Dituria

  • Rrit madhësinë e fondit
  • Madhësia normale e fontit
  • Ul madhësinë e fontit
Dituria

NJOFTIM

NJOFTIM

Për anëtarësi, miqë dhe media


Të dashur anëtarë të Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve Shqiptarë ”Papa Klementi XI Albani”, në Suedi (ShShAShS-së),

Të nderuar miqë të Shoqatës dhe fjalës së bukur shkruar të gjuhës shqipe dhe ju media, televizive, të shkruara dhe web-faqe,

Ju njoftoj se mbrëmë në orët e vona të natës, dual nga shtypi ”Thesari Kombëtar 3” të cilën e shtypi Shtypshkronja Printing Press, në Prishtinë.

Është një gëzim i të gjithë atyreve që i kontribuan këtij libri.


URIME TË GJITHËVE!


Kryesia e SHShASh në Suedi

 

EDHE SHQIPTARI MUND DHE DI TË BEJË PUNE TË MËDHA

EDHE SHQIPTARI MUND DHE DI TË BEJË PUNË TË MËDHA

Në qytetin Skandinav respektivisht suedez Borås ka kohë që funskionon Qendra shkencore për fëmijë dhe shkollar me emrin NAVET.Fëmijët por edhe të tjerët pra edhe të rriturit në ketë Qendër mund të njihen me zbulime shkencore nga ato me të thjeshtat deri ato që kanë të bejnë me vasionen dhe me jetën në hënë e planetet tjera.Këtu në këtë Qendër fëmijët njihen me fenomenet natyrore si dhe probleme të ndryshme te jetës që nga Uji qysh në Greqin e lashtë e deri me gjërat aktuale ne hapsirëne pafundme në univers.Udhëtimi shkon nëpër mes artit, matematikës, gjeografisë dhe teknologjisë deri tek kultura.Nga  kultura orientale në ate amerikan, afrikane në kohë dhe hapësira të ndryshme mbi tokë, det dhe në ajër. Krysisht praketo tema të cilat trajtohen në këtë Qendër.Ne këto ditë bemë një vizitë në ketë Qendër e shkak i vizitës sonë ishte bashkëkombasi yn Hamit Bytyqi me prejardhje nga Suhareka e Republikës së Kosovës i cili në Borås jeton që nëntë vite, ndersa në këtë Qender shkencore per fëmijë e shkollar, punon qe gjashtë vite.Hamiti thot se në këtë Qendër fëmijët mund të mësojnë shumë gjëra nga ato më të thejshtatë deri tek ato me të sotisfikuarat.

Lexo ma...
 

NË ÄNGELHEOLM TË SUEDISË U MBAJT KUVENDI VJETOR I SHOQATES SË SHKRIMTARËVE SHQIPTARË

Sokol DEMAKU

NË ÄNGELHEOLM TË SUEDISË U MBAJT KUVENDI VJETOR I SHOQATES SË SHKRIMTARËVE SHQIPTARË


Në qytezën e vogël të Krahinës Skånë në Ängelholm të Sueisë u mbajt Kuvendi vjetor i Shoqatës së Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptar në Suedi Pappa Klemnti i XI Albani.

Fillim viti cdo herë është koha kur bëhen rezymet e punës së shoqatave, asociaocioneve të ndryshme për vitin që lem pas, e kjo është një kënaqësi e vertetë për të gjitha ata të cilat në këte apo atë mënyrë kanë kontribua në arritjen e rezutateve të kolektivit të cilit ata i takojnë.

Edhe Shoqata e Shkrimtarëve Shqiptar në Suedi mbajti Kuvendin e saj vjetor në të cilin Kuvend në menyrë kritike u paraqitë puan e bërë dhe rezultatet e arrituran ë vitin që lam pas. Raportin mbi punën e kësaj Shoqate e paraqitit para Kuvendit Kryetari Hysen Ibrahimi, i cili mes tjerash theksoi se viti që po lëm ishte një nder bvitet më të suksesshme të kësaj shoqate në tre vitete e egzistimit të saj. Këtë vit tha ai arritëm që ne të nxjerrim në dritë librin dy të ”Thesarit kombëtar të mërgatës shqiptare në Suedi”, cka është një e arritur shumë e madhe e anëtareve të kësaj Shoqate, e në bazë të angazhimit dhe punës së palodhshme të anëtarvë ne arritem që promovimin e këtij libri dhe librit numer një ta bëjmë në Republikën e Kosovës e edhe me më shumë suskes në Republikëne Shqipërisë falë baashkëpunimit që kemi me miqtë tanë poetë e shkrimtarë atje.

