Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home Intervjuer-Intervista
Intervista

Elona Doda: Intervista e parë e këtij cikli u zhvillua me zonjën Gjyste Përbasha Picaku, kapitene e ekipit të volejbollit për femra “Minatori” .

Fondacioni “Harriet Martineau” në kuadër të promovimit të gruas shqiptare, çel rubrikën me titull “Profil gruaje” e cila i kushtohet tërësisht grave që i kanë dhënë shumë nga personaliteti i tyre shoqërisë shqiptare. Kjo rubrikë do të përqëndrohet në intervistën e drejtëpërdrejtë me vajza dhe gra nga fusha të ndryshme të aktivitetit njerëzor.

Intervista e parë e këtij cikli u zhvillua me zonjën Gjyste Përbasha Picaku, kapitene e ekipit të volejbollit për femra “Minatori” .

Intervistoi Elona Doda.

E. D. : Znj. Picaku ju jeni ndër emrat më me zë të volejbollit shqiptar në kohërat e tij më të mira, por për një lexues të ri, lindur në pragun e viteve ‘90 mund të na thoni kush është Gjyste Përbasha Picaku, dhe pse zgjodhi të bëhej volejbolliste?

Nuk është aspak e lehtë të flasësh për veten. Do ta kisha shumë më të lehtë të flisja për dikë tjetër dhe volejbollin shqiptar të femrave gjatë atyre viteve. Ka aq shumë emra të denjë për t’u sjellë në vëmendje!

Megjithatë shkurtimisht:


Kam lindur në qytetin e Rrëshenit, në një familje të madhe me pesë motra e dy vellezër. Prindërit tanë kanë qënë shumë arsimdashës dhe na kanë mbeshtetur gjithmonë në drejtimet tona, gati të gjithë ne kemi arsim të lartë dhe gati të gjithe të orientuar drejt artit ose sportit. Një moter ka mbaruar dramaturgji dhe ka patur eksperienca dhe si aktore, dy motra janë këngëtare, vëllai ka luajtur futboll me ekipin e Minatorit. Shkollimin fillor dhe të mesëm i kam kryer në qytetin e Rreshenit ndërsa arsimin e lartë e kam përfunduar në universitetin ‘’Luigj Gurakuqi’’ në Shkodër.

Në moshën 12 vjeçare kam filluar të stërvitem me ekipin e volejbollit moshave të qytetit të Rreshenit dhe kam përfunduar të merrem në mënyrë profesionale me këtë sport në vitin 1997, kur kam qënë 35 vjeç.

Kur fillova stërvitjen me ekipin e të rejave normalisht në fillim nuk e dija nese kisha talent apo jo, dëshira ishte e madhe që të luaja sepse e pelqeja shumë këtë sport. Dëshira dhe sakrificat e shumta bënë që shumë shpejt të dalë dhe talenti në pah.

E.D.: Cilat kanë qënë vitet më të suksesshme të ekipit tuaj? Jemi të sigurtë që përgjatë këtyre viteve keni shumë kujtime të bukura të arritjeve, të lojtareve të ekipit, te ndeshjeve të ndryshme a mund të na veçoni ndonje kujtim të veçantë e të na e përshkruani?

Kam patur fatin që të luaj në kohën “yjeve” të volejbollit shqiptar si Ela Tase, motrat Duka, te ndjerën Eva Dunin dhe shumë emra të tjerë që i kanë dhënë emër volejbollit shqiptar të femrave i cili ka arritur sukses dhe në nivele ndërkombëtare.

Ekipi i “Minatorit” ka qënë një ekip me emër në atë kohë dhe duke filluar që nga viti 1978 kur ky ekip falë edhe punës së trajnierit Haki Halili fitoi kupën Shqipërisë në volejboll, ka qënë gjithmonë faktor në jetën e volejbollit shqiptar të femrave. Kujtoj se me sa entuzizëm është përjetuar kjo fitore në qytet dhe sidomos në ekipet e moshave të volejbollit të femrave.

Pastaj kam kaluar në ekipin kryesor të volejbollit ku kam qënë kapitene e ketij ekipi për 12-13 vjet. Përgjatë karrierës time në volejboll kam kujtime të shumta dhe të bukara, kam krijuar miqësi të ngushta dhe duke përfituar nga rasti dua të përmend Pranvera Luca, Arjana Arapi të cilat për fat të keq nuk jetojnë më por unë të gjitha kujtimet e jetës sportive i lidh me to.

Peridha e volejbollit në kohën kur kam luajtur unë ka qënë një periudhe e artë, jo se ne mund të përfitonim shumë prej tij, por kemi patur një mbeshtetje të jashtzakonshme morale nga ana e tifozëve lidhur me këtë dua te veçoj një rast kur ekipi jone mundi ekipin në atë kohe kampion në Ballkan, “Dinamon” me “të madhen” Ela Tase në krye.

Pas mbarimit të ndeshjes u bë festë nga ana tifozëve por jo vetëm në stadium por edhe në qytet, njerëzit na përgëzonin dhe ekipi i volebollit të Minatorit për femra ishte bërë krenaria e qytetit të Rreshenit. Kam kujtime të mrekullueshme nga kjo periudhë.


E.D. : Ju keni qënë volejbolliste për gati 22 vjet duke përfshirë dhe përiudhen në ekipet e të rejave dhe e keni lënë këtë sport në moshën 35 vjecare, gjatë gjithë këtyre viteve cili ka qenë qëndrimi i të afermve tuaj?

Une e konsideroj vetën grua me fat pasi gjithmonë kam patur mbështetjen e familjarëve si kur isha vajzë, ashtu edhe pasi u martova. Nuk më mungoi kurrë mbështetja e bashkëshortit tim. Me bashkëshortin pasi u njohëm u martuam në vitin19 87 kur isha në kulmin e karrierës time si volejbolliste, duke qënë se ai jetonte jashtë qytetit të Rreshenit, në fshatin Perlat dhe shkova të jetoj me të atje.

Edhe pse në këtë kohë u shtuan shumë sakrificat pasi isha e detyrur që të udhëtoja disa kilometra për të shkuar në stërvitje. Por fale sakrificave shumë të mëdha dhe të mbështetjes por edhe të sakrificave të bashkshortit tim ja kemi dalë mbanë.

Une e kam lënë volejbollin në moshën 35 vjeçare vetëm në atë kohë kur e pashë se nuk

isha në kushtet e duhura fizike për të përmbushur fizikisht kërkesat e ndeshjes.

Në vitet e fundit të karrierës kam qenë kapitene e skuadrës dhe nga ana tjetër duhet që të kujdesesha për tre fëmijë të vegjel, kanë qënë vetëm 2 ose 3 muajsh kur unë i kam lënë në shtëpi se duhej të largohesha në stërvitje dhe ndeshje.

Sigurisht e gjithë kjo duket shumë e vështirë, gati e pamundur por dëshira dhe pasioni për këtë sport mundën të gjitha vështiresitë.

E.D. : Ndërkohë ju aktualisht punoni si mësuese?

Po, jap mësim në lëndët histori gjeografi, në shkollë të mesme në Perlat, pasi jam formuar në këtë drejtim në universitetin ‘’ Luigj Gurakuqi’’ në Shkodër.

E. D. : Pse ky profesion, dhe si është të punoni me gjimnazistët?

Ky profesion nuk ka qënë zgjedhja ime por siç ndodhte atëhere mu imponua nje zgjedhje e tillë nga sistemi. Unë në fakt ëndërroja të behësha mësuese fiskulture për shkak të pëlqimit të madh dhe pasionit për sportin. Ëndërroja që këtë dëshirë dhë këtë pasion ta transmetoja te brezat e rinj. Megjithese, jo në lëndën që do të doja ta jepja ndihem mirë në punën që bëj, më pëlqen raporti me gjimnazistët mendoj që në këtë pikë më ka ndihmuar të qënit volejbolliste pasi jam shume komunikuese e me humor në raportet me ta, cilësi të cilat sporti t’i mëson më së miri.

E.D. : Ju i keni dhënë aq shumë sportit të volejbollit shqipëtar dhe qyteti juaj sportëdashësit e atyre viteve dhe gjithe shoqëria në përgjithësi ju jemi borxhlinj për ato kohë të arta të volejbollit të femrave.

Sa e vlerësuar ndiheni sot pas gjithë atyre sakrificave që keni bërë si dhe emocioneve dhe krenarisë që ekipi juaj i ka dhuruar qytetit tuaj dhe traditës së volejbollit që brezi juaj ka krijuar?

Ne kemi respektin dhe mirënjohjen e atyre që na kanë ndjekur dhe përkrahur kur ne luanim, gjë që për mua është shumë e rëndësishme. Por, po të flasim për mirënjohien dhe vleresimin e instancave shtetërore kjo gjë nuk ka ndodhur. Kam kërkuar para disa kohësh krijimin e nje ekipi volejbolli të paktën këtu në Perlat, gjë që në fund të fundit po e bëja për rinjtë që kishin treguar që kishin ambicie dhe prirje për këtë sport dhe vetem në sajë të dëshirës time për ta transmetuar këtë sport te këta të rinj dhe si përfundim nuk kam patur asnjë mbeshtetje në sigurimin e investimit.

