Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Home
Debattartiklar


Fetah bahtiri: FJALA PËRSHËNDETËSE

”Sofra poetike, Borås, 2014”

29 mars 2014

FJALA PËRSHËNDETËSE

e Fetah Bahtirit

Përshëndetje për të gjithë Juve që jeni të pranishëm në këtë sallë.

”Sofra poetike, Borås, 2014” është organizuar nga dy subjekte të cilat punojnë e veprojnë qe një kohë bukur të gjatë në trollin e Suedisë. Sofrën e organizojnë dhe realizojnë Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi dhe Qendra kulturore shqiptare ”Migjeni” me seli në Borås.


Këtë manifestim unë e shoh dhe e çmoj lart si një veprimtari e cila ka për qëllim që ta kultivojë e ruaj gjuhën dhe kulturën shqiptare në mërgim në këtë pjesë të botës. Njëkohësisht ky manifestim, kjo sofër, paraqet një inspirim, nxitje e shtytje për të gjithë ata që janë të prirur të merren me shkrime që ta gjejnë veten këtu, të veprojnë kështu në mënyrë të organizuar dhe nesër të krijojnë vlera e vepra më të mira letrare, artistike dhe kombëtare.

Sofra poetike ka edhe karakter garues. Meqenëse isha në jurinë e cila kishte për detyrë t´i vlerësojë poezitë e arritura në garën për ndarjen e çmimeve dhe juria duhej t´i ndante ato çmime, mua më duhet të përmend se juria e Sofrës ka pasur vëshirësi të mëdha për kryerjen e punës së besuar. Në konkurencë ishin 23 poetë me 90 pezi dhe secila poezi ishte më e bukur se tjetra! E ndienim veten keq nëse vendosnim që çmimin t´ia ndajmë këtij, e jo atij! Poezitë ishin të nivelit shumë të lartë, na sollën në dilema dhe ndërgjegjen e kemi të lënduar pse çmimi nuk i nda NN-it, por, X Ypsilonit.

Për pesë çmime të tjera konkurojnë edhe poezitë të cilat do të lexohen sot në këtë Sofër dhe jam plotësisht i vetëdijshëm se edhe këtu do të hasim në vështirësi të njëjta. Mirëpo, shpresoj se shumë prej konkuruesve dhe pjesëmarrësve që kësaj radhe nuk kanë fituar çmime, anipse meritojnë një gjë të tillë, në sofrat e ardhshme do të kenë rast të gëzohen duke fituar shpërblime e çmime.

Ta lëmë këtë moment më anësh.

Unë konsideroj se Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi dhe Qendra kulturore shqiptare ”Migjeni” nga Borås meritojnë lëvdata për një punë të mrekullueshme që janë duke e bërë këtu në mërgim me synimin e vetëm që në këtë mënyrë t´i shërbejnë rinisë sonë, popullit tonë dhe atdheut të cilin e duan aq shumë të gjithë këta poetë, shkrimtarë e veprimtarë. Do të dëshiroja që Sofra poetike si kjo të ndodhin më shpesh, e pse jo edhe të bëhen tradicionale duke u mbajtur rregullisht për çdo vit.

Unë Sofrës poetike i uroj punë të mbarë, suksese të reja dhe gjithashtu uroj që veprimtarinë e suksesshme ta vazhdojë edhe në të ardhmen. Jam i vetëdijshëm për vështirësitë në të cilat do të hasim, por synimi e qëllimi arrihen me vetëmohimin me të cilin janë duke punuar këto dy subjekte të prira nga Hysen Ibrahimi dhe Sokol Demaku, e të ndihmuar nga të gjithë anëtarët e zellshëm që janë të kyçur shpirtërisht për realizimin e misionit fisnik.

 

SOFRA POETIKE 2014, BORÅS, SUEDI

SOFRA POETIKE 2014, BORÅS, SUEDI

Sofrën poetike në Borås e ka organizuar Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni”, Borås, në bashkëpunim me Shoqatën e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi.


Është vendosur që në këtë Sofër poetike të ndahen çmime si vijon:

  1. Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni” i ndan 3 çmime për poezitë më të mira të krijuara gjatë vitit 2013.

  2. Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi, i ndan 3 çmime për poezitë më të mira të krijuara gjatë vitit 2013.

