Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Dituria

HIPOKRIZIJA

H I P O K R I Z I J A

Shumë herë duke menduar për natyrën njerëzore dhe personalitetin e tyre, unë shpesh herë ndalem tek një fenomen qe mendojë se në masë të madhe e kanë te gjithë njerëzit, pra mendojë se në raste të caktuara të gjithë njerëzit janë hipokrit!

-E dime se cfare eshte hipokrizia, pra vjen nga fjala greke shtirje!

 

Hipokrit: Që shtiret sikur është i mirë, i virtytshëm e i dashur, me qëllim që të gënjejë të tjerët; që mban qëndrim me dy faqe, shtirak, shtinjak; që nuk i shpreh haptas ndjenjat, bindjet ose qëllimet e verteta.

Lexo ma...
 

Frrok KRISTAJ: SHTJEFËN GJEÇOVI - MËSUES ERUDIT I SHKOLLËS SHQIPE

Në Ditën e Mësuesit

SHTJEFËN GJEÇOVI - MËSUES ERUDIT I SHKOLLËS SHQIPE

Gjatë 33 vjeteve të plota pune, 26 sosh ia kushtoi arsimit shqiptar, që punoi në 20 shkolla, prej tyre 11 sosh i hapi vet për herë të parë. - Themeloi BIBLIOTEKËN e parë shkollore, KOLEKSIONIN e parë arkeologjik dhe zbatoi EKSKURSIONIN e parë mësimor. - Veprat: "Agimi i gjytetnis", "Besë e dashtni" e "Mnera e Prezës" e vëjnë Gjeçovin në radhët e para të hartuesve të teksteve mësimore.

Shkruan: Frrok KRISTAJ

Françeskanët shqiptar vepronin sipas traditës së hershme të tyre: “Aty ku punon, hape një kishë, një shkollë dhe një bibliotekë”. Mbi këtë parim veproi edhe Atë Shtjefën Gjeçovi. Ai i mësonte shqiptarët e të dy besimeve, sepse ishte i brumosur me idealet e Rilindjes Kombëtare. Gjeçovi, kishte personalitet të formuar, kulturë të gjerë e interesim për shumë fusha të jetës. Kudo që ka shërbyer, ai ka lënë edhe vulën e shkollës. Në fakt, “Jetën e vet si mësues e shkriu për të ngjallur ndenjën kombëtare të bashkatedhtarëve të vet, për të ngritur popullin në këmbë për liri e pavarësi”. Kudo që ka hapur shkolla shqipe, apo që ka punuar në to (shkolla), ai ka lënë gjurmë nderi e krenarie. Ai aspironte që ta shihte popullin e vet më të “gjytetnuem”, siç shprehej vetë ai. Ai edukon dhe ligjëron me gjuhën e popullit, edhe kur flet për arkeologji apo për shtetin, për qeverisjen e mirë apo për plagët e kohës. Edhe kur shkruan vepra letrare, si drama, poezi, apo novela (“Shqyptari ngadhnjyes”, “Tomorr e Pashtrik, përpiquni”, “Mnera e Prezës”, etj), apo kur merret me publicistikë (“Shtyllat e kombit”), ai do ta theksojë gjithnjë thelbin “gjytetnues” të edukimit e të arsimit.

Ashtu siç thotë filozofia Hana Arendt: ”Baza logjike e politikës është liria”, do të thoshim se edhe te Atë Shtjefën Gjeçovi do të kishim reflektime dhe angazhime të tilla në lëmin e arsimit e të edukimit, sepse sipas parimit frsnçeskan do ta kishte po atë bazë logjikë angazhimi për një arsim qytetar, përkatësisht për një shoqëri qytetare. Nëse lagja e përkushtuar e idealistëve françeskanë, nisej nga parimi se Ideali është udhërrëfyes i jetës, i shtetit, i rendit shoqëror, i familjes, etj., atëherë nuk është e habtishme pse modelin e përsosmërisë së Jezusit ata përpiqeshin ta praktikonin në jetën e përditshme, si ideal të Lirisë, të Demokracisë, të Drejtësisë, të Barazisë e të Qytetërimit, vlera këto që do të arriheshin vetëm me anë të arsimimit e të edukimit të masave të gjëra popullore. Nëse pikënisje e këtij idealizmi ishte vetësakrifikimi për hir të realizimit të synimeve të larta morale, atdhetare e religjioze, atëherë edhe françeskanët shqiptarë, e ndër ta edhe Gjeçovi i madh, u angazhuan me përkushtim në shumë fusha të kulturës, të jetës sociale e poltike, të jetës arsimore etj, kurse si Gjeçovi që e sakrifikoi jetën e tij në shërbim të këtyre synimeve madhore, do të përfundojnë jetën edhe shumë françeskanë të tjerë shqiptarë.

