Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home
Debattartiklar


Kristjan Gj. DUKAJ :TË RINJTË SHQIPTARË NGA MALI I ZI, GJITHNJË E MË TË INTERESUAR PËR TË VAZHDUAR SHKOLLIMIN UNIVERSITAR

TË RINJTË SHQIPTARË NGA MALI I ZI, GJITHNJË E MË TË INTERESUAR PËR TË VAZHDUAR SHKOLLIMIN UNIVERSITAR


Kristjan Gj. DUKAJ

Të rinjtë shqiptarë nga Mali i Zi, viteve të fundit janë gjithnjë e më të interesuar për të vazhduar shkollimin superior në qendra të ndryshme universitare . Edhe pse ata me mjaftë vështirësi vazhdojnë shkollimin e lartë, prapë se prapë numri i studentëve shqiptarë nga këto hapësira është gjithnjë e më i madh. Ajo që inkurajon të rinjtë të vazhdojnë rrugën e shkollimit është dashamirësia e universiteteve publike, në veçanti nga Shqipëria, të cilët vite me radhë sigurojnë kuota të caktuara për të rinjtë shqiptarë nga Mali i Zi. Kjo praktikë ka filluar tashmë dy decenie të plota dhe është duke vazhduar gjithnjë, ashtu që gjatë kësaj kohe në qendra të ndryshme universitare, janë diplomuar qindra të rinj nga këto hapësira, në drejtime të ndryshme por aq të domosdoshme për të ardhmen e shoqërisë shqiptare në Mal të Zi. Në anën tjetër, të rinjtë tonë kanë gjetur mbështetje të madhe materiale nga bashkëvendësit tonë që jetojnë në mërgim, të cilët përmes shoqatave dhe fondacioneve ekzistuese kanë ndihmuar studentë të shumtë, kuptohet gjendje më të keqe financiare, duke ndihmuar ata të përballojnë më lehtë shpenzimet e përditshme gjatë viteve të studimit. Njëkohësisht , studentët nga këto treva, në qendra të ndryshme universitare, në Shqipëri, pastaj në Kosovë, Maqedoni,..., kanë arritur rezultate të mira duke u dalluar me suksesin e përgjithshëm gjatë studimeve , ashtu që ata vërtet meritojnë përkrahje maksimale në këtë drejtim. Aq më parë, duke ditur se në Mal të Zi, respektivisht në kuadër të mësimit universitar, ekziston vetëm programi mësimor i mësuesisë në gjuhën shqipe, por kjo as për së afërmi nuk i plotëson kërkesat dhe dëshirat e të rinjve të këtushëm për të vazhduar shkollimin superior. Të shpresojmë se edhe në vitin akademik të radhës, numri i studentëve shqiptar nga Mali i Zi të jetë sa më i madh, pasi që kjo është rruga e vetme më e sigurt për të ardhmen në këto hapësira.

 

Ibrahim Hajdarmataj: TIRANË: ARRITI NUMRI I RI I REVISTËS “DITURIA”

TIRANË: ARRITI NUMRI I RI I REVISTËS “DITURIA”


Nga: Ibrahim Hajdarmataj

1.

Është viti i 8-të që, në Boras të Suedisë, botohet revista e përmuajshme me emrin simbolik, “Dituria” dhe e-mail: Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa . Atë e përgatitë dhe e nxjerr në qarkullim Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni” e atij qyteti. Kryeredaktor i revistës është publicisti, shkrimtari dhe arsimtari Sokol Demaku. Ndërsa, në këshillin botues bëjnë pjesë disa veta, si nga Suedia, por dhe nga trojet shqiptare.

Në vazhdim të numrave të mëparshëm, këto ditë, pra në shtator 2014, doli numri i ri 7, i kësaj reviste. Disa kopje të saj, redaksia i dërgoi për bashkëpunëtorë e miq të saj dhe arritën në kryeqytetin Tiranë. Gjithësej, revista ka 24 faqe dhe shkrimet ilustrohen me mjaft fotografi.


Ballinat e nr.7, të Revistës “Dituria”, Boras-Suedi

2.

