Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit

Kanal Televiziv në Gjuhën Shqipe në Skandinavi

Kanal Televiziv në Gjuhën Shqipe në Skandinavi

”TV Dituria”

Organ i QKSH ”Migjeni” në Borås


QKSH ”Migjeni” në Borås është një ndër shoqatat kulturore me aktive ne diasporë për ruajtjen, kultivim e Gjuhës, kulturës dhe traditës shipe.

Përmes këtij Kanali TV ne synojmë të kultivojmë tek fëmijët shqiptarë në Skandinavi dhe më gjerë kulturën, traditën shqipe, synojmë të sjellim të arriturat më të mira në fushën e letërsisë për fëmijë nga të gjitha trojet shqiptare dhe mërgata jonë, te mundësojmë fjalën shqipe në shtëpitë e mergimtarëve tanë, që është shtylla kryesore për krijimin e një identiteti të shëndoshë e modern. Përmes përmbajtjeve të përshtatshme për moshën e fëmijëve dhe për rrethanat e tyre jetësore , Kanali ”TV Dituria”  do të jetë një lidhje e natyrshme e botës fëmijërore me Atdheun dhe me vendin mikpritës.

Do të bëhen marrëveshje për kontakte të përhershme me shtëpit Televizive nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi, Lugina e Preshevës, të cilët do ta ushqejnë këtë kanal me përmbajtje të përshtatshme për botën fëmijërore dhe mërgatës në përgjithësi.

Në programet e këtij kanali një vend i veçantë do t’i kushtohet edhe botës prindërore. Prindërit shqiptarë kanë nevojë imediate për tu informuar mbi shumë çështje që kanë të bëjnë me shkollimin e fëmijëve të tyre, duke filluar me informacionet mbi sistemin shkollor aty ku ata jetojnë e deri tek temat e veçanta mbi vështirësitë konkrete që ata i mundojnë.

Me porogram ne baze te nje plani te periluar do te fillohet me 7 qershor nga ora 18;00 ku cdo javë në kete kohe mund te percilelt program dikrekt ne Gjuhen  shqipe, ndersa per cdo dite do te emitohen dokumentar si dhe filma shqip.

Fushat transmismetimit

TV Kanali i hapur transmeton programin në Transmetuesit analog tërë ditën në paketën bazë Com Hem në kanalin S11 dhe rrjetet dixhitale Telia në kanalin 500. Ne kemi arritë të mbulojmë me program rreth 245 000 familjeve në Göteborg, Molndal, Kungälv dhe Kungsbacka dhe 8. 000 dhoma hotelesh në këtë qytet dhe të gjithë strehimit studentore në Gothenburg, dhe bëjmë tranmetim të hapur Web Channel TV që mund të gjeni në ketë adresë interneti dhe ta përcillni programin tonë në cdo pjesët ë rruzullit tokësor

http://www.dituria.se/

 

PËRSHEDNETJE VËLLËZËRORE!

Më gëzoi shumë lajmi për çeljen nga ana juaj dhe e stafit tuaj të  Kanalit Televiziv në Gjuhën Shqipe në Skandinavi, ”TV Dituria”, Organ i QKSH ”Migjeni” në Borås.

Si edhe revista dhe radio “Dituria”, sikurse edhe QKSH “Migjeni’, edhe çelja e këtij kanali televiziv është fryt i punës dhe i atdhedashurisë tuaj, i vlerave tuaja njerëzore, shpirtërore e kulturore, i përpjekjeve të mëdha dhe të mençura që ju keni bërë hap pas hapi, duke arritur deri në çeljen e një kanali televiziv. Vërtet, sukses i madh dhe mbresëlënës !

Është rasti që, nga ana ime, bashkë me falënderimet dhe mirënjohjen e thellë për ju, i shpreh respektin dhe konsideratën e lartë strukturave të Shtetit Suedez që mbështet nisma dhe zhvillime të tilla demokratike të fjalës së lirë, duke ju vlerësuar juve dhe bashkëkombësit  tanë aty në Suedi. Me punën, qëndrimin dhe përkushtimin, ju e keni merituar këtë respekt, kujdes dhe vëmendje të veçantë dhe, për këtë, meritoni nga çdo shqiptar përgëzimet dhe urimet më të mira dhe më të sinqerta.

Ju uroj shumë shëndet dhe suksese, edhe në këtë detyrë të re që keni marrë përsipër.

Me siguri, si edhe me revistën dhe radion “Dituria”, edhe me këtë kanal televiziv, ju do të bëni më të mirën.

Jeni të mrekullueshëm !

Me dashur vëllazërore

Viron Kona

 

Sokol DEMAKU : FILOZOFIJA E JETËS KA KUPTIMIN E PLOTË NË VARGUN E DHURATA LEZO

 

Sokol DEMAKU

FILOZOFIJA E JETËS KA KUPTIMIN E PLOTË NË VARGUN E DHURATA LEZO

-këtë filozofi lexuesi do e gjejë në librin e saj met ë ri me peozi “Shiu i dashurisë”, botoj shtëpia botuese Milosao-Gjirokastër

Këto ditë doli nga shtypi libri më i ri i poetës së re nga Kuçova, Dhurata Lezo, pas  librit të parë ”Dhimbja e mosqeshjes” dhe atij prozatik ”30 vjet lumturi”.


Po të ndalemi në ditët e sotme intelektuali i vërtetë jeton në dy botë, atë të ideve dhe atë të realitetit konkret, sepse sipas Platonit ”E bukura është shkelqimi i së vërtetës”. Misioni i shkrimtarit është përshkrimi i relaitetit jetësor, atij realiteti në të cilin ne sot jetojmë. Ky është misioni i tij i shenjtë, një detyrim që e obligon dhe nderon jetën dhe vuajtjen, të arriturat dhe dëshirat. Jeta është e mbushur me befasi, por ne duhet të jemi të pregaditur që asnjë e papritur mos të na befasojë. Para nesh kemi njërën nga mërgimtaret tona që digjet për atdheun dhe fatin e tij, për familjen, të afërmit, farefisin, për dashurinë, baban e nënën. E në vargun e saj është fati i atyre që e braktisin vendlindjen, i atyre që u detyruan dhe ikën në kohë të pa kohë. Kur u reken shtigjeve të mërgimit, braktisën pragun e lindjes, braktisën çdo gjë që kishin krijua me vite. Kemi vargun e saj i cili paraqet dashurinë në format e saj me të buta por edhe me të ashpra kur është fjala tek dashuria dhe mërgimi. Autorja  Dhurata Lezo na vjen para nesh me një tufë poezishë në librin e sajt ë radhës ”Shiu i dashurisë” duke i hymnizuar vlerat e jetës, familjes, dashurisë dhe duke i kujtua ditët e lumturisë rinore, ditët e hares familjare, duke i vu në pahë edhe kohët moderne të cilat i jetojmë larg atdheut.

Nga ajo që prezentohet në këtë libër, kuptojmë se e reja Dhurata Lezo shkruan me ndjenjën e dinjitetit personal duke prezentua ate çka ajo ndjen dhe mabanë në shpirtin e saj dhe me një stil të veçantë bënë përshkrim të gjithanshëm të gjërave të thjeshta e të bukura që njeriu përjeton në jetën e tij, por nuk mungon as ana tjetër e medlajes pra edhe vujatja, hidhërimi, sepse autorja është vetë përsonazhi i poezisë që në shpirt përjetoj këto çaste edhe hareje edhe deshprimi. Të njohësh, të përjetosh, të përjetosh poezinë e Dhurata Lezo, duhet të jesh me trup e shpirt me poezinë e saj në librin ”Shiu i dashurisë”, por duhet ta them edhe këtë se edhe një poezi e vetme do të mjaftonte për këtë njohje dhe për përjetim  të poezisë së saj sikur poezia që i kushtohet (djaloshit të mrekullive) ”Shiu i dahsurise” nga e cila poezi edhe merre titullin  buqeta poetike. ”E bukura nuk vdes kurrë, por shndërrohet në bukuri të tjera” thotë Thomas Bailey Aldrich, e unë mendoj se edhe ajo çka lexuesi do përjetoj në këtë buqetë poetike, dashurie të poetës Dhuata Lezo do jetë e përjetshme dhe e bukurë.

Para nesh kemi një autore që i jep rëndësi poetikës  moderne shqiptare duke patur si personazh qëndror ne poezinë bashkëkohore dashurinë, familjen, mërgimin si një plagë shekullore e kombit e që si duket autorja është kryeprotagonistja.

Por përgjithëshmëria poetike e Dhurata Lezo, i tejkalon kufijtë e racionales dhe ka hyrë në zikzaket e një iracionalitetit, në nje vetecje të një ëndërre të kahmoçme, të një ëndërre që autorja mban në shpirtin e saj, të një ëndërre që ajo e  zbulon përmes vargut, dhe ndjenjave që ajo shprehë përmes vargut të saj magjik, sepse vargu i shprehurë nga autorja është përjetuar nga vetë ajo dhe thotë shumë, thotë shumë për jetën, dashurinë, mërgimin, sakrificën. E lidhur me këtë do ndalem në një thënje të Rilindasit tonë të njohur i cili thotë: ”Çdo e bukur që ndihet në rruzullin tokësor, është homogjene me bukurinë e shpirtit”. (De Rada)


Folozofija e jetës ka kuptimin e  plotë në vargun e Dhuratës. Ate njeriu e ndjenë në komponim dhe me metaforën e përdorurë për mrekulli nga autorja. E hasim këtë pothuaj në shumicën e poezive të këtij vëllimi.

Autorja i qaset jetës shpirt hapur, me entuziazëm të pashoq e këtë e vërejmë tek poezia “Jeta e vërtetë”. Qëndrimet janë kufizime, ashtu si autorja i pranon kufizimet në shijimin e jetës, në përvojën, në jetë dhe filozofin e jetës. Ku autorja thotë:

“Por një gjë është e sigurt;

Atëhere përqafimi më s`do ndërpritet

nga ankthi, pritja, rënkimi. Atëhere, për

herë të parë sytë do qeshin...”

Kjo nuk do të thotë se këtë ka për ta vërtetuar jeta, por mendja  do të provojë të gjejë rrugëdalje e domethënie, argumente që e përmbajnë këtë, kjo është filozofija bashkëkohore e jetës dhe të jetuarit.

Kur ke qëndrim të caktuar ndaj jetës, atëherë edhe jetës i jep kuptimin . Jeta është e gjerë, e ka abticat dhye zbaticat e saj nga çfarëdo qëndrim që njeriu ka në kokë.

Këtë e shofim më së miri tek poezia:

Le të ketë

“Le të ketë ca diell

Pas shiut të ftohtë të fytyrës

Së lodhur nga pritja, monolgu, dimri i vetmisë

Le të ketë ca qeshje

Që fshijnë rudha mërzitjesh”.

Vazhdojnë  ecjet e vargut, vazhdojnë, bezdisjet  e protagonistës së vargut, pra autorës në shëtitje pa e larguar asnjëherë shikimin nga kjo ngjarjet magjepse, në dashuri, famililje, mërgatë, sepse ka frikë se edhe për një çast ta largoj shikimin do të i ikë madhështia nga sytë, do e humbas ate cka ajo mban në shpirt, ate cka e ndjen se duhet ta ketë pran. Sepse me shumë adhurim i këndon në vargun e saj dashurisë, të dashurit që ndoshta nuk i dihet... Por si duket autorja është pakëz sa e ndrojtur dhe e prekur nga kjo, sepse na shpreh një pesimizëm në shumë vargje të saj kur ajo i këndon dashurisë. Në përshtypje të parë të duket kjo një gjendje përhumbjeje, por jo, zbrazëti assesi, por, përmbushje, sepse autorja është reale me vargun e saj. Në një moment mundohet ta kapë këtë madhështi me vargun e saj, dhe se ia arrinë ta paraqes ashtu si ajo e ndjenë në shpirt gjendjen e saj, dashurinë, ndjenjen e miqesisë dhe humanizmit të shpirtit. Por nuk është e lehtë jeta. Gjithçka e bukur është vështirë të pasqyrohet ashtu siç është në esencë!...

Arrati

“Një gur zemrës po i vë

Për të ikur tutje sherrit, thashethemeve provinciale

Llafazanërisë banale, idiotizmit të kot fanatik...”

Qëndrimi optimist i autorës ndaj sfidave që na i parashtron jeta, pra prirja e individit për t’i parë gjërat nga këndvështrimi vetijak, për t’iu qasur jetës me plotë gjallëri e hare, me guxim e besim në vete, me siguri e vendosmëri, pa pasur frikë nga vështirësitë që mund t’i shfaqen si pengesa të mundshme gjatë rrugëtimit të tij drejt realizimit të qëllimeve të përcaktuara është një veprim i dobishëm, në harmonizimin e balancës shpirtërore si burimi i vetëbesimit me efekte shumë pozitive dhe të dobishme, sepse e tham edhe më herët filozoija e jetës teka autorja është në kulmim, është parësore, por na shprehete edhe përmes pesimizmit të saj nga frika se do e humbë gjenë më të dashurë, por prap në vargune  saj mbizotëron arsya dhe optimizmi është mbi të gjitha.

Nga perendia

“Nga perendia do bëhet kjo

Dhe është e tmershme në sytë tanë

Bashkon familje, përmallon çifte

prej kohësh ndarë. Vëllazëri dhe mirëkuptim

dhe brenga s`ka më vend”.

Pra, autorja i gëzohet kësaj dhurate hyjnore, u gëzohet sikur lulja rrezeve të para të diellit, i qaset ditës së re, jetës, me plotë gjallëri, vullnet, besim e vendosmëri, sepse e vlerëson pambarimisht këtë dhuratë hyjnore  dhuruar nga perendia dhe ajo  ndjehet e disponuar, e gëzuar, e lumtur.

Kërkimi i lumturisë është po aq i vjetër sa njerëzimi. Poetë, filozofë dhe teologë kanë vrarë mendjen prej shekujsh për të përcaktuar çfarë është lumturia. Pra edhe e reja Dhurata Lezo në këtë buqetë poetike është në kërkim të lumturisë, të një lumturia të përbashkët, sepse vetmija e ka mudnur çdo ke deri më sot.

“Rrugëtoj natës. Vetëm s`jam

po t`i shtosh kësaj ore

edhe

një tok gjërash të harruara, që,

në mall të çmendur  të shtien”...

Por malli nuk është një dukuri që njeriu e ndrynë në vbetne e tij, edhe pse pasojat e tij reflektohen fuqishëm në botën njerëzore, malli është ndjenjë, ndjenjë e thellë shpirtërore, dhembje dhe dashuri. Kot mundohet ta fsheh ndokush mallin, ai shpërthen në brendi me fuqinë e vullkanit dhe llava e derdhur prej tij është përvëluese.  Atë e ndjen, e përjeton secili në botën e unit të tij, pavarësisht asaja se dikush dikush mundohet ta feshë! E autorja e shprehë në vargun e saj në menyrë të qartë mallin, sepse edhe ajo e ndjen në shpirt, e mundon edhe këtë dhe thotë:

“Tmershëm po gjëmojnë këmbanat e mallit.

Si e zura veten vetëm, qava dhe ika”...

Në kuadër të kësaj vepre ballafaqohemi me vargje të një ndjeshmërie të ëmbël për nënat tona si krijesat më të shtrenjta në botë, për baballarët tanë. Për prindërit tanë që na krijuan dhe rritën me vuajtje e mundime, me sakrificë dhe sot jemi larg naga ata, në momentet kur ndoshta më së shumti u duhemi atyre. Këtu defilojnë vargje kushtuar dashurisë ndaj prindërve, si një ndjenjë e bukur që e përlind botën dhe aurtorja shton:

“Sa kohë pa ndier gëzimin e jetës.

sa kohë, sa kohë...

sa kohë kish kalua pa qeshjen nën mjegull kur

lozje e fshiheshe gërzueshëm, nën prehrin e nënës.

&                       &

“Babai është pensionist

Flokët i ka ngjyer në dritën e hënës

Ecjen e shkujdesur të viteve të shkuara

Koha ia ka shndërruar në tkurrje të këmbës”

Në këtë kontekst nuk mungojnë as vargjet për Shqipërinë tonë dhe shqiptar e shqiptare që ka kohë kanë lenë bjerrë tokën e atit dhe memës dhe bredhinë rrugëve të botës.

“Si u shpërngulen keshtu

Nëpër toka të huaja dhe njerëz të huaj

Si ikëm kështu

Prej zemrës dhe qiellit shqiptar

U shpërngulëm kaq larg...

Nga leximi i këtij libri mund të konstatojmë me plotë kuptimine e  fjalës se kemi të bëjmë me një buqetë peotike të poetës Dhurata Lezo e cila me magjin e shpirtit të saj dhe ndjenjës që del  dhe shpërthenë nga brendia e këtij shpirti nuk është thjeshtë një ndjenjë filozofike por një realitet në të cilin  ka jetua dhe jeton edhe sot autorja. Ajo synon për të  spikatur drejt një filozofie sociale të kohës e mbarsur me brengat dhe problemet e saj në kohën bashkohore, në kohën moderne. Ndaj dhe autorja e kësaj përmbledhjeje bazohet në përjetimet, pesimet, vuajtjet dhe që pasohet shpesh nga një meditim i thellë për hallet e te rinjëve sot e ku personazh i këtyre peripetive është vetë autorja e buqetës poetike.

 

 

Bahtir Latifi: NJË “FJONGO” E MIQËSISË SHQIPTARE-SUEDEZE

 

NJË “FJONGO” E MIQËSISË SHQIPTARE-SUEDEZE

(Në Boras, përurohet libri “Me zemër në vendlindje”, me autor prof. Murat Gecaj)

Nga: Bahtir Latifi

 Nga e djathta: B.Latifi e M.Gecaj (Goteborg, prill 2012)

Në qytetin e Boråsit, në Suedi, jetojnë afër 2.500 bashkatdhetarë, nga Kosova dhe Shqipëria, si dhe vende tjera të banuara me shqiptarë. Ardhja e tyre filloi qysh herët, para 20-30 vjetësh dhe vijon deri në ditët e sotme. Që nga ajo kohë, bashkatdhetarët tanë nuk u ndalen asnjëherë për t’i sherbyer Atdheut të vet, në mënyra të ndryshme. Ata  dëshmuan shumë herë, që nga ardhja e tyre e deri tani, se si ata punojnë për vendlindjen e tyre dhe ndihmojnë në çështjen kombëtare shqiptare. Kjo tregon, se sa janë të dashur për vendin, ku lindën dhe u rritën ata vetë, që nga ajo kohë dhe më pas, për t`u larguar drejt mërgimit, por pa dashjen e tyre.  Mërgimtarët nuk e harruan vendin e tyre dhe nuk do ta harrojnë kurrë. Këtë gjë ata e dëshmuan  me punën e tyre të përditëshme, me veprimtari arsimore e  kulturore etj., duke mos harruar asnjëherë nga kanë ardhur, ku e kane vendin, udhën, kulturën, si dhe traditën shqiptare . Pra, u bënë pjesë e historisë së vendlindjes, me ndihmesën e dhënë, në forma të ndryshme.

Edhe bashkatdhetarët e qytetit Boras, në Suedi, e bëjnë një gjë të tillë, duke ndihmuar për vendin e tyre, pa  kursyer asgjë. Që nga viti 2007 e deri sot, shqiptarët në këtë qytet u bënë më me zë, se kurrë. Ata hapën Qendrën Kulturore Shqiptare “Migjeni”. Në kuadër të saj, filloi një revistë, e quajtur ”Dituria”, me tematikë për fëmijët e të rinjët, si dhe për prindërit shqiptarë në mërgatë. Revista del një herë në muaj dhe shpërndahet falas për bashkatdhetarët tanë. Ajo shkon nëpër qytetet e  Suedisë, ku jetojnë shqiptarë, si dhe në disa vende të Europës e Botës, si në Kosovë e Shqipëri.

Një vit më vonë, pra më 2008, filloi nga puna edhe Radio”Dituria”, po ashtu nga Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni”. Pikrisht në 5-vjetorin e QKSH ”Migjeni” e revistës “Dituria“, që u mbajt një vit më herët, u tubuan në Boras shumë bashkatdhetarë, autorë librash, personalitete të ndryshme të arsimit, kulturës e letersisë, si nga Suedia, Kosova e Shqipëria etj. Ndër mysafirët e ftuar për këtë ngjarje, ishte  dhe një grup miqësh nga Tirana: prof.Murat Gecaj, shkrimtari Viron Kona, publicistja Kozeta Hoxha dhe arsimtarja Kadrije Gurmani.

Gjatë kësaj vizite, ata qëndruan katër ditë në qytetin Boras, ku u mahniten me gjithçka, që panë dhe përjetuan për atë kohë, duke vizituar për herë të parë vende të ndryshme, në takime me miq suedezë e shqiptarë etj. Kontaktet me njëri-tjetrin, më parë, ishin për ndonjërin vetëm përmes Internetit dhe jo fizikisht, sikurse kësaj radhe.

Nga kjo vizitë mbresëlënëse, tashmë në librin e ri, “Me zemër në vendlindje”, me autor prof.Murat Gecaj, mund të lexosh krejt çfarë ai dhe kolegët kishin parë e përjetuar. Ishte hera e parë, që ai e vizonte një nga shtetet skandinave, siç ishte  Suedia.  Në librin e tij, dokumenton se qenë takime të bukura e të paharruara, të këndëshme, me miq e shokë. Nga vizitat e ndryshme, nguliti në kokë krejt, çka ai kishte parë e përjetuar .

