poezi

Kadri Tarelli: POezi

Kadri Tarelli shkruan:

FJALA E THËNË dhe FJALA E DHËNË!

Fjala e thënë dhe fjala e dhënë,

Nuk janë motra, nuk kanë një nënë.

Ngjajnë si binjake, dalë nga një rrënjë.

Njëra përhap lajm, tjetra besë-zënë

 

Kush e ha fjalën? Fisniku kurrë!

Dhe miku me besë, qëndron si burrë.

Se fjala e thyer, të ngarkon me gurrë,

Kush e duron turpin, që djeg si furrë?

 

Kush e ha fjalën? I pari rrufjani,

Servili e ndjek, pas politikani,

Nuk i lodh vapa, s’i thyen tufani,

Kadri Tarelli: POezi

Kadri Tarelli

KU DO TË PREHEM?

Më pyete ku do të prehem,

Kur mos jem në këtë jetë?

Ta them, kur unë të dehem,

Dhe mentë m’i marrin retë.

Ta them unë, kur të nxehem,

Me vete dhe botën shkretë.

Ta them tek shtegu, nga s’kthehem,

Ku përcjellin njerëzit e vërtetë.

Ta them, kur unë dëfrehem,

Dhe shpirtin ta kem të qetë.

 

DUA TË PREHEM!

Tek një vazo lulesh në prag dere.

Mbi një drandofille, çelur pranvere.

Dua të prehem!

Albert HABAZAJ: Poezi

Burri i vockël Mares Habazaj

Nga Albert Habazaj

Çeli ngrohtë e bukur dielli

Më tre tetor dhe plot shkëlqim

Me kostum lirik u vesh qielli,

Toka u zbukurua me blerim.

 

Me ujët bënë trininë e gëzimit,

Shndritën pastër si vesa në gjethe,

Nga Shenjtëria e Lumturimit

Pëllumba pruri Mares me vete.

 

Dhe ditët kalojnë pa vënë re

Nga tre tetori si sumbulla mjalti.

Ka natyrë kultike numri tre,

Vërtetuar nga Mares si prurës fati.