Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home
Debattartiklar


Delvina KËRLUKU:Rëfim për familjen shqiptare, në Festën e Nëntorit

Delvina KËRLUKU

Rëfim për familjen shqiptare, në Festën e Nëntorit

Shtizat e Flamurit ishin vendosur në fillimin e muajit Nëntor. Dikush po hapte arkën dhe merrte flamurin që ta vendos në ballkonin e tij. Dikush akoma kishte frikën e të mbajturit të flamurit në shtëpi. Kjo si shkak i viteve të më hershme, kur shqiptarët përndjekeshin nga armiqtë qoftë me mbajtjen e flamurit në shtëpi a ndonjë fjalë të thënë publikisht apo fshehtas mbi çështjen shqiptare. Edhe pse quheshin shqiptar dhe jetonin në trojet e tyre!
Unë në arkën e pajës mbaja një mini flamur të qëndisur me dore, më kishte ardhur dhuratë nga shtëpia e heroit Adem Jashari, pas luftës së Kosovës. Flamur që kishte vlerë mbi vlerën! Poezinë dedikuar këtij heroi e kisha shkruar ato ditë që ra dëshmor, bashkë me familjen e luftëtarët e tij. Këtë dëshmor, që sot e mbulon dheu i Atdheut tonë e përshkruan në vargje poet, historian, gazetar. Përmot, breza e breza…
Kujtesa nuk ma rikujtonte përse familja ime nuk kishte një flamur për ta vënë në ballkonin e shtëpisë. E dija që vija nga një familje atdhedashësë, arsimdashëse, intelektuale. Duke pasur parasysh këto edhe më shumë më preokuponte ky fakt. Vendosa të kërkoj në arkivin e babait tim. U ktheva në vite që akoma nuk kisha lindur, pastaj më kujtonin diçka fletushkat. Isha harruar për orë të tëra mbi sirtarin që po shikoja!
- Largoi stemat edhe fletushkat që kanë shqiponjën, shpejt, librat e rilindasve le të qëndrojnë. Edhe revista “Jeta e re” dhe “Përparimi”…Kasetat…
Zhurma e ziles tash më gjëmonte: - Policia: -Kemi urdhër për kontrroll.
Ne ishim rënditur tek muri dhe vetëm shikonim, asgjë s’mund të ndërmerrnim. Rëmujë! Na pyetën emrat, domethëniet e tyre. Kërcënim për t’i zëvendësuar emrat tona me ndonjë emër që parapëlqente regjimi.
Shpëtuam! Dhe u përhap lajmi se edhe simbolet e kombit tashmë ishin shpëtuar nga rëmbimi a shkatërimi. Vajtëm në oborr dhe lëviznim drunjtë që i kishim siguruar për kohë dimri. Njëri bërtiste: unë e gjeta flamurin, fletushkat, Skënderbeun e drunjtë, etj…
Festë qe nata e asaj dite, këndohej : Për Mëmëdhenë, për Mëmëdhenë.., çdo natë përmbyllej me këngë…
Nëna qëndiste flamurin, për 28 Nëntorin.
Mu kujtua koha e ngjarjeve të këtilla, sa rënqethëse aq edhe domethënëse!
Ai flamur nga dora e nënës sime nuk u valvit në hapsirën publike, por vendosej në ditë të caktuara në dhomën e ndejes dhe më pastaj mbyllej në arkën e prindërve, ashtu e quanin ata, që unë kurrë nuk e shikova atë arkë, Sikur e vendosnin diku që syri të mos e shikon e ne fëmijët të mos bëlbëzonim!
Ky flamur, mbaj mend se u vendos mbi arkivolin e tim atit. E di që, nga shtëpia e përcolla atë drejt amshimit. Populli e kishte marrë trupin e tij, për ta përcjellur andej..
Im atë, më kishte mësuar që amaneti i të parëve është më i vlefshëm se sa shpirti im. Këtë e kuptova, kur ranë dëshmorë bijtë e bijat për Atdheun.
Ai flamur nuk u kthye më në shtëpi. Mesiguri do të ishte në krahun e dikujt. E konsideroja si pjesën time, jo vetëm se ishte simbol i kombit tim, por ishte qëndisur me aq përkushtim nga dora e nënës sime.
Qysh nga vdekja e babait mbizotëronte zi, në shtëpinë tonë. Festat festoheshin, pjesë e traditës. Përkujtimi për të i bënte më madhështore festat.
Ç‘festë do të ishte kur vlera dhe mundi i të parëve tanë zbehej?!
Përpjekja e të parëve tanë për liri dhe valëvitjen e lirë të flamurit kombëtar, do të na e bënin më të lirshme festën ta festojmë …
Festa e sivjetëshme ishte forcë shpirtërore, forcë e të drejtave të fituara!
Festuam sepse ashtu e ndjemë. Zanafilla e së cilës është se ashtu u lindëm, ashtu u rritëm dhe me këtë frymë jetojmë.
Lirinë na e sollën luftëtarët dhe dëshmorët. Ndërsa flamurin, kontributi për Atdhe.
Shqiponja kapërceu kufi, rrahu krahët në qiellin amtar. Tek ballkoni i shtëpisë lëshoi zë – Liri. Familjen - Kombin gëzimi e bashkoi.

Delvina KËRLUKU
Nëntor, 2012
Dibër e Madhe

http://static.ak.fbcdn.net/rsrc.php/v2/y9/r/jKEcVPZFk-2.gif

 

Bahtir Latifi: Aktivitete të delegacionit të Shshaksh nga Suedia në Kosovë dhe Shqipëri

 

 

Vizita e anëtarëve të Shoqatës së Shkrimtarëve nga Suedija në Kosovë dhe Shqipëri me rastin e 100 vjetorit të Shtetit Kombëtar

Shkroi :Bahtir Latifi

Qysh herët kishin filluar bisedat mes aktivistëve shqiptar ,mëgimtarëve në Suedi për të organizuar një udhëtim në Kosovë dhe Shqipëri me rastin e 100 vjetorit të festës më të madhe ndonjëher që kishin shqiptarët .

Asgjë nuk e bëri të veshtir, as biseda mes tyre ,as lidhjet e tyre që kishin krijuar mes njëri -tjetërit këtu në Suedi qysh prej kohesh edhe pse jetojn me kilometra nga njeri-tjetri.Si gjithëmon që shqiptarët dinë të bashkohen, të organizohen por edhe të veprojn .Edhe kësaj here një numer mërgimtarë kryesisht kësaj radhe anëtarë të Shoqatës së Shkrimtarëve duke filluar nga kryetari e të tjerë që tani përfaqësojn këtë shoqatë.Ata u takuan ,biseduan ,kontaktuan mes njëri- tjetërit me iden që 100 vjetorin ta festojn në Shqipëri .Edhe kësaj here ja arriten  si qdo herë që dinë të punojnë, organizojn dhe të bashkohen për tu gëzuar, për të festuar së bashku.Numri i tyre u rrit mbi pesëdhjetë dhe  morren rrugen drejt Shqipëris nga suedija e largët për tu bashkuar me shqiperin dhe për të festuar me gjithë shqiptarin 100 vjet shtet.