Kështu, nga kjo, prof.Murati dëshironte që të gjitha përshtypjet, që mori nga Suedia, t’i publikonte në një libër. Këto i bëri ai  për ta kujtuar atë kohë të paharruar , për t`u treguar edhe të tjerëve, për mes librit “Me zemër në vendlindje“, si dhe për t’i falënderuar miqtë suedezë e ata shqiptarë për pritjen, që ata u bënë mysafirëve nga Shqipëria, me rastin e 5-vjetorit të QKSH “Migjeni” dhe revistës “Dituria”, në Boras.

Libri flet, pra, shumë rreth vizitës në Suedi, për takime me njerëz të ndryshem dhe mosha e profesione të larmishme, me miq e kolegë të dashur. Më tej, vazhdon të tregojë autori në këtë libër, për  vizitat e mëherëshme, nga miqët suedezë e shqiptarë, në Durrës e Tiranë, komunikimet me bashkatdhetarë, biseda te ngrohta e letra përshëndetëse, falendërime, si dhe fotografi nga më të ndryshmet  e shumëçka tjetër.

Në festimet e 5- vjetorit të radios ”Dituria”, në Boras, që u  mbajt më 30 mars 2013,  ishin musafirë nga Tirana, por kesaj radhe jo edhe prof.Murat Gecaj. Ndërsa këtë  herë ai solli dhuratë librin e tij më të ri,  “Me zemër në vendlindje”, përmes Viron Konës e Petrit Xhajës, të cilët ishin pjesë e manifestimit tonë kulturor.

Në mesin e disa librave, që u përuruan nga Shoqata e Shkrimtarëve, Artistëve e Krijuesëve  Shqiptarë, në Suedi, me kryetar Hysen Ibrahimin dhe anëtarë të tjerë të kësaj Shoqate, që ishin aty mysafirë,   u bë edhe përurimi i këtij libri, për të cilin folëm, shkurtimisht, edhe më lart.

Ne e falenderojmë nga zemra prof .Murat Gecaj për librin, që ua kushton bashkatdhetarëve shqiptarë në Suedi, si dhe miqëve sedezë. Urojmë që ai të ketë jetë të gjatë dhe suksese të njëpasnjëshme.

Faleminderit, prof.Murat Gecaj !


 

Kopertinat e librit…

Në përurimin e këtij libri foli shkrimtari i njohur, Viron Kona. Më  poshtë po  japim edhe fjalën e tij, për librin e prof.Gecaj, të mbajtur në Boras, në ditën e 5 –vjetorit të radios “Dituria”:

“Duke qenë i ftuar nga Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni”, në Boras të Suedisë , në festimet e 5-vjetorit të krijimit të revistës ”Dituria” dhe 4-vjetorit të Radios ”Dituria”, në prill të vitit të kaluar, prof.Murat Gecaj është nxitur të shprehet ndjeshëm , me respekt dhe me shumë dashuri , për ato festime dhe për aurelën, që i ka shoqëruar ato, në Shqipëri dhe në Suedi .Këtë gjë, ai  e ka realizuar bukur, përmes faqeve të librit më të ri të tij, ”Me zemër në vendëlindje ”(Shenime nga Suedia), i cili u publikua para ditëve në Tiranë.

Kur i lexon , varg njëri pas tjetrit, shkrimet e librit të krijojnë përshtypjen e një buqete me lule të shumëllojshme e të freskëta, të lidhura me ”fjongon” e miqësisë shqiptare-suedeze, por dhe mikpritësve suedezë, të cilët iu gjendën pranë vëllezërve tanë nga Kosova , në ditët e tyre më të vështira , kur mbi ta veproi me egërsinë më  më të madhe, gjenocidi serb.

Në shkrimet e këtij libri, pasqyrohen dhe vlerësohen dukuri , episode, dhe ngjarje , veprimtari miqësore shqiptare-suedeze dhe ndjenja atdhedashurie, për vendlindjen Kosovë dhe Shqipërin. Por shprehen edhe meditime rreth asaj, çfarë prof.Gecaj ka përjetuar e ka ndjerë , në ato ditë të qëndrimit dhe të vizitave në Boras e Goteborg të Suedisë mike.Gjithçka është parë dhe shkruar nga këndëvështrimi i një publicisti të sprovuar .Me penën e artë të tij, autori gjen rastin të shprehet bindshëm, argumentues dhe bukur për Suedinë e zhvilluar dhe të përparuar. Njëherazi, shkruan me një gjuhë zemre të ngrohtë edhe për ato vlera thellësisht njerëzore, që e shquajnë popullin suedez.

Cilido lexues i vëmendshëm vëren se ngjarjet, episodet , shënimet , përshtypjet , skicat, reportazhet e bisedat dhe e tërë ngrehina publicistike e paraqitur mjeshtërisht në faqet e librit, ka një bosht, rrezaton një subjekt: Jetën e suedezëve dhe të shqiptarëve , me banim në Suedi; jetën aktuale, mardhëniet e natyrshme dhe tepër njerëzore e miqësore, të krijuara ndërmjet tyre, për një ardhmëri të sigurt; për fëmijët, familjet dhe vazhdimësinë e jetës. Përmes gjinive të ndryshme publicistike, libri pikëzon dhe veçon episode dhe ngjarje, portretizon tipa dhe karaktere njerëzish, shqiptarë dhe suedezë, të moshave dhe profesioneve të ndryshme; vë  në dukje e vlerëson dhe gjithçka e bën në mënyrë tepër shprehës, figurative dhe emocionuese.

Libri  nisë me lajmin e udhëtimit për në Suedi, nëpërmjet ftesës së veçant të Qendër Kulturore Shqiptare ”Migjeni” në Boras;me udhëtimin ajror drejt Veriut të Europës , në vendin e dikurshëm të vikingëve, kurse sot të suedezëve të zhvilluar, të përparuar dhe shpirtmirë, me botë të pasur njerëzore.Vijon libri me shkrime për brendinë e festimeve të 5-vjetorit të revistës”Dituria” dhe 4-vjetorit të radios ”Dituria ”. Por gjejmë në libër edhe vazhdimësinë e lidhjeve të autorit me kolegë e miq të tij në Suedi , si me anë të Internetit, por dhe nga takimet me ta, në qytetin e Durrësit dhe në Tiranë.

Nëpër faqet e librit kalojnë emra njerëzish, të moshave e profesioneve të  ndryshme, shqiptarë e suedezë , fëmijë , nxënës shkollash ,mësues e mërgimtarë të thjeshtë, personalitet të artit e kulturës, miq dhe dashamirës të Shqipërisë e Kosovës; autoritete vendëse, gazetarë, shkrimtarë, artistë, studiues ...Emrat e tyre bëhen të njohur nga autori, me respekt e dashuri; ata portretizohen dhe paraqiten bukur, me të veçantat e tyre, me vlerat dhe me mesazhet që përcjellin, nëpërmjet tregimeve, ndodhive, bashkëbisedave të ngrohta e të sinqerta. Nga njëra faqe në tjetrë , lexuesi miqësohet me t , si me njerëz, që ka mall e dëshirë t`i takojë e t`i njohë më nga afër.

E bën tërheqës librin, fakti se ai është shkruar me një gjuhë të pastër letrare e drejtshkrimore, me larmi, ngjyrime e nuanca emocionale, me stil tërheqës dhe origjinal. Gjithashtu, e bën edhe më të plotë librin, pajisja me fotografi njerëzish, vendesh, peisazhesh dhe pamjesh, nga vizitat në Suedinë e bukur, si dhe nga takimet vazhduese, në Durrës e Tiranë.

Do të jetë vetë lexuesi, ai që do ta bëjë vlerësimin e librit ”Me zemër në vendlindje “(shenime nga Suedia), me autor prof. Murat Gecaj. Por, me këtë rast, e urojmë dhe e përgëzojmë atë, për këtë botim të bukur, mbresëlënës e domethënës!”

 Boras, prill 2013

 

 

 

Viron Kona: Shqiponja e lirisë

 

Shqiponja e lirisë

(Përjetime nga leximi i librit të Sokol Demakut: ”Sadulla Zendeli - Daja, në aventurë me drojën e një emigranti të “pa atdhe”)

Shkruar nga Viron KONA


Në foto Viron Kona

Më 30 mars 2013, në Boras të Suedisë, në prani të një auditori të gjerë suedezë e shqiptarë, u përurua libri ”Sadulla Zendeli-Daja, në aventurë me drojën e një emigranti të “pa atdhe”. Autori, poeti, shkrimtari, mësuesi dhe gazetari i njohur Sokol Demaku, në hyrje të librit njeh lexuesin me qytetin e lindjes së Dajës, Gostivarin, me natyrën e tij mahnitëse, me demografinë dhe bashkëjetesën e banorëve nga disa kombësi, me pasurinë e vlerave atdhetare dhe të traditës, me personalitetet nga të gjitha fushat e jetës, me historinë dhe, deri, etimologjinë e emrit Gostivar ( Goca e Tivarit ). Demaku e prezanton lexuesin me heroin e  Gostivarit Xhem Gostivari, të cilin  e cilëson “ikona e trimërisë shqiptare”. Në vazhdim, ai tregon për Bilal Selimin, Malik Azizin, Ahmet Peren dhe të tjerë personalitete të asaj treve me histori të lavdishme atdhetare.                       

Dhe, shpejt, në faqet në vijim,  vjen çasti të njohim heroin kryesor të librit, personalitetin e madh shqiptar: Sadulla Zendeli, të pagëzuar me emrin Daja nga vetë shqiptarët me banim në Suedi dhe që autori e cilëson ”Drita shqiptare e Skandinavisë”.


Demaku  shkruan se Daja është poet, pedagog, mësues, shkrimtar, leksikograf dhe atdhetar i madh. Ai lindi në fshatin Sërmnovë të Gostivarit më 3 qershor 1935. Shkollimin fillor e kreu në vendlindje dhe në Vrapcisht, kurse gjimnazin, dega e ekonomi, e filloi në Gostivar dhe e përfundoi në Strumicë. Më tej, flitet për punët që Daja ka kryer në vendlindje, por edhe për atdhetarizmin e tij, duke kundërshtuar në mënyrë të drejtpërdrejtë  nacionalistët sllavë, që kërkonin t`i zhbënin shqiptarët. Duke cituar fjalët e  Dajës, autori shprehet  se Zgjodha më të mirën e së keqes dhe emigrova ! Përse? Sepse ndryshe duhej të bëhesha spiun i vëllezërve të mi, i atyre që mbanin kësulë të bardhë, i atyre që e donin flamurin shqiptar, i atyre që këndonin dhe kërcenin valle shqiptare, i mësuesve dhe mjekëve, i të burgosurve politikë, që për “faj” kishin dashurinë për Shqipërinë dhe trojet tona të shkëputura nga shteti amë. E këtë nuk ma lejonte ndërgjegjja ta bëja, prandaj edhe zgjodha të keqen më të vogël, duke emigruar nga vendi im i dashur, nga ai vend ku çuditërisht gurët, që më vrisnin këmbët e zbathura, më dukeshin të butë. Më dukej sikur ecja në barin e njomë të vendlindjes  sime të dashur! Pa i harruar pllajat e bukura shqiptare, vendosa të largohem kudo qoftë, në qiell, në hënë, në ferr!”

Mjafton ky paragraf për një histori të tërë, për të treguar  se çfarë forcash atdhedashurie  gjëmojnë dhe jehojnë me krisma bubullimash brenda shpirtit të njeriut që e do atdheun si Atin e tij; e do Mëmëdheun si nënën e tij. Atdheu është gjithçka: edhe nënë edhe babë, mbase prandaj dhe ne shqiptarët e cilësojmë me të dy këta emra që përmbajnë bukurinë e madhe jetësore: Atdhe, Mëmëdhe.

Rruga e jetës së Dajës, në libër është përgjithësuar me rrugën  e qindra mijëra shqiptarëve në shekuj, në dekada e vite. Daja është shndërruar në simbol të qëndresës, të rezistencës, të betejave të vazhdueshme  për liri.

Të nguliten thellë  mendimet që autori i këtij libri ka arritur t`i shkëpusë atdhetarit të madh, i cili te Suedia gjeti besimin tek ëndrra e tij për  arsim e kulturë, aty gjeti mbështetje për  lirinë e shumëkërkuar të bashkëkombësve të tij shqiptarë.


Sadulla Zendeli-Daja, në studion e tij

Duke përfunduar universitetin e Upsallës, njërin ndër universitetet e njohura të botës, Daja me shpirtin e tij të ndjeshëm atdhetar, rrënjosi bindjen se, me dije dhe kulturë, do të mund t`i ndihmonte sadopak  popullit të vendit të tij të shtypur nga nacionalizmi sllav. Daja, do të ishte ndër të parët mësues të gjuhës amtare në Skandinavi, në këtë vend me liri dhe demokraci si rrallë tjetër vend në botë. Ndoqi rrugën e mësuesisë, duke pasur si lajtmotiv në radhë të parë arsimimin e fëmijëve të emigrantëve shqiptarë të ardhur në Suedi për mbijetesë dhe për një jetë më të mirë.

Krenohesh me një njeri si Daja, kur lexon se, nga nxënësit shqiptarë të cilëve ai u ka dhënë mësim, kanë dalë 95 intelektualë. Vetëm në qytetin Nybro, ku Daja hapi të parën shkollë shqipe në Skandinavi dhe punoi për 27 vjet me radhë,  janë mbi 40 vetë të punësuar në sektorë të ndryshëm të rëndësishëm. Po kështu edhe 30 nxënës të tjerë në qytetin suedez Kallmar kanë dalë profesionistë të shquar.

Demaku shkruan se 16 vjet të Dajës, e përqendruan atë në universitetin e Upsallës, në Sofje, në Boras dhe në punën madhështore të hartimit dhe botimit të  fjalorëve themelorë. Por, edhe në vazhdim, kjo punë e nderuar dhe fisnike në dobi të mësimit të gjuhës amtare të fëmijëve të bashkëkombësve, mbeti kredo e të gjithë jetës së Dajës, këtij njeriu të urtë në mendim, të shkathët dhe plot guxim në veprim, të dashur dhe mirëbërës, humanist në karakter thellësisht njerëzor.

Duke qenë edhe vet në emigracion, në rrugën e Dajës, Sokol Demaku i ndjen thellë jetën dhe privacionet e mikut të tij më të ngushtë, vëllait të tij më të madh, atdhetarit të shquar. Fjalët e Sokol Demakut, si autor i librit, rrjedhin pastër e të kristaltë, me bukuri dhe hijeshi, me shpirt e zemër, dhe, teksa i lexon, gjaku të zjenë ndër deje, lëviz vrullshëm dhe sikur të  fton të njohësh doemos këtë njeri të madh, teksa ndjen dëshirën t`i shtrëngosh duart  e munduara nga jeta, t`i njohësh shpirtin e sfilitur nga brenga, t`i ndjesh rrahjet e zemrës që vrullojnë  nga malli për vendlindjen, nga respekti për suedezët, që e mirëpritën, që iu gjendën pranë në ditë të vështira si miq të vërtetë.

E pata fatin ta njoh këtë Njeri dhe e përjetoj çdo fjalë e frazë të Demakut, sidomos kur e takova Dajën 78 vjeçar të zhytur në studion e tij, të rrethuar nga dallgë librash në gjuhë të ndryshme të botës, por sidomos të gjuhës shqipe: fjalorë, libra poetik, tregime, romane, libra gjeografikë dhe historikë, një galeri e tërë jete njerëzore, mes të cilës qëndronte duke medituar e shkruar pa kurrfarë ndalese dhe pa u lodhur heroi ynë, Sadulla Zendeli-Daja.


Të falënderojmë nga zemra Sokol Demaku që, me librin tënd jetësor dhe të shkruar fund e krye me dashuri e ngrohtësi vëllazërore, po na njeh me Sadulla Zendelin, njeriun që e do dhe e njeh çdo shqiptar në Suedi; njeriun që e njohin edhe pa e takuar, njeriun që e respekton sapo e sheh sesi ecën, sesi të vështron butë, ngrohtë e bisedon me ty si me një vëlla me zërin e tij të qetë, të dashur, të urtë. Edhe kundërshtitë e tij janë të buta, por, fjalë-mençura, mendim-bukura,  sokratike.

Duke vijuar leximin e librit për Dajën, mëson  se, heroi ynë, vendosi të jetonte në ishullin Oland, një ishull i mrekullueshëm, ku, mbi detin Balltik,  të çon një ndër urat më të gjata në Evropë. E, pikërisht në këtë ishull, ku edhe mbreti i Suedisë ka rezidencën e tij verore, ku ndodhet një kështjellë madhështore e kohëve të vjetra, ku ngrihet monumenti simbol i Birgitës, pikërisht, në këtë ishull të Veriut të largët, Daja ka ngritur shtëpinë dhe “tempullin” e tij, ka ngritur lokalin e tij me emrin Shqiponja, në ballë të të cilit janë vendosur dukshëm dy flamuj: njëri i Shqipërisë dhe tjetri i Kosovës. Shqiponja u qëndron të dyve mbi krye, shqiponja e lirisë.


Lokali i Dajës me emrin “Shqiponja” në ishullin Oland

Vepra pa fund  ka  shkruar në këtë ujdhesë Daja, dhe, siç kuptohet, shumica e tyre i kushtohen Kombit, Shqipërisë, Kosovës, trevave shqiptare, kudo. Librat u dedikohen  fëmijëve shqiptarë, mësimit të gjuhës shqipe, e sidomos bien në sy fjalori i parë suedisht-shqip me 17 mijë fjalë, fjalori i dytë suedisht-shqip me 28.500 fjalë, i treti….i katërti…Pastaj libra radhë, si vargmalet, si dallgët…prozë, poezi, përkthime, publicistikë…Dhe studioja e Dajës, vazhdimisht ngushtohet nga… librat rrezatues, që flasin për jetën, për dashurinë, për paqen dhe mirësinë…

Libri i Sokol Demakut për Dajën, stacionohet në shumë periudha interesante të heroit, veçanërisht,  kur ai shpreh fjalët, mendimet dhe ndjenjat e tij  të mbrujtura me atdhedashuri për vendin, për bashkëkombësit e varfër  që regjimi nacionalist sllav i kishte lënë të pa arsimuar. ”Kur zgjohesha në mëngjes për të shkuar në punë, para banesës rrinin 10-15 shqiptarë që prisnin për t`i ndihmuar, duke u shkruar lutje se do t`i shisnin: kalin, lopën, gomarin a ndonjë gjel ose pulë, që e sillnin nga fshati 20 - 25 kilometra larg për t`i shitur në pazar për një kafshatë buke!?”

Është ky, një paragraf ku të fiksohen fortë sytë dhe mendja, që e lexon dhe nuk largohesh dot prej tij; një paragraf që, në pak fjalë, i ka thënë të gjitha.

Kështu shprehet Daja, me fjalë të mençura, me sentenca, me fjalë që kanë kuptime të gjera dhe të mëdha, me shprehje filmike, që kur i lexon ose i dëgjon, të duket se sheh një film, përjeton  ngjarje nga jeta e vërtetë.

Autori, Sokol Demaku, ka ditur të qëmtojë dhe të japë kuintesencën e karakterit dhe kulturës së këtij njeriu largpamës, që di se ku të godasë me forcën e kritikës dhe të shigjetojë regjimin nacionalist sllav, i cili përdorte si mjet injorancën dhe paditurinë për t`i mbajtur të shtypur, të përçarë dhe të nënshtruar shqiptarët.

Fragmente mbresëlënëse gjen shumë në këtë libër, madje tepër emocionuese e deri drithëruese. I tillë ishte rasti i shoferit të autobusit, që me mikrofon në dorë lajmëronte udhëtarët të zbrisnin në stacione. Ai u fliste në tre gjuhë: E para suedisht, e dyta anglisht dhe  e treta…shqip. E kishte zgjedhur vetë gjuhën e tretë, shqipen e nënës së tij, shqipen e babait të tij, shqipen e atdheut të tij, teksa kur zbuloi gjoksin, një shqiponjë krah-hapur dukej se do fluturonte nga  malli dhe dashuria në atdheun amë. Dhe Daja, i ardhur në Suedi, ngaqë nuk ngopej së dëgjuari atje larg  gjuhën e shenjtë dhe të artë shqipe, nuk zbriti nga autobusi, por qëndroi deri te stacioni i fundit…


Lexoj këto radhë të shkruara dhe të nënvizuara mjeshtërisht nga Sokol Demaku dhe sjellë në mendje njerëzit e mëdhenj të lashtë, kur flisnin për dashurinë për gjuhën e  nënës, dashurinë për mëmëdheun. Lukiani thoshte “Edhe tymi i Atdheut do të duket më i ndritshëm se zjarri në vise të largëta”. Dhe më tej: ”Është thënë qëkuri se”nuk ka asgjë më të ëmbël se atdheu. Dhe, me të vërtetë, a ka gjësendi tjetër që të jetë jo vetëm më e këndshme, por edhe më e shenjtë, më e lartë se atdheu? Çdo gjë që njerëzit e quajnë të shenjtë dhe të lartë, atyre ua ka mësuar atdheu, sepse ky i lind, ky i rrit dhe i edukon. Shumëkush mund të mahnitet nga madhështia dhe fuqia e qyteteve të huaja, nga bukuria dhe shkëlqimi i ndërtesave të tyre, por për të dashur të gjithë duan atdheun….”

E kush nuk i ka kënduar atdheut? Më të mëdhenjtë poetë, shkrimtarë e gazetarë. Studiues e shkencëtarë, akademikë dhe ushtarakë, punëtorë dhe fshatarë, të vegjël dhe të mëdhenj në moshë. Të tërë, në mendje dhe në zemër, në shpirt, kanë atdheun, atdheun e tyre të mirë, të butë, më të dashurin, më të bukurin, më të shtrenjtin  nga gjithçka. Sot, këtë aksiomë e provojnë mijëra emigrantë shqiptarë të përhapur në të gjithë shtetet e botës, e kanë provuar edhe më parë. Edhe autori i këtij libri e provon çdo ditë. Me mund, vendosmëri, besim e shpresë, me karakter të qëndrueshëm dhe të palëkundur, ai jeton dhe mbijeton. Jeton dhe ndihmon, mbështet dhe tregon vlerat e një njeriu human, duke pasur në mendje dhe në zemër vendlindjen.