Për këtë qëllim është formuar një juri e cila do t´i ndajë çmimet. Juria ka këtë përbërje:

  • Fetah Bahtiri, kryetar

  • Sadulla Zendeli – Daja, anëtar

  • Hamit Gurguri, anëtar

  • Saranda Hyseni, anëtare dhe

  • Xhavit Çkjitaku, anëtar.

Jurisë i janë dërguar 76 faqe poezishë nga të cilat duhet shpërblyer 3 + 3 poezi.

Juria e ka marrë obligimin shumë seriozisht, ka punuar në mënyrë vetëmohuese dhe ka hasur në 2 vështirësi:

  • Njëri anëtar i Jurisë nuk ka pasur mundësi të refelektojë e të bashkëpunojë.

  • Ka hasur në shumë poezi të bukura, shumë të suksesshme, ashtu që ka pasur vështirësi t´i

zgjedhë 3 + 3 për çmime. Prandaj ka rekomanduar dhe rekomandon që të ndahen edhe disa çmime/ shpërblime të tjera.

Juria ndau këto çmime/ shpërblime:

  • Poezia më e mirë e publikut – Shaban Osmani

  • Poezia më e mirë e dashurisë – Hysen Ibrahimi

  • Poezia më e mirë e kurbetit – Bajram Muharremi

  • Poezia më e mirë patriotike – Nuha Zullifi

  • Recitimi më i mirë – Remzi Basha

Kësaj radhe nga poezitë e marra për vlerësim, Juria e Sofrës poetike 2014, Borås, Suedi, ka vendosur që t´i ndajë çmimet si më poshtë:

Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, Suedi, ndan këto çmime:

  1. Çmimi i parë i ndahet poetit Brahim (Ibish) Avdyli: ”Zogu i nemur prej Qiellit”

  2. Çmimi i dytë i ndahet poetes Lebibe Zogiani: ”Këtë nuk ma the asnjëherë”

  3. Çmimi i tretë i ndahet poetit Milazim Kajtazi: ”Dhimbje e mall”

Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni”, Borås, Suedi, ndan këto çmime:

  1. Çmimi i parë i ndahet poetit Rizah Sheqiri: ”Poet është vetëm zemra”

  2. Çmimi i dytë i ndahet poetit/poetes me Kodin WH44VL96: ”Rrënjët”

  3. Çmimi i tretë i ndahet poetes Yllka Sheqiri: “Vetmi”

Borås, 29.03.2014 Për Jurinë e Sofrës poetike

- Kryetari -

Fetah Bahtiri

 

MURAT GECAJ: BUQETË ME LULE TË FRESKËTA, NGA ITALIA DHE ZBULIMI I NJË “SEKRETI”…

BUQETË ME LULE TË FRESKËTA, NGA ITALIA DHE ZBULIMI I NJË “SEKRETI”…

-Skicë-

Nga: MURAT GECAJ


Nga e djathta: Altini, Marcello e Lorena

Siç është e kuptueshme, jeta e çdo çifti ka të veçantat e saj. Nga ky rregull i pashkruar nuk kemi bërë përjashtim as unë, me bashkëshorten, Katrinën. Kur u njohëm së pari, sigurisht, nuk u kushtuam ndonjë rëndësi datëlindjeve tona. Por, më vonë, kur nisëm t’i festonin me modesati ato, ndjemë kënaqësi për përputhshërinë, pra se të dy kishim lindur në muajin mars dhe ishim “marsianë”. Kështu, ndërsa ajo kishte lindur me 17 mars, unë datëlindjen e kam më 23 mars (shënuar, gabimisht, në dokumetet zyrtare, 29 mars), pra vetëm 5-6 ditë më pas. Për ta thjeshtuar festimin e ditëlindjeve tona, nisëm të ndiqnim një praktikë, me të cilën u përshtatën edhe tre fëmijët tanë. Pra, ceremonitë tona modeste, sipas kushteve e mundësive tona, i bënim gjithnjë në mesin e këtyre datave, pra në çdo 20 mars.

Nuk dua të zgjatem e ta lodhi lexuesin e këtyre radhëve, me këto fakte vetjake, gjë për të cilën ju kërkoj ndjesë. Por ishte një suprizë e këndshme dhe e pa përjetuar kurrë më parë, që më bëri të shprehm sot. Nuk kanë kaluar vetëm pak orë, kur në derën e banesës sonë ra zilja, por pak e zgjatur. Zakonisht, kështu veprojnë postjerët dhe mendova se, si zakonisht, më vinte ndonjë revistë nga kolegu e miku im, në Boras të Suedisë, Sokol Demaku. Ndërsa, kur unë e bashkëshortja u ndodhëm përballë personit të panjohur, përjetuam çaste habie dhe emocione, njëkohësisht. “E keni këtë buqetë me lule nga Italia,-na tha ai.-Ja, lexojni se çfarë shkruhet në kartolinën shoqëruese…”.Të them të vërtetën, më parë nuk e kishim provuar një praktikë të tillë.