Gjithmonë kam menduar që të paktën veteranet dhe ato që e kanë ngritur nivelin e volejbollit shqipëtar deri në nivele ndërkombëtare duhet që të vleresoheshin të paktën aq sa për t’u lehtesuar deri diku problemet jetike me te cilat ndeshen tani. Por ky është realiteti dhe dashje pa dashje duhet ta pranojme e të jetojmë me të.

E.D. : Ju thatë që keni 5 fëmijë a mund të na flisni pak për ta, për talentet dhe ëndrrat e tyre dhe merret ndonjeri me sport?

Po, unë kam pesë fëmijë, tri vajza dhe dy djem. Jam një grua me fat edhe në këtë pikë pasi ata gjithmonë kanë treguar interes për shkollën dhe kanë patur rezultate që më kanë bërë krenare, pavarësisht se më shumë sakrifica po e siguroj arsimimin e tyre pasi aktualisht punoj vetëm unë dhe rroga ime është i vetmi burim të ardhurash për të mbuluar arsimimin e tre fëmijeve. Dy të mëdhenjtë kanë krijuar familjet e tyre.

Më duhet që të mbuloj shpenzimet spitalore jashtë shtetit për njërën nga vajzat së cilës i duhet t’i nënshtrohet një mjekimi të specializuar jashtë shtetit. Tani gjithë shpresat dhe energjitë e mija janë për ta. Aq sa jam e lumtur dhe e ngazëllyer për rezultatet e tyre, aq ndihem dhe në merak për të ardhmen e tyre, por sporti më ka mësuar të qëndroj e fortë, të përpiqem dhe të shpresoj deri në fund si dhe të besoj në Zot.

Në jetën time kam vetëm një peng pse nuk e afrova njërën nga vajzat në ekipet e volejbollit, ato kanë një gjatësi të admirueshme dhe natyrë shumë sportive. Nuk e di nëse do ta kishin qejf dhe nese do të kishin talent, pavarësisht se më pëlqen të mendoj që kanë marrë nga genet e mia, por pendohem se nuk i afrova të vogla në ekipet e moshave.

Edhe pse sporti nuk vlerësohet, është shumë e bukur ta ushtrosh dhe unë kam kujtime të paharrueshme nga ajo kohë.

Megjithatë unë jam bërë gjyshe për të dytën herë, dhe shpresoj që të ndikoj sadopak që mbesa ime e vogël të bëhet volejbolliste si gjyshja.

E. D.: Zonja Picaku faleminderit që ndatë me ne historinë tuaj dhe dhe që na dhatë mësimin tuaj të jetës mbi sakrificat, uljet dhe ngritjet që jeta ofron në cdo moment te saj dhe si dhe sukseset të cilat kanë qënë të shumta në jetën tuaj.

 

Murat Gecaj: BISEDË ME PROF. SADETE PLLANA: BOTIMI I PARË, ME VLERA TEORIKE E PRAKTIKE

BISEDË ME PROF. SADETE PLLANA: BOTIMI I PARË, ME VLERA TEORIKE E PRAKTIKE

Nga: Prof. Murat Gecaj

publicist e studiues-Tiranë


Prof. ass. Dr. Sadete (Rushit Quqalla) Pllana-Prishtinë

1.-Dr. Sadete, gjejmë rastin që përsëri të bisedojmë bashkë, pas një periudhe kohore. Siç e dini edhe ju, ishte kënaqësi që, me bashkëshortin Gani Pllana, morët pjesë në Konferencën e Parë Mbarëkombëtare të Institutit të Integrimit të Kulturës Shqiptare, që u organizua në Tiranë, në shtator të vitit 2011. Me atë rast, të dy lexuat kumtesat tuaja interesante, të cilat janë botuar në librin voluminoz, me punimet e asaj Konference: “Një Komb, një shkollë, një kulturë” (Tiranë, 2012). Cilat janë përjetimet tuaja, nga ajo veprimtari e bukur dhe e paharruar?

Përgjigje: Së pari, ju falënderoj për kohën që keni ndarë për të biseduar me mua. Siç e dini edhe ju, Konferenca e Parë Mbarëkombëtare të Institutit të Integrimit të Kulturës Shqiptare (Tiranë, shtator 2011), ishte organizuar mjaftë mirë, me pjesëmarrës e kumtesa nga e tërë hapësira shqipfolëse. Diskutimet, që u bënë pas leximit të kumtesave, ishin në nivel shkencor dhe mjaft të dobishme. Më tej, botimi i kumtesave, në një libër të veçantë, e ka rrumbullakuar punën e organizatorëve dhe të pjesëmarrësve. Shpresoj që do të vazhdojë puna e IIKSH dhe do të kemi tekste e vepra tjera të përbashkëta, me nivel shkencor europian e botëror, për tërë hapësirën shqiptare, me autorë nga Kosova, Shqipëria, Maqedonia, Mali i Zi, Lugina Preshevës e Çamëria, çfarë ishte edhe ideja e pjesëmarrësve dhe ideologut kryesor të IIKSH, të ndjerit dr. Ibrahim Gashi.

Tani, kujtoj këtu se më parë, pra më 19 qershor 2009, me bashkashortin, Ganiun, kemi marrë pjesë në punimet e Konferencës Shkencore, me temë “Gjendja dhe zhvillimi i terminologjisë shqipe, probleme e detyra”, organizuar nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë dhe Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, ku dhe lexova një punim timin, me këtë tematikë.

2.-Dhe ja, tani ju delni para lexuesve me librin: “Terminologjia bazë e mekanikës, në gjuhët shqipe dhe angleze”, i cili është recensuar nga prof.dr.Agron Duro e prof.dr.Ilo Stefanllari. Me sa di unë, jeni e para studiuese e Republikës së Kosovës, që publikoni libër, në bashkëpunim me Qendrën e Studimeve Albanologjike të Shqipërisë. Përmbledhurazi, çfarë risishë përmban ky punim i veçantë, në llojin e vet?

Përgjigje: Me këtë rast, dua të theksoj dashamirësinë e punonjësve të QSA-së, e posaçërisht të prof. dr. Valter Memishës, aktualisht drejtor i Institutit të Gjuhësisë dhe Letërsisë, në Tiranë, i cili që nga kërkesa ime për botimin e monografisë më ka këshilluar e përkrahur, ka organizuar mbledhjet dhe takimet e nevojshme me Këshillin e Profesorëve, për miratimin e veprës së parashtruar për vlerësim dhe botim. U caktuan dhe dy recensues, prof. dr. Agron Duro e prof. dr. Ilo Stefanllari, të cilët i shkruan recensionet e tyre pozitive. Pra, vepra ka kaluar nëpër të gjitha nivelet e duhura, derisa sa është miratuar për botim. Kuptohet, jam shumë e nderuar dhe krenare, si autore e parë nga Republika e Kosovës, siç e përmendët dhe ju më lart, që pata fatin të më miratohet dhe botohet punimi im, nga QSA, në Tiranë.

Monografia në fjalë, ka si objekt termat bazë të një fushe të gjerë dije, siç është mekanika. Por, gjithësesi, duke u fokusuar në dy nënfusha themelore, të cilat nga ana e tyre qëndrojnë në themel të fushës së mekanikës, siç janë: Mekanika teorike dhe Mekanika e zbatuar, shqip dhe Theory of Mechanics e Applied Mechanics, në anglisht. E rëndësishme është të nënvizohet, se terminologjia bazë e mekanikës, në shqip, vështrohet në rrafshin e një terminologjie tjetër, e cila ka një histori dy-treshekullore, paraformimit të po të kësaj terminologjie, në shqipe dhe po shërben, nga ana tjetër, si model standardizimi ndërkombëtar, siç është terminologjia angleze.

3.-Dëshirojmë t’i njohim lexuesit, në përgjithësi, edhe me përvojën tuaj profesionale e shkencore. Pra, cilat janë përfundimet e nxjerra në monografi?

Përgjigje: Përvoja ime prej njëzet vitesh, si mësimdhënëse e gjuhës angleze dhe asaj gjermane, si edhe veprimtaria praktike në përpunimin e teksteve teknike, sidomos në fushën e mekanikës, më kanë mundësuar të njihem jo vetëm me terminologjinë e kësaj fushe, me termat, por edhe me anën përmbajtësore, me konceptet. Kjo më ka shtyrë që, mbi bazën e njohurive përkatëse dhe të përvojës së fituar, fillimisht, të ndërmerrja botimin e artikujve modestë, në revistën “Teknika” të Universitetit të Prishtinës, në Republikën e Kosovës, për probleme të veçanta rreth terminologjisë, me të cilën unë merresha, si për sinoniminë, shqipërimin e përkthimin e termave etj. Më vonë, puna më çoi në thellimin e njohurive të mëtejshme në fushë të teorisë së terminologjisë, metodave të studimit dhe, përgjithësisht, praktikës terminologjike. Mbështetur në studimet e terminologëve të huaj (Vyster, Sager, Felber) e shqiptarë , (F. Leka, H. Pasho, A. Duro, H. Çipuri, N. Caka, L. Susuri e G. Pllana), munda të përgatisja tezën për gradën shkencore “Master” (Tiranë, 2007) dhe për gradën shkencore “Doktor” i shkencave filologjike (Tiranë, 2010).

