Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home
Debattartiklar


Petrit Xhaja : ME SHIJO, POR MOS ME DEMTO

 

ME SHIJO, POR MOS ME DEMTO

(TAKIM SENSIBLILIZIMI PER PARANDALIMIN E RREZIQEVE NATYRORE NË KOMUNITETIN E KAMZËS)

Kamza është një qytet i ri por njëkohësisht edhe një qytet në rritje. Popullsia e këtij qyteti është kryesisht e ardhur nga zona rurale me dificite të theksuara të bashkjetesës në komunitet.


Fusha e Kamzës ndodhet 80-100 m mbi nivelin e detit me një infrastrukturë tepër të brishtë. Poziconi gjeografik I Kamzës si porta kryesore e Tiranës, është pa asnjë dyshim në syrin e cdo vizitori si një prezantim .Këto duhet të kenë qenë arsyet për të cilat Selia e Kryqi të Kuq Shqiptar e përfshin degën e kryqit të kuq të Kamzes në projektin e parandlimit të rreziqeve natyrore.

Me informacionin  e marrë në seminaret e trajnimit për katastrofat të cilat janë dukuri natyrore ku roli I njeriut mund të minimizojë dëmet që mund të shkaktojnë ato. Sipas orientimit të trajnuesit se projekti dotë implementohet në lagjen që ka ndodhur një katastrofë natyrore. Në diskutim me shefin e emergjencave në bashki z. Artan Dervishi ai na informoi se dizastër ka ndodhur në lagjen e Frutikulturës ku janë përmbytur 45 shtëpi dhe janë rrezikuar edhe disa here më shumë. Kjo ngjarje ndodhi nga pakujdesia e qytetarëve të cilët në kolektor kanë hedhur një dyshek dopio. Ai shërben si pritë për të nxjerrë ujin nga kolektori dhe I ndihmuar nga mbeturinat plastike formuan nje pengesë për kalimin e ujit në kolektor. Përmbytja e shtëpive do të ishte edhe më e madhe pot ë vonohej ndërhyrja e punonjësve to komunales dhe falë kontributit të banorëve.


Nisur nga kjo ngjarje dega e Kryqit të Kuq Kamëz e orientoi këtë projekt në këtë lagje problemore me synimin që mesazhi që do të dalë nga kjo veprimtari ta shpërndajmë në gjithë komunitetin përreth bashkësisë se Kamzës .E kush mund ta bënte më mirë këtë project përvec  z. Sherif Mustafës dhe znj. Lena Prendi që ishin banorë në këtë lagje dhe pjesëtarë në bashkesinë e familjeve të përmbytura?Këta dy koordinatorë  shoqëruar nga 5 vullnetarë të dizastrës filluan të mbledhin informacion nga komuniteti për mënyrën se si mund të parandalojnë katastrofat natyrore me karakter subjektiv. Nga banoret ishin pothuajse te njëjtat  pëegjigje se përmbytja ndodhi plotësisht nga pakujdesia jonë si banorë , nga hedhja e mbeturinave vend e pa vend të cilat duke notuar ne ujin e reshjeve bllokojne kolektorët. Qytetari Zylfi Spata tha se ne vijmë nga rrethi I Dibrës ku bie borë gjatë gjithë dimrit dhe ndërtimet e banesve I bënim në mënyrë të atillë që ti rrezistonin dëborës dhe fenomeneve natyrore  te njëjtën gjë duhet të bëjmë edhe këtu që banesat ti bëjmë të forta dhe rrezistente ndaj ujit dhe nuk duhet të ndërtojmë pranë kolektorëve.Data 28-29 tetor shënon dhe finale e këtij projekti ku morën pjesë 40 anëtarë  ishin të rinj, intelektualë  pensionistëdhe përfaqësues nga pushteti vendor.Jo rastësisht janë përzgjedhur këto perfaqësues për tu trajnuar për këtë temë, ata do të jenë zëri që do të përcohet në zona dhe lagje të ndryshme të komunitetit të Kamzes.Të gjihtë u zotuan vullnetarisht se do të trajtohet kjo teme edhe në lagjet e tyre dhe në vëndet e tyre të punës.Dy trajnerët informuanauditorin me materialin teorik mbi katastrofat I cili u ndoq me interes nga pjesëmarrësit. Pyetjes së një qytetari se cfarë roli ka njeriu në parandalimin e katastrofave?  Trajneri Sherif Mustafa iu përgjigj se roli I njeriut është shumë I madh kur vepron në kohën e duhur, kur sillet si qytetar, kur behet factor parandalus për cdo fenomen negativ.  Z. Muharrem Lala drejtor në shkollën e mesme “Ibrahim Rugova”  tha se ne jetojmë në një komunitet të madh prandaj shumë më  e madhe duhet të jetë edhe puna për higjenen në komunitet, që dhe një letër e thjeshtë duhet të na shqetësojë. Ky takim le të shërbejë  për banorët  lagjes së Frutikulturës që tq kujdesen për lagjen e tyre por dhe për ne të tjerët që të punojmë me familjet tona dhe fqinjët tanë se cdo mbetje paraqet rrezik përmbytje, rrezik zjarri, rrezik epidemie. Mësuesja Mirela Mema duke qenë e fushes së biologjisë I paraqiti gabimet që vërejmë në jetën e përditshme nga banorë të ndryshëm se vijnë nga pakujdesia, nga pamjaftueshmëria einformacionit për rreziqet. Ajo e mbylli diskutimin e saj se është mirë të mësojmë pa e pësuar, se cdëmtimi është më I shrtenjtë se parandalimi. Masat parandaluese tha z. Artan Dervishi përfaqësuesi I bashkisë, janë një domosdoshmëri të cilat duhen marrë në kohën e duhur dhe në pikat  më  nevralgjike të gjeografisë së Kamzës. Por unë vlerësoj dhe këtë sensibilizim se është në kohën e duhur për të marrë masat parandaluese për stinën e dimrit.


Puna në grupe paraqiti panoramat më  të bukura dhe interesante për projektet që ka nevojë ky komunitet për parandalimin e rreziqevenatyrore.

Grupi iparë sygjeroi  për kujdesin që duhet bërë për ndërtimin në zonën që ëstë shfrytzuar nga miniera e Valiasit, pasi të gjitha ndërtimet në këtë zonë kanë pësuar ulje dhe toka është kthyer në kodra dhe gropa. Këtu ka nevojë për një studim fizibiliteti për të parandaluar rreziqe rrëshqitjesh dherash, këtu jetohet me rrezik të madh.