Ja, po nisim ta shfletojmë këtë numr të ri të revistës “Dituria”. Në faqen e parë dhe, me vazhdim në katër faqe të tjera, në rubrikën “Nga mërgata”, është botuar reportazhi i Sokol Demakut, “Me shqiptarët e Athinës”. Siç është e kuptueshme, në fillim, autori jep disa të dhëna për këtë kryeqytet të Greqisë. Autori i shkrimit, aty përuroi e paraqiti para bashkatdhetarëve librin e tij me poezi, “Lundra ime”. Përveç të tjerëve, ishte i pranishëm Ambasadori i Republikës së Shqipërisë, Dashnor Dervishi. Për këtë libër foli gazetarja e mësuesja Bardha Mançe. Gjithashtu, folën edhe të ftuar tjerë, të cilët e uruan autorin S.Demaku për krijimtarinë e tij. Më tej, në këtë reportazh flitet për organizimin e një mbrëmjeje të bukur dhe mbresëlënëse, me anatarë të Shoqërisë shqiptare “Vëllazërimi”, për jetën e tyre në shtetin fqinj etj.

Tashmë, është bërë e njohur se, me nismën e Sokol Demakut u botuan në Tiranë 1.000 kopje të libri për fëmijë “Djali e Tigri”, me autor shkrimtarin suedez Lars Vestman. Një pjesë të këtyre librave i dhuroi vetë Sokoli, për shkollat 9-vjeçare të qyteteve Tiranë e Durrës dhe Mirditë, por dhe i dërgoi në shkolla të Tetovës. Ndërsa, disa nga këta libra pata kënaqësinë që t’i dërgoja unë, në shkollën e fshatit Zogaj, në Malësinë e Gjakovës (Tropojë) dhe në një shkollë e në bibliotekën e qytetit të Gjakovës. Një shkrim për këtë gjë, është botuar në faqet vijuese të kësaj reviste.

Në rubrikën “Intervista e Diturisë” është botuar biseda e prof. Murat Gecaj, me poeten e talentuar Mimoza Agalliu. Aty, ajo flet shkurtimisht për jetën dhe botimet e saj. Ndërsa autori Sejdo Harka boton portretin e publicistit dhe studiuesit të njohur, prof. Murat Gecaj.

Si zakonisht, vend me rëndësi në këtë revistë i jepet krijimtarisë letrare. Kështu, në prozë është botuar tregimi me autor Kristaq Turtullin, “Mëdyshje” dhe një fragment nga Vilhelme Vranari-Haxhiraj, me titullin “Faktori kohë, si vlerë”. Ndrsa në “Faqen e poezisë” janë botuar krijime të reja nga autorët: Mimoza Mezini, Delvina Kërluku, Gentiana Zagoridha, Neki Lulaj, Mirvete Kabashi-Leku e Sadije Aliti.

Në mbyllje janë botuar materiale për argëtimin e lexuesve të moshaave të ndryshme, si nga Bardhyl Selimi për matematikën dhe më tej, “Anekdota popullore shqiptare”.

E përgëzojmë stafin e revistës “Dituria” për botimin e këtij numri të ri dhe lexim të këndshëm, për lexuesit!

Tiranë, 7 shtator 2014

 

NJË BALONË NË AJRË, NJË MIQËSI MË SHUMË

Sokol Demaku

NJË BALONË NË AJRË, NJË MIQËSI MË SHUMË


Është muaji gusht, muaji i fillimit të vitit të ri shkollore në shtete skandinave, muaj i ardhmërisë sonë. Ne këto ditë ishim në një shkollë fillore ketu në Suedi, më përsë afermi në Fjärdinskolan të qytetit Borås, cili shtrihet në Suedinë përendimore afër qytetit të dytë me të madh suedez Göteborg. Në këtë shkollë vijojnë mësimit mbi 65 fëmijë shqiptar duke filluar nga klasa parashkollore deri në klasën e gjashtë në kuadër të 360 nxënësve sa ka gjithë shkolla. Duhet përmendur faktin sa ne mësuam këtu se në këtë shkollë fliteshin 32 gjuhë botërore nga nxënësit e saj.

Në Fjärdingskolan të qytetit Borås të Suedisë është bërë traditë që fillimi i vitit shkollor të festohet më lëshim balonash në qiell. E ky është viti i kaërtë më radhë që nxënësit e kësaj shkolle ne muajin gusht në muajine fillimit të vitit të ri shkollore kanë festë, festëne e fillimit të vitit të ri shkollor si dhe festëne balonëve.