Kam fatin dhe lumturinë t`i njohë këta njerëz:  Dajën dhe Sokol Demakun. Them me vete se këta janë vëllezër në mendim dhe në veprim, aty ku është njëri është dhe tjetri, aty ku përfundon diçka njëri e vazhdon tjetri, ata janë ngushtësisht të lidhur me njëri –tjetrin, ngushtësisht, dy vëllezër,  dy shqiptarë me zemër,  forcë, qëndresë, guxim, sy  dhe krahë shqiponje.

Libri i Demakut të jep mundësinë të njohësh mirë Dajën dhe veprimtarinë e tij sepse është i ndërtuar në formë interviste, me pyetje të gjetura, që çlirojnë energjitë e brendshme të njeriut. Pas pyetjeve pikante të poetit Demaku, rrjedhin fjalët dhe mendimet e urta të Dajës. Ato kullojnë edhe lot e dhembje, por tek ato mbisundon besimi, shpresa. Fjalët e këtij Mentori modern rrjedhin edhe mjaltë, edhe nektar. Te fjalët dhe mendimet e Dajës, “takon” gjithë stinët e vitit, sepse, edhe jeta e njeriut  ka stinët e saj. Stinët kanë edhe bukuritë, por edhe të papriturat, edhe kohën e bukur me diell, por edhe shtrëngatat e stuhitë, uraganët; edhe thatësirën, por edhe dendurinë e shirave, vërshimin e lumenjve, edhe vjeshtën e kuqërremtë në fletët e drurët, por edhe pranverën plotë bukuri e freski, plot gjelbërim, cicërima zogjsh, ëndrra e fantazi,  imagjinatë e  dashuri.

Dashuria për Dajën është vendlindja, është Gostivari, atje ai ka dëshirë të prehet edhe kur…

Na priti Daja në familjen e tij, me bashkëshorten dhe njërin nga djemtë, Ismetin. Na pritën krahëhapur, na gostitën me më të mirat gjëra që kishin, na rrëfyen për qytetin ku jetonin, për banorët, komshinjtë e mirë dhe të dashur suedezë.

-Kam 36 vjet që fle me derën pa çelës, - tregoi Daja. Pastaj, pas vizitave në qytetin e tij dhe në rezidencën verore të familjes mbretërore, Daja na shtroi një drekë me të gjithë të mirat, ku biri i tij, Ismeti, na ofroi specialitetin, një picë nga më të rrallat që kishim shijuar si dhe gatime të tjera tradicionale shqiptare. Ndërsa bashkëbisedonim për jetën në emigracion, për Kosovën, për shqiptarët në Maqedoni, në Mal të Zi, për Shqipërinë, për shqiponjën…

E, teksa shtrëngonim duart dhe nuk ndaheshim dot, në retinën e syve të Dajës pashë se, nga ndarja, në faqet e tij u rrokullisën dy-tri  pika loti…Ishin lot të artë, lot dashurie për bashkëkombësit, për atdheun, për shqiptarinë…Eh, Dajë, jeta është dhembje, por, edhe dhembja ndonjëherë është e bukur, kur e motivon jetën, kur krijon dhe, kur krijesa i shërben të sotmes dhe të ardhmes.  Ti, Dajë, me veprën tënde i shërben të sotmes dhe të ardhmes. Ti e ke kthyer shtëpinë në një tempull të prodhimtarisë shkencore dhe letrare, publicistike dhe leksikografike. Studioja jote është një tempull i dijes dhe i kulturës, është tempull i dritës rrezatuese, tempull i atdhetarizmit dhe shqiptarizmit. Qoftë jeta jote me dritë dhe begati, Dajë! Qofsh me jetë të gjatë! Gjithnjë i fortë, siç ke qenë, dhe siç do të jesh në vitet që do të vijnë. Faleminderit Dajë!

Faleminderit Sokol Demaku që bëre me një frymë 700 kilometra rrugë për të na shpurë gjithë gaz e dëshirë në ujdhesën e Dajës dhe për të na kthyer pastaj përsëri në Boras. Ia vlejti shumë ai udhëtim, sepse takuam njeriun e rrallë, magjeps, që ti Sokol e përshkruan aq bukur, me aq dashuri dhe me aq vërtetësi në librin tënd të mrekullueshëm. Qofsh kurdoherë i lumtur dhe energjik siç të njohim sot, Sokol Demaku. Ashtu dëshirojmë të shohim edhe nesër, kurdoherë!

Kjo është jeta e njerëzve, jeta e shqiptarëve në emigracion. Dhe, kur ata, ashtu si Daja ynë, lënë gjurmë, jeta nuk i harron, ajo i shtrëngon fortë në gjoks dhe ua transmeton e trashëgon  brezave historinë, historinë  e bijve të saj….

Në librin e tij, Demaku fokuson shkrime dhe përshtypje të diplomatit Shaban Murati, të shkrimtarëve: Skënder Hasko, Riza Sheqiri, Baki Ymeri, Nehat  Jahiu, prof. Murat Gecaj, prof Fetah Bahtiri, prof. Rexhep Jashari, prof. Haxhi Birinxhiku, etj. Autorët shprehin konsiderata të larta dhe vlerësime për veprën e jashtëzakonshme të Sadulla Zendelit - Dajës, shprehen për ndihmesën e tij të shquar në çështjen kombëtare.


Dëshiroj ta mbyll këtë shkrim me fjalët e Sadulla Zendelit, që na i ofron Demaku në këtë libër. Kur Daja do të kryente një operacion të rëndë, shprehu nëpër ëndërr dëshirën e tij, që të jetonte sa të mbaronte fjalorin e nisur. Pas operacionit, mjekët që e kishin dëgjuar dëshirën e tij, i thanë”Zotëri Zendeli, do të shkruash edhe 10 fjalorë !” Dhe Daja shton: “Gjashtë libra (fjalorë) i bëra. Më kanë mbetur edhe katër”.

Kurse, unë, autori i këtyre radhëve, them: “Eh, mor Dajë ! Je i mençur dhe modest si çdo njeri i madh. Me 10 fjalorë, Ti, i vetëm, po bën punën e një Akademie Shkencore”.

Nëpërmjet këtij shkrimi uroj dhe përgëzoj Sokol Demakun, poetin, gazetarin, shkrimtarin, mësuesin e pasionuar dhe energjik, njeriun e vrullshëm, mirëdashës dhe gjithnjë të qeshur, për këtë vepër që na ka dhuruar, duke na njohur me botën e brendshme, ritmin e jetës, karakterin dhe shpirtin  kristal të një atdhetari të madh, Dajës.

Natyrshëm, uroj Dajën: ”Jetë të gjatë, o miku i shqiptarëve  Sadulla Zendeli-Daja! Qofsh përherë rreze dielli për jetën dhe bashkëkombësit! Në të vërtetë, Ti, rreze dielli je. I tillë do të mbetesh. Gjithnjë.

 

 

”MIKROFONI I KRISTALT” NË PESËVJETORIN E PAVARËSISË SË KOSOVËS PËR ATA TË CILËT MBËSHTETËN KULTURËN DHE GJUHËN SHQIPE NË MËRGIM

 

Sokol Demaku

”MIKROFONI I KRISTALT” NË PESËVJETORIN E PAVARËSISË SË KOSOVËS PËR ATA TË CILËT MBËSHTETËN KULTURËN DHE GJUHËN SHQIPE NË MËRGIM


Në qytetin e textilit, në qytetin ku lindi tregtia Borås të Suedisë, në qytetin ku mërgata shqiptare ka gjetë shprehje për kultivimin e gjuhës, kulturës dhe traditës shqipe, shqiptarë, anëtar të shoqatave kulturore nga qytete të ndryshme të Suedisë, anëtarë të Shoqatës së shkrimatareve, artistëve dhe krijuesve shqiptar në Suedi, miqë suedez dhe përfaqësues të pushetit lokal të qytetit Borås këtu së bashku me miqë dhe mysafirë nga Republika e Shqiprisë u mblodhën të gëzuar për të festuar 5 vjetorin e Pavarësisë së Kosovës dhe pesë vjetorin e emetimit të programit të parë në shqip të Radios lokale shqipe nga qyteti Borås ”Radio dituria”. Ishte një e shtunë e bukur, një ditë pushimi ku njerëzit përqafoheshin dhe takoheshin duke i uruar njeri tjetrit: Gëzuar Pavarësinë e Kosovës e një urim madhor edhe drejtuesve të radios lokale ne shqip Radio dituria që të krijojnë dhe sajojnë edhe më progarme edhe më të mira!

Në hyrje të sallës iu uronin mirëseardhjen pjesëmarrësve, Hakif Jashari, kryetar i QKSH Migjeni në Borås, Bahtir Latifi udhëheqës i Radio diturisë në Borås, Sokol Demaku botues i revistës kulturore ”Dituria”në ketë qytet. Ushpreh mendimi dhe idea se ndoshta qe nga qershor do fillohet nga puna edhe me një Kanal TV në Gjuhën shqipe nga ana e QKSH ”Migjeni” këtu në Borås.

Mbledhja solemne u mbajt në lokalet e Studiefrämjande në Borås, ku me këtë rast për të prnaishmit fjalë rasti për pavarësinë e Republikës së Kosovësmbajti veterani i mërgatës shiqptare në Suedi Sadulla Zendeli Daja, ndërsa për rrjedhen dhe zhvillimin e Radio Diturisë, fjalë rasti mbajti Bahtir Latifi.

Hakif Jashari i njoftoi të pranishmit me punën dhe veprimtarin e shoqatës kulturoren e këtë qytet Qendrës Kulturore Shqiptare Migjeni, e cila është një ndër shoqtatat më aktivi në mbretërinë suedeze.

Në këtë manifestim madhor për mërgatën shqiptare në Suedi Kryetari i shoqatës së shkrimtarëve, artistëve dhe krijuesve shqiptar në Suedi, Hysen Ibrahimi shpalosi para të pranishmëve punën e kësaj shoqate brenda vitit të kaluar, dhe në këtë manifestim anëtar të kësaj shoqata prenzentuan tetë tituj të ri libra autor anëtar të kësaj shoqate si:

Promovimi i librit të shkrimtarit dhe publicistit nga Tirana Murat Gecaj “Me zemër në vendlindje” me referues Viron Kona , pastaj Petrit Xhaja prezentoj librin me te ri të Viron Kona "Zonja nga Borås"

si dhe Sokol Demaku prezentoi librine  e tij më te ri “SADULLA ZENDELI-DAJA, NË AVENTURË ME DROJËN E NJË EMIGRANTI ”PA ATDHE”, pastaj u vazhdua me:

1. "Urti poetike" autor Ismet Hasani,

2. ”Kujtime nga diapsora III” autor Sokol Demaku,

3.”Fjalor ne kater gjuhe” bashk-autor Sadulla Zendeli-Daja,

4. ” Dritë ngrohtësi optimizëm” autor Fetah Bahtiri,

5.”Poezia bashkekohore shqipe” autor Remzi Basha,

6.”FENIKSI SHQIPTAR” autor Shefki Ollomani,

7.”Te mësojme se bashku” (libër shkollor) autor Hamdi Arifi,

8.”ME QENË A MOS ME QENË, Memoristikë, autor Zenel Peposhi

Në këtë manifestim kulturor ishin të panishëm edhe mysafirë nga Republika e Shqipërisë si Petrit Xhaja, drejtor  shkolle në Tiranë si dhe shkrimtari I mirenjohur  Viron Kona, i cili kësaj radhe kishte ardhur me librin e tij më të ri kushtuar shqiptarëve në megrim në Suedi dhe qyteti ku ai ishte mysafirë, pra qytetit të textilit Borås. Librin me tregime me motive suedeze, të titulluar Zonja nga Boråsi, libër i cili është një perjetim i autorit gjatë qendrimit të tij në Borås një vit më pare, mbresat dhe përshtyåjet e tiju nga takimet me bashkëkomas, me vendas suedez si dhe udheheqes local të këtij qyteti.

E autori i librit Viron Kona më këtë rast thotë:

Kushtim

Këtë libër ia kushtoj komunës Borås, Suedi, si shprehje respekti për arritjet dhe sukseset në shërbim të mirëqenies së banorëve të Borås dhe si falënderim për përkushtimin dhe mbështetjen e madhe që kjo komunë i jep komunitetit të shqiptarëve, ardhur veçanërisht nga Kosova, por dhe nga vende të tjera e që sot janë qytetarë të nderuar e të respektuar të Suedisë.

Me mirënjohje të thellë,

Viron Kona

Tiranë, më 30 mars 2013


Më këtë rast Qendra Kulturore Shqiptare Migjeni në Borås, respektivisht Kryetari i Krysisë së saj, dy vperimtarëve më të dalluar, anëtar të Shoqatës së shkrimtarve ne Suedi, punëtor të palodhur të arsimit ketu, veprimtar të devotshëm të qeshtjes kombëtare, Sadulla Zendeli –Daja dhe Fetah Bahtirit , u ndau Mirënjohje, Për kontributin e dhënë në ruajtjen dhe kultivimin e gjuhës,  kulturës dhe traditës Shqipe në Suedi.

Kryesia e QKSH Migjeni në Borås, në mbledhjen e vet mbajtur me kete rast kishte propozua që Kryetarit të Bashkësisë së qytetit Borås ti dhurohet një Kristal nga nëntola e Republikës së Kosovës, symbol I cili pati ndikim në qendrat e vendosjes për fatine shqipatrëve në kohë shumë të vështira. Ky symbol I nëntokës së Kosovës, Kristal nga Kosova sot gjendet në zyrat  e vendosjes në metropolet botërore si në Vashington, Londër, Berline  parisë e nga sot ky symbol do jetë prezent  edhe në qytetin e  textilit në qytetin ku shqiptarët frymojnë shqip në Borås të Suedisë.

Bahtir Latifi anëtar I krysisë së QKSH I dhuroi Per Olof Höög këtë dhuratë që do jetë symbol i miradie dhe respekti.

Për nderë të pesë vjetorit të Shpalljes së pavarësisë së Republikës së Kosovës dhe emetimit të programit të parë në shqip nga studio në Borås, Redaksia e radios lokale në shqip, ”Radio dituria” këtue  pesë vite më parë, redaksia e kësaj radjoje ishte kujdesur që ata të cilët kanë ndihmue, janë duke ndihmua dhe përkrahin  këtë  burim të pashtershëm infomimi për kulturën, gjuhën dhe  traditën tonë në mërgim, ti shpërblejë , e kësaj radhe Redaksia e radjos u ndau ”Mikrofonin e  Kristalt”:

Poetit, leksikografit, atdhetarit, Sadula Zendeli – Daja, Borås stad (Qytetit Borås), Radio Sjuhärad, Borås, Studiefrämjandet, Borås, Hysen Ibrahimi, Kryetar i SHSHAKSHS, Fetah Bahtiri, mësues, poet dhe publicist, Bahtir Latif, udheheqë progarmi në Radio dituria, Hakif Jashari, Kryetar i QKSH ”Migjeni”, Borås, Fjärdingskolan, Borås, Viron Kona, shkrimtar nga Tirana, Saranda Iseni, Malmö; Radio Bullgaria-redaksia shqip, Kadrije Meniqi, poete nga Kosova, Osman Ahmetxhekaj, aktivist, Petrit Xhaja, drejtor shkolle, Tiranë, Avni Ismaili, Kryetar i QK”Dardania” Skene, Qibrije Hoxha, aktiviste, Boråsnärradioförening në Borås, Ahmet Jashari anëtar i krysise se QKSH Migjeni Borås.

Letra përshendetse:

Përshëndetja, për Radion Lokale “Dituria”, Boras-Suedi

Të dashur kolegë e vëllezër të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni”,

Anëtarë të Redaksisë së Radios Lokale “Dituria”, në Boras-Suedi

Te nderuar miq suedezë!

Në këtë ditë të shënuar për  Bashkësinë Shqiptare, në Boras e më gjerë në Suedi, por dhe për ju miq suedezë,  ju dërgojmë përshëndetjet dhe urimet  tona më të përzemërta, me rastin e festimit të 5-vjetorit të emisionit të parë në gjuhën amtare shqipe, në Radion Lokale “Dituria”! Në vetë emërtimin e kësaj Radioje, shprehet kaq bukur përmbajtja dhe detyra kryesore e saj, të cilën ajo e ka kryer dhe po vijon ta kryejë: me sukses të plotë, me atdhetarizëm e profesionalizëm.

Ne jemi të gëzuar e të kënaqur, kur kujtojmë me emocione se, një vit më parë, festuam aty së bashku me ju, 5-vjetorin e Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni” dhe të Revistës “Dituria”. Kështu, edhe manifestimi juaj sot, është në vazhdimësinë e veprimtarive të bukura, që organizohen nga Bashkësia Shqiptare në Suedi. Sigurisht, kjo është meritë edhe e shoqatave tjera  atdhetare e kulturore shqiptare, të cilat veprojnë në Suedi dhe e Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve e Krijuesve Shqiptarë, “Papa Klementi XI”.

Ne, kolegëve, miqëve dhe dashamirëve në Shqipëri, na gazojnë dhe na entusiazmojnë arritjet tuaja, duke përhapur e propaganduar historinë dhe traditat tona të lashta shqiptare, si përmes valëve të Radios “Dituria”, me shfaqjet kulturore e artistike dhe me anën e botimeve të shumta të autorëve shqiptarë atje.

Duke u ndodhur me mendje e zemër ndërmjet jush, në atë festë të bukur të 5-vjetorit të Radios Lokale “Dituria”, ju urojmë sinqerisht për punën fisnike, që keni bërë deri tani. Njëkohësisht, jemi të bindur që, edhe në të ardhmen, ju do të ecni në në këtë udhë të drejtë, duke vazhduar të jeni misionarë të popullit shqiptar,  në mjedisin e ngrohtë dhe mikpritës demokratik suedez, ku keni gjetur mbështetje dhe ndihmë bujare e të pakursyer.

Me shumë respekt për të gjithë ju, dëshirojmë të keni kurdoherë:

Shëndet të plotë, arritje në punë e begati, gëzime dhe lumturi në familjet tuaja!

-Prof. Murat Gecaj

Sekretar i Përgjithshëm i Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë

-Ma. Kozeta Hoxha

Gazetare dhe moderatore në Radiotelevizionin Shqiptar

Tiranë, 28 mars 2013

Elis Badalli

2013-03-06

Të nderuar;

Në emër të Ministrisë së Diasporës së Republikës së Kosovës ju përgëzojmë për ditën e pesë vjetorit të emetimit të parë të emisionit në gjuhën Shqipe në ’’ Radion Lokale Dituria’’në Boras të Suedisë, njëherësh ju përgëzojmë për punën dhe angazhimet e juaja të shumta që keni dhënë si redaksi e radios gjithmon në shërbim të mërgimtarëve që jetojnë dhe veprojnë në Suedi ku keni arritur me dinjitet të plotë të kultivoni dhe ruani me fanatizëm identitetitn kombtarë, kulturorë e gjuhësor.

Ne si Ministri e Diasporës ju dëshrojmë punë të mbarë dhe suksese të mëtutjeshme në punën e juaj si redaksi e radios.

Me respekt të veqantë;

Elis Badalli

Në këtë ditë të madhe për mërgaten shqiptare në Borås të suedisë nën përkujdesjen e  Shoqatës së Shkrimtareve shqiptar në Suedi u bë promovimi i shtatë tituj vepra botuar gjatë këtij viti nga shkrimtar anëtar të kësaj shoqate.


Këtu po prezentojmë punimet e referuesve për veprat e promovuara:

Sokol Demaku, referues

Libër dokumentar për shkollën shqipe në strehimoren Svenshögen, Suedi, 1991-1994

VEPËR PËR NJË MISION FISNIK

Libri i radhës ”DRITË, NGROHTËSI, OPTIMIZËM, Libër dokumentar për shkollën shqipe në strehimoren Svenshögen, Suedi, 1991-1994”, i autorit Prof. Fetah Bahtiri, është njëra ndër dëshmitë më të fuqishme, me argumente të forta e të bindshme për një realitet dhe veprimtari. Mund të them se ky është libri i parë në Suedi i këtij lloji, i cili dëshmon në mënyrë të detajizuar fillimin e një shkolle shqipe të mësimit plotësues qysh në muajin tetor 1991 dhe mbarëvajtjen e procesit mësimor në strehimoren Svenshögen me refugjatë shqiptarë, Shkolla shqipe kishte filluar me 13 nxënësit e parë, ku autori i jep ata nxënës me emër dhe mbiemër.

Libri është një shembull për një angazhim me përkushtim në shërbim të fëmijëve tanë në mërgim. Ndër të tjera autori na ofron edhe një horizont të ri: atë se si duhet pasqyruar një punë praktike në zhvillimin e mësimit, si duhet të mbahen shënimeve me pedantëri, si në mungesë mund të ”prodhohen” e rregullohen vetë ditarët e punës me nxënës dhe deri te skicat e tjera përcjellëse të cilat kanë qenë të nevojshme për ta realizuar një mision fisnik. I tërë ky material shkollor e dokumentacion pedagogjik shërbeu edhe për disa vende të tjera, ku ndodheshin shqiptarët mërgimtarë nëpër strehimore, për t’u shërbyer me te. Pra, ky dokumentacion pedagogjik ishte i përgatitur dhe ”i prodhuar vetë”, siç shprehet autori i librit, Prof. Fetah Bahtiri.