Grupi i dytë shënon si më të rëndësishme në masat parandaluse përllogaritjen e rreshjeve për të përcaktuar pastaj seksionet e tubacioneve për ujrat e bardha që most ë ndodhë më si në një lagje të Bathores që u përmbyt për shkak të tubacioneve me seksion të vogël.

Meqenëse në grupin e tretë ishin dy mësues fizike  arriti në konkluzionin se si masë parandaluese për rrezikun e zjarreve duhet të kemi parasysh që instlimet elektrike ti bëjmë me tela cilësorë, mos të nënvlehtësojmë nevojën e rrufepritëses dhe cfarë ishte më e rëndësishme punimet të kryhen nga specialist dhe jo nga  amatorë.

Grupi I katër në prezantimin e punës në grup e vuri theksin se në qytetin e ri që po rritet përditë kujdes I madh duhet bërë  për rrezikun e një epidemie nga përdorimi I ujit të pusit, pasi ujrat nëntokësorë këtu janë shumë të pasigurtë.

Grupi I pestë që kishte si teme detyrat e shërbimit komunal në qytet sygjeroi se masë parandaluese është dhe veprimtaria e cdo qytetari që të zbatoje rregullat e higjenës në komunitet nëfamilje jashtë familjes ,jo cdo gjë ta presim nga shërbimi komunal, por na takon neve të bëhemi më shumë qytetarë per një jetë sa më komode e pse jo të  barabartë dhe me qytetet më në zë për traditën e pastërtisë.

Më shijo, por mos më dëmto, këtë mesazh të natyrës na e solli grupi I gjashtë I cili tërhoqi vëmendjen e auditorit se ketë interpretim e bën gjimnazistja Rugova Treshnjeva, duke shtuar se njeriu duhet ta përdorë natyrën për nevojat e veta pa e dëmtuar.

Mendimi I cdo grupi përbën një project te ri per komunitetin tonë, por le të shërbejë ky takim për të realizuar projektin shumë më të madh që sic ka këshilluar filozofi grek Sokrati: “Të sillemi nesër shumë më mirë se jemi sjellë dje”, atëherë Kamza do të jetë më bukur, të mësojmë në të ardhmen më shumë se ckemi mësuar dhe qyteti ynë do të jetë më I pasur, më I sigurtë; të punojmë në të ardhmen më shumë se sa kemi punuar në të djeshmen atëherë komuniteti ynë do të jetë më I begatë.

Sekretari i Kryqit te Kuq, Dega Kamëz

Petrit Xhaja

 

 

Ermira Babamusta: A MUND TË ZGJIDHË ANSAMBLEJA E NEW YORKUT NJË KANDIDAT SHQIPTAR?

 

 

A MUND TË ZGJIDHË ANSAMBLEJA E NEW YORKUT NJË KANDIDAT SHQIPTAR?


Shkruan: Ermira Babamusta, Ph.D., New York

Z. Mark Gjonaj, anëtar që nga viti 2011 i komisionit “New York City Taxi & Limousine Commission” mund të jetë zyrtari i parë shqiptaro-amerikan i zgjedhur në Asamblenë e New Yorkut. Është e domosdoshme që të gjithë shqiptarët e New Yorkut, të regjisturar në qarkun e Bronksit, të votojnë me 13 shtator 2012 për të vendosur këtë moment historik për shqiptarët. Rrethi nr. 80, që kandidati Gjonaj përfaqëson  përfshin këto lagje: Pelham Parkway, Pelham Gardens, Allerton dhe pjesë të  Bedford Park, ku jetojnë shumë shqiptarë. Duhet të angazhohen të gjithë shqiptarët e New Yorkut për të dhënë përkrahjen e tyre.



Kam një biznes të suksesshëm, nuk më duhet kjo pozitë. Jam përfshirë sepse pashë mospërfillje dhe mosveprim nga zyrtarët e pranishëm si dhe burime të papëdorura në Bronks. Kam nevojë për përkrahjen e çdo votuesi shqiptaro-amerikan me 13 shtator. Kjo do jetë një arritje jo vetëm për komunitetin tonë, por të gjithë rrethin nr. 80 të Asamblesë. I vetmi premtim që mund të bëj është që do të punoj aq shumë sa punojnë çdo ditë banorët e rrethit, sepse këtë e meritojnë njerëzit e komunës,” tha z. Mark Gjonaj për Prishtina Press.

Në prag të votimeve parësore të partisë demoktratike, është e rëndësishme për votuesit e New Yorkut të njihen me zgjedhjet e kandidatëve për të dhënë një votë të informuar, që të zgjedhin kandidatin e duhur si përfaqësues në Asamblenë. Kandidatja në pushtet Naomi Rivera po ballafaqohet me akuzime të një skandali politik në korrupsion dhe përvetësim fondesh. Dy kandidatët e tjerë  Adam Bermudez dhe Irene Estrada-Rukaj kanë kërkuar dorëheqjen e kandidates Rivera nga zgjedhjet. Fitorja e Mark Gjonaj do ishte me të vërtetë një triumf i madh për komunitetin shqiptaro-amerikan.

Platforma elektorale e z. Mark Gjonaj “Mark Gjonaj Plan” është krijuar me qëllimin për të përkrahur të rinjtë duke premtuar rritje në programe mësimore dhe për të përkrahur të moshuarit në plotësimin e kërkesave dhe nevojat e tyra. Plani gjithashtu premton të zgjerojë programet për banim të lirë, dhe qira të ulët. Z. Gjonaj ka treguar përkushtim ndaj programeve shëndetësore si Medicare dhe Medicaid, që shfaq përkujdesin dhe interesin e tij për të përmirësuar shëndetin dhe sigurinë e banorëve të komunitetit në vend.

Z. Gjonaj ka paraqitur një kandidaturë të fortë me qëndrimin për forcimin e ekonomisë në Bronks, përmirësimin e programeve edukative lokale dhe disponimin e shëndetësisë për të gjitha familjet në rrethin e Bronksit.

Përkrahja për z. Mark Gjonaj gjatë fushatës ka qenë shumë e fortë, dhe akoma vazhdon të rritet. Mesazhi i tij është i qartë dhe i fuqishëm për të krijuar vende punë, përkrahur bizneset lokale dhe mbrojtur sigurinë në lagje të Bronksit. Është e domosdoshme që çdo përkrahës i z. Mark të votojë me datë 13 shtator sepse ne besojmë se do jetë një zgjedhje shumë e afërt. Telefononi familjen, shoqërinë dhe i kujtoni për votimin, sepse na nevojitet çdo votë,” tha Emmett Hare drejtori i fushatës zgjedhore për Mark Gjonaj.


