poezi

Alba Huta: Poezi

Alba Huta

Dashurisë

Shpeshherë vij bregut tënd
Shëtis për një farë kohe
Herë dorështrënguar 
Herë me sytë përtokë, rrëzuar.

Shpeshherë mbledh dallgë të bardha
Dhe i vendos në filmin e jetës 
E ruaj për ta parë kur të mund të ulem 
E të shkruaj për luftërat që u deshën të bëjmë
Për të pushtuar kështjellat e dritës.

Alba Huta: Poezi

Alba Huta

Nën tingujt e "valsit të pranverës"
së Shopenit.

Ndalu pak dhe imagjino
sa prekje gishtash 
vrullshëm bien mbi të bardhën 
e të zezën e tastierës së pianos
duke kriju at' kryevepër

Lavdije Karrametaj Zalli: Poezi

Lavdije Karrametaj Zalli 

PO NISEM DREJT TEJE KOSOVË

Drejt teje po nisem Kosovë, 

Me amanetin e të parëve mbi supe, 

Të prek me mallin tim mallin tënd.

Po vij tek ti tokë e shenjtë 

Që të mohuan nënë, diell e hënë.

Të lanë jetime, pa shpresë, 

Pa zot e pa vatan.

 

Po vij të ndaj dhimbjen me ty

Për bijtë dhe bijat që e dhanë jetën,

Gjaku i tyre i pastër, 

Si lumë vërshoi  anembanë.

Dritë e diell ju bëftë

Alba Huta: Poezi

Alba Huta

Tingujt e një kitare

Ka ca kohë që në mendje kam tingujt e një kitare,
veshur me zjarr bien e tundin shtëpinë.
Hera-herës bashkë me to janë edhe vargjet 
Hera-herës vijnë rreth e qark si një uragan bregdetar.

Tash notat e një dore janë mpakur,
teli që çlironte tingullin është ndryshkur.
Paqja që vishte shpirtin është trazuar
dhe kenga që dilte pa më pyetur është lodhur.