Ndërkaq, ana tematike, është dëshmi për vlera arsimore, formë, e cila prezenton veprimtari, dashuri dhe ndjenja ndaj mësimit në gjuhën e të parëve tanë. Në libër shfaqet një energji enorme e autorit, që me çdo kusht, të startojë mësimi në gjuhën shqipe, posa ka ardhur në Suedi. Në fillim puna ishte zhvilluar me ndonjë abetare dhe libra të tjerë shkollorë të sjellur nga atdheu, kurse më vonë edhe me një udhëzim, i cili kishte ardhur nga Kosova. Mirëpo, shtrirjen e gjerë të temave në punën me nxënës, autori e ka ideuar dhe zgjëruara me shembuj të motivuar siç ishte vendlindja dhe mërgimi. Kjo, me gjasë, është arritur duke u mbështetur në faktin se autori ka qenë njohës i mirë e me një përvojë të madhe nga vendlindja për mbarëvajtjen e mësimit me fëmijë. Në libër shihet qartas se autori dhe mësuesit e tjerë bëjnë çdo gjë që fëmijëve t`ua mësojnë lëndët: gjuhë shqipe, dituri natyre e shoqërie, histori, gjeografi matematikë, art figurativ, art muzikor, dhe gjithëçka tjetër që ka të bëjë me çështjen shqiptare.

Autori Prof. Bahtiri, në këtë vepër rrezaton një dashuri të pa masë për nxënësin, për gjuhën, kulturën dhe traditën shqiptare. Kjo vërehet qysh në ballinën e këtij libri. Aty jepet një fotografi e zgjedhur me nxënësit e shkollës, e disa prej tyre me nga dy gishtërinj të ngritur spontanisht (”Viktoria”) shprehinë dashurinë për Fitore. Edhe veshjet e tyre me simbolin e kombit tonë – shqiponjën me dy krenare dhe Flamurit shqiptar, thjesht shprehin të vërtetën se nxënësit e Fetah Bahtirit ishin plotësisht të indoktrinuar me ndjenjën e atdhetarisë.

Duke lexuar këtë libër, në te hasim faktet se si autori nxit imagjinatën me një princip disiplinor, për të krijuar lidhshmëri mes ambientit dhe nxënësit. Shihet edhe metodologjia e suksesshme e një pune kryekëput profesionale pedagogjike.

Libri ”DRITË, NGROHTËSI, OPTIMIZËM”, i autorit Prof. Fetah Bahtiri, për nga vëllimi është modest, por me vlerë të madhe arsimore dhe historike. Përfshin harta, bukur shumë fotografi dhe më shumë dokumente, prej të cilave secila fotografi e secili dokument flet më shumë se njëmijë fjalë, siç janë shprehur moti studjuesit. Të gjitha këto veprës ia japin dimensione argumentuese, faktografike, të cilat do të mbesin vlera të përhershme arsimore në sfondin e krijimtarisë të librave të ngjashme në Suedi, Kosovë dhe më gjerë. Po ashtu, shkalla e lartë e ruajtjes së një arkivi, pastaj pedantëria e evidentimit të nxënësëve, përmes ditarëve, bashkëpunimi me Kryesinë e Lidhjes së Arsimtarëve Shqiptarë ”Naim Frashëri” – Dega në Suedi me në krye Prof. Bedri Pacin, bashkëpunimi me administratën suedeze të strehimores, të dhënat për fshatin Svenshögen dhe dokumente të tjera përcjellëse, kanë mundësuar që autori të ketë ”brum” të mjaftueshëm, për të përpiluar një libër të këtillë dokumentar për shkollën shqipe, të cilin e ka quajtur ”DRITË, NGROHTËSI, OPTIMIZËM, - dokumentar për shkollën shqipe në strehimoren Svenshögen, Suedi, 1991-1994”.

Gjuha e përdorur e autorit, është në nivelin profesional, shumë e kuptueshme dhe në mënyrë të pastër del në sipërfaqe edhe falënderimi ndaj popullit suedez, i cili ndihmoi kaq shumë fëmijët e mërgimtarëve tanë në strehimoren Svenshögen.

Dhe krejt në fund, mund të pohoj se ky libër, sa është dokumentar, po aq është edhe historik, sepse ky do të shërbejë edhe si dëshmi historike për disa raporte të një periudhe të caktuar nga e kaluara jonë përkitazi me çështjen e arsimit dhe qëndrimin tepër tolerues e dashamirës të shtetit suedez. Libri do t`u shërbejë edhe gjeneratave të ardhshme për zbardhjen e gjurmëve shqiptare në Suedi, organizimin dhe angazhimin e tyre në shërbim të atdheut e kombit.


Hysen Ibrahimi, referues

NJË FJALOR KATËRGJUHËSOR

ME VLERA TË LARTA

(Fjalori im i parë i ilustruar shqip – anglisht – italisht – suedisht,

Përktheu: Meri Toçi, Përktheu në suedisht: Sadulla Zendeli –

Daja, Botimet Toena, Tiranë, 2011)

Sigurisht, ideja e autorit Mr. Sadulla Zendeli-Daja, për përpilimin e një fjalori katërgjuhësor për fëmijë me bashkautoren znj. Meri Toçi rrjedh nga dashuria që ata kanë ndaj fëmijëve. Daja, duke qenë veteran i arsimit në shkollën shqipe të mësimit plotësues në Suedi dhe duke ditur nevojën për një fjalor të tillë, i qaset me një përkushtim të madh punës që për nxënësit të cilët aq shumë i don dhe e duan, ta përpilojë një fjalor të këtillë.

Ky fjalori i Mr. Sadulla Zendelit-Dajës dhe i Merri Toçit, i ilustruar me ngjyra, ka 167 faqe, rreth 1000 tinguju dhe 1000 ilustrime me ngjyra. Gjuhët janë: anglisht, shqip, italisht dhe suedisht. Ky fjalor është fjalori i vetëm në Suedi, i pasuruar dhe i ilustruar në këtë mënyrë dhe në këtë nivel të lartë.

Fjalori është i shtypur në Shtypshkronjën ”Toena” në Tiranë, në vitin 2011, dhe u kushtohet kryesisht fëmijëve parashkollorë, fëmijëve të shkollës fillore po pse jo edhe të asaj të mesme. Të gjithë këta nxënës, mund të shërbehen me këtë fjalor, tejet tërheqës dhe të pasur me fjalë të cilat janë të nevojshme për të mësuar fillet e një gjuhe. Bile mund të themi lirisht, se ky fjalor mundtë shërbejë edhe për të rriturit, të cilët nuk kanë njohuri në gjuhët

e lartëpërmenduar, siç janë gjuhët: anglisht, shqip, italisht dhe suedisht.

Mr. Sadulla Zendeli-Daja, tanimë si njeriu i lidhur ngusht me fjalorët në Suedi, është i njohur në opinionin shqiptar dhe në atë suedez, si njohës i shkëlqyer i gjuhës dhe botues i fjalorit”SVENSK- ALBANSK LEXIKON”

që do të thotë: ”FJALOR SUEDISHT-SHQIP” me 17 000 fjalë, i botuar në vitin 1994, si njëri ndër fjalorët më të përsosur dhe më i kërkuari në Suedi, i plotësuar dhe i ribotuar dhjetë vite më vonë, më 2004, por tani me 28 500 fjalë. Ky fjalor përdoret si mjet pedagogjik në shkollat shqipe dhe në internet për mësimin plotësues.

Tani Daja paraqitet si autor i përkthimit të këtij fjalori në pjesën suedisht-shqip me bashkautor znj. Meri Toçi.

Qysh në ballinë figurat, mobilet, orenditë, kukullat, mjetet shkollore, tabela për të shkruar, flamujt e katër kombeve, janë domethënëse, sepse që në fillim këto krijojnë idetë te fëmija dhe këto i japin vlerë këtij libri. Në brendësi të librit pasqyrohet me mënyra të larmishme ilustrative secila fjalë në të katër gjuhët. Autori Sadulla Zendeli-Daja së bashku me autoren Meri Toçi nxjerrin në shesh botën universale të fëmijës, të motivizuar artistikisht. Sikurse që është ideja e ballinës, na del edhe gjuha e fjalëve të cilat artikulohen me figura përshtatëse të ilustruara, që në kokën e fëmijës, ato nguliten dhe s’largohen nga mendimi bazë i secilit fëmijë. Si i tillë fjalori është tejet funskio-nal, i përshtatshëm, mbase më shumë se secili fjalor tjetër.

Ky fjalor me formulime vërtetë shprehëse që korrenspondojnë me figurën e ilustruar në katër gjuhë, shqip-anglisht-italisht dhe suedisht është i përshtatshëm për fëmijët. Kjo do të thotë se qind për qind është arritur që të krijohet disponimi te fëmija me qasje tërheqëse.

Sikurse në ballinë, ashtu edhe në kopertinën e pasme, ilustrimi është mbase i njëjtë përveç se është shtuar shpjegimi se si duhet punuar me fëmijët në mësimin e një gjuhe të huaj. Të gjitha fjalët e përkthyera, kryesisht janë të lidhura ngusht me jetën e përditshme, familjen, shtëpinë, lojrat dhe shkollën.

Megjithatë, vizioni i përpilimit të këtij fjalori ka qëllim të dyfishtë. Këtë autorët e sqarojnë në kopertinën e pasme kur sqarojnë, citat: ”t’u japë prindërve dhe mësuesve udhëzime të qarta si mbështetje të punës së tyre dhe fëmijëve një instrument të këndshëm loje dhe të kuptuari”. Kështu, pra, jepen udhëzime pedagogjike se si duhet punuar prindi me fëmijën e vet, sepse fjalët e përkthyera janë të artikuluara mjaft mirë dhe zbavitëse për vetë fëmijën.

Kjo mënyrë e përpilimit të këtij fjalori, është në përputhje me

vlerat e fjalorëve më të përsosur për fëmijë. Pra, ky është fjalor që josh fëmijën në mënyrë rrënjësore që t`i mësojë e kuptojë fjalët e panjohura, që t’i mbajë në mendje ato fjalë përmes kujtimit të figurave të ilustruara. Kjo edhe njëherë dëshmon se fjala është për një fjalor të veçantë, i cili është i vetmi i këtij lloji në gjuhën shqipe me një cilësi të re.

Shtrohet pyetja se si u inspiruan autorët t`i hyjnë kësaj pune të vlefshme për fëmijët tanë? Nga u erdhi kjo ide Sadulla Zendelit-Dajës dhe Meri Toçit? Është fare e qartë se inspirimi rrënjësor i Dajës, rrjedh pikërisht nga dashuria e tij që ka për fëmijët dhe nxënësit. Mirëpo, duhet shtuar se pa dyshim, ndikim pati edhe atdhedashuria e bashkautorit Mr. Sadulla Zendelit-Daja, ndaj Atdheut, ndaj çështjes madhore kombëtare për të ruajtur gjuhën dhe traditat kulturore, është edhe synimi që fëmijëve shqiptarë t’u servohet një fjalor i përshtatshëm i cili do të ndikojë që ata mos ta harrojnë gjuhën amtare të tyre, që e kanë trashëgim nga të parët.

Autori dhe autorja, në punën e tyre të vyer, kanë aplikuar metodën e sistemit të renditjes duke filluar nga shkronja e parë e alfabetit. Secila shkronjë, artikulohet mesatarisht me nga 20 shembuj dhe figura të cilat shoqërojnë çdo fjalë, por që niset me shkronjën përkatëse e cila duhet artikuluar me shembuj. Kështu, fëmijët nga natyra konkrete e figurës duke rezultuar me figura të imagjinuara nga autorët në realitetin konkret, arrijnë të realizojnë në plotëni shpjegimin e secilës shkronjë shprehimisht dhe të shkruar.

Mjafton që këtë libër ta keshë në dorë e ta shikosh. Të imponohet qysh në marrjen e tij në duar. Edhe fëmijët dhe të rriturit, do të bartin mbresa në kujtesën e tyre, se kanë të bëjnë me një fjalor që nuk është i njëjtë si të tjerët dhe është larg më i përsosur në nivelin artistik, teknik dhe të përkthimit, sidomos me fondin e fjalëve të renditura dhe fjalëve që zakonisht përdoren në jetën e përditshme familjare dhe shoqërore.

Madje, mund të themi se, ky fjalor katërgjuhësor është një risi edhe në Suedi e për shumë vende të tjera, edhe përkah ideja e edhe sa i përket seleksionimit të fjalëve të përkthyera në variacione stilistike dhe gjuhësore.

Si përfundim, me plot gojë mund të pohojmë se kjo vepër mban vulën e djersës, mundit, talentit, seriozitetit shkencor dhe vullnetit intelektual të Mr. fil. Sadulla Zendeli-Daja. Të gjithë e njohim Dajën dhe emërtimi ”Dajë” mendoj se nuk ka dalë rastësisht. Ai mëshiron një veprimtari 46-vjeçare në shërbim të arsimit, dijes dhe kulturës shqiptare në diasporë. Ai është shkencëtari që ka qëmtuar me durim miligone fondin e pasur kolosal të gjuhës shqipe në të gjithë trevat ku flitet ajo gjuhë e ëmbël dhe e mirë siç e quante Naim Frashëri i madh. Ai është arsimtari që ka ushqyer për afro 30 vjet si arsimtar i gjuhës shqipe në Suedi, dashurinë dhe aftësinë e folurit dhe të shkruarit shqip. Ndaj dhe diaspora shqiptare në Suedi dhe në vende e tjera nordike nuk mund ta shpehte më bukur dashurinë dhe respektin për veprat e palodhura të Sadulla Zendelit, se sa duke e thirrur me ngrohtësi familjare ”Dajë”.


Fetah Bahtiri, referues

PROMOVIMI I LIBRIT

më datë 30 mars 2013 në Borås, Suedi

Shkrimtari Ismet Hasani del para lexuesve dhe dashamirëve të librit shqip me veprën e tij titulluar ”Urti poetike, Poezi shqipe nga mërgimi”.

Që në faqen e parë pas ballinës autori sqaron se librin ia kushton ”Familjes, dashamirëve dhe shqiptarëve që digjen për komb e atdhe.”

Libri ka dalur në dritë në bashkëpunim me Bashkësinë Kulturore të Shqiptarëve të Rumanisë dhe redaksinë e revistës Albanezul / Shqiptari.

Libri të cilin po e promovojmë sot nuk është shumë voluminoz përkah numri i faqeve, por është një enciklopedi e vërtetë me fjalë të urta, porosi e këshilla të cilat njeriut mund t`i shërbejnë gjatë tërë jetës.

Në të vërtetë autori nuk e ka bërë ndonjë ndarje në kapituj të brumit të cilin e paraqet në libër, por, sipas temave që trajtohen në libër, unë atë do ta ndaja në katër pjesë ose kapituj, ku bëhet fjalë për sa vijon:

1. Shënime biografike për autorin dhe prezentimi i tij, të cilin e ka bërë veprimtari Baki Ymeri.

2. ”Urtitë poetike” siç i quan autori mbushin pjesën më të madhe të librit.

3. Në libër ndodhen disa poezi të mirëfillta, të cilat meritojnë një trajtim të veçantë e më të hollësishëm, dhe

4. Si pjesë të katërt do ta konsideroja një intervistë të gjatë me autorin të cilën e ka

bërë zoti Sokol Demaku, kryeredaktor i revistës ”Dituria” në Borås, Suedi.

Unë sot e ndiej veten të privilegjuar që më është dhënë rasti e mundësia që, si një mik i vjetër dhe dashamir i autorit, të flas pak për këtë libër.

Për ”urtitë poetike” mund të theksoj se secili lexues aty mund të gjejë e përvetësojë urti të vërteta, të cilat gjithkujt mund t`i shërbejnë në jetë. Përmbajtja e këtyre urtive mbështetet kryesisht në fjalë të urta popullore – ato janë pjesë e folklorit tonë të pasur. Por Ismet Hasani fjalët e urta i ka veshur edhe me petkun poetik, duke ua dhënë edhe një kuptim më të gjerë filozofik. Do t`i përmend vetëm disa këso urtish të autorit nga të cilat lexuesi mund të marrë mësim:

”Sa më shumë që afrohen njerëzit, aq më shumë largohen dallimet midis tyre”

”Syri zgjedh të bukrën,/ Gjuha zgjedh të ëmblën,/ Zemra zgjedh të mirën.”

”Aty ku mbaron ligji/ Fillon tirania!”

Përfitimet e padrejta/ Xhepat t`i mbushin,/ Nderin dhe fytyrën, Në fund ta humbin!”

”Mendja e madhe e budallalëku/ Janë shokë të pandarë.”

“Për miqësinë e mirë/ Dy zemra, o burrë!”

“Paraja e bën/ Drejtësinë të verbër.”

“Të shkruarat mbesin,/ Fjalët i merr era!”

”Me ilaçe/ Nuk shërohet mjerimi.”

“Veprat flasin/ Më shumë se fjalët!”

”Mos i zë besë derës/ Me shumë çelësa!”

”Kushti i parë për jetën/ Është puna!”

”Shakaja është/ Gjysma e të vërtetës!”

”Mos e lyp gjylpërën/ Kur t`ka rënë në kashtë!”

As buka s`përtypet/ Pa pasur dhëmbë!”

”Për inati të vjehrrës/ Po rri me mullixhinë!”

Paraja e bën,/ Drejtësinë të verbër!”

“Gjuha flet/ Se zemra e mëson,/ Për fjalë të këqija/ Shpina pëson.”

”Këmba e madhe/ E shqyen këpucën,/ Kafshata e madhe/ E shqyen gojën.”

”Kush han shumë/ I del për hunde!”

Kur nuk di not/ Në ujë të turbullt mos luaj!”

”Zogu e do malin,/ Peshku e do detin.”

“Të gabosh dhe të pendohesh,/ Kjo është njerëzore.”

Ndërkaq nga “poezitë e mirëfillta” siç i quajta unë, njëra prej tyre është vërtetë ekciklopedike. Kjo është vjersha “Gjuhën shqipe mos e harroni”. Vjersha është e shkruar në tetërrokësh me një rimë të pasur, të kombinuar edhe me asonancë. Vjersha shpreh ndjenjat e të gjithë shqiptarëve që me të vërtetë digjen për komb e atdhe, siç shprehet edhe vetë autori.

Kur është fjala për gjuhën shqipe, të përkujtojmë se shumë shqiptarë të mëdhenj i kanë kushtuar gjuhës shqipe vargje e vepra të tjera artistike. Nga poetët mund ta përmendim Naim Frashërin, Gjergj Fishtën, Ndre Mjedën e shumë të tjerë. Unë personalisht jam emocionuar kur e kam lexuar vjershën e përmendur të zotit Ismat Hasani dhe mendoj se nuk kam gabuar kur përkrah vargjeve të  Naimit, Fishtës dhe Mjedës, një fragment të saj e kam inkorporuar në kopertinën e librit tim “Dritë, ngrohtësi, optimizëm, Libër dokumentar për shkollën shqipe në Strehimoren Svenshögen, Suedi, 1991 – 1994”. Këto vargje janë:

 

Ju shqiptarë në Diasporë,

Rrini me lapsa e libra n’dorë,

Shkruani, shkruani e lexoni

Gjuhën shqipe mos e harroni!

Prandaj merrne si a m a n e t

Ju shqiptarë që jeni n’Kurbet:

”Mos e harroni gjuhën amtare,

Se ju nemin nënat shqiptare!”

 

Pra, porosia është e qartë, e kristaltë.

Në grupin e vjershave bën pjesë edhe poezia “Suedia – vendlindja ime e dytë”, në të cilën poeti shpreh miradije, falënderime dhe mirënjohje për Suedinë nga e cila mësoi shumë gjëra dhe cilës i drejtohet në fund me: Tack så mycket Sverige! (Të falemnderit shumë, Suedi!).

Në vjershën “Nënës sime” esenciale është dashuria prindore, dhembja për nënën, por këtu del në shesh plaga e rëndë e kurbetit.

Në poezinë “Popullit tim” e gjejmë dashurinë dhe gëzimin e poetit për popullin e vet dhe fitoren e pavarësinë e Kosovës.

“Trimave të Drenicës” është një vjershë e fuqishme në të cilën poeti i thur ode Drenicës kreshnike dhe trimave të kësaj treve, siç ishin Shaban, Hamëz e Adem Jashari, Tahir Meha, Ahmet Delia, Shotë e Azem Galica dhe Xhevë Lladrovci.

Në këtë kapitull mund të hyjnë edhe vjershat “Krenaria kombëtare”, “Jeta”, “Pavarësia e Kosovës” etj.

Liria është ushqim i shpirtit dhe i mendjes” – kështu quhet një intervistë e gjatë me autorin e kësaj vepre, zotin Ismet Hasani, të cilën e ka zhvilluar Sokol Demaku, kryeredaktor i revistës “Dituria”, e cila del tash e pesë vite në qytetin Borås të Suedisë. Lexuesi këtu gjen hollësi të shumta dhe interesante për jetën dhe veprimtarinë e Ismet Hasanit, duke filluar nga viti 1945 kur ai lindi në fshatin Pacaj të Gjakovës, nga vitet e shkollimit dhe të jetës e veprimtarisë së tij të frytshme në Mitrovicë, ku jetoi katër decenie, e gjer në ditët e sotme, kur ai jeton dhe vepron i mërguar në Suedi. Në të vërtetë, këtu nuk bëhet fjalë vetëm për një përshkrim ose bashkërenditje të të dhënave për jetën dhe veprimtarinë e tij. Këtu mjeshtri i intervistës, Sokol Demaku, në formë të përsosur e gjen, e zbulon dhe lexuesit ia servon tërë atë që i intervistuari e ka në zemër e në shpirt, shpreh tërë filozofinë jetësore të tij dhe strofa e fundit e vjershës “Nënës sime” kuptohet më mirë, vetëm pasi që të lexohet kjo intervistë. E kjo strofë flet shumë, thotë shumë. Poeti Ismet Hasani e lë një amanet:

 

“Tash fëmijëve të mi,

Ua lë amanet:

Mos më leni në vetmi,

Mos më leni të vdes në Kurbet.”