Z. Mark Gjonaj e meriton postin në Asamblenë e New Yorkut. Ai ka treguar kujdes të veçantë për banorët e Bronksit, gjithmonë në shërbim të shqiptarëve dhe ka dhënë një kontribut të madh në pasurimin e vlerave kulturore. Si bashkë-themelues i shoqatës “Albanian-American Community Association” z. Gjonaj ka organizuar shumë ngjarje kulturore dhe historike për shqiptarët e Amerikës. Puna në komisionin “New York City Taxi & Limousine Commission” e ka bërë atë një drejtues të aftë. Z. Mark Gjonaj është një kandidat përparimtar dhe përfaqësues i denjë i interesave të banorëve në rrethin nr. 80-të të New Yorkut.

 

 

Mehmet Deliu: Mikut të madh të shqiptarëve Ulmar Kvik

Mirënjohje

Mikut të madh të shqiptarëve Ulmar Kvik

Mehmet Deliu, Krujë, 2012

Ish Oficer i aviacionit

Pak kohë më parë, nëpërmjet analizës së thellë e mbresëlënëse të shkrimtarit të njohur Viron Kona, botuar në dy numra të gazetës “Republika’, u njoha me përmbajtjen e librit “Më shumë heroizma se sa grurë”,  të albanologut të shquar suedez Ulmar Kvik dhe veprën e tij të gjerë dhe të thellë për Shqipërinë. Që në përzgjedhjen e titullit  që ka autori për librin, kuptohet niveli dhe kultura e  gjithanshme e njohjes që ka z. Kvik  për Shqipërinë e shqiptarët  si dhe vlerësimi që i bën ai qëndresës dhe mbijetesës së kombit tonë, i cili ka sfiduar “rrebeshet” e sulmeve pushtuese që asnjëherë s`kanë reshtur.

Natyrisht, analiza e mjeshtrit të talentuar shqiptar, i miqësuar me Suedinë e suedezët, shkrimtarit të mirënjohur Viron Kona, është e gjithanshme, plot ndjenjë e mendim, ngjizur me dashuri e respekt të thellë, karakteristikë e këtij njeriu dhe krijimtarisë se tij të gjallë në tërësi dhe veçanërisht për Suedinë e suedezët. Në shkrimin e z. Kona, ndihet respekti dhe konsiderata e lartë për mikun e shquar të Shqipërisë  e të gjithë shqiptarëve, Ulmar Kvik, i cili, jep qartësisht panoramën tejet vlerësuese e dashamirëse, njohëse e krijuese, studiuese për historinë e Shqipërisë dhe kombin shqiptar. Ai me seriozitet dhe dashuri të sinqertë vëllazërore, për   shumë se 50 vite, i është përkushtuar potencialisht, ndershmërisht, drejtësisht  dhe krenarisht, Shqipërisë dhe shqiptarëve në Shqipëri, Kosove, Maqedoni e kudo që janë nëpër botë, duke u bërë me veprën e tij një zëdhënës jozyrtar i Shqipërisë dhe mbarë kombit Shqiptar.

Në foto Ulmar Kvik

Në të gjitha gjinitë e tij, ku autori flet e trajton Shqipërinë dhe shqiptarët, që nga përzgjedhja e veprave të autorëve shqiptarë për përkthim e botim në suedisht, në përpilimin e fjalorëve suedisht-shqip, në hartimin e gramatikës suedishte në shqip e, deri te botimi i librit dokumentar në vitin 2004:“Më shumë heroizëm se sa grurë”, spikat qartazi “paanësia ideale” në vlerësimin e historisë shqiptare, vërtetësia e padiskutueshme, argumentimi dhe përgjithësimi, jo vetëm me vitalitetin profesional, por dhe mbrojtja e merituar dhe e denjë e realitetit të qenësishëm shqiptar,  me një dëshirë entuziaste, ku ndjehen dukshëm notat e lumturisë në shpirtin e tij kur lartëson figurat e personazhet historike shqiptare e deri te shprehja haptazi e krenarisë për emërtimin   e tij, “Shqiptar Nderi”, dhe  për dekoratat e marra nga Zyra e Kosovës, në Suedi, si dhe nga Shoqata bamirëse “Nënë Terezë”, dega Suedi. Analiza dokumentare e albanologut Ulmar Kvik, që shqiptarëve u vjen cilësisht e përkthyer nga Z. Hajdin Abazi dhe e promovuar me frymëzim, ngazëllim, por edhe me mbështetje argumentuese, në gjerësi e thellësi nga Z. Viron Kona, na bën të mendojmë dhe të reflektojmë, jo vetëm për të treguar natyrshëm nderim e respekt për këtë njeri të shquar të “dashuruar” me Shqipërinë e historinë e saj, por për të gjithë ata që, si z. Ulmar Kvik, të cilët nuk kanë munguar, as më herët dhe as sot, që me guxim, me bindje e me besueshmëri, kanë certifikuar shkencërisht të vërtetat e patjetërsueshme për Shqipërinë dhe shqiptarët, si Edith Durham, historiania ruse Ana Smirnova, etj.


Është shumë jetësore dhe merr vlera kapitale të admirueshme e të pa censuruara nga asnjë agjensi mohuese e antishqiptare, fakti që “heroizmat shqiptare”, nuk trumbetohen si vetëmburrje, por si një dëshmi autodidakte e një rruge të gjatë hulumtuese, me qetësi e  origjinalitet të një suedezi, mbi të vërtetat e një Kombi, mbi të cilin kanë kaluar shumë invazione e ekspansione të ndryshme, por ato nuk kanë mundur ta shpërfytyrojnë, ta përçudnojnë e ta zhbëjnë shqiptarin, si autokton e pasardhës legjitim të  Ilirëve në këto troje të lashta, ku heroizmi është personifikimi më tipik jo vetëm i brezave të atëhershëm, por dhe të sotëm, sikundër e tregoi botërisht qëndresa, lufta dhe fitorja e Kosovës, që ndonëse e martirizuar nga gjenocidi shekullor serb, po ripërtërihet plot nur e hir në djepin shqiptar të jetës.

Nuk ka se si të mos ndjesh respekt e nderim për këtë shërbim të çmuar që i bëhet Shqipërisë nga një studiues dhe albanolog si Ulmar Kvik. Si shqiptar dhe dashamirës i historisë dhe letrave shqipe, do të doja të shprehja mirënjohjen e thellë ndaj këtij burri të Lartë suedez, të emancipuar, që,  me civilizimin e respektin ndaj qytetërimit të kombeve të tjerë, shpalos një dëshmi të vlerës reale njerëzore.