Ne ishim mysafire në këtë shkollë më rastin e fillimit solemn të vitit të ri shkollore e që këtu ishte traditë që në javën e dytë të fillimit të mësimit nxënësit e shkollës të lëshojnë në ajrë balona në shenjë mirësie, mirëqenje dhe respekti. Ishte viti i katërt që nga nxënësit e kësaj shkolle kjo ishte bërë traditë dhe kishte efektin e saj pozitiv në ketë drejtim.


Vitin e kaluar ishin lëshua mbi 288 balonë të lidhurë në 24 tufë për secilën klasë me një letër shkruar nga sejcila klasë me adresë dhe shenim si më poshtë:

”Tu ngjatë jeta!

Kjo është një letërt shkruar nga klasa 3K, Fjärdingskolan nga qyteti Borås. Sot ne fillojmë në menyrë solemne vitine ri shkollor më lëshim balonësh në qiell. Nese ti do më gjesh mua të lutëm na shkruaj një letër”.

Kështu kanë shenua në letrataë e tyre të gjitha klasat e kësaj shkolle e ku këtë vit jane 27 kasa enë qill lëshuan 324 balonë.


Këtë vit ishte kenaqësi te ishe me keta nxenes sepse ne mesine tyre ishte edhe personiq e vitin e kaluar kishte gjeturë në kopshtine e saj ballonat me letrën me adrese se kesaj shgkolle dhe klasës e cila kishte lëshua në ajrë balonat. Ishte ish nxënësja e kësaj shkolle Ingela Axelsson e cila para 37 vitesh kishte qenë nxënës e kesaj shkolle mu në klasën e gjashtë në atë kohë. Ajo sot jeton dhe punon në rrethinën e Göteborg bashkë me fmailjen e saj. Nga Fjärdingskolan vendbanim i i saj duhet të ketë diku mbi 130 km ku edhe eshte gjeture balona e hudhurë në ajrë vitin e kaluar. Kjo ishte ish nxënsja e Fjärdingskolan Ingela Axelsson e cila mori pjesë në manifestimine vitit të ri shkollor dhe në lëshuarjen në ajrë të balonave nga nxënësit këtu.Ajo thotë se u ndje e lumtur dhe se kjo është një deshmi se njeriu ndihet mirë kur është ne vemndlidjen ne e tij dhe në mesin e njerëzve të mirë.

Kjo është një deshmi se ne vendet ku cdo gjë funksionon për së mbari, ku njeriu ka respektin për njeriun e mund të ketë gjëra të mira, gjëra të bukura të cilat të bëjnë të ndihesh krenar dhe të mendosh se ndoshta je në shtëpinë tende.


Por edhe ne vet duhet të jemi në ball të ketyre gjërave pozitive për ne, për vendin tonë, për fëmijet tanë, por si duket ne bëjmë pak në këtë drejtim e më shumë krysisht ata të cilët janë në rrjedhën e këtyre ngjarje. Kjo është një deshmi se në ketë vatër arsimi edhe i huaji mund ta ndjej vetën sikur në shtëpi të vet thonë nxënësit e kombeve të ndryshme që vijojnë mësimet në këtë shkollë.

Besoj se edhe ne shkollat tona ka mudnësi ne cdo fillim vitit të organzihen manifestime te tilla me nxënësit. Nuk duhet shumë investim as material as fizik por vetëm vullnet dhe dashuri per punëne, dashuri për njeriun, për fëmiun.

Athua i kemi ne keto?!

 

Vangjush Saro: Piknik shqiptar në Vankuver

Vangjush Saro

Piknik shqiptar në Vankuver

...Një ditë e veçantë, e përcjellë me një sërë aktivitete dhe shumë dashuri nga shqiptarët në Cresent Park, pranë White Rock, (Greater Vancouver Area). Veprimtaria përkoi me atë që këtu e quajnë Dita e Punës. Shoqata Shqiptare "Eagles Land" BC (Provinca British Columbia - Kanada) kishte mbledhur në këtë piknik, i dyti gjatës kësaj vere, dhjetra shqiptarë që jetojnë në këtë provincë me infrastrukturë dhe natyrë të mrekullueshme.