“Shtylla e mësonjëtoreve të Shqipërisë duhet të jetë gjuha shqipe...”

Padyshim se Atë Shtjefën Gjeçovi konsiderohet si shëmbëlltyra më e shkëlqyer për t'i ruajtur, rigjallëruar dhe për t'i bërë të pavdekshme visaret popullore që kanë vlera të jashtëzakonshme kombëtare. Gjeçovi ishte në radhë të parë prift i ritit françeskan, ishte studiues, mësues, arkeolog, mbledhës i palodhshëm i folklorit, krijues letrar (poet, prozator e dramaturg), përkthyes, etnograf, publicist, speleolog dhe themelues i sociologjisë familjare, gjë që sipas këtyre aftësive Gjeçovi konsiderohet ndër figurat më të njohura të arsimit, të kulturës dhe atdhetarizmit shqiptar.

“...Gjeçovi u dallua kryesisht për veprimtarinë e tij në fushën e arsimit, të letërsisë artistike dhe të shkencave albanologjike. Si të gjithë rilindësit tanë, edhe ai nuk e ndante çështjen kombëtare nga ajo e arsimit. Në çdo moment ai ishte një patriot dhe mësues i popullit. Gazeta “Dielli” e Bostonit (SHBA) shkruante “Shtëpia e Gjeçovit qe njëkohësisht shkollë e vend këshillash të mira për popullin”. Në librin e tij “Agimi i gjytetnisë” (1910) ai shkruante “Shtylla e mësonjëtoreve të Shqipërisë duhet të jetë gjuha shqipe, pse sa mund të mendohet dielli pa dritë, aq mund të mendohet kombi pa gjuhë” (Rrok Zojzi “Shtjefën Konstantin Gjeçovi”, “Gjeçovi, vepra 4”, Rilindja, Prishtinë, 1985, faqe 127).

Gjeçovi hapi 11 shkolla

Gjeçovi e filloi punën e arsimtarit që në vitin 1896 në Troshan, kur edhe u shugurua, dhe e vazhdoi në Zllakuqan (të Klinës), në vjeshtën e vitit 1897. Kështu, veproi edhe në vende të tjera kudo që jetoi e punoi. Gjatë 33 vjeteve të plota pune (u transferua 24 herë nga vendi në vend), sa punoi, 26 sosh ia kushtoi arsimit shqiptar, që i kaloi në detyrën e mësuesit të shqipes në më shumë se 20 shkolla, prej tyre 11 sosh i hapi vet për herë të parë.

Gjatë përvojës së tij pedagogjike, Gjeçovi u dha mësim fëmijëve e të rinjëve, por edhe të rriturve. Bile, u mësoi shkrim-lexim edhe më të moshuarëve se që ishte ai vet.

Gjeçovi gjatë jetës së vet punoi si mësues legal e ilegal, si mësues i emëruar dhe si mësues vullnetar.

Ai dha mësim në shkolla të rregullta e të improvizuara, përkatësisht të hapura nëpër shtëpi të fshatarëve apo në lokalet e qelesë, ku banonte ai vet, shkolla këto që u mungonte çdo gjë përveç vullnetit të mësuesit e dashurisë së nxënësve për të nxënë dituri të reja.

Për veprimtari arsimore që e zhvillonte pa lejen e qeverisë Gjeçovit iu tërhoq vërejtja. Drejtoria e Arsimit në Shkodër, më 1916, ia dërgoi një shkresë Gjeçovit se "Nuk do të shpërblehej për punën e bërë nëpër shkolla" e ai u përgjegj se "Nuk shërbej për para e shpërblim, por për ta vleft popullin".

Themeloi bibliotekën, koleksionin, ekskurzionin…

Gjatë kohës sa e kreu edhe detyrën e mësuesit të gjuhë dhe kulturës shqiptare, ai themeloi BIBLIOTEKËN E PARË shkollore në Shkodër.