Dashuria e paanësia me të cilat konturohen figurat e historisë shqiptare, që nga Ilirët, Skënderbeu, Ismail Qemali, etj. të cilat pasurohen në shkrimin e z. Kona me Teutën, Bardhylin, Glaukian etj, apo figurat e mëvonshme, pas Pavarësisë së Shqipërisë, si dhe  realizmi njerëzor që tregohet në analizën e traditave dhe zakoneve, duke apeluar dhe kundër gjakmarrjes, apo kundër shovinizmit të fqinjëve të popullit tonë, që s`kanë munguar të na i shtojnë vuajtjet dhe netët e acarta, përbëjnë një apel të natyrshëm, për t`u ndjerë krenare që jemi shqiptar. Por, vetëm kjo nuk mjafton, lipset të bëjmë të gjithë shumë e shumë më tepër për njohjen e thellë dhe mbrojtjen e së kaluarës dhe, mbi themelet e saj, të bëjmë konfigurimin e  së ardhmes. Në këto pak radhë dhe me shumë modesti, mesazhi im do te ishte : falënderimi dhe mirënjohja për Ulmar Kvik, admirimi dhe respekti për përkthyesin Hajdin Abazi dhe për promovuesin Viron Kona. Dëshira, që çdo shqiptar, këtej e andej trojeve, ta njohë, ta dojë, ta respektojë dhe ta lartësoje realitetin historik të popullit e vendit tonë pa mohuar, shtrembëruar dhe keqpërdorur për servilizëm apo përfitime personale historinë tonë heroike. Që në krye, me emrin e tij ky libër  “Më shumë heroizëm se sa grurë”, është një domethënie e madhe për çdo shqiptarë.

Nderim e respekt për Ulmar Kvik !

 

Ilir Berisha: Prapa Skenës së Filmit “Shqipe” me regjizoren e shquar të Hollivudit Vilma Zenelaj

 

Prapa Skenës së Filmit “Shqipe” me regjizoren e shquar të Hollivudit Vilma Zenelaj

Shkruan: Ilir Berisha, Prishtinë, Kosovë

Foto: Regjizore, shkrimtare, producente, aktore Vilma Zenelaj, themeluese e kompanisë filmikike “Filmat me Ngjyra”, Hollivud, Kaliforni www.coloredfilms.net

Vilma Zenelaj është një emër i njohur në Hollivud, si aktore, skenariste, producente dhe regjizore. Vilma ka marrë pjesë në 11 festivale filmash në Amerikë, Kanada dhe Shqipëri, ku fitoi katër çmime për aftësitë dhe talentin e saj. Ka lindur në Shqipëri dhe emigroi në SH.B.A., bashkë me motrën e saj, Gretën (aktore e merituar, skenariste dhe producente e njohur) për të ndjekur ëndrrën e saj të kinematografisë. Në vitin 2008 dy motrat Zenelaj themeluan kompaninë e parë filmike shqiptare në Hollivud, me emër “Colored Films” (“Filma me Ngjyra”).

Suksesi erdhi në 2008-ën me filmin e parë të suksesshëm të kompanisë “Filma me Ngjyra”, me titull “Çfarë do të bëj tani?” Filmi u shkrua, prodhua dhe drejtua nga Vilma, ku ajo luajti dhe vetë një rol të vogël. Filmi fitoi çmimin “Komedia më e mirë” në festivalin internacional të filmit 2009 në Nju Jork.

“Të jesh shkrimtare, regjizore dhe producente është një sfidë e madhe, për role që përshtaten me personalitetin tim. Më pëlqejnë vështirësitë, sepse ato të zhvillojnë më tej si person dhe në karrierë, të japin përvojë, dhe kështu fiton aftësi për të zgjidhur probleme, zotësi të cilat janë thelbësore në kinematografi,” tha Vilma Zenelaj.

Foto: Motrat Zenelaj (Vilma dhe Greta) në festivalin internacional të filmit të gruas në  Los Angeles

Filmi i dytë i suksesshëm me titull “In The Woods” (“Në pyll”), u realizua në vitin 2010, me skenar nga Vilma, e cila ishte producentja dhe regjizorja e filmit. Filmi u xhirua në Los Anxheles, brenda 10 ditëve. Ai u bë një sukses internacional me pjesëmarrje në festivale prestigjioze filmash në mbarë botën. Filmi “Në pyll” fitoi dy çmime “Silver Ace Award” (Çmimi i Njëshit të Argjendtë) në festivalin e filmit 2011-të në Las Vegas dhe “Best Feature” (Filmi më i mirë me Metrazh të gjatë) në Detroit.
Greta Zenelaj, e cila luan rolin e Evës, fitoi çmimin “Aktorja më e mirë” në festivalin internacional të filmit në Nju Jork, në vitin 2011-të.

Në korrik 2012-të, regjizorja Vilma Zenelaj xhiroi pjesë të filmit të tretë “Eagle” (“Shqipe”) në Shkodër. Filmi rrëfen historinë e një nëneje beqare, ‘Helenës’ që largohet nga Shqipëria për në Amerikë, gjatë kohës së demonstrimeve të dhunshme të 2 prillit 1991 për të rrëzuar sistemin komunist në vend. Helena, që luhet nga aktorja e talentuar Greta Zenelaj, rekrutohet nga agjencia sekrete e CIA-s, si spiune e një komuniteti mysliman shqiptar në SH.B.A., në shkëmbim për të marrë lejeqëndrimin e përhershëm.

Foto: Regjizorja, shkrimtarja dhe producentja Vilma Zenelaj gjatë xhirimit të filmit ‘Shqipe’ në Shkodër, Korrik 2012

Trupa e filmit “Eagle” (“Shqipe”) përmban aktorët më të shquar të Shqipërisë, si Ndriçim Xhepa, Zyliha Miloti dhe Agron Dizdari. Këta emra, mjaft të famshëm në rolet klasike të kinematografisë shqiptare, ishin zgjedhjet e para të regjizores. Filmi “Shqipe” prezanton edhe talente të tjerë si Seljon Lami, Graciela Kroni, Jozefina Delia, që aspirojnë të bëjnë karrierë në aktrim.