Pasi e falënderuam postierin, i cili vinte nga një dyqan lulesh të kryeqytetit dhe na tregoi se porosinë e kishin marrë direkt nga Italia, u kthjelluam e u qetësuam, duke ndjerë dhe kënaqësi të patreguar shpirtërore. Buqetën stërmadhe të luleve, me fjalët në kartolinën e saj, na e dërgonte djali ynë i vogël (tashmë, mbi 42 vjeç), Altini dhe shoqja e tij, Lorena, me djalin Marcello. U morëm erë atyre luleve, sikur të kishim pranë ngrohtësinë dhe erën e mirë të atyre shumë të dashurve tanë. Pastaj, pak nxitimthi, lexuam fjalët e dërguara në mesazhin e tyre, pikërisht sot, më 20 mars 2014, në vazhdim të traditës shumëvjeçare, për festimin e ditëlinjeve tona.

Pra, ja çfarë na shkruanin ata, nga qyteti Asti, në Italinë veriore: “Për Murat dhe Katrinë Gecaj: Nga larg, ne ju dërgojmë një tufë me lule të freskëta që t’u kujtojmë, me mall e dashuri dhe që t’u sjellë sa më shumë gëzime e lumturi. Jemi larg e s’shihemi dot, po me këto lule ju përqafojmë fort, fort! Urimi ynë i zemrës është: U bëfshi edhe 100 vjet tjera dhe ju çojmë nga një puthje, veç e veç. Me shumë mall e dashuri-Tini, Lori e Marçi”.

Mendoj se, çdo koment tjetër, është i tepërt dhe kërkoj mirëkuptimin tuaj. Faleminderit!

Tiranë, 20 mars 2014

 

Isa Halilaj: Zekiria Cana, figurë madhore e shkencës dhe kulturës shqiptare

Në 80- vjetorin e lindjes:

Zekiria Cana, figurë madhore e shkencës dhe kulturës shqiptare

Nga: Isa Halilaj

studiues, “Mësues i merituar”


U bënë katër vjet, qëkur na mungon një prej figurave madhore të historiografisë shqiptare, prof.dr. Zekiria Cana. Në ngjallje, i takon 80- vjetori i lindjes, 15 Mars 2014. Për figura të tilla themi në ngjallje se me veprën e punen e tyre mbetën të gjallë e në jetë si udhërrëfyes dhe edukator të Idealit Kombëtar.


Zekiria Cana është vlerësuar një nga korifenjtë e historianëve për Kosovën e Shqipërinë dhe e ka vendin e nderit me meritë në Panteonin e Kulturës Shqiptare. Si lis i madh ka bërë hije të freskët jo vetëm për një fis në Gjakovë e Kosovë, për mbarë popullin e Kombin Shqiptar, prandaj përkujtohet me nderim e respekt në të gjithë hapsirën mbarëhqiptare, në këtë 80- vjetor të lindjës së tij. Para veprës e kujtimit të kësaj figure përulemi me respekt, duke kujtuar mësimet e vlerësimet që i ka bërë historisë së popullit shqiptar, me porosinë e madhe: “Mos harroni kurrë se jeni Shqiptarë. Duajeni me shpirt e zemër Lirinë dhe Pavarësinë e Kombit Shqiptar!

U lind në Gjakovë, më 15 Mars 1934. U arsimua aty, deri me Normalen për mësues dhe pastaj në Universitetin e Beogradit, në Fakultetin e Historisë e Filozofisë. Qëkurse ishte mësues, në Deçan e Irzniq, filloi të shkruajw e bashkëpunowj me shtypin e kohës, si “Përpjekja”, “Rilindja”, “Përparimi”, “Gjurmime Albanologjike”, “Flaka” etj. U nda nga jeta me 11 Janar 2010, pas një pune dhe veprimtarie të shumanshme atdhetare e shkencore.