Drejtuesit e Shoqatës ishin kujdesur që dita të kalonte sa më "ngrohtë". Gatime karakteristike të vendit nga ne vijmë. Lojëra të vjetra dhe të reja, nga tërheqja e litarit dhe futbolli, te minifutbolli, etj. E ndërkaq, biseda për jetën e përditshme. Për një koordinim më të mirë në ndihmë të atyre që nuk kanë informacionin e duhur për punë dhe strehim. Për ngjarjet ngjyra-ngjyra në Shqipëri. Shqetësime që fëmijët po harrojnë apo nuk po arrijnë të mësojnë gjuhën shqipe. Kritika për të gjitha qeveritë shqiptare, përherë inaktive dhe indiferente ndaj diasporës. Temë e trajtuar shpesh, moskujdes i shënuar, siç ndodh rëndom me vende që kanë probleme parimesh dhe demokracie; po ato apele në vesh të shurdhët, jetë e mot.

Me këtë rast, më kujtohet biseda me drejtuesit e kësaj shoqate në prag të 100-vjetorit të Pavarësisë së vendit, kur nga Tirana dhe nga Ottawa (kryeqyteti i Kanadasë, ku ka selinë Ambasada Shqiptare) nuk kishte mbërritur asgjë, asgjë. Jo tekste, përshëndetje, udhëzime për festimin e atij jubileu të rëndësishëm, por madje as edhe një urim i thjeshtë. Drejtuesi i "Eagles Land" BC (British Columbia - Kanada), Edison Heba, jurist, me të drejtë po më thoshte gjatë kohës që shikonim bashkatdhetarët në biseda a në lojëra, se mbase ka ardhur koha, më e pakta, të kemi një botim ku të jenë pasqyruar, në adresa e veprimtari, të gjitha shoqatat që veprojnë jashtë vendit. Atdheut. (Fjalë e madhe, mundim i vogël.) Për ta thënë pa ndalesa e zbukurime, kemi një Ministri të Punëve të Jashtme dhe disa shërbime që duhen ridimensionuar.

Por le t'i lëmë aludimet, sa edhe qeveritë shqiptare dhe politikën shqiptare në absurdin e tyre me emrin tranzicion, kohë gjatë së cilës, krahas disa përparimeve, janë shënuar skandale e vuajte të mëdha për qytetarët shqiptarë, brenda dhe jashte vendit. Në Vankuver, jetojnë disa mijëra shqiptarë. Ata tashmë gjenden plotësisht të përfshirë në jetën kanadeze; fëmijët e tyre, po se po. Megjithatë, ata mbeten shqiptarë, shkojnë e vijnë në atdhe papushuar, kanë e mbajnë lidhje të tilla, që nuk mund t'i dobësojë as koha, as largësia. Në sajë të vullnetit të tyre, por edhe falë një bërthame aktivistësh të palodhur, si i nderuari Estref Resuli, me kontribute të spikatura në këtë shoqatë apo Ardian Lagji, Silvana Sulstarova, Ardita Fishta, Dritan Muka, Leonard Burnaci, Blenard Cenolli, Eglantina Ferro, Petrit Anamali, etj. shqiptarët e mbajnë gjithnjë lart "flamurin" e komunitetit. Ata mblidhen herë pas here, në festa, në piknikë, por edhe për koncerte, siç ka ndodhur me orkestrën që drejton dirigjenti i njohur Bujar Llapaj apo në koncertin e një grupi instrumentistësh të harqeve, ku interpretoi edhe violinçelistja shqiptare Elvira Lagji, etj. Fjala është që në këtë dimension të rëndësishëm, komuniteti ndjehet edhe më i plotësuar dhe në kërkim të më të mirës, duke shkuar përtej termit "klub", (që këtu gjithashtu është mjaft i përhapur dhe ende në modë).

Në gjithë këtë episod, që mori shkas nga një piknik i thjeshtë, roli i shoqatës është ai i promotorit të kujtesës dhe dinamikës në jetën e shqiptarëve të këtushëm. Por edhe pse Kanadaja është një vend me një sistem të përparuar dhe të provuar e ku nuk "lutesh" për dokumente a qëndrim, sepse parimet dhe rregullat janë një dinamikë, këmbanat për institucionet shqiptare bien dhe do të bien fort. E vlen të ritheksohet, pra, që thjesht duhet të ndjehet më shumë dora dhe prania e shtetit amë, e qeverisë së tij; pse jo, edhe për ato pjesë të programit të saj mëtonjës, ku flitet në mënyrë aq perspektive për diasporën dhe raportet me të e që duhet me doemos të "rilinden"...

