Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Publikationer-Botime të reja
Botime të reja

Viron KONA: Dy libra emër ndritur

Dy libra emër ndritur


Viron KONA

Librat emër-ndritur “Thesar Kombëtar” 1 dhe 2, që  përurojmë sot, dhe fakti se këtë veprimtari po e zhvillojmë në Muzeun Kombëtar të Shqipërisë, na bënë të ndihemi krenar për çfarë po bashkëbisedojmë, na bënë të përkulemi me nderim e respekt ndaj vlerave të mëdha shpirtërore dhe kulturore të popullit tonë punëtor dhe luftëtar të dijes, të kulturës dhe përparimit, në dekada e shekuj.


Veprat “Thesar Kombëtar”, nderojnë autorët dhe përfaqësuesit e Shoqatës, nderojnë të gjithë anëtarët e respektuar të saj, krijuesit e shumtë dhe të talentuar, por dhe mbi 60 mijë bashkëkombësit shqiptarë me banim në Suedi. Ato shfaqen sot vezulluese dhe pasurojnë më tej kulturën, e prezantojnë atë dukshëm, burojnë mirësi dhe respekt, ndjenja të bukura dhe mesazhe vëllazërore, ndërkohë që, të dyja veprat, janë flladitur me ajrin e pastër e transparent të Veriut të largët, me mirësinë e popullit suedez dhe me bukurinë e aurorave polare.

Cilido që i lexon “Thesare-et”, ndjenë në to mallin për atdheun dhe historinë e tij, dëshirën për të triumfuar mbi vështirësitë, sakrificat, por, edhe kënaqësinë dhe krenarinë  për arritjet e demokracisë; ndjenë dashurinë për gjithçka të mirë në Shqipëri, në Kosovë, në të gjitha trojet shqiptare dhe në Botë; ndjen paqen, mirësinë e shpirtit dhe rrahjet e zemrave; ndjen thellësinë e humanizmit.

Me këto vepra, bashkëkombësit tanë në Suedi kanë zbukuruar më shumë gjerdanin e artë të traditës dhe kulturës shqiptare,  i kanë dhënë më shumë ritëm e gjallëri, rrahje krahësh,  ëndrrave dhe dëshirave për një të ardhme më të mirë. Por, edhe kanë shtuar hovet e ngazëllimit, energjitë e brendshme dhe besimin, kanë nxitur vullnete, imagjinatë  krijuese dhe përkushtime të reja, që gjithkush të bëj kurdoherë më të mirën për Atdheun dhe Kombin tonë të bukur, me shpirt të ndjeshëm, të madh e fisnik.

Kjo është një rrugë  e nisur nga të parët tanë, nga Kalorësit e dijes dhe të kulturës, nga ata që hodhën të parët në letër gjuhën e bukur shqipe, e, pastaj, në vazhdim, nga, rilindësit  që përgatitën me veprën e tyre të shkruar dhe patriotizmin e veprimin luftarak - Pavarësinë e Shqipërisë, realizuar më 28 nëntor 1912 dhe që vazhdon të forcohet e zhvillohet duke ecur me temp e ritëm, edhe në kohët e sotme moderne.

Me vepra të tilla  zbukurohet më shumë kurora e  lavdisë shqiptare,  shtohen ngjyrimet e freskëta në Trupin e hijshëm të Shqipërisë sonë fisnike, kësaj Zonje plot nur e bukuri, krenare dhe luftëtare të paqes dhe të Lirisë së shenjtë, kësaj Nëne të dhembshur për bijtë e saj që ngado që shkojnë, kthehen si dallëndyshet në foletë e tyre, duke sjellë përherë pranverë, gëzim e përqafim, rrahje zemrash,  emocion dhe dashuri.

Faleminderit z. Hysen Ibrahimi!

Faleminderit Juve anëtarëve të Kryesisë dhe të Shoqatës që keni ardhur në Shqipëri!

Faleminderit për nismën e bukur që keni marrë, për të dy “Thesaret” që po  dhuroni sot!

Lutemi, përcillini mirënjohjen dhe falënderimet tona  edhe anëtarëve të tjerë të nderuar të Shoqatës, motrave dhe vëllezërve shqiptarë që, sot, atje në Veriun e largët, janë me mendje në këtë sallë, ku rrahin zemra  dhe fllade të ngrohta atdhetarie.

Ndihem krenar dhe i nderuar sot që, edhe unë  rreshtohem si një anëtar nderi në shoqatën e  shkrimtarëve, artistëve dhe krijuesve shqiptarë në Suedi.

Gjesti juaj fisnik, për të na përfshirë edhe ne: prof. Murat Gecajn dhe mua, e, bashkë me ne, si të ftuar nderi edhe albanologun e shquar suedez, Mikun e Madh të Shqiptarëve Ullmar Kvik, më bënë të ndihem i gëzuar dhe i emocionuar, më i obliguar moralisht e shpirtërisht për të kontribuar në frymëzime, vlera dhe arritje të përbashkëta.

Gjithçka ne po bëjmë, na shton respektin për Shtetin e nderuar dhe të përparuar suedez, që ka mirëpritur dhe mbështetur me përkushtim çdo nismë shqiptare për liri, sikurse mbështeti pavarësinë e Kosovës, dhe mbështet edhe sot e vazhdimisht vëllezërit tanë me banim në Suedi.

Nderim dhe respekt popullit dhe shtetit suedez, nderim dhe respekt Heroinës Anna Lindh dhe tërë atyre njerëzve me ndjenja të thella demokratike dhe liridashës, që inkurajojnë dhe ndihmojnë çdo nismë dhe përpjekje shqiptare, duke ofruar mundësinë e krijimit të shoqatave, të  qendrave kulturore dhe artistike, çeljen e radiove dhe televizioneve, gazetave dhe revistave në gjuhën e bukur shqipe; ekspozimin e vlerave të traditës, të artit, letërsisë, kulturës, sportit dhe besimeve  shqiptare në të gjitha fushat.

Ju të dashur vëllezër, keni ardhur këtu nga shumë qytete dhe krahina të Suedisë, keni ardhur nga vendi ku bota ka marrë mjaft mësime të çmuara për kulturën, shkencën, artin, demokracinë, por edhe për pedagogjinë dhe edukimin. Shumëve prej nesh, na  kujtohet ngjarja që dikur, tregoi shkrimtarja e madhe suedeze për fëmijë Astrid Lindgren, për vogëlushin, i cili, pas një faji që ai bëri, nëna i tha që ta zgjidhte vetë shkopin me të cilin ajo do ta ndëshkonte.

Por, vogëlushi u vonua shumë dhe më në fund u kthye  duke qarë dhe i tha nënës së tij se, nuk kishte gjetur  asnjë shkop, por kishte gjetur një gur me të cilin ajo mund ta qëllonte…

Nëna u trondit. Ajo, kurrë sesi nuk mund ta godiste fëmijën e saj me gur.