Nga përfundimet e nxjerra, në monografi janë dhënë rekomandime lidhur me domosdoshmërinë e hartimit të fjalorëve të nënfushave të veçanta të mekanikës, në bashkëpunim me specialistë e gjuhëtarë, si p.sh., fusha e automobilit, e termoteknikës etj. Po kështu, me interes të veçantë do të ishte hartimi i një fjalori sistemor themelor, me përkufizime të mekanikës, i ndërtuar mbi bazën e metodave kompjuterike.

Shpresoj që punimi në fjalë, si studim i plotë i termave bazë të një fushe të gjerë, siç është mekanika, do të ndihmojë për të hapur rrugën e studimit të terminologjive nga fusha të tjera të dijes, sidomos të fushave të reja, si informatikës e gjenetikës, duke i vështruar ato në rrafshin përqasës me terminologjitë e gjuhës angleze, si edhe me ato të gjuhëve të tjera, si të gjermanishtes, frëngjishtes, rusishtes etj., të cilat bëjnë pjesë në sistemin e terminologjive standarde botërore.

4.-Po vlerat praktike e zbatuese të punimit tuaj, cilat janë dhe cilët lexues janë të interesuar për atë?

Përgjigje: Studimi ka si qëllim ta vështrojë këtë terminologji nga dy anë, nga ajo e formës dhe e përmbajtjes, si edhe sesi është zhvilluar ky leksik, qysh nga format e thjeshta e deri në ato më komplekse, si një sistem i organizuar, homogjen dhe i qëndrueshëm.

Mbështetja në rrugën induktive (nga shembujt, tek argumentet e përfundimet) dhe në atë deduktive (nga parakushtet e marra, në argumentet dhe shembujt konkretë) mbizotëron në të gjithë punimin.

Mendoj se kjo vepër ka edhe vlera të mirëfillta praktike. Disa përgjithësime dhe zgjidhje dhëna në punim mund të shtrihen edhe për terminologji të tjera, sidomos çështjet e standardizimit, sinonimisë, shqipërimit, huazimet etj. Po kështu, ka vlera edhe për veprimtarinë praktike terminologjike në procesin e përpunimit dhe hartimit fjalorëve të terminologjisë, si nënfushave përkatëse, të fushës së terminologjisë.

Si i tillë, punimi në fjalë iu drejtohet një rrethi të gjerë të interesuarish për çështje të terminologjisë, në përgjithësi dhe të fushës së mekanikës, në veçanti. Ajo mund të shfrytëzohet nga studiuesit, studentët, hartuesit e teksteve të specialitetit etj.

5.- Në vazhdim të bisedës sonë, dëshirojmë t’i njohim lexuesit, më shumë edhe me jetën tuaj. Pra, çfarë mund të na tregoni, për këtë gjë?

Përgjigje: U linda në Stamboll, më 27 shtator 1960. Babai im, Rushit Quqalla ishte detyruar që, për shkaqe politike, ta braktiste vendlindjen, në vitin 1948. Në vitin 1957, është bashkuar në Stamboll me nënën dhe vëllanë, i lindur në Vushtrri. Pra, jam nga një familje e përndjekur, atdhedashëse dhe arsimdashëse e me mall larg Atdheut. Babai im, me familjen, e la Stambollin në vitin 1962 dhe u vendos në Gjermani. Shkollën nëntëvjeçare e kam mbaruar në Prot. Volksschule Sulzbachtal- Kreis Kaiserslautern dhe Volksschule Olsbrücken- Kreis Kaiserslautern, në atë shtet. Deshira e malli për vendlindjen nuk e lennin të qetë babain tim. Kur u krijuan disa rrethana lehtësuese në Kosovë, u kthyem në vendlindje, në vitin 1977. Gjimnazin e kam mbaruar në Vushtrri, në vitin 1980. Pas gjimnazit, vazhdova studimet në degën gjuhë e letërsi angleze, në Universitetin e Prishtinës, të cilat i përfundova me sukses. Gjithashtu, po aty kreva studimet në degën gjuhë e letërsi gjermane.

Pas përfundimit të studimeve të larta, vazhdova kualifikimin pasuniversitar, pranë Universitetit të Tiranës, Departamenti i Gjuhës Angleze. Aty mbrojta temën për gradën “Master”, në vitin 2007. Kurse, po në të njëjtin departament, mbrojta disertacionin, më 23 korrik 2010, duke fituar gradën shkencore “Doktore e shkencave filologjike”. Ndërsa në Universitetin e Vjenës jam e regjistruar në studimet për doktoraturë, në Departamentin e Gjermanishtes, si gjuhë e huaj (Institut für Germanistik- Deutsch als Fremdsprache). Aty kam përfunduar provimet e nevojshme dhe jam duke e mbaruar disertacionin përkatës.

Jam bashkautore e librit të parë, në gjuhën shqipe në Kosovë, nga gjuha gjermane, “Doracak për mësimin e gjuhës gjermane për punëtorët shëndetësorë”, (Vushtrri, 1991). Ai u ka shërbyer shumë mjekëve, motrave mjekësore e më vonë edhe mjaft azilkërkuesve, në vendet gjermanofolëse. Kam punuar përthyese për gjuhë angleze dhe gjermane, që nga viti 1984, për firma të ndryshme dhe për nevoja të qytetarëve në Kosovë. Nga viti 2001, jam çertifikuar përthyese gjyqësore, pranë Gjykatës së Qarkut në Prishtinë, për gjuhët angleze dhe gjermane. Kam përthyer në gjuhën gjermane librin ”Terrori i Serbisë pushtuese mbi shqiptarët, 1844 - 1999“ (në katër gjuhë), përgatitur nga Prof. ass. Nusret Pllana (Prishtinë, 2001).

Kam të publikuara, autore dhe bashkautore, 56 punime profesionale dhe shkencore, në Kosovë, Maqedoni, Bullgari, Shqipëri, Austri e Poloni.

6.- Në vazhdim të përgjigjeve tuaja, deshëm të dimë edhe për planet kërkimore, studimore e botuese, për të ardhmen. Pra, a mund ta zbuloni “sekretin”, në këtë drejtim?

-Përgjigje: Më së miri: të studiojmë, të veprojmë, të botojmë e pastaj të dalim me vepra të kompletuara. Vepra e ardhshme, nuk dua të them se është “sekrete”, besoj që do të jetë nga fushat e ngushta të ekonomisë, pasi jam pedagoge e rregullt, në Fakultetin Ekonomik të Universitetit “Hasan Prishtina”, në Prishtinë, për gjuhët angleze e gjermane.

7.-A keni ndonjë falënderim për njerëz, që ju kanë ndihmuar në karrierën tuaj profesionale dhe realizimin e studimeve e të monografisë?

Përgjigje: Ka shumë nga ata, që më kanë përkrahur dhe më kanë dhënë ndihmë, guxim e besim, si për studime themelore, pasdiplomike e doktoraturë, si dhe për botimin e monografisë, për të cilën folëm në biesedën tonë. Me këtë rast, i falenderoj nga zemra prindërit e mi, bashkëshortin tim, katër vajzat e mia, të cilat i kryenin punët e shtëpisë, kur skruaja monografin; profesorët e UP-së, prof. dr. Jashar Kabashin, prof. dr. Abdullah Karjagdiun, prof. dr. Shpresa Hoxhen e prof. dr. Shukrane Pindukun. Po keshtu, u jam mirënjohëse, në Tiranë: Prof. dr. Gëzim Hadaj, prof. dr. Drita Hadaj, prof. dr. Viktor Ristani, prof. dr. Valter Memisha e dr. Elida Tabaku.

I falënderoj, në mënyrë të veçantë, për vërejtjet dhe këshillat e tyre, si edhe për ndihmën profesionale, prof. dr. Agron Duron e prof. dr. Ilo Stefanllarin. Ata më kanë nxitur dhe më kanë mbështetur moralisht, për ta realizuar me sukses këtë punim monografik.

8.-Tani, kur morëm njohuri për jetën tuaj dhe për këtë botim të parë, me vlera shkencore, teorike e praktike, përzemërsisht ju urojmë që, në Vitin e Ri 2014, të keni: Shëndet të plotë, arritje në veprimtaritë tuaj të përditëshme, begati e mbarësi dhe gëzime e lumturi, vetjake e familjare!

-Shumë faleminderit, si për bisedën e përbashkët dhe urimet, që m’i bëni, i nderuari prof. Murat Gecaj!

Tiranë-Prishtinë, më 3 janar 2014

 

MË BËNË TË LUMTUR JETA DHE PRANIA E FAMILJES SIME DHE MË BËNË TË VUAJ GJENDJA E MJERUAR

Sokol DEMAKU

MË BËNË TË LUMTUR JETA DHE PRANIA E FAMILJES SIME DHE MË BËNË TË VUAJ GJENDJA E MJERUAR ...

-Thotë e reja tironse Mimoza Gjoni


Ndjehem mirë më profesionin tim, por asnjëherë e kënaqur, sepse gjithnjë kërkoj më shumë dhe më të mirën e mundeshme nga vetvetja.

Këndoj se ma do xhani, ma do shpirti, gjithë farefisi im janë këngëtarë. Që nga familja e babit ashtu dhe e mamit, e kemi në gjak këngën. Më këtë shpirt artistik ne gene më frymëzon dashuria për jetën, dashuria dhe rrespekti për Tiranën dhe gjithashtu edhe për Skraparin e Gjirokastrën, e për popullin artëdashës në pergjithësi.

