë ju përshëndes dhe ju dëshiroj suksese! Do të jemi në kontakt…”.

Më tej, shkurtimisht, Puntoria flet për jetën dhe veprimtarinë krijuese e botuese. Lindi në qytetin e Strugës, në vitin 1954. Shkollën fillore e kreu në Veleshtë, të mesmen në Strugë, kurse Akademinë Pedagogjike, dega gjuhë e letërsi shqipe, në Shkup. Ka vite që shërben mësuese letërsie, në një shkollë 9-vjeçare trigjuhëshe, po në këtë qytet.

2.

Krijimtaria e Puntorie Zibës është mjaft e pasur. Deri tani, ajo ka botuar këta libra poetikë, për të rritur: ”Rruga e mjellmës“,1987; “Sodisin yjet”,1990;Kuku”,1977; “Rapsodi udhëtarësh”,1995 e “Suita e lënduar”,2002. Në vitin 2000 botoi librin me poezi për të rritur, në gjuhën maqedone, “Suita ime”(” Mojata svita”). Në vazhdimësi, ka botuar librat poetikë për të rritur: “Vega”,2006; „Edhe qielli mbetet i kaltër“, 2011 dhe në vitin 2013 „Lulesyri“, poezi anglisht-shqip-maqedonisht.

Por, e çmuar është krijimtaria e Puntories edhe për fëmijët. Kështu, ka botuar librat me poezi, kushtuar atyre: “Yllkat bisedojnë me meteorë”,1994 e “Xixëllonjat luajnë valle natën”, 2007 dhe pjesën dramatike “Aventurat e princit Ujkan”,1999. Ndërsa për të rriturit ka shkruar pjesët dramatike : “ Motrat me shirit të kuq”, venë në skenë në Shkup dhe në Teatrin Kombëtar, Tiranë,1993 -1994; “Dorotea”, botuar në revistën "Stili", 1998; “Udha e ikjes” , fitoi çmimin e tretë. në konkursin “Buzuku” , Prishtinë dhe botuar më 2007; “Nuk martohem kësaj vere”,1999 ; “Zonja me celular”, monodramë dhe « Ahengu i grave të qytetëruara” e “Djajtë e netëve të fundit”, të botuara në revistën “Jehona” dhe komedia Harta sekrete”.

Në prozë, ka botuar librat me tregime, për të rriturit: “Shtatë vjet pritje”,1974 ; “Te logu i cucës”,1998  dhe “Mjedra e egër në malin e thatë”,2003. Ndërsa titujt e romaneve të Puntories janë :Vjeshtë totemesh”,2007; “Emma Jazzi”,2009; “Unë, dhuna dhe Emma Jazzi”, 2009 e „Gjurmë dhe ishuj“, 2012. Për romanin e fundit janë shprehur, me artikuj vlerësues: Fatmir Terziu, Ramadan Musliu, Violeta Allmuça dhe Ahmet Selmani.

Disa poezi të kësaj autoreje janë përkthyer në anglisht, rumunisht, frengjisht, gjermanisht dhe  në gjuhën arabe. Ato janë futur nëpër antologji, të botuara në Londër, Bruksel, Bukuresht, Damask etj.

Për tërë këtë veprimtari të gjerë e cilësore, krijuesja e talentuar Puntorie Ziba është nderuar me çmime dhe mirënjohje të ndryshme. Ato i ka marrë në disa veprimtari: në takimet e poeteshave në Kosovë (Vushtrri, 1995 e 2008) e Tetovë (2008); në Kuvendin e tretë të Grave të Shquara të Kombit (Shkup, 2004) dhe në Festivalin e poezisë të vllehëve, në Maqedoni (Shkup,2001). Ka merituar Çmimin e tretë në konkursin „Buzuku“, me një dramë për të rritur (Prishtinë, 2007) dhe ka marrë Diplomë nga Klubi  i Shkrimtarëve në Botë, „Drita“.

Po kështu, është nderuar me shumë çmime të tjera, në konkurset letrare, për poezi dhe tregime, në edicionin e botimeve të „Flakës së vëllazërimit“ dhe në takimet e pedagogëve krijues (Shkup, 1996).

3.