 

Unë ia uroj Ismet Hasanit botimin e këtij libri dhe dëshiroj që së shpejti të na ofrojë kënaqësi të këtilla me ndonjë dhuratë të re, me ndonjë libër të ri e me përmbajtje të ngjashme.


Hysen Ibrahimi, referues

 

I librit, i titulluar “KUJTIME NGA DIASPORA III” i autorit, Sokol Demaku, botuar në shtypshkronjen „Sjuhäradsbygdens Tryckeri AB“ Borås/Suedi, 2013, 117 faqe.

Recensionin tim do ta filloj nga një thënie e Prof. Dr. Nevila Nika, Drejtore e Drejtorisë së Përgjithshme të Arkivave të Shqipërisë, e cila në thënien e saj të botuar në katalogun „Dorëshkrime Bizantine dhe Pasbizantine në Shqipëri“ Tiranë, 2012, ndër të tjera shkruan, citat: „Askush nuk e ndez kandilin për ta fshehur nën shtrat, por e vendos atë në vendin më të dukshëm të shtëpisë, që bujtësit të shohin dritën“ dhe vazhdon: „Kjo është një shprehje e vjetër me rrënjë të thella në historinë e mendimit njerëzor, që interpretohet në nivele të ndryshme. Nëse me „dritë“ do të nënkuptojmë „dije“ dhe me atë që e ndez dritën nënkuptojmë zotëruesin e dijes, atëherë vijmë shumë pranë me Sokratin e helenëve të lashtë, i cili nuk ia fshihte askujt ato që dinte, qoftë shërbëtorit, qoftë prijësit të Demos-it“, fund citati.

Nga kjo mund të nxjerrim konkludimin se të gjithë librat e botuar në Suedi dhe mërgatë, e po ashtu edhe libri në fjalë i titulluar “KUJTIME NGA DIASPORA III”, i autorit Sokol Demaku, prezenton „dritën“,  diturinë, veprimtarinë e njerëzve të kohës që duhet ruajtur dhe shpërndarë, kurse autori është shëndrruar në zotëruesin e dijes.

Autori Demaku pretendon me çdo kusht, që të shkruhet çka është për t`u shkruar dhe çka është ajo që shndrit si „kandili“. Në këtë rast, Demaku jo vetëm që shëndrohet në zotëruesin e dijes, por ai është i dhënë që  ta pasqyrojë koek-zistencën historike, në vlera që sot, dhe nesër i bëjnë ballë kohës. Kështu, poeti, prozato-ri, pedagogu, publicisti dhe redaktori i mirënjohur në Suedi, Skandinavi dhe më gjerë, doli me librin e tij të njëmbëdhjetë (11), i titulluar “KUJTIME NGA DIASPORA III”, libër ky i cili në përmbajtjen e tij ka vërtetë për synim t`i shfaqë të gjitha kujtimet të cilat për autorin janë një rreze drite. Ideali i autorit Demaku paraqet në të tre librat e tij  DIASPORA I, II dhe III, një harmoni dhe rregullativ aq të ngjeshur për të kujtuar nga mbresat prej të kaluarës së krijuesve, pedagogëve, shkrimtarëve dhe poetëve. Ai bën përzgjedhje të shkëlqyer me personalitete, nxjerrje të temave dhe janë sa rezultative, aq edhe argumentuese dhe pse jo edhe historike, që përfshijnë një horizont të vrojtimet të temave të spikatura.

Në parathënien e redaktorit të këtij libri, poetit të mirënjohur Ibrahim Abedini, ndër të tjera shkruan, citat: „Në këtë vepër Sokol Demaku e paraqet vetën si një intervistues i shkathët, i gjithëanshëm, i lëvizshëm në shumë drejtime gjatë formulimit të pyetjeve. Unë, personazhet e Demakut nuk do kisha dashur t`i quaj të „intervistuarit“ sepse për mua ata me rrëfimet e tyre aq të thelluara në temat që trajtojnë, janë tregimtarë të vërtetë, vetëm se të përpunuara me mundin, me penën dhe aftësitë e Sokol Demakut, dhe kështu intervistat e tyre në këtë rast shndërrohen në tregime interesante nga jeta dhe veprimtaria e këtyre njerëzve që nga fillimi dhe deri në ditët e sotme“ fund citati. Mund të themi lirisht, se autori nga intervista, krijon vijën e modernizimit të tregimtarit, me tendenca për të inkuadruar dije të temave të reja. Se autori Demaku, aplikoi marrjen e figurave  më të shprehura me bagazh krijues dhe kombëtar, kjo nuk do koment, që mundësojnë të shihet më mirë krijimtaria e tyre, por gjithnjë të rregulluara në shprehje artistike me mjaft die. Nga ana tjetër autori preokupohet shumë seriozisht me lidhjen e drejtëpërdrejtë me qenien e individit, poetit, shkrimtarit, veprimtarit, e po aq edhe me planet e tyre për të ardhmen, që japin mesazhe për hapësira të reja në krijimtari, duke i bërë borxh të gjithë për të kontribuar edhe më tutje, në sfera të interesit kombëtar.

Përmes këtij libri dhe librave të të njëtës tematikë që i ka botuar autori, secili lexues dhe të interesuar mund të përzgjedhë, duke nxjerrë konkludimin se çka ka për: letërsi, poezi, prozë, histori, aktivitet, veprimtari.

Shohim se autori Sokol Demaku, se ka një prirje të prezentuarit, që paraqet në të gjitha intervistat, që krijon vizion që lidhet me të shkuarën, të tashmen dhe të ardhmen. Temat në librat e tij dhe në librin në fjalë, të cilat janë të tilla dhe në të shumtën e rasteve janë ato që autori u përkushtohet personaliteteve të ndryshme, me opinonet e tyre apo edhe me intervista sikurse në librin në fjalë, që janë: Ibrahim Abedini, Fetah Bahtiri, Anjeza Sakaj, Muhabere Krasniqi, Ismet Hasani, Florije Lule Bajraktari, Dhurata Lezo dhe Rovena Vata.

Sigurisht se autori Demaku, i ka dhënë detyrë vetes, që të nxjerrë në pah, nga secili krijues që ai mendon se duhet përfshirë në librin e tij, mendimet e identitetit të tyre, evokimin e së kaluarës, planet për të ardhmen, botimet e tyre në fushën e krijimtarisë, duke dëshmuar se autori me përvojën e tij të shkëlqyer të traditës, do që ta ruaj veprën e krijuesve dhe miqëve.

 

Sokol  Demaku, referues

Recenzion librit të Hamdi Arifaj “Të mësojmë së bashku”

Para ca ditësh në përkujdesje të redaksisë së botimeve të revistës Dituria doli nga shtypi libri shkollor apo më mirë të themi një Fletore pune për shkollarët tanë në mërgim ”Të mësojmë së bashku” e autorit Hamdi Arifaj, pedagog dhe mësues i fëmijeve tanë në mërgim, Redaktor: Rovena Vata, përkujdesjen e kopertinave dhe radhitjen kompjuterike nga: Sokol Demaku, me ilustriemt e punuara per mrekulli nga vet autori Hamdi Arifaje si thash edhe me lartë Botues: Redaksia e revistës “Dituria” Borås- Sued dhe shtypur në teknikë bashkëkohore ne  Shtypshkronjën ”Sjuhäradsbygdens Tryckeri AB” Borås-Suedi, në një tirazh fillestar me 300 egzemplar.

Duke marrë parsysh numrin e madh të fëmijëve në mërgim, pra shkollarëve atje e duke qenë edhe vet autori mësues apo pedagog i këtyre fëmijëve tanë në mërgim sheh të nevojshme dhe i hynë një punë mjaftë delikate dhe madhore që të botoj një fletore pune – libër për nxënësit  apo shkollarët tanë në mërgim.

Duhet theksuar se një shumicë e nxenësve në mërgim të cilët vijojnë mësimet e gjuhës amtare atje ata hasin në shumë vështirësi gjatë mësimit dhe përvetësimit të lëndës mësimore nga Gjuha amtare. Përmes këtij libri fëmijët do njihen në mënyrë detalje me shumë gjëra të cilatë janë të nevojshme në jetën e përditshme dhe ata do disponojnë me njohuri elementare nga lënda e Gjuhës amtare, njohuri të cilat do tu ofrohen fëmijëve përmes teksteve të përpiluara me mjeshtri nga autorit-mësues i Gjuhës amtare në mërgim dhe përshtatur fëmijëve shkollar në mergim.

Sot shqiptarët si tham në fillim të shpërndarë në të katër anët e botës kanë nevojë edhe për këtë libër mësimor të vecant dhe të thjeshtë i cili u përgjigjet drejtpërdrejt kërkesave të fëmijëve të tyre për të përvetësuar më me lehtësi e në mënyrë të drejtë gjuhën letrare shqipe.

Ky libër synon të plotësoj kërkesën dhe nevojën që nxënësit përmes këtij libri të njihen me gjuhën e gjallë shqipe të ditëve tona, duke e folur dhe shkruar natyrshëm ashtu si e përdorim në jetën e përditshme dhe veprimtarit shoqërore.

Objekt i këtij libri: Alfabeti ynë i bukur, Zanoret dhe bashkëtingëlloret, Shkronjat dyshe, Kafshët ,Drithërta, pemët dhe perimet, Instrumentet muzikore, Njeriu-trupi i njeriut, Mujat e viti, ditët e javës, stinët e vitit, Pjesët e ligjëratës( emri, mbiemri, folja, permeri),Trojet shqiptare, Figura të ndritshme të kombit.


“Zonja nga Borasi”, libri kushtuar qytetit të Borasit

Nga Petrit XHAJA

Në vëllimin e ri me tregime “Zonja nga Boråsi”, që i kushtohet qytetit të Borasit, Suedi, Viron Kona ofron për lexuesin shqiptar dhe suedez larmi temash interesante e origjinale, që tregojnë jo vetëm nivelin shkrimor dhe artistik të tij, tashmë të njohur dhe të përkthyer edhe jashtë vendit, por edhe mendimin e pjekur dhe mesazhet e qarta për jetën dhe karakterin njerëzor. Janë tema dhe gjetje të thjeshta në dukje, por me një përmbajtje të thellë, që të vënë në mendime, të bëjnë që, pasi ke përfunduar leximin e librit, të ndihesh i ngacmuar nga ide dhe përfytyrime për ngjarje të përafërta që si lexues mund të të kenë ndodhur në jetë ose u ke kaluar fare pranë pa i vënë re.

Temat dhe idetë e këtij vëllimi, duket qartazi se janë përjetuar shpirtërisht dhe artistikisht prej autorit, i cili, nëpërmjet tyre, na tregon se “fsheh” brenda shpirtit të tij krijues përvoja të larmishme dhe të dobishme që, krahas kënaqësisë estetike që  jep arti magjik i fjalës, ato i shërbejnë jetës dhe e pasurojnë atë. Siç shprehet Viron Kona, “Shpesh herë i kërkojmë gjërat e bukura larg nesh, kurse, ato, i kemi fare pranë...”

Duke i lexuar e përjetuar krijimet e këtij vëllimi, ndjejmë se fabula, idetë dhe mesazhet trazojnë shpirtin e lexuesit, rrahin në harmoni me rrahjet e zemrave të tij, bashkohen me llojshmërinë e ndjenjave dhe përjetimeve, duke mbetur të skalitura në kujtesë.

Shkrimtarët e kanë këtë “privilegj”. Shpesh  herë, janë ata të parët që ia shtien në mendje lexuesit dukuritë dhe ngjarjet, duke  i përshkruar e treguar me emocion, ndjenjë, përjetim e këndvështrime origjinale dhe duke i paraqitur nëpërmjet fabulave dhe gjetjeve të bukura artistike.

Letërsia nuk është thjesht pasqyrim  ose përshkrim i  një ngjarjeje ose historie personale. Dukuritë dhe ngjarjet që ajo merr përsipër të rrëfej, kalojnë nëpërmjet penës dhe imagjinatës së shkrimtarit duke u shndërruar në përgjithësime artistike; paraqiten me gjuhën, ndjenjën, shpirtin, emocionin dhe mjetet e figurshme që përzgjedh autori. Kjo ndodh edhe në ato tregime ku Viron Kona shkruan dhe shprehet në  vetën e parë, një parapëlqim ky i tij edhe në libra të tjerë. Ai, nuk përshkruan mot a mo ngjarjen  që mund t`i ketë ndodhur atij vetë, por e tregon atë në vetën e parë, për t`a bërë  rrëfimin më të ngrohtë, më të ndjerë dhe më të freskët; për ta bërë më të besueshëm atë fakt se, letërsia, më shumë sesa sa rrëfim, është ndjenjë. Shpesh herë, edhe në romane, autori i këtij vëllimi, përdor kohën e tashme me pjesëzën po përpara, ku ngjarja paraqitet e tillë, sikur po ndodh, ja, tani, përpara syve të lexuesit. Kjo mënyrë e ky stil të shkruari, e bën lexuesin të ndihet edhe ai pranë ngjarjes. Ai e “vëzhgon” nga afër atë, ndihet “aktor” aktiv dhe pjesëmarrës në zhvillimin e saj, përjeton fatin e personazhit, gëzohet me të, dëshpërohet ose zemërohet me të, lëviz përkrah tij...

E veçantë e këtij vëllimi është se, shumica e tregimeve  janë  me motive nga Suedia. Janë tregime të shkurtër, por me ide dhe mesazhe që lënë mbresa.

Libri nis me dy tregime që kanë në qendër dy shkencëtarë të mëdhenj suedezë me famë botërore: Karl Linne dhe Anders Celsius, figurat e të cilëve autori i ndriçon me një gjuhë e fjali të thjeshtë dhe i paraqet nëpërmjet këndvështrimeve interesante dhe origjinale. Vijon me motive të tjera që bëjnë fjalë për Suedinë dhe suedezët, apo tregime që kanë lidhje me tipare, karakteristika dhe veçori të jetës e veprimtarisë së tyre. Madje, disa herë realizohet një ndërthurje e botës shpirtërore e psikologjike e të dy popujve, zbulohen anë të përbashkëta, qëndrime të përafërta për dukuri e fenomene të veçanta, afrohet tek lexuesi shqiptar populli suedez dhe vendi i tij dhe anasjelltas.

Dukuri të tilla i shohim të përshkruara edhe në dy librat e mëparshëm të Viron Konës, “Bukuri suedeze” dhe “Për Ju, miqtë e mi”, për të cilët është shkruar shumë e ku autori shpalos aftësinë e një publicisti dhe gazetari të sprovuar. Disa tema tregimesh,( në bocete), i kemi të njohura si pjesë të librave të mësipërm, por, në këtë vëllim, shkrimtari i ka rimarrë ato dhe u ka dhënë cilësi dhe vlera artistike përgjithësuese.

Nëpërmjet tregimeve artistike të librit, ndjejmë e mësojmë se, suedezët, pasardhës të vikingëve, popull ndër të përparuarit e Evropës, së bashku edhe me vendet e tjera skandinave, janë mjaft miqësor dhe u janë gjendur shpesh herë shqiptarëve, si miku që të ndodhet pranë në çastet më të vështira. Mjafton të përmendim vitin 1999, kur Suedia mik-priti me shpirt e zemër mbi 50 mijë shqiptarë, të cilët sot ndihen qytetarë të nderuar të atij vendi.

Me tregimet e këtij vëllimi, Viron Kona i mëshon idesë së përmendur e theksuar mjaft herë nga ai, se, “Rruzulli Tokësor, ku ne kemi lindur dhe kemi fatin të jetojmë, është njëherazi edhe shtëpia jonë e përbashkët, “Shtëpia e njerëzimit.”

“Zonja nga Boråsi”, krijon freski dhe gjendje të veçantë emocionale. Lexuesi ndihet mirë dhe i rrethuar nga një aureolë drite dashurie për njerëzit, por edhe për gjallesat e tjera të rruzullit, si për shembull për kafshët dhe shpendët, të cilat, edhe ato kanë të drejtat e tyre të jetës...Madje, në këtë çështje, autori tregohet  i ndjeshëm, duke përqasur dhe ofruar artistikisht mesazhe për qëndrime të përbashkëta të shoqërisë njerëzore ndaj gjallesave të këtij rruzulli, si pjesë e domosdoshme e natyrës, si nevojë e ruajtjes së ekuilibrit për vazhdimësinë e natyrshme të jetës. Është e rëndësishme të vlerësojmë se, Viron Kona, kudo ku ka shkuar ka lënë gjurmë. Ai shkoi në Hungari dhe prodhoi një  vepër të mrekullueshme: “Dëgjoma zemrën, Budapest !”. Shkoi në Turqi, në krye të një Ansambli Artistik Folklorik dhe shkroi librin “Yje mbi Bosfor”, duke dhënë në përmjet tij mesazhe dhe përshtypje të pashlyeshme. Shkoi refugjatë në Greqi dhe i ofroi lexuesve shqiptarë e grekë një roman drithërues, që të vë në mendime dhe të bën të harrohesh pas tij.  Ndërsa, Suedia, ky shtet me demokraci tepër të zhvilluar dhe  ekonomi të përparuar, e frymëzoi këtë shkrimtar të botoj deri më sot tri libra të çmuar:  “Bukuri suedeze”,  “Për Ju,miqtë e mi” dhe “Zonja nga Borasi”. Siç mësojmë, ende nuk ka përfunduar atë që ka premtuar fillimisht, Bubulinon në Suedi, pasi, kërkon që, ëndrrën e krye-personazhit të  tij, vogëlushit Bubulino, për të shkuar i pari në Mars, ta realizojë duke e “nisur” drejt Planetit të Kuq, nga Kiruna e Suedisë. Fakti se deri më  sot janë  të  përkthyer në  gjuhën suedeze dy pjesë, nga 14 pjesë   të  librit serial “Bubulino”, na bën të  shpresojmë  se shkrimtari ynë  do të  arrijë  ta bëj një realitet artistik “nisjen” e Bubulinos në  planetin Mars.

Kur bisedon me Vironin për këtë merak e përkujdesje të tij që, në cilindo vend të botës ku shkon, shkruan libra, ai të përgjigjet me një buzagaz të lehtë: “Nuk duhet ta lëmë kohën të na shkoj dëm. Edhe në Indi po të më krijohet mundësia të shkoj, përsëri do ta shkruaj një libër për atë vend të madh. Edhe në Australi, edhe në Kinë, edhe në Japoni, edhe në Amerikë.., kudo, do të shkruaj. Njerëzit, meritojnë shumë të shkruhet për ta,t`i respektojmë si vëllezër dhe motra, si banorë të të njëjtit planet, por edhe të  japin dhe të  marrin përvoja nga njëri - tjetri..”

Ndër mesazhet që mbeten në kujtesë pas mbylljes së faqes së fundit të vëllimit “Zonja nga Borasi”, është se, duhet ta duam dhe ta mbrojmë natyrën dhe jetën, ta   jetojmë çdo çast dhe çdo ditë me të gjithë forcën dhe dashurinë tonë, të mos lëmë asnjë minutë të na shkoj kot, por edhe të përpiqemi, qoftë edhe në rastin ose aspektin më të thjeshtë, të përhapim kudo dhe kurdoherë frymën dhe gjurmët e mirësisë, paqes e dashurisë.

Dëshiroj që, në  mbyllje të këtyre shënimeve, të sjellë në vëmendjen dhe kujtesën e lexuesit, mendimet që shpreh për Viron Konën, albanologu dhe shkrimtari i njohur suedez Ulmar Kvik, i cilësuar “Miku i Madh i Shqiptarëve”. Në shkrimin kushtuar librit të Viron Konës “Për ju miqtë e mi”, botuar në disa media elektronike e gazeta, por, edhe në revistën “Mësuesi”, organ i Ministrisë së Arsimit dhe Shkencës së Shqipërisë, në  Nr. 6, qershor 2012, ai ndër të tjera, shkruan:  “Shkrimtari dhe arsimtari Viron Kona është bërë një mik besnik i Suedisë. Ne, suedezët, mund të mburremi dhe gëzohemi se kemi një mik si ky ! Ai jo vetëm bën vizita në Suedi, duke studiuar realitetin suedez me sy, ai e studion edhe në vendlindje përmes librave të të gjitha llojeve me burim nga Suedia. Dhe miku ynë Viron nuk kënaqet me kaq: Ai shkruan studime dhe libra me motive suedeze. Kush është i ri në shpirt dhe zemër mbetet gjithmonë i ri. Përshkrimi i ambienteve… takimeve…ngjarjeve gjatë vizitës së Vironit në vitin 2011 ka të bëjë sidomos me shkollat, bibliotekat dhe me jetën shpirtërore të fëmijëve, domethënë për ato fusha të jetës që janë më afër zemrës së një pedagogu  dhe një autori të librave për fëmijë.

Po presim që të vazhdojë kjo miqësi frytdhënëse dhe shpresëdhënëse që përhap Viron Kona përmes vizitave  dhe në tërë veprimtarinë e tij. Ai është bërë ambasadori ynë i kulturës suedeze në Shqipëri. Sigurisht vetëm “honoris causa”, sepse siç dihet, mundimet kulturore shpërblehen shumë keq në këtë botë… Prapëseprapë, ne jemi të lumtur dhe të nderuar të kemi në mesin tonë miq besnikë shqiptarë si Viron Kona me shokë, të cilët pa u lodhur ndërtojnë urë mirëkuptimi midis popujve tanë. Mirë u pafshim në Suedi dhe në Shqipëri, miku ynë i shtrenjtë Viron Kona!”.