Tani nuk mbet tjetër vetëm se koha iku shpejt dhe tani  kryesia e SHSHAKSHS filluan rrugëtimin e tyre nga Suedija e largët që nga e enjta me 22 nëntor  për nder të 100 vjetorit të Shtetit Shqiptarë  dhe arriten të shtunën  në  mbrëmje në Kosovë para 28 nëntorit  në Kosovë e shqiperi . Qellimi i kësaj vizite në Kosovë dhe Shqipëri ishte që të festojn së bashkue shtet ndertimin e Shqipëris përplot një shekull.

Para se morren këtë rrugë , pergatiten një agjend udhëtimi që nga dita e parë.Në  kuader të kësaj sipas agjendes ata deshironin ti vizitojn disa vende historike në Kosovë.Duke filluar nga kullat,shtatoret, Kompleksi në Prekaz, Varri i dr Ibrahim Rugoves duke e përfunduar me Lidhjen e Prizerenit.

Pasi dy ditë rrugëtim ,iu drejtuan familjes së tyre në fillim për tu takuar me familjar, dhe më pas për të vazhduar si pas agjendes që kishin përgatit .Pasi qendruan dy netë në gjirin e tyre familjar , në mëngjesin e së hënes në afërsi të Mitrovicës  u bashkuan sërish duke u nisur  drejt Fshatit Boletin .

 

Fshati ku gjendet Kulla e Isa Boletinit.U vizitua Kulla, disa gjësende të cilat ishin në Muze me të cilat vet Isa  i kishte përdorur gjatë asaj kohe kur edhe kishte ndërtuar  Kullen.

Fetah Bahtiri para të pranishmëve foli për Kullen dhe gjesendet që ishin në Muze brenda saj.Dy ditë me parë ishte ngritur edhe shtatorja  e Isa Boletinit në Mitrovicë.Kjo shtatore e një njeriu të madhë siq ishte Isa Boletini, sjelli emocione tek shumë qytetarë dhe bashkatëdhetarë duke e kujtuar vepren dhe punen e Isa Boletinit si të madhe dhe të shenjtë e cila sot neve na shërben në të gjitha aspektet e jetës.Nga kjo mërgimtarin Fetah Bahtirin e bëri që ta frymëzoj duke e shkruar  një poezi nga emocionet që kishte për vepren e Isa Boletinit .

Poezija u shkrua po në atë dite dhe u lexua para Kulles së Is Boletinit dhe në prani të aëtarëve dhe mërgimtarëve që atë ditë ishin aty.Poezin e lexoj me një zë të bukur por jo i zakonshem  siq ishte  zëri i Lebibe Zogianit e cila sjelli emocione tek të gjithë.

 

 

 


Te Kulla e Isa Boletinit në Boletin/Mitrovicë

 

AROMË SHQIPTARIE

Sot erdha nga diaspora,

Po festoj që të rrojë Kosova.

Sot erdha nga Suedia

Që të rritet Shqipëria.

Do të festoj edhe në Vlorë

Më 28 Nëntor.

Pas një shekulli lëngimi,

Pas njëqind vitesh mërgimi,

Isa ka ardhur në vatan

Me kobure e xhamadan.

Aromë të këndshme shqiptarie e blini

Po përhap ti, gjeneral Isa Boletini!

Këtu para teje u përkulën beglerë e pashallarë,

Hasan Prishtina, Bajram Curri e Ismail Qemal.

Eu! Sa i madh që qenke, sot gjeneral,

Sikur bjeshkët e Isniqit me mal,

Me flamur buzë Ibrit e Sitnicës,

Zbukuron sheshin e Mitrovicës.

Qenke kthyer e po shikon kah Shala,

Majdanit po i dërgon të fala.

Moti, kur ti këtu ishe i gjallë,

Çlirove Peshter e Pazar.

E sot, gjeneral Isa Beg,

Këtu afër, Ibrin e paske hendek.

Eu tribun! Sa madhështor

Me plis të bardhë, me flamur n`dorë,

Si para njëqind vitesh në Vlorë!

E paske hijeshuar sheshin e qytetit

Me shtatoren nga Durrësi i Detit.

Aromë të këndshme shqiptarie e blini

Po përhap ti, gjeneral, Isa Boletini!

(Fetah Bahtiri Mitrovicë, më 24 nëntor 2012, në ditën

kur këtu u përurua shtatorja e Isa Boletinit)

 

Pas Kulles se Isa Boletinit vizita vazhdoj në Kompleksen Memorial në Prekaz.


Në Kompleksin Memorial në Prekaz

 

Edhe aty të gjithë së bashku aktivistët nga Shoqata e Shkrimtarëv, Artistëve, Krijuesëve ,Shqipetarë  nga Suedija bënë nderime tek dëshmorët e kombit si dhe pran varrit të Adem Jasharit dhe familjes së tij.

Vizita vazhdoi në Kullë e Bajraktarit në Llaushë .Aty ishte një pritje Shqiptare me tradita shqiptare.U fol rreth punës dhe kontributit të kësaj familjeje   që u bë  për Pavarsine e Kosovesë dhe në përgjithesi në qështjen Shqiptare.

 

Në Kullen e Bajraktarit në Llaush

 

Pasi kaloj gjysma e ditës nga këto vizita të gjithë së bashku  drekuan në një Restorant në Deqan për rreth një orë e gjysmë.Nga këtu në drejtim të lapidarit të Sali Qekut dhe Luan Haradinajt .

Edhe ketu u nderuan këta trima me nga një minut heshtje për punen dhe vepren e tyre. Deri në orët e vona e gjithe dita përfundoj kështu me vizita duke e përfunduar ditën me viziten e fundit tek Varri i Ish presidentit tashmë të ndier dr.Ibrahim Rugova.

 

Te Varri i dr Ibrahim Rugoves

 

Një ditë e ngjeshur nga Bashkëatdhetarët tanë nga  Suedija ,Aktivistë nga Shoqata e Shkrimtarëve, Artistëve, Krijuesëve, Shqiptarë, në viziten e parë të këti lloji në Kosovë për nder të 100 vjetorit të Shtetit të Shqipërisë dhe ditës së flamurit kuq e zi i cili u ngrit me 28 nëntorë 1912 në Vlorë.

Vizita e mërgimtarëve vazhdoi diten e dytë apo të nesërmen  në Lidhjen e Prizërenit për të vazhduar më pasë në vlorë dhe Tiranë me 28 nëntorë për nder të kësaj feste kaqe të madhe

 

Pran Lidhjes Shqiptare në Prizrenë e vitit 1878

 

Pasi u vizitua lidhja e Prizerenit duke marr edhe foto të gjithë së bashku, sikurëse në Deqan të gjithë së bashku drekuan në një restorant në Prizeren . Në mbrëmje autobusi morri rrugen drejt  Durrësit për të qendruar në Hotel ku edhe kishin bërë rezervime më herët për të pushuar.

Kështu me lidhjen e Prizerenit perfundoi vizita në Kosovë nga aktivistët ,mërgimtarët nga Shoqata e Shkrimetarëve,Artistëve ,Krijuesëve Shqipetarë” Papa Klementi  XI/Albani” nga Suedija .