Besoj, është e kuptueshme që nuk mund të bësh një analizë të gjithë kësaj krijimtarie, në pak faqe të një shkrimi të zakonshëm. Por dëshiroj të shfaq vetëm ndonjë mendim modest për pak poezi, të cilat m’i ka dërguar Puntoria dhe që i kam tani përpara. Menjëherë, e ndjen se temë e pëlqyer e saj, e cila lidhet me profesionin mesuese, është kushtimi për shkronjat e ndritura të gjuhës amtare shqipe. Nga poezia me titullin „Për kokë të shkronjave“, po shkëpus vargjet kuptimplotë, shkruar kundër dhunimit të tyre nga vandalët maqedonas, në maj 2013: “...Dhe durimi, a nuk t’i këputë fijëzat,/ kur trazojnë plagët e shkronjave/ të Manastirit!?/ Ah, ç'më vjen/ sikur m’i këpusin vargjet/ me gërshërë/ e m’i prejnë kokat/ e profetëve të mi!?”
Po me kaq atdhetarizëm e zjarr shkruan ajo, në vargjet kushtuar qytetit të saj dhe Flamurit Kombëtar Shqiptar. Ndërsa nga poezia plot lirizëm, “Hëna”, po marrim vargjet e bukur: “Bëhesh nuse nga mesnata,/ e vejë mbetesh sapo zbardh./ Mbete nimfë, mbete nimfë,/ ia zë vendin errësirës /e ditës kur i bën hije,/ ti mashtruese prej argjendi,/ ia gjerb sytë ndonjë vashe,/ që e tretë në merak;/ i fute në kthetra dashurie/ të rinjtë e gjorë dhe ndonjë plak”.

4.

Në mbyllje të këtyre radhëve, dëshiroj të nënvizoj që,sigurisht, tërë kjo krijimtari e autores Puntorie Ziba, sasiore e cilësore, nuk ka mbetur jashtë vëmendjes së kritikës dhe, në përgjithësi, të fjalës së lexuesve. Pra, herë pas here, ata kanë shprehur mendime dhe kanë bërë vlerësime objektive për të. Njëri nga ata, ka pohuar: “Shkrimtarja Puntorie Ziba vlerësohet një nga pioneret e para, të përfshira në lëvizjen feministe të autoreve femra, me nocionet e indivdualitetit dhe të identitetit krijues letraro-artistik, që e kanë klasifikuar atë në letrat shqipe”. Ndërsa një tjetër, ka shkruar edhe këto fjalë, kur ka komentuar një libër të saj: “Puntorie Muça-Ziba, pishtare e pasosur e arsimimit dhe shtjellë e kujtesës kombëtare. Shpirti i saj krijues, i veshur me spektrin e dritëhijeve, do të ndrisë edhe më shumë e do të bëjë lëvizjet andej, ku bashkohen rrugët e lirisë dhe të bashkimit: ATDHE!” Po kështu, në komentin e libritë të ri, “Lulesyri”(përrmbledhje vjershash), janë mjaft domethënës mendimet e shprehura: “Nga vargjet e këtij libri buron cilësi, e cila e josh dhe e mahnit lexuesin artdashës, nëpërmjet tyre nënkuptohet fati tragjik i shqiptarëve, kudo që jetojnë, në tërë rruzullin…Poezitë e kësaj autoreje janë plot shpirt kombëtar”.





 

Dukagjin Hata: Vëllimi me tregime "Le të jem unë Zamira..." i shkrimtarit Pierre-Pandeli Simsia, një zbulim befasues

Vëllimi me tregime "Le të jem unë Zamira..." i shkrimtarit Pierre-Pandeli Simsia, një zbulim befasues


Nga Dukagjin Hata

Vëllimi me tregime "Le të jem unë Zamira" me autor shkrimtarin shqiptaro-amerikan Pierre-Pandeli Simsia, është padyshim një zbulim befasues.

Tregimet e këtij libri janë copëza të gjalla jete dhe impresionesh, ku përveç konceptit estetik të blicit fotografik (natyralizimit), të gdhendur me anë të një rrëfimi të ngrohtë dhe të sinqertë, konturohet dhe një filozofi e brendshme, që shkon drejt mesazheve të humanizmit dhe të vlerave të qënies njerëzore.