Në raport u tha se anëtarët e Shoqatës janë shumë aktiv dhe me punën dhe vullentin e tyre poetët dhe shkrimtarët kanë arritur që lexuesit dhe opinionit ti dhurojnë libra të reja për lexim, piktorët dhe skulptorët të jenë prezent me punimet e tyre artistike si dhe në lamin e muzikës mos të ngelim prapa me konserte dhe prezentimin e këngës dhe valles shqipe në mërgatë. Është bërë punë e madhe në thellimin e bashkëpunimit me shoqtat kulturore këtu por edhe jashta Suedisë e njëherit kemi marrë pjesë aktive në themelimin e Shoqatës së Shkrimtarëve Shqiptar në Europë me seli në Gjermani. U tha në raport se mungon bashkëpunimi me shoqatat e shkrimtarëve në Kosovë e në ketë drejtim duhet shtuar kontaktet atje.

Kryetari i shoqatës paraqitit edhe planin e punës për vitin vijues në të cilin sic u pa vend i posaqëm nga ana e anëterev këtë vit do ti kushohet prezentimit të Shoqatës në gjithë teritorin e vendit ku vepron me anë të orëve letrare, prezentimit të veprave të botuara nga ana e anëtarëve si dhe kontaktet me artdashsit. Do shiqhet mundësia e spornzorimit të botimit të veprave letrare, të ndihmohen artistët në hapjen e ekspozitave vetiake e kolektive, te ndihmohen grupet artisike në vend, hulumtohen mundësit e finansimit të evenementeve kulturoe e letrare.

Raportin finansiar për vitin që lam pas e paraqiti arkëtari i Shoqatë, ku në bazë të raportit dhe punës së bërë nga ana e komisonit mbikëryes del se Shoqata ka një bilans pozitiv finansiar dhe se egzisotjne të gjitha parakushtet se edhe ky vit do jet vit i suksesshem në aspektin finansiar duke falenderuar anëtarësin si dhe sponzoret që nuk kursejnë ndihmen e tyre që kjo Shoqatë të jetë e suksesshme.

Në bazë të propozimit të anëtarësisë së shoqatës u propozuan edhe ndryshime në Statutin e Shoqatës, kështu që me vendimin e Kuvendit mbajtur me datë 18 janar 2014 në Ängelholm të Suedisë Shoqata do thirret:
Shoqata e Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptar Papa klementi i XI Suedi

Miku, biznismeni dhe anëtari i Krysisë së kësaj Shoqate nga Ängelhom Mursel Shkupolli, shtroj drekë në restorantin e tij për të gjithë të pranishmit

 

NJË DORACAK I MIRËSEARDHUR PËR ARDHACAKËT NË SUEDI

“Mësim fillestar shqip -suedisht ”- nga Ibragim Egriu

Ibrahim Egriu u lind në në Maqellarë të Dibrës më 1939. Shkollimin fillor e kreu në vendlindje kurse shkollën Normale, Akademine Pedagogjike dhe Universitetin gjuhe e letërsi, në Shkup. Filloi detyrën më 1962, në Tërnovë të Gostivarit. Në vitin 1968 iu mundësua që të punësohet në shkollën e mesme për punëtor të kualifikuar „Voskopoja“ në Kaçanik, profesor i gjuhës dhe letërsisë shqipe dhe për herë të parë vuri në skenë dramën „Nora“ të Andrea Skanjetit. Pra, hapsirë të veçantë në rini i përkushtoi dramaturgjisë. Kështu në vitin 1979 me nxënësit e shkollës tetëvjeçare në Dibër ku punoi nga viti 1970, deri në vitin 1984, përgatiti katër pjesë teatrale që u transmetuan në ekranin televiziv të TV Shkupit dhe u mirëpritën. Ishte tejet aktiv në Ansamblin “Liman Kaba“ ku si aktor i grupit dramatik interpretoi me sukses disa role teatrale. Në vitin 1984 emigroi fillimisht në Zvicër e pastaj në Malme të Suedisë.

Lexo ma...
 