Nëna e vendosi gurin në një etazher në kuzhinë dhe atje, ai gur, mbeti si një kujtesë dhe qortim i vazhdueshëm, që ajo të mos harronte premtimin e dhënë: Kurrë, dhunë!

Suedia u bë vendi i parë që miratoi ligjin që ndalonte ndëshkimin fizik të fëmijëve, dhe, në këtë vendim, është shkrirë dhe bërë njësh me të, edhe mesazhi i madh i Astrid Lindgrenit: “Kurrë, dhunë !”

Kam pasur fatin dhe privilegjin që në një hark kohor prej dy vjetësh, të jem i ftuar tri herë në Suedi dhe të ndjej dashurinë e sinqertë vëllazërore, të ndjej ngrohtësinë e shpirtit dhe të zemrave, të provojë mikpritjen dhe nderimin e njeriut, liritë dhe të drejtat, por edhe ngrohtësinë e nderimit të vëllait për vëllain.

Kontakti im i parë në Suedi, ishte mikpritja e familjes suedeze: Sonja dhe Bengt Persson, por, njëherazi ndjeva mikpritjen e njohur shqiptare në familjet Demaku, Jashari në Boras dhe, Zendeli – Daja, në Oland.

E pashë këtë miqësi dhe respekt te suedezi i madh Ullmar Kvik, te drejtuesit e Bashkisë së Borasit, Per Olof Hoog dhe Petter Lövberg, te rektori Per Kettisen dhe te kolektivi i përkushtuar i shkollës ”Fjardingskolan”. E pashë këtë respekt e miqësi  te Gulsen Osdenkos, drejtore e Arsimit; te Kamila Ëinter, Anette Ekelund, Tuulla  Elfstrom; te Erik Jullander e Sandra Nordin të gazetës Boras Tidning; te Anna Karin Albertson dhe koleget e saj në bibliotekën e  Borasit, si dhe në ato dhjetëra  takime e vizita me mësues, edukatorë dhe drejtues në shkolla, e ndjeva në takimet mbi letërsinë në auditorë  me qytetarë, mësues, artistë, publicistë, shkrimtarë suedezë  e shqiptarë, në Boras, Goteborg, Vimmerby e, deri edhe në ishullin Oland, në Borgholms dhe në Ferjestaden, ku ka ngritur Tempullin e shenjtë të dijes, më  i njohuri shqiptar, ndër shqiptarët e  Suedisë,  Sadulla` Zendeli, - i thirrur me emrin Dajë, i cili ka meritën e madhe sepse ka qenë nismëtar për hapjen e shkollës së parë shqipe në Suedi, se me fjalorët që ka shkruar dhe me 35 mijë fjalë-shin  suedisht - shqip që del pas pak javësh, ka bërë dhe bënë i vetëm punën e një Akademie Shkencore.

Mirëpritja suedeze-shqiptare nuk ka të sosur në Suedi, ajo është pasqyruar bukur në “Thesaret Kombëtare” 1 dhe 2, ajo është aq e ngrohtë dhe njerëzore, e ngarkuar me ndjenja të thella miqësie, ajo është e shenjtë.

Miqtë dhe dashamirësit  e Shqipërisë i gjen sot kudo në botë, por është rasti të veçoja sot Mikun e Madh të Shqiptarëve, njeriun e përkushtuar dhe të dashuruar pas shqipes, Shqipërisë dhe shqiptarëve, pasuesin dhe vazhduesin e veprës së suedezit Tunman, danezit Pedersen, albanologun e shquar me zemër të artë Ulmar Kvik.

Përshëndes veprën e  tij madhore kushtuar Shqipërisë “Më shumë heroizma sesa grurë”; ato fjalë të ngrohta zemre, ato shkrime dhe krijime të mrekullueshme dhe atë mbështetje e ndihmë që suedezi i Madh ua jep pa kursim, me dashuri dhe bujari të jashtëzakonshme shqiptarëve. Me këtë rast, i shpreh respektin z.Hysen Ibrahimi dhe shoqatës së krijuesve dhe artistëve që e vlerësojnë meritueshëm e vazhdimisht edhe në veprat “Thesar Kombëtare” 1 dhe 2, ndihmën e vyer të Ullmar Kvikut; uroj nga zemra Fetah Bahtirin, që e kemi të nderuar në panel, për Monografinë kushtuar Ullmar Kvikut; uroj të palodhurin dhe krijuesin e talentuar Sokol Demaku që, në portalin që drejton, në revistën, radion dhe televizionin “Dituria”, bashkë me kolegët, i bëjnë jehonë veprave të vazhdueshme të këtij suedezi të madh, sikurse, falenderoj shkrimtarët, artistët dhe atdhetarët shqiptarë, në Suedi: Sadullah Zendeli - Daja, Hamit Gurguri, Qibrije Hoxha, Riza Sheqiri, Hajdin Abazi, Florie Bajraktari, Lebibe Zogiani, Ganimete Jashari, Ibrahim Abedini, Ymri Demishaj,  Shqiptar Oseku, Ismet Hasani, Shaban Gjakova, Xhavit Çitaku, Bahtir Latifi, Remzi Basha e shumë të tjerë, që e kanë fokusuar Kvikun në penën e tyre, si një Personalitet shumë vlerësh.

Me njerëz si Ullmar Kvik, sigurisht që bota dhe jeta bëhen më të bukura, marrin më shumë vlerë dhe shkëlqim.

Respekt dhe nderim nga kjo sallë e nderuar, Mikut të Madh të Shqiptarëve, suedezit Ullmar Kvik!

Mirënjohje popullit dhe shtetit thellësisht demokratik suedez, që mbështetin dhe inkurajojnë, që mbajnë me besim e krenari, vëllazërisht përkrahë vetes në rrugën e ndritur të demokracisë, edhe bashkëkombësit  tanë shqiptarë.

Edhe një herë falënderime Shoqatës së Krijuesve dhe Shkrimtarëve Shqiptarë në Suedi, që po i jep sot një shkëlqim edhe më të madh kësaj salle, zemrave dhe shpirtit tonë, besimit dhe shpresave për arritje dhe suksese të përbashkëta në krijimin e veprave të tjera, në shërbim të atdheut, traditave dhe vlerave të çmuara e të arta shqiptare.

Dëshiroj  t`i mbyll këto shënime me perifrazimin  e një rrëfenje:

I zoti i shtëpisë doli me fener në dorë, që të priste njeriun që po i trokiste në portën e shtëpisë së  tij. Kur e pa dhe e njohu  se kush i kishte ardhur për mik, e fiku fenerin.

-Pse e fike fenerin? - e pyeti miku i habitur.