Të nderuar miq, të nderuar pjesëmarrës!

 

Në pamundësi që sot të jem ne mesin tuaj ne Borås, kam nderin të ju përcjell mendimet e mia për poetin, bashkëveprimtarin dhe atdhetarin tonë, z. Remzi Basha.

Të nderuar pjesëmarrës!

z.Remzi Basha që në rini merrej me veprimtari atdhetare dhe se në kohën e demonstratave për Liri dhe Pavarësi të Kosovës, ishte në ballë të tyre. Si pasojë e kësaj veprimtarie atdhetare, z. Remzi Basha ndiqet, arrestohet dhe dënohet disa herë. z. Remzi Basha ishte kreator dhe udhëheqës i grevës së punëtorëve të ’’Ballkanit’’ në ish- Suharekë.

Si pasojë e përndjekjes, si shumë bashkëveprimtarë të tjerë, z. Remzi Basha me familjen e tij detyrohet të shpërngulet në Suedi.

Por shpërngulja e z. Remzi Basha në Suedi nuk ndryshoi përcaktimet e tij, ai iu përkushtua veprimtarisë së tij për ta ndihmuar Lirinë dhe Pavarësinë e Kosovës duke u kyqur në cdo kohë, në të gjitha format e organizimit të bashkatdhetarëve tanë në Suedi.

Qysh nga ditët e para të formimit të Degës së  LDK në Suedi, nga viti 1991-1995, z. Remzi Basha ishte krytar i Nëndegës së LDK-së për Katrineholm. Njëkohësisht z. Remzi Basha u angazhua  dhe gjatë gjihtë këtyre viteve dha kontributin e tij të rëndësishëm në rrethinën e Malmös, për Fondin e Republikës së Kosovës ose Fondin e 3% siq njihet ndryshe.

z. Remzi Basha nga viti 1995-2000 ishte anëtar i kryesisë së shoqatës ’’Kosova’’ në Malmö, ku dha edhe kontributine tij si revizor i kësaj shoqate.

Duhet theksuar se shoqata kulturore shqiptare ’’Kosova’’ në Malmö në atë kohë ishte shoqata e cila kishte pjesën dërmuese të bashkëtdhetarëve tanë të cilët u shpërngulën në fund të viteve të 80’ dhe në fillim të viteve të 90’ në Suedi, përkatësisht në Malmö.

Por veprimtaria e z. Remzi Basha nuk përfundon këtu sepse ai së bashku me vëllezërit Simon dhe Mikel Kuzhnini dhe aktivisten Vitore Stefa Lekën, inicoi themelimin e Degës së Lidhjes Shqiptare në Botë ku është sekretar i kësaj Dege. Në kuadër të aktivitetit në Lidhjen Shqiptare në Botë, z. Remzi Basha ishte organizator i grevës së urisë e cila u mbajt në Malmö me qëllim të senzibilizimit të opinjonit suedez për situatën e rëndë të shqiptarëve në Kosovë si pasojë e terrorit dhe diskriminimit të regjimit serb.

Përvec aktivitetit të tij në kuadër të formave të ndryshme të organizimit, z. Basha dha kontribut të madh edhe në fushën e arsimit, në mësimin plotësuses të nxënësve. Mësimi plotësues i organizuar nga LASH në Suedi, mbahej në baza vullnetare nga 270 mësues dhe arsimtarë shqiptarë të shpërngulur në Suedi. Për kontributin e tij në mësimin plotësues, z. Basha është nderuar me mirënjohje nga LASH në Suedi.

Remzi Basha është marrë aktivisht edhe me krijimtari letrare dhe ka botuar libra në Prishtinë, Tiranë, Bukuresht. Remzi Basha është autori i parë shqiptar nga Kosova i cili botoi në Bukuresht, librin me titull Zëri i Kosovës. Remzi Basha në vitin 2005 botoi disa libra në Prishtinë dhe këta janë: Ringjallja e Atdheut, Merrmë me vete dhe (Di)Ademat. Ndërkaq librin Kongresi i Lidhjes Shqiptare në Botë e botoi në vitin 2004 poashtu në Prishtinë. Librat të cilët z. Basha i botoi në Tiranë janë: Në Tokën Amë në vitin 2007 dhe Nusja nga Camëria në vitin 2009. Poeti Remzi Basha është i përfshirë edhe në antologjitë poetike: Eagle’s Voices (Zërat e Shqiponjës dhe Egzili i êndrrave që u botuan në Bukuresht në vitin 2008.

Ndërkaq në Suedi, z. Remzi Basha është anëtar i shoqatës së shkrimtarëve të Suedisë. Z. Remzi Basha është nderuar me shumë mirënjohje e dekorime. Unë po përmend disa: në shtator të vitit 2011 z. Remzi Basha iu dha cmimi ’’Poet i vitit’’ nga redaksia e ’’Shqip.dk’’,   mirënjohje nga Shoqata Migjeni nëBorås dhe të tjera.

Të nderuar pjesëmarrës, i nderuar Remzi Basha!

Unë edhe në prezntime të tjera të mikut tim Remzi Basha, kam theksuar se :   kritika letrare nuk është fushë ime e njohurive dhe kompetencave të mia edhepse edhepse unë në forma të ndryshme, kam qenë prezente në opnjonin publik me shkrimeve dhe publikimeve.

Të nderuar pjesmarrës, miq të nderuar!

Më lejoni që të shpreh përshtypjet e mia si lexuese e pasionuar e poezive të poetit Remzi Basha, për librin e tij më të ri, Albumi poetik.

Si lexuese e pasionuar e poezive të z. Remzi basha gjithmonë më rrëmbejnë emocionet kur lexon poezitë me  dashuri të pafund për Atdheun që shpreh në poezitë e tij z. Remzi Basha.

Kësaj rradhe, z. Remzi Basha ka bërë përzgjedhje personale poetike,siq shprehet edhe vetë ai, në parathnënje.

Unë mendoj se z. Basha me përvojën e tij prej poeti dhe shpirtit të tij brishtë poetik,  ka bërë përzgjedhjen e poezive të cilat atij i flejnë në shpirt dhe të cilat plotësojnë atë, si poet dhe lexues i ndjeshëm.

z. Remzi Basha ka përzgjedhur poezi të cilat janë të thurruna në mënyrë shumë të bukur dhe për shijen e z.Basha, për dashurinë. Poezitë e përzgjedhura nga z.Basha dëshmojnë se ai e adhuron të bukurën dhe se ajo bukuri të cilën adhuron z.Basha, gjindet në secilën poezi e cila njisoj e prek dhe arrin te shpirti i tij dhe e plotëson atë. Z. Remzi Basha nuk ka përzgjedhur poetet dhe nuk ka përzgjedhur njerëz të caktuar me qëllim që ti prezentojë ata. Por ai në këtë libër ka përzgjedhur të bukurën e shpirtit të poeteve, bukuri e përbashkët e cila pastaj i bën ata bashkë.

Mirpo të rallë janë ata të cilët dijnë ta përzgjedhin të bukurën, kurse z.Basha është mjeshtër i bukurisë shpirtërore të cilën ai e ka dëshmuar edhe në poezitë e tij.

z.Basha në këtë libër,  nuk bën përzgjedhje vetëm të poezive të cilat kanë të bëjnë me dashurinë ndaj gjinisë tjetër, por ai njësoj pëlqen poezitë të cilat kanë të bëjnë me dashurinë ndaj atdheut, me dashurinë për njeriun dhe me dashurinë për kombin.

z. Remzi Basha është njëri nga emrat e shumtë i cili e kultivon letërsinë shqipe në diasporë. Kultivimi i letërsisë në përgjithsi  doemos paraqet kultivimin e vlerave dhe rrjedhimisht kultivimi i letërsisë shqipe paraqet kultivimin e vlerave tona kombëtare. Diaspora jonë bën pjesë në ato diaspora të cilat me kontributin e tyre në letërsi, kulturë dhe forma të tjera të organizimit dëshmoi se jemi një komb i cili kultivon vlera, jemi një komb i cili kudo që të ndodhet jep kontributin e vet në ruajtjen e vlerave universale njerëzore. Diaspora e jonë e organizuar dëshmoi se është pjesë e demokracive perëndimore duke dhënë kontributin e vet në cdo vend të botës demokratike në të gjitha fushat, e posaqërisht në atë të kulturës, siq është shembulli i z. Remzi Basha i cili bën pjesë në shoqatën e shkrimtarëve të Suedisë si dhe emra të tjerë të kulturës, artit e letërsisë të cilët janë janë  të respektuar në fushën  e kulturës, shkencës, politikës, sportit në gjithë hapsirën skandinave.

Të nderuar bashkëkombas, vëllezër dhe motra, në kohën kur ne mërgimtarët angazhoheshim për ta senzibilizuar cështjen e Kosovës së okupuar dhe të popullit të saj, as që na shkonte mendja se jemi të shkëputur nga Atdheu. Veprimtarët, siq është z. Remzi Basha një dekadë të tërë zemrën, mendjen, shpirtin dhe gjithë energjinë ia falën Atdheut. Kurrë nuk u larguam nga përditshmëria e rëndë që mbretëronte në Kosovë, Shqipëri dhe trojet tjera shqiptare. Në të gjitha format e organizimit ishin të kyqyr shqiptarët nga të gjitha trojet dhe veprimtaria jonë ishte e drejtuar në afirmimin e ceshtjes shqiptare në përgjithsi. Përvev tjerash kjo dëshmohet edhe me formimin e Lidhjes Shqiptare në Botë , degën e së cilës në Suedi e formoi z.Remzi Basha bashkë me vëllezërit Mikel dhe Simon Kuzhnini.

Êshtë nder dhe kënaqësi për mua si bashkëveprimtare që mu dha ky privilegj që në vendlindjen e z. Remzi Basha të bëj këtë prezentim të shkurtër për këtë atdhetar dhe poet të shquar të kombit.

z. Basha, uroj nga zemra që të vazhdoni veprimtarinë tuaj letrare sepse dashuria e juaj për Atdheun dhe njeriun është burim fundamental për kultivimin e vlerave universale njerëzore e cila pasuron letërsinë jo vetëm atë nacionale por letërsinë në përgjithsi.

Ju përshendes nga Prishtina,

Me respekt

Qibrije Hoxha

 

 

 


Faqe 9 nga 38

Tidningen-Gazeta

Inloggning-Hyrje

Vem är Online?

Kemi 18 vizitorë n'linjë

Besökare

Shikimet e përmbajtjes : 1317401
SocialTwist Tell-a-Friend

Newsflash

 

FESTIMI I 5-VJETORIT TE DITËS SË THEMELIMIT TË QENDRËS KULTURORE SHQIPTARE MIGJENI NË BORÅS TË SUEDISË


Qendra Kulturore Shqiptare Migjeni në Borås të Suedisë festoj pesë vjetorine themelimit dhe punës së sajt ë suksesshme në këtë vit jubilar kur kremtojme katër vjetorine shpalljes së pavarësisë së Repulbikës së Kosovës dhe në 100 vjetorin e Shpalljes së pavarësisës së  Shqipërisë, njëherit u krtemtua edhe pesë vejtori i daljes në drityë të numrit të parë të mujores kulturore Dituria që del në kuadër të QKSH Migjeni dhe katër vjetorit të emetimit të programit të parë në shqip në radio Dituria edhe kjo organ i QKSH Migjeni në Borås të Suedisë.

Ky ishte një manifestim që rrallë mund të shihet në diasporë i roganziauar nga ana e anetareve të kesaj Qendre në bashkëpunim me krysin e saj dhe anetarët aktiv në te.

Numri i madhe i të pranishmëve në manifestim, prania e miqeve suedez, mbeshtetsve dhe perkrahësve të kesaj Qendre ia shtuan edh me madheshtinë manifestimit.


Duhet cekur se kishte edhe mysafire nga Republika e Shqiperisë prof. Mag. Murta Gecaj, publicist dhe shkrimtar nga Tirana, shkrimatri i njohur per femije Viron Kona, mesuesja dhe peotja Kadrije Gurmani si dhe gazetarja e njohur e radio Tiranës Kozeta Hoxha, ishte i pranishim në këtë mnaifestim madhor të shqipatreve në këtë qytete suedez edhe Kryetari i bashkisë së Komunave të Borås Per Olof Höög,profesor Ullamr Qvick mik i shqiptareve, Hysen Ibrahimi kryetar së bashku  me anëtaret e krysise së SHSHAKSHS, Xhevat Jusufi, këshilltar në ministrinë e diasporës, poet e shkrimatr shqiptar në Suedi Hamit Gurguri, Fetah Bahtiri,  Rizah Shaqiri, Zyrafete Manaj, Ismet Hasani, Bahtir Latifi, Sokol Demaku, miq nga Norvegjia Ymri Trena, Shemsi Rukovci gazetar, mësues të mesimit të Gjuhës shqipe në Suedi, Sanie Selmani, Dinore Loshi, Murat Koci, miku i shqiptareve Anders Wesman, anëtari i keshllit komunal Uddevalla Essam El-Naggar, Irina Nilson nga Ljungby, piktorët Shyqri Gjurkaj dhe Florije Bajraktari, poeti Ismet Hasani nga Hässleholm, dhe shume e shumë miq dhe mysafire nga të gjitha viset e Suedise së largët.


Në këtë mbledhje solemne u paraqqitë fjala e rastit mbi punëne  e saj si dhe u zhvilluan diskutime dhe fjalë rasti.

Në k¨åete manifestim u promovua libri i shkrimjtarit Fetah bahtiri kushtuar albanologut të njohur Ullmar Qvick, këtij kolosi të letrave shqipe me kete rasti iu nda cmimi anëtar nderi i SHSHAKSHS, iu nda mirenjohje nga ana e Ministrise së Diasporës të cilën e bëri keshilltari i kësaj minsitrie Xhevat Jusufi, pastaj u bë promovimi i librave të poeteve dhe shkrimatreve që jetojne e punojn në Suedi, si Sadullah Zendelit – Daja, Hamit Gurgurit, Zyrafete Manaj, Bahtir Latifi, Sokol Demaku etj.

Në këtë manifestim rasti Lidhaj e arsimatrëve të Shqiperisë mësusve, punetorëve kulturor, si dhe miqeve suedez të cilët ndihmojnë ne ruajtjen dhe kultivimin e  gjuhës dhe kultures shqiptare u ndau Mirënjohje, ndersa  qksh Migjeni u ndau Mirënjohje aktivisatëve të dalluar te kultures në Suedi si Anders Wesman, Göran Wasenius, Dinore Loshi Qmega, Nehat Jahiut, Murat gecaj, KozetA Hoxha si dhe Kadrije Dushkut.

Bashkia e komunave të Borås QKSH Migjeni në pesëvjetorin e saj i ndau simbolin e qytetit Borås gërsheret.

Manifestimi u mbyllë me një koktej rasti.

Bahtir Latifi


FJALA E RASTIT

Të dashur bashkatëdhetarë, mysafirë të ftuar, përfaqësues i ambasades së Republikës së Kosoves në Stokckholm, poet, shkrimtar, Ullmar Qvick miku ynë i madh, profesor te nderuar nga Republika e Shqipërisë dhe Republika e Kosovës, Përfaqësues i shkolles fillore Ali Kelmendi nga Vushtrria, përfaqësues  të shkollave dhe shoqatave shqipe ne Suedi si dhe te rinj e te reja që jeni prezent, mirë se keni adhur sot ketu të jeni bashk me ne ne këtë manifestim solemn në pesë vjetorine  thememlimit të Qendres Kulturore Shqiptare Migjeni këtu në Borås të Suedisë!
Jam krenar që i takoj këtij populli fisnik, popullit shqiptar, tani me figura të skalituara e të radhituara në galerinë e personaliteteve botërore, siq janë; Gjergj Kastrioti, vëllezërit Frashëri, Nëna Tereze, Adem Jashari e shumë të tjerë.
Ne, si diasporë dhe pjesë integrale e popullit shqiptar, festojmë sot pesë vjetorine themelimit të qendres Kulturore shqiptare Migjeni në Borås dhe të revistës Dituria organ i kësaj qendre si dhe katër vjetorin e emetimit të fjales shqipe në radion lokale radio dituria ne kete qaytet.

Sot ka diku rreth 60 000 shqiptar ne te gjithe teritorin e shtetit suedez nga jugu deri ne veri. Një numër më të vogël shqiptarësh gjen pothuajse në çdo vend evropian, por tani më nuk ka cep të Botës që nuk gjejmë shqiptarë.

Jemi sot ketu së bashku në 4 vjetorin e shpalljes së pavarësisë së republikes së Kosovës dhe në 100 vjetorine shpalljes ë pavarësisë së Shqipërisë, ku besoj se kjo është një shtys i fortë përpara prezentimit të vlerave të mirëfillta të poppulit tonë tek miqt tanë an e kande botës.

Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni” në Borås.


Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni” Borås, u themelua më 10 mars 2007, në iniciativë dhe kërkesë të vetë bashkatdhetarëve. Qëllimi primar ishte ruajtja e gjuhës, kulturës dhe identitetit kombëtarë të bashkatdhetarëve me banim në Borås me rrethinë. Që nga fillimi i punës, Qendres Kulturore Shqiptare ”Migjeni” kishte veprimtari kulturore, informative, sportive dhe humanitare. Nga themelimi e deri më sot në organizim të QKSH ”MIgjeni” u bë shënimi dhe manifestimi i të gjitha datave historike dhe fetare, u organizuan mbrëmje shoqërore. Duhet theksuar se në tërë këtë veprimtari rol të veqantë pati grupi themelues i cili ishte edhe bartës kryesor i jetës kulturore. Këtu duhet theksuar edhe aktivitetin dhe kontributin e madh të nxënësve shqiptarë.

Detyre primare per fillim, Shoqata kishte tubimin e bashkatdhetarëve, kontaktet me ta, shqyrtimin e mundesive per nje organizim me të mirë, shtimin e bashkëpunimit me Shoqatat tjera shqiptare si ne Suedi, ashtu edhe jashta saj.
Por, mbi te gjitha, detyre e te gjitha detyrave, para Shoqates u shtrua ceshtja e ruajtjes se gjuhes, kultures, tradites dhe identitetit kombetar tek shqiptaret me banimnë Borås, e sidomos kjo ceshtje madhore, kishte te bente me gjeneratat e reja dhe femijet qe kishin lindur ne Suedi.


Per, kete arsye Qendra Kulturore Shqiptare ”Migjeni”prej themelimit e gjere me sot, ka organizuar takime te shumeta kulturore, manifestime te ndryshme, ne perkujtim te ngjarjeve me te rendsishme te historise sone te begatshme si p.sh.  28 Nentorin Ditën e Pavaresisë së Shqipërise (Ditën e Flamurit), Shpalljen e Pavarësisë së Kosovës dhe manifestime tjera kulturore.

Por në këtë drejtim në Borås me rrethinë është duke u bërë pak kur dihet se numri i shqiptarëve që jetojnë në këtë qytet me rrethinë është shumë i madhe dhe se nevoja e ruajtjes së kuturës, traditësd dhe gjuhës tëk fëmijet dhe të rinjët tanë është prioritet atëhete duhet një angazhim më i madhë i të gjithëve.

Në lëminë e informimit, në fillim ishin intervista dhe mjete tjera të informimit në shqip. Bashkatdhetarët nga ky vend aktivisht moren pjesë në të gjitha protestat që u mbajten në përkrahje vendlindjes.

Fillimi ishte i vështirë por me entuziazmin dhe angazhimin e pashoq të aktivisteve te QKSH u arrit nje kontinuitet i jetes kulturore dhe shoqërore te shqiptareve ne Borås me rrethinë.

Botimi i Revistës ”Dituria”

Me fillimin e punës së QKSH “Migjeni” në Borås, lamia e informimit fitoj edhe një formë tjetër të mirë informimi dhe takimi të bashkatdhetarëve. Ata tani e në vazhdim kishin mundësi takimi, shoqërimi, bisede e shkëmbim mendimi dhe përvoje për jetën, punën dhe aktivitetin e punës.

Në prill të vitit 2007 respektivisht me 10 prill doli edhe numri i parë i revistës ”Dituria” organ i Qendrës Kulturore Shqiptare  ”MIgjeni” në Borås e cila do të dali një herë në muaj në gjuhën shqipe e me  dy ose katër faqe në gjuhën suedeze. Revista ”Dituria” është një revistrë për fëmije, të rinjë dhe prindër shqipëtar që jetojnë dhe veprojnë ne Suedi

Revista  ”Dituria” del cdo 15 të muajit me një tirazh 250 ekzemplar dhe me 20 faqe.

Temat të cilat trajtohe në revistë janë nga jeta e fëmijëve, të rinjëve, shkollës, familjes, prindërve, bashkëkombasve që jetojnë në mergim si dhe tema nga vendlindja dhe trojet shqiptare.

Revista ka krijuar një rrjetë të gjërë bashkëpunëtorësh në Suedi, Kosovë e Shqipëri po ashtu edhe në mesin e mergimtarëve shqiptar në vende të ndryshme të botës.

Revista shpërndahet tek bashkekombasit gratis ne qytetin Borås me rrethinë, por edhe në internet. Gjithashtu dergohet një numer I caktuar egzemplarësh edhe ne Kosovë, Shqipëri, Finlandë, Zvicë, Gjermani si dhe Angli e SHBA ku ka shoqata të shqipëtareve e me të cilat QKSH ka nje bashkëpunim.

Ne I falenderojmë të gjithë ata poet, shkrimtarë, gazetar të cilët na ndihmuan me punimet e tyre në begatimin e revistës sonë.