Viron Kona: Duke medituar rreth vëllimit poetik të Sokol Demakut “Den magiska vinden” (Era magjike)

 

“Den magiska vinden

(Era magjike)

(Duke medituar rreth vëllimit poetik të Sokol Demakut “Den magiska vinden” (Era magjike)


Shkruan Viron Kona

Janë të shumta ata shqiptarë që, jo vetëm janë integruar në shtetet ku kanë emigruar, por edhe kanë mundur të prezantojnë përpara kombeve dhe popujve të tjerë vlerat e tyre intelektuale, atdhetare dhe krijuese, duke u afirmuar me vepra dhe cilësi të shkëlqyera humane, shkencore, sportive, letrare e artistike. Veçanërisht pas hapjes me botën dhe asaj ikjeje të madhe pas vitit 1991, por edhe gjatë dhe pas atij gjenocidi të egër serb mbi Kosovë, shumë shqiptarë u shpërndanë nëpër botë për mbijetesë, sikurse edhe në kërkim të një jete më të mirë, teksa vlerat e kombit tonë u bënë përherë e më të njohura, më të dukshme, më rrezatuese përpara opinionit botëror.

Ndodhi edhe me shqiptarët që emigruan në Suedi e ku jeton sot një komunitet prej afro 60 mijë vetë, kryesisht nga Kosova. Natyrisht që ka qenë edhe mirëpritja dhe kushtet e favorshme që ka krijuar shteti suedezë, të cilat iu  mundësuan shqiptarëve atje të shfaqin dhe të afirmojnë vlerat e tyre, të organizohen në shoqata social-letrare-artistike-sportive,  si dhe qendra kulturore me qëllim ruajtjen e gjuhës, kulturës dhe të traditave...Në qytetin Borås, i njohur dhe i famshëm si qyteti i tekstilit, shqiptarët kanë prezantuar vlerat e tyre si qytetarë dinjitozë, punëtorë dhe të përkushtuar ndaj jetës, e, përpos të tjerave kanë afirmuar edhe vlerat gjuhësore, kulturore, artistike dhe të traditës. Mund të shkruhet për shumë individë prej tyre, si dhe për veprimtaritë që ata kryejnë, por kësaj here po ndalem te një  emër i shquar në diasporë, te drenicasi nga Kosova Sokol Demaku, njeriu që me përkushtim dhe sakrifica të jashtëzakonshme, i ka vënë gjoksin jetës, duke e përballuar atë me dinjitet, pa u thyer nga vështirësitë, gjithnjë duke i kthyer shpresat në besim. Ai, jo vetëm mundi të përvetësojë mirë gjuhën suedeze, por edhe arriti të kryej studimet në universitetin e Goteborgut për mësuesi`, ndërkohë që e ka treguar veten edhe si krijues, gazetarë, poetë e përkthyes, duke merituar deri edhe anëtarësimin në Lidhjen e Shkrimtarëve Suedezë. Ndërkaq, Sokol Demaku, është i njohur në Borås si një qytetar që pasqyron vlera të arta të popullit shqiptarë, si një organizator i shkëlqyer veprimtarish kulturore dhe social-artistike e letrare, si një mësues i dalluar në shkollën “Fjardingskolan” të qytetit, ashtu dhe një njeri human e nismëtar për krijimin dhe themelimin në qytetin Borås të Qendrës Kulturore Shqiptare “Migjeni”. Ndërkaq, ai bashkë me kolegë të tjerë, është edhe ndër themeluesit e revistës  “Dituria”, radios  “Dituria” dhe televizionit shqip “Dituria”... Vlerat e Sokol Demakut shfaqen tufë, por mes tyre rrezaton me një ndriçim tepër të veçantë poezia e tij...

Autor i rreth 20 botimeve, në prozë e poezi, kohët e fundit Sokol Demaku na gëzoi me lajmin e bukur të botimit në suedisht të përmbledhjes poetike “Kjo erë magjike” ("Den magiska vinden"). Libri ka 65 poezi, pothuaj të gjitha në origjinal në suedisht, vetëm një apo dy prej tyre janë të përshtatura nga shqipja. Vëllimi është botuar në kuadër të redaksisë së revistës “Dituria” në Borås të Suedisë dhe është shtypur në shtypshkronjën Tryckt hos: “Exakta Print / Sjuhäradsbygdens Tryckeri AB”. Poezia emblemë "Kjo erë magjike" ("Den magiska vinden"), që pagëzon librin është dhe lajtmotivi kryesor i këtij vëllimi që përhap flakën e  dashurisë dhe të mallit për mëmëdheun e që shprehet aq emocionues në vargjet: Të lutem oj erë,/të ngrehësh lartë,/peshën e mallit…”

Vargjet e “Erës magjike” shprehin ndjenjat e holla të shpirtit dhe të zemrës së poetit Demaku, shprehin mallin për atdheun, për Kosovën, për Shqipërinë që ai i  viziton për vit, dashurinë dhe nderimin e tij për bashkëkombësit dhe trojet shqiptare të ndara padrejtësisht. Në vargjet poetike ai shpreh respekt dhe mirënjohje për suedezët, mirëpritës të mrekullueshëm, paqësor, të mençur dhe të dashur...