Veprimtaria shkencore e prof. Canës është e gjërë dhe e shumanshme, për kulturën kombëtare. Punoi mbi 40 vjet në Institutin Albanologjik duke u bërë shembull për objektivitet në studimin e historisë së popullit shqiptar si vlerë kombëtare e ndërkombëtare, duke u bërë edhe mësues e udhëheqës shkencor për punonjësit e rinj shkencorë.

Që nga 1962, veç punës në Institut e Arkivin Shtetëror të Prishtinës, i është kushtuar me themel studimit të “Lëvizjes Kombëtare Shqiptare në Kosovë”, më 1909-1912 dhe qëndrimin serb ndaj saj, me të cilën me 1975 mbrojti tezën e magjistraturës . E në vitin 1984 mbrojti disertacionin “Socialdemokracia serbe dhe çështja shqiptare 1903- 1914” duke u bërë shembull për një punë cilësore e me vlerë shkencore. Hodhi poshtë manipulimet e historigrafisë serbe.

Në bibliografinë e tij numërohen mbi 15 vepra të vecanta dhe qindra artikuj referate e kumtesa shkencore të mbajtura ne Kosovë, Shqipëri, Shkup- Tetovë, Ulqin- Plavë, në gjithë hapsirën shqiptare e disa vende në Europë e Amerikë mirëpritur e respektuar mediatikisht.

Prof. Z.Cana fatin e vet e lidhi me fatin e popullit brenda e jashtë kufijve. Studimet e tija janë konsultuar me masën e studjuesve e të lexuesve e studimet e tija kanë qenë dhe mbeten udherrëfyese për gjykim e veprim në realizimin e idealit kombëtar. Me këtë theksojmë se në këto 60 vjet të punës së tija për çështjen kombëtare provojnë e duhet vlerësuar se në themelet e Kosovës se pavarur është dukshëm edhe kontributi i këtij burri të madh e të ditur.

Që në fillimet e jetës djaloshare e studentore ai e ndjen peshën e rënd të pushtimit kolonial sllavo- serb e asnjëherë nuk e uli kokën. Është nga të parët intelektual që ngriti zërin kundër dhumës titiste. Vlerësoj drejt luftën ilegale me atë të drejtperdrejtë duke hedhur tej përpjekjet për “pafajsi” në gjyqet e kohës që çvlerësonin objektin dhe paraqitjen trimërore të heronjëve të kohës. Ai deklaron me guxim: “Po, Adem Demaçi është kundër regjimit jugosllav të Tito- Rankoviçit e për të drejtën e bashkimit të Kosmetit më Shqipërinë…kjo me plebishit ose me luftë…”. Në përkrahje të këtyre deklarimeve ai pati pasojat e përndjekjes, izolimit e të pushimit nga puna në periudha të ndryshme se njohu veprën heroike të Mandelës së Kosovës Adem Demaçi e Ukshin Hoti dhe admiroi përjetë Ibrahim Rugovën, Adem Jasharin, Hashim Thaçin, Arbër Xhaferin, Ali Ahmetin e tjerë.

Me guxim e trimëri Profesor Cana demaskoi vrasjet kriminale të ushtarëve shqiptar në Armatën Jugusllave, e varrimet madhështore të këtyre bijëve të kosovës, me fjalimet e Profesorit u kthyen në një manifestim të fuqishëm të tubimeve të mëdha me një organizim të vetëdijshëm të Kosovës për qendresë e rezistence kundër regjimit serbo-sllav, efektet e së cilës nuk do të vononin të shfaqëshin në organizimin e luftës se UÇK-së në vitet ’90.

Mbledhjet popullore për pajtimin e gjakamarrjes në Kosovë, organizuar nga studentët e menaxhuar me mjeshtëri e trimëri nga Anton Çetta e Zekiria Cana me shokë, kanë pergatitur popullin e kosovës për dasmën e madhe të Lirisë. Janë historike tubimet dhjetramijëshe pjesmarrës në Kuvendet e Pajtimit Gjaqeve te Verrat e Llukës, Gjanaj, Lezhan, Likoshan, Çirez e Prekas e shtërgimi i duarve mes familjarëve, janë kontributi i jashtëzakonshëm i unifikimit e qëndrimit për unitetin kombëtar që dha Profesor Cana, fjala e të cilit ushqej besë, nder , urtësi e bashkë me Anton Çetën zgjuan ndërgjegjen kombëtare për Kosovën e Lirë Demokratike. “Kosovës i nevojitet, – thoshte Profesori, – bashkimi në një besë, në një fjalë, në një flamur, në një front e në një sofër të bashkimit mbarëkombëtar”. Më këtë moto u ngrohën zemrat për pajtim e u ndezën zemrat për luftim.