Po ashtu, gjatë viteve të mësuesisë Gjeçovi themeloi KOLEKSIONIN E PARË ARKEOLOGJIK në trojet shqiptare, përkatësisht e zbatoi EKSKURSIONIN MËSIMOR, sidomos në mësimin e gjeografisë e të historisë. Këto ekskursione ai i quante “ARGËTIME ARKEOLOGJIKE E GJEOGRAFIKE”.

Gjeçovi hartues i teksteve shkollore

Atë Shtjefën Gjeçovi - Kryeziu gjatë jetës së vet nuk shkroi ndonjë vepër të veçantë pedagogjike, madje nuk i regjistroi as kujtimet e tij si mësues, megjithatë problemet e arsimit dhe të edukimit të popullit shqiptar, në veçanti të brezit të ri, i trajtoi në shumë studime, artikuj, libra e publikime të tjera, që i shkroi e disa prej të cilave edhe i botoi. Në shkollat ku ka dhënë mësim Atë Shtjefën Gjeçovi vazhdimisht përpiqej të siguronte tekste mësimore.

Pikëpamjet pedagogjike Gjeçovi më së miri i shprehu në veprën e parë "AGIMI I GJYTETNIS", pastaj në novelën "BESË E DASHTNI", përkatësisht "MNERA E PREZËS". Në fakt, këto vepra " e vëjnë Gjeçovin në radhët e para të hartuesve të teksteve mësimore. Sidomos "Agimi i gjytetnis" e bënë Gjeçovin pjesë të historikut të shkollës e të mendimit pedagogjik shqiptar.

Në fakt, sipas këtyre veprave Gjeçovi e shihte njeriun si qenie shoqërore, por edhe aktivitetin e tij e konsideronte të vlefshëm vetëm në shoqëri, sepse jashtë shoqërisë ekzistencën e njeriut nuk e shihte. Për këtë ai thoshte se njeriu jashtë shoqërisë është "gjymtyrë pa shpirt", apo "…i mjerë m'i t'mjerë kishte me kenë (njeriu) pa shokë", "njeriu pa shoqni si peshku pa ujë", "njeriu i vetëm - i tretun", "ni gur s'ban mur", "nuk mahet shpija me ni shtyllë”, etj.

Sipas Gjeçovit edukata shërben për ta mëkëmbur njeriun që "t'i shfillojë mënuen e shisën".

Ai thoshte se edukimi i njeriut fillon që në moshën e re, menjëherë pas lindjes. Pastaj, përveç kujdesit prindor, për rritjen e fëmisë "duhet ni mësues", sepse Gjeçovi edukatën e shikon si një proces që vazhdon edhe pas rritjes.

Në veçanti Gjeçovi e vlerëson lartë rolin e gruas si nënë në edukimin e fëmijëve, sidomos kur thotë se "m'ju o nana, e n'dorë t'uej asht pshtetë e mira dhe e zeza e fëmisë".

Vlerën e edukatës, thotë Gjeçovi,ia jep nëna fëmijës. Këtë e bazon në radhë të parë në dashurinë e saj për te. Me një fjalë "si ta mson nana fmijn n'kam të vogla, ashtu punon kur t'rritet".

Për Gjeçovin çdo femër mund të bëhet nënë, por jo edhe nënë e mirë, sepse ajo që nuk është e edukuar dhe e pajisur me virtyte të mira, sigurisht se nuk do ta edukojë fëmiun e vet si duhet.

Gjeçovi asnjëherë nuk ngurroi të ngrit zërin se "moskenja e giuhës dhe padija e kanë lënë shqyptarin mbrapa", e dituritë nuk mund të përhapeshin pa e forcuar arsimin dhe edukatën kombëtare.

Për punën në edukimin e brezeve, Gjeçovi e konsideron se rol të rëndësishëm ka edhe përvoja, e cila duhet t'u jepet fëmijëve nëpërmjet të trashëgimisë gojore, si përrallave, fjalëve të urta, gojëdhënave, ndodhive, pra nëpërmjet të folklorit e të letërsisë në përgjithësi.

Si pjesë përbërëse të edukatës Gjeçovi e përfshinë edukimin mendor dhe atë të shqisave.

Vend të merituar në këtë kontekst i jep lëndëve të veçanta të gjuhës, letërsisë, historisë, gjeografisë, shkencave të natyrës e kështu me radhë, kurse nga roli i lëndëve shoqërore ai e veçon në radhë të parë edukatën morale.