Festa kombëtare që i bashkoj me mija bashkëatdhetarë dhe qytetar nga të gjitha anët e botës për të festuar 100 vjetorin e  Shtetit  Shqiptarë

Kjo Vizitë është organizuar nga Shoqata e Shkrimtarëve,Artistëve, Krijuesëve, Shqiptarë në Suedi në bashkëpunim me  Shoqatën  "Nene Tereza" nga Engelholm Suedi.

ËshtË bërë në mënyrë vullnetare për ta nderuar e gjithe popullin shqiptarë ,të gjithë ata dëshmor të Liris që ne gezojm  lirin sot nga ata  dhe për nder të 100 vjetorit të Shtetit Shqiptarë.

Në këtë grup morren pjese kryetari i shoqatës, Hysen Ibrahimi si  dhe nënkryetar si: Fetah Bahtiri ,Qibrije Hoxha ,anëtar dhe aktivist të më hershëm që kontribuan për qeshtjen shqiptare  deri më sot.Pastaj janë:Osman Ahmetgjekaj, Rrahman Rrahmani, Nyqerene Alija, Labibe Raqi, Florije-Lule Bajraktari, Adlije Imeri , Bedri Paci ,Zumer Qupeva, Hajdin Selaci ,Behram Jusufi, Bajram Muharremi,Ramadan Hyseni, Ferit Feka, Iljaz Spahiju, Emin Rrustemi, Shaban Murseli, Mursel Shkupolli, ymer xhemaili,Sadri Mustafa, Adem Ahmeti, Agim Xhinovci , rrustem Bujupi ,Gjevahire Bujupi ,Tahir Llapashtica ,Daut Dauti ,Rashit Gashi, Sulejman Shala, Enver Krasniqi ,Sadat Shkupolli,Jashar Berisha, shyhrie berisha ,Shaban Kelmendi si dhe te tjere që na u bashkangjiten ditëve të vizitës dhe që kishin ardhur edhe më herët në Kosovë.

 

Vazhdimi i vizites në Vlorë dhe Tiranë nga anëtarë të shoqatës së Shkrimtarëve nga Suedija me rastin e  100 vjetorit të Shtetit Kombëtar

Bashkarishtë të pa ndar që nga Suedija ,gjatë gjithë kohës mërgimtarët Kaluan momente emocionuese në Kosovë duke filluar që nga ditët e para me vizita , në familjet e tyre dhe me pas në disa vende historike.

Disa nga të pranishmit që ishin në këtë organizim nuk e kishin përjetuar një ndienjë të till sikurse kësaj radhe që bashkarishtë vizituan vende historike në Kosovë për nder të 100 vjetorit të shtetit shqipëtarë .

Pa dyshim ata ishin kurreshtar që nga dita e parë dhe me pa durim prisnin qdo vizit që bënin në keto vendo qoft ,Kulla, Shtatore , Kompleksi Memorial në Prekaz ,te varri i dr .Ibrahim Rugoves në Gllogjan dhe se fundi  në  Lidhjen e Prizerenit  .

Kështu kaluan katërë ditë në Kosovë duke vazhduar një ditë para 28 nëntorit drejt Durrësit ku edhe kishin sipas agjendes se tyre dhe vendi se ku do të qendrojn me banim.

Atë natë ata shkuan në Durrës në  Hotelin ”Continental ” .Aty ishte parapare që të qendronin dy netë radhazi deri në diten e fundit të kësaj feste për ti dhen fund dhe me pas për tu kthyer në Suedi.

Nata e parë në Hotel kaloj deri në gjysmen e natës duke vallëzuar dhe kenduar të gjithe së bashku me një grup Muzike që biznismeni nga Suedia Halim Hoti  kishte berë kete porosi për nder të 100 vjetorit dhe bashkëatëdhetarëve që ta gezojn sa më mirë kete feste .

Te nesermën të gjithë së bashku me emocione jo të zakonshme u nisen drejt Vlorës ku edhe u festua kjo ditë kaq e madhe dhe kaq e gëzushme , si për bashkëatdhetarët po ashtu edhe vendasit por edhe për të gjithë shqiptarët ku do që jetojn anë e këndë botës.

 

 

 

Pran Banese se Eqrem Bej Vlores në Vlorë

 

Nga turma e njerëzve nuk kishte edhe mundësi të leviznim nga do që ne kishim dëshir të gjithë së bashku që ta vizitojn Vlorën kete ditë dhe ta gezojn kete feste në kete 100 vjetor.

Te rinjë , të reja , nga moshat me të ndryshme , nga vendet me të ndryshme si nga vendi po ashtu edhe jasht vendit dhe nga evropa e bota që kishin ardhur për tu bashkuar kësaj feste të madhe ku me 28 nëntorë të vitit 1912 Ismail Qemaili së bashku me shumë patriot shqipëtarë si Isa Boletin e shumë të tjerë ngriten flamurin Kuq e Zi dhe shpallen Shtetin Shqipetarë të Pavarur.

Pra që nga ajo ditë Shtetit Shqipetarë mbushi 100 vjete pavarësi .Kjo ditë u festua shumë në gjithë boten jo vetem në shqipëri e Kosovë.

Për ti nderuar të gjithë ata që punuan ,sakrifikuan, u flijuan për kete ditë të madhe edhe bashkëatdhetarët nga Suedija bene një sakrific për nder të  kësaj dite .Ata udhëtuan nga Suedija e largët për tu bashkangjitur turmave të mëdha në Vlorë e Tiranë dhe për të kremtuar festen kombëtare.

Nga Vlora në Tiranë në diten e fundit nga vizita me  bashkëatdhetar nga Suedija

Një dite pas 28 nëntorit , në Tiranë.

Vizituan Muzeun Historik Kombëtarë dhe në kete rast disa nga ky grup u takuan edhe me prof.dr.Luan Malltezin drejtor në kete Muzeum.Kryetari i Shoqatës së Shkrimetarëve ,Artistëve ,Krijuesëve Shqiptarë nga Suedije, Hysen Ibrahimi së bashkue me nënkryetaren Qibrije Hoxha ,prezantun punën e mërgimtarëve dhe i dhuruan një liber Muzeut Kombëtarë ”Thesari Kombetare 1” liber ky që u nxorr nga grupi punues i  kryesisë së SHSHAKSHS

 

Me këtë rast, në shenjë simbolike, mbollën në një parcellë para Muzeut, 100 rrënjë lule, të cilat i kishin sjellë posaçërisht, nga qytetet e vendbanimeve të tyre, në Suedi

Edhe kjo ditë ishte mjaft e ngjeshur me disa takime të një pas njëshme mes vendorëve dhe mërgimtarëve nga Suedije, duke i prir Kryetari i Shoqatës me nënkryetaren e SHSHAKSHS zonjen Qibrije Hoxha dhe me disa të tjerë gjat kësaj ditë feste më 29 nënorë në Tiranë.