Si edukator e mik i ngushtë i studentëve, punëtorëve, fshatarëve kosovar Zekiria Cana gjithëherës u gjend në radhët e para të demostratave duke luftuar me guxim për lirinë e të drejtave të njëriut në demaskimin e dhunës e terrorit shtetëror e gjenocidit serb kundër shqiptarëve. Ai qe njeri i mendimit dhe veprimit atdhetar që gjithë punën e veprimtarinë e tij shkencore e vuri në shërbim të atdheut, në sherbim të njohjes dhe zgjidhjes se problemeve të Kosovës e të Shqipërisë.

Më ka takuar që të njihem herët me këtë Profesor atdhetar jo vëtëm në Kukës, Lumë- Has- Tropojë që para viteve ’90, po më vonë edhe në Prizëren, Gjakovë e Prishtinë, e si studjues kemi përfituar mjaftë në biseda e takime si dhe nga veprat e tija shkencore e kulturore të pranishme në bibliotekat tona. Me këte zonë të Kukësit me lidhje historike e vllazërore, pati një interesim të veçantë dhe dha ndihmë konkrete për studimin e qëndresës luftarake, veçanërisht në vitet 1908-1913, si të kryengritjeve antiosmane, të Betejës së Lumës me 1912 si dhe për pasojat e masakrimit të pashembullt që ushtria serbe bëri në këto anë, me 1913.

Ndryshe nga shkenctarët teoricien të historisë, Profesor Cana u muar më mirë se kushdo tjetër me aktualitetin historik të Kosovës. Për këtë, pa u futur në analizën e gjithë veprave të tija, shikoni veprat “Shpalime historike- 83, 98”, “Ditari i Luftës -99” ,“Ditari i Robërisë 1 e 2 Prishtine 1999” apo “Apeli i 215 i intelektualeve shqiptare 2001”.

Në “Ditari i Robërisë 1 e 2 për periudhën 10 vjeçare (1989-1998) do të gjeni vlerësime me një tematikë të zgjeruar si p.sh. “Kur vritet Besa”, “Ramiz Alisë i kërkon lirimin e të burgosurve politik”, “Për Berishën: 4 vërejtje themelore për qartësi…dhe je President i Kombit, ska Shqipëri pa Kosovën”, “Lokalpatriotizmi rrezik intelektual në Shqiperi e Kosovë”, “Gegëzimi i gjuhës letrare hap hendekun Veri-Jug, Tosk- Gegë”, “Takim me Ibrahim Rugovën”, “8 ditët e përmbysjes së madhe në Shqipëri 7 mars 1997” apo “Shteti pa ushtri”, “Shkatërrim e rremujë ”, “Radio Kukësit i vihet dryni”, “Drenica në luftë”, “një komb një qëndrim”, “Ç’bënë Bukoshi?”,”Bisedë me Jakup Krasniqin”, “Riçard Hollbruk në Junik”, “në Malishevë i pritet fjala Zekir Canës, e saboton LDK për deputetët”, Emisioni “Krushqit e pajtimit në TVSh”, “Vrasja e Azem Hajdarit në errësirë”, “Sofra është më e fortë se pushka”, “Protestë në Rambuje etj” e vazhdon me UÇK, NATO e qëndrimin e ndërkombëtarëve. Vend qëndror zënë edhe ngjarjet në Shqipëri, takimet e tij me Mejdanin, Majkon, Berishën, Goden etj.

Në flakën e luftës së UÇK-së Profesor Cana gjedet bashkë me popullin kryengritës në front e i bie pash më pash Kosovës e Shqipërisë, si kalorësi i vërtetë i lirisë. Jetën , veprën, motivimin atdhetar të tija do ta dëshironte gjithkush. Ai ishte dhe mbetet një autoritet apsolut në fushën e historiografisë përkrah figurave të shquara të kësaj fushe në Kosovë si Ali Hadrit, Rexhep Qosjes, Pajazit Nushit, Mark Krasniqit, Zef mirditës, Xheladin Shalës, Jusuf Bajraktarit, Sali Bashatës e tjerë.