Kështu, në veprën "Agimi i gjytetnis" Gjeçovi ka bërë përpjekje t'i trajtojë konceptet dhe normat morale. Mu për këtë ai (Gjeçovi) edhe gjatë gjithë jetës u kujdes shumë për mbledhjen e lojërave për fëmijë nga visari ynë i begatë popullor.


Legjenda: 1. Atë Shtjefën Gjeçovi (Sadik Spahija, skulpturë e vendosur në Zym të Hasit)


2. Para shtatorës së Gjeçovit në Zym anëtarët e AEK 'Katarina Josipi'


3. Gjergj Fishta - Sh. Gjeçovi, grafikë


4. Sh. Gjeçovi në Qendrën e Kulturës në Zym


5. Kolë Idromeno - Gjeçovi, pikturë


6. Shtatorja e Gjeçovit në Qendrën e kulturës në Zym


7. Shtjefën Gjeçovi


8. Shtjefën Gjeçov - Kryeziu në Zym


9. Zym - Takimet e Gjeçovit 2014


10. Shtatorja e Sh. Gjeçovit në Qendrën e kulturës në Zym

 

Murat Gecaj: NXËNËS TË SHKOLLËS “GJERGJ FISHTA” HAPIN EKSPOZITË PIKTURE

NXËNËS TË SHKOLLËS “GJERGJ FISHTA” HAPIN EKSPOZITË PIKTURE

Nga: Murat Gecaj

Në mjediset e ekspozitës…(Tiranë, 23 shkurt 2015)

1.

Në lagjen e njohur të Laprakës, të kryeqytetit tonë, ndodhet edhe shkolla, që mban emrin e poetit tonë kombëtar, Gjergj Fishta. Rasti e ka sjellë që kam shkuar aty jo një herë. Kështu, ndër të tjera, kujtoj që, së bashku me arsimtarin e shkrimtarin e ardhur nga Suedia, Sokol Demaku e mikun tjetër shkrimtar, Viron Kona, kemi dërguar dhuratë disa kopje të librit për fëmijë, “Djali e Tigri”, me autor suedezin Lars Vestman. Të mirëpritur nga nxënës e mnësues, I kemi vizituar mjediset e këndshme të asaj shkolle, e cila drejtohet nga Faik Maqellara. Po kështu, kemi ndjekur një shfaqje të bukur artistike, me këngë e valle popullore etj. Por atëherë nuk e dinim saktësisht që, në atë kolektiv të përkushtuar për plotësimin e programit mësimor-edukativ, tregohej dhe një kujdes i veçantë për nxitjen e talenteve të reja në fushën ne vizatimit e pikturës. Por ja që, këto ditë, një ftesë e publikuar dhe në Internet, na e evidentoi më së miri këtë gjë. Ajo kishte këtë përmbajtje:Ditën e hënë, datë 23 shkurt 2015, ora 11.00, në hollin kryesor të Muzeut Historik Kombëtar, shkolla 9-vjeçare "Gjergj Fishta” hapë ekspozitën "Këndveshtrim Fëminor" , me piktura të nxënësve”.

Kryeqyteti ynë në festë…(Nga: Kristina Myslymi)

2.

Në ceremoniën e rastit, kishin ardhur nxënës e mësues dhe prindër të shkollës 9-vjeçare “Gjergj Fishta”, dashamirës të artit, nga Ministria e Arsimit e Sportit dhe ajo e Mirëqenies Sociale e Rinisë, nga media e shkruar dhe ajo elektronike etj. Të pranishmit i përshëndeti drejtori i Muzeut Historik Kombëtar, Melsi Labi, i cili nënvizoi se kjo ishte ngjarje e bukur, në vazhdim të veprimtarive kulturore e artistike, që organizohen aty. Në vijim, drejtori i kësaj shkolle, Faik Maqellara foli për përkushtimin dhe kujdesin, që tregohet në shkollën e tyre, për përkrahjen dhe nxitjen e talenteve të reja, veçanërisht, dhe në fushën e pikturës.