Autori bën pjesë në radhën e atyre krijuesve, që duke u larguar nga Atdheu, në dhera të tjera, në të tjera raporte gjeografike, psiqike dhe shpirtërore, iu rikthyen vendit të tyre me anë të një vizioni të ri, duke e bërë historinë e përditshmërisë pjesë të vetëdijes estetike, pjesë të rrëfimit të kulluar.

Në këtë kuptim, personazhet, ngjarjet, subjektet e rrëfimit, fitojnë një qytetari tjetër, qytetarinë e modernitetit, ku dukja dhe thelbi i dukurive shkrihen në një të vetme. Ky vektor rrëfimtar dhe interpretativ është një nga veçantitë e prozës moderne, në formatimin e së cilës kontributi i diasporës shqiptare është i konsiderueshëm.

Hapësira mbarëshqiptare e prozës aktuale, ku padyshim letërsia e diasporës mban një peshë të konsiderueshme, po përfshin në vorbullat e saj, përditë e në mënyrë më të dukshme, një gamë të gjërë problematikash rrëfimtare, duke u bërë interpret i një psikologjie të re të bashkëkohësit shqiptar.

Integrimi i kësaj hapësire të gjërë, bashkë me tendencat më të spikatura të njeriut shqiptar që endet në pesë kontinente në kërkim të "tokës së premtuar", është një temë e vjetër letrare shqipe, por që në këtë kohë po merr trajtat e një alarmi estetik dhe filozofik.

Në këtë kuadër, shqetësimi qytetar dhe krijues i shkrimtarit Pierre-Pandeli Simsia, është më se i përligjur.

Nëse këtij shqetësimi më tepër se normal i shtojmë dhuntinë e të rrëfyerit, një dhunti vërtet natyrale e autorit, rezulton se kemi të bëjmë me një prozator, i cili aftësinë për t'iu shkuar ngjarjeve dhe rrëfimit deri në fund, duke i vështruar në të gjitha këndet dhe hapësirat e mundshme, e përdor si një mekanizëm të strukturës së tregimit.

Tregimet e shkrimtarit Pierre-Pandeli Simsia mbajnë erë qytetarie dhe emancipimi. Ata mbartin kumtet e një kërkimi të vëmendshëm në shpirtin njerëzor.

Në disa tregime duken shenjat e një rrëfimtari që synon të krijojë gjendje të papritura siç bën, bie fjala, O' Henri në prozat e tij befasuese.

Situatat të mbajnë pezull deri në fund, ku edhe me anë të humorit të lehtë e të ngrohtë, shpalosen rrethanat e "një historie me paskuinë", siç mund të thoshte Markezi.

Tregimet e Pierre-Pandeli Simsiasë marrin spunto nga gjërat e vogla, por që kthehen në bërthamastrukturore, rrëfimtare dhe konceptuale të një shqetësimi moral dhe qytetar.

Libri është një identitet i spikatur artistik i shkrimtarit që punon e jeton në Amerikë, duke iu bashkangjitur letërsisë më të mirë të shkruar nga emigrantëtë në diasporën shqiptare.

 