 

MURAT GECAJ: ME BËTYÇASIT, FESTË E BUKUR NË MALIN E DAJTIT…

Reportazh:

ME BËTYÇASIT, FESTË E BUKUR NË MALIN E DAJTIT…

Nga: MURAT GECAJ


Nga e majta: D.Malaj, Gj.Niklekaj, M.Gecaj e A.Qokaj

1.Ftesë dashamirëse…

U desh vetëm një ftesë, nga kryesia e Shoqatës atdhetare-kulturore “Bytyçi” dhe, menjëherë, “kushtrimi” u lëshua jo vetëm në atë krahinë të Malësisë së Gjakovës (Tropojë), por edhe në Tiranë e në qytete tjerë të Shqipërisë. Por jehona e saj u dëgjua edhe në Kosovë e Preshevë, në Ulqin e Tetovë dhe deri në diasporën shqiptare. Ndokush, me të drejtë, pyet: “Pse, vallë, çfarë kishte ndodhur?” Se malësorët e atyre anëve janë mësuar që, “kur lëshohet zani”, diçka e rëndësishme do të jetë…

Në të vërtetë, nuk kishim të bënim me një “kushtrim” tradicional, por thjeshtë me një ftesë dashamirëse e bujare. Pra, në vazhdim të traditës së 10 viteve të mëparshme, bashkëkrahinësit e Bytyçit do të mblidheshin në një “log kuvendesh”, bash aty në lartësinë e Malit të Dajtit, i cili i rrin si kurorë hijerëndë, kryeqytetit tonë.

Me përmbajtjen e një ftese të tillë, gjithë të interesuarit, u njohën jo vetëm përmes faqeve të ndryshme të Internetit, por edhe e morën atë dorazi, nga kryesia e Shoqatës “Bytyçi”, e cila drejtojhet me pasion nga Av. Agron Gjedia, bir i asaj krahine dhe me banim e punë në Tiranë. Pra, edhe unë e miqtë e mi, Av. Gjin Niklekaj, kryetar i Shoqatës simotër të Nikaj-Mërturit; Dedë Malaj e Agron Qokaj, patëm kënaqësi që e morëm një ftesë të tillë. Në fakt, unë do të shkoj për herë të parë në një manifestim të tillë edhe pse kam patur dëshirë të isha këtu, në vitet e mëparshme. Prandaj, në mëngjesin e ditës së sotme, nisemi së bashku për në vendin e bashkimit të paracaktuar, me emërtimin “Qendra e Vizitorëve”, në lartësinë e Malit të Dajtit dhe mes freskisë e gjelbërimit të pafund.

2.Gjurmë kujtimesh dhe kafe te lokali “Gurra e Perrisë”

Sapo dalim nga qendra e kryeqytetit, Deda që drejtonte mjetin tonë, hyn nëpër Lagjen “Ali Demi”, kalon pranë TV News-24 dhe ngjitet për në lartësitë e Dajtit. Rruga është e shtruar për bukuri dhe e vijëzuar. Nuk e di se çfarë mendojnë miqtë e mi, por unë e çoj kujtesën në vite të shkuara…Nuk më kujtohet me saktësi tani, por në pranverën e vitit 1960, kur ishim në vitin e 2-të të degës gjuhë-letrësi shqipe, në Universitetin e Tiranës, organizuam një ekskursion të bukur në Malin e Dajtit. Nuk udhëtuam për atje me vetura a autobusa as me teleferik, siç po bëjnë sivjet “pelegrinët” e kësaj veprimtarie masive. Pra, atëherë udhëtuam më këmbë, atje e kaluam shumë bukur dhe mbresat i kam, si të ishte ajo kohë e largët. Por, edhe po të kisha harruar, nuk më lë një fotografi, sigurisht bardhezi, në të cilën jemi të fiksuar kolektivisht dhe ku dallohen qartazi, gëzimi dhe entusiazmi ynë… Ndëkohë, tani sjell ndërmend edhe udhëtimin tim andej, me një “skodë” të gjirokastritit Hajdar Veshi, në pranverën e vitit1964. Atëherë, shkova në fshatin Shëngjergj, ku punonte në shtëpinë e kultures, bashkëshortja ime e ardhëshme…

Fillin e mendimeve ma pret zëri i Gjinit, kur i afrohemi një pike të bukur turistike, me emrin domethënës “Gurra e Perrisë”.U ngjitemi disa shkallëve, duke lënë në të djathtë dy rezervuarë të vegjël, mbushur plot me peshq. E, si mund ta lija pa fotografuar, në atë pamje aq të bukur të natyrës, e ndërtuar me shijë nga një banor i asaj ane? Prandaj e shijuam jo vetëm kafen, që na servirën, por ndiem që mushkëritë na u mbushën me ajrin e pastër, nga mjedisi plot gjelbërim.