Pastaj, të pranishmit i vizituan me kënaqësi pikturat e nxënësve të kësaj shkolle, të cilat ishin në korniza të bukura dhe të vendosura me shijë në murët e hollit kryesor të Muzeut. Gjithësej, ishin 62 piktura, të punuara nga 66 nxënës të klasave VI-IX, në tre vitet e fundit shkollorë. Sigurisht, ato janë të thjeshta, por që dëshmojnë për prirjet dhe dëshirat e fëmijëve për t’i fiksuar në vizatime e piktura, mendimet dhe ndjenjat e tyre. Ishte kërshëri e të gjithëve, që të dinin dhe se kush punon konkretisht me këta nxënës të talentuar. Ajo është mësuesja Natasha Kurti, për të cilën fëmijët shprehnin respekt të veçantë, ashtu si dhe prindërit e kolegët e saj.Ndërsa mësuesja Violeta Tota, mjaft aktive në çdo veprimtari jashtëmësimore të kësaj shkolle, na tregoi se dhe vetë drejtori u qendron pranë krijuesve të vegjël, bile, deri në vendosjen e pikturave nëpër korniza sa më të përshtatshme.

Pikturë, për një fëmijë me aftësi të kufizuara…(Nga:Doriana Staka)

Tematika e pikturave të paraqitura në këtë eskpozitë ishte e larmishme. Binte në sy, veçanrisht, ajo atdhetare. Për këtë gjë flisnin pikturat e bukura për Flamurin tonë Kombëtar, për figura të shquara atdhtarësh e luftëtarësh për pavarësi e liri, që nga Skënderbeu, Shote Galica, Gjergj Fishta, Qemal Stafa etj. Por të bin në sy edhe temat shoqërore, siç ishte piktura kushtuar një fëmijë në karrocë, pra me aftësi të kufizuara. Kishte dhe piktura me pamje nga kryeqyteti, si ajo e nxënëses Kristina Myslymi, nga natyra e bukur shqiptare etj. Punime të bukura kishin paraqitur në këtë eskpozitë edhe nxënësit: Gerilda Beshku, Redona Luku, Ervina Bara, Belkize Beshiri, Doriana Staka, Sara Gjikola, Elsa Mehdri, Esmeralda Cani, Orkida Elezi, Saraxhi Kola, Donald Balaj, Henri Hidri, Gloria Kllogjeri, Sara Dalti, Elisa Gjuraj dhe të tjerë, për të cilët kërkojmë ndjesë që nuk ua shënojmë këtu emrat.

Vizitorët e shumtë, që e panë këtë eskpozitë pikture, kur ajo qendroi e hapur në hollin kryesor të Muzeut Historik Kombëtar, shprehën kënaqësinë e tyre, por dhe falënderimin e tyre, si për autorët e vegjël, por dhe për drejtuesit e mësuesit e kësaj shkolle, të cilët e kanë mbështetjen e vazhdueshme të prindërve, që u qendrojnë atyre përherë pranë.

…Në mbyllje të këtyre pak radhëve, po shënojmë se kjo eskpozitë u hap, disa ditë më pare, edhe në qytetin e Lezhës, pra në vendlindjen e Gjergj Fishtës, emrin e të cilit e mban me nder kjo shkollë e kryeqytetit tonë.

Tiranë, 26 shkurt 2015

 

U mbajt mbledhja vjetore e Krysise se QKSH "Migjeni"

NJË BASHKEPUNIM I SUKSESSHËM I QKSH MIGJENI ME SHOQATAT SI MOTRA NË QYTETIN BORÅS

Puna e palodhshme dhe frytedhënse e anëtareve te QKSH "Migjeni" në Borås po jep ditë e më shumë rezultate pozitive në ruajtjen dhe kutivimin e kulturës, gjuhës dhe traditës shqiptare. Kjo shifet ne rezulatet e arritura të cilat u prezetnuan në mbledhjen vjetore të punës së kësaj Qendre e cila u mbajt keto ditë këtu në Borås. Në mënyrë të gjithanashme u vlersua puna e dy mediumeve kryesore të QKSH "Migjeni" puna e revitës Dituria e cila po hynë ne vitin e katert të daljes së saj me plot sukses duke prezentuar gjuhën dhe kulturën shqipe këtu ne Skandinavi si dhe bashkepunimi i i saj i ngusht me shumë shoqata tjera kulturore shqiptare në të katër anet e botës, por ajo më krysorja eshte lidhja e ngushtë me vendlindjen. Njashtu edhe radio lokale Radio dituria me sukses po kryen misonin e saj me infromata kulturore nga ketu dhe trojet shqiptare si dhe me programet e saja muzikore.U vlersua puna e bëre gjate vitit që lam pas duke bërë nje analizë të gjithe asaj që e ka percjellur veprimtarine kesaj Qendre e qe nga anetaret e pranishem u vlersua shume pozitive dhe e sukseshme. Ishin mjaft të qelluara punët të cilat janë realizuar gjate viti që lam pas e ku rëndesi krysore i eshte ksuhtuar punes me femije dhe te rinje.