Shpirti, kur këndon njëkohësisht dhe vallëzon natyrshëm në mua. Unë vallëzoj, dhe vallëzoj bukur, kështu më thonë, mëgjithëse sot është bërë pak vështirë kjo puna jonë sepse më cfarë se kanë përzier këtë profesion të bukur, dhe tek tuk, humbet ai i zoti, por së fundmi i zoti gjithnjë triumfon.

Ju lutem një prezentim të shkurtër për lexuesit tanë?

Përshendetje të gjithë atyre që më ndjekin nëpërmjet kësaj interviste dhe nëpër media tjera si dhe në reklamacionet e mia televizive, por dhe atyre që nuk më ndjekin, dhe së dyti përshendetje juve Sokol.

Do prezentohem shkurtimisht, jam një vajze tiranase Mimoza Gjoni[lindur rritur në Tiranë], dhe mbesë jugu, gjirokastrite mami, skraparas babai. Gjirokastra shquhet per gatim të mirë e sidomos bbyrekët...eeeemmmm...ndërsa skrapari për raki....profesioni im i vetmi dhe më i bukuri është këngëtare.

Përvec se një krijuese muzikore, ju lutem na thoni cfarë është roli i një kënëtari të mirëfillt sot në krijimet muzikore?

Në ditët e sotme kanë dalë rryma të shumëllojshme muzikore e këtë unë e vlerësoj si modë muzikore, ashtu si ndërron moda e veshjeve, si ndërrojnë stinët, si shumë gjëra që ndërrojnë, pse të mos ndërrojë dhe muzika?! sepse ndërrimet janë risi, pak thyerje monotonie mendoj une. Jo gjithmonë gjërat duhet të jenë njësoj, kështu ndjehet dhe më shumë mungesa dhe nostalgjia e një gjëje të bukurë, që për moment nuk egziston më. Nëse ndjehet kjo, atëhere këtu fillon revolucioni shpirtëror, dhe punohet më vemohim për të risjellë atë gjë që mungon. Ky revolucion fillon nga populli artëdashës dhe ndiqet nga këngëtarët e mirëfilltë të cilët i përgjigjen dëshirës së popullit duke mos e humbur tabanin muzikor.

Krijimtaria juaj muzikore i përket një periudhe të gjatë kohore. Sot sa jeni aktiv në këtë lami?

Unë si Mimozë kam qenë dhe jam tepër aktive në këtë profesionin tim të adhuruar, e dua muzikën, por dhe kërcimin së bashku më të. Shpirti, kur këndon njëkohësisht dhe vallëzon natyrshëm në mua. Unë vallëzoj, dhe vallëzoj bukur, kështu më thonë, mëgjithëse sot është bërë pak vështirë kjo puna jonë sepse më çfarë se kanë përzier këtë profesion të bukur, dhe tek tuk, humbet ai i zoti, por së fundmi i zoti gjithnjë triumfon.

Nga e merrni frymëzimin në punën e juaj të palodhur në afirmimin e vlerave muzikore dhe kulturore shqiptare?

Këndoj se ma do xhani, ma do shpirti, gjithë farefisi im janë këngëtarë. Që nga familja e babit ashtu dhe e mamit, e kemi në gjak këngën. Më këtë shpirt artistik ne gene më frymëzon dashuria për jetën, dashuria dhe rrespekti për Tiranën dhe gjithashtu edhe për Skraparin e Gjirokastrën, e për popullin artëdashës në përgjithësi.


Ju jeni njeri i muzikës profesionalist të themi, por edhe njeri i kulturës cfarë është aktiviteti juaj në këtë lami?

Nëpërmjet prezantimit tim personal, profesional shpreh bashkangjitur pasionin dhe kulturën time personale, gjë për të cilën kam ende shumë rrugë të gjatë për të bërë.

Cka e bën të njohur në vendlindjen e saj Mimoza Gjonin?

Në vendlindjen time më bënë të njohur më shumë se çdo gjë thjeshtësia, modestia, transparenca dhe mbi të gjitha dhe që është e para, dashuria për vendlindjen time. Kur jetoja në Gjermani gjithëmonë më dilte në ëndërr Tirana dhe lagja ime e fëmijërisë.

Atëhere ishin vitet ’96 dhe Tirana më dilte në ëndërr në rrëmujë, në shkatrrime, dhe në fakë kështu qe edhe realiteti ishte i tillë, eeehhhh sa keq ndihesha prej ëndrres!!!

Ajo Tirana e qetë, ajo lagja e bukur dhe e pastër nuk egziston më në realitet dhe ëndërrat i kam shumë kuptimplota, i kam dhe paralajmeruese, dua te them, nuk di, por më dalin ëndërrat dhe u besoj atyre. Pra në gjith çka Tirana ka ndërrua.

Ju merreni më zhvilimin e kulturës sa jeni e kënqur më punën që beni?

Ndjehem mirë më profesionin tim, por asnjëherë e kënaqur, sepse gjithnjë kërkoj më shumë dhe më të mirën e mundeshme nga vetvetja.

Si e kalon Mimoza një ditë të zakonshme?

Normal...dal për kafe më shoqërinë time ....këtu hyjnë dhe kolegèt dhe kolegët e mia qe janë të pakt por të zgjedhur, por më së shumti e kaloj kohën më njerëzit e mi të familjes, mami e para, më vëllain, e motrën time, më nipërit e mbesat. Bejë shetitje çdo ditë, gatuaj, e kam pasion gatimin dhe e përdorë pa përjashtim piperin dhe shumë erëzat, bile, bile, gjatë gatimit mundohem të ruaj dhe vlerat ushqimore të ushqimeve.

Cilat janë ato aktivitete të cilat janë në fokus të Mimoza Gjonit?

Dihet cili aktivitet është në fokus tek unë, kënga, kënga e cila më jep jetë e gjallëri, mua kënga më rinon, por shtoj edhe stervitjen fizike, e cila më shërben si një celës për të më hapur harmonikisht orët e mëngjesit dhe për t`u ndier e freskët gjatë gjithë ditës. Nëse më praqitet rasti që s`mundem të ushtroj me duket sikur dicka më mungon, kam frikë se jam bërë bile e varurë nga kjo gjë...hehee… plus kam shumë dëshirë të eci në këmbë në rrugë orë të tëra. E urrej të shkuarit me makinë....le që këtu në Tiranë është një trafik skandaloz i ngarkuar por kam bindjen se makina të bën dembel.


Ju jeni një aktiviste, atdhetare e zellshme e qështjes shqiptare, por merreni edhe me afirmimin e vlerave kultutore dhe gjuhësore dhe traditës shqiptare, të kënegës shqipe, cfarë momentalisht është më inetres për ju?

Po jam shqipëtare dhe e ndjen zemra vetë çeshtjen kombëtare. Jemi një komb me tradita dhe vlera të larta, por më keqardhje e them, gjithmonë kemi qenë të shtypur nga vete neve....dmth nga shqipëtaret, kjo është ironia e fatit tonë, cdo parti qe vjen në fuqi, dhe ky është mendimi im personal nuk merndon për mbarëvajtjen e kombit dhe vendit shqipëtar sesa mendojnë të majmen e të pasurohen në kurriz të popullit shqipetar. Nuk jam politikane dhe kurrë s`dua te jem, sepse të jesh politikan do të thotë të mos jesh i ndershëm, por zemra mi ndien këto që them dhe e revoltuar nga ky fakt kam bëre dhe një këngë më motive jug në lidhje më partitë politike të cilatë janë aq shumë sa ska nevojë ky vend për to.bSHUMË E PËR LUMË quhet kënga.

Pasi që jeni këngëtare nga Tirana, cili zhanër i muzikës kultivohet - e preferohet në Kryeqytet?

Në Tiranë po mbizotëron kohëve të fundit shumë tallavaja, si kudo nëpër shqipëtari. Nuk jam kundër tallava, se fundja është edhe ajo muzike ritmike që të kënaq për vallëzim por jam kundra përse të harrohet tabani muzikor? çdo qytet ka traditat dhe kulturën e vet dhe këto nuk duhet lejuar që të humbasin, sepse mendoj, vetëvetiu dhe pa kuptuar humbasim vetë ne, humbasin qytetet së bashku më traditat e tyre kulturore artistike ku muzika mendoj se luan rolin kryesor.

Një aktivist i qështjes kombëtare kërkon të jetë pothuajse për gjithçka i informuar. Kjo ka të bëjë kryesisht me natyrën e personit. Thjesht doja një përgjigje te shkurtër si është Mimoza nga natyra?