Sokol Demaku na befason përherë me atdhetarizmin e  tij, me iniciativat e vrullshme dhe interesante. Kam shkruar disa artikuj për këtë poet të zjarrtë të shqipes, që, duke u mbështetur në tabanin kombëtar, me anë të librave, poezive dhe artikujve të tij, u dërgon vazhdimisht lexuesve mesazhe jete, harmonie dhe paqeje, shpalos përherë qëllime dhe dëshira të bukura, shpërndanë pranverë dhe blerim plot freski në mjediset dhe zemrat shqiptare. Kurdoherë ai rrezaton punë dhe pasion të jashtëzakonshëm, mirësi dhe dashuri njerëzore, vërtetësi dhe stil befasues, elegant dhe origjinal.


Sokoli ecën vazhdimisht me hap të sigurt  e të vendosur, mendja e tij prodhimtare gjeneron përherë ide të reja, ndërkohë që ai nuk i lë ato të ngurosura në salla mbledhjesh apo në flet-programe, ai  i zbaton ato, i vë në jetë me guxim krijues, me forcë dhe dëshirë, me punë të palodhur e përkushtim.

Urime për gjithçka bën Sokol Demaku! Qofsh përherë si lisi që lartësohet pranë shtëpisë tënde,(lisi më i madh dhe më i lashtë i qytetit të Boråsit), i cili në thelb është një Ante`, që e merr fuqinë nga toka  e begatë suedeze, rritet nën vërshimin e erërave të ftohta veriore, por edhe në vështrimet dhe kujdesin e  vazhdueshëm të familjes shqiptare Demaku.

Nga takimet e shpeshta me Sokolin, si në Suedi ashtu dhe në Shqipëri, mendoj se kam arritur t`i njohë shpirtin këtij njeriu, jehonat e zemrës, rrymat brenda tij, sikurse edhe brengat që ai i rrëfen kur vjershëron poezi. Janë brenga atdhetarie, brenga malli për vendlindjen dhe njerëzit që ka lënë atje, janë brenga malli edhe për një gur, edhe për një krua, për qenin besnikë; për fushën e lojërave dhe shkollën ku mësoi ABC-në shqipe, e, mbi të gjitha për njerëzit e mirë e të dashur, që kanë sakrifikuar mbase më shumë se çdo popull tjetër në botë për lirinë, pavarësinë, për kombin dhe atdheun; janë brenga që shprehin dashurinë për tokën e begatë shqiptare, për Drenicën dhe tërë Kosovën, Shqipërinë dhe gjithë trojet shqiptare, janë brenga dhe dashuri që shprehen deri edhe me “lotë”: Tårärord av sorg,/tårarär ordom frälsning,/tårarär ord av anden,/de beskrivervår själ,/de ärfrälsning av vårakänslor.(Lotët janë fjalë dhimbjeje,/janë fjalë lirimi,/lotët janë fjalë shpirti,/që përshkruajnë shpirtin tonë,/janë liri e ndjenjave tona).