3.Një “bashkim kombëtar shqiptar”…

Kur po i afrohemi sheshit “Qendra e Vizitorëve”, nga ku Tirana duket si në pëllëmbën e dorës, menjëherë, na përfshinë gëzimi dhe entusiazmi i festës së bytyçasve. Flamuj tanë kombëtarë, por dhe të Republikës së Kosovës, valëviten lart dhe e zbukurojnë kudo mjedisin. Ende pa filluar ceremonia e rastit, dëgjohën tingujt e muzikës e të tupanëve. Pa “ftesën” e ndokujt, djem e vajza të shkathëta, por dhe të moshur, disa prej tyre me veshje popullore tropojane, nisin të vallëzojnë nën ritmin e tyre.


Pamje nga festa e bytyçasve, në “Qendrën e Vizitorëve”…(Foto: M.Gecaj)

Kënaqësia jonë është e madhe, se në këtë mjedis të rrallë festiv, takohemi me ngrohtësi e dashamirësi edhe me me miq nga Peja, Presheva dhe diaspora, të cilët i lidhin “fije” të padukshme me krahinën e Bytyçit…Ja, pasi i hedh një vështrim të shpejtë sheshit, shoh poetin pejan Agim Desku. Përqafohemi përzemërsiht dhe shkëmbejmë me njëri-tjetrin libra tanë. Pak më tej, janë Xhemaledin Salihi e Bilall Maliqi, të ardhur nga Presheva dhe me të cilët ka vite që njihemi. Jemi takuar bashkë jo vetëm në Tiranë, por edhe në vendbanimin e tyre. Ata janë të njohur me botimet dhe veprimtaritë atdhetare e kulturore, që zhvillojnë atje.

Duke ecur nëpër shesh, takohemi me poeten nga Zogajt e Bytyçit, Nafije Salihaj dhe me “Çikën Hasjane”, poeten e re Ganimete Thaçi. Kjo e fundit më tregon se ku ndodhet Halil Nezaj i Gashit, me bashkëshorten, që kanë ardhur nga Nju Jorku, në këtë festë të përvitshme. Pasi përshendetemi, i jap atij një “sidi” me fotografi e shkrime, që i kisha përgatitur, nga përurimi i librit të tij, “Udha e ëndrrës së thyer”(Tiranë, maj 2012). I këndshëm është edhe takimi me publicistin Ismet Hasani, që jeton familjarisht në Suedi dhe ka ardhur këtu, posaçërisht, nga Prishtina. Një mbrëmje më parë, atë e pritëm në qendër të kryeqytetit, bashkë me shkrimtarin e njohur Viron Kona. Miqësinë e përbashkët e kemi nisur që në pranverën e vitit 2012, kur morëm pjesë në një tubim festiv të 5-vjetorit të QKSH “Migjeni”, në qytetin Boras të atij vendi skandinav.

Nuk po zgjatem më tej, p.sh., që të tregoj se në këtë festë të krahinës së Bytyçit ka ardhur nga Tetova dhe është konferenciere e tërë programit, poetja bytyçase Jona Geci ose nga Durrësi publicisti tropojan Zenel Baliaj, i cili këto ditë publikoi librin e tij, kushtuar vëllait, Rexhepit të ndjerë, arsimtar veteran nga Malësia e Gjakovës. Në një kënd të kësaj “fushe gazmore” takoj prof. Shefqet Hoxhën, me disa kolegë të Shoqatës “Luma” të Kukësit dhe së bashku bëjmë fotografi, për kujtim…

Prandaj, e tha aq bukur një pjesëmarrës në këtë veprimtari:”Vërtet, ky është një bashkim kombëtar shqiptar!”