Këshilli Komunal I kultures së qytetit të Boråsit redaksisë së revistes I erdhi ne ndihmë me mjete material jo te shumta por të cilat ishin më se te nevojshme në këtë kohë për redaksinë e revistës. Pra redaksia e revistes mori ndihmen e pare materiale.

Eshtë e rrugës të përmendet se gjithë kësaj pë rnjë aktivitet të tillë i parapriu një vizitë e nje delegacioni mësusish nga shkolla fillore “Demokracia” e qytettit të Durrësit dhe Fjärdinskolan të Boråsit në shkurt të vitit 2007. Në “Fjärdingskolan” ishte hartuar një projekt bashkëpunimi mes këtyre shkollave e i cili projekt ka filluar me sukses realizimin e tij me ndihmen e shtetit Suedez. Këtë vitit qeveria suedeze kishte siguruar mjete material ne nje shumë prej 2 8000 koronash suedeze për realizimin e vizitës së pedagogëve shqiptar në qyetin e Boråsit. Kjo vizitë u realizua me sukse javën e 4 të shkurtit 2007 nga data 4 deri më 9 shkurt 2007.


Në Borås e më gjerë jeton një komunitet i madh shqiptar. Në kuadër të këtij komuniteti jeton një numër i madh i fëmijëve, të cilët vijojnë shkollimin në shkollat e ketushme. Gjatë periudhës së kaluar janë bërë përpjekje për të botuar qoftë revista qoftë libra të ndryshëm për këtë kategori të popullatës shqiptare, me qëllim që të përkrahet zhvillimi i tyre arsimor e kulturor. Por këto përpjekje kanë qenë të herëpashershme dhe nuk është arritur që të krijohet një kontinuitet në këtë fushë. Kjo reviste për fëmijë, prindër e mësimdhënës, do të merrej pikërisht me preokupimet, vështirësitë, sukseset dhe perspektivën e tyre e kjo është shtysa kryesore e cila na udhëheq që ne të bëjmë përpjekje për të realizuar këtë projekt.


Përmes kësaj reviste ne synojmë të kultivojmë tek fëmijët shqiptarë në Borås dhe më gjerë kulturën e të lexuarit e cila është njëra prej komponentave kryesore për suksese në shkollë, synojmë të sjellim të arriturat më të mira në fushën e letërsisë për fëmijë nga të gjitha trojet shqiptare dhe mërgata jonë, që është shtylla kryesore për krijimin e një identiteti të shëndoshë e modern. Përmes përmbajtjeve të përshtatshme për moshën e fëmijëve dhe për rrethanat e tyre jetësore , revista do të jetë një lidhje e natyrshme e botës fëmijërore me Atdheun dhe me vendin mikpritës.
Do të bëhen marrëveshje për kontakte të përhershme me krijues për fëmijë nga Shqipëria, Kosova, Maqedonia, Mali i Zi, Lugina e Preshevës dhe nga diapora, të cilët do ta ushqejnë revistën me përmbajtje të përshtatshme për botën fëmijërore. 

Në faqet e kësaj reviste një vend i veçantë do t’i kushtohet edhe botës prindërore. Prindërit shqiptarë kanë nevojë imediate për tu informuar mbi shumë çështje që kanë të bëjnë me shkollimin e fëmijëve të tyre, duke filluar me informacionet mbi sistemin shkollor aty ku ata jetojnë e deri tek temat e veçanta mbi vështirësitë konkrete që ata i mundojnë.

Një vend të veçantë në faqet e kësaj reviste do të zënë punime të ndryshme shkencore nga fusha e mësimdhënies, si nga ekspertë shqiptarë ashtu dhe të huaj. Do të botohen punime të shkruara nga mësimdhënës dhe do të bëhen shkëmbime të përvojave në fushën e mësimdhënies.

Me rëndësi të veçantë do të jetë e dhëna se në këtë revistë do të botohen përmbajtje të cilat do të ndikojnë pozitivisht në integrimin më të mirë të shqiptarëve në shoqërinë suedeze . Është fakt i njohur se reputacioni i komunitetit shqiptar në Suedi është shumë pozitiv, andaj një punë e tillë në këtë drejtim do të ishte me dobi të shumëfishtë. Për tu arritur një raport më i mirë mes komunitetit shqiptar dhe popullatës vendase do të punohet në drejtim që të trajtohen edhe tema me të cilat ballafaqohet personeli arsimor suedez e të tjerë në raport me fëmijët, prindërit dhe arsimtarët shqiptarë. Do të krijohen mundësi që në faqet e kësaj reviste të botohen edhe përmbajtje nga pala suedeze dhe të tjera, duke filluar nga fëmijët e deri tek mësuesit dhe profesionistët e fushave të ndryshme që kanë të bëjnë me fushën e arsimit.

Vitin e kaluar me vendimin e krysise re revistes kemi fillua edhe botimine librave si atyre ne origjinal por edhe perkthimeve. Ku këtë vit kemi botuar kater libra nbe origjinal si dhe një perkthim  liber per femije nga shqipo ne sudisht qe beri jehonë.

Kete vit kemi botua dy permbledhej te cilat do i prezentojme sot në kete manifestim solemn dhe se besojme qe edhe ne te ardhmen do vazhdojmë me botimin e librave te rinjë, kur tani kemi edhe SHSHAKSHS me te cilën kemi nje bashkepunim shumë të ngusht.

Ne me punën tonë jemi shumë të kenaqur pasi që kemi arritur të kemi miq dhe bashkepunetor në të katër an¨ået e rruzullit tokësor, kjo ne na bënë krenar dhe na jep kuroja edhe për një angazhim edhe me të madh në të ardhmen. Këta miq që sot janë ketu me ne këta janaë ata të cilët na japin vullnet, na shtyjn¨åe që revista Dituria për cdo ditë të jetë edhe më e begat dhe me lexushme për bashkëkombasit tanë. Ne jemi të hapur për bashkepunim me të gjithë krujuesit kudo që ata ndodhen.

Radio dituria

Në po këtë muaj të këtij viti redaksia e revistës ”Dituia” merr edhe një hap guximplotë dhe mjaft të rendëshishëm për gjuhën dhe kulturën shqipe, ajo vendos që të filloj me emetimin e nje programi shqip në radio lokale në Borås.

Pasi i bëhet  kërkesa Entit për radio të Suedisë, këtu marrim përgjegje pozitive e tani pritej vetem momenti për fillimin e një radio programi në shqip.

Për nderë të shpalljes së Pavarësisë së Kosovës dhe në kuadër të manifestimit të kësaj kremteje të madhe për popullin e Kosovës me 27 shkurt 2008 filloj nga puna Radioja lokale ”Radio dituira” në gjuhën shqipe në qytetin e Boråsit. Pra me 27 shkurt 2008 në mënyrë solemne u fillua puna në radion lokale shqipe “Radio dituria”. Pra edhe një zë I embël në shqip mbi qiellin e Boråsit.

Programin e vet kjo radio lokale e emiton cdo të merkur nga ora 18,00 deri në ora 19,00 e kjo do jetë një ndihmë e madhe për QKSH ”Migjeni”.

Në valët e Radio diturisë mund të urohet dhe përshendetet, të degjihe muzike në shqip e me mjaft rëndåsi hjanë programet për fëmijë të cilat programe i përgatisin dhe udheheqin vetë fëmijët shqiptar.

Nga shtatori 2008 kjo radio do degjohet në terë regjionin e Västragötalan dmth kjo do degjohet edh ne qyetet Göteborg, Udevalla, Trollhetan, Skövde, Jönkoping, Vernamo e jo vetem në Borås me rrethin si sihte më parë në Tranemo, Ulricehamn, Vargårda, Alingsås, Kinna, pra tani dhenësi i valeve të radio diturisë është me fuqi më të madhe cka mundeson qe signali i pro gramit ne shqip të degjohet edhe me larg.

"Radio dituria” radio lokale në Gjuhën shqipe në qytetin Borås

Radio dituria është organ i Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni” në Borås.

Qellimi me këtë radio është që shqiptarët të lidhen sa më afër me njeri tjetrin, që të prezentohet kultura, tradita dhe gjuha e tyre shqipe ne keto troje ku jetojne dhe veprojne shqiptarët.

Ne kemi degjues nga mosha të ndryshme, duke filluar nga fëmijet deri tek te moshuarit.

Ne jemi për ate që të bejmë hapa përpara që të krijojm dhe ruajm identitetin tonë kulturor këtu ne Suedi.

Kjo është një urë lidhëse për botën e fëmijëve me vendlindje.

Një fakt është prezent se komunitetit shqiptar në Suedi ka një përkrahje të madhe dhe kjo është ana pozitive e punës sonë dhe se kjo ka jehonë shumë pozitive në jetën e shqiptarëve në Borås.

Radio ka një bashkepunim te mire me te gjitha radiot lokale ketu nje qytet si dhe ne Vöstragötalan, por kemi zgjeruar bashkepunimin edhe me dy radio shtetrore jashta Suedise me ate në Athine dhe Sofje programi në shqip. Qellimi ynë është që redaksia e radio Diturisë të ketë miq¨´e dfhe bashkëpunetor në të katër anët e botës në menyrë që bashkekombasit tonë të njihen me të arriturat kulturore e gjuhësore të bashkatdhetareve tanë kudo që ata jetojnë.

Besojmë se do kemi bashkepunim edhe me radi tjera edh ketu edhe jashta Suedisë në menyrë që programet tona të jenë si tham edhe me lart një urë lidhëse mes nesh.


Letra dhe telegrame

Pershendetje të nderuar zonja dhe zotërinjë!

Uroj që sot të kaloni një ditë pune të palodhshme kur ju festoni pesëvjetorinë e punës së suksesshme të QKSH Migjeni, revistës Dituria si dhe të katër vjetorit të zerit të parë shqip mbi qiellin e  Borås ne valët e Radio diturisë.

Keto dhurata që për cdo ditë marrim nga ju në faqet e Diturisë dhe në valët e Radio diturisë janë dhuratatë e mija me te preferuara dhe i ruaj me shume nostalgji. Besoj se keshtu do te jete dhe per shume te tjere qe jetojne larg ne mergim dhe kjo reviste u shkon ne shtepi,per tu treguar femijve te tyre gjuhen e bukur shqipe.

Urime dhe´vetem paci gjithmone suksese ne punen tuaj patriotike e atdhetare qe beni,duke sjellur ne cdo vater shqiptare gjuhen e bukur e te paster shqipe.

URIME DHE VEC SUKSESE TE METEJSHME

Me shume respekt

Luigji Shkodrani

Danimarkë

Përshëndetje të nderuara zonja e zotrinj!

Të nderuara mike dhe miq të dashur! Më lejoni që të ju përshëndes përzemërsisht dhe të ju dëshiroj një ditë të bukur dhe të lumtur festive kur ju sot jeni tubuar në një ditë pune të një atmosfere festive  për të kremtuar pesëvjetorin e punës tuaj të palodhshme dhe shumë të skusesshme të” OKSH- Migjeni,” revistës “ Dituria”, poashtu edhe katërvjetorin e “Radio Diturisë” në Boras të Suedisë. Ju  me punën tuaj të palodhshme bërët që kjo revistë të rrezoj dritë jo vetëm në Boras, por në mbarë diasporën shqiptare dhe në vendlindje. Poashtu edhe zëri i “ Radio Diturisë” me valët e saj qiellore bëri që të dëgjohet me ëndje nga  mërgimtarët e më gjerë. “OKSH” nëpërmjet revistës “ Dituria”, valëve të “ Radio Diturisë” dhe shumë aktiviteteve tjera bëri që gjuha jonë amtare, gjuha shqipe të shkruhet, të flitet dhe të lexohet nga fëmijët tanë mërgimtarë  të vegjël, nga të rriturit dhe prindrit shqiptar që jetojnë në mërgim.Gjëja më e bukur, më e dashur, më patriotike, më atdhetare është kur ruan dhe kultivon ate më të shtrenjtën kombëtare dhe atdhetare siç bëni ju të nderuar me kuntributin tuaj pesë vite me radhë për ta ruajtur dhe kultivuar gjuhën tonë amtare, kulturën. artin, historinë  dhe...,edhe këtu në Borasin e largët të Suedisë e më gjërë. Kjo është një vepër madhështore që do mbetet një kujtim i paharruar tek gjeneratat që vijnë e shkojnë njëra pas tjetrës. Këtë kontribut tuajin motra dhe vëllezër kam bindjen se do e vazhdojnë dhe do e ruajnë si dy sytë e ballit ata të reja dhe rinj shqiptar që do vijnë pas jush! Të nderuara zonja dhe ju të nderuar zotrinj! Më lejoni që edhe njëherë të ju përgëzoj për punën tuaj dhe sukseset e shkëlqyeshme që keni arritur në këtë pesëvjetor të revistës “ Dituria” dhe katërvjetorin e” Radio Diturisë”! Urime! Urime! Paçit gjithmonë suksese edhe më të mëdha! Ju lumtë!...

Me respekt të veçant për ju!                                              Orizare,

Nehat Jahiu                                                                        12 prill, 2012

Anetare te kryesise se Qendres Kulturore Shqiptare"Migjeni",

Anetare te kesaj Shoqate,

I nderuari z Hysen Ibrahimi, kryetar i Shoqates se shkrimatreve shqiptar ne Suedi,

Te nderuar zonja e zoterinj,

Miq suedeze,organizatore te festimit te 5-vjetorit te Shoqates "Migjeni"!

Nepermjet mikut tim dhe tuajit, z. Murat Gecaj, mesova per festimin e 5-vjetorit te Shoqates "Migjeni", ne Boras te Suedise, ketij festimi te bukur tuajin.

Eshte kenaqesi per mua qe, ne emer te Keshillit Drejtues te Shoqates "Bijte e Shqipes" dhe gjithe anetareve te saj, ne Filadelfia t'u uroj juve:

Gezuar festen e pervjetorit te peste te shoqates tuaj me emrin e bukur, te nje prej njerezve tane te shquar te gjuhes shqipe, "Migjeni". E festofshi sa me bukur kete pervjetor, por edhe pervjetore te tjere, qe do te vijne. Paste jeten e gjate Shoqata juaj, per te miren e bashkimit te bashkatdhetareve, qe gjinden aty ne Suedi, por edhe per te miren e kutures dhe gjuhes se kombit tone.

Kemi nevoje shume per kete bashkim qe te jemi sa me prane njeri tjetrit ne gezime dhe hidherime. Kemi nevoje shume per kete bashkim sepse keshtu na behet e shkurter largesia nga vendi yne i shtrenjt, sepse ne kete menyre mund te japim, ju dhe ne kontributin tone modest per vendin dhe Kombin tone.

Ne, na gezon fakti qe edhe ne Suedine "e ftohte" rahin zemrat tuaja te zjarrta per te punuar qe te ruhen traditat tona, por edhe per t'u lene brezave gjuhen tone te bukur, qe jo vetem te punoni per vendin ku jeni, per Suedine mikpritese, qe me siguri eshte bere per ju si shtepija e dyte, por qe te mos harroni edhe vendlindjen tuaj e tonen dhe Shqiperine e Kosoven e dashur.

Me siguri gjate ketyre 5 vjeteve Shoqata juaj ka ecur, ka permiresuar punen e saj fillestare dhe ka perparuar ne objektivin, qe i keni vene vetes per ruajtjen e kultures dhe gjuhes shqipe. Kjo na gezon te gjitheve.

Eshte nje koicidence e bukur kjo e festimit te 5-vjetorit te Shoqates tuaj, mbasi edhe ne, kete vit, me 26 maj 2012 do te festojme 10-vjetorin e Shoqates sone, me emrin kuptomplote "Bijte e Shqipes". Mua me gezon shume fakti i kesaj koecidence sepse ajo do te perseritet çdo pervjetor tuajin dhe tonin.

Ju uroj suksese ne misionin tuaj fisnik. Jete te gjate shoqates Kulturore Shqiptare "Migjeni" ,ne Boras te Suedise!

Vlashi Fili

sekretar i Shoqates "Bijte e Shqipes"

Filadelfia USA

www.bijteeshqipes.us

bijte_e_shqipes@yahoo.com

vlanafi@yahoo.com


Manifestimi i pesëvjetorit të Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni”, revistës “Dituria” dhe katër vjetori i “Radio diturisë” në Båros – 14 prill 2012

Zonja dhe zotërinjë, e nderuara Kryesi, Hakif Jashari , Symeja  Avdiu, Bahtir Latifi, Lutfije Feka, i nderuari Prof. Sokol Demaku, publicistë, shkrimtar, redaktor njëherit edhe anëtar i Kryesisë së Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptar për Suedi “Papa Klementi XI Albani” së bashku me Bahtir Latifin, të nderuar miqë nga Shqipëria dhe Kosova, Prof. Viron Konaj, Prof. Murat Gecaj, Prof. Reshat Sahitaj, i nderuari miku ynë i madh Ullmar Qvick dhe ju të tjerë,

Kam nderin të jam pjesëmarrës në manifestimin e pesëvjetorit të Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni”, revistës “Dituria” dhe në katër vjetorin e “Radio diturisë” në Båros.

Duke qenë të njohur me punën Tuaj, të QKSH, mund të themi lirisht se ju jeni shëndërruar një Ekip i madh krijuesish, të suksesshëm jo vetëm në Borås, por në regjion të gjërë që mund të thoja për Göteborg e rrethinë. Një qendër e tillë kulturore sikurse që jeni ju, e cila reflekton kulturë, art dhe krijimtari, padyshim se ka luajtur një rol të patjetërsueshëm në sensibilizimin e traditës dhe kulturës shqiptare te popullata suedeze, e po ashtu për ruajtjen e gjuhës së ëmbël shqipe për të rinjët e këtij regjioni, për të mos u asimiluar.

Puna e juaj në fillim ka startuar me një tempo të natyrshme e që më vonë e shtuat intenzitetin e punës dhe krijimtarisë duke thyer kufijtë me përmasa shtetërore vetëm për Suedi dhe zëri i juaj arriti në të gjitha trojet etnike shqiptare, si në Shqipëri, Kosovë, Iliridë, e po ashtu edhe nëpër mediat shqiptare si në Athinë, Bullgari............ etj.

Me një entuziazëm të pashoq për t’iu rrekur punës kulturore shqiptare, me hapat e parë të ngadalshëm e që më vonë u përshpejtuan me një hov të madh, Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni”, në përgjëthësi dëshmoi vullnet të madh për punë, aftësi organizative dhe disiplinë, për të krijuar mendimet, porositë, sugjerimet dhe këshillat e të gjithë atyreve që kanë njohuri artistike. Ato i kemi lexuar, dëgjuar dhe së fundi edhe të botuara.

Të nderuar të pranishëm,

Në kohën kur në Suedi në mungesë të përpjekjeve të klasës intelektuale për të mbajtur gjallë frymën e kulturën shqiptare, bile edhe aty ku kishte fare pak, ato pakësosheshin dhe dalngadal po zhduken fare, Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni” dual në sipërfaqe dhe muarr barrën e emancipimit në pikëpamje kulturore për këtë regjion, jo vetëm për të punuar, po edhe për t’a ndryshuar imazhin dhe për të vazhduar jetën kulturore përgjithëmonë.

Prandaj, më lejoni të ju uroj në emër të Shoqatës së Shkrimtarëve, Krijuesve dhe Artistëve Shqiptar për Suedi “Papa Klementi XI Albani” Manifestimin e pesëvjetorit të Qendres Kulturore Shqiptare “Migjeni”, revistës “Dituria” dhe katër vjetorin e “Radio diturisë” në Båros për punën tauj madhore me shpresë se ju do të vazhdoni më tutje me një elan edhe më të madh të punës dhe krijimtarisë.

Po e përfundoj me këtë thënje: Puna e juaj pesë vjeçare, që i pëvishet punës me një seriozitet të lartë del se:  “Qendra Kulturore Shqiptare “Migjeni”, e revistës “Dituria” dhe katër vjetori i “Radio diturisë” në Båros, ka kryer një detyrë të shejt e cila ka aq vlerë të madhe sa që peshon në kandarin krijimtarisë më rëndë se ari”.

Borås/Suedi më 14 prill 2012                                                Hysen Ibrahimi, kryetar i                                                           Shoqatës së Shkrimtarëve Artistëve

dhe Krijuesve Shqiptarë për Suedi

“Papa Klementi XI Albani”

Shoqata e Shkrimtarëve,        Nr. Organizativ :          E-Mail:                       Adresa:                                       Kontonumri:

Artistëve  dhe Krijuesve           802463-7921 hysenib@yahoo.com c/o Hysen Ibrahimi           4008 17 07505

Shqiptarë në Suedi,                  +46 (o) 431-450817                hysenibrahimi@hotmail.se Långagärdsvägen 29                           Nordea Bank

“Papa Klementi XI Albani”     +46 (0) 7 37663756                koli284@hotmail.com            269 73 Förslöv-Suedi               +46(0)739961480


Sokol Demaku

Përshendetje të përzemerta për të gjithë të pranishmit në këtë solemnitet ku unë ndjej vetën të privilegjuar që të  prezentoj para jush një punë të madhe disa vjeqare të mikut tonë Fetah Bahtiri, për jetën dhe punën e  mikut tonë të madhe Ullmar Qvick, prezentuar në librin e tij me të ri

”MIKU I MADH I SHQIPTAREVE ULLMAR QVICK” Monografi

Më ka rënë të dëgjoj, por edhe në jetë e kam provuar edhe vetë se botimet e librave janë tubime të këndshme ose festa të përbashkëta të atyre që krijojnë dhe atyre që që adhurojnë gjuhën dhe letësinë, ku marrin pjesë krijues të gjinive të ndryshme të letërsisë, shkrimtar, poetë, studiues, publicist, por edhe lexues të cdo moshe dhe gjinie. Se libri është ai që bashkon njerëzit, se libri është pishtar i madh i cili rrezaton dritë e dituri te njerzit, këtë e kuptova nga bashkëpunimi me mikun e madh të shqiptarëve në Skandinavi, konkretisht në Suedi me të madhin alabanolog Ullmar Qvick.