-Kur kam diellin, s`më duhet fare feneri, - iu përgjigj i zoti i shtëpisë me nderim për mikun.

Miq dhe vëllezër të tillë na kanë ardhur sot në Shqipëri.

Faleminderit!

Viron Kona

Tiranë, më 30 tetor 2013

 

Fjala e mbajtur nga Viron Kona në sallën e Muzeut Historik Kombëtar, Tiranë, me rastin e përurimit të “Thesari Kombëtar” 1 dhe 2,  më 30 tetor 2013

 

Xhevahir Cirongu :Vështrim rreth librit me titull’’Gur i diellit shenjëtor’’,- tregime e reportazhe

Nga Xhevahir Cirongu

Tregimtari Galician Bedri Tahiri, gatuan vargun me baltën e vendlindjes, dhe ndez zjarr si gur stralli  kur e lexon atë.

(Vështrim rreth librit me titull’’Gur i diellit shenjëtor’’,- tregime e reportazhe)

Koha dhe shkrimtari

Ndjeva kënaqësi kur më erdhën me postën elektronike dorëshkrimet e dërguara nga  shkrimtari Kosovar, Galician Bedri Tahiri. Me shkrimet e tija isha njohur shumë herët, saqë kur i lexoja ato nëpër gazeta e libra,që i gjeja në bibliotekën e qytetit bregdetar të Durrësit, apo në faqet e internetit,kryesisht te ‘’fjala e lirë’’ apo ‘’Zemra shqiptare’’ të cilat janë gazeta elektronike që botohen në Londër,më dukej vetja sikur takoja vetë Bedriun. Komentet që radhiteshin nëpër shkrime të ndryshme, si nga unë, por edhe nga ai anasjelltas, bëheshin në bazë të gjykimit të të lexuarit të lëndës shkrimore.Vërtet ne ishim larg nga njëri-tjetri gjeografikeisht, por shkrimet na kishin afruar aq shumë, saqë na dukej sikur ishim ulur  në sofrën e bukës së krijuesit gazetaresk e letrar, dhe kuvendonim me njër-tjetrin.

Por,erdhi një ditë me retë e bardha e kaltërsinë e qiellit, që brenda tyre kishin marrë me vete edhe ngrohtësinë e diellit, e ne u takuam edhe fizikisht në  një  kafene në qytetin e Durrësit.Ky takim qe pakëz si i çuditshëm, sepse që me  atë prezantim të parë, rrjedha e bisedës kishte një njohje aq të thellë e kuptimplote, sa flatrat e fjalëve çelën petale të reja gëzimi në gonxhen e vjetër të njohjes nëpër mjetë njohjes së shkrimeve e të librave që kishim lexuar e  botuar.                                              Një kafe të ëmbël,- shumë fjalë u derdhën në atë bisedë që formuan lumin e vargut prozatorik, që më von ato do lartësonin malin e argjend libëror me shkronjat e alfabetit të florinjtë të gjuhës sonë shqipe.

Shkrimtari Kosovar- Galician, tashmë është bërë autor i dashur për lexuesin tonë, nga më i thjeshti deri te akademiku,shkenctari, filozofi,por edhe për shkrimtarin e poetin e vjetër apo të rinj qofshin ata,si në Kosovë edhe në Shqipëri, por e më gjerë jashtë kufijëve shetërorë. Stili i të shkruarit ka specifikat e tij.                      Këto, te  shkrimtari  Bedri Tahiri janë shpalosur qysh herët brenda shpirtit e mënyrës së të menduarit; por edhe të krijuesit që me fjalën e vargun prozatoik i ka derdhur ato në shumë vëllime që kanë marrë dritën e jetës së tyre për te lexuesi.

Duke lexuar veprat e këtij shkrimtari,vetja të duket sikur udhëton nëpër shekuj, takohesh me të djeshmen, bisedon me të sotmen,por edhe të tregon rrugëtimin për të nesrmen! E them pa frikë, se në këtë platocion brezaresh të mbjellë me pemë frutore shkrime e libra, edhe nga vetë shkrimtari Bedri Tahiri, ka qëndisur më së miri dashurinë për atdheun, që rrënjët i ka në baltën e tokës sonë të larë me  gjakun e  derdhur në shekuj të popullit tonë për liri e pavarsi.                               Pena e shkrimtarit Bedri Tahiri është e thjeshtë në mënyrën e stilit të të shkruarit. Këtu qëndron edhe madhështia stilistik i tij. Sepse, një shkrimtar që flet me gjuhën e theshtë të popullit kur shkruan për historinë, për patriotizmin, për heronjët e dëshmorët, por edhe për njerëzit e thjeshtë që sakrifikojnë çdogjë për mirëqënje e përparim shoqëror, për çështjen tonë kombëtare, marrin vlera të pa llogartshme , duke u kuptuar e vlerësohet nga masa e lexuesve nga gjithë shtresat shoqërore të popullit.Prandaj them pa frikë, se autori  Bedri Tahiri me mënyrën e vetë të të shkruarit, ka krijuar emblemën e personalitetit të vetë si shkrimtar i kohës sonë që jetojmë  në këtë dekadë të shekullit XXI- të. Kur lexon  reportazhet e paraqitura në pjesën e dytë të këtij libri të titulluar‘’Gur i diellit shenjëtor’’ se si ngërthehesh duke marrë me vete historinë e popullit, s’bashku me lirinë që tashmë  të fituar  edhe në Kosovën martire. Përshkrimet e reportazheve jepen  me fakte konkrete,dëshmi të gjalla të së djeshmes e të sotmen, por tregojnë edhe  për rrugëtimin për të nesërmen  që ajo të jetë sa më e begatë.

Në gamën e shkrimeve të paraqitura në këtë vëllim të ri të autorit Bedri Tahiri, si në tregimet, ashtu edhe në reportazhe që përfshihen në gjerësi gjeografike në Kosovë e jashtë saj; si dhe në gjetjen  e një titulli mjaftë domethënës që fletë aq

Shumë ‘’Gur i diellit  shenjëtor’’ kanë oksigjenin e vlagun e tokës  Arbërore.

Simbolika e gurit përfaqëson qëndersën e shqiptarit në shekuj për liri e pavarësi ndaj pushtuesve grabitqarë të trojeve tona shekullore. Kurse dielli është shpirti miqësor  i shqiptarëve, edhe ndaj fqinjëve. Por, balta e tokës sonë që është më e ëmbël se mjalti,në shkrimet e autorit na jepet e gatuar me gjakun e derdhur në shekuj të shqiptarëve, saqë pema e lirisë i ka rrënjët aty,dhe mesazhi është i qartë: Për t’mos u vyshkur kurrë kjo pemë në shekuj.