I jam shumë mirënjohës regjizores Vilma Zenelaj dhe producentes Greta Zenelaj, që më përfshinë edhe mua në familjen e ‘Shqipes’. Kam mësuar shumë nga të dyja motrat e talentura gjatë bashkëpunimit në film. Janë shumë profesionale, të  përzemërta dhë më frymëzojnë të punoj më shumë që të arrij ëndrrën si aktor. Aktrimin e kam pasion të madh dhe roli i ‘Edmondit’ në filmin ‘Shqipe ishte një përvojë e paharruar për mua. Sidomos, me shumë rëndësi është përkujtimi dhe vlerësimi i atyre vajzave dhe djemve që dhanë jetën për liri dhe demokraci në Shqipëri, temë që ceket në film”, shprehet aktori Seljon Lami.

“Ishte kënaqësi të luaj rolin e ‘Helenës’ në filmin ‘Shqipe’. Qëllimi ynë në kompaninë “Filma me Ngjyra” është që gjatë xhirimit e gjithë trupa të ndjehet si familje dhe si një ekip i bashkuar. Kisha dëshirë të takohesha dhe bisedoja me të gjithë, dhe të përkujdesem për trupën. Në këtë mënyrë, ne të gjithë tregojmë vlerat më të mira, dhe me të vërtetë bie në sy. Në veçanti, më pëlqeu xhirimi i filmit në Shkodër, sepse më dha rastin të luaj rolin e një femre shqiptare, dhe të flas në gjuhën time, shqip. Të gjithë kanë punuar shumë dhe na kanë përkrahur jashtë mase,” tha aktorja dhe producentja Greta Zenelaj për “Prishtina Press”.

Intervistë me regjizoren Vilma Zenelaj: Xhirimi i filmit ‘Shqipe’ në Shqipëri

Intervistoi Gazetari Ilir Berisha, 2 shtator 2012, Hollivud, Kaliforni.

Vilma, si ishte përvoja e xhirimit të filmit ‘Shqipe’ në Shqipëri? Cilat ishit kufizimet dhe avantazhet si regjizore gjatë xhirimit në Shqipëri në krahasim me Amerikën?

Vilma, si ishte përvoja e xhirimit të filmit ‘Shqipe’ në Shqipëri? Cilat ishit kufizimet dhe avantazhet si regjizore gjatë xhirimit në Shqipëri në krahasim me Amerikën?

Vilma Zenelaj: Përvoja ishte mjaft ndryshe nga xhirimi në Amerikë, sidomos në Los Anxheles. Të dy filmat e mi të parë, “What do I do now?” dhe “In the woods” u xhiruan në Los Angeles. E mira e filmimit në Hollivud është se 90% e njerëzve që jetojnë këtu janë të përfshirë në biznesin e artit. Kështu që është e lehtë të gjesh aktorë dhe pajisje me çmim të lirë, pa vënë në kompromis cilësinë e filmit, nëse di se çfarë po bën.

Megjithatë, Hollivudi nuk e ka atë përkujdesje dhe pasion që unë gjeta në Shqipëri. Trupa filmike dhe aktorët në Amerikë e konsiderojnë filmin tënd si një projekt tjetër, dhe nuk vënë aq shumë përpjekje, përkujdesje ose pasion në film. Në Shqipëri, meqenëse industria e filmit nuk është edhe aq mbizotëruese sa Televizori, aktorët shqiptarë janë më natyralë.

Më ka lënë shumë mbresa fakti se sa pasionues dhe aktorë të mirë ishin amatorët. Vetëm i dhashë dy udhëzime gjatë xhirimit të filmit ‘Shqipe’ dhe të gjithë e kanë luajtur rolin në mënyrë të përkryer, duke i dhënë jetë personazhit, sipas vizionit tim. Ishte me të vërtetë e mrekullueshme të punosh me talente të tilla. Kësi lloj talentesh nuk mund t’i gjesh dot në Amerikë, sepse në Shqipëri mendoj që aktorët janë të etur të tregojnë talentin e tyre në film.


Foto: Regjizorja Vilma Zenelaj, me aktorin Seljon Lami, i cili luan rolin e “Edmondit”, në filmin ‘Shqipe’, Shkodër, Shqipvri (Korrik 2012)  www.shqipethemovie.com


Foto: Regjizorja Vilma Zenelaj me aktorët kryesorë të filmit “Në Pyll”, Greta Zenelaj dhe David Landry gjatë xhirimit të filmit në Los Angeles. Filmi “In The Woods” është fitues i çmimit ‘Silver Ace Award’ në festivalin 2011 Las Vegas Film Festival si dhe fitoi çmimin ‘Best Feature’ tek Detroit Windsor Film Fest (2011). Greta Zenelaj është fituese e çmimit “Aktorja më e mire” (Best Actress Award in Feature Film) për rolin “Eva” në filmin “Në Pyll”. Ndërsa aktori David Landry, i cili luajti rolin kryersor në këtë film, ka një karrierë të suksesshme si aktor, i famshëm në seritë: Law and Order: LA, Criminal Minds, Goldilocs, Luck, etj. www.inthewoodsmovie.com

Vilma, cila është pjesa juaj më e preferuar gjatë realizimit të një filmi? Çfarë ju pëlqen më shumë?

Vilma Zenelaj: Nuk ka ndonjë pjesë që nuk e pëlqej gjatë realizimit të filmit, dhe të them të drejtën, nëse nuk të pëlqen puna që bën, karriera jote në filmatografi ka për të pësuar rëndë si regjizore/producente. Kjo nuk do të thotë që nuk ka momente pa buzëqeshje në fytyrën time, kur gjërat janë të komplikuara. Besoj se duhet patur durim, deri sa ta kryesh projektin deri në fund.

Më është dashur t’i mësoj të gjitha gjërat vetë, me vështirësi, me mundin tim, sepse askush nuk më jepte shansin në Amerikë. Kështu ‘e kapa demin prej bringave’ dhe ia arrita me vullnetin tim. Mësova vetë ato që duhet dhe nuk duhet të bësh para prodhimit të filmit, gjatë prodhimit (kjo është mjaft e vështirë, nëse je producent dhe drejtues në të njëjtën kohë, pasi duhet të kujdesesh për grupin e punës dhe aktorët) dhe pas prodhimit të filmit, ku kalon sesione orësh të gjata në dhomat e errëta të montazhit apo në studiot e zërit, ngjyrës dhe muzikës. Kështu me pak fjalë, mua më pëlqen gjithçka që ka të bëjë me kinematografinë që nga një ide që më vjen, përpunimi i saj në skenar, deri në filmin e përfunduar që shfaqet në ekranin e madh.