Dua të them se bashkimi midis popujve ka shume faqe, ka shumë ngjyra, ka shumë histori e me këte dua të them se si letërsia shqipe ka dhenë një kontribut të vlefshëm për të mirën e miqësisë suedezo-shqiptare, sepse këtu në Suedi jeton një komunitet i terë shqiptarësh, të cilët më penën e tyre, me veprat e tyre, me sjelljen e tyre kanë krijuar miqësi dhe ura bashkëpunimi mes dy popujve. E kjo më së miri shihet me punën dhe kontributin e mikut të madh të shqiptarëve Ullmar Qvik.

Nëse një libër nuk ka të tashmën e tij në çdo kohë, ai libër kot që shkruhet. Vetëm të qënit në kohë me lexuesin e çdo kohe libri merr vlera të përjetshme nga ana e lexuesve.

A mund të mundësohen të gjitha këto cilësi në një libër, që të jetë përherë në kohë dhe, që të lexohet sikur ai është shkruar sot, me mendimin për t’a ndjerë lexuesi i cilësdo kohë njëkohëshmërinë me vepren?

Pikërisht këtu mendova të ndalem dhe të them disa fjalë rreth librit që kemi në dorë të Fetah Bahtirit ”Miku i madh i shqiptarëve Ullmar Qvick” (Monografi) botuar nga SHSHAKSHS ”Papa Klementi XI Albani” , me redaktor te madhin Sadullah Zendeli-Daja, recenzet poetin e madh të diapsorës Rizah Shaqirin dhe Sokol Demakun me mjeshtren e perkujdesjes teknike Zana Bahtiri, shtypur në Prishtinë këte vit me 225 faqe e ndarë në 12 kapituj nga autori,duke filluar me një histori te fakteve suedeze e vazhdua me perosnalitete të njohuraa, biografine të madhit Ullmar e vazhdua me veprimtarin e tij të cmuar, punën kerkimoro shkencore te tij, përkrahjen e tij bashkekombasve tane dhe kundershtite e tij ndaj teorive serbe per shqiptarët, intervistat dhe se fundmi opinionet rreth ketij burri të madh dhe miku të perjetshëm të shqiptarëve, sepse ky libër mendoj unë sot ka vlerën e  tij e cila vlerë do jetë po edhe 100 vjet më vonë me ketë kualitet dhe lexueshmeri. Lexuesi edhe sot e njeqindvjet do gjejë aktualietin e të sotmes, do gjejë ate cka njerzit e medhenjë lenë pas për gjeneratat e reja që do vin. Libri i Fetah Bahtirit ka një strukturim miks, në përmbajtje të të cilit ka prozën dhe publicistiken. Persiatjet, meditimet filozofiko – letrare, shenimet dhe portretizimet e personazheve konkrete, përbëjnë më së shumti lënden e këtij libri.

Në një meditim të tij botuar kohë më parë ne mujoren tonë Dituria shkrimtari dhe publicisti shqiptar nga Tiarana Viron Kona do thotë kështu:

Mund të duket rastësi, por këto lidhje Shqipëri-Suedi, kanë edhe karakter gjeografik dhe historik. Gjeografikisht jemi në të njëjtin meridian. Orën e kemi njëlloj. Sekondi nuk lëviz. Edhe një lexues i Ligjëratës së Ulmar, në shënimin e tij në fund, hedh idenë se “Për lidhjet e Konicës me Suedinë kisha lexuar edhe më parë nga ju një shkrim, por unë mendoj se do të ketë lidhje edhe më të vjetra se Konica e Ali Pasha...”

Do të thosha se, te shqiptarët ngjit shpejt ajo çfarë është suedeze. Siç shprehem te libri im “Bukuri suedeze”, gjyshja ime e konsideronte të shenjtë termometrin e Celsiusit dhe e mbante bashkë me sendet më të vyera në baulen e saj të nusërisë. Kur isha në klasën e pestë, ne nxënësit në orën e botanikës, kur mësuesja pyeste njërin nga ne: Cili është ai shkencëtar, që i kushtoi tërë jetën luleve dhe bimëve ?, Atëherë, thuajse e tërë klasa, nga padurimi, por dhe nga dashuria për këtë shkencëtar të madh, thërrisnim si në kor: “-Ai është suedezi Karl Von Linne, mësuese !” Kurse, mua, kur isha vetëm 23 vjeç, më shpëtoi nga “pushkatimi politik” ”Promeksi suedez” (Një makineri suedeze për shpimin e tuneleve)”. Atëherë, rastësisht dhe nga pakujdesia, humba një dokument sekret të partisë së punës. Sekretari i partisë, i cili punonte me makinerinë suedeze, e mori mbi vete përgjegjësinë e humbjes së dokumentit. Nuk e dënuan, as atë dhe, as mua, sepse ai ishte i vetmi në Shqipëri, që dinte ta drejtonte makinerinë moderne suedeze “Promeks”, që përdorej për shpimin e tuneleve.. Ia kishin nevojën dhe e falën. Duke falur atë, shpëtova edhe unë...

Ju falmnderit!

Fetah Bahtiri

fetahbahtiri@hotmail.com

FJALA

E MBAJTUR ME RASTIN E PROMOVIMIT TË LIBRIT ”MIKU I MADH I SHQIPTARËVE ULLMAR QVICK (MONOGRAFI)”, MË DATË 14.04.2012 NË LOKALET E BIBLIOTEKËS SË QYTETIT NË BORÅS, SUEDI

Të gjithë Juve të pranishëmve në këtë solemnitet, Ju përshëndes përzemërsisht.

Unë e ndiej veten të privilegjuar dhe të nderuar që kam pasur rast dhe mundësi ta përpiloj këtë libër të vogël për mikun e madh të shqiptarëve, të nderuarin Ullmar Qvick. Po them ”këtë libër të vogël”, për arsye se kjo monografi është minore në krahasim me kontributin e tij gjigant të cilin e ka dhënë gjatë gjithë tërë jetës për shqiptarët, për gjuhën shqipe, kulturën, traditat, historinë e shqiptarëve.

Libri është monografi, por edhe një lloj antologjie e veprave të mikut më të madh dhe më besnik të shqiptarëve në Skandinavi.

Në fillim të librit unë i kam paraqitur disa të dhëna faktografike për Suedinë, përmenden disa personalitete të njohura suedeze të angazhuara për çështjen shqiptare, kurse në fund është përfundimi në gjuhën shqipe, suedeze dhe angleze.

Unë jam munduar që në këtë monografi ta paraqes biografinë e tij prej lindjes e gjer më sot. Kam grumbulluar dhe përpunuar të dhëna të shumta dhe për këtë më ka ndihmuar edhe vetë protagonisti i këtij libri, miku ynë i madh, i nderuar , Ullmar Qvicku.

Ndërkaq, jam munduar që këtu ta servoj edhe veprimtarinë e tij, duke cekur:

- veprat e tij kryesore që kanë të bëjnë me shqiptarët dhe çështjen shqiptare,

- disa përkthime të tij,

- disa poezi të tij të shkruara në gjuhën shqipe,

- disa punime të tij kërkimore në shkruara në gjuhën shqipe dhe suedeze,

- disa ligjërata profesionale e politike,

- faktet për përballjen e tij me kundërshtarët e shqiptarëve,

- disa shkrime të cilat e vlerësojnë punën dhe veprën e Ullmar Qvickut,

- disa intervista me te të mediave të ndryshme,

- disa fakte për interesimin dhe aktivitetin e tij në fushën e radios ndërkombëtare, me anë të cilit aktivitet vendosi kontaktin e parë me shqiptarët dhe gjuhën shqipe që në moshën 11-vjeçare,

- të dhëna mbi interesimin e tij për insektet,

- të dhëna për veprimtarinë e tij në fushën e filatelisë dhe

- disa opinione për mikun tonë të madh, Ullmar Qvickun.

Disa krijime të tij të cilat janë shkruar në gjuhën suedeze i kam

dhënë ashtu si janë shkruar, pra në gjuhën suedeze e edhe të përkthyera në gjuhën shqipe. Përkthimin e kam bërë unë vetë.

Jam fare i vetëdijshëm se kanë mbetur gjëra pa u prezentuar dhe pa u thënë, por ndoshta një kompletim do të mund të bëhej në ndonjë ribotim eventual.

Gjatë gjithë kohës së punës në përpilimin e Monografisë kam bashkëpunuar me mikun Ullmar Qvick, me redaktorin e këtij libri, zotin Sadullah Zendeli – Daja, me recenzentët Rizah Sheqirin e Sokol Demakun dhe me familjen time. Në këtë rast solemn unë të gjithë të përmendurve edhe njëherë u shpreh falënderimet e përzemërta dhe më të sinqerta për ndihmën që ma kanë dhënë  dhe për bashkëpunimin korrekt.

Ndërkaq, më duhet të përmend se jam munduar të bashkëpunoj edhe me organet e institucionet kompetente të kulturës dhe të diasporës në Shqipëri e në Kosovë. Atyre u kam shkruar shumë herë, por, mjerisht, interesimi i të gjithëve për realizimin e këtij projekti ka qenë më i vogël se shifra zero (0). Për këtë më vjen keq  dhe kjo më ka zhgënjyer.

Po i kthehem prapë vetë Monografisë… Në këtë libër përfshihet edhe një punim bukur i gjatë i të nderuarit Ullmar Qvick, i cili bën fjalë për ”Kangën e Gjergj Elez Alisë”. Dëshiroj të Ju përkujtoj se kjo këngë fillon me këto vargje:

Trim mbi trim ay Gjergj Elez Alija!

Qe nand`vjet nand`varra në shtat m`i ka!

E unë dua ta përfundoj fjalën time me sa vijon:

Trim mbi trim ky burri Ullmar Qvick!

Qe gjashtëdhet` vjet mik i madh e besnik!

Miku ynë Ullmar, edhe një herë, të falemnderit shumë për tërë atë që ke bërë për shqiptarët!

Ju falemnderit!

PROCESVERBAL

mbi mbledhjen e Kryesisë së Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë “Papa Klementi XI Albani” në Suedi të mbajtur më datë 14.04.2012 në Borås

Kryesia e Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Suedi ”Papa Klementi XI Albani” më datë 14.04.2012, në lokalet e Bibliotekës së qytetit në Borås, Suedi, me fillim në orën 09:30 mbajti një mbledhje me këtë:

REND DITE

1.Marrja e vendimit për shpalljen e zotit Ullmar Qvick anëtar nderi (suedisht: hedersmedlem) të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi dhe për dhënien e Mirënjohjes me shkrim.

Mbledhjen e thirri dhe e kryesoi kryetari i Shoqatës, zoti Hysen Ibrahimi.

Procesverbalin e mbajti zoti Osman Ahmetxhekaj, kurse vërtetues të procesverbalit u zgjodhën Mursel Shkupolli dhe Fetah Bahtiri.

Në mbledhje janë të pranishëm 23 anëtarë të Kryesisë.

Kryetari Hysen Ibrahimi i njoftoi të pranishmit se qysh në mbledhjet e Kryesisë së Shoqatës të datës 17.12.2011 në Halmstad, është diskutuar dhe marrë vendimi për shpalljen e zotit Ullmar Qvick anëtar nderi të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi, por për marrjen e vendimit përfundimtar është pritur që të kryhen disa formalitete përgatitore. Pasi ato përgatitje tani janë kryer, Kryesia e Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi vendosi unanimisht që

  1. Zoti Ullmar Qvick, për kontributin e tij të dhënë shumëvjeçar në studimin e gjuhës shqipe, kulturës, historisë dhe traditave shqiptare të shpallet anëtar nderi (suedisht: hedersmedlem) i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani” në Suedi.
  2. Librezën e anëtarësisë do t`ia dorëzojë kryetari, z. Hysen Ibrahimi.
  3. Për të njëjtat kontribute për shqiptarët dhe çështjen shqiptare, zotit Ullmar Qvick i jepet një Mirënjohje me shkrim.
  4. Në emër të Shoqatës Mirënjohjen ia dorëzon anëtari i kryesisë, zoti Fetah Bahtiri.
  5. Kryesia e ngarkon Komisionin për ndarjen e çmimeve që për shpalljen anëtar nderi të SHSHAKSHS-së  në të ardhmen t`i përgatisë propozimet me arsyetimet përkatëse.

Mbledhja përfundoi punën në ora 09:45

Kryetari i SHSHAKSHS-së

Hysen Ibrahimi

 


 

Mesazh:

QENDRES KULTURORE SHQIPTARE "MIGJENI"
REDAKSIESE SE REVISTES "DITURIA"
RADIOS LOKALE "DITURIA", BORAS-SUEDI


Te nderuar kolege e vellezer,
Ju pershendesim perzemersisht nga Tirana, ku sapo jemi kthyer nga pjesemarrja aty, ne menifestimin e bukur dhe te paharruar kushtuar 5-vjetorit te krijimit te Qendres Kulturore Shqiptare "Migjeni" e te Revistes "Dituria" dhe 4-vjetorit te emisionit te pare ne gjuhen shqipe.
Jane ndjenja tonat te perligjura, qe te shprehim per te gjithe Ju nderim e respekt te veçante dhe mirenjohje te thelle, per ftesen qe na bete per te qene pjese e atij gezimi te papershkruar. Aty ne patem rastin te takojme dhe te njohim nga afer e shume per here te pare edhe miq, kolege e dashamire tane, nder te cilet disa ishin suedeze. Te secili nga ju ne gjetem ngrohtesi, dashamiresim vellazeri e miqesi dhe atdhetarizem shqiptar.
Veçanerisht, duam te veçojme ndjenjat e perjetuara nga nderimi e respekti qe ju, bashkatadhetare, deshmuat e treguat aty e me nje liber te posaçem, ndaj albanologut dhe mik i shquar i shqiptarave, Ulmar Kvik.
Ne na gezoi e na lumturoi e gjithe veprimtaria juaj e gjere dhe e larmishme, atdhetare, arsimore, kulturore e botuese etj., qe keni zhvilluar e planifikoni te zhvilloni ne te ardhmen. Ne themel te tyre kane qene perhere njohja, ruajtja dhe perhapja e traditave me te mira te popullit tone, kudo ku ai jeton e punon.
Perfaqesues tuaj aktive, nder te cilet ishin Sokol Demaku e Bahtir Latifi,ne na shoqeruan kudo edhe pas asaj feste te bukur, si neper Boras e Goteborg, deri sa na percollen per ne Shqiperi. Keshtu, emocione te bukura perjetuam ne shkollen fillore te Borasit, ne Universitet, ne biblioteke, ne muzeun e kafsheve e kudo. Atje ne gjetem te shprehur dukshem edhe mikpritjen e respektin e miqeve tane suedeze, sepse kete gje ju e keni fituar me tere jeten tuaj dhe e meritoni plotesisht.
Ne mbyllje te ketyre pak radheve, ju dergojme pershendetjet tona te sinqerta e vellezerore dhe urojme qe te degjojme e lexojme perhere e me teper per arritjet tuaja, ne te gjitha fushat e jetes, aty ne Suedi.
Paçi kurdohere shendet te mire, begati, krijimtari te fryshme dhe lumturi ne familjet tuaja!
U takofshim perhere edhe ne te ardhmen, aty ne Suedi, por dhe ne Shqiperi, ne veprimtari te tilla te bukura dhe te paharruara ne kujtesen tone. Se keshtu do t'u leme pasardheseve tane, femijeve e me te rinjeve, nje mesazh e tradite, neper te cilen ata duhet te ecin me vendoshmeri, per te qene qytetare te nderuar, te ditur e te barabarte, ne Bashkesine Europiane e me gjere.
GRUPI I PJESEMARRESVE NGA SHQIPERIA, NE MANIFESIMIN
E BORASIT-SUEDI

Tirane, 18 prill 2012

”JU FALËNDEROJMË NGA ZEMRA PËR BASHKËPUNIMIN E FILLUAR!”


Nga e djathta: H.Ibrahimi e M.Gecaj (Boras-Suedi, 14 prill 2012)

LETËR FALËNDERIMI

E nderuara Kryesi e Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë,

E nderuara znj. Yllka Beçi-Kryetare,

I nderuari Prof. Murat Gecaj-sekterar i Përgjithshëm

-Tiranë

Me rastin e 5-vjetorit të themelimit të Qendrës Kulturore Shqiptare ”Migjeni”, të Revistës "Dituria", 4-vjetorit të emisionit të parë në gjuhën shqipe, NË Radio ”Dituria”, në Borås të Suedisë dhe 100-vjetorin e shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, me në krye Prof. Sokol Demakun, Bahtir Latifin e të tjerëve, u organizua një manifestim kulturor i nivelit të lartë, si për nga pjesëmarrja, ashtu edhe për nga paraqitja e vlerave krijuese. Mirëpo, të veçantat e këtij manifestimi ishin pjesëmarrja e krijuesve nga Shqipëria: Prof. Murat Gecaj, Prof. Viron Kona, Kumrije Gurmani e Kozeta Hoxha dhe përurimi i librit ”MIKU I MADH I SHQIPTARËVE, ULLMAR QVICK (MONOGRAFI)”, i autorit Prof. Fetah Bahtiri, që i dhanë një shpirt kulturor këtij manifestimi.

Në kuadër të këtij organizimi, ndër të tjera, nga Ju, Kryesia e Shoqatës aë Arsimtarëve të Shqipërisë, disa anëtarëve të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë ”Papa Klementi XI-Albani” në Suedi, iu ndanë ”Mirënjohje”. Këto ”Mirënjohje”, për ne që jetojmë e veprojmë këtu në Suedi, janë dhe do të mbeten ndër mirënjohjet më të dashura, më të dëshiruara dhe më të rëndësishme, aq më parë kur kemi parasysh faktin se ato vijnë në kohën e shënimit jubilar të 100-vjetorit të shpalljes së Pavarësisë së Shipërisë.

E nderuara Kryesi e Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë,

Motra dhe vëllezër!

Mirënjohjet” Tuaja, jo vetëm se krijojnë horizonte të reja bashkëpunimi në krijimtari, por kryekreje janë lidhje e një bashkëpunimi shoqëror dhe vëllazëror. Bashkëpunimi ynë ka një domethënie shumëdimensionale, sidomos për ruajtjen dhe kultivimin e identitetit kulturor dhe shpirtëror të njeriut, që është i vuajtur në mërgim, me ndjenjën e mallit të pashuar për Atdheun dhe vendin e lindjes.

Kështu, po krijohet katërkëndëshi: Shqipëri, Kosovë, Iliridë dhe Mërgatë, i cili është dhe do të mbeten një trung i pathyeshëm në ruajtjen dhe kultivimin e vlerave kombëtare, kudo që ndodhemi.

Ju falenderojmë nga zemra për bashkëpunimin e filluar dhe për ”Mirënjohjet” e Tuaja, që na i ndatë. Ne këtu në mërgim ato ”Mirënjohje”, nga ana e një institucioni të Nënës-Shqipëri, i marrim nxitje për punën tonë të mëtutjeshme, në përhapjen dhe ruajtjen e vlerave kombëtare shqiptare, të traditave dhe të kulturës sonë.

Stockholm, Suedi,                                                           Hysen Ibrahimi,

më 18 prill 2012                                           kryetar i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve

dhe  Krijuesve Shqiptarë, ”Papa Klementi Xi Albani”

për   Suedinë

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

I nderuar z. Hysen Ibrahimi,

kryetar i SHSHAKSH, Suedi

Ju përshendesim përzemërsisht nga Tirana!

Mëngjesi i ditës se sotme solli një befasi të këndshme dhe një kënaqësi të veçantë për ne. Pra, përmes Internetit, ne morëm një “Letër Falënderimi”, me nënshkrimin Tuaj, dërguar nga Shoqata e Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë, ”Papa Klementi XI-Albani”, për Suedinë.

Me këtë rast, ne ju falënderojme nga zemra dhe ju urojmë sa më shumë arritje e suksese në përmbushjen e synimeve tuaja, në keto fusha të rëndësishme të jetës e veprimtarisë suaj. Duke qenë emigrantë shqiptarë, në vendin ndër më socialët e demokratikët në botë, juve u janë krijuar aty në Suedi të gjitha mundësitë e hapësirat e përshtashme, që ta ndieni veten "si në shtëpinë tuaj". Kështu, ju po punoni me rendiment të lartë e pandërprerje, për nxitjen dhe mbeshtetjen e talenteve e të krijuesve në fusha të ndryshme dhe për njohjen e përhapjen masivisht të traditave shumë të çmuara të popullit tonë shqiptar, si ndërmjet bashkatdhetarëve tanë atje, por dhe rinisë e popullit mik suesez.

Me respekt të thellë dhe me urimet me të mira për Ju, kryetar i SHSHAKSH në Suedi, për kryesinë dhe gjithë anëtarët e saj:

Nga kryesia e Shoqatës së Arsimtarëve të Shqipërisë:

Yllka Beçi, kryetare

Prof. Murat Gecaj, sekretar i Përgjithshëm

Tiranë, 20 prill 2012

Ketu mund të lexoni me shume nga mjetet tjera te informimit per kete manifestim:

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=95&artikel=5065555

http://web.kosovalbaner.com/vm/2012/04/suediorganizim-i-shkelqyeshem-ne-borasvideo/

http://prishtinapress.info/u-festua-pese-vjetori-i-themelimit-te-qendres-kuturore-shqiptare-migjeni/