Prandaj shkrimtari e tregimtari Bedri Tahiri, i ka bashkangjitur gurin,baltën e flamurin edhe në vargjet prozaike në këtë vëllim.

Shkrimtari Bedri Tahiri është vlerësues edhe ndaj fenomenit kohë. Ai rend pas kohës e historisë, të djeshmes, të sotmes dhe reflekton si një gur xehori edhe për mesazhet e së nesrmes. Të djeshmen kohë e rrok pas vetes duke e kërkuar te gojdhënat e dokumentat shkresore. Të dyja këto i bashkangjit si dy gurë kalaje në kërkim të dinjitetit kombëtar nëpër shekuj që të na thotë të vërtetën historike.Kjo shprehet qartazi nga ky shkrimtar, duke zbuluar si një arkeolog në dritë të diellit faktet historike të qëndresës shqiptare nëpër shekuj në trojet e tyre.

Armiqtë e kombit tonë kanë bërë ç’është e mundur që të na rrëbejnë si një shpend grabitqar jo vetëm tokat tona, por edhe gjuhën ,zakonet,traditat deri te dinjitetin tonë. Shkrimtari  Galician e jeton kohën nga ku ai vetë edhe është pjestar i kësaj  të vëtete historike. Ai është aktiv i ngjarjeve dhe i historisë për të cilën merr penën e shkruan, si të shekullit XX-të, ashtu edhe të shekullit të ri, të XXI-it. Prandaj e themi pa frikë se Bedri Tahiri vlerëson kohën e të vërtetën  historike me mesazhet që na i jep edhe në këtë vëllim të ri me titull: ’’ Gur i diellit shenjëtor’’.

Tregime me rrënjë  te gjaku i shqiptarizmit

Edhe tregimet e paraqitura në këtë vëllim janë dëshmi i faktorit historik.Aty gjen figura historike që përshkruhen me aq fines duke ngritur edhe më lartë atje në kupën qiellore, që rrezatojnë dritë yjesh nëpër historinë tonë kombëtare. Në boshtin e rrëfimit të tregimeve, autori na i përshkruan me një lirizëm gjuhe të thjeshtë , jo të sforcuar saqë, personazhet gjatë zhvillimit të ngjarjeve herë takohen e herë ikin diku për t’u takuar përsëri. Personazhet pozitive janë veshur me ‘’Gurin e skalitur’’ të atdhedashurisë që i qëndrojnë deri në vdekje, sa bëhen pluhur e thërmija për të qëndruar të pavdekshëm në peidestalin e lirisë.

Në të shtatë tregimet, autori e sintetizon qartë këtë qëndrim dhe i qëndron besnik asaj deri në fund. Edhe në tregimet e mëparshme, në vëllimin me titull       ‘’Diferencimi’’ na paraqitet me të tilla tregime të sensit historik e patriotik. Ai nuk shkëputet dot nga kjo temë, sepse edhe vetë është i bashkangjitur deri në rrënjë gjaku me patriotizmin e dashurinë e pafundme ndaj atdheut. Fakti, që autori Bedri Tahiri ka marrë pjesë aktive edhe në luftën për çlirimin e Kosovës të vitit 1999-ës; dersa Kosova fitoi lirinë e Pavarsinë e saj ndaj pushtuesit shekullor sllav.

Kur lexon tregimet jetësore të Bedriut,por dhe ato të viteve më të hershme, të cilat gurgullojnë si ujë burimesh alpine,se si ndihesh e historia arbërore të shfaqet si një ekran i madh, dhe lexohen qartë me gjithë madhështinë e trimërinë e tyre.

Në krahasim me tregimet e vëllimit ‘’Diferencimi’’ të botuar në vitin 2010,në këtë vëllim të ri, tregimet kanë një cilësi më të arrirë artistikisht në përpunimin e frazës. E themi  këtë, sepse tregimet te ‘’Diferencimi’’ kanë mungesë strukture ndërtimore, por edhe  rrëfimi i ngjarjeve nuk jepet plotësisht në gjuhën letrare. Aty vërehen edhe fraza gazetareske e historike.                                                              Kurse në tregimet e vëllimit me titull ’’Gur i diellit shenjëtor ‘’ka linja të qarta,ku ndodhia e ngjarjeve,struktura,personazhet e ajo që është më e rëndësishme, boshti i tregimeve janë shkrirë në një trup të vetëm: Historia e ngjarjeve,ndërtimi stilistik, krahasimet,figurat e  gjuha letrare, kanë gjetje filozofike.Tregimi jetësor historik, në plan të parë të duket i thjeshtë ku e shkruan atë. Por, është krejt ndryshe nga ajo ndërtesë e rrëfimit imagjinar të tregimit letraro-artistik. Pra,aty duhet një stil i veçant rrëfimi sa historik e letrar.Pra, brumi historik kërkon gatim letrar përgjatë rrëfimit artistikisht. Aty –këtu, në gamën e gjerë të tregimeve ka edhe ndonjë ‘’lajthitje’’ jo të goditur letrare. Por, ato jënë të pa përfillshme dhe nuk ndikojnë në strukturën e rrëfimit letrar.

Shkrimtari Bedri Tahiri, si njohës i historisë së ngjarjeve të djeshme e të sotme, ka ditur t’i ndërthurë mirë të dy këta elementë të rëndësishëm në tregimet e tija që na paraqitet në këtë vëllim me tregime e reportazhe. Ai është larguar nga disa frazat boshe, duke na sjellë reminishenca të reja  shprehëse të fjalëve e frazave lerare.

Tregimi’’Helmimi’’ jep detaje të qarta të mbijetesës së shqiptarëve të Kosovës nëpër shekuj ndaj një  pushtuesi barbar që ka vrarë, djegur, plaçkitur, dëbuar nga vendlindja e tyre shkullore.Kështu, armiqtë e poullit tonë jo vëtëm me  plumba e bajonetat  e armëve, por nuk kanë kursyer edhe helmin e zi ndaj qëndrimit burrëror të shqiptarëve për t’i eleminuar fizikisht në mënyrë masive me anën e helmit të përdorur në ujë e ushqime, deri në asgjesimin e gjuhës shqipe. Edhe në tregimin ‘’Arrestimi’’ detajet përshkruhen si një fill i vetëm, ku mënyra e të treguarit , së bashku me konfliktin, zbërthen dalngadalë dhe në fund  fiton drejtësia ndaj pushtuesve e të pabesëve. Pra, aty mesazhi jepet në gjithë sfondin  historik i qartë, se  liria fitohet e nuk dhurohet.