Foto: Skenë nga filmi “What Do I Do Now?” (Po tani ç’do bëj) xhiruar në Los Anxheles, fim të cilin Vilma Zenelaj, e ka drejtuar, prodhuar dhe shkruar skenarin, si dhe luajti një rrol. Filmi “What Do I Do Now?” është fitues i çmimit komedia më e mirë “Best Comedy Feature” tek festivali në New York (NY International Independent Film and Video Festival) në 2011. www.whatdoidonowmovie.com

Vilma, na tregoni rreth skenarit të filmit ‘Shqipe’ të cilin ju e keni shkruar vetë. Cili është mesazhi juaj për publikun shqiptar dhe atë amerikan?

Vilma Zenelaj: Skenari i filmit është një histori përjetuar nga shumë shqiptarë gjatë viteve 90-të. Unë vetëm dua të shpjegoj që edhe pse shqiptarët ëndërrojnë të vijnë në Amerikë dhe kanë paramenduar një ide se si është vendi dhe jeta në Amerikë, e vërteta është se kur lëvizin këtu në Amerikë, nuk është një surprizë e këndshme, siç e kishin imagjinuar.

Gjithashtu, mendoj se ka një ndryshim të madh të jesh shqiptar nga Shqipëria, të jesh shqiptaro-amerikan i lindur në Amerikë, dhe të jesh shqiptaro-amerikan, ku jeton gjysmën e jetës në Shqipëri dhe gjysmën tjetër në Amerikë, siç jam edhe unë. Ndryshimet midis këtyre grupeve janë me të vërtetë të habitshme, që nga vlerat, mentaliteti dhe traditat. Në filmin tim ‘Shqipe’, dua t’i tregoj këto ndryshime, që edhe pse jemi të gjithë shqiptarë, disa herë është vështirë të vendosim lidhje midis njëri-tjetrit për shkak të mënyrës, apo vendit ku jemi rritur, apo për shkak të kokëfortësisë sonë.


Aktorja e shquar, Greta Zenelaj, duke luajtur rolin “Helena” dhe Graciela Kroni në rolin “Lola” në filmin Eagle/Shqipe


Skenë nga xhirimi i filmit ‘Shqipe” në Shqipëri  www.shqipethemovie.com

Çfarë debati shpresoni që filmi ‘Shqipe’ të stimulojë tek publiku?

Vilma Zenelaj: Unë nuk dua që të krijoj ndonjë lloj debati, edhe pse pres që mund të ngrihet një debat (në fund të fundit, nuk mund t’i kënaqësh të gjithë). Siç thashë në përgjigjen e mëparshme, thjesht dua të vë një reflektim apo ndërgjegje, tek çdo shqiptar që jeton në Shqipëri apo jashtë shtetit dhe se nuk duhet të gjykojmë njëri-tjetrin për ato fjalë/thashetheme që dëgjojmë dhe më duhet të them se si kulturë ne vuajmë shumë nga kjo, por në të kundërt ne duhet ta përkrahim dhe të kujdesemi për njëri-tjetrin, fillimisht si qënie njerëzore pastaj si shqiptarë.

Vilma, si drejtuese çfarë shikon tek një aktor kur bën ndarjen e roleve?

Vilma Zenelaj: Gjëja e parë është se si përshtatet ky aktor fizikisht me atë që kisha në mendje (dhe kjo gati nuk ndodh asnjëherë, ka më tepër të ngjarë që roli t’i jepet për arsyen e dytë).

E dyta dhe gjëja më e rëndësishme për mua është se si e ndjek dhe e zbaton drejtimin tim një aktor, si janë aftësitë e tij/saj të dëgjimit (a më kushton ai mua vëmendje ose aktorëve të tjerë, apo është ai tepër i përqendruar në ato që do të thotë më tutje – që nuk është mirë), dhe a ka ai/ajo besim tek unë si drejtuese (kjo ndihmon në zhvillimin e personazhit në mënyrë të kënaqshme për të dy ne, atë dhe mua, dhe kur jemi duke xhiruar a shikon aktori veten e tij, që nuk është mirë gjithashtu, apo ka besim tek unë, duke ditur që unë dua më të mirën nga ai/ajo). Gjithashtu ka dhe disa gjëra të tjera, si p.sh., a është aktori i gatshëm të ndryshojë paraqitjen e tij/saj dhe të bëjë gjëra të caktuara për rolin që ka.

Por gjëja më kryesore për mua është besimi dhe komunikimi. Nëse i kam këto, atëherë unë e di që do të krijojmë një personazh të mrekullueshëm dhe të kënaqshëm për të dy ne.


Xhirimi i filmit në Shqipëri me regjizoren Vilma Zenelaj

 

 

Flora Gjondedaj-Dervishi: KUJTOJMË ANTON M. XANONIN, ME “GRAMATIKËN SHQYP”

KUJTOJMË ANTON M. XANONIN, ME “GRAMATIKËN SHQYP”

(Shënime pas një shekulli ...)


Nga: Flora Gjondedaj-Dervishi

drejtore e Bibliotekës Publike– Durrës

Përkushtim : Këto shënime modeste  për klerikun e ditur durrsak,  Anton  Xanoni, ia kushtoj gjeneratës sime, që i studiuan me pasion  shkencat filologjike, por  patën mundesi të kufizuara... (F. Gj . Dervishi ).

Anton Xanoni është  figurë me ndihmesa  të ndjeshme në kulturën shqiptare. Honorifikisht, është jo vetëm nderi i bibliografisë “Pena në Durrës”(2008), por edhe i fondit libror me kohëzgjatje për më se një shekull. Personaliteti  i Xanonit  radhitet denjësisht në  plejaden  e  periudhës së Rilindasve e të “Mëvehtësisë” dhe ndër kontribuesit e  parë të pedagogjisë dhe letrave shqipe. I lënë diku në sarkofagun e harresës  prej gjysmë shekulli, ai rivjen tani edhe me këto shënime modeste,  përpara lexuesve të dy gjeneratave...

U lind në qytetin  e Durrësit, në 1862. Ai nuk  ishte thjesht klerik,por mësues dhe shkrimtar.  Përveç  ndihmesës në hartimin e teksteve për shkollat e para të shqipes, Xanoni ka lënë edhe krijimtari letrare të mirëfilltë. Korpusi i veprës së tij, të botuar, arrin në  15 tituj. E, ndër to, dy   romanza: “Gjenovefa” e “Julia” dhe dy drama: “Llagoret e mullijve” dhe “Skënderbeu”. Kjo e fundit u botua në Shkodër, më 1917, por për fat të keq, autori  u nda nga jeta në moshën 53- vjeçare  (më 1915), kështu që  nuk e  gëzoi botimin e dramës së tij, e cila daton  dy  vjet pas vdekjes.