Janë këto ndjenja që Demaku i mban përbrenda tij, por që nëpërmjet vargjeve me bukuri dhe figuracion poetik ia prezanton lexuesve si rrjedha të pastra  kroi, ato janë ndjenja të tejdukshëm e transparent si vesa e mëngjesit...Poeti i konsideron lotët si “fjalë” dhimbjeje, i vlerëson poetikisht si “fjalë lirimi”, por edhe si “liri e ndjenjave”. “Lotët”, një poezi metaforike, sa e ndjerë artistikisht, aq edhe filozofike, ajo bart brenda saj një jetë të tërë njeriu, që ka kaluar nëpër shtigje jete të vështira, duke i përballuar ato me guxim të rrallë. Kush njeh jetën dhe vrullet e brendshme të Sokol Demakut, kupton se ato gjallërojnë dhe vlojnë brenda shpirti të tij poetik dhe atdhetar, duke shfaqur më të mirën për njerëzit dhe mjedisin, më të bukurën, ashtu si lulet në pranverë që shfaqin freski dhe ngjyra magjike të ylberit, që përhapin në natyrë aromat  e këndshme, që mbajnë brenda tyre nektarin dhe gjallërinë për të lëshuar frute dhe bimë të reja, për t`i dhënë ritëm e gaz jetës....Janë ndjenja poetike që na bëjnë mirë të gjithëve, na bëjnë më të shëndetshëm shpirtërisht, më të bukur fizikisht, na zbukurojnë zemrat dhe shpirtrat  tanë, na bëjnë më të ndjeshëm ndaj halleve, problemeve, vështirësive që kalojnë njerëzit, na bëjnë më solidarë, më miqësor me ta, ashtu siç në fakt është edhe poeti Sokol Demaku...

Njeriu mund të bëj jetë ndryshe, ai mund të shikoj edhe hallet e tij, të mbyllet në guaskën e vetë personale apo familjare, t`i shikoj gjërat nga dritarja  e shtëpisë. Zgjedhja është e drejtë e gjithkujt, secili mund të bëj atë që do me jetën e tij. Por ja që ka edhe njerëz që veprojnë ndryshe, që, pa i detyruar askush, marrin përsipër edhe të ndihmojnë të përgjithshmen, të punojnë pa u lodhur duke iu përkushtuar njerëzve që i rrethojnë, familjes, bashkëkombësve, atdheut dhe kombit. E, Sokoli, është nga ata njerëz që sakrifikojnë e dhurojnë, përpiqet dhe punon pareshtur, shndërrohet në luftëtarë të së drejtës, të vërtetës dhe harmonisë, por ai di edhe të tregojë respekt dhe mirënjohje, duke punuar me respekt e përkushtim në shkollën “Fjardingskolan”, (shkollë ku fliten 32 gjuhë) e ku prej vitesh ai jep mësim...

Si kudo, edhe atje e duan shumë Sokolin: e duan nxënësit, mësuesit, drejtuesit... -Sokol! Sokol! - i thërresin në emër fëmijët e “Fjardingskolan” dhe e rrethojnë me dashur mësuesin e tyre të dashur e gjithnjë të qeshur, teksa ai i përfshin në krahët e mëdhenj e të hapur, duke u dhënë ngrohtësi dhe dashuri prindërore, duke u thënë fjalë të ngrohta, edukuese dhe nxitëse që ata të mësojnë, të bëhen të ditur dhe të zotë, të duan prindërit, shoqet dhe shokët, të duan mësuesit dhe atdheun  tyre të bukur...Kështu e respektojnë Sokolin edhe rektori i shkollës Per Kettisen, mësuesit e shumtë....E duan bashkëkombësit shqiptarë, e duanë bashkëqytetarët suedezë, kudo, jo vetëm në Boras, por edhe në Goteborg, në Stokholm, në Vimmerby, në Malme, në Lund...E duan shkrimtarët dhe artistët, anëtarë të shoqatës “Papa Klementi XI Albani”, ku Sokoli është anëtar i saj; e nderojnë mësues, nxënës e drejtues edhe në shkollat shqiptare në Prishtinë e Drenicë, në Tiranë e Durrës...E njohin dhe duan ta kenë pranë edhe shkrimtarët dhe gazetarët shqiptarë në Athinë e Bukuresht, ashtu dhe stafi i radios që jep emisione shqipe në Bullgari... Janë këto vlera që zhvillohen natyrshëm veçanërisht te intelektualët e spikatur, te njerëzit që kanë vuajtur në jetë, që ruajnë krenarinë dhe dinjitetin, që kanë mbajtur gjithnjë peshë duke shënjuar rrugën edhe për të tjerët, ndaj dhe respekti për ta është i përhershëm... Veprat flasin.

Te poezia   “VAD ÄRPOESI “(Çka është poezia), poeti bën një zbërthim filozofik të kuptimit të poezisë. Ai e shpjegon atë duke e hamendësuar edhe si “ajri që ne thithim”, edhe si” nektar i shpirtit”, edhe si “ushqim për zemrën” , apo “lot syri...”VAD ÄRPOESI:Luftenvi andas,/nektarav själen,/mat för hjärta,/ellerögat tårar,/kanske,/även en,/och den andra. (Çka është poezia: Ajri që ne thithim,/Nektar i shpirtit,/Ushqim për zemrën,/Apo lot syri,/Ndoshta,/Janë edhe,/Njëra dhe tjetra.)