Interesant paraqitet edhe tregimi ‘’Një thëllëzë për nipin’’. Një gjetje e bukur me temë shqërore. Këtu qëndron edhe thyerja  e ‘’Tradicionales historike’’ e Bedriut në rrugëtimin e të shkruarit në gjininë e tregimit. Ai merr guximin e shkëputet nga të qënurit të tij ‘’Traditë’’, dhe na tregon me figurë letrare dashurinë njerëzore deri në familjet tona. Pa dashurinë njerëzore s’mund të jemi të lirë, sepse kush ka lirinë me vete, ka përparimin e zhvillimin shoqëror në çdo aspekt të jetës.

Figurat letrare, dhe gjuha stilistike e goditur jepen edhe në tregimet ‘’Shterani’’, ‘’Shpirtplagomë’’,’’Tjetërsimi’’, ‘’Diellori’’.

Në tregimin ‘’Diellori’’ është punuar me kujdes si në stilin e të shkruarit, ashtu edhe me frazat e gëdhendura mjeshtërisht nga autori. Faktet historike, vendi ku  zhvillohen ngjarjet, heronjtë e fjala e tyre,guri e dielli,idealet e liria, janë  të vendosura   në të pavdekshmin Atdhe! Ja  si shkruan autori në mbyllje të tregimit:

’Ah, po, ai Guri kishte vlerё tё madhe. Azem Galica vetё e emёroi ashtu, Diellor, dhe  i porositi mjeshtёrit ta vendosnin nё ballё tё kullёs sё re, pak mbi derёn e hyrjes. Tri ditё rresht, me daltё e me çekan, kishte punuar nё tё, kryeustai…’’

Edhe autori Bedri Tahiri në  vëllimin me titull ‘’Gur i diellit shenjëtor’’ na e sjell të gjallë historinë e djeshme , të sotme, s’bashku me mezazhet  për të nesrmen, me rrënjë  te gjaku i  heronjëve e dëshmorëve të atdheut tonë,Shqipëri!

Bedriu piktakohet me zgjimin e ëndrrës së madhe,Shqipëri!

Duke udhëtuar së lexuari oazin e botimeve të publicistit e shkrimtarit Kosovar, Bedri Tahiri, të cilat na plotësojnë në një farë mënyre atë boshllëk që na kanë lënë kohërat e errta për të mësuar të vërtetat historike të popullit tonë. Reportazhet e shkruara prej tij, janë një dëshmi e gjallë si të kohë së djeshme, por edhe të sotmes, duke i shtjelluar ngjarjet historike, e na i jep si shkëmb ato të pa thyeshme nëpër shekuj. Ai zbulon të vërtetat historike të popullit shqiptar,sepse armiqtë janë munduar të fshehin midis të tjerave edhe historinë e vërtetë të qëndresës për liri e përparim të popullit tonë.

Në vëllimin ‘’Gur i diellit shenjëtor’’, udhëtimet  që bën autori  nëpër  vendet historike kudondodhen tokat shqiptare, të befason për risitë e reja që paraqet nëpër reportazhet që shkruan. Aty gjen vendet historike, emrat e heronjëve, të dëshmorë, të njerëzve që jetojnë sot që japin kontributet e tyre për të mirën e Kombit, për ata burra e gra që dikush i ka lënë nën hije të historisë; dhe autori  u bën vlerësmet  me përkushtim kontributeve të tyre, deri aty në vlerësimin maksimal, duke i kujtuar   e shkruar  në monografitë  historike.

Gama e shkrimeve të këtij shkrimtari është mjaftë e gjerë.Edhe në këtë vëllim të ri, në pjesën e dytë jepen para lexuesit repotazhet me titull: ‘’Bardhësi në Peshkopi’’ ‘’Një manifestim i qëlluar që la për t’u dëshiruar’’, ‘’Marshim i madhërishëm  mbarëkombëtar’’ , ‘’Hasan Prishtina në Shkupin e tij të dashur’’, ‘’Tahir Meha luftoi me revolen e Azem Galicës’’, ‘’Lasgush Poradeci i frymëzuar prej Azem Galicës’’, ‘’Gjurmë kreshnikësh në Dernicë’’.

E veçanta e këtij autori, është qëndrimi patriotik e atdhetar ndaj padrejtësive që  janë bërë  në kurriz të popullit shqiptar nga shtetet fqinje shoviniste, duke i coptuar trojet tona shekullore. Ai kërkon që kjo padrejtësi shekullore, të kthehet në drejtësi në kohën e sotme moderne që jetojmë; edhe për popullin liridashës, mikpritës, e paqësor shqiptar. Shqiptari nëpër shekuj, për vete e popujt e tjerë ka mbjellë paqe e lirinë, e kurrë urrejtjen.                                                                                              Prandaj, është një thirrje e brendshme dhe e ligjshe  e autorit që piktakohet  me padrejtësitë historike, dhe zgjohet me ëndrrën e madhe për të nesrmen , Shqipëri!

 

Tetor, 2013

 

Murat Gecaj: PËRUROHET VEPRA E PROF.MATEO MANDALA, RRETH LIBRIT TË DYTË TË SHQIPES SË SHKRUAR

PËRUROHET  VEPRA E  PROF.MATEO MANDALA, RRETH  LIBRIT TË DYTË TË SHQIPES SË SHKRUAR

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë


Prof. Mandela, duke folur…(Tiranë, 24 tetor 2013-Foto: M.Gecaj)

Së bashku me z.Sadulla Zendelin-Daja, studiues dhe zv.kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve e Krijuesve Shqiptarë, “Papa Klementi XI –Albani”-Suedi, morëm pjesë në përurimin e veprës së  arbëreshit, prof.dr. Matteo Mandela, “Lekë Matranga: njeriu, koha, vepra” (Rreth botimit kritik të varianteve- dorëshkrim e të shtypur- të veprës, “E mbësuame e krishterë-1502”).

Tubimi u organizua në sallën “Aleks Buda” të Akademisë së Shkencave dhe merrnin pjesë: akademikë e profesorë, punonjës të arsimit, kulturës e shkencës, poetë e shkrimtarë, nga media e shkruar dhe ajo elektronike e të tjerë. Gjithashtu, ishin kryetari i Akademisë së Shkencave, prof. Muzafer Korkuti-Akademik dhe drejtori  i Muzeut Historik Kombëtar, prof.dr. Luan Malltezi.

Në fjalën e hapjes, prof.dr. Valter Memisha, nga Instituti i Gjuhësisë e Letërsisë, theksoi se kjo vepër i kushtohet librit të dytë të historisë së shqipes së shkruar. Ai u botua vetëm 40 vjet pas “Mesharit” të Gjon Buzukut, hartuar nga një autor i Horës së shquar Arbëreshe. Me atë janë marrë studiues të ndryshëm shqiptarë, si Kolë Ashta, Selman Riza, Dhimitër Shuteriqi e të tjerë.  Ndërsa punimi i prof. Mandelasë është më i plotë e më përfshirës, duke u ndriçuar shumica e çështjeve, që kanë mbetur të hapura ose të pazgjidhura, nga studiuesit paraardhës. Me këtë rast, folësi shprehu edhe nderimin e bashkëpunëtorit të tij të ngushtë arbëresh, prof. Francesko Altimari.  Ndërsa dr. Gëzim Gurga, i cili diskutoi në këtë tubim përurues,   ka bërë mjaft shqipërime të kësaj vepre.