Biblioteka Publike  e Durrësit  ka në fondin e saj  vetëm tri nga veprat e Xanonit. E, pikërisht, këto janë:

1.-“Gramatika  Shqyp”(tekst shkollor ), botim i   vitit 1909;

2.-“Jeta e Sh’ Françesk Saverit” (biografi), botimi i vitit 1916;

3.-“Prisi në    lamë  të Letratyrës” (tekst pedagogjik ), botim  i vitit 1920.

Pra, “Gramatika Shqyp” e Anton Xanonit është një libër 103-vjeçar dhe njëri  nga dokumentet  më të rëndësishëm  të historisë së gjuhësisë  shqiptare . Ky libër është botuar mbi një shekull më parë, më 1909, në Shkodër. Gramatika i përmbahet alfabetit të ri  dhe është ndër gramatikat e para të gjuhës shqipe , pas gramatikës së Sami Frashërit. Ishtë  shtypur posaçërisht për seminarin dhe mësonjëtoren e Shën Saverit, në shtypshkronjën “Zoja e Papërlyeme”, Shkodër. Libri daton fill pas Kongresit të Manastirit (Kongresi i Alfabetit Shqip), që u mbajt më 1908.Gramatika e  Xanonit është shkruar në dialektin gegërisht. Teksti fillon me Fonetikën, duke trajtuar: zanoret , shqiptimin, rrokjet, theksat, fjalët e bashkëngjitura e tjerë.

Autori, në vijim të këtij teksti, ndalet në mënyrë të hollësishme në Morfologji. Te pjesët e gramatikës në ligjeratë trajton: emrin, rasat,(autori e njeh dhe rasën vendore), gjininë, nyjen, mbiemrin, shkallët, numërorin, përemrat, foljen, ndajfoljen, lidhëzat dhe pjesëzat.  Libri ka 172 faqe, plus përmbajtjen ose perkreicin. Në fakt, përmbajtja, pra fjala Fundi, vjen pas kreut IX, (fq.166), me ndermiet hiedha, siç i quan gegërisht Xanoni, Pasthirmat (sipas S. Frashërit, K. Kristoforidhit, A.Xhuvanit.) Xanoni respekton parimin didaktik të një aparati mirëfilli pedagogjik, ndonëse thërret në ndihmë edhe latinizmat, të cilat i sqaron po aq shkoqur.(Kuer pernjimend çohen prej fundit t’zemrës  s’prekun prei gazmendit , dhimtes ,tutes  , a çdo t’ dindunit tjetër, kan’ hije t’madhe fort....(ndermiet hiedhat.)

Libri tjetër i Xanonit, “Prisi në lamë të letratyrës” , është libësr teorik e pedagogjik për shkencën e letërsisë, po për shkollën e seminarit e të Msojtores Sh. Françesk Saverit, në Shkodër. Në rreth 102 faqe, autori ngërthen në mënyrë konkrete parimet bazë të shkencës dhe letërsisë. Ai bën të kuptueshme këndvështrimin e artit të letrave, në rrafshin  estetik dhe edukativ dhe ndalet më pas, imtësisht, te figuracioni letrar, stilistika, metrika e tjerë.

Libri biografik,  “Jeta e Shen Françesk Saverit” ose “Apostulli i Hindit”, nisë me lindjen e këtij Shenjti, më 7 prill 1506, në kështjellën e Saverit, rrëzë Pirenejve. Vijon me shkollimin e tij në Paris, për Filozofi, me udhëtimet prej misionari në Lindjen e Largme, Japoni e Malajzi. Ndërsa  mbyllet me mrekullitë e tij, forcëvepruese edhe dy shekuj më pas si:  Ngjallja e 34 të vdekurve, 11 prej të cilëve fëmijë e etj. etj...Mënyra shprehese, që dëshmon për kulturë të teknikave letrare, fryma lirike,  realizmi semplist  dhe faktet e shumta, e shpien  këtë biografi në  kufijtë e një gjinie romaneske.

Megjithatë, listimi i veprave të Xanonit  bën paraqitjen  edhe për gjininë,  që ai lëvroi dhe u  jep mundësi informacioni  të interesuarve:

1. Tremdhjet t’martet e Sh’na Ndout;

2.  Dheshkroja e Shqypniis;

3.Shkurtoja e historiis( bleni i I);

4.“_”_”_”_”_”_”_”_”_ ( bleni iII);

5.Muzhiktari i verbtë;

6. Priisi  n’ lamë t’letratyrës ;

7.Gramatika Shqyp;

8.Dotrina e madhe;

9. Gjenovefa  (rromanz );

10. Julia (rromanz );

11. Llagoret e mullinjve (dramë);

12.Këndime për shkollë t’ para t’shqypes;

13. Unjilli i Jezu Krishtit mas Sh’ M;

14.Jeta e Sh’Françesk Saverit (biografi );

15.Skënderbeu (dramë ).

Anton  Xanoni këtë vit shënon  150-vjetorin e lindjes (1862-  1915), ndërsa “Gramatika Shqyp” hyri në  103-vjetorin e botimit, pra e ka kapërcyer shekullin.

1 shtator, 2012

(E dërgoi për publikim: Prof. Murat Gecaj)

 


Faqe 67 nga 109

Newsflash

 

 

Kadri Tarelli

Shkolla “Iliria”

FESTË NË MBYLLJE TË VITIT SHKOLLOR

(Takim me shkrimtarët Viron Kona e Andon Andoni)


Pikërisht në prag të fillimit të pushimeve verore, në mjediset e gjelbëruara të kompleksit arsimor “Iliria” i cili ndodhet shumë pranë detit, në zonën më të bukur të plazhit të Durrësit, drejtoria e shkollës organizoi një takim me shkrimtarin e publicistin e mirënjohur Viron Kona dhe shkrimtarin e redaktorin e revistës “Mësuesi”, Z. Andon Andoni. Takimi me shkrimtarët ishte pjesa më e veçantë e krejt programit festiv, që u organizua në mbyllje të vitit mësimor 2011 – 2012. Në të morën pjesë mësuesit, nxënësit, prindërit dhe të ftuar të shumtë,