Shpirti i poetit trazohet me zjarrin, duke kumbuar veçanërisht me vargjet e poezisë “Denmagiska vinden”(Era magjike):Åh, söta magi,/som blåsertillorkan,/taskyfall,/ochuppdaterasliv,/följmig,/hållmin hand,/släpper inteditt hår,/den storakonsten.(Era magjike:O e ëmbla magji,/që fryn si murrlan,/dhe sjellë furtunë,/e mbushë jetën,/dhe mua më përcjellë,/më mban për dore,/por unë nuk lëshoj flokun tënd,/atë pikturë të madhe).

Te poeti Sokoli Demaku është e dukshme modestia, ai është njeriut që bën shumë, por që qëndron vazhdimisht në hije, duke pasur merakun dhe pasionin jo të duartrokitet vetë, por të promovojë gjithnjë  veprimtari të reja argëtuese dhe edukuese, që i japin më shumë kuptim jetës, e bëjnë atë më të bukur e me vlerë. Kam në shtëpi qindra fotografi nga Sokoli, ashtu kanë edhe shumë miq të tij, ndërsa ai vetë shfaqet vetëm në pak prej tyre, sepse është ai që bënë pa u lodhur fotot për të tjerët, që t`i gëzojë, që ata të kenë kujtime nga vizitat në Suedi, në shkollën “Fjardingskolan”, në Qendrën Kulturore Shqiptare “Migjeni”, në redaksitë e revistës, radios dhe televizionit “Dituria”, në biblioteka, qendra shkencore, sociale-kulturore...kudo. Kurse, ftesa në shtëpi, është e zakonshmja për Sokolin, ai të fton fare natyrshëm, teksa atje të presin me bujari, buzagaz dhe me çiltërsi bashkëshortja e Sokolit, Sabria dhe familja Demaku, gjithnjë të merakosur dhe të përkushtuar për ta pritur sa më mirë mikun që u ka ardhur, që ai të ndjehet si në shtëpinë e tij...

Janë cilësitë e shkëlqyera dhe virtytet e rralla që e prezantojnë Sokol Demakun gjithnjë  pasionant dhe të vrullshëm, ngulmues dhe vërshues për arritje më të mira, më të bukura që u shërbejnë, emocionojnë dhe frymëzojnë njerëzit. Me shpirt të lirë dhe të zhdërvjellët, me energji përherë pozitive ai të tërheq në vatrën e tij krijuese, të vjen në ndihmë me gjithçka të mirë e të  prodhuar nga mendja e freskët dhe  humane. Sokoli nuk do lajka dhe lëvdata, por në gjithçka bën e vepron në rrugën e jetës,  shikon nëse u shërbeu të tjerëve, nëse  rruga dhe mundi i tij u vlejti atyre, nëse ua lehtësoi vështirësitë, ua zbuti dhimbjet, ua forcoi guximin, ua shtoi energjitë dhe forcën...

 

Të falënderojmë Sokol, o mik i mirë dhe i dashur, për shembullin që na jep në jetë, për mesazhet poetike që na dhuron me sinqeritetin, me ndjenjën dhe mirësinë tënde! Urime për vëllimin poetik “Era magjike”! Sjelltë kjo “erë”  të tjera vepra artistike, që shprehin shpirtin dhe zemrën tënde të bukur!

 


Faqe 9 nga 48

Newsflash

 

Ekspozita në Kanada.

Durrës më 16. 10. 2012

Kadri Tarelli

ARTISTË SHQIPTAR NË KANADA, EKSPOZITË PËR 100 VJETOR TË PAVARËSISË.

Pak kohë më parë, në mesin e muajit Shtator të këtij viti, në Toronto në Kanada, në kuadrine 100 vjetorit të Pavarësisë, një grup artistësh shqiptar me banim në Kanada, hapën ekspozitë figurative. Një veprimtari e bukur, që përben një lajm të gëzueshëm për të gjithë shqiptarët, jo vetëm për ata që jetojnë në Kanada, por edhe për të gjithë diasporën tonë, kudo që ndodhet. Të pranishëm, krahas shqiptarëve të shumtë ishin edhe kanadezi z. Nik Deboses, asistent i deputetit të zoëns dhe Ervin Musta, këshilltari ekonomik i ambasadës Shqiptare në Kanada.