Pamje nga salla, ku u bë përurimi…(Djathtas: Murati, Daja, F.Dado etj.)

Me interes u ndoqën edhe diskutimet rreth kësaj vepre të prof. Mandelasë, paraqitur nga akademikët  Et’hem Lika e Floresha Dado, prof. Shaban Sinani, prof.Anila Omari e prof. Evalda Paci. Një studim rreth kësaj vepre kishte dërguar edhe prof.dr. Bardhyl Demiraj. Ata nënvizuan se vepra e Matrangës paraqet një realitet gjuhësor të kohës dhe  libri i Mandelasë, për të cilin punoi me ngulm 20 vjet,  është një model i studimeve albanologjike. Në mbyllje të diskutimeve, autori prof. Mandela i falënderoi folësit e pjesëmarrësit dhe shprehu mendimin se lipset një rilindje në studimet e autorëve të vjetër të shqipes.

Në hyrjen e librit të tij, venë në qarkullim nga SHB “Ombra GVG”-Tiranë,  ai ka shkruar se interesi për studimin e veprës së Matrangës i kishte lindur qëkur ishte student, në vitet 1980-1984, pra gjatë kërkimeve të zhvilluara prej tij në Arkivin historik të eparkisë së Horës së Arbëreshëve dhe të dioqezës së Monreales. Për herë të parë, libri u botua në Itali, në vitin 2004. Autori bëri krahasimin e të dhënave të mbledhura prej dy burimeve: arkivore dhe tekstore. Atij iu desh të kapërcente edhe studimin e botimit të shtypur, që rëndohej më shumë nga e vetmja ksombël, që njihej deri atëherë dhe që ruhej në Bibliotekën e Vatikanit. Po kështu, ai u përball edhe me vështiraësi të tjera, të cilat i kaloi me vullnet e këmbëngulje. Në këtë punë mjaft të frytshme, ai pati bashkëpunim e shkëmbim mendimesh me disa studiues të njohur arbëreshë, të cilëve iu drejtua me mirënjohje.


Kopertina e librit

x x x

Matteo Mandala është profesor i letërsisë shqipe dhe drejtues i studimeve albanologjike, në Universitetin e Palermos-Itali. Janë të njohura disa vepra dhe studime të tij, një pjesë e të cilave ndodhen edhe në Bibliotekën Kombëtare-Tiranë. Përveç  veprës, që përmendëm më lart, shënojmë këtu se ai është autor i disa librave dhe studimeve të rëndësishme për historinë, kulturën dhe letërsinë arbëreshe, në veçanti dhe atë shqiptare, në tërësi.
Me studimete e tij filologjike, ka arritur të zgjidhë çështjen e Kodikut të Kieutit, të botimit shkencor të veprës së Xhuzepe Skiroit e  të veprës së Gavril Darës, si dhe të shumë autorëve të tjerë arbëreshë. Disa muaj më parë, ai përuroi në Tiranë veprën tjetër të tij, “Studime filologjike për letërsinë romantike arbëreshe”, organizuar nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë, Instituti Italian i Kulturës, Tiranë dhe shtëpia botuese “Naimi”.

 

Tiranë, 26 tetor 2013

 

Prof.Murat Geca :SHPIRTI POETIK I ILIRJANA SULKUQIT, PËRMES NJË DOKUMENTARI…

SHPIRTI POETIK I ILIRJANA SULKUQIT, PËRMES NJË DOKUMENTARI…

(Veprimtari , në Muzeun Historik Kombëtar

Nga: Prof.Murat Gecaj

 

publicist e studiues-Tiranë

Nga e majta: Ilirjana e Murati

1.

Jemi mësuar që, në mjediset e Muzeut Historik Kombëtar, në kryeqytetin Tiranë, të marrim pjesë në veprimtari përuruese për libra ose ekspozita pikture. Po, kësaj here, ishte diçka tjetër, e veçantë. Vërtet të ftuarit do të mblidheshin në një veprimtari për krijimtarinë poetike të koleges e mikes, Ilirjana Sulkuqi, me banim në Amerikë, por organizimi ishte i një natyre jo të zakonshme.

Kur salla kryesore ishte mbushur plot me të ftuar, poetë, shkrimtarë, publicistë e studiues, punonjës të arsimit e kulturës, nga media e shkruar dhe ajo elektronike, përpara dolën një grup kolegësh. Ata ishin organizatorët dhe realizuesit e një dokumentari të bukur, me titullin e zgjedhur “Lirikë shpirti”, kushtuar jetës dhe krijimtarisë së  gjerë e të bukur poetike të Ilirjana Sulkuqit.

Nuk zgjati shumë salla ra  heshtje. I pari e çeli veprimtarinë regjisori i dokumentarit, Kolec Traboini. Pas atij, sigurisht shkurt, folën publicisti Albert Zholi, skenaristja Angjelina Xhara dhe kameramani Ilia Terpini-“Mjeshtër i Madh”.  Ndërsa vetë Iliirjana i falënderoi nga zemra realizuesit e këtij dokumentari dhe pjesëmarrësit në këtë veprimtari.

Të pranishmit e ndoqën me kurreshtje dokumtarin, i cili nisi të shfaqej në ekran. Ai përmbante filmime nga jeta e Ilirjana Sulkuqit dhe recitime të disa poezive më të zgjdhura të saj, nga aktorja e njohur  Margarita Xhepa.Tematika e tyre ishte e larmishme dhe i kushtoheshin mallit për vendlindjen, nënës, Kosovës, mërgimit etj.


Ilirjana Sulkuqi, ndwrmjet kolegeve tw saj (Tiranw, 11 tetor 2013-Foto: M.Gecaj)

Pasi të pranishmit e duartrokitën nxehtësisht këtë dokumentar, për ata u dhanë në ekran pjesë filmike, kushtuar jetës e krijimtarisë së poetes së persekutuar dhe tanimë të ndjerë, Zhaneta Ogranaja, si dhe  ato me temë: “Migjeni, si Krisht”, realizuar nga K.Traboini.

Por, në mbyllje, interesin e veçantë të të pranishmëve e tërhoqi dokumentari kushtuar historikut të krijimit dhe veprimtarisë atdhetare të Shoqërisë “Vatra”, me organin e saj “Dielli”, në Boston të Amerikës dhe sidomos për ndihmesën e dhënë nga Fan Noli, Faik Konica etj.

2.