Pak a shumë sa thashë më lart më përgjigjet e mia më të sinqerta sa vjen e zbulohet dhe karakteri im, natyra ime. Jam shumë e drejtë, e për këtë nuk duroj dot mashtrime e fallcitete, e urrej sipërfaqësinë e gjërave dhe dua ti shoh gjërat në thellësi të tyre. Për të vepruar në di çka, nisem nga vetja dhe kjo më jep sigurin për të mos gabuar, ose të paktën, sa më pak që mund të jetë e pranueshme, aqsa do të ishte kjo e pranueshme ndaj vetëvetës. E them më transparencë dhe direkt, pa forcë, atë që mendoj edhe nëse kjo s`është e bukurë. Të vërtetat e hidhura përtypën më vështirësi, por ashtu si unë ato i shpreh, ashtu edhe i pranoj tek vetvetja. Jam e duruashme por njëkohësisht dhe shumë nevrike që shpërthej për një moment se për ndryshe nuk qetësohem. Jam temperament i çuditeshëm, jam korrekte dhe shumë mirënjohëse, e moskorrektesen e mosmirënjohjen nuk i duroj dot. Jam njeri qe di të fal, jam tip impulsive, një fjalë e urtë popullore thotë; - KALI I SERTE E NXJERR TË ZOTIN NGA BALTA...hehehe....nëse ma merr mendja dhe i futem një pune e nis dhe e bitis, nuk e le në mes, dhe nëse s`ma merr mendja se mund ta bejë një punë, duke besuar në atë se ska asgjë të pamundur, unë marrë inisiativën për ta provuar, nëse ja arrij, ndjehem fituese nese jo, ndjehem e humbur, s`prish punë, dhe humbja është pjesë e jetës dhe unë e pranoj. Kështu njihem dhe më aftësitë e mia, ama jo deri aty sa të rrezikoj se kam provuar FAKTIN E TË RRËZUARIT KEQAS! ama kam dhe një huq shumë të keq, sado që mundohem ta riparoj, nuk po e riparoj dot. Hehehe....i le punët zvarre....dhe kjo asnjëhere nuk më del për mirë, përkundrazi has më shumë probleme.

Kam punuar shumë dhe në Kosovë edhe e ftuar personalisht në organizime e festa dhe më grup artistik, më grup artistik jam ndier më e plotë dhe më e ngrohtë.

Sa është bashkëpunimi mes shqiptareve në aspektin e qështjes kombëtare sot?

Me sa kuptoj pytjen ka të bëjë me bashkimin anembanë shqipatrisë. Në fakt nuk kam njohuri mbi këto lloj çëshshtjesh, nuk merrem më politikë sado që politika është çështja kryesore e shqiptarisë. Pa bukë rrinë, e pa politikë nuk rrinë dot. Nuk di te të përgjigjem, nuk kam haber nga politika dhe nuk i besoj hiç, por kaq di të them. Dëshira ime është të bashkohemi e të bëhemi një, ama jo më këto lloj qeverisjesh që kemi përjetuar deri me tani!

Nëse do të kishe mundësi te jepje ndihmësen tënde në realitetin që jetojmë ne shqiptarët sot, ku mendon konkretisht që duhet ndryshuar diçka?

Peshku qelbet nga koka, po se luftove shkakun pasoja do të jetë e përhereshme.


Përveç aktiviteteve kulturore si e kalon kohën e lirë Mimoza?

Kohën e lirë e kaloj më pushime më të fejuarin tim, aty ku dëshirojmë shkojmë, ska çna ndal, si dhe me familjen time, që është gjëja më e shtrenjtë për mua.

Sa është e kënaqur me ate cka sot ka arritur Mimoza me punën e saj të palodhoshme në ruajtjen dhe kultivimin kulturës, këngës, muzikës dhe traditës shqiptare aty ku jeton me punën e saj të palodhshme?

Më thënë të drejtën unë nuk kënaqem kollaj më vetën, shumë pak punë e bërë dhe shumë e shumë për të bërë.

Është me interes të na thoni se ku e gjeni vetvetën më mirë, në mbrëmje muzikore, dasma, apo festivale?

Ndjehem mirë në çdo çfaqje artistike timen, por mbi të gjitha gjej vetën dhe ndjehem shkelqyshëm në dasma, martoj çift të ri, ku gëzojnë dhe argëtohen njerëz. Në ditët e sotme ku mbizotëron sidomos stresi është shumë e vështirë të arrish të kënaqesh e gëzosh e argëtosh njerëzimin, dhe kur shoh se e kam arritur këtë më të vërtetë ndjehem e lumturë.

Cili është idoli i juaj në muzikën shqipe?

Janë shumë, nga këngëtarët e vjetër që mbetën të pavdekeshëm, edhe pse disa prej tyre sot nuk jetojnë, si Fitnete Rexha, Laver Bariu, Meliha Doda, Petrit Lulo, Demir Ziko, Mentor Kurtishi, Shyhrete Behluli etj që nuk më kujtohen për momentin.

Cfarë mund të na thoni për muzikën dhe për këngën shqip sot?

Pak a shumë kjo pikë është përmendur dhe më lartë, por shkurt po them që muzika është kthyer në mjet pune dhe tregshitje, ska më ndjenja dhe kthjelltesi.

Cka ju benë të lumtur dhe cka ju mundon më së shumti?

Më bënë të lumtur jeta dhe prania e familjes sime dhe më bënë të vuaj gjendja e mjeruar, jo personale, por gjendja e përgjithëshme e vështirë ekonomike e vendit tim. Më dhimbsen të varfërit kur shoh se vuajnë, e horrat as që duan t`ia dijne.

Po të kishit mundësin të zgjidhni, ku do kishit jetu?

Ahhhhh...

Të ishte mirë këtu s`do e ndrrroja këtë vend më asnjë tjetër në botë, mirëpo këtu ske siguri jetese!!! e jetën time e dua, e ruaj dhe çmoj....por, meqë më pyesni, më pëlqen Gjermania sepse aty kam jetuar nëntë vite dhe e di çdo te thotë JETEA!

Gëzuar Krishtlindaj dhe Gëzuar Viti i Ri!

Më shumë rrespekt MIMOZA

 

Intervistë nga Xhevahir Cirongu: Udhëtim nëpër vargun kryeneç të poetit Adem Zaplluzha

Intervistë nga Xhevahir Cirongu

Udhëtim nëpër vargun kryeneç të poetit Adem Zaplluzha


Magjia e të shkruari është pakëz si e çuditshme. Ajo nuk është një rastësi, por dhuratë nga vetë Zoti ,e dërguar për te njerëzit e veçantë në shoqërinë njerëzore. Të tillë njerëz, ushtrojnë gjithë qënien e tyre shpirtërore,frymore,mendore dhe fizike duke shkruar mbi fletët e bardha të bllokut të shënimeve. Misioni i tyre, pra i të gjithëve krijuesve të të gjithave fushave të shkencës,është shprehja e mendimit duke e hedhur atë nëpër mjetë fjalës së shkruarë. Jo vetëm kaq, por fjalën krijuesit e gëdhendin bukur dhe japin frymarrje e ngrohtësi për te lexuesi që e transmentojnë te të gjithë kategoritë e tjera të shtresave shoqërore njerëzore. Kjo krijesë e çuditshme me petale e polen lule, gjendet edhe te poetët. Vargjet e shkruara prej tyre në poezi, ngjajnë si gjethet e vjeshtës me kolorin shumëngjyrëshe, dhe brenda tyre thithin polenin e që mbushim liqenin shpirtëror të lexuesit tonë.

Ne takuam personalisht poetin A. Zaplluzha në qytetin e Prishtinës. Ky pot, tashmë është bërë i njohur jo vetëm në Kosovë, por në gjithë trevat shqiptare dhe më gjerë. Poeti Zaplluzha, ka një prodhimtari të bollshme e cilësore në këtë fillimshekulli të ri. E gjithë lënda shkrimore krjuese në botimet e tija, ka rrëfenja të çuditshme përgjat vargut që përcjell për te lexuesi ynë. Ne intervistuam për këtë qëllim edhe poetin A. Zaplluzha.

Pyetje:

-Cili është qyteti juaj i lindjes?

Përgjigje:

-Kam lindur në qytetin e Prizrenit më 01.02.1943.Aty kam kaluar një pjesë të mirë të jetës sime. Historia e lashtë e këtij qyteti ka ndikuar edhe në formimin tim me ndjenjën e patriotizmit e të atdhedashurisë.

- Çfarë kujtimesh ruanë nga qyteti i Prizrenit?

-E ,si të them! Ato janë të shumta, saqë kanë zënë rrënjë thellë në memorien time. Edhe sot në këtë mosh të thyerë, kujtimet nga qyteti im i lindjes shpalosen të gjalla para meje. Ato më shfaqen si një ekran televiziv ngdo që shkoj e hedh hapin tim. Shkurt, më rinojnë!

- A mund të na thoni më konkretisht?!

-E pse jo! Vendin e parë e zënë lojrat që bënim me bashkëmoshatarët nëpër rrugicat e qytetit, si dhe kur ngjiteshim në bedenat e kalasë. Te gurët e kalasë, sa herë që prekja me duar ata, më shpalosësh historia e popullit tonë që ka luftuar në shekuj për lirinë e mbrojtjen e vatrave tona stërgjyshore nga pushtuesit. Atdheu ynë,Shqipëria është pëllëmbë e histori.

- Me sa dimë juve edhe jeni arsimuar. Ku e keni kryerë arsimin?

- Në kushtet e një terrori psikologjik që përdorte sllavi, munda të mbaroj filloren e më pas gjimnazin në Prizren. Më von me këmbënguljen time, mbarove edhe Akademinë Pedagogjike në Prishtinë. Kjo ishte edhe ëndrra ime e fëmijërisë: që unë të arsimohesha e të bëhesha dikushi në jetë.

- A e keni ushtruar profesionin e mësuesit?

- Këtu më zure ngusht, sepse pak e kam ushtruar profesionin e zemrës time. Kushtet e rrethanat e kohës nuk ta lejonin këtë mundësi. Në fillim kam punuar mësues në fshatrat Sdudençan të Therandës. Më pas në Hoça të qytetit afër Prizrenit.