Lexo ma...
 

QENDRA KULTURORE SHQIPTARE ”MIGJENI”-BORÅS

 

 

QENDRA KULTURORE SHQIPTARE ”MIGJENI”-BORÅS

Fton krijuesit, artadashësit dhe gjithë pasionantët e fjalës së shkruar artistike në

MANIFESTIMIN POETIK TRADICIONAL”SOFRA POETIKE” NË BORÅS-SUEDI

Qendra kulturore shqiptare “Migjeni” në Borås, Suedi, organizon manifestimin letrar me titull ”Sofra poetike”, që në të ardhmën do jetë një manifestim tradicional për klultivimin dhe ruajtjen e poezisë shqipe në mërgatë. Në këtë manifestim që do të mbahet në nëntor 2013 do të ftohen poetë shqiptarë nga Skandinavia dhe vende të tjera nga Evropa, anëtarë të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Suedi, poetë suedezë, anëtarë të Lidhjes së Shkrimtarëve Suedezë (Svenska Författare Förbundet), simpatizantë të fjalës së shkruar si dhe mysafirë nga vende tjera.

Lusim të gjithë poetët, krijues letrarë, të cilët kanë dëshirë të marrinë pjesë në ”Sofrën poetike” në Borås që më së largut deri me 20 shtator 2013 të na dërgojnë nga tri poezi (punime origjinale të tyre) në adresën Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa , në mënyrë që juria e formuar për këtë manifestim t`i shikojë punimet dhe t`i bëjë përgatitjet e duhura për manifestimin, ku me këtë rast do ndahen edhe shpërblime për poezinë më të mirë (tri shpërblime), poetin më të suskesshëm, librin më të mirë dhe prezentuesin më të mirë të punimit te tij.

Qëllimi i këtij manifestimi është që t`i afrojë njërin më tjetrin krjiuesit shiqptarë si dhe me krijuesit e vendit ku ne jetojmë dhe veprojmë, pra me poetë suedez dhe poetë kombesh e kombesish tjera që jetojnë dhe veprojnë këtu.

Mbesim me shpresë se ky manifestim do gjejë mbështjetjen tuaj për të filluar dhe të bëhet manifestim tradicional i poetëve tanë në mërgatë.

Ky email po mbrohet prej spambots-ave, të duhet JavaScript me e pa

Mirë se vini me punimet e Juaja në këtë manifestim letrar të mërgatës sonë.

QKSH ”Migjeni” Borås, Suedi

 

 


Faqe 6 nga 41

Newsflash

Kadri tarelli

75 Vjetori i shkollës “Shaqe Mazreku”

Durrës më 27. 03. 2012

SHKOLLA “SHAQE MAZREKU” FESTON 75 VJETORIN

“Mirësevini të nderuar kolegë. 75 vjet në rrugën e dijes”

 

Me këto fjalë të shkruara në hyrje të shkollës 9-vjeçare “Shaqe Mazreku” në Durrës, u hap festa e bukur kushtuar 75 vjetorit të krijimit të saj, e cila e ka zanafillën në gushtin e vitit 1937. Një përvjetor i veçantë, pasi takon në vitin jubilar të 100 vjetorit të pavarësisë dhe shkolla “Shaqe Mazreku është një copëz e vogël në historisë një shekullore të shtetit Shqiptar. Në këtë ditë të shënuar, kishte një pjesëmarrje mjaft e madhe të mësuesëve, nxënësve, prindërve të shkollës, por edhe plot të ftuar të tjerë. Mes tyre edhe ish drejtues dhe mësues veteranë, të cilët kanë shërbyer në këtë shkollë vite më parë. Në nderim të kësaj ngjarje të madhe për shkollën dhe arsimin në Durrës, ishin edhe përfaqësues të pushtetit lokal, Prefekti z. Genc Alizoti, Kryetar e Këshillit të qarkur znj. Egla Begteshi dhe drejtori i DAR z. Filip Gjançi. Mes të ftuarëve ishte dhe kryetarja e bordit të shkollës znj. Mimoza Mele drejtore e kompanisë së sigurimeve SIGAl dega Durrës. Në fjalën e tyre, ata përshëndetën dhe uruan drejtorinë, trupën mësimore dhe nxënësit për punë të mbarë dhe suksese në vitet që do të vijnë, për të qënë ashtu si deri më sot, shkollë cilësore në krye të shkollave të Durrësit.