Pas takimit me drejtorin e Muzeut dhe mbjelljes së 100 luleve si simbolk për nder të 100 vjetorit ,krysija e Shoqatës së Shkrimtarëve nga Suedija vizituan edhe armët  luftarake  të Gjergj Kastriot Skenderbeut ,të cilat ishin sjell nga Austria në Muzeun Kombëtar për 100 vjetorin.Ndryshe

 

Para Muzeut Kombetare ne Tirane para se te fillojn te bjellin 100 rrenje lule ne shenje simbolike

Edhe kjo dite ishte mjaft e ngjeshur me disa takime tenje pas njeshme mes vendorve dhe mergimtareve nga Suedije, duke i prir Kryetari i Shoqates me nenkryetaren e SHSHAKSHS zonjen Qibrije Hoxha dhe me disa te tjere gjat kesaj dite fste me 29 nenor ne Tiran.

Pas takimit me drejtorin e Muzeut dhe mbjelljes se 100 luleve si simbolk per nder te 100 vjetorit ,krysija e Shoqates se shkrimtareve nga Suedija vizituan edhe mjetet luftarake me te cilat Skenderbeu kishte luftuar ne kohen kur ishte dhe qe tani ato ruhen ne Muzeun e Austris por per nder te 100 vjetorit i kishin sjellur ne Tirane. Edhe aty ishte nje emocion i pa pershkruar duke e pare shpaten me te cilen Skenderbeu luftoj .

Shpata Origjinale me te cilen luftoi Gjergj Katrioti  Skenderbeu

 

Armët origjinale me të cilat luftoi Gjergj Katrioti  Skenderbeu

Nga këtu ,bashkëatdhetarët vizituan Galerin e Ikonave ,Kornografis ,kështu e quajtur .Nga këtu kuptuam se Shqipëria ishte organizuesi më i madh i Ikonave .Kishat në vitin 1967 kishin shumë Ikona ,duke i konsideruar si objekte Arti.Ishin  mbledhur dhe ishin  vendosur në një arkiv të madhe dhe tani Shqipëria llogaritet të jetë ndër organizuesit më të mëdhej të Ikonave.Pra në këtë Muze ishte grumbulluar një grup i Ikonash dhe librash që flasin  rreth fes  ortodokse .

Pas vizites së Muzeut Kombëtar , e gjithë koha dhe takimet ,përjetimet që kishin mërgimtarët u kurorëzuan me takimin në kryeministrin e Tiranës me prof.dr.Sali Berishen ,kryeministër i Shqipëris .

Takimi me kryeministrin ishte kurorëzimi i vizitës së gjithë asaj që u përjetua për nder të 100 vjetorit .Të gjithë u ndjen të privilegjuar me rastin e këti takimi historik për krijuesit Shqiptarë.

Takimi mes  kryeministrit Sali Berisha dhe anëtarëve të Shoqatës së Shkrimtarëve nga suedija


Në fillim pasi u përshendet më qdo njërin duke ja zgjatur dorën me ngrohtësi ,kryeministri Sali Berisha uroj mirëseardhje ,kryetarit Hysen Ibrahimi si dhe të gjithë anëtarëve të Shoqatës së Shkrimtarëve nga Suedija .Pasi uroj mirëseardhje shprehet:" Gëzohem shumë që keni ardhur në kete ngjarje që vjen njëher në 100 vjet dhe që festuam më të bashkuar se kurr të gjithë shqiptarët.

Pas kësaj hyreje nga kryeministri morri fjalen ,Hysen Ibrahimi kryetar i SHoqatës i cili prezantoj punen dhe veprimtarin e mërgatës shqiptare për Suedi.

Fjala e Hysen Ibrahimit para kryeministrit :"Ju falenderoj për kohen i nderuari kryeminister, që keni ndar për ne dhe që pranuat  një takim të me ne me rastin e 100 vjetorit të Pavarësisë Kombëtare .Jam i emocionuar dhe jam krenar që në kete 100 vjetor kemi në krye dr.Sali Berishen si kryeministër ”.Më pas Hyseni vazhdon:”Unë si kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve, Krijuesëve Shqiptarë ”Papa Klemeti XI Albani”,nga Suedija së bashkue më anëtarët e saj kemi ardhur që të  urojm 100 vjetorin e Pavarësisë së Shtetit Shqipëtar ,duke ju uruar i nderuari kryeministër sukseset më  të mëdha në punën tuaj "

"Që nga hapja dhe fillimi i Shoqatës kemi botuar mbi shtatëdhjetë libra, ndër to është libri "Thesari Kombetare l" që unë kam sjalle një kopje për ju dhe do tua jap me shumë kënaqësi” ”.Përveq "Thesarit Kombëtar", kryetari Hyseni i dhuroj edhe librin e Fetah Bahtiri“Dritë Ngrohtësi Optimizëm “Libër dokumentarë për shkollën shqipe në strehimoren Svenshogen, Suedi 1991-1994 si dhe “Mërgata “për arsimin në vendlindje nga Hysen Ibrahimi.

Këto ishin fjalët e kryetarit Hysen Ibrahimi , më pas kryeministri ia ktheuduke falenderuar për librat e dhuruara duke u shprehur:"Ju përgëzoj për kete punë të madhe që ju bëni në mërgim për të ruajtur ,kulturën,Gjuhën ,është jashtëzakonisht punë për tu qmuar ”.”Evropa bëhet gjithnjë më e vogël por duke u  pasuruar me kultura të ndryshme të të gjithe kombëve  .Populli ynë ka një tradit dhe një kulturë shumë të pasur ,andaj ne duhet ta ruajm, ta zhvillojm ta paraqesim ,ta tregojm ”.Kryeministri vazhdon duke then se ”ne shqiptarët identitetin e kemi në kultur,gjuhë sepse gjuha është e lidhur me kulturën.Ne jemi një komb ,kemi një gjuhë e cila është themeli i të gjitha krijimeve kulturore, andaj është edhe shumë e rendësishme që ju bëni përpjekëje për të ruajtur kete ku edhe keni hapur shoqatën për ti ruajtur këto por edhe duke botuar libra”

Pas kryetarit Hyseni ,para kryeministrit foli edhe ish deputetja  Qibrije Hoxha.

Fjala e ish deputetes dhe nënkryetarës në Shoqatën e Shkrimtarëve, Artistëve, Krijuesëve, Shqiptarë në Suedi me kryeministrin Sali Berisha.

"Inderuari kryeminister, jam e bekuar që kisha mundësin që ta kryej obligimin tim kombëtar, por edhe familjar duke dhënë kontributin tim për qështjen e Kosovës ,të jam zedhënëse jo vetem e presidentit Ibrahim Rugova për dhjetë vjetë por edhe zedhënëse e  juaja.Ne kemi pasur aktivitete të ndryshme , me forma të ndryshme organizimi edhe pse ne ishim një komunitit shumë i vogël në krahasim me vendet tjera evropiane por ishim komunitieti më i organizuar në evrop” .Më tej Qibrija shton:”Fal bashkëpunimit që kemi pasur mes vete, dhe si i till ka qenë institucional dhe asnjëher nuk kemi vepruar në mënyr jo institucionale” .

”Ne jemi institucionalist të fort të gjithë, falë sukseseve që kemi pasur unë pata nderin edhe  falë rekomandimeve të miqve të mi isha edhe deputete e Kuvendit të  Kosovës  .Jam e nderuar që jam para jush , është kënaqësi e veqant dhe sigurisht , që do të jete një kujtim i cili do të më percjell gjithë jeten time”.