Një libër i ri i gazetarit Abdurahim Ashiku



SHKOLLA SHQIPE E SELANIKUT

Një libër i ri i gazetarit Abdurahim Ashiku


Abdurahim Ashiku, me 6 libra të serisë publicistike “NJERËZ QË I DUA”, me rreth 3000 faqe jetë në mërgimin Helen, erdhi këtë MARS 2014 me një dëshmi për 7 MARSIN 2001, ditë kur për herë të parë shkronjat e Gjuhës Shqipe, u shkruan në një klasë të thjeshtë në Selanik.
I dashuruar pas punës vullnetare të mësuesve shqiptarë anekënd Greqisë të cilët në tre librat e tij i sjell si Rilindës të Kohës Sonë: “Rilindësit e Kohës Sonë” (2008); “Shkolla Shqiptare e Athinës-Rilindësit e Kohës Sonë-2” (2009); dhe “Shkolla Shqipe e Selanikut-Mësuesit, këta Rilindës Çudi” (2014)... e mpreh lapsin, e fokuson fotoaparatin për ti sjellë në përkushtimin dhe madhështinë e tyre; profesor Dashin, mësueset Mimoza,Valbona, Merita, Mimoza D, Juliana, Evisi, Irena, Irisi, Redina, Rovena, Evgjenia, Anila, Xhensila, Evrisi, Jonida, Silvana, Dëfrimja, Almira, Afërdita, Aurela...
Një libër sa historik po aq edhe letrar në shkronjën jo vetëm të autorit, por edhe të mësuesve që me dije e kulturë janë gjallëria e bisedave dhe e paraqitjeve publike në seminare e simpoziume në Greqi dhe në takimet e përvitshme me bashkëmësues të Gjuhës Shqipe që nga Mesdheu deri në zonën polare.
Abdurahim Ashiku, nxënës në fshatin e tij të lindjes Brezhdan-Zdojan nuk harron të sjellë midis Rilindësve të Rinj, dy mësuesit e tij; Nigjare Velçanin nga Berati dhe Mikel Garulin nga Përmeti, në shenjë se MËSUESI është gjithë jetën me germa kapitale në shpirtin e njeriut...
Abdurahim Ashiku, mësues për disa vite në Shkollën e Mesme Bujqësore “Nazmi Rushiti” në Peshkopi, nuk harron të sjellë dy nga nxënësve të tij; Gjovalinin dhe Gjonin, njeri në Miçigan e tjetri në Tropojë, fjalët e të cilëve i ka vënë në kopertinën e librit në shenjë , siç shkruan...
“Prindi e do fëmijën mbi veten. Mësuesi e do nxënësin mbi veten. E dëshiron të ecë përpara. Të dy, edhe prindi, edhe mësuesi, kur thinjen dhe u bie rasti, ngrenë kokën me krenari dhe thonë: “Ky është djali im!”, “Kjo është vajza ime!”, “Ky është nxënësi im!”...”
“Nëna Terezë” e Selanikut, shoqata që ka mbledhë pas vetes më se njëzet mësues vullnetarë që shkruajnë prej 13 vjetësh germat e arta të Gjuhës Shqipe ka të drejtë të krenohet për ato që kanë bërë mësuesit, nxënësit dhe prindrit, Rilindës të Kohës Sonë, përjetuar në një libër nga gazetari i palodhur Abdurahim Ashiku.

Bujar Karoshi
Botimet M&B

 


Faqe 6 nga 62

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 15 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1227470
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

Luigj Shkodrani

NJË DITË ME EKIPIN FUTBOLLISTIK “LIRIA”NË KOMUNITETIN SHQIPTAR TË DANIMARKËS

Kisha kohe qe kisha dëgjuar për shoqatën "Liria",një nder shoqatat me te vjetra ne diasporën e shqiptarëve te Danimarkës, pas shoqatës se pare ne ketë shtet asaj te "Besës",qe njihet për një kontribut te shquar qe ka dhëne gjate atyre viteve te funksionimit te saj.

 

Por shkas për ketë shkrim u be dhe diçka tjetër. Një dite tek isha ne një takim ne ambasadën shqiptare ne Mbretërinë e Danimarkës,ne një karrige ne zyrën e ambasadorit te Shqipërisë ne Kopenhagen z. Arben Cici ,me ra ne sy, një bluze me ngjyrat e kombëtares shqiptare. Ashtu si çdo mërgimtar tjetër edhe unë ndjeva atë ndjenjën e dashurisë për diçka nga vendi im i lindjes dhe e mora ne dore bluzën e kuqe, me një embleme te shqiponjës ne te dhe poshtë saj e shkruar "United startes of Albania". Ndera ne pjesën e pasme te saj ishin te shkruar emrat e disa firmave shqiptare qe veprojnë ne Danimarke. Menjëherë i kërkova ambasadorit te di diçka me tepër rreth kësaj. Ambasadori duke pare interesin tim me informoi rreth këtij ekipi te futbollit te quajtur "Liria",por me krijoi edhe mundësinë qe te kontaktoja me njërin nga organizatoret z. Betim Haliti.

Lexo ma...