4.Kronika e festës…

Siç e përmenda në fillim të këtyre shënimeve, drejtuesit e Shoqatës “Bytyçi” kishin hartuar një program “të ngjeshur” dhe të detajuar, për tërë këtë veprimtari mbresëlënëse. Mirëseardhjen ua uron të ftuarëve kryetari i saj, av.Agon Gjedia.

Gjithashtu, i përshëndetin përzemërsisht organizatorët, bytyçasit dhe gjithë të ftuarit, disa përfaqësues nga qytete të Kosovës, nga Presheva dhe shqiptarët në trojet amtare në Maqedoni.

Pastaj rrjedha e pjesëve, sipas programit, vazhdon pandërprerje, 2-3 orë. Nuk do t’i përmendi këtu të gjitha ato. Por tërhoqën vëmendjen e të pranishmëve dhe u duatrokitën nxehtësisht, këngët e artistes së njohur Shkurte Fejza dhe poetes Shefqete Gosalci, që kishin ardhur këtu nga Prishtina. Ndërsa e recitoi poezinë e saj, Zyra Ahmetaj, nga qyteti “Bajram Curri”. Ndër të tjera, ajo tha:

Tundet Dajti, zgjohet Tirana,
Feston Bytyçi me tupana.
Mirsevini ju, bijë dhe bija,

na bashkon sot Agron Gjedia.
Perqafime dhe plot emocione,
me vëllezërinë prej Kosove,

por dhe larg prej diaspore.
Shtërngojmë duart, me miq e të ftuar:
-Përherë qofshi të nderuar!

Emocionuese janë edhe fjalët e bijës së Bytyçit, arsimtares veterane Rukie Rama, tani me banim në Bruksel të Belgjikës.

Siç pritej, me këtë rast, shpërndahen mjaft “Mirënjohje” dhe bëhet përurimi i librave të rinj, në poezi e prozë, nga disa autorë, si Namik Selmani, Vera Istrefaj etj. Pjesëmarrësit marrin edhe numrin e ri të gazetës “Bytyçi.

5.“Për të mira dhe në takime të tjera!”

Kur kësaj feste mbresëlënëse po i afrohet fundit, të ngjan se sheshi është kthyer në një “vatër të zjarrtë”, e cila gjëmon nga këngët e vallet dhe recitimet e krijuesve të ndryshëm. Pjesëmarrësit përqafohen e shtërngojnë duart me njëri-tjetrin, duke uruar nga zemra: “Për të mira dhe në takime të tjera!”

Zbritja nga Mali i Dajtit për në kryeqytet, ashtu si dhe ngjitja për atje, bëhet në formën e një karvani me “krushq”. Disa udhëtojnë nëpër makina, ndërsa mjaft të tjerë hipin në teleferikun e gjatë, i cili i zbret ata deri poshtë, afër Tiranës. Secili prej tyre, tashmë, është “i ngarkuar” me mbresa, emocione dhe përshtypje të pashlyera, që do t’i ruajnë gjatë në kujtesë.

 


Faqe 17 nga 98

Newsflash

Baladë e përflakur / Flammande ballad

(Antologji poetike në gjuhën shqipe dhe suedeze)

Balada e përflakur është pregaditur në Suedi dhe e ka parë dritën e botimit në Bukuresht, në sajë bashkëpunimit ndërmjet shqiptarëve të Suedisë me Bashkësinë Kulturore të Shqiptarëve të Rumanisë. Autor i antologjisë: Sokol Demaku. Redaktor i lëndës në gjuhën shqipe: autori i këtij shkrimi. Redaktor në gjuhën  suedeze:  Sven Esselius. Në bazë të parathënies (Ura e Shëndetit) kuptojmë se  fjala është për një album i ri që lumturon lexuesin dhe një grup autorësh që kanë fat ta dëgjojnë me zërin e shpirtit se si tingëllon vargu i tyre në gjuhën dashurisë ndaj artit poetik! Balada e Sokol Demakut është libri i parë i një zhanri të këtillë që del në gjuhën shqipe dhe atë suedeze. Autori ka zgjedhur dhjetë autorë nga trojet etnike dhe diaspora shqiptare, duke i rikënduar disa nga perlat e tyre edhe në gjuhën e një populli të urtë e të mençur që ka hapur portat e mikpritjes edhe për etnosin shqiptar.

Lexo ma...