“Jam edhe krenare që pata fatin të ju përfaqësoj juve në atë pjesë të skandinavis ,duke deshmuar para të tjerëve  se jemi një popull i vjetër , jemi të qytetëruar, ku edhe femra tona dinë të punojn dhe ka një respekt jashtëzakonisht të madh nga kolegët meshkuj.Me kete arritem ti thyejm paragjykimet të cilat kane ekzistuar në Suedi nga lobi jashtëzakonisht i rrezikshem serb”.Per kete më tej në fund të fjalis shton Qibrija duke thenë se ndjehem mirë dhe jam krenare e privilegjuar , e lumtur që pata rastin të ua them juve këto fjalë.Ju falenderoj për gjithë mbështetjen edhe pse ne dim që kemi pas mbështetje nga ju”.

”Kemi pas edhe me ambasaden e Shqipëris kontakte ku ne e kemi konsideruar sikurse ambasaden e Kosovës deri në hapjen e ambasadës së Kosovës në Stokholm dhe ndjehem shumë mirë faq e bardh që ju na pranuat .Vet prezenca e jonë me ju sot deshmon se kemi bërë një punë të mirë ,sa kemi ditur dhe kemi pasur mundësi.Edhe njeher faleminderit shumë i nderuari kryeministër ”.Keshtu u shpreh Qibrije Hoxha gjat takimit me kryeministrin Sali Berisha në Tiranë për nder të festes së 100 vjetorit .

Pasi përfundoj fjalimin e saj Qibrije Hoxha, kryeministri ia kthen duke thënë :”Ju falenderoj për prezencen tuaj këtu ,për kontribut ,së bashku me bashkëpuntor në mbrojtjen e qështjes kombëtare ,qështjes së drejt, në promovimin e vlerave të Kombit nga zonat më të zhvilluara të botës siq është Suedija dhe gadishulli skandinav në terësi. Në angazhimin tuaj dhe të miqve tuaj në nder të kësaj feste për 100 vjetorin ,mënyra e përzgjedhur e juaja është mënyra më e rendësishmja. Nuk ka diskutim se ato që mbesin nga keto festime ,librat mbesin.Ju keni zgjedhur menyrën më të menqur ,më të goditur që ne kemi pasur nevoj dhe kemi nevoj tani  .Merendësi që tani ne jemi të lir, kjo është me rendësi  u shpreh kryeministri ,duke thënë krejt në fundë , jemi të lir tani  dhe po ndërtojm liri”.

Me kete fjalim nga kryeministri përfundoj e gjithë vizita në Shqipëri nga anëtarë të Shoqatës së Shkrimtarëve ,Aartistëve, Krijuesëve ,Shqiptarë nga Suedija për nder të 100 vjetorit të Shtetit Kombëtar .

Pas këti takimi të pa harruar për krijuesit Shqiptar me kryeministrin Sali Berisha dhe pas vizitës Në Kosovë e Shqiperi ata të gjithë u kthyen me plot mbresa, kujtime, emocione ,frymëzime drejt Suedis nga edhe kishin ardhur për të festuar një festë kaq të madhe siq ishte 100 vjetori .

Ishte një rrugë e gjatë dhe jo e lehtë për të gjithë ata mërgimëtar që nga shumë vende të botës morren rrugën drejt Shqipëris për të festuar të bashkuar më shumë se kurr më parë.

Festuan së bashku sepse ishin janë dhe shqiptarët do të mbesin shembull për të mirë që gjithmon i dulen ”Zot”Atdheut të vetë në situata shumë të vështira duke bërë të pamunduren të mundëshme  vetëm e vetëm që ta gëzojm këtë ditë siq ishte 100 vjetori i Pavarësisë së Shtetit Kombëtarë .

 

 

Mjafton nje perkthyes

 

Mjafton nje perkthyes

Nga Sami Milloshi

Rasti e solli te me ftojne te perkthej ne nje gjyq ne Lincoln te shtetit te Nebraskes, ne SHBA. Kurre nuk me kishte shkuar ndermend se do te mund te merresha ne jeten time me nje gje te tille. Zyrtari qe me rekrutoi mua te bej perkthimin ishte nje hispanik me mbiemrin Escobar. Shume korrekt me te gjitha procedurat me caktoi daten dhe oren kur duhej te paraqitesha ne sallen e gjyqit ne rolin e perkthyesit. Rashe dakord me agjenden qe vendosi ai. Nje dite para se te zhvillohej gjyqi, zoti Escobar me con nje E- mail dhe me pyet se cfar dialekti te gjuhes shqipe dija une, cfar dialektesh fliten ne emigracionin shqiptar ketu ne Amerike dhe pyetje te tjera te kesaj natyre. Duket zoteria ishte futur ne Internet dhe me shume ishte dalldisur se sa ishte kthjelluar nga informacionet e lexuara, edhe ato, jo rralle te shkruara rroma per toma. Ndjeva nje lloj fyerje sepse ai me kishte rekrutuar dhe tashme po luante rolin e skeptikut qe po vinte ne dyshim njohurite e mija per shqipen. Atehere vendosa te dal pak nga vetja dhe t'i jap nje hither dyshimeve te Escobarit per shqipen time. I them ne Anglisht qe te mos behej merak fare per dialektin qe di une,sepse nuk kam per te lene asnje fjale te bjere ne toke pa e perkthyer. Per shaka , i thashe se ne gjuhen shqipe, per fjalen "girl",( vajze) per shembull, ka nja pese a gjashte variante qe une i dija edhe me harte te Shqiperise se ku fliteshin...

Cfar kishte ndodhur? Gruaja qe une do te perktheja ne gjyq ishte nje kosovare e ardhur ne vitin 1999. Ajo kishte rrahur keq femijen e saj adoleshent dhe komshija qe e kishte perjetuar ngjarjen kishte njoftuar policine. Kjo ishte e gjitha Ligjerisht quhej abuzim me femijen. Zoti Escobar na ftoi te dyve dhe une perktheva nga Anglishtja ne Shqipe per zonjen ne fjale akuzen me te cilen do te perballej ajo ne gjyq. Pasi u bind se zonja e mori vesh akuzen, zoti Escobar na njoftoi nje date tjeter kur ne te dy se bashku, gruaja kosovare si e paditur dhe une si perkthyes do te duhej te gjendeshim ne sallen e gjyqit. Escobari shkoi ne pune te vet, ndersa ne te dy po vazhdonim te bisedonim rreth ngjarjes, pra rreth rrahjes qe i kishte bere ajo se bijes. " Asht her e par mor burr qe rrahi une vajzen, kurre s'e kam ba ma pare." thoshte gruaja. Dhe pastaj shtonte:" Po na shqyptart jem gjakxehte." Dhe une ia ktheja:" Po tash nuk duhet me harrue se jemi n'Amerike e duhet me u sjelle me gjak te ftofte me femijte..."