- …Po më pas ku u punësuat?!

- Ashtu siç u thashë edhe më lartë, largohem nga arsimi dhe punësohem si përkthyes në Korporatën Energjitike të Kosovës.

- z. Adem! Ju jeni tashmë një poet i njohur në fushën e letrave shqipe, jo vetëm në Kosovë, por edhe në Shqipëri, Maqedoni, Mal të Zi, Rumani etj. Kur e keni filluar rrugën tuaj letrare për herë të parë?

- Unë jam frymëzuar nga shumë poetë, por më shumë nga poeti ynë kombëtar Naim Frashëri. Poezinë e parë e kam shkruar në moshën e fëmijërisë. Rrugëtimin letrar e nisa me vjershën për fëmijë e cila u botua në revistën ‘’Pionieri’’në vitin 1957.

-Ç’lidhje ke patur me grupin letrar që mban emërtimin’’Lulëkuqet e Kosovës’’ ?

- Kjo do mbete një ditë simboli për mua deri në vdekje. Dita më krenare, sepse bashkë me shokët e punës atje në Korporatën Energjitke, themeluam grupin letrar. Aty u botua edhe përmbledhjea ‘’Ngjyra e Kohës’’ ku u përfshinë poezi të ndryshme, por edhe të mijat. Kam botuar edhe në gazeta e revista letrare në Prishtinë, Shkup dhe Zagreb.

-Më thatë që keni punuar si përkthyes. Po nga veprat tuaja që janë të shumta me poezi, a janë përkthyer në gjuhë të tjera?

- Po, janë përkthyer në gjuhën Rumune nga i mirënjohuri Baki Ymeri. Eshtë përkthyer libri me titull ‘’Pema e bekuar’’ në vitin 2010 dhe u mirëprit nga lexuesi Rumun. Gjithashtu, po këtë vit në Boras të Suedisë në antologjnë ‘’Jehona e shekujve’’ të autorit Sokol Demaku janë përfshirë edhe disa poezi të mijat.

- Po prezantime të tjera a keni?

- Kam , por nuk dua të vetëlavdërohem.

- A mund të na thoni disa prej tyre!?

- Meqënse po më ngacmon kaq shumë me këto pyetje, po u them shkurtimisht: Jam prezantuar në leksikonin e shkrimtarëve shqiptarë 1501-1990, nga Hasan Hasani, si dhe për fëmijë 1872- 1995 nga Odhise K. Grillo. Po kështu në librin me portrete shkrimtarësh nga Demir Behluli në Prishtinë, 2002.

- Ju jeni një poet cilësor dhe sasior. A mund të na thoni sa vëllime keni botuar deri tani që po u bëjmë këtë intervistë?

- Ato janë shumë e shkojnë deri në 96 vëllime të botuara me poezi e skica letrare. Kam në proces punimi për botim edhe katër vëllime me poezi.

- Kush ju financon për botimet letrare?

-Një pjesë të konsidorueshme kam financuar vetë nga kursimet e mija.Kurse tjetrën nga donator e indivitë të ndryshëm që e duan artin dhe letërsinë. Dua të falnderoj me këtë rastë të gjithë ata që më kanë ndihmuar për botimin e librave të mija. Ja ,këto katër vëllimet e reja më ka sponsorizuar z. Xhevdet Krasniqi që punon avokat në qytetin e Prishtinës. Por edhe Departamentin për Kulturë, Rini dhe Sport i Komunës së Prishtinës. Por nuk mund të lë pa përmendur edhe ‘’Market plus’’ dhe drejtorin Tefik Haxhiu, si dashamirës e mik i librit, që më ka mundësuar botimin e mjaft librave me poezi.

…Dhe ne lexuam titujt e librave që ka finacuar z. Xhevdet Krasniqi, ky njeri human e dashamir i letërsisë shqipe. Vëllimet: ‘’Mëkati i hijes’’,’’Rinjohja’’, ‘’Një zog prej uji’’, ‘’Diku në fund të një fillimi’’.

- Përveç faqeve letrare ku ju botoni nëpër gazeta e revista, u kemi lexuar edhe në portalet elektronike. Si e ndjeni veten aty kur ju botoni krijimet tuaja?

-Të them të vërtetën, më japin jetë e frymëzim për të shkruar edhe më shumë. Teknologjia e sotme maderne na ka bërë edhe më të njohur në rrethet letrare nëpër botë. Komentet janë të shumta nga kolegët, si shkrimtarë e poetë nga gjithë kontinentet. Interneti na ka afruar dhe miqësuar me njëri- tjetrin si mjet komunikimi dhe shkëmbim vlerash midis njerëzve, e sidomos mes krijuesëve të vjetër apo të rinj qofshin ata të të gjithave fushave të shkencës. Ne si poet e ndjejmë më shumë, pasi jemi qënia më e ndjeshme e shoqërisë!

- Në cilat portuale elektronike botoni krijimet tuaja?

-Kudo! Nuk kam dallim mes tyre. Në ‘’Zemra shqiptare’’, Fjalalirë’’, ‘’Kosovarmedia’’, ‘’Gazeta kritika’’, ‘’Dituria.se’’ etj. Zëri i shqiptarëve boton çdo ditë nga një poezi. Kjo më lumturon si krijues.

-Përveç se poet,ju jeni edhe një prind shëmbëllor.Kur je njohur për herë të parë me bashkëshorten,edhe kjo mësuese,Sulltanën?

-Ju më kërkuat intervistë për poezinë!? Por, ju gazetarët, të gjurmoni drei në skutat e fsheta edhe në intimitet,deri në marrdhëniet familjare. Nuk po zgjatem: Shkurt jam njohur në vitin 1968 në Prizren, në 500 vjetorin e lindjes të heroit tonë Kombëtar Gjergj Kastrioti. Sulltana ka punuar 46 vite në arsim. Eshtë vajzë Pejane dhe ka punuar në Krushë të Madhe e në Hoq, në shkollën ‘’Asim Vokshi’’ mbi 30 vite . Sot që të dy burrë e grua jemi pensionista.

-Nga martesa sa fëmijë keni?

-Jemi të lumtur unë si baba, por edhe Sulltana si nënë që lindëm , rritëm dhe edukuam dy fëmijë, pra dy djem. Të dy djemtë janë të arsimuar dhe me profesion. Djali i madh e ka emrin Armand. Eshtë i martuar me Almën dhe kanë një fëmijë me emrin Ardias.Jetojnë në Londër.

Ndërsa djali i dytë, e quajnë Arbri dhe bashkëshorten Sofije. Edhe këta kanë fëmijë: Gentin e Ada,vajza. Jetojnë e punojnë në Otavë të Kanadasë. Aty djali është menaxher kryesor për emigracionin.

-Z. Adem! Qysh në fillim të kësaj interviste, u shprehët se frymëzimet e para për të shkruar ka ndikuar historia e qyteti të lindjes Prizreni. Dua të di unë e lexuesi, se ku janë rrënjët e vargut të poezive tuaja, pra tharmi e tingulli lajmotiv që përcjell poezia jote !?

-Si të them! E gjithë lënda shkrimore krujuese e imja, jo për mburrje, ka si rrënjë e taban dheun e tokës sonë, Shqipëri. Oksigjeni i vargut është historia e popullit tonë,kurse rrënja e shkronjave thithë gjakun e dëshmorëve që përcjell heroizmin dhe sakrificën e popullit tonë në shekuj për te brezat e sotëm e të nesërm. Frymëzuesja e krijimeve të mija me frymë patriotike, qysh në fëmijëri, ka qënë dhe mbetet dallëndyshja Shtëpia e Rilindjes sonë Kombëtare që ndodhet në qëndër të qytetit tim të lindjes. Aty kam marrë vesën e kristaltë të vargut tim poetik.

- Edhe një pyetje tjetër, e të fundit për këtë intervistë: A keni marrë vlersime letrare për gjithë këtë oaz botimesh që keni botuar,sepse nuk është e lehtë të krijosh e të botosh afro 100 vëllime! Pra, juve keni më shumë botime se sa moshë jete!? Ç’mund të na thuash për këtë?

-Oh, këtu më zure prapë ngusht! Të thash që në fillim që s’dua të vetmburrem. Le ta thonë të tjerët si të mirën ashtu edhe të keqen. Jam i hapur për të gjithë. Meqënse ma kërkon një gjë të tillë po ua them juve. Me rastin e 70 vjetorit të lindjes më bëri një ftesë televizori Shtetror i Prishtinës. Aty dhash një intervistë. Kjo është e para inervistë që kam pranuar para medies televizive. Kurse vlerisme të tjera kam marrë nga klube të ndryshme letrare si: Mirënjohje me rastin e 100 vjetorit të Pavarsisë, nga revista ‘’Albanezi-Shqipëri’’- Bukuresht. Vlerësime letrare të cilat janë disa në numër, nga Klubi i Shkrimtarëve ‘’Fahri Fazliu’’ të Kastriotit- Kosovë. Çmimi i Karrjerës , nga Klubi i Shkrimtarëve e Artistëve Durrës, e të tjera.