Ndoshta, nuk është e nevojshme të ndalemi këtu gjerësisht në jetën dhe krijimtarinë letrare të Ilirjana Sulkuqit. E them këtë gjë, pasi atë e gjejmë të pasqyruar në disa qendra Interneti e në shtyp, për atë flet skedari i Bibliotekës Kombëtare etj. Megjithatë, dëshiroj të rikujtoj se kjo bijë e njohur e Elbasanit, pas mbarimiut të studimeve për gjuhë-letërsi, punoi ca kohë gazetare në Tiranë dhe që nga viti 2004, është vendosur  familjarisht në Nju Jork.

Krijimtarinë e ka filluar që në  bankat e shkollës. Frtyt I kësaj pune janë mbi 10 libra poetikë të botuar, duke nisur që nga viti 1974. Ndër ta, dëshiroj të përmendi këtu dy vëllime me shumë autorë, të përgatitur nga Ilirjana, kushtuar nënave, me titullin “Karvan dashurie”. Për disa nga libra e saj, është nderuar me çmime kombëtare e ndërkombëtare dhe disa libra të saj janë përkthyer  në gjuhë të huaja. Bën pjesë në disa shoqata të ndryshme të shkrimtarëve e publicistëve dhe drejton revistën letrare-artistike “Pelgrini”, me shkrime kryesisht të emigrantëve shqiptarë.

…Rikthimin përmes një dokumentari të veçantë,  e Ilirjana Sulkuqit, kësaj poetje të dashurisë e dhimbjes njerëzore,  në mjediset e krijuesve kryeqytetas, ajo e meriton plotësisht. Njëkohësisht, ishte dhe diçka emocionuese, si për atë vetë dhe pjesëmarrësit e shumtë në veprimtarinë, që përmendëm më lart.

Me këtë rast, i urojmë asaj: shëndet të plotë, arritje të reja në krijimtarinë letrare, begati, gëzime dhe lumturi në familje!

 

Tiranë, 11 tetor 2013

 

Murat Gecaj: PËRUROHET NJË ROMAN I RI PËR FËMIJË…

PËRUROHET NJË ROMAN I RI PËR FËMIJË…

(Fatmir Gjestila, “ E fshehta e Kështjellës së Zezë”)

Nga: Prof. Murat Gecaj publicist e studiues

Nga e majta: Fatmiri e Murati (Tiranë, 9 tetor 2013)

1.

Sa herë më vjen ftesë për të marrë pjesë në përurimin e një libri të ri, ndiej një kanaqësi të veçantë. Sigurisht, ketë ndjesi të bukur e kanë edhe kolegë të tjerë, shkrimtarë e publicistë, studiues e lexues të librave të shkrimtarëve dhe poetëve tanë. Kjo ndodhë jo vetëm se do  të njihesh nga afër me krijimtarinë e  një shkrimtari ose poeti, i çdo moshe qoftë ai, por edhe sepse do të ndodhesh i rrethuar nga sa e sa krijues, kolegë e miq tu.  Kështu, këtë gjë e përjetova edhe  sot, në sallën e bibliotekës së Muzeut Historik Kombëtar, në kryeqytet.

Pasi kisha marrë njëftim për një përurim të ri të shkrimtarit dhe poetit Fatmir Gjestila, nga kryetari i Shoqatës së Shkrimtaravë për Fëmijë e të Rinj, Pandeli Koçi (me emrin letrar Sazan Goliku), shkova aty bashkë me kolegun e mikun nga Malësia e Gjakovës (Tropoja), Ibrahim Hajdarmataj.

Në  atë sallë, që pulsonte  fort nga prania e mjaft krijuesve, u takuam ngrohtësisht  me shkrimtarin e njohur Bardhyl Xhama, por dhe me poeten e afirmuar të letërsisë  për fëmijë, Adelina Mamaqi, e cila ka vite që jeton në Itali. E, kësaj “liste”, mund t’i shtonim edhe sa e sa emra të tjerë të njohur, me botimet e tyre për fëmijë e të rritur.

Përurimin  e paralajmëruar e hapi P.Koçi, i cili shprehu kënaqësinë e tij, por dhe gjithë të pranishmëve, se aty do të flitej për romanin e ri, shkruar për të vegjëlit, por i vlefshëm dhe për të rriturit, nga Fatmir Gjestila, “E fshehta e Kështjellës së Zezë”. Sigurisht, nuk është vetëm titulli intrigues i këtij libri, që i tërheq lexuesit e vegjël, por tërë përmbajtja e tij. Po kështu, mjaft të bukura janë kopertina dhe ilustrimet, nga  Mariglen Gjestila. Libri është venë në qarkullim nga Shtëpia Botuese “West Print”, Tiranë.

Për vlerat e këtij libri foli edhe redaktori, Viktor Canosinaj. Ndër të tjera, ai theksoi se aty zbulohën para fëmijëve, që nuk e kanë përjetuar atë periudhë,  “të fshehtat” e diktaturës së kaluar. Ishte koha, kur poetët e shkrimtarët dhe artistët dënoheshin për një varg, që nuk u pëlqentë pushtetarëve, për një këngë a një veshje etj. Duke e njohur mirë mjedisin dhe psikologjinë e fëmijëve të fshatit, autori i ka skalitur personazhet dhe i ka bërë të dashur për lexuesit e vegjël.  Në fund, folësi ngriti problemin ende të  pazgjidhur, që nuk po organizohen konkurse, gjë që do ta nxiste krijimtarinë letrare, si për të vegjëlit dhe të rriturit. Mendime për krijimet e sotme letrare shfaqi edhe publicisti Bujar Ferhati.

Pasi u recituan nga fëmijë të pranishëm, poezi të F.Gjestilës, për romanin e ri të tij foli studiuesi Behar Gjoka.  Mbresat e një kolegu të autorit të këtij romani, me banim në Amerikë, i lexoi publicistja Oralda Lake. Emocionuese ishin edhe fjalët e shprehura, nga një ish-nxënës i Fatmirit.

Sipas traditës, në mbyllje të kësaj veprimtarie të bukur, autori Fatmir Gjestila “zbuloi” para të pranishmëve një suprizë të këndshme. Meqenëse aty ishte redaktorja e dikurshme e një reviste  për fëmijë, Adelina Mamaqi, ai hapi një zarfë, brenda të cilës kishte letrën, që ajo i kishte dërguar në përgjigje të një poezie. Me daahmirësi, ajo e këshillonte autorin e ri që ta vazhdonte udhën e krijimtarisë. Dhe ja, tanimë, ai ka se për çfarë t’u flasë lexuesve të moshave të ndryshme.

2.