Erdhi edhe dita e gjyqit. Pak para se te fillonte gjyqi, ne korridorin e gjykates me prezantohet nje burre kosovar. Me tregon se kohe me pare ishte ai qe ishte marre me ate gjyq, por per shkak se kishte qene i semure nuk kishte pase mundesi te paraqitej. Sot, jam rekrutuar une, i them, jam i ftuar ligjerisht ketu. E verteta eshte se ai, pasi bisedoi me zotin Escobar, i pohoi gruas se nuk kishte tager ligjor te ishte perkthyes ne ate gjyq . U ndame miqesisht dhe ai iku ne pune te vet. Mjafton nje perkthyes, i thashe une atij , nuk ka nevoje per dy. "PO", tha kosovari, ndersa po zbriste shkallet e gjykates.

Gjyqi mbaroi. Gruaja u detyrua te paguaje nje gjobe per abuzimin qe i kishte bere vajzes se vet. Dhe kaq. Po mua edhe sot me mbeten ne mendje disa pyetje. Pse Escobari me pyeti per dialektet e shqipes? Ishte vete kurioz , apo dikush tjeter e detyroi te behej kurioz? Gruaja ishte nga Kosova dhe une isha nga Tirana. Qe te dy shqiptare. Qe u morem vesh per bukuri. Pse duhej qe dikush te na futej ne mes dhe te na fuste ne "sherr" se gjoja ,per shkak te dialektit, edhe mund te mos merreshim vesh? A ishte ky thjesht nje problem gjuhesor, apo ishte dicka me shume, te them, nje problem i normave morale ne nje shoqeri te qyteteruar? Pse ajo grua qe ka me shume se nje dekade ne Amerike nuk di Anglisht dhe, tjetra, a di femija e saj Shqip?

Keto pyetje dhe vete ngjarja e mesiperme me kane ardhur ndermend vetem kete jave te festimeve te 100 vjetorit te pavaresise.Edhe mund ta kisha harruar. Edhe mund te mos kisha shkruar as nje rrjesht per te. Por, me dhemb kur shoh se femije te shqiptareve te Kosoves, nga ata qe jane lindur ne Amerike pas luftes ne Kosove, dijne fare pak, per te mos thene aspak gjuhe shqipe.

Me ate shqipe qe u meson,( aq sa u meson femijeve te vet) ajo gruaja per te cilen perktheva une ne gjyq, eshte pothuajse e sigurt se asnjeri prej tyre nuk do te behet perkthyes nga Anglishtja ne Shqip dhe anasjelltas. Ata femije do ta dijne Anglishten shkelqyeshem, dhe ne fakt e dijne, por po e humbasin ose do ta humbasin gjuhen e nenes, shqipen. Sepse, mund te ndodhe, si ne rastin qe pershkrova, qe nena jo vetem nuk ia meson shqipen, por madje edhe e rreh "shqiptarisht" me luge druri...

Atehere cfar duhet te bejme? Ne projektet tona madhore, sic e kane permendur edhe autore te tjere, gjuha shqipe duhet te zere kreun e vendit. Ka ardhur koha te kete nje projekt madhor kombetar dhe te mos merremi me cicmicet dhe vogelsirat qe e burgosin viganin e madh, gjuhen qe e ka mbajtur gjalle kombin. Te mos harrojme gjithashtu se jetojne miliona shqiptare ne emigracion. Ata kane nevoje per nje ndihme reale dhe vetem nje projekt madhor do te bente te mundur qe gjuha shqipe te ishte katalizatori me vital i Bashkimit Kombetar. Ata qe perhapin valet e albanofobise si skeptike ,(sic ishte Escobari me shqipen time ) harrojne nje gje shume te rendesishme : te gjitha idete shqiptare qe artikulohen sot per integrim ne Europe,nuk mund te pengohen se nuk mund te pengohet metabolizmi perfekt i Gjuhes Shqipe. Sepse Shqipja nuk eshte as e vogel dhe as e madhe. Ajo eshte e mjaftueshme per te mos vdekur, eshte e mjaftueshme per te rilindur nga hiri, eshte e mjaftueshme per te qene ne paqe me veten e vet dhe me gjuhet fqinje qe e rrethojne.Ajo eshte e mjaftueshme per t'u perkthyer nga nje perkthyes nga te gjitha dialektet. Te tjeret i kane avionet e sofistikuar, nendeteset nukleare e te tjera pasuri te keasj natyre. Arma jone nukleare eshte gjuha te ciles i jemi shume borxhlinj. Te gjithe pa perjashtim, qe nga Presidenti e kryeministri i vendit e deri tek ata vogelushet e Pukes qe ende e kalojne me kembe lumin te shkojne ne shkolle. Sic na e tregon Youtube...

 

 

Kadri Tarelli: HOMAZH MËSUESIT MUZEMIL OSMANI

 

Durrës më 29. 11. 2012.

“Jeta, nëse di ta përdorësh, zgjat shumë”

Stendal

HOMAZH MËSUESIT MUZEMIL OSMANI

“Qytetar Nderi” i Durrësit


Pas një sëmundje të rëndë e të rrallë, para pak kohësh u nda nga jeta mësuesi Muzemil Jasin Osmani. Ai ka lindur në Vlorë në vitin 1948. E kështu mund të quhet vlonjat, po Muzemili thoshte me krenari: “Më pëlqen ta them me mburrje, se rrënjët i kam në Çamëri, në Kuç, pesë kilometra larg nga Gumenica. Sëbrendëshmi kam një ndjenjë malli e krenarie për tokën e të parëve”. Familjarisht u vendosën në Shqipëri në fund të vitit 1944. Një fat tragjik si i të gjithë popullsisë çame, që u shpërngul me forcë nga trojet e veta stërgjyshore e shekullore, si rezultat i politikës shumëvjeçare greke mbi spastrimin etnik.

Muzemili botuesi i talentuar, shoku dhe miku ynë, mësuesi, studjuesi, hartuesi dhe hartuesi i mbi 30 librave për matematikën, kaloi një jetë e tërë punë pa zhurmë e bujë, në shërbim të mësimit dhe edukimit të brezave. Ai është i tepër i njohur në rrethet arsimore dhe shkencore të Durrësit, por edhe në të gjithë vendin. Me veprat e tij u mirëprit dhe u respektua nga të gjithë mësuesit, veçanërisht të matematikës, ca më shumë nga nxënësit e shkollave, pse jo edhe nga pasionantët e matematikës, sepse u bënë shumë vite që kanë nëpër duar librat e tij.

Për këtë kontribut kaq të çmuar në shërbim të shkollës dhe të arsimit, Bashkia e Durrësit më 6 Mars 2012, e nderoi mësuesin Muzemil Jasin Osmani me titullin “Qytetar Nderi” i Durërsit, pikërisht në prag të ditës së “Shenjët të mësuesit”. Motivacioni: “Për konsideratën dhe respektin e fituar nga puna e tij e palodhur në fushën e arsimit, ku falë artikujve dhe botimeve të shumta ndikoi fuqishëm në rritjen e cilësisë në shkollë”. Ishte në një vlerësim i merituar për një punonjës arsimi si Muzemili, që treti jetën për matematikën, shkollën dhe arsimin.