Sot shkolla, kjo vatër e dijes, e cila ndodhet në qendër të qytetit të Durrësit, mban emrin e nderuar të mësueses Shaqe Mazreku, vajzës nga Prizëreni e shpërngulur familjarisht në Durres, mbas vendosjes së kufinjëve, coptimit të trojeve shqiptare duke lënë jashtë Kosovën dhe troje të tjera. Shaqe Mazreku ishte pionere e parë femër në arsimin e Durrëst, e cila së bashku me misionaren tjetër mësuesen Marie Kaçulini, emrin e të cilës e mban një tjetër shkollë në qytetin e Durrësit, në kushte shumë të vështira që kalonte vendi, u përpoqën për hapjen e shkollave  në qytetin tonë. Ishin vitet e para pas pavarësisë. Gjendje lufte dhe trazirash. Trojet shqiptare ishin arenë luftimesh mes focave ndrëluftuese gjatë të luftës së parë botërore. E pikërisht këtu shfaqet madhështia, përkushtimi, idealizmi dhe dashuria e këtyre vajzave të reja, për t’u dhënë fëmijëve dije, kulturë e atdhedashuri. Ato u përballën me vështirësitë dhe pengesat, nuk u thyen dhe nuk u kursyen në përmbushje të misionit të tyre fisnik, për t’ u mësuar vocërrakëve të  vegjël gjuhën e bukur shqipe, shkencën dhe normat e qytetarisë durrsake.

Me kënaqësi të veçantë u ndoq programi artistik, që ishte përgatitur cilësisht mjaft mirë. Këngët, vallet dhe recitimet e nxënësve ndërthurreshin me pjesë të historikut të zhvillimit të shkollës ndër vite, të cilat u ndoqën me mjaft interes dhe u duartrokitën nga pjesëmarrësit e shumtë. Po kështu interes pati vizita në klasën ku ishin paraqitur punimet më të mira në vizatim dhe pikturë. Nga konkurimi u përzgjodhën 13 punimet më të mira, për të cilat u shpërndanë edhe çmime. Nxënësit fitues janë:  Servio Avdyli, Ina Selimi, Anxhelo Terniqi, Pamela Tare, Anxhela Shegani, Daniela Dhamo, Klara Avdyli, Luis Hoti, Erda Rama, Anxhela Imeraj, Gilda Kastrati, Sindi Dizdari dhe Fleura Çela.    

Në  fillimet e para, shkolla pati tri klasa të ciklit fillor me 150 nxënës dhe tre mësues me drejtues Aristidh Kero. Çdo vit numri i nxënësve shkoi në rritje. Kështu në vitin 1946 shkolla pati 5 klasa, 360 nxënës dhe 7 mësues. Në vitin 1962 kapaciteti arriti në 6 klasa, 486 nxënës dhe 12 mësues. Mbas një rikonstruksioni të përgjithshëm, në verën e viti 1968, nga shkollë fillore kaloi në sistemin 8-vjeçar me rreth 700 nxënës.  Ndërsa sot numëron 29 klasa, 895 nxënës dhe 38 mësues, duke u bërë një ndër shkollat e mëdha të qytetit të Durrësit.

Kanë kaluar shumë vite, jo pak por plot 75 vjet dhe shkolla “Shaqe Mazreku”, e cila ka fituar një emrë të mire, ka qënë dhe mbahet si një ndër shkollat më cilësore të Durrësit. E gjithë kjo, falë punës plot pasion dhe përkushtim të kuadrit drejtues, por edhe të mësuesëve cilësorë që ka patur vazhdimisht në gjirin e saj. Ndaj me nderim të veçantë u lexuan dhe u duartrokitën emrat e drejtuesëve të shkollës, të cilët me punën, kulturën dhe vizionin e tyre, kanë lënë gjurmë në ecurinë, emrin dhe sukseset e kësaj shkolle.