Poeti Adem zaplluzha na fletë edhe për shokët krijues si: Rexhep Kllokogi, që është edhe antar nderi i klubit të Kastrotit. Por nuk lë pa përmendur dhe Fetali Berisha, mësuesin e matematkës që jep mësim te shkolla ‘’Pandeli Sotiri’’. Ismail Simnica, si dhe kryetarin e Klubit të Shkrimtarëve ‘’Fahri Fazliu’’ të Kastriotit, Bedri Neziri. Vetë Ademi është edhe nënkryetar i Klubit të Shkrimtarëve në Kastriot, por edhe Anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës. Në qëndër të Prishtinës bëmë edhe nga një foto me poetin e përmasave kombëtare të letrave shqipe z. A Zaplluzha. Një vajzë me emrin Velmine Q. Krasniqi, që u njohëm rastësisht e që vazhdonte arsimin e lartë, na bëri shkrepjet e blicit me aparatin fotografik te shtatorja Zahir Pajaziti ( Hero i Popullit) .Poezia e poetit të Zaplluzhës ka vlagun e tokës shqiptare.

Të falnderoj për kohën që ia kushtuat kësaj intervise. Ju uroj shëndet e suksese në krijimtarinë tuaj, që edhe në të ardhmen të na sillni vepra të tjera cilësore letrare.

Prishtinë, Dhjetor 2013.

 

Bahtir Latifi:Intervistë me Regjisorin Shqiptar në New York Orges Bakalli

Orges Bakalli, regjizori i famshëm në Hollivud

 

Regjizori i talentuar shqiptar në New York Orges Bakalli ka mahnitur yjet e Hollivudit dhe kinematografinë amerikane me produksionet e tij filmike. Dokumentari i parë i tij ”Liri” u zgjodh një nga filmat më të mirë nga Zyra e Kryebashkiakut të Teatrit dhe Fimit në New York, z. Bloomberg dhe u shfaq në kanalin NYC Life (25). Gjithashtu regjizori Bakalli mori nominimin si një nga regjizorët më të mirë ”Outstanding Filmmaking” për këtë dokumnetar. Ndërsa dokumentar i tij i dytë ”American Drop Out” pati sukses të madh dhe u shfaq në kanalin 13 në New York dhe PBS me miliona shikues duke i dhënë famë kombëtare në Amerikë. Orges Bakalli krenohet me preajardhjen e tij shqiptare dhe qytetin e tij të lindjes, Shkodrën. Ai synon suksesin e lartë në Hollivud për t’i hapur rrugë artit shqiptar në diasporë.

Orges Bakalli sapo përfundoi filmin e tij të parë me metrazh të shkurtër ”Made in Amerika” me aktorët e shquar Emira Berisha, Artan Telqiu dhe Roland Uruci dhe producent Joseph Di Mattia. Filmi ka patur interes nga festivalet e Hollivudit dhe regjizori Orges Bakalli po përgaditet për shfaqen publike të fimit për audiencat në Amerikë dhe Europë (www.bakallifilms.com).

Intervistë me Regjisorin Shqiptar në New York Orges Bakalli

Intervistoi: Bahtir Latifi, Suedi


regjizori Orges Bakalli, New York (Foto nga Albert Elmazovski)

``Edhe pse jam larguar në një moshë shumë të re, gjithmonë kam ruajtur lidhjet me Shqipërinë sepse është vendi im. Synoj që me suksesin tim të nderoj kombin dhe të tregoj vlerat e larta të shqiptarëve në Amerikë``,kështu shprehet talenti shqiptarë 20 vjeqar I cili synon majet e Hollivudit .

Kush është Orges Bakalli , na flisni pak për veten tuaj dhe veprimtarinë tuaj?

Orges Bakalli:Unë jam regjizor dhe skenarist. Kam studiuar për produksion filmi dhe aktrim në New York. Që kur kam qenë adoleshent lexoja shumë novela, libra dhe më pëlqente të shikoja filma. Vendosa t`a marr si profesion dhe të merrem seriozisht me prodhimin e filmave. Deri tani kam patur sukses në punën time falë përkrahjes nga familja, përkushtimit tim, kolegëve të mi dhe kompanisë filmike ”Reel Works”, fitues të çmimit prestigjioz Emmy Awards, me të cilët bashkëpunoj.

Kur u larguat nga Shqiperia për herë të parë dhe cila ishte arsyeja e largimit  nga  vendlindja e juaj?

Orges Bakalli: Unë kam qenë shumë i vogël, në moshën 8 vjeçare kur u largova për arsye se familja ishte e persekutuar nga komunizmi. U vendosëm në New York, Amerikë ku ka një komunitet të madh shqiptar. Edhe pse erdha në moshë shumë të vogël në Amerikë, prindërit më kanë mësuar gjuhën shqipen dhe u kujdesën po ashtu që t`a ruajm traditen tone  shqiptare. Në shtëpinë tonë festohen ,si festat shqiptare edhe ato amerikane.

Keni ndonjë kujtim të mirë nga femijëria e juaj, qfar fëmije keni qenë. Qoftë nga shkolla si fëmij në familje apo edhe në lagjen ku jeni rritur ?

Orges Bakalli: Kujtimi më i bukur prej fëmijërisë time është kur kam luajtur në oborrin e shtëpisë time në Shkodër. Më kujtohet shumë mirë edhe sot vendi si ka qenë dhe e kam patur shumë qejf. Më ka marrë malli shumë për lagjen e vjetër.

Krenohem me prejardhjen time shqiptare, sidomos për Shkodrën që ka nxjerrë ikonat legjendare si: Tinka Kurti, Ndoc Deda dhe figura të tjera të shquara nga Teatri Migjeni. Kemi një kulturë të lashtë si popull dhe në aspektin kulturor të teatrit dhe kinematografisë kemi qenë nga një të parët në Europë si në talent dhe zhvillim artistik-kulturor.

Pas kësaj kohe, ju u shkolluat u rritët dhe tani jetoni në New York, ku keni sukseset e jetës suaj.  Pas shkollimit tuaj dhe një kohë aty ku jetoni keni filluar punën si një regjizor. Si erdhi kjo ide, kishit talent si fëmijë apo erdhi më pas?

Orges Bakalli: Ideja për t’u bërë regjizor më ka ardhur kur isha në gjimnaz. Më pëlqen shumë të shikoj filma dhe më erdhi ideja që të provoj të bëj vetë filma. Kam shumë ide për sa i përket krijimit të skenarit, si të zhvillohet një histori, si t’i paraqitet publikut dhe krijoj konceptin për të arritur vizionin që kam. Skenarin e filmave i shkruaj vetë, gjithashtu jam producent dhe regjizor.

Si arritët të bashkëpunoni më Reel Works, një kompani filmike e shquar mes yjeve të Hollivudit dhe fituese e çmimit Emmy Awards?

Orges Bakalli: Në New York mu dha mundësia të bashkëpunoj me Reel Works, një kompani filmike shumë e famshme për Yjet e Hollivudit. I jam shumë mirënjohës themeluesve të kompanisë, John Williams dhe Stephanie Walter, të cilët kanë zhvilluar programe të posaçme për të ndihmuar regjizor të rinj dhe më kanë përkrahur jashtë mase. Kam filluar të punoj me këtë kompani që në 2011 të cilët më kanë lidhur me komunitetin artistit të Hollivudit. Kam patur rastin të takohem me personalitete të famshme të kinematografisë amerikane si Fisher Stevens (fitues i Academy Awards), Richard Linklater (regjizor i filmit ‘Dazed and Confused’), Emily Mortimer (fituese Aktorja më e Mirë) , Jeffrey Wright (fitues i Golden Globes), etj.

Kemi ndëgjuar se jeni një nga regjizorët më të rinj të Hollivudit dhe New Yorkut, vetëm 20 vjeç që jeni vlerësuar dhe patur sukses. Si e arritët suksesin.

Orges Bakalli: Të prekësh Hollivudin është një ëndërr e madhe për mua. Me filmat e mi dua të prezantoj histori, ngjarje, realitete që janë ngacmuese dhe të bëjnë të mendohesh. Deri tani kam prekur tema për lirinë, të rinjtë, emigraconin dhe në të ardhme kam shumë  dëshirë të prodhoj filma me tema për romancë dhe luftë.

-Dokumentarin e parë që kam prodhuar me prodhim të kompanisë Reel Works ”Liri”, e zhvillova në 2011 nisur nga përvoja e xhaxhait tim (Gazmend Bakalli) gjatë komunizmit. Ai është një piktor i njohur dhe rrëfen për sfidat e një artisti në atë kohë dhe si ka jetuar jetën, duke patur parasysh kushtet, vështirësitë, dhe të drejtat e mohuara. Dokumentari Liri u vlerësua shumë nga kryebashkiaku i New Yorkut Michael Bloomberg, me të cilin u takova në vitin 2011. Ishte një moment i paharruar për mua të vlerësohem nga një figurë kaq e lartë e New Yorkut si M. Bloomberg, që shfaqi interesim në punën time. Kam patur një përkrahje të madhe nga zyra e kryebashkiakut e teatrit dhe filmit dhe i falenderoj shumë për këtë. Dokumentari u shfaq në kanalin NYC Life 25 në New York.

Kur filluat punën si regjizor. A keni luajtur më herët ndonjë rol si aktor në ndonjë film apo keni filluar qysh pas shkollës menjëherë si regjizor në dokumentaret që ju  keni realizuar deri më tani?