Duke hapur faqe të nryshme Interneti ose duke parë në skedarin e Bibliotekës Kombëtare, e ke fare të lehtë të njihesh me jetën dhe krijimtarinë e begatë letrare të Fatmir Gjestilëes. Ai lindi në rrethin e Matit dhe mësimet fillestare i mori në fshatin Laç-Bruç. Më tej, mbaroi shkollën e mesme “Prenkë Jakova” dhe Instiututin e Lartë Pedagogjik të Shkodrës. Duke shfaqur talentin e tij në krijimatrinë për fëmijë, e drejtoi për disa vjet revistën e njohur, “Cicërimat”. Me emrin e tij janë publikuar shumë poezi, fabula, gazmore dhe publicistikë në shtypin e kohës. Gjithashtu, në ndihmë të krijuesve të ndryshëm, ka redaktuar disa libra, në poezi e prozë.

Por, tashmë, ky autor ka botuar edhe vetë disa libra, në gjini të larmishme. Ndër to, janë: “Mos ma vrisni dashurinë” (poezi), jetëshkrimet “Ku del shqipja”, kushtuar dëshmorit Shahin Toçi dhe “Mustafai, miku i të gjithëve”. Por janë të njohur edhe librat e tjerë të Fatmir Gjestilës, si ata për fëmijë: “Përroi i zanave”(legjenda), “E bukura e liqenit”(përralla),”Edhe të qeshim” e ”Nuk të fal ujku”(fabula),  “Nora dhe matematika” e “Përtej ëndrrës”(poezi) etj.

…Pjesëmarrësit në përurimin e librit, që përmendëm në hyrje të këtij shkrimi informues, por dhe kolegë e miq, lexues të shumtë, të vegjël e të rritur, e dijnë se autori Fatmir Gjestila do të shkruajë e botojë, përsëri e përsëri. Prandaj i urojnë atij nga zemra: shëndet të mirë, krijimtari të begatë dhe gëzime e lumturi familjare!

 

Tiranë, 9 tetor 2013

 


Faqe 11 nga 61

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 30 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1135106
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

 

Festina Mejzini dhe KAS rikthehen fuqishëm në Top Fest 10


Nga Ermira Babamusta

Festina Mejzini tregoi zërin e saj të fuqishëm dhe të veçantë në X-Factor Albania, ku la përshtypje shumë të mira për publikun dhe adhuruesit e saj. Zëri i saj i fuqishëm dhe karakteristik e bën atë këngëtaren e re më të mirë në skenën shqiptare. Ndërsa Kastriot Preteni (KAS) ka  arritur majat e muzikës në Norvegji.

“X-Factor për mua ka qenë një Akademi për të gjitha talentet e reja, që guxojnë në botën e artit. Ka qenë një eksperiencë e mrekullueshme, punë intensive, profesionale dhe eksperiencë shumë e mirë për mua. Fëlenderoj mentoren time Juliana Pasha që ka qenë e mrekullushme për mua gjatë rrugës time në X-Factor. Kemi patur një bashkpunim shumë të mirë, gjithmonë kemi rënë dakort për çdo përzgjedhje të këngëve që kam performuar. Nganjëherë kam dalë jashtë stili tim por këto lloje show talentesh kërkojnë sfidë të provosh rryma të ndryshme,” tregon e talentuara Festina Mejzini.


Në mars 2013 Festina Mejzini rikthehet fuqishëm në Top Fest 10 me këngën “Ndjehem Mirë”, një duet me artistin e famshëm KAS (Kastriot Preteni). Festina dhe KAS kanë mahnitur publikun me një performancë shumë energjike dhe mbizotëruese në skenë. Kënga ka patur simpatinë e fansave, e cila shumë shpejt po bëhet një sensacion në rrjetet sociale. (Videoklipi i këngës ‘Ndjehem Mirë’, Festina Mejzini & Kas http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=lLIlzmEABUg)

Ekperienca ime në Top Fest sapo filloj dhe shpresoj të vazhdoj me sukses. Ideja për këngën lindi gjatë  vitizës time në Norvegji, ku u takova me artistin KAS. Shpresoj që publiku shqiptar anembanë ta vlersojë dhe ta pëlqejë këngën tonë “Ndjehem Mirë”. Gjithë fansave të mi ju them që gjithmonë janë në zemrën time dhe u jam mirënjohëse për gjithë fjalët dhe mbështetjen që më bëjnë gjatë gjithë kohës,” tha Festina.

Eksperienca në Top Fest ka qenë e papërshkrueshme për mua. Nuk e kam ndjerë kurrë atë lloj enerjigje më parë në skenë. U ndjeva shumë mirë pas performancës. Shpresoj që të gjithë e kanë pëlqyer këngën dhe falenderoj fansat për përkrahjen e madhe. Kënga “Ndjehem Mirë” është një falenderim për Zotin për gjithçka që kemi në jetë, një ndjenjë e mirë për jetën dhe mundësitë që kemi,” tha KAS.

Vlerësimet për këngën “Ndjehem Mirë” dhe për interpretimin e bukur nga Festina & KAS janë të shumta dhe flitet si kënga më e mirë hip hop në Top Fest 10. Kënga përfaqësuese e dy artistëve nga Kosova, përmendet për vokalin e fuqishëm të Festinës, si dhe flown dhe interpretimin e mrekullueshëm të KAS.


Kastriot Preteni ka lindur në Suedi dhe banon në Norvegji. Familja e tij është me prejardhje nga Mitrovica. KAS është reper i njohur i cili u bë i famshëm me hitet e tij “Product of Society”, “Till Death Do Us Part”, “Imma Get My Piece”, etj (www.facebook.com/KASMUSIC1).  Ndërsa Festina Mejzini ka lindur në Gjakovë  dhe adhuron muzikën Jazz dhe Blues.

Kam lindur në 28.11.1993 në një ditë feste, një natë e madhe për shqiptarët, siç më thoshte gjyshi dhe për këtë më pagëzuan me emrin Festina. Femijëria ime e hershme do të mbetet një ëndërr e mrekullueshme gjatë gjithë jetës sepse isha femija i parë në një familje tradicionale, jam rritur me dashuri dhe përkedheljen e gjyshërve të mi tashmë të ndjere dhe prindërve. Jam rritur nën tingujt e mandolinës dhe me poezinë e këngëve të lehta shqiptare, ato të Gjakovës, por edhe të trevave tjera. Pikërisht kjo ka zgjuar tek unë pasionin dhe dashurinë për këngën. Gjyshi im ka qenë Mazllom Mejzini, kantautor dhe interpretues i shumë këngëve popullore të cilat këndohen gjithandej ku ka shqiptarë.

Fillimet e para të muzikës i kam marr nga familja dhe  jam rritur me tingujt e muzikës. Adhuroj çdo stil të muzikës dhe në karrieren time dua ta provoj veten në shumë zhanër të ndryshëm. Por atë që e preferoj më shumë është muzika Jazz & Blues,” tregon Festina Mejzini.