Drejtuesit ndër vite kanë qënë:

Aristidh Kero (drejtori i parë), Vlash Dyshniku, Jorgjica Kushi (Dokja), Jorgji Dhimitriadhi, Ramazan Kacani, Efigjeni Lasko, Raif Myshketa, Vangjeli Ziu, Vehap Muça, Tomorr Golemi, Zenepe Topi, Bardhyl Ramzoti, Eva Stavri, Dafina Kondi, Vera Xhafa, Gani Krasniqi, Vera Çela, Bujar Sefa, Kristaq Milo, Bashkim Shyle, Arben Peza, Adela Nikolli dhe drejtori aktual Yzeir Begteshi.

-“Çdo drejtues shkolle, apo mësues qoftë, e di mirë se, nuk është e lehtë të fitosh emrin e mirë, duke u përballur me vështirësitë e kohës, por më e vështirë është ta mbash atë, kur kërkesat për cilësi të nxënësve, prindërve dhe qytetarisë durrsake janë në rritje, aq më tepër kur, “Konkurenca” mes shkollave më të mira është një sfidë e hapur dhe e vazhdueshme”.  -Kështu shprehet në bisedë drejtori i shkollës Z. Yzeir Begteshi. Ai vazhdon:


-Vite më parë, duke vlerësuar cilësinë e punës së stafit pedagogjik, më 7 dhjetor 1071, shkolla jonë  është dekoruar nga strukturat shtetërore të kohës me urdhërin “Për shërbime të shquara”. Jam vërtet i kënaqur si drejtues i shkollës, pasi jo më shumë se dy vjet më parë, shkolla jonë çertifikohet nga MASH-i, “Ndër shkollat 9-vjeçare të qarkut Durrës, për rezultate të larta cilësore për vitin 2009 – 2010”. Nuk është pak. Është nderim për kolektivin mësues – nxënës, por edhe përgjegjësi që duhet mbajtur. Po e them me pak rezerva, por në çdo fillim viti shkollor ne ndodhemi në siklet të madh, kur fillojmë rregjistrimet, pasi ka shumë kërkesa nga nxënës dhe prindër jashtë zonës së përcaktuar që mbulon shkolla jonë. Shkaku është i njohur: Emri i mirë që gëzon shkolla jonë, korrektesa, serioziteti dhe kërkesa e madhe e mësuesëve ndaj nxënësve dhe cilësia e lartë në mësimdhënie dhe mësimnxënie. Duke u mbështetur në thënien e lashtë, se shkollën e mirë e bëjnë mësuesit e mirë, kam të drejtë të shprehem për mësueset e shkollës që unë drejtoj, se janë vërtet të zotë, të përgatitur e të përkushtuar. Mjafton të përmend se vetëm në këto dy – tre vitet e fundit nga shkolla jonë janë nderuar disa mësues: Mësuese Sotirika Shala vlerësohet nga MASH-i “Mësuese më e miër për vitin 2009 -2010”. Vazhdojmë më tej: në vitin shkollor 2010 – 2011 mësuesja e gjuhës dhe letërsisë Engjëllushe Dedej është ndër “10 mësuesit më të mire të vitit” të rrethit të Durrësit. Kështu mund të shtoj se, nxënësit tanë janë pjesëmarrës në të gjitha veprimtaritë që organizon QKF dhe DAR, duke përfshirë veprimtaritë letrare, artistike, sportive, konkurset shkencore dhe olimpiadat e matematikës dhe kanë zënë vende nderi. Pa e tepruar mund të them se nxënësit tanë që mbarojnë klasën e nëntë, janë të mirëpritur, bile duhet thënë janë të lakmuar nga shkollat e mesme të qytetit tonë. Duke lënë pak mënjanë modestinë, na vjen mirë për rezultate që kemi arrotur, ndaj dhe kemi të drejtë të krenohemi”.


Festa e bukur e 75 vjetorit të shkollës ishte organizuar bukur dhe la mbresa te të gjithë të pranishmit. Model për t’u marrë shembull.

Urime kolektivit mësues dhe nxënës të shkollës “Shaqe Mazreku”, për suksese të mëtejshme në rrugën vështirë të dijes dhe të edukimit.

Përgatiti

Kadri Tarelli