Muzemili e nisi udhën e shkrimeve që në rini, këtu e tridhjetë vjet të shkuar, me artikuj në revista shkencore. Pavarësisht nga vështirësitë, etja për dije, dashuria për librin, përvoja e gjatë si mësues, e çoi në botimin e librit të parë “Matematika e Mrekullive dhe të Fshehtave” në vitin 1996, e për të vazhduar me “Pitagora dhe Arkimedi”, “Jetë për Matematikën”, e deri në kohët e fundit me librat, “Nëpër olimpiada të Europës”, e për t’u plotësuar me tekste mësimore shkollore të ciklit 9-vjeçar. Është frut i një investimi të kahershëm, i bërë që në moshë të re, kur kalonte orë të tëra duke zgjidhur ushtrime dhe problema, apo duke harxhuar ato pak para për të blerë revista dhe libra matematike.

Të hysh në oborrin e “Mbretëreshës së Shkencave”, ca më shumë të ngjisësh  shkallët e këtij “Pallatit mbretëror”, nuk është e lehtë e as shaka. Së pari duhet guxim, e pastaj të tjerat me rradhë, vullnet, deshirë, durim, kulturë, punë e mësëshumti mundim, e për t’u shtyrë më tej, edhe kultura e të shkruarit bukur. Të hartosh dhe të botosh kaq shumë, për më tepër në fushën e matematikës është një pasuri e gur i çmuar në mëndimin pedagogjik Shqiptar, pse jo edhe një sakrificë njerzore. Prandaj Myzemili, u vlerësua nga të gjithë mësuesit, kolegët, nxënësit, prindërit dhe qytetarët, e deri tek profesorët e matematikës në Universitet. Vetiu lind pyetja: Ç’ forcë e shtynte për sakrifica kaq të mëdha? Është entuziazmi për jetën, përkushtimi për punën, humanizmi dhe dashuria për nxënësit, veçori që Myzemilit i kishte pakursim.


Shpirti idealist, dhe detyra e misionarit të dijes, është edhe një tipar i fshehur, apo i heshtur tek mësuesit, por pak me tepri edhe tek Myzemili. Ishte detyra fisnike që e shtynte për të dhënë e thënë gjithçka, për brezin  e ri, që të bëhen më të ditur, më të zotë dhe më të mirë, si qytetarë që t’i shërbejnë arsimit dhe kombit. Përvoja e gjatë disa vjeçare, si mësues matematike nëpër fshatrat e Mirditës e të Rrogozhinës dhe në disa shkolla të qytetit të Durrësit, ishte një mundësi më shumë për të trajtuar materialin e teksteve dhe librave, me ngarkesën dhe fjalorin e moshës, pa lënë pasdore metodikën e mësimnxënies. Myzemili me mjeshtëri artistike, u tregoi lexuesëve dhe sidomos të rinjëve, se pas atyre shifrave, teoremave dhe formulave të ftohta, qëndron një histori e tërë jete, përpjekje shekullore e mbushur me sakrifica, mundime, dështime dhe fitore. Myzemili ka merita të veçanta, sepse përcjell te shkollarët e rinj përvojën e brezave të matematikanëve, duke theksuar se “Mretëresha matematikë”, nuk është kaq e egër sa duket.

Ndërmarrje e vështirë të analizohen të gjithë librat e botuar nga Myzemili. Janë specialistët, mësuesit dhe nxënësit në mbarë shkollat e Durrësit, por edhe brenda e jashtë vendit, ata që gjykojnë, shprehen e japin vlerësimin maksimal. Njëri më cilësor se tjetri. Theksojmë në veçanti vlerat e librave me ushtrime e problema që janë dhënë nëpër olimpiadat botërore të matematikës, kjo në ndihmë të talenteve që konkurojnë. I dobishëm për të rinjët, është  jetëshkrimi për kollosët më të mëdhenj të të gjitha kohrave, në librin ”Jetë për Matematikën” i kompozuar me finesë, aq sa mund ta quajmë një enciklopedi të vogël të matematikës. Me të drejtë Prof. Dr. Aleko Minga në parathënien e këtij libri thotë: “Është një mozaik i këndshëm, gurët e të cilit janë qëmtuar me kujdes nga visaret e matematikës”. Kjo shkencë, me harmoninë dhe magjinë që mban në gjirin e saj, po të dish ta njohësh e ta dashurosh, të frymëzon për gjëra të mëdha e të bëhet e afërt, e shtrenjtë dhe e bukur si poezia, muzika, piktura, skulptura, artitektura.

Mësuesi me “shpirt rebel”, shumë vite punë larg shtëpisë, disa herë e ngriti zërin sepse nuk u pajtua me vuajtjet dhe mundimet, ndaj edhe librat e tij nuk lejoheshin të botoheshin. Vetëm pas viteve të demokracisë, ata e panë dritën e publikimit. Vitet e fundit veç studimeve, Muzemili i’u kushtua fushës së botimeve, duke hapur shtëpi botuese, ku vendi kryesor e zenë librat për matematikën. Ai asnjëherë nuk u kënaq me çka kishte arritur. Kërkonte e përpiqej për të përsosurën, për t’ua trasmetuar të rinjëve.

Me ndarjen para kohe nga jeta, Muzemili do t’u mungojë familjes e fëmijëve të tij. Do t’u mungojë miqëve e shokëve, kolegëve dhe nxënësve të shumtë në mbarë vendin, por vetëm fizikisht, pasi emrin dhe librat e tij do t’i kenë kurdoherë në dorë, në tavolinë e punës dhe në raftet e bibliotekave.

Jeta dhe veprimtaria e Muzemilit është një model qytetarie për t’u patur lakmi e për t’u ndjekur nga të rinjtë. Vepra, e bën që emri i tij të kujtohet me mirënjohje dhe të mbetet i përjetëshëm për brezat.

Kadri Tarelli

Durrës

 

 

Pierre-Pandeli Simsia: Zoti e bekoftë Kombin Shqiptar, Zoti e bekoftë Amerikën

Zoti e bekoftë Kombin Shqiptar, Zoti e bekoftë Amerikën

Nga Pierre-Pandeli Simsia

Në New York u festua madhështore 100 vjetori i Shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë dhe ngritja e Flamurit Kombëtar Shqiptar përkrah Flamurit Amerikan