Orges Bakalli: Kam filluar punën në fillim si regjizor meqë kam studiuar për produksion filmi. Më pas kam filluar të studioj edhe për aktrim për ta kuptuar më shumë botën e artit atë të aktorit që të marr më shumë njohuri si regjizor dhe të kuptoj më mirë emocionet e duhura kur të shkruaj skenare dhe të prodhoj filma. Më pëlqejnë shumë të dy fushat.

Tani kemi informata se ju synoni kinemotografin, si lindi ky interes?

Orges Bakalli: Ka qenë ëndrra ime gjithmonë të jem regjizor. Mbasi mora eksperiencë të bëj dy dokumentare, kam provuar vetë të bëj filma dhe të shkruaj skenarin vetë. Tani po shkruaj dhe skenarin e një filmi me metrazh të gjatë që kam shumë qejf ta prodhoj së shpejti. Jam shumë i gëzuar që puna dhe mundimi im deri tani ka patur një vlerësim shumë të mirë dhe kjo më shtyn më tepër në rrugën e kinematografisë. I jam mirënjohës kolegëve shqiptar dhe amerikan në New York që më kanë përkrahur të realizoj ëndrrën time.

Urojmë të keni sukses të madh në Kinemaotografi. Po filmi ”Made in Amerika ”, qka do të na thuash rreth këti filmi? Kur keni filluar dhe qka  bëhet fjalë ?

Orges Bakalli: Në shkurt 2013 fillova të shkruaj skenarin e filmit ’Made in Amerika’. Filmi është me metrazh të shkurtër dhe ka si aktorë kryesorë: Emira Berisha, Artan Telqiu, Roland Uruci dhe Alexander Richard. Made in Amerika tregon historinë e një çifti shqiptar të cilët emigruan në Amerikë. Filmi shfaq vështirësitë që ndeshin ata në një vend të ri dhe të papriturat që kalojnë në një vend të huaj.

Na i përmend disa nga aktorët që do të marrin pjesë në këtë film, rrjedhën e punës me ta gjatë gjirimit të filmit?

Orges Bakalli: Pata fatin të bashkëpunoj me një nga figurat e respektuara në New York, Roland Uruci i cili luan një nga rolet në film dhe është producent eksekutiv i filmit ``Made in Amerika``. Kam mësuar shumë nga z. Roland dhe i jam shumë mirënjohës për gadishmërinë e tij, përkrahjen e jashtëzakonshme dhe talentin që ka sjellur në film.

Dy personazhet kryesore që luajnë rolin e çiftit janë Emira Berisha dhe Artan Telqiu. Emira Beisha ka intereprtuar rolin e saj shumë bukur, ashtu siç e kisha paramenduar unë. Ajo paraqet një femër të fortë, dhe mbështet bashkëshortin e saj në momement më të vështira që ato hasin të dy në emigrim. Mendoj se Emira meriton titullin si një nga talentet e reja më të mira për rolin e saj në këtë film

Aktori Artan Telqiu të bën përvete menjëherë si aktor dhe person. Ka shumë përvojë dhe ka patur sukses në këtë fushë. Projektet e tij jane shfaqur në National Geographic, Animal Planet dhe sjell në rolin e protagonistit një interpretim të paharruar

Të gjithë aktorët e filmit ``Made in Amerika``. janë shumë të talentuar dhe kanë sjell një personalitet të veçantë. Kam patur një bashkëpunim shumë të mirë me producentin Joseph di Mattia dhe kompanië Reel Works


Protagonistet e talentuar te filmit ``Made in Amerika``, Artan Telqiu dhe Emira Berisha

Planet e juaja për filmin. A do të merrni pjesë në ndonjë festival qoftë Shqipëri apo edhe Kosovë ?

Orges Bakalli: Po, tani po përgaditemi ta shfaqim filmin në festivale në Amerikë, Kosovë, etj. Mezi pres që publiku shqiptar dhe ai amerikan ta shikojë.

Jam jashtëzakonisht i kënaqur më filmin ``Made in Amerika``. Sapo patëm shfaqjen e parë private të filmit me datën 11 tetor 2013 mes kritikëve dhe regjizorëve të tjerë në New York dhe filmi u mirëprit shumë mirë. Besoj se filmi ka për të patur shumë sukses. Edhe pse nuk kam treguar trailer ose shfaqje për publikun kemi patur intersim nga Hollivudi për ta shfaqur në festivalin e filmit në Los Angeles.

Jeni një Shqiptarë që tashmë i njohur  me suksese si regjisor deri më tani.N`djenjat e juaja për këtë sukses ¨jashtë vendit tëndë ?

 

Orges Bakalli: Edhe pse jam larguar në një moshë shumë të re, gjithmonë kam ruajtur lidhjet me Shqipërinë sepse është vendi im. Synoj që me suksesin tim të nderoj kombin dhe të tregoj vlerat e larta të shqiptarëve në Amerikë.

 


Faqe 3 nga 16

Tidningen-Gazeta

Vem är Online?

Kemi 33 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1018953
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

Ilda Kroni konkuron për “Supermodel of Albania”

Shkruan: Ermira Babamusta, New York

Tiranë - Bukuroshja shqiptare Ilda Kroni synon të bëhet Top Modele e Victoria Secret, kompania më famoze e modës në botë. Ilda ëndërron që një ditë të marrë pjesë në sfiladat e famshme botërore në New York, Milan dhe Paris për të prezantuar bukurinë shqiptare në botë. Fituese e titullit “Miss Eleganca” Ilda Kroni momentalisht po konkuron për titullin e spektaklit “Supermodel of Albania 2013”.


“Që kur isha e vogël e kam patur pasion modën. Kam një vit që e marr profesionin e modës seriozisht dhe ëndërroj një ditë të jem modele e Victoria Secret. Ndjek shpeshherë stilet e modës të New Yorkut, Parisit dhe Milanit dhe kam dëshirë që një ditë të eci nëpër sfiladat e tyre,” tha modelja Ilda Kroni.

Ilda Kroni ka lindur me 12 dhjetor 1994 në Shkodër me emrin Doroilda Kroni, me prindër Gjovalin dhe Terezina Kroni. Në moshën 3-vjeçare Ilda kanë ikur në Kretë, Greqi me familjen, ku ka jetuar për 15 vjet dhe ka studiuar informatikë dhe anglisht. Në 2012 ajo është kthyer në Tiranë, ku ndjek modelizmin dhe aktrim.

“Besoj se bukuria e një femre është thjeshtësia, zgjuarsia, eleganca dhe karakteri, aty shihet bukuria e vërtetë. Në konkursin Supermodel of Albania kam dëshirë të jem ambasadore e bukurisë kombëtare shqiptare për të përfaqësuar bukurinë shqiptare në vend dhe botë. Kam marrë pjesë në konkurse të ndryshme në Kosovë dhe Mal të Zi si dhe në sfilada me veshje nusërie dhe moderne,” shtoi Ilda.

Në gusht 2012 Ilda Kroni u zgjodh “Miss Eleganca”, në konkursin e modës mbajtur në Ulqin. Ndërsa në dhjetor 2012 konkuroi për “Top Model Dukagjini” ku prezantoi veshje shqiptare tradicionale si dhe fustane elegante të mbrëmjes. Ka marrë pjesë në disa prezantime, sfilada mode dhe photoshoot në Shkodër, Tiranë, etj. Ilda shpreson të bëhet një figurë e njohur e bukurisë dhe modeling-ut.

Përveç modës Ilda Kroni ka pasion edhe aktrimin, por thotë se angazhimi i parë i saj është modelimi. Ilda ka luajtur në Teatrin famoz të Shkodrës “Migjeni” në 2013. Në verën e 2012-të punoi si aistente produksioni në xhirimin e filmit ‘Shqipe’, produksion i kompanisë shqiptaro-amerikane Colored Films në Hollivud, themeluar nga dy motrat e famshme Greta dhe Vilma Zenelaj. Motra e Ildës, Graciela Kroni luan një nga rolet kryesore në filmin ‘Shqipe’, me regji të Vilma Zenelit, dhe me producente Greta Zeneli.

“Ishte një gëzim i madh të shikoja motrën time të vogël Graciela teksa përgaditej për rolin e saj ‘Lola’ në filmin Shqipe. Si asistente gjatë xhirimit të filmit në Shkodër ishte kënaqësi të punoja me regjizoren e talentuar Vilmën dhe aktoren Greta Zeneli. Të dyja motrat ishin shumë të dashura dhe kaluam bashkë një përvojë të paharruar. Gjithashtu ishte nder të punoja me disa nga ikonat legjendare shqiptare si Zyliha Miloti, Ndriçim Xhepa dhe Agron Dizdari, figura shumë të dashura për mua,” deklaroi modelja, aktorja Ilda Kroni.

“Ishte kënaqësi të punoja me Ilda Kroni gjatë xhirimit të filmit Shqipe verën e kaluar në Shqipëri. Ilda është shumë e dashur, simpatike dhe mjaft e talentuar. Edhe motra e saj, Graciela është shumë e aftë si aktore e re në portretizimin e karakterit Lola në filmin Shqipe. Besoj se Ilda është një shembull i fortë i një femre të sofistikuar, inteligjete moderne plot elegancë. Jam krenare që ajo po përfaqëson bukurinë shqiptare në konkursin Supermodel Albania dhe i uroj suksese në këtë konkurs,” tha aktorja e talentuar Greta Zenelaj, fituese e çmimit ‘Aktorja më e Mirë’ (Best Actress Award) në New York.