Gjuha Shqype

Gjergj Fishta

 

Porsi kanga e zogut t'verës, 
qi vallzon n'blerim të prillit; 
porsi i ambli flladi i erës, 
qi lmon gjit e drandofillit; 
porsi vala e bregut t'detit, 
porsi gjâma e rrfès zhgjetare, 
porsi ushtima e nji tërmetit, 
ngjashtu â' gjuha e jonë shqyptare. 
Ah! po; â' e ambël fjala e sajë, 
porsi gjumi m'nji kërthi, 
porsi drita plot uzdajë, 
porsi gazi i pamashtri; 
edhè ndihet tue kumbue; 
porsi fleta e Kerubinit, 
ka'i bien qiellvet tue flutrue 
n't'zjarrtat valle t'amëshimit. 
Pra, mallkue njai bir Shqyptari, 
qi këtë gjuhë të Perëndis', 
trashigim, që na la i Pari, 
trashigim s'ia len ai fmis; 
edhe atij iu thaftë, po, goja, 
që përbuzë këtë gjuhë hyjnore; 
qi n'gjuhë t'huej, kur s'asht nevoja, 
flet e t'veten e lèn mbas dore. 
Në gjuhë shqype nanat tona 
qi prej djepit na kanë thânun, 
se asht një Zot, qi do ta dona; 
njatë, qi jetën na ka dhânun; 
edhe shqyp na thanë se Zoti 
për shqyptarë Shqypninë e fali, 
se sa t'enden stina e moti, 
do ta gzojn kta djalë mbas djali. 
Shqyp na vete, po pik' mâ para, 
n'agim t'jetës kur kemi shkue, 
tue ndjekë flutra nëpër ara, 
shqyp mâ s'pari kemi kndue: 
kemi kndue, po armët besnike, 
qi flakue kanë n'dorë t'shqyptarëvet, 
kah kanë dekë kta për dhè të't'Parvet. 
Në këtë gjuhë edhe njai Leka, 
qi'i rruzllim mbretnin s'i a, xûni, 
në këtë gjuhë edhe Kastriota 
u pat folë njatyne ushtrive, 
qi sa t'drisë e diellit rrota, 
kanë me kênë ndera e trimnive. 
Pra, shqyptarë çdo fès qi t'jini, 
gegë e toskë, malci e qyteta, 
gjuhën t'uej kurr mos ta lini, 
mos ta lini sa t'jetë jeta, 
por për tê gjithmonë punoni; 
pse, sa t'mbani gjuhën t'uej, 
fisi juej, vendi e zakoni 
kanë me u mbajtë larg kambës s'huej, 
Nper gjuhë shqype bota mbarë 
ka me ju njohtë se ç'fis ju kini, 
ka me ju njohtë për shqyptarë; 
trimi n'za, sikurse jini. 
Prandaj, pra, n'e doni fisin, 
mali, bregu edhe Malcija 
prej njaj goje sod t'brohrisim: 
Me gjuhë t'veten rrnoftë Shqypnia!