Ekspozita është një përpjekje për t’ u admiruar e këtyre mërgimatrëve, të cilët krahas punës së madhe për të mbijetuar e integruar në jetën e vendit, përpiqen të tregojnë vlerat intelktuale e të kulturës që tarshëgojnë. Ata kështu bëjnë të mundur të ruajnë identitetin, të mbajnë e përcjellin frymë kombëtare, për të mos harruar atdheun e largët. Ekspozita është veprimtari që u realizua nga nisma dhe bashkëpunim i mirë i artistëve, por i mbështetur e përkrahur fuqimisht edhe nga shoqata atdhetare shqiptaro-kanadeze, me drejtuese znj. Ruki Kondaj..

Edhe më parë janë bërë përpjekje për të hapur ekspozita personale, dhe janë hapur, por kanë qënë të veçuara. Ndërsa me pjesëmmarrjen e të gjithë artistëve shqiptar, kjo është ekspozita e parë, me shpresë që të ketë hapur udhën e vazhdimësisë në të ardhmen. Është shenjë e mirë kjo, ndaj meriton përshëndetje e duhet përkrahur nga të gjithë.

Tema ishte e lirë. Mbizotëronin punimet nga Shqipëria, duke i lënë vendin qendror tematikës kushtuar 100 vjetorit të pavarësisë. U ekspozuan mbi 60 punime në vaj, pastel, foto, basorelief, etj. Secila me veçoritë e saj, njëra më e bukur se tjetra. Fjalët më të mira u thanë për 14 artistët pjesëmarrës, të cilët me veprat e tyre sollën në Kanada një copë Shqipërie e historie. Arjan Bafa, Altin Gjoni, Gent Hani, Lorida Hani, Jeronim Dyrmishi, Hytbi Tarelli, Elis Tarelli, Rudin Koçi, Ardian Radovicka, Ylli Radovicka, Petro Dhimitri, Dhurata Sahatçija, Kristaq Turtulli dhe Gaz Kondaj, kanë ç’të thonë me artin e tyre, duke ngrohur sadopak zemrat e mërgimtarëve të shumtë.


Kureshtja në shtyn të pyesim: Si u prit nga vizitorët shqiptarë e kanadezë? Përgjigjen e saktë na pëlqen ta dëgjojmë, mundësisht shumë herë. Flet vetë  interesimi dhe pjesëmarrja mjaft e madhe e vizitorëve të shumtë që mbushën sallën dhe jo vetem natën e parë që u hap, por edhe në dy ditet e tjera. Na vjen mirë, por s’mjafton me kaq. Ekspozita është pasqyruar edhe në televizionin Kanadez nga “Pasqyra Shqiptare”, kanal televiziv i komunitet shqiptaro– kanadez, duke bërë të mundur të shikohet nga një numër i madh bashkëatdhetarësh, sidomos nga të rinj.


A ka ide për ekspozitë tjetër ? Është një pyetje, që i’u drejtua nëpërmjet internetit, piktorit dhe skulptorit Z. Hytbi Tarelli, organizator i ekspozitës. Në përgjigje mësojmë:

-Ky është një ngacmim e përjetim i mirepritur nga të gjithë ne artistët që jetojmë e punojmë këtu në Toronto, në Kanada. Shpresoj në bashkëpunimin e kolegëve. Le t’ia lemë kohës, vetëm ajo e ka vulën e të vërtetës. Prej kohësh kam pasur shumë deshirë të organizoj një ekspozite të tillë, që së bashku, ne artistet të bëhemi të njohur e të shpalosim vlerat tona në art. Jam i kënaqur që e realizuam, aq më shumë në këtë vit jubilar. Shpresoj që në të ardhmen këtu të krijojmë një klub artistësh shqiptar. Kjo është edhe një ëndër e imja. Organizime të tilla janë shumë të dobishme. Na bashkojnë më shumë. S’ka pse mos bëhet. I kemi të gjitha mundesitë. Mjafton mirëkuptimi, deshira dhe vullneti ynë. Këtu nuk ka nevojë për fjalë të mëdha e as vend për t’u mburrur. Thjesht, secili nga ne po bën atë që mundet, në dobi të kulturës dhe qënies sonë si shqiptarë. Së bashku mund të bëjmë më shumë, e më mirë.

Përgatiti

Kadri Tarelli