Me shembullin e tij ai na mëson sesi të bëhemi të dobishëm për atdheun, shoqërinë dhe familjen. Ai çmon shumë brezin e ri, vitalitetin dhe energjitë e tija e, tek arsimimi e shkolla, shikonte shëndoshjen e kombit.

Të thuash për të, se ishte njeri i ditur, është pak, pa u njohur me veprën e tija, shkencëtar dhe njeri i mendimit dhe veprimit atdhetar në vite, pa njohur stilin e fuqishëm të komunikimit mjeshtëror të bisedës me moshat e ndryshme.

Veprat, përkthimet e temat shkencore të tija pasurojnë fondin e historiografisë shqiptare në përgjithësi e të asaj kosovare në veçanti. Meriton vlerësim emri i këtij qiriri të pashuar të kulturës shqiptare.

Tiranë, mars 2014

 

Zef Mulaj: Ing. GJON BISHA, NË ARRITJET TEKNOLOGJIKE BOTËRORE

Ing. GJON BISHA, ARRITJET TEKNOLOGJIKE BOTËRORE

Dr.Zef Mulaj

Marche, Ankona -Itali

Në foto: Ing. Gjon Bisha, duke marrë diplomën…

Këto ditë, në faqet e informacionit industrial të Europës dhe të Shteteve të Bashkuera, gjejmë emrin e shqiptarit Gjon Bisha, me origjinë nga Vau i Dejes- Shkodër, me banim dhe me punë në Itali. Mbaroi studimet në Universitetin Politecnica delle Marche, në Ankona, shkencat informatike e automatike industriale. Punon fushen e elektronikës. Është një njeri me pasione të mëdha për shkencen dhe teknologjinë, ku ka bërë emër për kualitetin e tij të larte profesional dhe si qytetar, këtu Itali. Për një kohë jo shumë të gjatë, rreth 2-vjeçare, me këmbënguljen e tij dhe pasionin studion mënyra e aplikon teknika të përparuara makinave automatike distributore. Këto ditë u regjistrua dhe u publikua patenta (brevetto) Europë dhe Shtetet e Bashkuera të Amerikës. Një arritje, që sipas kërkimit të dokumenteve nga inspektorët ndërkombëtarë, në Gjenevë, çertifikuan që shpikja e tij nuk përben një kopjim të shpikjeve të tjera, që gjenden të registruara në dokumentacionin ndërkombëtar të Patentave (Arritjeve të reja shkencore –teknologjike).

Mbas këtij suksesi të parë, tani fillojnë përpjekjet për industrializimin e dispositivit, që zëvendeson për herë të parë, qysh nga shpikja e saj, spiralen në makinat automatike, pa ndryshuar çertifikimin dhe sistemin strukturor të tyre. Zgjidhet kështu një problem i madh për objektet memadhëssi të veçanta, të cilat nuk mund të zbatohen më përpara.Një gjë e rëndësishme, përveç zbulimit të sistemit të integrimit dhe të kontrolli,t nga logjika softare e makinës, ështe edhe kostoja e ulët, pasi shfrytzohen materiale, që gjenden lehtë, pa pasur nevojë për të përshtatur teknologji të posaçme për prodhimin e saj.

Numri i publikimit për Europën është: WO2012168955 A1

Mars, 2014

 


Faqe 17 nga 90

Newsflash

Poezia është edhe neurozë legjitime shoqërore

 Avni Rudaku lindi më 1984 në Gjilan. Është Baçelor i Psikologjisë dhe Sociologjisë në Universitetin Publik të Prishtinës. Vazhdoi studimet master në Sociologji, në të njëjtin universitet dhe, aktualisht është duke  mbaruar temën për master. Ka botuar një mori refleksionesh të karakterit publicistik, shkencor dhe letrar. Është fitues i çdo burse vjetore të Universitetit të Prishtinës. Libri “Poezi pa frymë”, është njëherazi libri i tij i parë, i botuar në janar të vitit 2010. Është ngacmuar të shkruaj poezi para një viti, ku përmes vargut dëshiron më pak të transmetojë emocion (frymë), e për më tepër të shqyrtojë tema e nëntema të konteksteve të ndryshme socio-kulturore dhe psiko-filozofike, e veçmas sfidat e jetës bashkëkohore. Jeton dhe punon në Gjilan. Aktualisht është asistent i ri për lëndë psikologjike, në Kolegjin Universitar "Iliria", dega në Gjilan.

Lexo ma...