Përgatitjet e shqiptaro-amerikanëve për të festuar madhërishëm 100 vjetorin e shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë në qendër të Manhattanit gjigand, në zemrën e kryeqytetit të botës dhe fjalës së lirë, në New Yorkun marramendës, llamburitës, në SheshinTime Square të famshëm, në atë shesh që është kryeqendra e milionave turistëve të shumtë, sheshi ku festohet madhërishëm ndërimi i viteve, u realizuan me suksesin dhe madhështinë më të madhe që kemi parë ndonjëherë, bashkimi i shqiptarëve nga vende dhe troje të ndryshme...
Nuk e kishim parë asnjëherë Time Square-n me kaq shumë bashkatdhetarë të ardhur për të festuar festën e madhe të pavarësisë, sa ç'e pamë atë të mërkurë më 28 nëntor, 2012. Dhjetëra mijë shqiptarë kishin mbushur plot e përplot sheshin.
Sado që të shkruhet për atë atmosferë kaq festive e të gëzueshme, nuk mundem dot të përshkruaj ndjenjat, emocionet, gëzimin, përlotjen e gjithë motrave dhe vëllezërve të një gjaku që kishin mbushur plot atë shesh.
Ditën e mërkurë, 28 Nëntor, 2012 qendra e New Yorkut, u vesh kuq e zi; për disa orë me radhë ishte qendra e shqiptarëve. Gëzime, brohorima, përqafime, këngë, valle popullore shqiptare, shpalosje flamujsh të shumtë shqiptarë dhe amerikanë në qiellin njujorkez... kjo ishte atmosfera festive e datës së shënuar 28 nëntor.
Dy gëzime, dy festime në dy sheshe të ndryshme të New Yorkut për të njëjtin qellim; për të ngritur Flamurin Kombëtar Shqiptar në sheshin Bowling Green dhe për të shkuar më pas në Time Square.
Në sheshin Bowling Green, që ndodhet pranë Bashkisë së New Yorkut, tashmë është bërë traditë disa vjeçare që çdo 28 Nëntor të bëhet ceremonia e ngritjes së Flamurit Kombëtar Shqiptar i cili valëvitet përkrah Flamurit Amerikan dhe qendron për pesë ditë resht.
Ajo ceremoni që në nismën e saj të parë edhe këtë vit u organizua nga Akademia Shqiptare Amerikane e Shkencave dhe Artit, Instituti Shqiptaro-Amerikan "Gjergj Kastrioti, Skënderbeu", në bashkëpunim me Fondin e Përbashkët Shqiptar me seli në New Jersey dhe Shoqata Shqiptare "Hasan Prishtina", Waterberry, Connecticut.
Qindra bashkatdhetarë me veshjet kuq e zi dhe me flamuj shqiptarë në duar u mblodhën në sheshin Bowlen Green.
Në tribunën e improvizuar pas fjalës përshëndetëse nga drejtuesit e programit, u mbajt një minutë heshtje në kujtim të gjithë patriotëve dhe atdhetarëve shqiptarë që në këto 100 vjet kanë dhënë kontributin e tyre për çështjet e mëdha të Kombit Shqiptar.
Më pas përshëndetën zotërinjtë: Mark Gjonaj, Anëtar i Ansamblesë së New Yorkut, Dritan Mishto, Konsull i Shqipërisë në New, York, Fatmir Zajmi, Konsull i Kosovës në New York, Prof. dr. Skënder Kodra, Kryetar i Akademisë Shqiptaro-Amerikane të Shkencave dhe Artit, Rrape Ruci, President i Institutit "Gjergj Kastrioti, Skënderbeu", Z. Pikolo, Përgjegjës dhe mirëmbajtës i Parkut në Sheshin Bowling Green, Kryetari i Shoqatës "ÇAMËRIA" Prof. Sali Bollati, Musa Paçuku...
Në fillim u ekzekutua Himni Kombëtar Amerikan dhe më pas, nën tingujt e Himnit Kombëtar Shqiptar, u ngrit Flamuri Shqiptar nga Dafina Domerolli dhe Drilon Veliu.
Ato çaste ishin edhe më emocionantet.
Aktori i talentuar Astrit Sulo, me ndjenjë dhe me talentin e tij prej artisti recitoi vargje poetike të krijuara nga ai vetë për Flamurin tonë të shenjtë.
Edhe bashkatdhetari tjetër, Destan Demo, recitoi vargjet e tija "Krenar të jesh Shqiptar.
Vogëlushi Adem Kaliqi nga Fondi i Përbashkët Shqiptar, i veshur me kostume kombëtare shqiptare, emocionoi të gjithë të pranishmit me zërin e tij të fuqishëm kur këndoi këngët: "O sa mirë me ken shqiptar" dhe "Këngë për Adem Jasharin"
Dy grupe të ndryshme valltarësh, të gjithë të rinj në moshë, interpretuan vallen e mirënjohur "Festë të Madhe ka sot Shqipëria" dhe vallen me motive çame, nën tingujt e këngës së mirënjohur "Turman kuqe"
Në fund u bë edhe prerja e tortës së madhe që kishte pamjen e flamurit tonë kombëtar, fusha e kuqe dhe në mes shqiponja dykrenore e zezë, e përgatitur nga "Black Eagle, Energy Drink".
Komunitetit tonë në atë festë iu bashkuan edhe turistë të shumtë, meqenëse aty pranë ndodhet edhe bualli i famshëm... aq i lakmuar për turistët e shumtë, për ta prekur dhe për të dalë fotografi në të.
Kështu përfundoi ceremonia e ngritjes së flamurit tonë në Sheshin Bowling Green për të shkuar më pas në Sheshin e famshëm Time Square.
Pjesëmarja e shqiptarëve, gëzimi, festimi i 100 vjetorit të Shpalljes së pavarësisë në Time Square, dë të mbahet mend për shumë kohë të gjatë.
Është për t'u vlerësuar dhe për t'u falenderuar, Bashkia, Policia e New Yorkut, për ndihmën dhe kontributin e saj të madh që dhanë duke na lejuar të festojmë në atë shesh, si edhe për regullin e tyre korrekt që treguan.
Falenderojmë popullin e kulturuar amerikan, si edhe turistët e shumtë në shesh, që jo vetëm na përkrahën, por edhe u bashkuan me ne për të festuar.
Shoferët dhe pasagjerët e makinave të shumta që lëviznin rastësisht në rrugët anësore të sheshit, na përshëndesnin dhe na uronin në të njëjtën kohë.
Kështu u mbledhshim përherë me njëri tjetrin në festa dhe në gëzime.
Rroftë 28 Nëntori.
Rroftë 100 vjetori i Shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë.
Zoti e bekoftë Kombin Shqiptar.
Zoti e bekoftë Amerikën.

 


Faqe 67 nga 116

Newsflash

 

Ekspozitë botërore e Kukullave


Në fillim të tetorit 2012 do hapet në Higashikagava (ishull në Japoni) Ekspozita e Dytë Botërore e Kukullave. Aty do ekspozohen 1000 kukulla nga 40 vende të Afrikës, Azisë, Evropës Qendrore dhe Amerikës së Jugut.

Për traditë kukullat do paraqiten në stenda sipas vendeve me njoftime të pasura për historinë, lidhjet ndërmjet Japonisë dhe vendeve nga vinë kukullat, kukullbërës, harta, libra me kukulla, ushqime të shijshme ekzotike dhe muzikë të atyre vendeve.

Koleksioni i tanishëm është pasuruar me 20 kukulla nga Shqipëria, që i ka sjellë miku ynë Bardhyl Selimi.

Higashikagava njihet si qyteti i kukullave, aty ka një teatër kukullash me shumë prestigj që çdo vit në mars dhe tetor zhvillon festival me kukulla. Ky i marsit është Hinamatsuri kur njëqind banesa tregojnë kukullat tradicionale japoneze në dritaret e tyre. Kukullat e ekspozuara në tetor vinë nga jashtë vendit dhe janë folësit e Esperantos që ndihmojnë për t’i mbledhë ato.

Raporton Etsuo Miyoshi,

kryetar i Shoqatës së re turistike të Higashikagavës

Na dergoi për botim

Bardhyl Selimi