Për të pranishmit dhe të ftuarit, si fillim u bë një vizitë në mjediset e berndëshme të shkollës, nëpër klasa dhe laboratorë, për t’i lënë vend vizitës dhe surprizave të këndëshme në lulishten dhe parkun e gjelbëruar të ujdisur e të sistemuar aq bukur. Syri të sheh vetëm gjelbërim, ndërsa tek merr frymë dehesh nga era e pishave dhe lulemajit. Këtu nuk mungon shatërvani plot ujë, as edhe skulpturat e veprat e artit vendosur mes gjelbërimit, por as kafazët e pëllumbave, të gardalinave e kanarinave, e më tej të majmunëve dhe kafshëve të egra, aq tërheqse për vizitorët, e në veçanti për fëmijët. Është një mjedis për t’ u patur zili, e për t’ u marrë si model për të gjtha shkollat e objektet publike: i gjërë, plot dritë e hije, çlodhës, argëtues e njëherazi edukativ. Kënaqësi të mëdha u përcolli spektatorëve të shumtë koncerti artistik i përgatitur nga nxënësit e shkollës, që u shfaq në pistën e koncerteve, një mjedis i mbuluar e i stolisur me aq art e hijeshi. Kostumet kombëtare, këngët e vallet popullore dhe “Valsi Vjenez” i dhanë gjallëri dhe u përcollën me duartrokitje të zgjatura nga nxënësit dhe të rriturit.


Cilido ka të drejtë të mburret e të krenohet, kur dëgjon se nxënësit e kësaj shkolle kanë fituar vende nderi në olimpiada dhe konkurse që organizon çdo vit QKF e Durrësit, siç ishte çmimi i parë i fituar nga nxënësit e klsës së tetë në konkursin e eksperimenteve laboratorike në lëndët kimi dhe fizikë, titullin kampion në volejboll fituar nga ekipi i shkollës në kampinatin e klasave të nënta të shkollave 9-vjeçare të Durrësit. Me kënaqësi duhet thënë se, nxënësit e kësaj shkolle janë pjesëmarrës e paraqiten denjësisht në të gjitha veprimtaritë letare, artistike, shkencore dhe sportive që organizon QKF. Mjfton të hedhësh sytë rreth e qark sallës së koncerteve ku është paraqitur ekspozita e pikrtorëve të vegjël, apo të marrësh në dorë e të lexosh gazetën “Iliria”, organ letrar artistik, mësimor, shkencor e sportiv i hartuar e realizuar nga vetë nxënësit e shkollës, e bindesh për cilësinë e mësimdhënies e mësimnxënies. Të gjitha këto janë tregues i punës dhe kujdesit që tregohet në këtë shkollë, jo vetëm për lëndët shkencore dhe shfrytëzimin e kapaciteteve laboratorike, por edhe për veprimtaritë letare, artistike e sportive, ku zbulohen dhe ndihmohen talentet. Të gjitha së bashku i japin bukuri e gjallëri jetës shkollore, pasurojnë e i japin kuptim ndjenjave, deshirave dhe frymëzimit për arritje e gjëra të bukura. Të gjitha së bashku edukojnë te nxënësit cilësi njerëzore e norma qytetarie.


Mes gjërave të bukura në jetën dhe veprimtarinë e shkollës u përmend lëvizja mjedisore “Të jetojmë gjelbër”, si përvoja më e veçantë, simbolike dhe e prekëshme e gjithë vitit mësimor. Lëvizje që ka tërhequr vemendjen dhe ka merituar përshëndetje nga të gjithë, jo vëtm për dobi ekologjike, por më së shumti për vlerat edukative me të cilat po rriten nxënësit e kësaj shkolle. Vetë lëvizja lindi, dhe është pjesë organike e tërë veprimtarive mjedisore dhe edukative, ku kultivohet dashuria e kujdesi, pastërtia dhe mirëmbajtja e gjelbërimit dhe mjedisit rreth e qarkë, e për të hedhur vështrimin edhe më përtej mureve të shkollës, tek uji e rëra në plazh, të cilin e kanë kaq pranë, e që e duan dhe e pëlqejnë aq shumë. Është një lëvizje gjithë vjetore, që materializon mësëmiri fjalët e mësuesit dhe mësimet teorike të fituara në klasë në lëndë të ndryshme.

Me këto ndjesi të mrekullueshme të nxitura nga mjedisi, koncerti, sukseset, dhe lëvizja ekologjike e nxënësve, u nis biseda me shkrimtarët Viron Kona e Andon Andoni, të cilët e vunë si kryefjalë të takimit: “Bukur ! Vërtet Bukur ! Ju lumtë për gjithëçka kini arritur”!

Pyetjet vinin natyrshëm, pasi nxënësit të pasionuar pas letërsisë, kishin lexuar disa nga librat e autorëve: Ç’ deshte Bubulino në Suedi ? Po në planetin Mars kur do të niset? A do të marrë edhe shokë me vete? E kështu pyetjet nuk kishin të sosur. Shkrimtari Kona, i cili kishte pak ditë që u kthye nga vizita e tij e dytë në Suedi, u foli gjatë për mrekullitë e Suedisë, për bukurinë e shpirtit suedez, për rregullin, pastërtinë, dashurinë dhe kujdesin për mjedisin, ashtu edhe për mikpritjen, respektin që tregojnë për njeriun. U foli gjatë edhe për jetën e mërgimtarëve shqiptarë që jetojnë në Suedi, të cilët përbëjnë një komunitet goxha të madh e që janë inegruar aq mirë në jetën e këtij vendi verior. Bukuria e fjalës dhe kërshëria e nxënësve bënte që koha të kalonte pa u ndjerë. Nxënësit u zotuan, se gjatë pushimeve do të lexojnë sa më shumë libra, ndërsa shkrimtarët premtuan se, do të vijnë përsëri në takime dhe biseda të tilla.

Në bisedë me drejtorin e shkollës Z. Flamur Panariti, mësuam se në mjediset e shkollës, sapo të mbyllet viti mësimor, do të nisë kampi veror, ku pjesëmarrës do të jenë fëmijë nga Durrësi, por edhe nga vise të tejera. Është një veprimtari e herëshme, duke patur parasysh jo vetëm traditën, por edhe vendndodhjen e shkollës, shumë pranë detit, në qendër të Plazhit. Jeta në kamp organizohet sipas një programi argëtues të hartuar me kujdes, në mënyrë që fëmijët të përfitojnë jo vetëm nga uji, rëra dhe dielli.

U larguam duke uruar: “Pushime të gëzuara” !

Përgatiti

Kadri Tarelli